အခန်း ၆၇၆

အခန်း(၆၇၆)

သတင်းကိုကြားလိုက်ရချိန်မှာ မိုက်ကယ် သက်ပြင်းချလိုက်တယ်။ သူကိုယ်တိုင် လိုက်စုံစမ်းတာမျိုး မလုပ်ရင်တောင် လမ်းမတွေပေါ်မှာ စောင့်ဆိုင်းနေကြတဲ့ လူတွေရဲ့ တီးတိုးပြောဆိုသံတွေကနေတစ်ဆင့် ဒီ အိုင်းရွန်းမေဒင် ဘာသာရေးအသစ် ပေါ်ပေါက်လာတဲ့အကြောင်းကို သူ ကြားသိနိုင်မှာပဲ။

ဖတ်ချ်တစ်ယောက် အိုင်းရွန်းမေဒင်ကို တစ်ရက်တည်းနဲ့ ဒီလောက်မြန်မြန် ပြန့်နှံ့သွားအောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတာ သူ တကယ်ကို မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ဘူး။

"ဖတ်ချ်..." လို့ သူက သူ့အရိပ်ထဲကို လှမ်းခေါ်လိုက်တယ်။

တိတ်ဆိတ်မှုကသာ ကြီးစိုးနေတယ်။

"ဖတ်ချ်... ငါ သုံးအထိ ရေတွက်မယ်၊ တစ်... နှစ်..."

နောက်ဆုံးတော့ သူ့ရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုက အလုပ်ဖြစ်သွားပုံရပြီး ဖတ်ချ်က သူ့အရိပ်ထဲကနေ ခုန်ထွက်လာကာ သူ့ရင်ခွင်ထဲကို ချစ်ခင်မြတ်နိုးစွာ တိုးဝင်လာခဲ့တယ်။

မိုက်ကယ်က လက်နှစ်ဖက်ကို ရင်ဘတ်မှာ ကြက်ခြေခတ်ကာပြီး ရှောင်ထွက်လိုက်တယ်။

"မင်း ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ" လို့ ဖတ်ချ်ကို သံသယမျက်လုံးတွေနဲ့ ကြည့်ရင်း သူက မေးလိုက်တယ်။ "မကောင်းတာတစ်ခုခု လုပ်ဖို့ စဉ်းစားမနေတာ ပိုကောင်းမယ်နော်"

ဖတ်ချ်က သူ့ရဲ့ ပျော့ဖတ်ဖတ် လက်လေးတွေကို အပြစ်ကင်းတဲ့ပုံစံနဲ့ မြှောက်ပြလိုက်တယ်။ "သခင်... ကျွန်တော့်လို အပြစ်ကင်းတဲ့ စလိုင်းမ်လေးက ဘယ်လိုလုပ် မကောင်းတဲ့အကြံအစည်တွေ ရှိနိုင်မှာလဲ၊ ကျွန်တော်က နင်ဂျာတစ်ယောက်ပါ"

"တကယ်လား... ဒါဆို အိုင်းရွန်းမေဒင် ဘာသာရေးနဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါ ကြားနေရတာတွေက ဘာတွေလဲ၊ မင်းနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူးဆိုတာ သေချာတယ်မလား"

ဖတ်ချ်ရဲ့ နဖူးပေါ်မှာ စလိုင်းမ်ချွေးပေါက်လေးတွေ ထွက်လာခဲ့တယ်။ "အာ... အိုင်းရွန်းဝူးမန်း ဟုတ်လား၊ ကျွန်တော် သူတို့ကို မသိဘူး ဟားဟားဟား... ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့ သခင်... ကျွန်တော့်မှာ ကောင်းမွန်တဲ့... အဲလေ သူတို့မှာ အိုင်းရွန်းမေဒင်ကို ဖြန့်ချိဖို့ ကောင်းမွန်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိကြပါတယ်...

