← Chapters

အခန်း (၂၆၇၇-၂၆၇၈)

Vol. 268 Ch. 2677-2678

အခန်း (၂၆၇၇-၂၆၇၈)

Vol. 268 Ch. 2677-2678

အခန်း (၂၆၇၇) - ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲ

​ယခုတစ်ကြိမ်ရှိ အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်များထဲတွင် ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမ မှ အဖွဲ့ဝင်များလည်း အချို့ ပါဝင်နေသည်။

​သူတို့သည် စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း အစောပိုင်း၊ အလယ်ပိုင်းနှင့် နောက်ဆုံးအဆင့်များမှတစ်ဆင့် အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့်သို့ အဆင့်တက်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။

​မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အသက်စွမ်းအင် အဆင့် ရရှိထားမှသာ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေတွင် လုံခြုံစိတ်ချရမည် ဖြစ်သည်။

​သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူတို့အားလုံး အလွန်တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေကြသည်။

​စီကုရှန်းတို့၏ အဆုံးသတ်မှာ အခုထိ မျက်စိထဲတွင် စွဲထင်နေဆဲပင်။

​ဖန်လီပန်၊ ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင် တို့ကဲ့သို့ လူများမှာမူ 'သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း' ၏ အဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်နှင့်ပြီး ဖြစ်သည်။

​ထို့ကြောင့် ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် သူတို့သည် မိမိတို့၏ အရှိန်အဝါများကို ဖုံးကွယ်ထားကာ ထောင့်တစ်နေရာတွင် အလွန်တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြသည်။

​ဖန့်ချန် အရင်ဆုံး စာမေးပွဲ ဖြေဆိုသည်ကို မြင်သောအခါ ထိုကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမဝင်များမှာ အချင်းချင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်မိကြပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်အားထက်သန်မှုများ ရှိနေသည်။

​သူတို့သည် ဖန့်ချန် စာမေးပွဲ အောင်မြင်မည်ကို မျှော်လင့်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ စာမေးပွဲအတွင်း ဖန့်ချန် ရှုံးနိမ့်သည်ကို မြင်တွေ့လိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

​“စီကုကျိ၊ မင်းက အရင်တစ်ခါ ဖန့်ချန်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ကိုယ်တိုင် ရင်ဆိုင်ဖူးတယ်၊ သူက ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့် စွမ်းရည်ရှိမယ်လို့ မင်း ထင်သလား။”

​ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမဝင် တစ်ဦးက လျှို့ဝှက်စွာ စကားလှမ်းပြောလိုက်သည်။

​စီကုကျိ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားသည်။

​“ငါ ဘယ်လိုလုပ် သိမှာလဲ။”

​သူကိုယ်တိုင်လည်း သေချာ မသိသလို၊ ဖန့်ချန် မုချ ရှုံးနိမ့်လိမ့်မည်ဟုလည်း အခိုင်အမာ မပြောရဲပေ။

​မည်သို့ဆိုစေ ဖန့်ချန်က စီကုရှန်းတို့၏ အသက်စွမ်းအင် ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည်မှာ မကြာသေးပေ။

​ထိုသူတို့မှာ ခေတ်အဆက်ဆက်မှ ပါရမီ အလွန်ထက်မြက်သည့် အကျော်အမော်များ ဖြစ်ကြသည်။

​သူတို့ ကိုယ်တိုင် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်လျှင်ပင် ဖန့်ချန်ကို မယှဉ်နိုင်ခဲ့သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့်၊ ဖန့်ချန်၏ စွမ်းအားမှာ အရင်တစ်ခါထက် ပိုမို တိုးတက်လာပြီဟု ခန့်မှန်းနိုင်သည်။

​ထို့ကြောင့်……

​ယခုတစ်ကြိမ် စာမေးပွဲ ရလဒ်မှာမူ မည်သို့ ဖြစ်လာမည်ကို တိတိကျကျ ပြောရန် ခက်ခဲလှသည်။

​ထိုအချိန်တွင် ဖန့်ချန်နှင့် ပုံစံတူပင် ဖြစ်သော စာမေးပွဲ အကဲဖြတ်သူမှာ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

​“ရွှမ်နယဲ့ အဆင့်မြင့် စာမေးပွဲ၊ အခု စတင်ပါပြီ။”

​“ဘာလို့ ရွှမ်နယဲ့ အဆင့်မြင့် ဖြစ်နေတာလဲ ”

