အခန်း ၆၇၅

အခန်း(၆၇၅)

တစ်ဝက်လောက် အရည်ပျော်နေတဲ့ ဖယောင်းတိုင်တွေရဲ့ မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ အခန်းမှောင်မှောင်တစ်ခုထဲမှာ လူတစ်စုက အေးစက်နေတဲ့ ကွန်ကရစ်ကြမ်းပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ပြီး စုဝေးနေကြတယ်။

အခန်းထဲမှာ လူသုံးဆယ်လောက် ရှိနေပြီး သူတို့အားလုံးက မျက်နှာပေါ် အရိပ်မည်းတွေ ကျရောက်နေစေတဲ့ ဝတ်ရုံတွေကို ဆင်မြန်းထားကြတယ်။

တဖျပ်ဖျပ်လင်းနေတဲ့ ဖယောင်းတိုင်မီးရောင်အောက်မှာ သတ္တုစက်ရုပ်တွေရဲ့ ပုံစံတွေကို တုံးတိတိအရာတစ်ခုခုနဲ့ ကွန်ကရစ်ကြမ်းပြင်ပေါ်မှာ ထွင်းထုထားတာကို မြင်တွေ့နိုင်တယ်။ ဒီစက်ရုပ်တွေအားလုံးကလည်း အခန်းထဲ စုဝေးနေတဲ့ လူတွေလိုပဲ ဒူးထောက်နေကြတာပဲ။ ပြီးတော့ အခန်းရဲ့ အဝေးဆုံးထောင့်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် အဲဒီစက်ရုပ်တွေက သတ္တုစက်ရုပ်သဏ္ဌာန် ရှိနေတဲ့ အမျိုးသမီးပုံစံတစ်ခုကို ကိုးကွယ်ပူဇော်နေတာကို တွေ့ရလိမ့်မယ်。

ဒါက တခြားမဟုတ်ဘဲ အိုင်းရွန်းမေဒင်ရဲ့ အဆင့်အမြင့်ဆုံး ဂိုဏ်းဝင်တွေ စုဝေးနေကြတာပဲ။

ဖလဲယားကော့ပ်ရဲ့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ အုပ်ချုပ်မှုအောက်ကနေ ရီနေးတားကုမ္ပဏီက ဘတ်ချ်ရောခ့်မြို့ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ပြီးနောက်ပိုင်းမှာတော့ သူတို့က အိုင်းရွန်းမေဒင်ကို သူတို့ရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ကယ်တင်ရှင်အစစ်အဖြစ် သတ်မှတ်လာကြတယ်။ မြို့သူမြို့သား နီးပါးအားလုံးက ဘာသာရေးအစွန်းရောက်တွေ ဖြစ်လာကြပြီး အိုင်းရွန်းမေဒင်ရဲ့ အလိုကျ ဆောင်ရွက်ပေးဖို့ သူတို့စွမ်းနိုင်သမျှ အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်လာကြတယ်။

အဲဒီအုပ်စုကို ဦးဆောင်နေတာက လူနှစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူတို့ကတော့ ဗိုင်ပါရီယွန်နဲ့ ဟက်စတုတို့ပဲ။ အခုတော့ သူတို့ကို ဂိုဏ်းအုပ်နဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးလို့ အသီးသီး ခေါ်ဝေါ်နေကြပြီ။

သူတို့အားလုံးက ရှေ့မှာရှိနေတဲ့ ခုံမြင့်ပေါ်က လွတ်နေတဲ့ နေရာလွတ်ကို မော့ကြည့်ရင်း စိတ်ရှည်လက်ရှည် စောင့်ဆိုင်းနေကြတယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ အရိပ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတာကို သူတို့ မြင်လိုက်ရပြီး အဲဒီအရိပ်က တိကျတဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်မရှိတဲ့ ခရမ်းရောင်အရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။

ဖတ်ချ်က အိုင်းရွန်းမေဒင် ကိုးကွယ်ယုံကြည်သူတွေ ရှေ့မှာ ပေါ်လာခဲ့တာပဲ။

"ကြီးမြတ်တဲ့ စလိုင်းမ် ကို ကြိုဆိုပါတယ်" လို့ သူတို့အားလုံးက တစ်ပြိုင်နက်တည်း နှုတ်ဆက်လိုက်ကြတယ်။