ဗန်ပိုင်ယာတွေက စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းထားတဲ့ ဘာသာရေးတွေအပေါ် အပြုသဘောဆောင်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားဖူးတယ်... အိုင်းရွန်းမေဒင်က သခင် သူတို့နဲ့ သူငယ်ချင်းဖြစ်လာဖို့ သေချာပေါက် ကူညီပေးနိုင်လိမ့်မယ်"

မိုက်ကယ်က သံသယဝင်နေဆဲပဲ။ "အင်းပါ... မင်း အဲဒါကို ဘယ်ကနေ ကြားခဲ့တာလဲလို့ ငါ သိချင်မိတယ်"

"... တစ်နေရာရာကပေါ့... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သခင်... အိုင်းရွန်းမေဒင် ဘာသာရေးနဲ့ပတ်သက်ပြီး စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး" လို့ ဖတ်ချ်က အာမခံလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်လည်း သူ့ကို ယုံကြည်လိုက်တယ်။ "ငါ စိတ်ပူစရာမလိုမှန်း ငါ သိတယ်... ပြဿနာတစ်ခုခု ပေါ်လာရင်လည်း ငါ လုံးဝ ဝင်စွက်ဖက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် တာဝန်ယူပါ့မယ် သခင်" လို့ ဖတ်ချ်က ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ ဒါက သူဟာ အိုင်းရွန်းမေဒင်ကို တာဝန်ယူထားသူဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်သလိုပါပဲ။

အကြံအောင်သွားပြီလို့ တွေးရင်း အခန်းထဲကနေ ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် ခုန်ထွက်သွားတဲ့ ဖတ်ချ်ကို မိုက်ကယ် လိုက်ကြည့်နေမိတယ်။

'ဟင်း... ဒီလို ကြီးမားကျယ်ပြန့်တဲ့ နယ်မြေကြီးမှာ ဘာသာရေးတစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ဆိုတာ အဲဒီလောက် မလွယ်ကူဘူးဆိုတာ ဖတ်ချ် သိပါ့မလား မသိဘူး၊ အာ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့ပြဿနာနဲ့သူပဲလေ'

* * * * * * * *

နောက်ထပ် တစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားပြီး မက်ထရိုပိုလစ်ထဲကို နောက်ထပ် ဗန်ပိုင်ယာအုပ်စုတစ်စု ဝင်ရောက်လာခဲ့ကာ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ အရင်ကထက် အများကြီး ပိုများလာတယ်။ ဒီအချိန်မှာ မက်ထရိုပိုလစ်ထဲကို တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိနေတဲ့ ဗန်ပိုင်ယာ အရေအတွက်က တစ်ထောင်နီးပါးလောက် ရှိနေလောက်ပြီဖြစ်ပြီး အနာဂတ်မှာလည်း ဆက်လက် တိုးပွားလာဦးမှာပဲ။

ဒါပေမဲ့ ထူးဆန်းတာတစ်ခုက သူတို့ရဲ့ အရေအတွက် တိုးပွားလာမှုထက် ပိုမြန်နေတဲ့ အခြားအရာတစ်ခု ရှိနေခဲ့တယ်။

လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း အိုင်းရွန်းမေဒင် ဘာသာရေးက အရှိန်အဟုန် အတော်လေး ရလာပုံပေါ်ပြီး လူတွေရဲ့ နေ့စဉ်စကားဝိုင်းတွေထဲကို တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်လာခဲ့တယ်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ အစည်းအရုံးရဲ့ အထက်လူကြီးတွေတောင် မက်ထရိုပိုလစ်ထဲမှာ တရားမဝင် တရားဟောကြားနေတဲ့ အိုင်းရွန်းမေဒင်ဆိုတဲ့ ဘာသာရေးကို ဖြေရှင်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြတယ်။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကုမ္ပဏီတွေလိုပဲ ဘာသာရေးအဖွဲ့အစည်းတွေကလည်း မက်ထရိုပိုလစ်မှာ သူတို့သဘောနဲ့သူတို့ ရပ်တည်ပြီး ပုံမှန်အတိုင်း လည်ပတ်ခွင့် မရှိလို့ပဲ။ သူတို့ရဲ့ ဘာသာရေးကို မက်ထရိုပိုလစ်မှာ မှတ်ပုံတင်ဖို့ မှန်ကန်တဲ့ အဆင့်တွေနဲ့ လမ်းကြောင်းတွေအတိုင်း သွားရတယ်။ ဘာသာတရားအသစ်တွေက တရားမဝင်တာမျိုး မဟုတ်ပေမဲ့ တရားဝင်ဖြစ်အောင် လုပ်ဖို့တော့ လိုအပ်တယ်။

