အခန်း (၂၆၇၉-၂၆၈၀)
Vol. 268 Ch. 2679-2680
အခန်း (၂၆၇၉) - ထိန်းချုပ်မရတော့ခြင်း
“ပုံမှန်မဟုတ်တော့ဘူး……”
အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အရှိန်အဝါများမှာ ရူးသွပ်စွာဖြင့် အရှိန်အဟုန်ပြင်းစွာ တိုးတက်လာသည်။
စာမေးပွဲကာလအတွင်း စားသုံးထားခဲ့သော 'ဒိန်းရွှမ်သီး' ၏ အာနိသင်များမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။
သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ တစ်ခဏအတွင်း၌ပင် အသက်စွမ်းအင် အလယ်ပိုင်းအဆင့်သို့ ကူးပြောင်းသွားတော့သည်။
“ဖန့်ချန် အဆင့်တက်တော့မှာလား”
“သူက ဘာလို့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေမှာ အဆင့်တက်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာလဲ ”
ကျောင်းသားများမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် အံ့အားသင့်နေကြသည်။
သူတော်စင်တစ်ဦး အဆင့်တက်ခြင်းမှာ အလွန် လျှို့ဝှက်ရမည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။
အကယ်၍ ကျောင်းတော်အတွင်းသာ ဖြစ်ပါက ကိစ္စမရှိပေ။
ဆရာသမားများ၊ ကာကွယ်ရေးဆရာသူများ၊ ကျောင်းတော်အုပ်ကြီးများ၏ အကာအကွယ်ဖြင့် လုံခြုံစွာ ကျင့်ကြံနိုင်သည်။
သို့သော် ယခုနေရာမှာ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ဖြစ်သည်။
ဤသို့သော နေရာမျိုးတွင် အဆင့်တက်ခြင်းမှာ လုံခြုံမှုမရှိရုံသာမက၊ အနာဂတ်တွင် ကြုံတွေ့ရမည့် စာမေးပွဲများအတွက်ပါ သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်ပေသည်။
အသက်စွမ်းအင် အလယ်ပိုင်းအဆင့်တွင် အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ပြန်လည် စုစည်းရဦးမည်ဖြစ်ရာ၊ ၎င်းမှာ လုံးဝ မလွယ်ကူသည့် ကိစ္စ ဖြစ်သည်။
“သူက သူ့ဘာသာသူ အဆင့်တက်တာ မဟုတ်ဘူး။”
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်နေသည်။
“သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ သွေးက အလွန်တရာ ပြင်းထန်လွန်းလို့ သူ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က ကန့်သတ်ချက်ကို ကျော်လွန်ပြီး ယိုဖိတ်နေတာ၊ ဒါကြောင့် သူ အဆင့်တက်ရတော့မှာပဲ။
ဒိန်းရွှမ်သီးနဲ့တောင် ထိန်းချုပ်မရတော့ဘူးဆိုတော့ သူလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ဘူးလေ။”
အလိုအလျောက် အဆင့်တက်ခြင်းလား
အရင်တစ်ခါ ထိပ်ဆုံးတစ်ရာဝင်ခဲ့သော နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများမှာ ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ကြသည်။
သူတို့၏ အမြင်တွင် ထိုအရာမှာ အလွန်တရာ ဆန်းကြယ်လှသော ကိစ္စမဟုတ်ပေ။
သို့သော် နောက်ပိုင်းမှ ရောက်လာသည့် ကျောင်းသားများအတွက်မူ ဤသည်မှာ အလွန်တရာ မြင့်မားသော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။
သူတို့ထဲမှ အချို့ဆိုလျှင် အဆင့်တက်ရန် အခက်အခဲ များနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး၊ ကြိုးစားသော်လည်း အဆင့်တက်၍ မရသူများပင် ရှိသည်။
“ငါတို့…… တစ်ခုခု လုပ်ရမလား”
ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမ ဝင်တစ်ဦးက ရုတ်တရက် လျှို့ဝှက်စွာ စကားလှမ်းပြောသည်။
စီကုကျိနှင့် အခြားသူတော်စင်များမှာ ၎င်းကို ကြားသည်နှင့် မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။
သူတို့သည် အဆင့်တက်နေသော ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများမှာ မည်းမှောင်လာပြီး တစ်ခုခုကို စမ်းသပ်လိုသည့် အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။
ထိုအချိန်မျိုးသည် အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။
