အခန်း ၆၆၃

အခန်း(၆၆၃)

နစ်စီက ဘယ်အရာကိုမှ မော့မကြည့်ဖူးဘူး။ ဘယ်တုန်းကမှပေါ့။ သူမမှာက အမြဲတမ်း ဘာကိုမှ အဓိပ္ပာယ်မရှိ ငေးစိုက်ကြည့်နေတတ်တဲ့ မျက်နှာပေးမျိုးပဲ ရှိခဲ့တာလေ။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကသူလူးရဲ့ ဧရာမ ရုပ်တုကြီးကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ နစ်စီရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ကြည်လင်ပြတ်သားမှု အရိပ်အယောင်အချို့ကို ရိဒ် မြင်လိုက်ရပြီ။

"နစ်စီ... ငါ့သမီးလေး... သူက..."

စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေ ရုန်းကြွလာတာကြောင့် ရိဒ်ဟာ သူ့သမီးလေး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်လာမယ့် အရိပ်အယောင်ကို မြင်လိုက်ရတဲ့ သူ့ရဲ့ ဝမ်းသာပီတိကို ဖော်ပြဖို့ စကားလုံးတောင် အဖတ်မတင်နိုင် ဖြစ်နေခဲ့ရရှာတယ်။

"သူက ကသူလူးကို တုံ့ပြန်နေတာပဲ" လို့ ဂျူနီပါက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်။ "ဒါက သဘာဝကျပါတယ်လေ။ ဒီအရာတစ်ခုလုံးက သူ့ရဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်း နယ်ပယ်ထဲကနေ တိုက်ရိုက် ကူးယူထားသလိုမျိုး ဖြစ်နေတာကိုး။ သူ့ဘဝမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် တကယ့် လက်တွေ့ကမ္ဘာကြီးထဲမှာ သူနဲ့ သက်ဆိုင်နေသလိုမျိုး ခံစားနေရပြီပေါ့"

ဂျူနီပါက မိုက်ကယ်ရဲ့ ထူးခြားပြောင်မြောက်တဲ့ စိတ်ကူးဉာဏ်ကို အံ့ဩရင်း သူ့ကို ကြည့်လိုက်မိတယ်။ သူပြောခဲ့သလိုပဲ... သူက နစ်စီရဲ့ နှလုံးသားကို လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်းကို ရှာတွေ့ခဲ့တာပဲလေ။ သူက သူမရဲ့ စိတ်ကူးစိတ်သန်းတွေကို လက်တွေ့ဘဝထဲ ယူဆောင်လာပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ ကမ္ဘာကြီးကို ရင်ဆိုင်ရဲလာအောင် ဆွဲဆောင်လိုက်တာပေါ့။

"ဒါက သူ့ကို ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်" လို့ သူမက ပြောလိုက်တယ်။ "ကသူလူးနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် ရှိနေတာက သူ့ကို ကမ္ဘာကြီးနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာစေလိမ့်မယ်"

"ဒါထက် ပိုကောင်းတဲ့ နည်းလမ်း ရှိသေးတယ်" လို့ မိုက်ကယ်က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်တယ်။ "ငါတို့ သူ့ကို ရိုလာကိုစတာ စီးခိုင်းလို့ ရတာပဲ"

ဒီရိုလာကိုစတာရထားတွဲကြီးက ကြည့်ရတာ သိပ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတာကြောင့် အစပိုင်းမှာတော့ သူ့ရဲ့ အကြံပြုချက်က ရူးသွပ်မှုတစ်ခုလို ထင်ရပေမဲ့လည်း ဂျူနီပါက တစ်ခုခုကို သတိပြုမိသွားခဲ့တယ်။ ဒါက နစ်စီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို အင်အားမစိုက်ထုတ်စေဘဲ သူမရဲ့ တာအိုနှလုံးသားကို သန်မာလာအောင် ကူညီပေးနိုင်မယ့် နည်းလမ်း ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်လေ။ သူမအနေနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်စရာမလိုဘဲ ကြီးမားတဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေကို ခံစားနိုင်မှာပေါ့။

အဲဒါက သူမရဲ့ တာအိုနှလုံးသားရဲ့ ပြဿနာတွေထဲက တစ်ခုပဲလေ။

သူမက တိုက်ခိုက်တာ ဒါမှမဟုတ် လေ့ကျင့်တာလိုမျိုး သာမန်နည်းလမ်းတွေနဲ့ နှလုံးသားကို လှုံ့ဆော်ဖို့ သိပ်ကို အားနည်းလွန်းတာကြောင့် သူတို့တွေ အဲဒါကို သန်မာအောင် မလုပ်ပေးနိုင်ခဲ့ကြဘူး။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ဒီရိုလာကိုစတာက နစ်စီအတွက် အဲဒီပြဿနာကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပြီ၊ ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လိုအပ်ချက်အားလုံးကို လုံးဝ ကျော်လွှားသွားနိုင်ခဲ့ပြီလေ။