"ကျွန်တော်တို့မှာ အတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေတယ် ကြီးမြတ်တဲ့ စလိုင်းမ်" လို့ ဘုန်းတော်ကြီးလို့လည်း ခေါ်ကြတဲ့ ဟက်စတုက ပြောလိုက်တယ်။ "မက်ထရိုပိုလစ်က စစ်သားတွေနဲ့ အစောင့်တွေက ကျွန်တော်တို့ တွေ့ဆုံတဲ့နေရာတွေကို နှိမ်နင်းပြီး လူစုလူဝေးတွေကို ခွဲထုတ်ပစ်နေကြတယ်... ဒါက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တိုးချဲ့မှုကို သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားစေတယ်"

"ဒါက ပြဿနာတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး ကြီးမြတ်တဲ့ စလိုင်းမ်... အိုင်းရွန်းမေဒင်ကို ကိုးကွယ်ဖို့ သူတို့ကို သီးသန့်နေရာတစ်ခုမှာ စုစည်းထားလို့ မရတဲ့အတွက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်သစ်တွေကိုလည်း ဆက်လက်ထိန်းထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူး"

သူတို့ ပြန့်နှံ့ခဲ့ဖူးတဲ့ တခြားနယ်မြေတွေနဲ့ မတူဘဲ မက်ထရိုပိုလစ်က လွတ်လပ်တဲ့နေရာတွေ မရှိဘဲ ပြည့်ကျပ်နေတဲ့ မြို့ကြီးတစ်မြို့ ဖြစ်နေတယ်။ ဆိုလိုတာက သူတို့ရဲ့ အဖွဲ့ဝင်တွေ စုဝေးနိုင်မယ့် ကိုယ်ပိုင်စုရပ်နေရာမျိုး မထားရှိနိုင်ဘူးဆိုတဲ့ သဘောပဲ။

သူတို့မှာ ဘုရားကျောင်းတစ်ခု လိုအပ်နေတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဘုရားကျောင်းတစ်ခု တည်ထောင်ဖို့ နေနေသာသာ အိမ်ခြံမြေ ဝယ်ယူနိုင်ဖို့အတွက်တောင် အိုင်းရွန်းမေဒင် ဘာသာရေးကို မက်ထရိုပိုလစ်မှာ မှတ်ပုံတင်ရဦးမှာပဲ။

တကယ်တော့ ဒါက လုပ်ရတာ တော်တော်လေး လွယ်ကူပါတယ်။ ဖောင်အချို့ ဖြည့်လိုက်ရုံနဲ့ အဆင်ပြေသွားမှာပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဖတ်ချ်အတွက်တော့ ဒါက လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပဲ။ အိုင်းရွန်းမေဒင်ကို မက်ထရိုပိုလစ်မှာ လက်ခံနိုင်တဲ့ ဘာသာရေးတစ်ခုအဖြစ် တည်ထောင်ဖို့ဆိုရင် သူက သူ့ရဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကို ထုတ်ဖော်ရတော့မှာလေ။

ပြီးတော့ သူ အဲဒီလို လုပ်လို့မရဘူး။ လူတွေက သူ့နာမည်ကို သိသွားရင် သူက ဘယ်လိုလုပ် နင်ဂျာကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တော့မှာလဲ။ သူက အလင်းရောင်ထဲမှာ မဟုတ်ဘဲ အရိပ်ထဲက အင်အားစုတစ်ခုပဲ ဖြစ်ချင်ခဲ့တာ။ အလင်းရောင်ထဲမှာ နေဖို့က သူ့သခင်အတွက် သီးသန့် ဖယ်ချန်ထားတာလေ။

