အခန်း (၂၆၆၉-၂၆၇၀)

အခန်း (၂၆၆၉) - ဖမ်းဆီးရေးဌာန

​ဖန့်ချန်သည် ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲ၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက်၊ ဟေးဆန်းလည်း ယခုတစ်ကြိမ် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေသို့ သွားရောက်ကြမည့် ကျောင်းသားများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

​ယခုတစ်ကြိမ် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေသို့ သွားရောက်နိုင်သည့် ကျောင်းသားဦးရေမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အဆပေါင်းများစွာ နည်းပါးသွားပြီဖြစ်သည်။

​နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဖွင့်လှစ်ချိန်တွင် မျိုးနွယ်စုကြီးငယ်မရွေး၊ အထူးသဖြင့် မျိုးနွယ်စုကြီးများမှဆိုလျှင် ချင်းမင်နယ်မြေရှိ မျိုးနွယ်စုတိုင်းမှ ကျောင်းသား (၂၀) ဦးစီ သွားရောက်ခွင့် ရှိခဲ့ကြသည်။

​ယခုအခါတွင်မူ နေမင်းခုနစ်ပါးကျောင်းသားများသာ သွားရောက်ခွင့် ရှိတော့သည်။

​ယခုလက်ရှိ နေမင်းခုနစ်ပါးခန်းမမှ သူတော်စင်အဆင့်တိုင်းတွင် နေမင်းခုနစ်ပါးကျောင်းသား (၅၀၀) ခန့် ရှိသည်ဟု ဆိုသော်လည်း၊ စုစုပေါင်းအရေအတွက်ကို ကြည့်လျှင် အလွန်တရာ နည်းပါးလှသည်။

​စုစုပေါင်း (၄,၅၀၀) ဦးသာ ရှိပြီး၊ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ကမူ (၄၀၀) ပင် မပြည့်ပေ။

​ဤ (၄၀၀) မပြည့်သော နေမင်းခုနစ်ပါးကျောင်းသားများထဲတွင် အများစုမှာ မျိုးနွယ်စုကြီးများနှင့် အထက်တန်းစား မျိုးနွယ်စုများမှ ဆင်းသက်လာသူများဖြစ်သည်။

​ယခင်က ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး ရက်စက်သည်ဟုပင် ဆိုနိုင်ကာ ကျောင်းသားများကို စိတ်ပျက်အားငယ်စေခဲ့သည်။

​ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ယခင်က ကောင်းကင်ငါးပါးနယ်မြေ၌ တစ်တန်းတည်းအဆင့်တွင် ထိပ်ဆုံး (၁၀၀) စာရင်းဝင်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သဖြင့် နေမင်းခုနစ်ပါးကျောင်းသား မဖြစ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

​ယခုအခါ ခွဲတမ်းများ ပွင့်လင်းလာသဖြင့် အခြေခံအုတ်မြစ် တောင့်တင်းပြီးသားဖြစ်သော သူတို့မှာ ကောင်းကင်သို့ တစ်ဟုန်ထိုး တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြသည်။

​အလယ်အလတ် မျိုးနွယ်စုများနှင့် အချို့သော မျိုးနွယ်စုငယ်များမှလာသည့် မျက်နှာသစ်အချို့သာ အနည်းငယ် ပါဝင်သည်။

​သို့သော် ထိုအထဲတွင် ချွင်းချက်တစ်ခု ရှိသည်။

ကရုဏာတောင် မှ လူသားမျိုးနွယ် ကျောင်းသားများအားလုံးနီးပါး ရောက်ရှိလာကြသည်။

​အရေအတွက်အားဖြင့် အခြားသော အလယ်အလတ်နှင့် အထက်တန်းစား မျိုးနွယ်စုများထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

​လက်ရှိတွင် သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်လုံးချင်းစကားပြောကာ နှုတ်ဆက်ကြပြီးနောက် အနီးအနားရှိ ပုံရိပ်တစ်ခုဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ငေးကြည့်လိုက်ကြသည်။

​အရပ်၃ မီတာကျော် ခန့် မြင့်မားပြီး၊ ပုံပန်းသဏ္ဍာန်မှာ တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ၊ နဂါးခေါင်းတစ်ခု ပါရှိပြီး၊ နက်ပြာရောင် မျက်ဝန်းများဖြင့် ရှိနေသော သူတော်စင်များကို တည်ငြိမ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသူဖြစ်သည်။

​ဟေးဆန်းက အလျင်အမြန်ပင် ရှေ့တိုး၍ လက်အုပ်ချီ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

​"ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှ ဟေးဆန်း၊ ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

​ရှိနေသော သူတော်စင်များအားလုံးမှာ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အံ့ဩမိကြသည်။ ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို သူတို့ပုံမှန်အားဖြင့် တွေ့မြင်နိုင်ရန် အခွင့်အရေး မရှိပေ။

​ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်တို့ကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းဘိုးဘေးများပင်လျှင် အကြိမ်ကြိမ် နိုးထလာခဲ့သော်လည်း ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို မတွေ့ဖူးခဲ့ကြပေ။

​အကယ်၍ သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်း ရှိနေဆဲကာလကို ပြန်တွေးကြည့်လျှင်၊ သူတို့သည် ကောင်းကင် ငါးပါးနယ်မြေရှိ တရားဝင်အကြီးအကဲများကို အမှန်တကယ် အရေးစိုက်ခဲ့ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။

​အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူတို့မှာ တစ်ချိန်က မိမိတို့ထက် ပါရမီအများကြီး နိမ့်ကျခဲ့သော နောက်မျိုးဆက်များ ဖြစ်ခဲ့ကြသောကြောင့်တည်း။

​သို့သော် ယခုအခါ သူတော်စင်ဧကရာဇ် စီမံကိန်းမှာ ပြိုကွဲသွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ နိုးထလာခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းရာချီ ရှိပြီဖြစ်ကာ လက်ရှိအခြေအနေကို တဖြည်းဖြည်း လက်ခံလာခဲ့ကြသည်။

​ယခုအခါ သူတို့၌ ထိုတရားဝင်အကြီးအကဲများကို ယခင်ကဲ့သို့ အထက်စီးက ပြန်ကြည့်နိုင်သည့် အရည်အချင်း မရှိတော့ပေ။

​ထို့ကြောင့် ဆွေ့ရှင်းတို့က ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲကို ကြည့်သည့်အကြည့်တွင် အနည်းငယ်သော ကြည်ညိုလေးစားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ရောယှက်နေသည်။

​"ဒီပုဂ္ဂိုလ်က ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲပေါ့... သာမန်တရားဝင် အကြီးအကဲတွေနဲ့ စွမ်းအားကွာခြားချက် ဘယ်လောက်ရှိမလဲဆိုတာ မသိနိုင်ဘူး။"

​ဖန့်ချန်က စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။

​ဤအချိန်တွင် ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲက ဟေးဆန်းကို တစ်ချက်ကြည့်၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

​"ငါက ဝိညာဉ်မျိုးနွယ် ဖြစ်ပေမဲ့၊ မွေးဖွားစဉ်က နဂါးမျိုးနွယ် က ဆင်းသက်လာတာမို့ မင်းနဲ့ငါက အနှစ်သာရအားဖြင့် တစ်မျိုးတည်းလို့ ဆိုနိုင်ပါတယ်။

​ဒီလောက်အထိ အားနာမနေပါနဲ့၊ ဒီတစ်ခေါက် ကျောင်းသားတွေကို ခေါ်ပြီး အနားယူကြတော့။

​ဒီခရီးက ကြာမှာ မဟုတ်ဘူး၊ (၃) ရက်အတွင်းမှာ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေကို ရောက်မယ်။"

​ဟေးဆန်းမှာ စကားကို ကြားသောအခါ ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်သည်။

​"ဒါဆိုရင် သူတို့ကို ခေါ်ပြီး အနားယူလိုက်ပါဦးမယ်။"

​သူသည် ဖန့်ချန်ကိုပါ ခေါ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်နေချိန်တွင် ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲက ဝါးယပ်တောင်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော နဂါးလက်ကို ဆန့်တန်း၍ ဖန့်ချန်ဘက်သို့ အချက်ပြလိုက်သည်။

​"မင်း ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့။"

​ဖန့်ချန်က မြင်သောအခါ ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲဆီသို့ အပြေးကလေး သွားလိုက်သည်။

​ထိုပုဂ္ဂိုလ်မှာ ဖမ်းဆီးရေးဌာန၏ အဓိက အကြီးအကဲ ဖြစ်သောကြောင့် သူ အနည်းငယ်မျှပင် ပေါ့ဆ၍ မဖြစ်ပေ။

​ဟေးဆန်းသည် ဖန့်ချန် အပြေးကလေး သွားနေသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ကာ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။

​"ဖန့်ချန်အစ်ကိုကြီး ကို ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲက အတော်လေး အလေးပေးတဲ့ပုံပဲ။"

​ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ဝမ်းသာအားရဖြင့် တအံ့တဩ ပြောလိုက်သည်။

​ဝမ်ချုံးစန်းတို့ကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး စိတ်ထဲတွင် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်နေကြသည်။

​အကယ်၍ ဖန့်ချန်သာ အလေးပေးမှု မရရှိပါက၊ ထိုကဲ့သို့သော တရားဝင် အကြီးအကဲတစ်ဦးက ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ လိုက်ပါ ပို့ဆောင်ပေးခြင်းနှင့် ဖန့်ချန်ကို ကိုယ်တိုင် ခေါ်တွေ့ခြင်းမျိုး ဖြစ်လာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

​ဆွေ့ရှင်းတို့မှာ ဖန့်ချန်နှင့် ကျင့်စဉ်အကြောင်း ပထမဆုံး စကားပြောရန် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း၊ ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ စောင့်ဆိုင်းရဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။

​...

