← Chapters

အခန်း ၆၇၈

Vol. 57 Ch. 678

အခန်း ၆၇၈

Vol. 57 Ch. 678

အခန်း(၆၇၈)

"ဘာလို့လဲ" မိုက်ကယ်က အံ့ဩသွားရတယ်။ ဗန်ပိုင်ယာတွေရဲ့ ကိုးကွယ်ရာအရှင်က ဒီဗာတွေ၊ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေနဲ့ ဆက်စပ်နေတာလား။

"အဲဒါ အမှန်ပဲ" လို့ ဂီလာမိုက အပိုင်ပြောလိုက်တယ်။ "ရှေးဟောင်းခေတ်တုန်းကဆိုရင် လူသားတွေ၊ လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေ ဒါမှမဟုတ် မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေဆိုပြီး ကွဲပြားမှုမရှိခဲ့ဘူးလေ။ ငါတို့အားလုံးက နတ်ဘုရားတွေ ပေးသနားထားပြီး မင်းတို့လူသားတွေက တန်ခိုးစွမ်းရည်လို့ သိထားကြတဲ့ ဧရာမ စွမ်းအားကြီးတစ်ခုရဲ့ အကျိုးကျေးဇူးကို ခံစားခဲ့ရတဲ့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုတည်း ဖြစ်ခဲ့တာ။ အဲဒီတုန်းက အားလုံးအတွက် ငြိမ်းချမ်းမှု၊ ပြည့်စုံကြွယ်ဝမှုနဲ့ သာယာဝပြောမှုတွေ ရှိခဲ့တယ်။

ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့တယ်။ အဲဒီဖျက်ဆီးမှုရဲ့ ပြင်းအားကြောင့် ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးက သုံးပုံနှစ်ပုံလောက်အထိတောင် ကွဲအက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရတယ်။

အဲဒါပြီးနောက်မှာတော့ ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ အခုလက်ရှိ သိကြတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေအဖြစ် ပုံပျက်ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြတယ်။ အချို့က လူသားတွေဖြစ်သွားပြီး အချို့က လူတစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေ ဖြစ်သွားကြပေမဲ့ ဗန်ပိုင်ယာတွေကတော့ အဲလိုမဟုတ်ခဲ့ဘူး။

ငါတို့ရဲ့ ကိုးကွယ်ရာအရှင်ကို အလွန်အမင်း သက်ဝင်ယုံကြည်ပြီး ကိုးကွယ်တဲ့ လူသားတစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ သူ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေတဲ့အချိန်မှာ သူ့ရဲ့ ပြင်းထန်တဲ့ သက်ဝင်ယုံကြည်မှုကြောင့် နတ်ဘုရားကို ရှာဖွေပြီး အကူအညီတောင်းခံနိုင်ခဲ့တယ်။

ကိုးကွယ်ရာအရှင်ကလည်း သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်တွေ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျော့နည်းလာနေခဲ့ပေမဲ့လည်း သူ သစ္စာရှိတဲ့ လူသားကို သေခြင်းတရားကနေ ကယ်တင်ဖို့အတွက် သူ့မှာ ကျန်ရှိနေတဲ့ နောက်ဆုံး ခွန်အားအနည်းငယ်ကို အသုံးပြုခဲ့တယ်။ သူက အဲဒီလူကို ဒုတိယအကြိမ်မြောက် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးခဲ့တယ်။

ဒီလိုနဲ့ အဲဒီလူသားက အခုတော့ ပထမဆုံးသော ဗန်ပိုင်ယာ ဖြစ်လာခဲ့တော့တယ်။

ရရှိလာတဲ့ ဘဝသစ်ကို အသုံးပြုပြီး အဲဒီပထမဆုံးသော ဗန်ပိုင်ယာက လူသားတွေကို ဗန်ပိုင်ယာတွေအဖြစ် စတင်ပြောင်းလဲပေးခဲ့ပြီး သူတို့ကို သေခြင်းတရားကနေ ကယ်တင်ကာ ငါတို့ကို မျိုးနွယ်စုတစ်ခုအနေနဲ့ ကြီးထွားလာအောင် လုပ်ပေးခဲ့တာပေါ့"