* * * * * * * *

ရိဒ်က သူ့သမီးဆီ ချဉ်းကပ်သွားလိုက်တယ်။ "နစ်စီ... ရိုလာကိုစတာ စီးချင်လား" လို့ သူက မေးလိုက်တယ်။

နစ်စီက သူ့ဘက် လှည့်လာပြီး ခေါင်းလေးကို အသာအယာ ညိတ်ပြလိုက်တယ်။

ရိဒ်နဲ့ သူ့ဇနီးက အံ့ဩလွန်းလို့ ငိုသံကို အောင့်အီးမျိုသိပ်လိုက်ကြရတယ်။ သူတို့တွေ နစ်စီက သူတို့ကို ဒီလို ပြန်လည်တုံ့ပြန်တာကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြဘူးလေ။

ရိုလာကိုစတာနဲ့ နီးနီးကပ်ကပ် ရှိနေခဲ့တဲ့ စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် နစ်စီဟာ သူတို့ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားပမ်းစား လုပ်ဆောင်ခဲ့တာထက် ပိုပြီးတော့တောင် တိုးတက်ပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီပေါ့။

"ငါတို့ သွားကြမယ်... ငါ့သမီးနဲ့အတူ ငါ လိုက်ခဲ့မယ်" လို့ ရိဒ်က သူ့ရဲ့ ကြောက်စိတ်ကို မျိုသိပ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

ထို့နောက် သူက သူ့သမီးကို ချီပြီး ရိုလာကိုစတာပေါ်မှာ တင်ပေးလိုက်ကာ သူမရဲ့ ဘေးနားက ခုံမှာ ချက်ချင်း ဝင်ထိုင်လိုက်တော့တယ်။ သူတို့ရဲ့ အနောက်မှာတော့ ဒီရိုလာကိုစတာက ဘာတွေ ထူးခြားနေလဲဆိုတာကို စမ်းသပ်ရိုလာကိုစတာစီးကြည့်ချင်ကြတဲ့ ဂျူနီပါနဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေ ရှိနေကြတယ်လေ။

မိုက်ကယ်က ထိုင်ခုံခါးပတ်တွေကို ကိုယ်တိုင် လာရောက် ပိတ်ပေးပြီး နစ်စီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် သေးသေးလေးနဲ့ အဆင်ပြေအောင် ခုံကို ချိန်ညှိပေးလိုက်တယ်။

အဲဒါ ပြီးသွားတာနဲ့ သူက အနောက်က စက်မောင်းနှင်သူကို အချက်ပြလိုက်ပြီး မကြာခင်မှာပဲ ရိုလာကိုစတာရထားတွဲကြီးက စတင် ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီပေါ့။

သူတို့တွေ ကသူလူးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ အပေါ်ကို စပတ်လည် တက်နေရုံတင် ရှိသေးပေမဲ့ ရိဒ်ကတော့ သူ့အသက်ကို ဖက်နဲ့ထုပ်ထားရသလိုမျိုး သံမဏိ လက်ရန်းတွေကို အတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားမိနေပြီလေ။

၎င်းနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင်တော့ နစ်စီက သူမရဲ့ နှုတ်ခမ်းထောင့်စွန်းလေးတွေမှာ မဆိုစလောက် ပြုံးယောင်သန်းနေတာကလွဲလို့ ဘာအမူအရာမှ မရှိဘဲ ခုံပေါ်မှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်နေခဲ့တယ်။

ရိုလာကိုစတာ ရိုလာကိုစတာရထားတွဲကြီးက ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက် ဆိုတဲ့ အသံတွေနဲ့ အမြင့်ဆုံးနေရာကို ရောက်သွားခဲ့ပြီ။

အခု သူတို့တွေက လှုပ်ရှားနေတဲ့ လက်တံတွေ ရှိနေတဲ့ ကသူလူးရဲ့ ပါးစပ်ကြီးနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် တည့်တည့် ရောက်နေပြီလေ။

"မင်းတို့က စိတ်ဝိဉာဉ်ထဲကို ဝင်ရဲတယ်ပေါ့... သေချာ ပြင်ဆင်ထားကြပေတော့..."