အဆင့်တက်နေချိန်တွင် အနှောင့်အယှက်ပေးခြင်းဖြင့် သူ၏ အနာဂတ်လမ်းကြောင်းကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေနိုင်သည်။
၎င်းမှာ ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမ၏ အနာဂတ်အတွက် အလွန် အရေးကြီးသည်။
အထူးသဖြင့် ဖန့်ချန်သည် ကျဲနယဲ့ အစောပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်ကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ဤသူ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို ပို၍ နားလည်လာကြသည်။
“မဖြစ်ဘူး။”
စီကုကျိက ရုတ်တရက် လေးနက်စွာဖြင့် လျှို့ဝှက် စကားပြန်ပြောသည်။
“သူက ကောင်းကင်ငါးပါးက ကောင်းကင် အရှင်သခင်တွေ အလေးထားတဲ့သူ ဖြစ်တယ်။ ဒီတစ်ခါ ထွက်သွားရင်လည်း အဓိက နယ်မြေက နည်းလမ်းတွေထက် ပိုကောင်းတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ယူသွားမှာပဲ။”
“ဒီအချိန်မှာ အနှောင့်အယှက် ပေးလိုက်ရင် ဒါက စည်းမျဉ်းကို ချိုးဖောက်ရာ ရောက်တယ်။ ကောင်းကင် ငါးပါ ကောင်းကင်အရှင်သခင်တွေက ငါတို့ဘက်မှာ ရပ်တည်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒေါသထွက်လာရင် ငါတို့ ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
စီကုကျိ၏ စကားကြောင့် ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမဝင်များမှာ ချက်ချင်းပင် ငြိမ်ကျသွားသည်။
သူတို့လည်း ထိုအချက်ကို နားလည်ကြသည်။ အစောနက တွေးတောမိခြင်းမှာ ခဏတာ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် လောဘ သက်သက်သာ ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ချင်ချူ ၊ ဖန်ရုကန်တို့ကဲ့သို့ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများမှာ စီကုကျိတို့ဘက်ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူတို့၏ အမူအရာမှာ သတိထားဟန် ရှိလာပြီး ဖန့်ချန်၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိလာကာ အခြားသူတော်စင်များဘက်ကို မျက်နှာမူ၍ ရပ်လိုက်သည်။
သူတို့ ဦးဆောင်သည်ကို မြင်လျှင် အခြားသော ကျောင်းသားများကလည်း လိုက်ပါ လုပ်ဆောင်ကြသည်။ ဖန့်ချန် အဆင့်တက်နေချိန်တွင် သူတို့က ကိုယ်တိုင် အကာအကွယ်ပေးရန် စီစဉ်လိုက်ကြသည်။
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်နှင့် ဖန်လီပန်တို့အုပ်စုကလည်း ၎င်းကို မြင်သောအခါ ခေါင်းညိတ်၍ အသင့်အတင့် နေရာယူလိုက်ကြသည်။
ထိုသို့ဖြင့် သူတော်စင်များက ဖန့်ချန်ကို အတွင်းအပြင် ဝိုင်းရံကာ အကာအကွယ် ပေးထားလိုက်ကြသည်။
အကာအကွယ် မပေးဘဲ ကျန်နေခဲ့သူများမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။
သူတို့မှာ ကျန်းထန်းဝမ် ခန်းမဝင်များ သို့မဟုတ် တန်လင် ကျောင်းတော်မှ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ် ကျောင်းသားများ ဖြစ်သည်။
“ငါတို့ကို သူခိုးတွေလို ကြည့်မနေပါနဲ့။ ငါတို့ ဖန့်ချန်ကို အနိုင်ယူချင်နေရင်တောင် သူ့ကို အရိုးထဲစွဲအောင် မုန်းတီးနေရင်တောင်……”
“သူ အဆင့်တက်နေချိန်မှာ ဒီလို အောက်တန်းကျတဲ့ နည်းလမ်းနဲ့တော့ တိုက်ခိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။”
စီကုကျိက အေးစက်စွာ ပြောသည်။
ဖန်လီပန်က ပြုံးလိုက်သည်။
“စီကုကျိ၊ မင်းနဲ့ ငါ ရင်းနှီးလာတာ ကြာပြီ၊ မင်းရဲ့ စရိုက်ကို ငါ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ တခြား သူတော်စင်တွေက ဒီလို မတွေးဘူးလို့ မပြောနိုင်ဘူးလေ။ ငါတို့က ကြိုတင်ကာကွယ်ထားတာပါ။”
စီကုကျိ၏ မျက်နှာမှာမှပင် အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။
ထိုအချိန်တွင် အဆင့်တက်နေသော ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