ဟက်စတုက ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်တယ်။ "အိုင်းရွန်းမေဒင် သာသနာပြုတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်တွေအားလုံး အဆင်ပြေချောမွေ့နေကြောင်း ကျွန်တော် အစီရင်ခံပါတယ်"

"အန်ဂိုရာမြို့မှာ ကားတွေ ပျံ့နှံ့လာတာနဲ့အမျှ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ယုံကြည်ချက်ကို လက်ခံလာတဲ့သူတွေ ပိုပိုများလာပါတယ်၊ ကားတွေဟာ အိုင်းရွန်းမေဒင်ရဲ့ အထွတ်အမြတ်ထားရာ သက်ရှိတွေလို့ သူတို့ ယုံကြည်နေကြတယ်" လို့ ဗိုင်ပါရီယွန်က ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်တယ်။

တခြား ယုံကြည်သူတွေကလည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့နှစ်ယောက်ပြောတာကို သဘောတူလိုက်ကြတယ်။

"အန်ဂိုရာမြို့မှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘာသာတရားကို ဆက်ပြီး တည်ထောင်သွားပါမယ်" လို့ ဟက်စတုက ပြောလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အဆိုပြုချက်ကို ဖတ်ချ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်တယ်။ "အစီအစဉ် အပြောင်းအလဲလေး ရှိတယ်... ဟီးဟီး... ငါတို့ လုပ်ရမယ့် အရာတစ်ခု ရှိတယ်၊ ဒါက အိုင်းရွန်းမေဒင်ရဲ့ ဆန္ဒပဲ"

လူတိုင်းက ဖတ်ချ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့ရဲ့ မျက်နှာပေါ်မှာ မျှော်လင့်တကြီး စောင့်စားနေတဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ အပြည့်ဖြစ်နေတယ်။ တကယ်လို့ အိုင်းရွန်းမေဒင်ရဲ့ ဆန္ဒသာဆိုရင် သူပြောသမျှ ဘာမဆို သူတို့က လိုလိုလားလား လုပ်ဆောင်ပေးကြမှာလေ။

"ငါတို့ရဲ့ သာသနာပြုလုပ်ငန်းကို မက်ထရိုပိုလစ်မှာ စတင်ကြမယ်"

စိတ်လှုပ်ရှားလို့ အသက်ရှူမှားသွားသံတွေက အခန်းမှောင်မှောင်ထဲ ပြည့်နှက်သွားခဲ့တယ်။ လူတိုင်းက ဒီအခိုက်အတန့်ကို စောင့်မျှော်နေခဲ့ကြတာလေ။ မက်ထရိုပိုလစ်ဆိုတာ တော်ဝင်တိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ အကြီးဆုံးနယ်မြေတွေထဲက တစ်ခုပဲ။ သူတို့ဘာသာတရားထဲ ကူးပြောင်းလာနိုင်တဲ့ ယုံကြည်သူ အရေအတွက်က သူတို့ရဲ့ ဘာသာတရားကို လူမသိသူမသိ အခြေအနေကနေ လူသိများတဲ့ အဓိကဘာသာတရားတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ လုံလောက်နိုင်တယ်လေ။

"ငါတို့ တကယ်ပဲ ဒီမစ်ရှင်ကို စတင်တော့မှာလား... အို ကြီးမြတ်တဲ့ စလိုင်းမ်" လို့ ဗိုင်ပါရီယွန်က မေးလိုက်တယ်။

"ဟုတ်တယ်" လို့ ဖတ်ချ်က ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ "သခင်... အာ... ငါဆိုလိုတာက အိုင်းရွန်းမေဒင်ရဲ့ ရွေးချယ်ခံရသူက ငါတို့ရဲ့ အကူအညီကို လိုအပ်နေတယ်၊ မက်ထရိုပိုလစ်မှာ ငါတို့ရဲ့ ဘာသာတရားကို ဖြန့်ဝေပေးဖို့ သူက လိုအပ်နေတာ"