ကသူလူးရဲ့ ရုပ်တုကြီးက တကယ့် အသက်ရှိတဲ့ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်လိုမျိုး စကားပြောလာလိမ့်မယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားတာကြောင့် လူတိုင်း ထိုင်ခုံပေါ်မှာ လန့်ဖျပ်သွားကြရတယ်။

ဂျူနီပါက အံ့ဩဆုံးပဲ ဖြစ်နေခဲ့တယ်၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီအသံက စိတ်ဝိဉာဉ်လေဟာနယ်ထဲမှာ သူတို့ တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ကသူလူးရဲ့ အသံနဲ့ ထပ်တူထပ်မျှ တူနေတာကို သူမ သတိထားမိသွားလို့ပဲ။

'သူ ဒါကို ဘယ်လိုမျိုး ဒီလောက်အထိ တိကျအောင် ပုံတူကူးနိုင်ခဲ့တာလဲ' လို့ သူမဘာသာ ပြန်မေးမိနေတယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုက စဉ်းစားနေရမယ့် အချိန်မဟုတ်တော့ဘူး။ သူတို့ရဲ့ ရိုလာကိုစတာရထားတွဲကြီးက မြူနှင်းတွေ ဝန်းရံနေတဲ့ ကသူလူးရဲ့ ပါးစပ်ကြီးထဲကို ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီလေ။

အဲဒီအချိန်မှာတင် သူတို့ရဲ့ ရိုလာကိုစတာရထားတွဲကြီးက ပြုတ်ကျပြီး ရေထဲကို ဝုန်းခနဲ အရှိန်နဲ့ ထိုးကျသွားခဲ့တယ်။

ကသူလူးရဲ့ ပါးစပ်ထဲမှာ ဘာမှမမြင်ရတာကြောင့် ဒါက သူတို့ကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ရတယ်။ ၎င်းက မှောင်မိုက်လွန်းတဲ့ အရိပ်တွေပဲ ဖြစ်နေပြီး ရှေ့ဆက် ကြုံတွေ့ရမယ့် ထိတ်လန့်မှုတွေကို ပိုပြီးတော့တောင် ဆိုးရွားစေခဲ့ပြီ။

သူတို့တွေ ရှေ့ကို ဆက်သွားနေရင်းနဲ့ ဖြည်းဖြည်းချင်း အရှိန်မြင့်တက်လာပုံရတဲ့ ရေပြင်ပေါ်မှာ ဆက်ပြီး မျောပါနေခဲ့ကြတယ်။

ထို့နောက် သူတို့က မြစ်တစ်စင်းလိုမျိုး ရေသံတွေ ဝုန်းဒိုင်းကြဲနေတဲ့ အသံကို ကြားလိုက်ရတယ်။ ၎င်းရဲ့ ပြင်းထန်မှုက သူတို့ဆီကို အရှိန်အဟုန်အကြောင်း သဲလွန်စ ပေးနေခဲ့ပြီး ဒါက သာမန် စမ်းချောင်းလေး မဟုတ်ဘဲ ရေတံခွန်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာကို သိလိုက်ရပြီလေ။

သူတို့ရဲ့ ရိုလာကိုစတာရထားတွဲကြီးက အမှောင်ထုထဲကို ငုံ့လျှိုး ထိုးဆင်းသွားတဲ့ အချိန်မှာတော့ လူတိုင်းက သူတို့ရဲ့ ခုံတွေကို အတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားကြတယ်။ သူတို့တွေ ဒီလို မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ထိုးဆင်းမှုကြီးကြောင့် အဆုတ်ကွဲမတတ် အော်ဟစ်လိုက်ကြရရှာတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ သူတို့ ရေထဲကို ဝုန်းခနဲ ပြန်ကျသွားပြီး ရိုလာကိုစတာရထားတွဲကြီး အပေါ်ကို ပြန်ပေါ်မလာခင် စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် ရေအောက်ကို နစ်မြုပ်သွားခဲ့ရတယ်။

"ဒါက ပင်လယ်ရေပဲ" လို့ ရိဒ် သတိပြုမိလိုက်တယ်။ အဲဒီရေက ပင်လယ်ထဲကနေ တိုက်ရိုက် ရောက်လာတာ ဖြစ်နေလို့ပဲ။

ထို့နောက် သူတို့ရဲ့ ပတ်ပတ်လည်မှာ အလင်းရောင်တွေ ပေါ်ထွက်လာတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