​...

​ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲရှေ့ ရောက်သောအခါ ဖန့်ချန်က လက်အုပ်ချီ၍ ပြောသည်။

​"စစ်ဆေးရေးဌာနမှ ဖန့်ချန်၊ ဖမ်းဆီးရေးဌာနမှ တရားဝင် အကြီးအကဲကို ဂါရဝပြုပါတယ်။"

​ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲ၏ မျက်ဝန်းမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး နှုတ်ခမ်းစွန်းက အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားကာ ပြုံးနေဟန်တူသည်။

​"အထဲမှာ စကားပြောကြမယ်။"

​သူကိုယ်တိုင် လှည့်လိုက်သည်နှင့် ဖန့်ချန်မှာ ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ သြဇာကြီးမား၍ တည်ငြိမ်သော ခန်းမကြီးတစ်ခုအတွင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

​ထိုခန်းမကြီးထဲတွင် ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲမှလွဲ၍ အခြားသော သူတော်စင်များစွာ ရှိနေပြီး၊ သူတို့မှာ စူးစမ်းလိုသော အကြည့်များဖြင့် ဖန့်ချန်ကို အကဲခတ်နေကြသည်။

​ဖန့်ချန်သည် တစ်ချိန်က ကျိုကျိတောင် တွင် အဆိပ်သင့်ခဲ့ပြီးနောက်၊ နောက်ပိုင်းတွင် ယန်ယွမ် ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သည့် ဖမ်းဆီးရေးဌာနမှ အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အကြီးအကဲ တစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​ထိုအကြီးအကဲမှာ နောက်ပိုင်း ချီရှာ သူတော်စင်နယ်မြေသို့ သွားရာတွင်လည်း တွေ့ခဲ့ရပြီး၊ ထိုအချိန်ကမှ ဖန့်ချန်သည် ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲမှာ စစ်ဆေးရေးဌာန၏ ဖမ်းဆီးရေးဌာနမှ ဖြစ်ကြောင်း သိခဲ့ရသည်။

​"မဟုတ်လောက်ပါဘူး..."

​ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းသွားသည်။

​ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲ၏ အတွင်းကမ္ဘာမှာ ဖမ်းဆီးရေးဌာန တည်ရှိရာ နေရာဖြစ်နေသလား။

​ထိုအတွေးနှင့်အတူ သူသည် မျက်လုံးကို တစ်ချက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲ၏ စကားကို နားထောင်ရန် ရိုသေစွာဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားလိုက်သည်။

​"စုစုပေါင်း တရားဝင် အကြီးအကဲ (၅၃) ဦး၊ ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲနဲ့ ဆိုရင် (၅၄) ဦး။"

​"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့ အဆင့် (၁) သမာဓိ အမှတ်တံဆိပ်တွေက ဒီထဲက (၅၀) ဦးဆီကနေ လာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"

​"ပြီးတော့ အဆင့် (၂) သမာဓိ အမှတ်တံဆိပ် (၃) ခု ရှိသေးတယ်။"

​"အဲဒီ အဆင့် (၃) သမာဓိအမှတ်တံဆိပ်ကတော့ ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲဆီက လာတာပဲ။"

​"စုစုပေါင်း သမာဓိ အမှတ်တံဆိပ် (၁၁၂) ခု၊ တစ်ခုချင်းစီတိုင်းက ဖမ်းဆီးရေးဌာန တရားဝင် အကြီးအကဲတစ်ဦးစီကို ကိုယ်စားပြုတယ်။ အကယ်၍ ဒါက ဖမ်းဆီးရေးဌာန တရားဝင် အကြီးအကဲတွေရဲ့ စုစုပေါင်းအရေအတွက်ဆိုရင်၊ ဖမ်းဆီးရေးဌာနက တရားဝင် အကြီးအကဲ အရေအတွက်က အခြားဌာန (၂) ခုထက် အများကြီး ပိုများနေတာပေါ့။"

​"ဒီလိုဆိုရင် ဖမ်းဆီးရေးဌာနရဲ့ အလုပ်တာဝန်က အကြီးဆုံး ဖြစ်မှာပေါ့။ ဒါကြောင့်လည်း လူအင်အား အများဆုံး လိုအပ်တာပေါ့။"

​"ဖန့်ချန်၊ မင်း ဒီနေရာက ဘာနေရာလဲဆိုတာ သိလား။"

​ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲမှာ လက်ရှိတွင် အဓိကနေရာ၌ ထိုင်နေသည်။

​သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် နေရာတစ်ခု ရှိပြီး တရားဝင် အကြီးအကဲတစ်ဦး ထိုင်နေကာ၊ ညာဘက်လက်တွင် နေရာနှစ်ခု ရှိပြီး တရားဝင် အကြီးအကဲနှစ်ဦး ထိုင်နေသည်။

​သူတို့သည် ထို အဆင့် (၂) သမာဓိအမှတ်တံဆိပ် (၃) ခု၏ ပိုင်ရှင်များ ဖြစ်သည်ဟု ဖန့်ချန် သံသယဝင်မိသည်။

​သူတို့မှာလည်း ဖမ်းဆီးရေးဌာန၏ အကြီးအကဲများဖြစ်ပြီး ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲ၏ လက်ထောက်များ ဖြစ်ကြလိမ့်မည်။

​ထိုအိုမင်းရင့်ရော်နေသော အကြီးအကဲနှင့် တခြားသူတို့မှာမူ ဘယ်ညာ နှစ်ဖက်စလုံးတွင် ထိုင်နေကြပြီး၊ တစ်ဖက်လျှင် (၂၅) ဦးစီ ရှိနေသည်။

​အကယ်၍ မိမိသည် အဆင့် ၆ အရာရှိသူတော်စင်ဖြစ်ကြောင်း မသိလျှင်၊ တရားခွင်တွင် စစ်ဆေးခံနေရသကဲ့သို့ ဖန့်ချန် ခံစားရမိသည်။

​ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်က လက်အုပ်ချီ၍ ပြောသည်။

​"ဒီနေရာက ဖမ်းဆီးရေးဌာန ဖြစ်နေမလား။"

​"မှန်တယ်၊ ဒီနေရာက ဖမ်းဆီးရေးဌာနပဲ။"

​ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

​"မင်း ဒီတစ်ခေါက် ကျိုကျိတောင် မှာ လုပ်ခဲ့တဲ့ ကံကြမ္မာအမဲလိုက်ခြင်း ကိစ္စကို ဖမ်းဆီးရေးဌာန တရားဝင် အကြီးအကဲတွေ အကုန်လုံး ကိုယ်တိုင် ကြည့်နေကြတာ။"

​ဖန့်ချန်က စကားမပြောပေ။ ထိုကိစ္စများကို ဖမ်းဆီးရေးဌာန တရားဝင် အကြီးအကဲများ မသိအောင် ဖုံးကွယ်ထား၍ မရကြောင်း သူသိသည်။

​သို့သော် ထိုအချိန်က တရားဝင် အကြီးအကဲများက တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

​ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ နည်းလမ်းများကို အချို့အချိန်များတွင် သူ သိရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

​"နှစ်ပေါင်း ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ကျိုကျိတောင် ထဲမှာ လိုအပ်နေတဲ့ အပြစ်ရှိသူတော်စင်တွေကို အကုန်လုံး ရှင်းလင်းပေးခဲ့တယ်။"

​"ဒီလိုမျိုးက ဖမ်းဆီးရေးဌာန စတင်တည်ထောင်ချိန်ကတည်းက တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးဘူး။"

​ရှုလုံတရားဝင် အကြီးအကဲ၏ အသံမှာ တစ်ဖန် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။

​"ဖမ်းဆီးရေးဌာနရဲ့ သူတော်စင်တိုင်း၊ ကံကြမ္မာအမဲလိုက်ခြင်းမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့သူတိုင်း နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ ဖမ်းဆီးရေးဌာန ကိုပဲ ရောက်လာကြတာ။"

​"ဒါကြောင့် ငါနဲ့ တခြားဌာန နှစ်ခုက တရားဝင် အကြီးအကဲတွေနဲ့ စိတ်အေးလက်အေး ဆွေးနွေးပြီးပြီ။"

​"နောက်ဆုံးမှာ မင်းကို ငါ့ရဲ့ ဖမ်းဆီးရေးဌာန မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ မင်း သဘောတူလား။"

​ဖန့်ချန်မှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

​"စစ်ဆေးရေးသူတော်စင်တွေက ဖမ်းဆီးရေးဌာန မှာပဲ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရတာ မဟုတ်ဘူးလား။"

​သူသည် သမာဓိ အမှတ်တံဆိပ် (၁၁၂) ခု ပူးတွဲပါလာသည့် အချိန်မှစ၍။

​သူသည် ဖမ်းဆီးရေးဌာန၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်သွားပြီဟု ထင်ထားခဲ့သည်။

အခန်း (၂၆၇၀) - အငယ်တန်း ဖမ်းစီးရေးအရာရှိ

​“ဟားဟား။”

​နေရာတွင် ရှိနေကြသော ဖမ်းစီးရေးအရာရှိများစွာက ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

​အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အကြီးကဲမှာ အကျယ်လောင်ဆုံး ရယ်မောလိုက်သည်။