"သခင် လုပ်သလိုမျိုး ကျွန်တော် ဒါကို ဖြေရှင်းလိုက်မယ်" လို့ ဖတ်ချ်က ကြေညာလိုက်တယ်။

သူက သူတို့ရဲ့ တွေ့ဆုံရာနေရာကနေ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရီနေးတားနိုင်ငံထဲကို ရောက်ရှိသွားခဲ့တယ်။

ခြောက်သွေ့မြေပြင်ပေါ် ဆင်းသက်လိုက်တာနဲ့ သူ့ရှေ့က အားကစားကွင်းထဲကနေ အော်ဟစ်အားပေးသံတွေ ပဲ့တင်ထပ် ထွက်ပေါ်လာတာကို သူ ကြားလိုက်ရတယ်။

အခုချိန်မှာ ကွင်းတစ်ခုလုံးက ခုံတွေအားလုံး ရောင်းထွက်သွားတဲ့ ဘေ့စ်ဘောပွဲစဉ်တစ်ခု ကျင်းပနေတာပဲ။

ဖတ်ချ်က သူ့ကိုယ်သူ အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး ပွဲကြည့်စင်တွေကို ဖြတ်ကျော်ကာ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကွင်းထဲက အကောင်းဆုံးနေရာတွေဖြစ်တဲ့ ပင်မနေရာနောက်က ရှေ့ဆုံးတန်းခုံတွေအနီးကို ရောက်ရှိသွားခဲ့တယ်။

"ဝိုး... ရှေ့ဆက်သွား ဟော့ဘ်မျောက်လူ အင်ဂျင်နီယာများ"

"Homerun... Homerun... Homerun"

"နစ်စီ... နင်လည်း သူတို့ကို လှမ်းအော်လိုက်လေ"

တော်ဝင်မြေးလေးယောက်နဲ့ ရှက်တတ်တဲ့ ရေလူသားကောင်မလေးတစ်ယောက်တို့က ဘေ့စ်ဘောဝတ်စုံတွေကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လက်မှာ ဧရာမလက်အိတ်ကြီးတွေကို စွပ်ထားကာ သူတို့ နှစ်သက်ရာအသင်းကို အားပေးနေကြတယ်။

သူတို့ဘေးမှာတော့ တခြားသူမဟုတ်ဘဲ မက်ထရိုပိုလစ်တစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်တဲ့ မြို့စားကတော် ရီဂျီနာပဲ ဖြစ်တယ်။

သူမလည်း တခြားသူတွေလိုပဲ ကစားပွဲထဲမှာ နစ်မျောနေခဲ့တယ်။ ဘီယာသောက်ရင်း ဟော့ဒေါ့တွေကို စားနေတာမို့ သူမက ချဉ်းကပ်ရခက်တဲ့ မြို့စားကတော်တစ်ယောက်နဲ့ မတူဘဲ သာမန်လူတစ်ယောက်လိုပဲ ဖြစ်နေတယ်။

"တကယ်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကစားပွဲပဲ... မက်ထရိုပိုလစ်မှာလည်း ဒါမျိုး ရှိသင့်တယ်" လို့ သူမက ချီးကျူးလိုက်တယ်။

ပွဲချိန်ပြီးသွားတာနဲ့ သူမက သူမရဲ့ခုံမှာ ပြန်ထိုင်လိုက်ပြီး ဘီယာကို စုပ်သောက်လိုက်တယ်။

"ဟယ်လို ဖတ်ချ်... ငါနဲ့ အတူလာကြည့်မလား" လို့ သူမက နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။

ဖတ်ချ်က သူမရဲ့ အရိပ်တွေထဲကနေ ထွက်လာပြီး သူမရဲ့ ပေါင်ပေါ်ကို ချက်ချင်း ခုန်တက်လိုက်တယ်။

"မြို့စားကတော်... ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံကို သဘောကျတယ်မလား"

မြို့စားကတော်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူမ ပျော်ရွှင်နေခဲ့တယ်ဆိုတာကို သူမ မငြင်းပါဘူး။

"သဘောကျတာပေါ့" လို့ သူမက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ "ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် နောက်ထပ် နည်းနည်းလောက် ပိုနေဖို့တောင် စိတ်ကူးနေတာ"