သူတို့ ကြည့်လိုက်တဲ့ နေရာတိုင်းမှာ ပင်လယ်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှာ ရှင်သန်နေထိုင်ကြတဲ့ ပင်လယ်သတ္တဝါတွေရဲ့ ဂေဟစနစ်တစ်ခုလုံးကို တွေ့လိုက်ရပြီလေ။ သူတို့က ရောင်စုံအလင်းတန်းတွေနဲ့ တောက်ပနေတဲ့ ငါးတွေကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ အလင်းရောင်တွေနဲ့ တလှုပ်လှုပ်ဖြစ်နေတဲ့ သန္တာကျောက်တန်းတွေလည်း ရှိနေပြန်တယ်။ ဒါက ရိဒ်ကို သူ့ရဲ့ အိမ်ကို ပြန်ရောက်သွားသလိုမျိုး ခံစားရစေခဲ့ပြီပေါ့။

သူက ဘေးဘက်ကို ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ နစ်စီရဲ့ မျက်လုံးတွေက အခန်းအနှံ့ကို ဝေ့ဝဲကြည့်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူမရဲ့ မျက်ဝန်းထဲက ဝေဝါးမှုတွေက စတင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး တောက်ပတဲ့ အစိမ်းရောင် အရောင်အသွေးတွေနဲ့ အစားထိုး ဝင်ရောက်လာခဲ့ပြီလေ။

"ဝါး..."

"အံ့ဩစရာကြီး..."

ဂျူနီပါနဲ့ ကျန်တဲ့သူတွေက ဒီလို မြင်ကွင်းမျိုးကို တစ်ခါမှ မကြုံဖူးခဲ့ကြဘူး။ သူတို့တွေက ရေလူသားတစ်ယောက် အတ္တလန်တစ်မှာ မြင်တွေ့ရမယ့် မြင်ကွင်းမျိုးကို မြင်တွေ့နေရတာ ဖြစ်လို့ပဲ။

အဲဒီအချိန်မှာတင် ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံး စတင် တုန်ခါလာခဲ့တယ်။ သူတို့ရဲ့ ရိုလာကိုစတာရထားတွဲကြီးက ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်စီကို တုန်ခါနေပြီး တိမ်းမှောက်သွားနိုင်တဲ့ အခြေအနေက ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

လူတိုင်းက ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲဆိုတာကို တွေးတော အံ့ဩနေကြတုန်းမှာပဲ နစ်စီက ရှေ့ကို ကြည့်ပြီး သူတို့ရှေ့က အမှောင်ထုဆီကို ညွှန်ပြလိုက်တယ်။

ရိဒ်က သူမရဲ့ လက်ညှိုးညွှန်ရာအတိုင်း လိုက်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ နောက်ဆုံးမှာတော့ အမှောင်ထု ဝန်းရံနေတဲ့ အနီရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရတော့တယ်။

ပြီးတော့ သူတို့တွေ ပိုပြီး နီးကပ်သွားတဲ့ အချိန်မှာတော့ အဲဒီ အနီရောင် အလင်းတန်း နှစ်ခုရဲ့ ပတ်ပတ်လည်မှာ အမည်းရောင်နဲ့ အဖြူရောင် အကြေးခွံတွေရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ကို တွေ့လိုက်ရပြီလေ။

"ဒါက... ဒါက..."

လီဗိုက်ယာသန်က အမှောင်ထုထဲကနေ ထွက်ပေါ်လာပြီး လိုဏ်ခေါင်းတစ်ခုလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားခဲ့ပြီ။ ၎င်းက သူ့ရဲ့ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားကို ပိုပြီးတော့တောင် ကြီးမားလာစေဖို့ ဘေးဘက်က ပါးဟက်တွေကို ဖြန့်ကားလိုက်တော့တယ်။

"အား..." လို့ ရိဒ်က သိပ်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာနဲ့ အော်ဟစ်လိုက်ရရှာတယ်။

သူ့အနေနဲ့ ရိုလာကိုစတာရထားတွဲအပေါ်မှာ ဘာထိန်းချုပ်မှုမှ မရှိဘူးဆိုတဲ့ အချက်က သူ့ကိုယ်သူ လီဗိုက်ယာသန် ဝါးမြိုဖို့အတွက် လင်ဗန်းနဲ့ တည်ခင်းပေးထားသလိုမျိုး ခံစားရစေခဲ့ပြီလေ။