​“မင်းကလည်း သောက်ရူးပဲ ၊ အရင်တစ်ခါ ဖန့်ဘိုးဘေး ရွှမ်နယဲ့ အဆင့်မြင့်တုန်းက အရည်အချင်းမှီရုံပဲ ရှိတာ၊ ထူးချွန်တဲ့ အဆင့် မရခဲ့ဘူးလေ၊ အဲဒါကြောင့် ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲကို ဖြေဖို့ အရည်အချင်း မရှိသေးတာပေါ့။”

​“အော် ဟုတ်သားပဲ……”

​ကျောင်းသားများမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားကြသည်။

​ဖန့်ချန်သည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် စာမေးပွဲ အကဲဖြတ်သူထံသို့ လျှောက်သွားသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မည်သည့် စိုးရိမ်မှုမျှ မရှိပေ။

​သူသည် ရန်သူကို အထင်သေးနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ၊ အတွင်းကမ္ဘာမြေကို ပေါင်းစပ်ပြီးနောက် မိမိ၏ စွမ်းအား တိုးတက်လာမှုကို သူကိုယ်တိုင် ကောင်းစွာ သိရှိထားသည်။

​ရွှမ်နယဲ့ အဆင့်မြင့် စာမေးပွဲ အကဲဖြတ်သူမှာ သူ၏ အစွမ်းအစကို မယှဉ်နိုင်တော့ပေ။

ထိုနေရာတွင် အလွန် အရေးကြီးသည့် အချက်တစ်ချက် ရှိသေးသည်။

​အရင်တစ်ခါတုန်းက သူသည် ဤနေရာတွင် အတွင်းကမ္ဘာမြေနှင့် အဆက်အသွယ် မလုပ်နိုင်ခဲ့ပေ။

​ထို့ကြောင့် သူ၏ အစွမ်းအစ အပြည့်အဝကို ထုတ်မသုံးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ယခုတစ်ခါတွင် လိုအပ်လာပါက၊ နေရာရှိ သူတော်စင်များ ရှေ့မှောက်တွင် သိုင်းသူတော်စင် အသွင်ကိုယ်ထည် ကို ထုတ်ဖော်ပြသရန် သူ ဝန်မလေးပေ။

​နောက်ဆုံးအကြိမ် မိမိ၏ စွမ်းအား အပြည့်အဝကို ထုတ်သုံးခဲ့သည်မှာ ချီကွမ်းယိ နှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က ဖြစ်သည်။

​အချိန်တွေ အတော်လေး ကြာမြင့်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​မကြာမီပင် ဖန့်ချန်သည် စာမေးပွဲ နယ်ပယ်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

​သူတော်စင်အားလုံး၏ မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် ကြည့်ရှုနေမှုအောက်တွင် စာမေးပွဲ စတင်လေသည်။

​အကဲဖြတ်သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ချက်ချင်းပင် မြင့်တက်လာပြီး ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လာသည်။

​ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ခံစားချက် အနည်းငယ် ပေါ်လာသည်။

​အရင်တုန်းက သူနှင့် တူညီနေခဲ့သော အကဲဖြတ်သူသည် ယခုအချိန်တွင်မူ ရှန်ကျီကျန်း လေးယောက် ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်စဉ်က ပေးစွမ်းသည့် ဖိအားထက်ပင် အနည်းငယ်သာ ပို၍ များပြားသည်။

​နတ်ဆိုးမျက်လုံး ဖြင့် အကဲဖြတ်သူကို ငြိမ်သက်သွားအောင် အသံတိတ် ဖိနှိပ်လိုက်သည်။

​ထို့နောက် အကဲဖြတ်သူ၏ နဖူးပေါ်သို့ လက်ဝါးဖြင့် အသာလေး ရိုက်ချလိုက်သည်။

​အကဲဖြတ်သူမှာ ချက်ချင်းပင် မီးခိုးငွေ့ကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

​စတင်ချိန်မှ ပြီးဆုံးချိန်အထိ။

​တစ်စက္ကန့်တောင် မကြာလိုက်ပေ။

​ဖန့်ချန် ပြန်လျှောက်လာသည့်အချိန်တွင်၊ နေရာရှိ အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့် သူတော်စင်များအားလုံးမှာ သူ့ကို အံ့အားသင့်စွာ ငေးကြည့်နေကြသည်။