သူသည် လေဟာနယ်တွင် ရပ်လျက် အောက်ရှိ မြင်ကွင်းကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။
သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း သူ မြင်နေရသည်။
တဖြည်းဖြည်းနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော ကြိုးမျှင်ပေါင်းများစွာ ပေါ်လာသည်။
ထိုကြိုးမျှင်များ၏ အဆုံးသတ်မှာ ဖန့်ချန်၏ နေရာအသီးသီးတွင် ဝှက်ထားသော 'အသက်စွမ်းအင် သုံးထောင်' ဖြစ်သည်။
ထိုအသက်စွမ်းအင်များနှင့် ဆက်သွယ်မှုမှာ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာပြီး ဖန့်ချန်က ၎င်းတို့သည်လည်း သူ၏ အဆင့်တက်ခြင်းနှင့်အတူ အရှိန်အဝါများ တိုးတက်လာသည်ကို ခံစားမိသည်။
“ဒီတစ်ခါတော့ အဆင့်ကို ထိန်းချုပ်မရတော့ဘူး။ သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ သွေးက ဒီလောက်ထိ အစွမ်းထက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး……”
“ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့်မှာ သူတော်စင်အဆင့် အကန့်သက်ကို မကျော်လွန်ခဲ့ပေမယ့် အတွင်းကမ္ဘာမြေကို ပေါင်းစပ်ထားတာက သူတော်စင်အဆင့် ကျော်လွန်တာကို အစားထိုးပေးနိုင်တယ်……”
ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ် ဖန့်ချန်သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ဝါးထဲရှိ 'အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာ' မှ အလင်းရောင်များ တောက်ပလာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
၎င်းသည်လည်း ဖန့်ချန်၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် တိုးတက်လာခြင်းနှင့်အတူ ပြောင်းလဲလာပြီး အရှိန်အဝါများ ပိုမို ပြင်းထန်လာသည်။
“အသက်စွမ်းအင်၊ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာ၊ နှစ်ခုလုံးက တိုးတက်လာတာဆိုတော့ အရာအားလုံး အကုန်တိုးတက်သွားတာပဲ။”
အချိန်များမှာ တစ်စက္ကန့်ပြီး တစ်စက္ကန့် ကုန်ဆုံးသွားသည်။
နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေပင်လျှင် ထိုအချိန်တွင် စာမေးပွဲ ဆက်လုပ်ရန် မသင့်တော်ကြောင်း သိရှိသွားဟန်ဖြင့် စာမေးပွဲ အကဲဖြတ်သူမှာလည်း ထွက်မလာတော့ပေ။
တစ်ရက်။
နှစ်ရက်။
ဆယ်ရက်။
တစ်လ။
ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အရှိန်အဝါမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့်တွင် မဖြစ်နိုင်သည့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရောက်ရှိသွားသည်။
သူ့ကို အကာအကွယ်ပေးနေသော သူတော်စင်များပင်လျှင် ဤအရှိန်အဝါကြောင့် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြသည်။
“ဖန့်ဘိုးဘေးက အသက်စွမ်းအင် အလယ်ပိုင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားရင်တောင် ကောင်းကင်ငါးပါးရဲ့ အသက်စွမ်းအင် အလယ်ပိုင်းအဆင့်မှာ နံပါတ်တစ် သူတော်စင် ဖြစ်နေဦးမှာပဲ။ ဒီနေရာကတော့ ခိုင်မာနေတာပဲ……”
သူတော်စင်တစ်ဦးက စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးလိုက်သည်။
“ဒါက နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာမြေက မရှိဘဲနဲ့ ဘာလို့ အဆင့်တက်နိုင်တာလဲ ”
“မသိဘူး။ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေရဲ့ ထူးခြားချက်များလား ”
“တိုက်ခိုက်လိုက်ကြမလား အခု မတိုက်ရင် နောက်အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး။”
“အားလုံးဘယ်လို သဘောရလဲ ”
“တိုက်မယ်။”
“တိုက်မယ်။”
“ငါတို့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင် တစ်ခု ဆုံးရှုံးရရင်တောင် သူ့ရဲ့ သူတော်စင်လမ်းကြောင်းကို ခက်ခဲအောင် လုပ်နိုင်ရင် တန်ပါတယ်။”