မိုက်ကယ်က ဗန်ပိုင်ယာတွေအကြောင်း ဂီလာမိုရဲ့ သမိုင်းသင်ခန်းစာကို နားထောင်နေရင်း သူ ပိုပြီး သိရှိချင်တဲ့ အရာအချို့ ရှိနေခဲ့တယ်။

သူက သာယာဝပြောခဲ့တဲ့ ရှေးဟောင်းခေတ်ကို အဆုံးသတ်စေခဲ့တဲ့ ကမ္ဘာပျက်မတတ် ကပ်ဘေးကြီးအကြောင်းကို ပြောပြနေတာ ဖြစ်ပြီး အဲဒါက သူ့အတွက် ရင်းနှီးနေသလိုမျိုး ခံစားလိုက်ရတယ်။

မူလ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖိုကြီးက ကပ်ဘေးကြီးတစ်ခုကြောင့် ပျက်စီးပြီး အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားခဲ့ပုံကို သူ အမှတ်ရသွားတယ်။ အဲဒါရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို လူပုဘုရင်နိုင်ငံတော်ဆီမှာ ထိန်းသိမ်းထားပြီး ကျန်တဲ့အရာတွေကိုတော့ ကမ္ဘာအနှံ့မှာ ကျပန်း ပြန့်ကြဲသွားခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။

သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက ကပ်ဘေးတစ်ခုတည်းအကြောင်းကိုပဲ ပြောနေကြတာ ဖြစ်နိုင်မလား။

ဒါက ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတာပဲ၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ လူပုဘုရင်ရဲ့ အဆိုအရ နတ်ဘုရားပန်းပဲဖိုကြီး ပျက်စီးသွားတာကလည်း ရှေးဟောင်းခေတ် အဆုံးသတ်သွားချိန်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာမလို့လေ။

ဒါဆိုရင် ရှေးဟောင်းခေတ်က ကမ္ဘာပျက်မတတ် ဖျက်ဆီးခြင်းမခံရမီတုန်းက လူတွေက သဟဇာတ ပေါင်းစည်းခြင်းနဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည် နှစ်ခုလုံးကို အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ကြတာလား။

ရှေးဟောင်းခေတ်တုန်းက လူတွေမှာ မှော်ဒြပ်စင်တစ်ခုတည်းကိုပဲ ကျွမ်းကျင်တာမျိုး မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူ သိထားပြီးသား ဖြစ်တယ်။ သူ့လိုမျိုးပဲ အားလုံးကို ကျွမ်းကျင်ကြတာ ဖြစ်လို့ သူတို့ကို သဟဇာတ ပေါင်းစည်းခြင်းကို အသုံးပြုနိုင်စေခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဂီလာမိုက သူတို့တွေ တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကိုလည်း အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ကြသေးတယ်လို့ အခုတင် ဖွင့်ဟလိုက်တာ ဖြစ်လို့ ဒါက ရှေးဟောင်းလူသားတွေကို အလွန်အမင်း စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့တာပဲလေ။

"ဒီလို အောင်မြင်မှု ရပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ပထမဆုံးသော ဗန်ပိုင်ယာက လုပ်ဆောင်ဖို့ လိုအပ်တာတွေကို လုပ်ဆောင်ပြီးစီးသွားခဲ့တာမလို့ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ဝေးလံတဲ့ နေရာတွေဆီကို ထွက်ခွာသွားခဲ့တယ်။

ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေက ပထမဆုံးသော ဗန်ပိုင်ယာရဲ့ နောက်ဆုံးဆန္ဒကို မှတ်တမ်းတင်ပြီး သစ္စာရှိရှိ ထိန်းသိမ်းထားခဲ့ကြတာ။

သူတို့က ငါတို့ကို ငါတို့ကိုးကွယ်ရာအရှင်ရဲ့ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုကို ရှာဖွေပြီး အဲဒါကို ထိုက်တန်တဲ့ အခြေအနေအတိုင်း ပြန်လည်ပုံဖော်ဖို့ လမ်းညွှန်ခဲ့ကြတယ်၊ ဒါက ကျေးဇူးတင်ကြောင်း ပြသရုံတင်မကဘဲ ငါတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်တွေကို ပြန်လည်ကုစားဖို့ နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်လို့ပါပဲ။ အချို့ကဆိုရင် အဲဒါက ငါတို့ကို ရှေးဟောင်းလူသားတွေလိုမျိုး ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို ပြန်လည်ရရှိစေလိမ့်မယ်လို့တောင် ပြောကြတယ်လေ"