​ထိုအထဲတွင် ဖန်လီပန်၊ ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်၊ ဖူရှီးလင်းတို့လည်း ပါဝင်သည်။

​“ဖန့်ဘိုးဘေးရဲ့ တိုးတက်နှုန်းက တကယ်ပဲ ကြောက်ဖို့ကောင်းလွန်းတယ်။ သူက တကယ်ပဲ အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့် ဟုတ်ရဲ့လား ”

​ဖန်ရုကန် က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

​အနီးအနားရှိ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများမှာလည်း တိတ်တဆိတ် ထိတ်လန့်နေကြသည်။

​အရင်တစ်ခါ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေတွင် ဖန့်ချန် ရွှမ်နယဲ့ အဆင့်မြင့် စာမေးပွဲ ဖြေစဉ်က တစ်နာရီကြာအောင် တိုက်ခိုက်ပြီးမှ အနိုင်အရှုံး ခွဲခြားနိုင်ခဲ့သည်ကို သိထားကြသည်။

​သို့သော် ယခုမူ တစ်စက္ကန့်တောင် မကြာဘဲ အကဲဖြတ်သူကို အနိုင်ယူလိုက်ပြီလား။

​၎င်းမှာ အလွန် ထူးချွန်သည့် ရလဒ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက်တွင်မူ……

​ကျောင်းသားများ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် တုန်လှုပ်သွားသည်။

​ထို့နောက် ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲ ဖြစ်လာတော့မည် မဟုတ်ပါလော။

​“ဂုဏ်ယူပါတယ် ဖန့်ဘိုးဘေး။”

​ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင် က ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် လက်ယှက် ဂုဏ်ပြုလိုက်သည်။

​ဖန်လီပန်တို့ကလည်း ဂုဏ်ပြုစကား ပြောကြသည်။

​နေရာရှိ အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့် အများစုက ဂုဏ်ပြုနေကြစဉ်။

​စီကုကျိတို့မှာမူ မျက်စိနောက်စရာ ဖြစ်နေသည်။

​သူတို့သည် အများနည်းတူ လိုက်လုပ်ရမလား တွန့်ဆုတ်နေစဉ်တွင် ဖန့်ချန်က သူတို့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သလို ခံစားလိုက်ရသည်။

​နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်။

​စီကုကျိနှင့် ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမဝင်များမှာလည်း ချက်ချင်း လက်ယှက်ကာ ဂုဏ်ပြုစကားများ ပြောလိုက်ကြသည်။

​“စောင့်ကြည့်နေလိုက်စမ်းပါကွာ ၊ ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ် အောင်မြင်တာနဲ့ချက်ချင်း အဆင့်တက်မယ်။

အဲဒီကျရင် တူညီတဲ့ အဆင့်မှာ မင်းကို မနိုင်ရင်တောင်မှ၊ အဆင့်တစ်ခုနဲ့ ဖိနှိပ်ထားရင် အခုလို မင်းရဲ့ မျက်နှာကို ကြည့်နေစရာ မလိုတော့ဘူး။”

​စီကုကျိ စိတ်ထဲတွင် ကြိတ်၍ အဓိဋ္ဌာန်ပြုလိုက်သည်။

​“ဖန့်ချန် ငါမေးလို့ ရမလား၊ မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာမြေကို ဘယ်လောက်အထိ ပေါင်းစပ်ပြီးပြီလဲ ”

​ဂုဏ်ပြုပြီးနောက် ဖန်လီပန် က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

​စီကုကျိတို့က နားစွင့်ထားကြသည်။

​“သူတို့လောက်တော့ မနက်ရှိုင်းနက်သေးပါဘူး၊ ငါ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာရတနာ သုံးမျိုးတောင် မသုံးရသေးဘူး။”

​ဖန့်ချန်သည် သူ၏ ယွမ်ရေ၊ ကောင်းကင်မီးတောက်သီး ၊ မရဏသားရဲသွေး ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ထုတ်ပြလိုက်သည်။

​ဖန်ရုကန်တို့သည် ထိုကျင့်စဉ်ပစ္စည်း သုံးမျိုးကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားသည်။

​အရင်တစ်ခါ ကျင့်စဉ်ရရှိသွားသော ကျောင်းသားများအားလုံးကို ထိုပစ္စည်းသုံးမျိုး အစုံလိုက် တစ်ခုစီ ခွဲပေးခဲ့သည်။