“ဒီကောင်က ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ငါတို့ ယင်သူတော်စင်ခန်းမ ကို အထိနာအောင် လုပ်ခဲ့တာ၊ ဒီနေ့တော့ သူ့ကို အရှုံးပေးရအောင် လုပ်ရမယ်။”
“သူ့ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာမြေဆီ မသွားနိုင်တာပဲ ကောင်းပါတယ်။ အကယ်၍သာ ဖန့်ချန်ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာမြေကိုသာ စားသုံးနိုင်ရင် ငါတို့အတွက် ဘယ်လောက်တောင် အကျိုးရှိမလဲ ”
“အဲဒါတွေကို မတွေးနဲ့တော့။ နောက်အခွင့်အရေးတွေ ရှိသေးတယ်။ ယင်သူတော်စင်ခန်းမက ဖန့်ချန် နဲ့ဆိုရင် အသက်သေဆုံးတဲ့အထိ ရန်သူလို့ ကြေညာထားပြီးသားပဲ ”
ခဏတာ ဆွေးနွေးပြီးနောက်။
နောက်တစ်ခဏတွင် နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသား တစ်ဆယ်ကျော်က ရုတ်တရက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စွမ်းရည်များကို အသုံးပြုကာ ဖန့်ချန်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
သူတို့သည် အကာအကွယ်ပေးသည့် အုပ်စုထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် ဖန့်ချန်နှင့် အကွာအဝေးမှာ မဝေးပေ။ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းကြောင့် ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်တို့ပင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မမီလိုက်ပေ။
“သတ္တိရှိလှချည်လား”
ဖန်ရုကန်မှာ အံ့အားသင့် ဒေါသထွက်သွားသည်။
ချင်ချူတို့ကဲ့သို့သော ကျောင်းသားများမှာလည်း အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။
ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့ထဲမှ အချို့မှာ သူတို့နှင့် ရင်းနှီးသော ထိပ်ဆုံးတစ်ရာဝင် ကျောင်းသားများ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
ကျန်သူများမှာမူ လွန်ခဲ့သောနှစ်များမှ အသစ်ဝင်လာသော ကျောင်းသားများ ဖြစ်သည်။
“ငါတို့ တိုက်စရာ မလိုတော့ဘူး။ ငါတို့အစား တခြားသူတွေက တိုက်ပေးသွားပြီ။”
စီကုကျိတို့က ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီးနောက် မျက်နှာအမျိုးမျိုး ဖြစ်ကုန်ကြသည်။
အချို့က ပျော်ရွှင်နေကြပြီး၊ အချို့က လေးနက်နေကြကာ၊ အချို့က မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြသည်။
ထိုအချိန်တွင် သူတော်စင်များ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်တော့မည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဖန့်ချန်က မျက်ခွံကို ပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် မီးခိုးရောင် မြူခိုးများ လှုပ်ရှားနေသည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တိုက်ခိုက်သည့် ကျောင်းသားတစ်ဆယ်ကျော်မှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်၏ ပြန်လည် တုံ့ပြန်မှုကြောင့် ထိုနေရာတွင်ပင် ပွဲချင်းပြီး သေဆုံးသွားတော့သည်။
သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ရပ်မသွားဘဲ ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားသည်။
တိုက်ခိုက်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသောအခါ ဖန့်ချန်မှာမူ တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်ခြင်း မရှိဘဲ မျက်လုံးကို မှိတ်လျက် အဆင့်တက်ခြင်းကို ဆက်လက် ပြုလုပ်နေတော့သည်။
အခန်း (၂၆၈၀) - ပုရွက်ဆိတ်က သစ်ပင်ကို လှုပ်ခါခြင်း
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်တို့သည် ခဏတာ အံ့အားသင့်ပြီးနောက် အနီးအနားရှိ ကျောင်းသားများအားလုံးကို အခြားတစ်ဖက်သို့ ချက်ချင်း မောင်းထုတ်လိုက်သည်။