​“လူငယ်လေး၊ မင်းက သိပ်ကို ရိုးအလွန်းအားကြီးတယ်။ ငါတို့ သုံးဌာနကြားက ဆက်ဆံရေးက မင်းထင်သလောက် ကောင်းမွန်တာ မဟုတ်ဘူး။”

​“သာမန် သူတော်စင် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး တွေကိုတော့ ငါတို့ သုံးဌာနစလုံးက စေခိုင်းနိုင်တာ အမှန်ပဲ။”

​“ငါတို့က သူတို့ကို ဘယ်ဌာနကို ဝင်ရမယ်လို့လည်း တမင်သက်သက် ရွေးချယ်ခိုင်းလေ့ မရှိဘူး။”

​“ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သာမန် စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးတွေအတွက်ပဲ။ သူတို့က တစ်သက်လုံး ဌာနသုံးခုမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခွင့် မရနိုင်ဘဲ ဌာနကိုးခုမှာပဲ အမိန့်နာခံနေရမှာ။”

​ခဏရပ်ပြီးနောက်...

​“ဌာနသုံးခုမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်နိုင်တဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးဆိုတာ လက်ချိုးရေတွက်လို့ ရတယ်။ အခု ဌာနသုံးခုက စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးတွေကို ကြည့်မယ်ဆိုရင် ငါတို့လို လူကြီးတွေကို ဖယ်လိုက်ရင် မင်းလိုမျိုးက လက်ဆယ်ချောင်းတောင် မပြည့်ဘူး။”

​“မင်းသာ ဖမ်းဆီးရေးဌာန ကို ဝင်လိုက်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ အပြစ်ပေးရေးဌာန နဲ့ စီမံခန့်ခွဲရေးဌာန တို့ရဲ့ အမိန့်တွေက မင်းအပေါ် အကျုံးမဝင်တော့ဘူး။”

​“အပြစ်ပေးရေးဌာနကတောင် မင်းကို ပြဿနာရှာချင်ရင် ငါတို့ ဖမ်းဆီးရေးဌာနကို အရင်ဖြတ်ကျော်ရမယ်၊ ဌာနချုပ်မှူးကြီး ရဲ့ ခွင့်ပြုချက် လိုအပ်လိမ့်မယ်။”

​ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင် က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

​“စကားကို အလွန်အကျူး မပြောနဲ့ဦး၊ ငါတို့ ဌာနသုံးခုက စီမံခန့်ခွဲရေးဌာနကို အဓိကထားရမယ်၊ ဌာနဝန်ထမ်း ခန့်အပ်မှုမှန်သမျှ စီမံခန့်ခွဲရေးဌာနကို ဖြတ်ကျော်ရမှာပဲ။”

​အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အကြီးကဲက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။

“အဲဒါကို သိမ်းထားမလား၊ မသိမ်းထားဘူးလားဆိုတာ အရှင်တို့ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲလေ၊ စီမံခန့်ခွဲရေးဌာနက ဘာမှတောင် မပြောရဲဘူး။”

​ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။

​စစ်ဆေးရေးဌာန မှာလည်း အုပ်စုဖွဲ့ထားခြင်းမျိုး ရှိနေပြီး သူ ထင်ထားသည်နှင့် မတူညီပေ။

​“ဖမ်းဆီးရေးဌာနမှာ တရားရုံးဝန်ထမ်း တွေ ဒီလောက်များနေတာက လုပ်ငန်းတာဝန်တွေ များပြားလို့ မဟုတ်ဘဲနဲ့...”

​သူသည် ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

​ဒီလူကြီးရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အလွန် ရက်စက်ပြီး တရားလွန်နိုင်စွမ်းရှိလို့သာ ဖမ်းဆီးရေးဌာနရဲ့ အရာရှိအရေအတွက်က စီမံခန့်ခွဲရေးဌာနနဲ့ အပြစ်ပေးရေးဌာန နှစ်ခုပေါင်းလောက်နီးပါး များနေတာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

​“ကရုဏာတောင် က ဘိုးဘေးတွေက ဒီလမ်းကြောင်းကို ဘယ်လိုများ ချိတ်ဆက်မိလိုက်တာလဲ”

​ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် စပ်စုချင်စိတ်များ ပေါ်လာသည်။

​“ဘာလဲ မင်း ငါ့ဖမ်းဆီးရေးဌာနမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ မလိုလားတာလား”

​ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်က တွေးတောစွာဖြင့် မေးသည်။

​အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အကြီးကဲ တို့ အုပ်စုကလည်း ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

​သာမန်လူဆိုပါက ကောင်းကင်အရှင် အများအပြား၏ စိုက်ကြည့်ခြင်းကို ခံရပါက၊ သူတော်စင်များစွာ၏ အသက်သေဆုံးမှုကို ဆုံးဖြတ်နိုင်သော သူများ၏ အကြည့်အောက်တွင် အလွန်တုန်လှုပ်နေလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

​ဖန့်ချန်ကတော့ မတူပေ၊ သူ အနည်းငယ်သာ တုန်လှုပ်သည်။

​“မျိုးဆက်ငယ် အနေနဲ့ ဖမ်းဆီးရေးဌာနမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ အဆင်သင့်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ရာထူးအဆင့်က...”