​ဖန့်ချန်၏ အတွင်းကမ္ဘာမြေ ပေါင်းစပ်မှုမှာ သူတို့ထက် မနက်နဲသေးကြောင်း သူတို့ အခိုင်အမာ ပြောနိုင်ပေသည်။

​သို့သော် ထိုသို့ဖြစ်လေလေ၊ ဖန့်ချန်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်မှာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် ထူပြောနေသည်ဟု သူတို့ ပို၍ ခံစားရလေ ဖြစ်သည်။

​“မေမေရေ။”

​စီကုကျိသည် ဘေးနားရှိ ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမဝင်ကို လျှို့ဝှက်စွာ စကားလှမ်းပြောလိုက်သည်။

​“ဒီကောင်ရဲ့ နောက်ခံမှာ ပြဿနာရှိမယ်လို့ ငါ သံသယရှိတယ်၊ အခွင့်အရေး ရရင် ငါတို့ စုံစမ်းကြည့်ရမယ်။”

​“လူသားမျိုးနွယ်မှာ ဘာစုံစမ်းစရာ ရှိမှာလဲ၊ သူတို့မှာ အခြေခံဆိုတာ ဘာမှ မရှိဘူးလေ။”

​ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမဝင် တစ်ဦးက ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြန်ပြောသည်။

​“ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က တကယ်ကို ငါ့ကို ကြောက်လန့်သွားစေတယ်၊ အကြီးကဲငါးပါးတောင်…… ဒီကောင်ကို တကယ် မနိုင်လောက်ဘူး။”

​“ကောင်းတာကတော့ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ငါတို့ အရင်းအမြစ်တွေ အများကြီး စားသုံးထားကြတော့ အခြေခံအုတ်မြစ်က လုံလောက်စွာ ထူပြောနေပါပြီ၊ အဆင့်တက်တဲ့ နေရာမှာတော့ ပြဿနာ မရှိတော့ဘူး။”

​“ဒီအချက်မှာတော့ ငါတို့ အသာစီး ရထားတယ်၊ အထွတ်ထိပ်တာအို သူတော်စင် အဆင့်က ပြဿနာ မဟုတ်ဘူး၊ ကောင်းကင်အရှင် အဆင့်ဆိုတာလည်း ကြိုးစားရင် ရနိုင်ပါတယ်။”

​“ဒါပေမဲ့ ဒီ ဖန့်ဘိုးဘေးကတော့ ခြေလှမ်းတိုင်းကို တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်ရဦးမှာပါ။”

​စီကုကျိ သည် ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

​ထိုအချိန်တွင် မှောင်မိုက်သော တောင်တံခါးထဲမှ စာမေးပွဲ အကဲဖြတ်သူ နောက်တစ်ဦး ထွက်လာသည်။

​နေရာရှိ စကားပြောသံများမှာ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

​ထိုအကဲဖြတ်သူသည် ကျောင်းသားများရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ရောက်လာပြီး ဖန့်ချန်ကို ဘာအမူအရာမျှ မပြဘဲ ကြည့်လိုက်သည်။

​“ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲ၊ အခု စတင်ပါပြီ။”

​“တကယ်ပဲ ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲ ဖြစ်နေတာပဲ”

​ကျောင်းသားများ၏ မျက်ဝန်းမှာ အလွန် လေးနက်သွားသည်။

​ရွှမ်နယဲ့ နှင့် ကျဲနယဲ့ ကြားတွင် ကြီးမားသည့် ကွာဟချက် ရှိသည်မှာ သေချာသည်။

​သူတို့သည် ထိုကဲ့သို့သော အကဲဖြတ်သူမျိုး၏ စွမ်းအားမှာ မည်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ကို မသိကြပေ။

​“ဒါပေမဲ့…… လင်နယဲ့ ဆိုရင် ဒေသငယ် ကျင့်စဉ်၊ ရွှမ်နယဲ့ ဆိုရင် ဒေသကြီး ကျင့်စဉ်၊ အကယ်၍ သူသာ ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် ဘွဲ့ကို ရရင် ဘယ်လို ကျင့်စဉ်မျိုး ရမလဲ ”

​ဤအတွေးမှာ သူတော်စင်များစွာ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

​စီကုကျိတို့ပင်လျှင် ကျင့်စဉ်နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို များစွာ မသိကြပေ။

​ဖန့်ချန်မှာ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ 'ဒိန်းရွှမ်သီး' အလုံးတစ်ရာကို ထုတ်ယူကာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် စားလိုက်ပြီး အကဲဖြတ်သူဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားသည်။