"ဒါပေမဲ့ သခင်က အဲဒါကို သဘောကျမှာ မဟုတ်ဘူးမလား"

"အင်း... သူ သဘောကျမှာ မဟုတ်ဘူး" လို့ မြို့စားကတော်က ပြန်ဖြေလိုက်တယ်။ အဲဒီနောက် သူမက ဖတ်ချ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်က အကြံအစည်ရှိနေတဲ့ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရတယ်။ "မင်း ဘာပြောချင်လို့လဲ"

"ဟီးဟီး... မြို့စားကတော်... သခင်က ဗန်ပိုင်ယာတွေနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေမယ်ဆိုရင်ကော... အဲဒီလိုဆိုရင် ခင်ဗျား ဒီမှာရှိနေတာကိုတောင် သူ မေ့သွားနိုင်တယ်လေ"

မြို့စားကတော်က စိတ်ဝင်စားသွားပြီး မျက်ခုံးပင့်လိုက်တယ်။ "အဲဒီလိုဖြစ်ဖို့ ငါက ဘာကူညီပေးရမှာလဲ"

"ဟီးဟီး... ဒီတောင်းဆိုချက်လေးကို ခွင့်ပြုပေးပါ"

* * * * * * * *

မြို့စားကတော်ရဲ့ အမြန်ခွင့်ပြုချက်နဲ့အတူ အိုင်းရွန်းမေဒင်ရဲ့ တိုးချဲ့မှုက အတားအဆီးမရှိ ဆက်လက်လည်ပတ်နေခဲ့တယ်။ အဖွဲ့ဝင်တွေရဲ့ နာမည်တွေကို ထုတ်ဖော်မပြောဘဲနဲ့တောင်မှ အိုင်းရွန်းမေဒင် ဘာသာရေးက မက်ထရိုပိုလစ်မှာ မှတ်ပုံတင်သွားနိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတာကို လူတွေ ပိုပြီး သတိထားမိလာတာကြောင့် သူတို့ရဲ့ အရေအတွက်က တည်ငြိမ်စွာနဲ့ ဆက်လက်တိုးပွားလာခဲ့တယ်။

"အိုင်းရွန်းမေဒင်က ငါတို့ကို စောင့်ရှောက်ကြည့်ရှုနေမှာ သေချာတယ်"

"ငါ အိုင်းရွန်းမေဒင်ကို ယုံကြည်တယ်"

"သူမက မော်တော်ကားတွေလို အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ အရာတွေကို ဖန်တီးနိုင်တယ်ဆိုရင် အနာဂတ်မှာလည်း ပိုပြီး အံ့သြစရာကောင်းတာတွေကို တည်ဆောက်နိုင်မှာပဲ"

အိုင်းရွန်းမေဒင်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ ဖမ်းဆီးမှုနဲ့ တားမြစ်မိန့်တွေအားလုံး ရုပ်သိမ်းခံလိုက်ရတယ်။

မိုက်ကယ် ဒီသတင်းကို ကြားလိုက်ရတာနဲ့ ဖတ်ချ် ဘာလုပ်ခဲ့သလဲဆိုတာကို သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့တယ်။

အဲဒီ အဆော့မက်တဲ့ စလိုင်းမ်လေးက ဘာသာရေး မှတ်ပုံတင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဗျူရိုကရေစီ လုပ်ငန်းစဉ်တွေအားလုံးကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ မြို့စားကတော်ရဲ့ အာဏာကို သုံးလာအောင် ဘယ်လိုမျိုး နားချနိုင်ခဲ့သလဲဆိုတာကို သူ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်ရတယ်။

ဖတ်ချ် ဩဇာလွှမ်းမိုးမှု ပိုရလာမှာကို သူ စိတ်ပူစရာမလိုတော့အောင် ဒါက သူတို့ရဲ့ တိုးချဲ့မှု အဆုံးသတ်ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့ပေမဲ့ ဖတ်ချ်က သူ ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး အရည်အချင်းရှိနေပုံပေါ်တယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၅၇)