​“မင်း သဘောတူရင် ပြီးတာပဲ၊ ဒါက ဖမ်းဆီးရေးဌာနရဲ့ တံဆိပ်ပြားပဲ။”

​ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်က လက်ကို ညင်သာစွာ မြှောက်လိုက်ရာ တံဆိပ်ပြားတစ်ခုမှာ ဖန့်ချန်၏ မျက်ခုံးကြားသို့ အလင်းအမြန်နှုန်းဖြင့် ဝင်ရောက်သွားသည်။

​ဖန့်ချန်သည် ထိုတံဆိပ်ပြားမှာ မည်ကဲ့သို့ ပုံစံရှိသည်ကိုပင် သေချာ မမြင်လိုက်ရဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်သွားကာ ထိုအငွေ့အသက်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

​“ဒါက ငါတို့ ဖမ်းဆီးရေးဌာနရဲ့ တံဆိပ်ပြားပဲ၊ ဒီတံဆိပ်ကြောင့် မင်း ဖမ်းဆီးရေးဌာနရဲ့ တည်နေရာကို သိနိုင်လိမ့်မယ်။”

​“ဖမ်းဆီးရေးဌာန အနီးနားကို ရောက်တာနဲ့ ငါ မင်းကို အတွင်းကို ခေါ်နိုင်လိမ့်မယ်။”

​ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်က ပြုံးပြီး ပြောသည်။

​ဖန့်ချန်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဒါက အသက်ကယ်ဖို့ ကောင်းတဲ့အရာ မဟုတ်ဘူးလား။

​တကယ်ပဲ ကိုင်တွယ်လို့ မရတဲ့ ရန်သူနဲ့ တွေ့ရင် ဖမ်းဆီးရေးဌာနဘက်ကို ထွက်ပြေးလိုက်ရင် မပြီးဘူးလား။

​ဒါပေမဲ့ ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင် ပြောတဲ့ ‘အနီးနား’ ဆိုတာက ဘယ်လောက်အထိ အနီးနားကို ပြောတာလဲ။

​“မင်းရဲ့ ရာထူးကိစ္စကတော့ ဌာနသုံးခု ဌာနကိုးခုရဲ့ စည်းမျဉ်းအရ ငါတို့ စိတ်ကြိုက် လုပ်လို့ မရဘူး။”

​“မင်းရဲ့ လက်ရှိ အောင်မြင်မှုတွေက စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူး အဆင့် တက်လှမ်းဖို့ လုံလောက်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က မမီသေးဘူး၊ နားလည်လား”

​“မင်း ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင် ဖြစ်လာရင် ငါ မင်းကို အဆင့်ငါး စစ်ဆေးရေးမှူးအဖြစ် ခန့်မယ်။”

​“အထွတ်ထိပ်တာအို သူတော်စင် ဖြစ်လာရင် အဆင့်လေး စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးအဖြစ် ခန့်မယ်၊ အခုတော့ အဲဒါတွေကို တွေးမနေနဲ့ဦး။”

​ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

​“မင်းက အခု ဖမ်းဆီးရေးဌာနရဲ့ အရာရှိဝန်ထမ်း ဖြစ်သွားပြီ။ ဖမ်းဆီးရေးဌာနမှာတော့ အငယ်ဆုံး ရာထူးဖြစ်ပေမဲ့ အပြင်ဘက်ကို ရောက်ရင်တော့ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးတွေနဲ့တောင် တန်းတူပဲ။”

​“မင်းမှာ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေးမှူးတွေရဲ့ အခွင့်အရေး အချို့ မရှိတာကလွဲရင် သူတို့နဲ့ ဘာမှ မခြားနားဘူး။”

​“မင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးစရာ အမှုအခင်းရှိရင် ဖမ်းဆီးရေးဌာနကို အရင်လာပြီး တင်ပြနိုင်တယ်။ ဖမ်းဆီးရေးဌာနက တရားရုံးဝန်ထမ်းတွေက မင်းအတွက် အမိန့်တွေကို ထုတ်ပြန်ပေးလိမ့်မယ်။”

​“ချုပ်နှောင်ခြင်း စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ဖို့က ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာပဲ။”

​ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်ပျက်မှု အနည်းငယ် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

​ဒါပေမဲ့ ပြန်တွေးကြည့်လိုက်ရာ သူသည် ဖမ်းဆီးရေးဌာနမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခြင်းက နောက်ကွယ်တွင် တရားရုံးဝန်ထမ်း အယောက်တစ်ရာလောက်ကို အားကိုးရာအဖြစ် ရရှိလိုက်ခြင်းနှင့် တူသည်။