​သူ စာမေးပွဲ နယ်ပယ်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီးနောက် စာမေးပွဲ စတင်လေသည်။

​ကျောင်းသားများ တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်မီ၊ ထိုနှစ်ဦးမှာ အလွန် ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကို စတင်လိုက်ကြသည်။

အခန်း (၂၆၇၈) - စစ်ပွဲကို ကြည့်ရှုခွင့်မရှိခြင်း

​စိုးရိမ်တကြီး ပြောရလျှင် ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲသည် ဖန့်ချန်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

​စတင်ချိန်ကတည်းက သူသည် အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ရပ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

​ရွှမ်နယဲ့ အဆင့်မြင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက လုံးဝ မတူညီသော အဆင့်အတန်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

​ကွာဟချက်မှာ အလွန်ကြီးမားလှပြီး အဆင့်ပေါင်းများစွာ ကျော်လွန်သွားသည့်အလားပင် ဖြစ်သည်။

​သူသည် ရွှမ်နယဲ့ အဆင့်မြင့် အကဲဖြတ်သူကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

​သို့သော် ယခု ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် အကဲဖြတ်သူနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင်မူ မိမိ၏ အစွမ်းအပြည့်ကို ထုတ်သုံးကာ ယှဉ်ပြိုင်ရတော့မည် ဖြစ်သည်။

​တိုတောင်းသော အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှုအပြီးတွင် အကဲဖြတ်သူသည် ရုတ်တရက် 'သိုင်းသူတော်စင် အသွင်ကိုယ်ထည်' ၏ အင်အားအကြီးဆုံး ပုံစံကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

​ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ဖန့်ချန်သည်လည်း 'သိုင်းသူတော်စင် အသွင်ကိုယ်ထည်' ၏ အင်အားအကြီးဆုံး ပုံစံကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရသည်။

​ထိုပုံစံသည် အရင်တုန်းက ချီကွမ်းယိသာလျှင် မြင်ဖူးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ခေါင်းသုံးလုံး၊ လက်ခြောက်ချောင်း ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လက်တစ်ဖက်စီတွင်လည်း နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များဖြင့် ဖန်တီးထားသော လက်နက်များကို ကိုင်စွဲထားသည်။

​အရင်က ချီကွမ်းယိနှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်ကနှင့် မတူညီပေ။

​ကျင့်စဉ်အဆင့်ရော အခြေခံအုတ်မြစ်ပါ ယခုလက်ရှိ ဖန့်ချန်သည် ထိုအချိန်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို သန်မာနေသည်။

​ထို့အပြင် သူသည် အတွင်းကမ္ဘာမြေကိုလည်း ပေါင်းစပ်ပြီး ဖြစ်သည်။

​၎င်းသည် သိုင်းသူတော်စင် အသွင်ကိုယ်ထည်နှင့် တစ်စုံတစ်ရာသော အဆင့်အထိ ကိုက်ညီမှု ရှိနေသည်။

​ထို့ကြောင့် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ဤပုံစံမှာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာသည်။

​အကဲဖြတ်သူသည်လည်း ထိုနည်းလမ်းကိုပင် အသုံးပြုလာသည်။

​အင်အားအကြီးဆုံး ပုံစံနှစ်ခုသည် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော လမ်းကြောင်းများအတိုင်း အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်။

​ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖန့်ချန်နှင့် အကဲဖြတ်သူတို့မှာ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင်။

​ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင် ကဲ့သို့သော ဘိုးဘေးများပင်လျှင် ဖန့်ချန်နှင့် အကဲဖြတ်သူတို့၏ တိုက်ခိုက်နေသည့် ပုံရိပ်ကို မမြင်နိုင်ကြတော့ပေ။

​သို့သော် ခဏတာ လျှပ်တစ်ပြက် မြင်လိုက်ရသည့် အနည်းငယ်မျှသော အရှိန်အဝါများကပင် ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်တို့ကို တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားသွားစေသည်။

​“ဖန့်၊ ဖန့်ဘိုးဘေးတို့က……”

​ဖန်ရုကန်သည် မသိစိတ်ဖြင့် ဖန်လီပန်၊ ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်တို့ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

​ချင်ချူ တို့ကဲ့သို့သော ကျောင်းသားများမှာလည်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်နေကြသည်။

​ဖန့်ချန် အသုံးပြုလိုက်သည့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များအကြောင်း မပြောနှင့်တော့၊ သူတို့ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသည့်အရာများ ဖြစ်သည်။