မိုက်ကယ် စိုးရိမ်ခဲ့တဲ့အတိုင်းပဲ ဂီလာမိုနဲ့ သူပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေကို ဖတ်ချ်က ကြားသွားခဲ့တာပဲ။ ပြီးတော့ အခု ဖတ်ချ်မှာ မက်ထရိုပိုလစ်ထဲ ခြေချဖို့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရသွားခဲ့ပြီ။ တကယ်လို့ မက်ထရိုပိုလစ်မှာ အိုင်းရွန်းမေဒင် အခြေချနိုင်ခဲ့ရင် ဗန်ပိုင်ယာတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်မှာဖြစ်ပြီး မိုက်ကယ်နဲ့ ရီနေးတားကုမ္ပဏီကို တိုက်ရိုက် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်လေ။

ဒါက ဖတ်ချ်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာတော့ အလွန်ကောင်းမွန်တဲ့ အကြံဉာဏ်တစ်ခုပဲ။ ဒါက အိုင်းရွန်းမေဒင်ကို ပျံ့နှံ့စေဖို့ ကူညီပေးနိုင်မယ့်အပြင် မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါ ခရီးသွားဧည့်သည်တွေနဲ့ ရီနေးတားရဲ့ အချိတ်အဆက်ကိုလည်း ပိုမိုတိုးတက်လာစေမှာပဲ။

"ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစီအစဉ်တွေက ဘာတွေလဲ... အို ကြီးမြတ်တဲ့ စလိုင်းမ်"

ဖတ်ချ်က ပခုံးတွန့်လိုက်တယ်။ "ရိုးရှင်းပါတယ်... အိုင်းရွန်းမေဒင်ရဲ့ ကောင်းမြတ်တဲ့ သတင်းစကားတွေကို ငါတို့ ဖြန့်ဝေကြရုံပဲ"

* * * * * * * *

မက်ထရိုပိုလစ်ဘက်မှာတော့ ပထမဆုံး ဗန်ပိုင်ယာအဖွဲ့က စီတန်းလှည့်လည်ပွဲမှာ သူတို့ရဲ့ လမ်းကြောင်းကို အဆုံးသတ်သွားခဲ့ပြီ။

ညဘက်ရောက်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူတို့က မက်ထရိုပိုလစ်မှာ ကျန်နေသေးတဲ့ ခရီးစဉ်အတွက် အိပ်စက်ဖို့ သင့်တော်တဲ့ တည်းခိုစရာ နေရာကို စတင်ရှာဖွေကြတော့တယ်။

ဗန်ပိုင်ယာတွေကို တည်းခိုခွင့်ပေးရတဲ့ ဂုဏ်ပုဒ်ဆိုတာက ကုမ္ပဏီတိုင်း လိုလားတောင့်တကြတဲ့ အရာတစ်ခုပဲလေ။

မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ ဗန်ပိုင်ယာတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရသွားတဲ့ ကံထူးရှင်တွေကတော့ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲ လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် သူတို့ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့တဲ့ နေရာတွေပဲ။

ထင်ထားသလိုပဲ ဗန်ပိုင်ယာအများစုက အဓိကအဖွဲ့အစည်းကြီးတွေရဲ့ တည်းခိုဆောင်တွေကို ရွေးချယ်ခဲ့ကြတယ်။ အဖွဲ့အစည်းငယ်တွေဘက်မှာတော့ အဲဒီနေ့အတွက် ဧည့်သည် အနည်းငယ်လောက်ပဲ ရခဲ့ကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ထဲမှာမှ အကြီးမားဆုံး အနိုင်ရရှိသွားသူကတော့ တခြားသူမဟုတ်ဘဲ အဲလ်ရစ်ပဲ။

"မင်း ကြားပြီးပြီလား... အဲလ်ရစ်ရဲ့ ဟိုတယ် တည်းခိုဆောင်မှာ ဗန်ပိုင်ယာ အယောက်နှစ်ဆယ်လောက် ရှိတယ်တဲ့"

"ဝါး... ဗန်ပိုင်ယာ အယောက်နှစ်ဆယ်စလုံးက တစ်နေ့ကို သဲဒင်္ဂါး တစ်ပြားစီ ပေးရရင် သူက တစ်လတည်းနဲ့တင် သဲဒင်္ဂါး ခြောက်ရာတောင် ရှာနိုင်မှာပဲ"

မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါ အားလုံးနီးပါးက သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဇာတိမြေမှာ ကိုယ်ပိုင် ငွေကြေးတွေ ရှိကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ သဲဒင်္ဂါးကတော့ သူတို့ ဘယ်နေရာရောက်ရောက် အားလုံးကြားမှာ အများသဘောတူ လက်ခံထားတဲ့ ငွေကြေးတစ်ခုပဲ။

ဒါကြောင့် တော်ဝင်တိုက်ကြီးဆီ လာလည်ကြတဲ့ အခါမှာ ခရီးသွားဧည့်သည်အားလုံးက သဲဒင်္ဂါးတွေကိုပဲ အဓိက ငွေပေးချေမှုအဖြစ် အသုံးပြုကြတယ်။

လူတော်တော်များများအတွက်တော့ တစ်လကို သဲဒင်္ဂါး ခြောက်ရာဆိုတာ အံ့မခန်း အောင်မြင်မှုတစ်ခုအဖြစ် မှတ်ယူလို့ရပြီး အနည်းဆုံးတော့ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲရဲ့ ပထမဆုံးနေ့အတွက်ပေါ့။ ပြီးတော့ နေ့ရက်တွေ ကုန်လွန်လာတာနဲ့အမျှ အဲဒီအရေအတွက်က ပိုပြီးတိုးလာမှာဖြစ်ကာ တစ်နေ့ကို သဲဒင်္ဂါး တစ်ရာ ဝင်ငွေအထိတောင် ရောက်ရှိသွားနိုင်တယ်လေ။

သေချာတာကတော့ အဲလ်ရစ်အနေနဲ့ မျိုးစိတ်ငါးခုစလုံး မက်ထရိုပိုလစ်ကို ဝင်ရောက်လာမယ့် အချိန်ဖြစ်တဲ့ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကာလကျမှသာ အဲဒီရည်မှန်းချက်ကို ပြည့်မီနိုင်မယ်လို့ အများစုက ထင်ထားခဲ့ကြတယ်။

အဲဒါက တခြားကုမ္ပဏီတွေ မျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာလည်း ဟုတ်တယ်။ ဒီနေ့ သူတို့ဆီမှာ ဖောက်သည် တစ်ယောက်မှ မရှိရင်တောင်မှ မနက်ဖြန် စီတန်းလှည့်လည်ပွဲ လမ်းကြောင်းထဲမှာ မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေက သူတို့ရဲ့ ဆိုင်တွေကို မြင်တွေ့နေသရွေ့ ဧည့်သည်တွေ ပိုရလာဖို့ သေချာတယ်လေ။

ဒါပေမဲ့ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲ လမ်းကြောင်းနဲ့ တိုက်ရိုက် မထိစပ်နေတဲ့ ဆိုင်တွေရှိတဲ့ ကုမ္ပဏီတွေအတွက်တော့ ခရီးသွားဧည့်သည်တွေဆီကနေ စီးပွားရေးအကျိုးအမြတ် ရနိုင်ခြေက သုညနီးပါးပဲ။

ဒါက စီတန်းလှည့်လည်ပွဲ လမ်းကြောင်းထဲမှာ စောစောစီးစီး နေရာမရခဲ့တဲ့ ကုမ္ပဏီတော်တော်များများကို ဝမ်းနည်းစေခဲ့ပြီး နောင်တတွေနဲ့ ပြည့်နှက်သွားစေတယ်။

"ချမ်းသာတဲ့သူက ပိုချမ်းသာလာပြီး ဆင်းရဲတဲ့သူက ပိုဆင်းရဲလာတာပဲ" လို့ အမျိုးသားတစ်ယောက်က စီတန်းလှည့်လည်ပွဲကို အောင်ပွဲခံနေကြတဲ့ စီးပွားရေးသမားတွေရဲ့ ပျော်ရွှင်နေတဲ့ မျက်နှာတွေကို ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

သူပြောတာလည်း အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချမ်းသာတဲ့ သူတွေကသာ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲ လမ်းကြောင်းမှာ နေရာရဖို့ နည်းလမ်းတွေ ရှိကြတာလေ။