​စည်းမျဉ်းတွေကို မချိုးဖောက်သရွေ့ ဘယ်သူက သူ့ကို လာပြီး အနိုင်ကျင့်ရဲမှာလဲ။

​ဒါကြောင့် ဌာနကိုးခုရဲ့ အကျဉ်းသား သူတော်စင်တွေကို အရေးယူလိုက်ရတာက အလကား မဖြစ်သွားပေ။

​ရာထူးအဆင့် မတက်ခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်မှာတော့ မမှီနိုင်လောက်အောင် မြင့်တက်သွားပြီး သာမန် သူတော်စင်တွေတောင် စိတ်ကူးမယဉ်ရဲသော အခြေအနေ ဖြစ်သွားသည်။

​“ဒွမ်ချင်းရှန်း၊ မင်းက ဖမ်းဆီးရေးဌာနမှာ ကြာပြီဆိုတော့ သူ့ကို ဌာနသုံးခု ၊ ဌာနကိုးခုရဲ့ ကိစ္စတွေကို သင်ပေးလိုက်ပါဦး။”

​ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်က အိုမင်းရင့်ရော်နေသောအကြီးကဲ ကို ကြည့်ပြီး ညွှန်ကြားသည်။

​“ကျွန်တော်မျိုး နာခံပါတယ်၊ အရှင်။”

​အိုမင်းရင့်ရော်နေသော အကြီးကဲ က ရယ်မောရင်း ပြောသည်။

​သူ့နာမည်က ဒွမ်ချင်းရှန်း ဖြစ်မှန်း ဖန့်ချန် သိလိုက်ရသည်။ ဖန့်ချန်သည် ဒွမ်ချင်းရှန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ သူကလည်း ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးဖြီးနေသည်။

​ဒီလူကြီးရဲ့ အပြုံးက ထူးဆန်းနေသည်။

​ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်မိသည်။

​“ဖန့်ချန်၊ ဒီမှာ ကိစ္စပြီးပြီဆိုတော့ မင်းကို အပြင်ခေါ်သွားမယ်။”

​ဒွမ်ချင်းရှန်းက ပြုံးရွှင်စွာ လက်ယက်ခေါ်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်သွားသည်။ ဖန့်ချန်လည်း နေရာရှိ ဝန်ထမ်းများကို ဦးညွှတ်ပြီး ဒွမ်ချင်းရှန်းနောက်သို့ လိုက်သွားသည်။ အပြင်ရောက်သောအခါ အစည်းအဝေးခန်းကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ အနီးအနားတွင် ဟေးဆန်း နှင့် ‌ဆွေ့ရှင်းကျီတို့ ရှိနေကြသည်။ ဟေးဆန်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားမိဟန်ဖြင့် ထိုဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး ဒွမ်ချင်းရှန်းကို မြင်သောအခါ ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြကာ အနားသို့ မလာဘဲ နေလိုက်သည်။

​“ဖန့်ချန်၊ ငါတို့ ဖမ်းဆီးရေးဌာနမှာ အရာရှိငယ် တွေကို မခန့်တာ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ မင်း သိလား ”

​ဒွမ်ချင်းရှန်းက ပြုံးပြီး ပြောသည်။

​ဖန့်ချန် -

“အရာရှိငယ်”

​ဒွမ်ချင်းရှန်း ခေါင်းညိတ်သည်။

“ဌာနသုံးခုက အရည်အချင်းရှိတဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်တွေကို အထူးပြုလေ့ကျင့်ဖို့ ခန့်တာကို ပြောတာ။ ဌာနချုပ်မှူးကြီး ပြောသွားသလိုပဲ၊ အခုဆိုရင် အယောက်တစ်ဆယ်လောက်ပဲ ရှိတော့တယ်။ သူတို့အားလုံးက စီမံခန့်ခွဲရေးနဲ့ အပြစ်ပေးရေးဌာနမှာပဲ ရှိကြတယ်။ ငါတို့ ဖမ်းဆီးရေးဌာနက မတော်လို့ မဟုတ်ဘဲနဲ့ ငါတို့ စိတ်မဝင်စားလို့ပါ။”

​“မင်းရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က တောက်ပလွန်းလို့ ဌာနချုပ်မှူးကြီးက မင်းကို ခန့်လိုက်တာ။ မင်းတို့လိုမျိုး အသက်ငယ်ငယ်နဲ့ ရာထူးအဆင့် မပြည့်ဘဲ ဌာနသုံးခုမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်တဲ့သူတွေကို အပြင်ဘက်မှာ အရာရှိငယ် လို့ ခေါ်ကြတယ်။”