သူမနှင့်အတူ ဖန်လီပန်၊ ဖူရှီးလင်းတို့ကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းဘိုးဘေးများက သူတို့နှင့် ဖန့်ချန်ကြားတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သိသာထင်ရှားသော စည်းမျဉ်းတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်က စီကုကျိကို ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ မှိုင်းညှိုးနေသည်။
စီကုကျိက ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် -
“ငါတို့ကို မကြည့်နဲ့၊ ငါတို့က စည်းကမ်းကို နားလည်တဲ့သူတွေပါ။ ဖန့်ချန်ကို တကယ် တိုက်ခိုက်ချင်ရင်တောင် ဂုဏ်သိက္ခာရှိရှိနဲ့ အနိုင်ယူမှာပါ။
သူ အဆင့်တက်နေတဲ့အချိန်မှာတော့ ဘယ်တော့မှ မလုပ်ကြံပါဘူး။”
ပြောပြီးနောက် သူသည် နေရာရှိ ကျောင်းသားများကို တစ်ချက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
“ဖန့်ချန်မှာ အသက်စွမ်းအင် ရှိတယ်ဆိုတာလည်း သိတယ်၊ ဒီနေ့ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ စာမေးပွဲမှာ ပါဝင်နိုင်တယ်ဆိုတာလည်း သိတယ်။
ဒါကိုမှ စာမေးပွဲ အခွင့်အရေးကို စွန့်လွှတ်ပြီး ကိုယ့်ရဲ့ အသက်စွမ်းအင်ကိုပါ အဆုံးရှုံးခံတာက ဒီကိစ္စက သာမန်မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်။
ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ရန်ငြိုးရန်စနဲ့တော့ မသက်ဆိုင်တော့ဘူး။”
သူ၏ စကားများကြောင့် နေရာရှိ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများမှာ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။
ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ရန်ငြိုးနဲ့ မဆိုင်ဘူးလား။
ဒါဆိုရင် ကောင်းကင်ငါးပါးအတွင်းမှာ ဖန့်ချန်ကို တိုက်ခိုက်ချင်နေတဲ့သူက ဘယ်သူတွေလဲ။
“ခုနက တိုက်ခိုက်သွားတဲ့သူတွေက 'ယင်သူတော်စင်' တွေ ဖြစ်ဖို့များတယ်။”
ရုတ်တရက် ဆွေ့ကျန့်ယွဲ့က ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် လေးနက်နေသည်။
“ယင်သူတော်စင်တွေလား”
သူတော်စင်အားလုံးမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ယင်သူတော်စင်တွေက ဘာကြောင့် ဖန့်ချန်ကို တိုက်ခိုက်ရတာလဲ။
ရွှေဟွေး အကယ်ဒမီမှ ကျောင်းသားတစ်ဦးက ရုတ်တရက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။
“ဒါဆိုရင် လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စကြောင့်လား ”
လွန်ခဲ့သော နှစ်များက ဖန့်ချန်သည် ရှီးမျိုးနွယ် ကျောင်းတော်တွင် တာဝန်ယူစဉ်က ယင်သူတော်စင် အများအပြားကို ဖမ်းဆီးခဲ့ဖူးသည်။
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်သည်လည်း ထိုကိစ္စကို မှတ်မိနေပြီး သူမ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ ကြည့်မကောင်း ဖြစ်သွားသည်။
ယင်သူတော်စင်တွေရဲ့ လက်တံက ဒီလောက်ထိ ရှည်သွားပြီလား။
ဒီနေ့ ကျောင်းသားတွေထဲမှာတောင် သူတို့ရဲ့ သူတော်စင်တွေ ရှိနေတာလား။
“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက ကိစ္စက ယင်သူတော်စင်တွေကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက်စေခဲ့တာ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါထင်တာတော့…
အဲဒီကိစ္စကြောင့် မဟုတ်လောက်ဘူး၊ မကြာသေးခင်က ချင်းမင် စစ်ဆေးရေးဌာန မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စတွေကြောင့် ယင်သူတော်စင်တွေက ဖန့်ချန်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရွေးချယ်လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်။
ဒီတစ်ခါကတော့ သူတို့ရဲ့ သတိပေးချက် ဖြစ်နိုင်တယ်။”
ဆွေ့ကျန့်ယွဲ့က လေးနက်စွာ ပြောသည်။
“တကယ်တမ်း ဘာဖြစ်ခဲ့တာလဲ၊ လည်ပတ်ပြီး ပြောမနေပါနဲ့တော့။”