မိုက်ကယ်က ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ မေးလိုက်တယ်။ "နေဦး... ပထမဆုံးသော ဗန်ပိုင်ယာက ပျောက်ကွယ်သွားတာလား... သူ သေသွားတာ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားတာလား"

"မဟုတ်ဘူး၊ ပထမဆုံးသော ဗန်ပိုင်ယာက တကယ့် မသေမျိုးတစ်ယောက် ဖြစ်တယ်လို့ ရေးသားထားတာ ရှိတယ်။ သူ သေလို့မရပါဘူး။ သူ့ရဲ့ တည်နေရာကိုတော့ ငါတို့ လုံးဝမသိဘူး။ တကယ်လို့ ပထမဆုံးသော ဗန်ပိုင်ယာက အရှာမခံချင်ဘူးဆိုရင်တော့ ဘယ်တော့မှ ရှာတွေ့နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

သူတို့က ကိုးကွယ်ရာအရှင်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးမှသာ ပြန်လာလိမ့်မယ်လို့ ပြောခဲ့ကြတာ။

ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ပဲ သူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပေမဲ့လည်း ငါတို့မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကတော့ မျိုးပွားခြင်းကတစ်ဆင့် ငါတို့ရဲ့ အရေအတွက်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်လောက်အောင် အတော်လေး ကြီးထွားလာခဲ့ပြီပေါ့"

ဗန်ပိုင်ယာတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး လူသိများတဲ့ ကောလာဟလတွေထဲက တစ်ခုက ဒီမျိုးနွယ်စုတွေနဲ့ သက်ဆိုင်မှုမရှိဘူးလို့ ထင်ရတာပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့က လူသားတစ်ယောက်ရဲ့ လည်ပင်းကို ကိုက်ပြီး ဗန်ပိုင်ယာအဖြစ် ပြောင်းလဲလို့မရတဲ့ပုံစံမျိုး ကြားနေရလို့လေ။ ပထမဆုံးသော ဗန်ပိုင်ယာကပဲ အဲဒါကို လုပ်ဆောင်နိုင်တာ ဖြစ်တယ်။

"ဒါဆို မင်းရဲ့ တော်ဝင်တိုက်ကြီးဆီလာတဲ့ ရည်မှန်းချက်က ဗန်ပိုင်ယာမျိုးနွယ်စုကို စတင်ပေးခဲ့တဲ့၊ လူတွေကို တန်ခိုးစွမ်းရည်တွေ ပေးခဲ့တဲ့ ကိုးကွယ်ရာအရှင်ကို ရှာဖွေဖို့ပေါ့ ဟုတ်လား"

"ဟုတ်တယ်" လို့ ဂီလာမိုက ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်တယ်။ "တစ်ချိန်က မြေပြင်အနှံ့ သာယာဝပြောခဲ့တဲ့ ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုက အပိုင်းပိုင်းပြတ်တောက်ပြီး ပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။ အဲဒါရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေကို ရှာဖွေပြီး ငါတို့ရဲ့ ကိုးကွယ်ရာအရှင်ကို ကိုးကွယ်မှု ပြည့်စုံစေဖို့အတွက် အုတ်မြစ်ကို ပြန်လည် ပေါင်းစပ်ဖို့က ငါတို့ရဲ့ အလုပ်ပဲလေ"

မိုက်ကယ်ရဲ့ စိတ်ထဲမှာ လျစ်လျူရှုရခက်တဲ့ အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့တယ်။

အင်း... မဖြစ်နိုင်တာ၊ ဟုတ်တယ်မလား။

သူ့ရဲ့ စိတ်က သူ တန်ခိုးစွမ်းရည်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် အသုံးပြုခဲ့စဉ်က၊ သူ့ခေါင်းအပေါ်ဘက်မှာ သံမဏိအမျိုးသမီးတစ်ယောက်ရဲ့ ဝိညာဉ်ပုံရိပ် ပေါ်လာခဲ့တဲ့ အချိန်ဆီကို ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့တယ်။