​ဖန့်ချန်သည် အတွေးနက်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

​သူသည် ဖမ်းဆီးရေးဌာန၏ အနာဂတ် ဝန်ထမ်းတစ်ဦးအဖြစ် လေ့ကျင့်ပေးခံရမည် ဖြစ်သည်။

​ချုပ်နှောင်ခြင်းစွမ်းအား တည်ရှိမှုကြောင့် ဖမ်းဆီးရေးဌာနမှာ သူနဲ့ တကယ်ကို ကိုက်ညီနေတာ မဟုတ်လား။

​ဒါကို တွေးမိပြီး ဖန့်ချန်က ချက်ချင်း ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

​“အရာရှိဒွမ်၊ နောက်ပိုင်းမှာလည်း များများ သင်ပြပေးပါဦး။”

​“ဒါက ပြောစရာ မလိုတဲ့ စကားပဲ မဟုတ်လား ဌာနချုပ်မှူးကြီးက ဘာလို့ ငါ့ကို မင်းကို သင်ပေးခိုင်းတယ်လို့ ထင်လဲ ”

​ဒွမ်ချင်းရှန်းက ပြုံးပြီး ပြောသည်။

“မင်းက ငါတို့ ကရုဏာတောင်ရဲ့ မျိုးဆက်ငယ်လေ၊ ငါ မင်းကို မစောင့်ရှောက်ရင် ဘယ်သူ စောင့်ရှောက်မှာလဲ ”

​“……”

​ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပေါ်လာသည်။

​ကရုဏာတောင်က မျိုးဆက်ငယ်

​ဖမ်းဆီးရေးဌာနက ဒီတရားရုံးဝန်ထမ်း ဒွမ်က ကရုဏာတောင်ရဲ့ ဘိုးဘေးတစ်ယောက် ဖြစ်နေတာလား။

​သူက လူသားမျိုးနွယ် မဟုတ်ကြောင်း သူ အသေအချာ သိသည်။ လူသားမျိုးနွယ်မှာ ကောင်းကင်အရှင် နှစ်ယောက်ရှိပါက သတင်းပျံ့နှံ့နေမှာ ဖြစ်သည်။ ဖန့်ချန်၏ အတွေးကို သတိထားမိဟန်ဖြင့် ဒွမ်ချင်းရှန်းက ပြုံးပြီး ပြောသည်။

​“ငါက လူသားမျိုးနွယ် မဟုတ်ဘူးလေ၊ ဌာနချုပ်မှူးကြီးနဲ့ အတူတူပဲ။”

​ဝိညာဉ်မျိုးနွယ် ဖြစ်တာလား

​ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။

​“ငါ အသက်ရှင်စဉ်ကတော့ လူသားမျိုးနွယ်ပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဟော်ဆွေ့ မျိုးဆက်နဲ့တော့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ဘူး။”

​ဒွမ်ချင်းရှန်း က ပြုံးပြီး ပြောသည်။

​ဖန့်ချန်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်သွားသည်။

​လူသားမျိုးနွယ် တစ်ယောက်က ယင်လောကမှာ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ် အဖြစ်နဲ့ ကောင်းကင်အရှင် အဆင့်ကို ရောက်အောင် ကျင့်ကြံနိုင်တာလား။

​ဒီအကြောင်းကို သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးပေ။

​“ဒါဆိုရင် ဒွမ်အရာရှိက... ကျွန်တော်တို့ ကရုဏာတောင်ရဲ့ တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေးပေါ့ ”

​ဖန့်ချန်က လက်နှစ်ဖက် ယှက်ပြီး ဦးညွှတ်သည်။

​“မဟုတ်ပါဘူး၊ မင်းတို့ ကရုဏာတောင်ရဲ့ တည်ထောင်သူက ငါ့ရဲ့ တပည့်ပါ။ ငါက သူ့ရဲ့ အားကိုးရာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့တပည့်က အရည်အချင်း မရှိဘူး၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူဖြစ်သလို နေခဲ့တာ။ မင်းလောက်တောင် မတော်ဘူး။ မင်းက ကရုဏာတောင်မျိုးဆက် ဖြစ်လို့သာ ငါ့မျက်နှာတောင် ပွင့်လန်းရတာပါ။”

​ဒွမ်ချင်းရှန်းက သက်ပြင်းချရင်း ပြောသည်။

နောက်တော့ သူ့မျက်နှာ ပြောင်းသွားပြီး

“ဒါမှမဟုတ်ရင် ငါ ကရုဏာတောင်က သူတော်စင်အားလုံးကို ပြန်ခေါ်ပြီး ငါ့တပည့်ကို သူ့ရဲ့ ဘိုးဘေးရာထူးကို မင်းကို ပေးခိုင်းလိုက်ရမလား ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ လူရွေးချယ်မှုက ပိုမှန်ကန်သွားမှာပေါ့ ”

​အရင် မြှားပစ်ပြီးမှ ပစ်မှတ်ကို ပြန်ရေးတာလား

​ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

​“ဘိုးဘေးကြီး၊ ဒါကတော့ မဖြစ်သင့်ပါဘူး။”