"ဟေး... မိတ်ဆွေ ဘာဖြစ်နေတာလဲ"

အဲဒီအချိန်မှာပဲ မှောင်မည်းနေတဲ့ လမ်းကြားလေးထဲကနေ ဝတ်ရုံခြုံထားတဲ့သူတစ်ယောက် သူ့ဆီ ချဉ်းကပ်လာတာကို အဲဒီအမျိုးသားက မြင်လိုက်ရတယ်။ "မင်း ကြည့်ရတာ ဝမ်းနည်းနေပုံပဲ" လို့ ဝတ်ရုံခြုံထားတဲ့သူက မေးလိုက်တယ်။

"အင်း... သူတို့ကို ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ ငါ့အတွက် ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးလေ" လို့ အမျိုးသားက ပြန်ဖြေတယ်။

"အင်း... မင်း ကံကောင်းသွားပြီ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အခု ငါပြောပြမယ့်အရာက မင်းရဲ့ဘဝကို ပြောင်းလဲပေးသွားနိုင်လို့ပဲ၊ အိုင်းရွန်းမေဒင်ဆိုတာကို မင်း ကြားဖူးလား"

* * * * * * * *

နောက်တစ်နေ့မှာတော့ ဗန်ပိုင်ယာ အဖွဲ့သစ်တစ်ခုက မက်ထရိုပိုလစ်ရဲ့ အရှေ့ဘက်တံခါးတွေကနေတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်လာပြီး အနောက်ဘက်ဆီ စီတန်းလှည့်လည်ပွဲ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းလာခဲ့ကြတယ်။ အရင်ကလိုပဲ ကုမ္ပဏီတွေက ဗန်ပိုင်ယာတွေကို သူတို့ရဲ့ နယ်မြေတွေဆီ ဆွဲဆောင်နိုင်ဖို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးပမ်းနေကြတယ်။

ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းက စီတန်းလှည့်လည်ပွဲနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေချိန်မှာ မက်ထရိုပိုလစ်မှာ တဖြည်းဖြည်း များပြားလာနေတဲ့ အိုင်းရွန်းမေဒင် ယုံကြည်သူ အရေအတွက်ကို လူသိပ်မများများက သတိမထားမိခဲ့ကြဘူး။

ဒါက လက်တစ်ဆုပ်စာလောက်ပဲရှိတဲ့ လူအနည်းငယ်နဲ့ စတင်ခဲ့တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာပဲ ဒါက နှစ်ဆထက်မက ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး သတင်းတွေ ပျံ့နှံ့လာတာနဲ့အမျှ တဟုန်ထိုး ဆက်လက်ကြီးထွားလာခဲ့တယ်။

"အိုင်းရွန်းမေဒင်က တကယ်ရှိတာ၊ မင်းကို ငါပြောသားပဲ"

"ဘာ... သူတို့အကြောင်းကို ငါ တစ်ခါမှတောင် မကြားဖူးပါဘူး"

နောက်ထပ်လူတစ်ယောက်က သူတို့စကားပြောနေတာကို ကြားဖြတ်ပြောလိုက်တယ်။ "အဲဒါက သူတို့တွေက လျှို့ဝှက်လှုပ်ရှားကြလို့ပေါ့"

"တကယ်လား"

"အင်း... ငါ ကိုယ့်မျက်စိနဲ့ကိုယ် မြင်ခဲ့တာ၊ မင်း ယုံမှာမဟုတ်ပေမဲ့ အိုင်းရွန်းမေဒင် အဖွဲ့ဝင်အားလုံးမှာ သူတို့ ကိုးကွယ်တဲ့ ကိုယ်ပိုင်ကားတွေ ရှိကြတယ်၊ အဲဒါတွေက အိုင်းရွန်းမေဒင် ဖန်တီးထားတဲ့ အထွတ်အမြတ်ထားရာ သက်ရှိတွေလို့ သူတို့က ပြောကြတာ"

နောက်ဆုံးမှာတော့ 'အိုင်းရွန်းမေဒင်' ဆိုတဲ့ နာမည်က နေရာတိုင်းက စကားဝိုင်းတွေမှာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး မိုက်ကယ်လည်း ဒါကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွားခဲ့တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၅၇)