​ယခု စာမေးပွဲနယ်မြေထဲက မြင်ကွင်းကပင် သူတို့၏ အရိုးထဲအထိ စိမ့်ဝင်သွားစေသည်။

​သူတို့ တကယ်တမ်းဆိုလျှင် နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများ၊ အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့်များ ဖြစ်ပါလျက်နှင့် ဖန့်ချန်နှင့် အကဲဖြတ်သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုကိုပင် မမြင်နိုင်တော့ဘူးလော။

​ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်သည် အားကုန်စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အားအင်ကုန်ခမ်းစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

​“မမြင်ရတော့ဘူး၊ သူတို့ရဲ့ အရှိန်က အရမ်းမြန်လွန်းတယ်၊ ငါတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်နဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က ဒီစာမေးပွဲကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ဖို့ မလုံလောက်တော့ဘူး။”

​“……”

​နေရာတွင် ရှိနေသော နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများ အားလုံး တိတ်ဆိတ် ငေးမောသွားကြသည်။

​ဘိုးဘေးများပင်လျှင် ဤတိုက်ပွဲကို ဖမ်းဆုပ်မရနိုင်ဘူးလော။

​ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်၏ စကားကြောင့် စီကုကျိတို့ကဲ့သို့သော ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမဝင်များမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

​ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့လည်း ထိုတိုက်ပွဲကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​ယခုအခါ ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်တို့လည်း အတူတူပင် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် သူတို့ စိတ်ချသွားသည်။

​ထောင့်တစ်နေရာတွင်မူ တန်လင် ကျောင်းတော်ဘက်မှ လာသည့် လူသားမျိုးနွယ် အသက်စွမ်းအင်အဆင့်များလည်း ရှိနေသည်။

​တစ်ချိန်က ဖန့်ချန်ကို သတ်ပစ်မည်ဟု ကြုံးဝါးခဲ့သော ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ် အမျိုးသမီးလည်း ထိုအထဲတွင် ပါဝင်သည်။

​သူမသည် လက်ရှိတွင် မျက်နှာဖြူလျော့နေပြီး ဘာမှမရှိတော့သည့် စာမေးပွဲ နယ်မြေကို စိုက်ကြည့်ကာ ချွေးစက်များ တောက်လျှောက် ကျဆင်းနေသည်။

​တူညီသော လူသားမျိုးနွယ်ဖြစ်လျက်နှင့်၊ လူသားတို့၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြင့် ဖန့်ချန်သည် ယခုကဲ့သို့ အဆင့်မျိုးကို မည်သို့ရောက်အောင် ကျင့်ကြံခဲ့သနည်းဟူသည်ကို သူမ လုံးဝ နားမလည်နိုင်တော့ပေ။

​ထိုနယ်မြေထဲသို့ အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့်မှလွဲ၍ အခြားသူများ ဝင်ရောက်၍မရခြင်းသာ မဟုတ်ပါက၊ ထိုဖန့်ဘိုးဘေးသည် သူ၏ အစစ်အမှန် ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု သူမ သံသယဝင်မိသည်။

​“မဖြစ်နိုင်တာ။”

​ဖန်လီပန်သည် ရုတ်တရက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။

​အားလုံးက သူ့ကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်သောအခါ ဖန်လီပန်သည် တံတွေးကို မျိုချလိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ဆိုသည်။

​“မင်းတို့ သတိထားမိလား၊ ရွှမ်နယဲ့ အဆင့်မြင့် အကဲဖြတ်သူတုန်းက ဖန့်ချန်လက်ထဲမှာ တစ်စက္ကန့်တောင် မခံဘူးလေ ”

​“ဒါပေမဲ့ ဒီ ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် အကဲဖြတ်သူကတော့ ဖန့်ချန်နဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေနိုင်တာလဲ။”

​ဖူရှီးလင်းသည် ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။

​“သတိထားမိတယ်၊ လင်နယဲ့၊ ရွှမ်နယဲ့၊ ကျဲနယဲ့၊ ခေါင်းစဉ်ကြီးတစ်ခုချင်းစီကြားက ကွာဟချက်က ငါတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုကြီးနေတာပဲ။

ဖြစ်နိုင်တာက ငါတို့ ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် ခေါင်းစဉ်တစ်ခု ရဖို့ဆိုတာ လွယ်ကူတဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။”