နောက်ဆုံးတော့ လီဗိုက်ယာသန်က သူတို့ရဲ့ ရိုလာကိုစတာရထားတွဲဆီကို အရှိန်နဲ့ ပြေးဝင်လာခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ကံကောင်းထောက်မစွာပဲ ရိုလာကိုစတာရထားတွဲကြီးက လီဗိုက်ယာသန်ရဲ့ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပါးစပ်ကြီးနဲ့ တစ်မီတာလောက်အကွာမှာတင် တစ်နည်းနည်းနဲ့ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့တယ်လေ။

သူ့ရဲ့ ကြိုးပမ်းမှု အရာမထင်တာကြောင့် ဒေါသထွက်သွားတဲ့ လီဗိုက်ယာသန်က သူ့ရဲ့ ပါးစပ်ကြီးကို ပြန်ဟပြီး သူတို့ဆီကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြီး ခုန်အုပ်လိုက်ပြန်တယ်။

ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ သူတို့ရဲ့ ရိုလာကိုစတာရထားတွဲကြီးက အဲဒီ မိစ္ဆာကြီးရဲ့ ရန်ကနေ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် အနောက်ဘက်ကို နောက်ပြန် ဆုတ်ပြေးခဲ့တယ်။

လီဗိုက်ယာသန်က အဲဒီ မိစ္ဆာကြီးနဲ့ အနီးဆုံး ဖြစ်နေတဲ့ ရိဒ်နဲ့ နစ်စီ နှစ်ယောက်ကို ဝါးမြိုဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ ပါးစပ်ကြီးကို သုံးပြီး သူတို့နောက်ကို မနားတမ်း လိုက်လံဖမ်းဆီးနေခဲ့တော့တယ်။

ဒါတောင်မှ သူတို့ရဲ့ ရိုလာကိုစတာရထားတွဲကြီးက လီဗိုက်ယာသန်ရဲ့ ပါးစပ်ကြီးထဲကနေ အကြိမ်တိုင်းကို သီသီလေး လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့တုန်းပဲလေ။

သို့ပေမဲ့လည်း ရိဒ်ကတော့ ထိတ်လန့်ချောက်ချားမှုကြောင့် သူ့ရဲ့ ဝိဉာဉ်က ခန္ဓာကိုယ်ထဲကနေ ထွက်သွားတော့မလိုမျိုး ခံစားနေရတာမို့ အဲဒါက ဘာမှ အရေးမပါတော့တဲ့ ပုံပါပဲ။

သူ့အနေနဲ့ ပထမဆုံးအကြိမ် ဒီရိုလာကိုစတာရထားတွဲထဲကို ဝင်လာခဲ့မိတာကို စပြီး နောင်တရလာခဲ့ပြီလေ။

"ဟိဟိ"

ရိဒ်က နစ်စီဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ သူမရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ အပြုံးအပြည့် ရှိနေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။ သူမက လီဗိုက်ယာသန်က သူတို့ကို ဝါးမြိုဖို့ ကြိုးစားတဲ့ အကြိမ်တိုင်းမှာ သဘောကျပြီး ပြုံးဖြန်းနေခဲ့တာပေါ့။

"နစ်စီ..." လို့ သူက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်မိတယ်။ သူမကို ဒီလိုမျိုး မြင်တွေ့လိုက်ရတာက ခံစားခဲ့ရသမျှ ကြောက်ရွံ့မှုနဲ့ ထိတ်လန့်မှုတွေ အားလုံးကို အရာရာ တန်ဖိုးရှိသွားစေခဲ့ပြီလေ။

ဒါပေမဲ့လည်း သူ့ရဲ့ စကားတွေကို စမ်းသပ်လိုက်သလိုမျိုးပဲ သူတို့တွေ အနောက်ဘက်ဆုံး နံရံကို ဆောင့်မိသွားတဲ့ အချိန်မှာတော့ ရိုလာကိုစတာရထားတွဲကြီးက ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့တော့တယ်။

သူတို့မှာ သွားစရာ နေရာမရှိတော့ဘူး။

ဒါတောင်မှ လီဗိုက်ယာသန်က သူတို့ရဲ့ ရှေ့မှာ ရှိနေတုန်းပဲဖြစ်ပြီး ၎င်းရဲ့ ပါးစပ်ကြီးက အောင်ပွဲခံတဲ့ အသွင်နဲ့ ပွင့်ဟလို့နေခဲ့ပြီလေ။

၎င်းက သူတို့ဆီကို အရှိန်နဲ့ ခုန်အုပ်လာခဲ့တာကြောင့် ရိဒ်ဟာ သန့်စင်တဲ့ ထိတ်လန့်ချောက်ချားမှုကြောင့် သတိမေ့မြောလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရတော့တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၅၆)