ဖန်ရုကန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် -
“ပိလော့အဆင့်မြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှာဆိုရင် ယင်သူတော်စင်တွေက မြောင်းထဲက ကြွက်တွေလိုပဲ၊ ခေါင်းတောင် မဖော်ရဲကြဘူး။
ချင်းမင်ဘက်မှာ ဘာလို့ ဒီလောက်ထိ ရဲတင်းသွားတာလဲ။
အဖွဲ့အစည်းနဲ့ စနစ်တကျတောင် တိုက်ခိုက်လာနိုင်တဲ့အထိ ဖြစ်လာတာလဲ ”
ဟုတ်သည်ပင်
သူတော်စင်များသည် ယင်သူတော်စင်များအကြောင်း မိမိတို့ သိထားသည်ကို ပြန်တွေးမိကြသည်။
ထိုကဲ့သို့သော သူများမှာ အပြင်တွင် ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မရှိတတ်ကြဘဲ၊ သူတို့၏ ဝိသေသလက္ခဏာကို ဖုံးကွယ်ရန်သာ ကြိုးစားလေ့ရှိကြသည်။
သို့သော် ယခုမူ ယင်သူတော်စင်ဟု သံသယရှိရသောသူတစ်ဆယ်ကျော်က ဖန့်ချန်ကို တစ်ပြိုင်နက် တိုက်ခိုက်သွားခြင်းမှာ အစီအစဉ် ရှိရှိဖြင့် စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ယင်သူတော်စင်တွေဆိုတာ ပုရွက်ဆိတ်တွေနဲ့ တူတယ်။”
ဆွေ့ကျန့်ယွဲ့က လေးနက်စွာ -
“မင်းတို့က ပုရွက်ဆိတ် သုံး၊ လေးကောင်ကို မြင်ရပြီဆိုရင် သူတို့ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ရှိနေတဲ့ အရေအတွက်က မင်းတို့ စိတ်ကူးထားတာထက် ပိုများနေလိမ့်မယ်။”
ထိုစကားကြောင့် သူတော်စင်အချို့မှာ ကျောရိုးများပင် အေးစက်သွားသည်။
“အခြား ကောင်းကင်လေးပါးမှာ ယင်သူတော်စင်တွေ ဒီလောက်တောင် ငြိမ်နေရတာက မင်းတို့ရဲ့ စစ်ဆေးရေးဌာနမှာ ဖန့်ဘိုးဘေး မရှိလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်။”
“မကြာသေးခင် နှစ်တွေက စစ်ဆေးရေးဌာနကနေ သတင်းတွေ ထွက်ပေါ်လာတယ်။”
“ဖန့်ဘိုးဘေးက ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ယင်သူတော်စင် သောင်းနဲ့ချီကို ရှင်းလင်းခဲ့တယ်တဲ့၊ စစ်ဆေးရေးဌာနနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး သူတို့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင်တွေကို တစ်ခုချင်းစီ လိုက်လံ အမဲလိုက်ခဲ့တာတဲ့။”
“အဲဒီ ယင်သူတော်စင်တွေက ချင်းမင် စစ်ဆေးရေးဌာနက နှစ်ပေါင်းများစွာ ထိန်းသိမ်းထားမှ စုမိတဲ့ အရေအတွက်တွေ။”
“တစ်ခါတည်းနဲ့ အကုန်အရှင်းခံလိုက်ရတော့ ယင်သူတော်စင်တွေက ဖန့်ဘိုးဘေးကို သူတို့ရဲ့ အဓိကရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားတာ ဖြစ်ဖို့များတယ်။”
“…”
သူတော်စင်များမှာ ထိုစကားကို ကြားပြီးနောက် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သွားကြသည်။
ဆယ်စုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ယင်သူတော်စင် သောင်းနဲ့ချီကို ရှင်းလင်းလိုက်တာလား။
သူတို့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင်တွေကိုပါ အမဲလိုက်ခဲ့တာလား။
ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ…
“ဒီလိုဆိုရင်တော့ တိုက်ခိုက်သွားတဲ့သူတွေက ယင်သူတော်စင်တွေ ဖြစ်ဖို့ သေချာသလောက်ပဲ။”
“ဒါဆိုရင် ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ယင်သူတော်စင်တွေက အစုအဖွဲ့နဲ့ ပြန်စုစည်းလာကြတာပေါ့ ”
ဖန်လီပန်က မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှေးလိုက်သည်။
“သူတို့ ဘာလုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာလဲ။ ပုန်ကန်ဖို့လား။”
“ယင်သူတော်စင် အသေးအဖွဲလောက်က ဘာမှ မစွမ်းဆောင်နိုင်ပါဘူး။ သူတို့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော အားသာချက်က သူတို့ရဲ့ ဝိသေသကို ဖုံးကွယ်နိုင်တာပဲ။
သူတို့က ငါတို့ရှေ့မှာ ရပ်နေရင်တောင် သူတို့ကို ရှာတွေ့ဖို့က ခက်ခဲတယ်။”