​ဟုတ်ပါသည်……

​နေရာရှိ ဘိုးဘေးများသည် ရွှမ်နယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်နှင့် နီးစပ်နေပြီး အားလုံးမှာ လင်နယဲ့ အလယ်ပိုင်းအဆင့်မှ စတင်ထားသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် လင်နယဲ့ အဆင့်မြင့် ခေါင်းစဉ်၏ အကဲဖြတ်သူကို ရင်ဆိုင်ရရန် မည်မျှ ခက်ခဲမည်ကို သူတို့ စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။

​ယခု ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် အကဲဖြတ်သူ၏ စွမ်းအားကို မြင်ရချိန်တွင် သူတို့၏ အဆုံးသတ်မှာ လင်နယဲ့ အဆင့်မြင့်အထိသာ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူတို့ လျှို့ဝှက်စွာ သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။

​ရွှမ်နယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် အကဲဖြတ်သူ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန် အံ့အားသင့်စရာ ကောင်းသည်မှာ အသေအချာပင်။

​သူတို့ အရင်တစ်ခါ ရွှမ်နယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် အကဲဖြတ်သူကို ဖန့်ချန်လက်ထဲတွင် အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို မြင်ခဲ့ရသည်မှာ အကြောင်းအရင်း ရှိသည်။

​ထို ဖန့်ဘိုးဘေးသည် နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေကို ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်ရောက်စဉ်ကတည်းက သူ၏ စွမ်းအားမှာ သူတို့ ယခုလက်ရှိ ရှိနေသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေခဲ့သောကြောင့်ပင်။

​“အတွင်းကမ္ဘာမြေကို မပေါင်းစပ်ခင်ကတည်းက သူက ငါတို့ အခုလက်ရှိ အတွင်းကမ္ဘာမြေ အနည်းငယ် ပေါင်းစပ်ထားတာထက် ပိုသန်မာနေတယ်။ ဒီကောင်…… သူတော်စင်အဆင့် အကန့်သက်ကို ဘယ်နှစ်ကြိမ်လောက် ကျော်လွန်ထားတာလဲ……”

​ဖန်လီပန်သည် တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

​သူတော်စင်အဆင့် အကန့်သက်ကို ဘယ်နှစ်ကြိမ်လောက် ကျော်လွန်ထားတာလဲ။

​ကျောင်းသားများလည်း ထိုမေးခွန်းကို စတင် အလေးအနက် စဉ်းစားလာကြသည်။

​“စွမ်းအင်စုစည်းခြင်း သူတော်စင် အဆင့်မှာ သုံးကြိမ် ကျော်လွန်ထားတာလား။ ပြီးတော့ အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းမှာ တစ်ကြိမ် ထပ်ကျော်လွန်တယ် ပေါင်းလိုက်ရင် လေးကြိမ်လား။”

​နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတစ်ဦးက တီးတိုး ပြောသည်။

​“အဲ့ထက် ပိုသေချာတယ် ”

​ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမဝင် တစ်ဦးက မျက်နှာပျက်လျက် ပြောသည်။

​“ငါတို့လည်း အဲ့ဒီလမ်းအတိုင်း လျှောက်လာတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့နဲ့ ဖန့်ချန်ကြားက ကွာဟချက်က တော်တော်ကြီးနေတုန်းပဲ။”

​“အဲ့ထက် ပိုသေချာတယ်လို့”

​သာမန် နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများမှာ လုံးဝ ကြက်သေသေသွားကြသည်။

​အရင်က ထိပ်ဆုံးတစ်ရာဝင်ခဲ့ပြီး ယခုအခါတွင် စစ်မှန်သော နေမင်းခုနစ်ပါး ဟု ခေါ်ဆိုခံနေရသူများပင်လျှင် ထိုမြင်ကွင်းကို မတွေးဝံ့ကြပေ။

​ဤဘိုးဘေးအုပ်စုက အဆင့်သေးသေးလေးတိုင်းမှာ သူတော်စင်အဆင့် အကန့်သက်ကို တစ်ကြိမ်စီ ကျော်လွန်ထားကြတာလား။

​ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလိုဖြစ်ရင်တောင် ဖန့်ချန်ကို မယှဉ်နိုင်ဘူးလား။

​ဒါ ဘာကြောင့်လဲ။

​ဖန့်ချန်က အဆင့်သေးသေးလေးတိုင်းမှာ သူတော်စင်အဆင့် အကန့်သက်ကို နှစ်ကြိမ်စီ ကျော်လွန်ထားလို့လား။