အဲဒီအချိန်ကစပြီး အဲဒါက ဘာလဲ၊ ဘယ်သူလဲဆိုတာကို သူ သိချင်နေခဲ့တာ။ သူ ကောက်ချက်ချနိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာကတော့ အဲဒါက နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ရမယ်ဆိုတာပဲ ဖြစ်တယ်။ ပြီးတော့ ဂီလာမို ပြောနေတဲ့ ကိုးကွယ်ရာအရှင်ကလည်း နတ်ဘုရားပန်းပဲဖို အစိတ်အပိုင်းတွေနဲ့ ဆက်စပ်နေသလိုမျိုး ကြားနေရတယ်။

အိုင်းရွန်းမေဒင်က သူတို့ ပြောနေကြတဲ့ ကိုးကွယ်ရာအရှင် ဖြစ်နေနိုင်မလား၊ ဒါမှမဟုတ် ဒါက တိုက်ဆိုင်မှုသက်သက်ပဲလား။

သူ့ရဲ့ စိတ်အချို့ကတော့ ဒါကို အမှန်မဖြစ်စေချင်ပါဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက အိုင်းရွန်းမေဒင် ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုကို ဖန်တီးဖို့ ဖတ်ချ်ရဲ့ ကြိုးပမ်းမှုအားလုံးကို အတည်ပြုပေးသလို ဖြစ်သွားမှာမလို့လေ။ ကံကောင်းလွန်းလို့ အဲဒီစလိုင်းမ်လေးက ဗန်ပိုင်ယာတွေအပြင် လူသားမျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးနဲ့ပါ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဆက်စပ်နေတဲ့ ရှေးဟောင်း ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုတစ်ခုကို တကယ်ပဲ မတော်တဆ ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့တာ နေမှာပေါ့။

"မင်း ငါ့ကို ဒီကိုးကွယ်ရာအရှင်အကြောင်း ပိုပြီး ပြောပြနိုင်မလား"

"ငါတို့ရဲ့ ကိုးကွယ်ရာအရှင်က သဘာဝတရားကြီး ကိုယ်တိုင်ပဲ။ သူမက ငါတို့ ခြေဖဝါးအောက်က မြေပြင် ဖြစ်တယ်။ သူမက ငါတို့ရဲ့ လက်တွေ့ဘဝကို အပြာရောင် ဆိုးပေးထားတဲ့ ကောင်းကင်ယံ ဖြစ်တယ်။ သူမရဲ့ စွမ်းအားက အသက်ဇီဝနဲ့ သေခြင်းတရား၊ ပြီးတော့ အစကနေ အဆုံးအထိ အဲဒီကြားထဲက အရာအားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားတာ။ သူမက ဖန်ဆင်းခြင်း ကိုယ်တိုင်ပါပဲ"

ဒီကိုးကွယ်ရာအရှင်မရဲ့ အကြောင်းကို ဂီလာမိုရဲ့ ဖော်ပြချက်ကို ကြားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ မိုက်ကယ်က သက်ပြင်းချနိုင်သွားခဲ့တော့တယ်။ အိုင်းရွန်းမေဒင်ကတော့ သံမဏိတွေနဲ့ လုံးဝဖုံးလွှမ်းထားတဲ့သူ ဖြစ်ပြီး ပန်းပဲဆရာတွေနဲ့ သက်ဆိုင်နိုင်ခြေ ရှိတဲ့သူ ဖြစ်လို့ပါပဲ။ သူမက ဗန်ပိုင်ယာတွေ ရှာဖွေနေတဲ့ ကိုးကွယ်ရာအရှင် မဟုတ်ပါဘူး။

ဗန်ပိုင်ယာတွေက အိုင်းရွန်းမေဒင်ကို ရှာဖွေနေကြတာဆိုတာကိုသာ သိသွားရင် ဖတ်ချ်ရဲ့ မျက်နှာပေါ်က အမူအရာကို သူ စိတ်ကူးကြည့်ရုံတင် ရှိသေးတယ်။

"တော်သေးတာပေါ့" လို့ သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်။

"ဟင်... ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါတွေအားလုံးကို ငါ့ကို ပြောပြပေးလို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ငါတို့ မနက်ဖြန်အတွက် အစီအစဉ် ရှိသေးတယ် မဟုတ်လား။ မင်း သိမ်းထားတဲ့ ကျောက်ဖြစ်ရုပ်ကြွင်းတွေကို ငါ့ကို ပြဦးမှာမလား" မိုက်ကယ်က စကားဝိုင်းကို အမြန်ပဲ လွှဲပြောင်းရင်း မေးလိုက်တယ်။

ဂီလာမိုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။ "ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ မထွက်ခွာခင်မှာ ရီနေးတား နိုင်ငံတော်ကို အပြည့်အဝ စူးစမ်းလေ့လာချင်သေးတယ်။ မင်းတို့ဆီမှာ ဒီဘက်မှာ ဘုရားကျောင်းတွေ ရှိလား"

မိုက်ကယ်က ဆွံ့အသွားရတယ်။ "အာ... မရှိပါဘူး"

သူက လိမ်ညာနေတာ သေချာတယ်။ သူက ဖတ်ချ်ကို မလုပ်ဖို့ ပြောထားခဲ့ပေမဲ့လည်း သူက ရီနေးတား နိုင်ငံတော်ထဲမှာ အိုင်းရွန်းမေဒင် ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုကို ပြန့်နှံ့အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သေးတယ်။ အမှန်တော့ အိုင်းရွန်းမေဒင်အတွက် သီးသန့်ဆောက်ထားတဲ့ ဘုရားကျောင်းလေးတွေက ဟိုတစ်စ ဒီတစ်စ ရှိနေခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။

သူ ဖတ်ချ်ကို တားဆီးချင်ပေမဲ့လည်း လူတိုင်းက မိမိတို့ အလိုရှိတဲ့ ဘယ်ကိုးကွယ်ယုံကြည်မှုကိုမဆို လွတ်လပ်စွာ ကိုးကွယ်နိုင်ခွင့် ရှိတယ်ဆိုတာကို သူ အခိုင်အမာ ယုံကြည်ထားတာ ဖြစ်လို့ ဒါက ဖတ်ချ်က သူ့ဘာသာသူ ဖန်တီးခဲ့တာဆိုရင်တောင်ပေါ့။

ဒါပေမဲ့လည်း သူက ဂီလာမိုကို အဲဒီဘုရားကျောင်းတွေကို မမြင်စေချင်ပါဘူး။ သူက ဒါနဲ့ပတ်သက်ပြီး မကောင်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ရနေတယ်။

"မင်း သေချာရဲ့လား။ ငါ ဒီနေရာမှာ သက်ဝင်ယုံကြည်မှုဆိုင်ရာ စွမ်းအင်တွေကို တော်တော်လေး ခံစားနေရတယ်နော်။ ငါတို့ ဗန်ပိုင်ယာတွေက အဲဒါကို တော်တော်လေး အကဲခတ်မိလွယ်တာ မင်းလည်း သိမှာပါ။ နတ်သူငယ်တွေက စိတ်ခံစားမှုတွေကို ခံစားသိရှိနိုင်တယ်ဆိုရင် ငါတို့ ဗန်ပိုင်ယာတွေက သက်ဝင်ယုံကြည်မှုနဲ့ ကိုးကွယ်မှုကို ခံစားသိရှိနိုင်တာ။ ပြီးတော့ အဲဒါတွေက ရီနေးတား နိုင်ငံတော်ထဲမှာ အမြောက်အမြား ရှိနေတာလေ"

မိုက်ကယ်ရဲ့ အပြုံးက တွန့်သွားရတယ်။ "အာ... မင်း ပြောခါမှပဲ၊ ဒီမှာ ဘုရားကျောင်းအချို့ ရှိနေနိုင်တာပဲ" လို့ သူက ဝန်ခံလိုက်တယ်။ "ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို အဲဒီကို ခေါ်သွားနိုင်မလားတော့ မသိဘူး"

"ရပါတယ်" လို့ ဂီလာမိုက ပြောလိုက်တယ်။ "ငါ့ဘာသာပဲ အဲဒီကို ပျံသွားလိုက်မယ်"

ပြီးတော့ မိုက်ကယ်က သူ့ကို မတားဆီးနိုင်ခင်မှာတင် အရိပ်တစ်ခုက ဂီလာမိုရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး သူက ဖြည်းဖြည်းချင်း လင်းနို့တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့တယ်။

ထို့နောက် သူက လေထုထဲက 'သက်ဝင်ယုံကြည်မှုဆိုင်ရာ စွမ်းအင်' ရှိရာ လမ်းကြောင်းနောက်ကို လိုက်ရင်း ပျံသန်းထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီလေ။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၅၇)

All Chapters