စီကုကျိက ပြောရင်း အနီးအနားရှိ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများကို ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ အကြည့်ကို ခံရသော ကျောင်းသားများမှာ ဒေါသထွက်လာကြသည်။
သူက ဤသို့ပြောရင်း သူတို့ကို ကြည့်နေခြင်းမှာ သူတို့ကို ယင်သူတော်စင်များဟု သံသယရှိနေခြင်း မဟုတ်လား။
“တော်ကြပါတော့၊ ဒီကိစ္စက အပြင်ထွက်သွားရင် အထက်လူကြီးတွေက ဆုံးဖြတ်လိမ့်မယ်။”
“ဒါ့အပြင် ငါတို့ကြားထဲမှာလည်း ယင်သူတော်စင်တွေ ကျန်နေဦးမှာပဲ။”
“ဒါပေမဲ့ မင်းတို့လည်း မြင်ပြီးပြီ၊ မင်းတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ဆို ဖန့်ချန်ကို တိုက်ခိုက်တာဟာ ပုရွက်ဆိတ်က သစ်ပင်ကို လှုပ်ခါသလိုပဲ၊ ဘာမှ မထိရောက်ဘူး။
အသက်စွမ်းအင်တွေကို အလကား အကုန်အကျ မခံပါနဲ့တော့။”
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်က အေးစက်စွာ ပြောသည်။
သူတော်စင်များမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ငြိမ်သက်သွားကြသည်။
ကံကောင်းစွာပင် နောက်ပိုင်းတွင် အနှောင့်အယှက်များ ထပ်မဖြစ်တော့ပေ။
တစ်လခန့် ကြာပြီးနောက် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အရှိန်အဝါများမှာ ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဖန့်ချန်သည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ အပြောင်းအလဲများကို တိတ်ဆိတ်စွာ ခံစားနေသည်။
ဤတစ်ခါ အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းမှ အလယ်ပိုင်းသို့ တက်လှမ်းခြင်းမှာ အဆင့်သေးသေးလေး ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ များစွာ တိုးတက်လာသည်ဟု ခံစားရသည်။
အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာရော၊ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် တံဆိပ်များပါ အားလုံး တိုးတက်လာသည်။
“အခုသာဆိုရင် အသက်စွမ်းအင် အစောပိုင်းအဆင့် စာမေးပွဲ အကဲဖြတ်သူနဲ့ ထပ်တွေ့ရင် တစ်ချက်တည်းနဲ့ အနိုင်ယူနိုင်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့… အသက်စွမ်းအင် အလယ်ပိုင်းအဆင့် အကဲဖြတ်သူနဲ့ဆိုရင်တော့ အနိုင်ရဖို့ ခက်ဦးမယ်။”
ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ် ဖန့်ချန်သည် သူတော်စင်များရှေ့မှာပင် စင်ကြယ်သာ ဗောဓိသီး များစွာကို ထုတ်ယူကာ မြိုချလိုက်သည်။
သူ အဆင့်တက်ပြီးခါစဖြစ်၍ အားနည်းနေသဖြင့် ဖြည့်တင်းရန် လိုအပ်သည်။
နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားအများစုမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ တံတွေးမျိုချလိုက်ကြသည်။
သို့သော် ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်တို့အတွက်မူ ဤသည်မှာ သာမန် ဖြစ်စဉ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန်ကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းရှိသူတွင် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ဆယ်လုံး၊ ဆယ့်ငါးလုံးလောက် မရှိလျှင်ပင် အဆန်းဖြစ်သည်။
ဖန့်ချန် ဖြည့်တင်းနေစဉ်တွင် စာမေးပွဲမှာ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေသည်။
သူတော်စင်များ၏ အာရုံစိုက်မှုမှာ ဖန့်ချန်ထံမှ စာမေးပွဲဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိသွားသည်။
ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်တို့လည်း ဖန့်ချန် အဆင့်တက်ခြင်း အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်၍ အကာအကွယ်ပေးရန် မလိုတော့ကြောင်း သိရှိကာ မိမိတို့၏ စာမေးပွဲများကို အာရုံစိုက်ကြသည်။
အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ အချို့သော ကျောင်းသားများမှာ စာမေးပွဲကျရှုံးပြီး အချို့မှာ အောင်မြင်ကြသည်။