​“ဟူးးး”

​လူအများစုမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း အသက်ရှူသံပြင်းပြင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

​“ကံကောင်းတာပေါ့၊ ငါတို့က သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်းဝင်တွေပဲ၊ ဖန့်ဘိုးဘေးရဲ့ လူတွေပဲလေ၊ ဖန့်ဘိုးဘေး ပိုသန်မာလေ ငါတို့ ပိုပြီး နေရထိုင်ရ အဆင်ပြေလေပဲ။”

​နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားအချို့မှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

​ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမဝင် စီကုကျိနှင့် အချို့သော ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ် ကျောင်းသားများမှာ ပို၍ပင် မျက်နှာပျက်သွားသည်။

​သို့သော် သူတို့သည် ပြန်လည် တုံ့ပြန်ရန် မဝံ့ရဲဘဲ၊ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများကိုပင် မကြည့်ဝံ့ကြပေ၊ အထင်အမြင် လွဲမှားမည်ကို ကြောက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​အကယ်၍သာ သူတို့၏ အသက်စွမ်းအင်အဆင့်ကို အလုခံလိုက်ရပါက၊ အလွန်တန်ဖိုးရှိသော အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးသွားရလိမ့်မည်!

​အချိန်များမှာ တစ်စက္ကန့်ပြီး တစ်စက္ကန့် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

​ရံဖန်ရံခါ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည့် တိုက်ပွဲ၏ အရှိန်အဝါများကသာ တိုက်ပွဲ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေကြောင်းကို နေရာရှိ သူတော်စင်များအား သိရှိစေသည်။

​မသိလိုက်ဘဲနှင့် တစ်နာရီကြာမြင့်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

​ဖန့်ချန်နှင့် အကဲဖြတ်သူတို့၏ ရုပ်ရည်မှာ စာမေးပွဲနယ်မြေထဲတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာသည်။

​“ကျဲနယဲ့ အဆင့်မြင့် စာမေးပွဲ အောင်မြင်သည်၊ အမှတ် အရည်အချင်းမှီသည်။”

​အကဲဖြတ်သူသည် အေးစက်သော လေသံဖြင့် တစ်ခွန်းသာ ပြောဆိုပြီးနောက် ထိုမှောင်မိုက်နေသော တောင်တံခါးဆီသို့ လှည့်ထွက်သွားသည်။

​ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး တနေရာတွင် ရပ်ကာ တွေးတောနေသည်။

​“ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲက ရွှမ်နယဲ့ အဆင့်မြင့်ထက် အများကြီး ပိုခက်ခဲတယ်။”

​“အကယ်၍ ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမရဲ့ အကြီးကဲငါးပါးသာ ရွှမ်နယဲ့ကနေ ကျဲနယဲ့ကို တက်လှမ်းချင်တယ်ဆိုရင် အတွင်းကမ္ဘာမြေ တစ်ခုတည်း ပေါင်းစပ်ရုံနဲ့ မလုံလောက်ဘူး၊ ခုနစ်ခု ရှစ်ခုလောက် ပေါင်းစပ်နိုင်မှပဲ အခွင့်အရေး ရှိလိမ့်မယ်။”

​“နောက်တစ်ခါ လာရင် အတွင်းကမ္ဘာမြေကို ပိုပြီး ပေါင်းစပ်လာခဲ့မှ ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့် အကဲဖြတ်သူကို အနိုင်ယူနိုင်မှာ၊ ကျဲနယဲ့ အလယ်ပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲအတွက် ကြိုးစားရမယ်။”

​ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်တွင် လေဟာနယ်ထဲမှ ရွှေရောင် အရှိန်အဝါ တစ်ခု လွင့်ပျံ့လာသည်။

​ထိုအရှိန်အဝါများသည် ရွှေရောင် နဂါးကြီးတစ်ကောင်အလား တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ရစ်ပတ်လျက်ရှိသည်။

​ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

​ယခုတစ်ကြိမ် ရရှိသော 'သူတော်စင်ဧကရာဇ်၏ သွေး' မှာ အရင်တစ်ခါက ပေါင်းစုထားသည်ထက်ပင် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ များပြားသည်။

​ဖန့်ချန်သည် ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး အာရုံစိုက်ကာ ပေါင်းစပ်လိုက်တော့သည်။

All Chapters