နေရာတစ်ရာထဲမှ နေရာသုံးဆယ်ကျော်ကို ယခုအခါတွင် ရယူထားပြီး ဖြစ်သည်။
စာမေးပွဲ မဖြေရသေးသော ကျောင်းသားများမှာ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားလာကြသည်။
“တော်ပြီ။”
ဖန့်ချန်သည် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ၏ စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ စုပ်ယူပြီးနောက် ထ၍ ဆွေ့ကျန့်ယွဲ့ရှိရာသို့ လျှောက်သွားသည်။
“ဖန့်ဘိုးဘေး။”
အနီးအနားရှိ ကျောင်းသားများမှာ ၎င်းကို မြင်သော် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ကြသည်။
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြီး ဆွေ့ကျန့်ယွဲ့ကို ကြည့်ကာ -
“စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ သတင်းက ဒီလောက် မြန်မြန် ပျံ့နှံ့လာတာလား ”
ဆွေ့ကျန့်ယွဲ့က ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် -
“အောက်ခြေထိတော့ မရောက်သေးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မကြာတော့ဘူး။
မင်း ဒီတစ်ခါ လုပ်လိုက်တဲ့ အရာတွေက အသံကျယ်လွန်းတော့ သတင်းကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ခက်လိမ့်မယ်။”
“ငါ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေက ကြီးမားတာ မှန်ပေမဲ့ ဒီလောက်နဲ့တော့ သတင်းက ချက်ချင်း ပျံ့နှံ့မသွားသင့်ဘူးလေ။”
ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောသည်။
ဆွေ့ကျန့်ယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
“မင်းပြောတာက… မင်းတို့ စစ်ဆေးရေးဌာနထဲမှာ…”
ဖန့်ချန်က ပြန်မဖြေဘဲ စာမေးပွဲ ဖြေဆိုနေသော ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်ကိုသာ ကြည့်နေသည်။
သူ ယခုတစ်ခါ ဖမ်းဆီးရေးဌာန ၏ တာဝန်ခံအရာရှိငယ် ဖြစ်လာသည်ကို မပြောနှင့်ဦး။
သူ၏ အမဲလိုက်နည်းလမ်းများကို စစ်ဆေးရေးဌာနမှပင်လျှင် ဖုံးကွယ်ပေးထားလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
ယင်သူတော်စင်များအနေနှင့် ထိုသတင်းကို ဤမျှ မြန်မြန် သိရှိသွားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် စစ်ဆေးရေးဌာနအတွင်းတွင် သစ္စာဖောက်များ ရှိနေသည်မှာ သေချာသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ သူသည် တိုက်ခိုက်သွားသော လူတစ်ဆယ်ကျော်ကို မှတ်မိထားသည်။
နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ ပြီးဆုံးသွားလျှင် သူသည် အမဲလိုက်ခြင်းကို စတင်မည် ဖြစ်သည်။
ထိုအခါ စစ်ဆေးရေးဌာန၏ သစ္စာဖောက်များကို ရှာတွေ့နိုင်ကောင်း ရှာတွေ့လိမ့်မည်။
“စိုးရိမ်တာကတော့… စစ်ဆေးရေးဌာနမှာ အကောင်ကြီးကြီးတွေ ရှိနေရင်တော့ နည်းနည်းတော့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။”
ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ် ထိုက်ဟောင်ဟွမ်းယောင်ဘက်တွင် တိုက်ပွဲပြီးဆုံးသွားသည်။
သူမသည် လင်နယဲ့အဆင့် အလယ်ပိုင်း အကဲဖြတ်သူကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး လင်နယဲ့အဆင့် အဆင့်မြင့် စာမေးပွဲအတွက် အရည်အချင်း ပြည့်မီသွားသည်။
သို့သော် ဤအောင်မြင်မှုမှာ သူမအတွက် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး တစ်နာရီကျော်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။
“သူမ ဒီနှစ်တွေအတွင်း တိုးတက်လာတာ တကယ်ကို များပြားတာပဲ။”
ဖန်လီပန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ထိုနေရာမှ ရရှိသော ကျင့်စဉ်များသည် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအတွက် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်စေသည်မှာ အမှန်ပင်။