အခန်း ၆၈၃

အခန်း(၆၈၃)

ဂီလာမိုရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ သူက ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာတွေရဲ့ အလေ့အထတွေကို ကောင်းကောင်းကြီး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ထားတာကြောင့် သူတို့ဟာ ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ သူတို့ရဲ့ ပုန်းခိုရာနေရာကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ကြတယ်။

အကယ်၍ ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာတွေက အခြား သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေကို ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အချိန်မှာ သူသာ ရီနေးတား နိုင်ငံထဲမှာ ရှိမနေခဲ့ရင် သူကလည်း သူတို့တွေလိုပဲ သတိလစ်သွားခဲ့မှာ သေချာသလောက် ရှိနေပြီး ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာတွေက မက်ထရိုပိုလစ်မှာ ရှိနေပြီး မကောင်းတဲ့ အကြံအစည်တစ်ခုခုကို ကြံစည်နေကြတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ သိလိုက်ကြမှာတောင် မဟုတ်ပါဘူး။

မက်ထရိုပိုလစ်က အရာရှိတွေ သိရှိသွားတဲ့ အချိန်မှာတော့ အရာအားလုံးက သိပ်ကို နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လိမ့်မယ်။

ဂီလာမိုက နံရံပေါ်ကို သူ့လက်ကို ဂရုတစိုက် တင်လိုက်တယ်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ သူ့ရဲ့ အရေပြားထဲကနေ သွေးတွေ စိမ့်ထွက်လာပြီး ကျောက်တုံးအုတ်နံရံတွေပေါ်မှာ ပေကျံသွားခဲ့တယ်။

ရုတ်တရက်ပဲ၊ သူ့ရဲ့ သွေးတွေက နံရံထဲက မမြင်ရတဲ့ မြောင်းငယ်လေးတွေအတိုင်း ဆက်ပြီး စီးဆင်းသွားပြီး သွေးတွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ ဆန်းကြယ်တဲ့ ရုပ်ပုံသင်္ကေတတွေ ပါဝင်တဲ့ စက်ဝိုင်းပုံစံတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တော့တယ်။

"သူတို့က ဒီလိုမျိုး လူမသိသူမသိ ပုန်းကွယ်နိုင်ဖို့အတွက် ပဉ္စမအဆင့်တာအိုမှာ ရှိတဲ့ သွေးတန်ခိုးစွမ်းရည်တစ်ခုကို အသုံးပြုထားတာပဲ" လို့ ဂီလာမိုက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်တယ်။

"ပဉ္စမအဆင့် တာအို ဟုတ်လား" လို့ မိုက်ကယ်က မေးလိုက်တယ်။

"မင်းတို့ လူသားတွေလိုပဲ၊ ငါတို့ မှော်သားရဲ တစ်ပိုင်းသတ္တဝါတွေမှာလည်း ကိုယ်ပိုင် ကျင့်စဉ်အဆင့်တွေ ရှိကြတယ်။ ငါတို့မှာ မတူညီတဲ့ တန်ခိုးတွေ ရှိကောင်းရှိနိုင်လိမ့်မယ်၊ ရေလူသားတွေက ရေကို အမိန့်ပေးနိုင်ပြီး ငါတို့ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေက သွေးကို အမိန့်ပေးနိုင်ကြတာမျိုးလေ၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ကျင့်စဉ်အဆင့်တွေရဲ့ အဆင့်အတန်းကတော့ စွမ်းအားချင်း တူညီကြပြီး တိုက်ရိုက် နှိုင်းယှဉ်လို့ ရတယ်။

အဲဒါကို လူသားတွေရဲ့ မက်ဂ်နက်တစ် ကျင့်စဉ်နဲ့တောင် နှိုင်းယှဉ်လို့ ရသေးတယ်၊ ဆိုလိုတာက အခု ဒီနေရာက သွေးမန္တန်ကို ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် မက်ဂ်နက်တစ်ရဲ့ ပဉ္စမအဆင့်မှာ ရှိတဲ့သူတစ်ယောက်က ပြုလုပ်ထားတာပဲပေါ့"

သီအိုရီအရဆိုရင်တော့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်ရော တာအိုကျင့်စဉ်မှာပါ ပဉ္စမအဆင့်အောက်မှာ ရှိတဲ့သူ ဘယ်သူမဆို ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာတွေရဲ့ သွေးမန္တန်ထဲကို အဲဒီမန္တန်ဖန်တီးသူကို သတိမပြုမိစေဘဲ ဝင်ရောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။

"ငါက တာအို ရဲ့ ပဉ္စမအဆင့်ကို မဆိုစလောက်လေးပဲ ရောက်သေးတာ။ ငါတို့ သူတို့ရဲ့ ပုန်းခိုရာနေရာထဲကို ဝင်တဲ့အချိန်မှာ ငါ့ကိုယ်ငါတော့ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ တန်ခိုးကို မင်းဆီအထိတော့ ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" လို့ ဂီလာမိုက မိုက်ကယ်ကို သတိပေးလိုက်တယ်။ "မင်းက ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိတာလဲ"

"ငါက စတုတ္ထအဆင့်မှာ ရှိတာပါ" လို့ သူက ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်တယ်။ "ဒါပေမဲ့ စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါက အဲဒီပုန်းခိုရာနေရာထဲကို ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ ဝင်နိုင်ပါတယ်"

ဒရုန်းရဲ့ ဆော့ဝဲလ်အပ်ဒိတ်က နောက်ဆုံးမှာ ပြီးဆုံးသွားဖို့အတွက် အချိန်အလုံအလောက် ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်တယ်။ သူက သူ့အိတ်ထဲကနေ ဒရုန်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး အပြင်ပန်းအားဖြင့်တော့ အဲဒါရဲ့ ဗိသုကာပုံစံက သိပ်ပြီး ပြောင်းလဲသွားတာမျိုး မရှိတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ကွဲပြားခြားနားသွားတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အရာကတော့ ပန်ကာတွေပဲ ဖြစ်ပြီး၊ အရင်ကဆိုရင်တော့ ပန်ကာတွေကို အပြင်ဘက်ကနေ လှမ်းမြင်နေရတဲ့ ပွင့်လင်းတဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ပန်ကာအိမ်ရဲ့ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ စက်ဝိုင်းပုံစံ လေဝင်ပေါက်တစ်ခုပဲ ရှိတော့ပြီး ပန်ကာတွေကိုတော့ အထဲမှာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။

သူက အဲဒါကို ပျံသန်းဖို့ မောင်းနှင်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အဲဒါရဲ့ တုန်ခါသံက သိသိသာသာကို ပိုပြီး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ရတယ်။ ဂီလာမိုတောင်မှ ဒီကွဲပြားမှုကို သတိပြုမိသွားပြီး မိုက်ကယ်နဲ့ မီတာအနည်းငယ်အကွာမှာပဲ ရှိနေပေမဲ့လည်း လေထုထဲမှာ သဲ့သဲ့မျှသာရှိတဲ့ တုန်ခါသံတစ်ခုကိုပဲ ကြားနိုင်တော့တယ်။

"ဒီလောက်အထိ အပြောင်းအလဲကြီး ဖြစ်သွားတာလား... ဒါက ဘယ်လိုမျိုး ဖြစ်နိုင်တာလဲ"

မိုက်ကယ်က ပြန်မဖြေဘဲ ပင်မဒရုန်းနဲ့ ဒရုန်းအသေးစားလေးကို သီးသန့် ခွဲထုတ်လိုက်တယ်။

သိသိသာသာကို ပိုပြီး သေးငယ်ပြီး ကျစ်လျစ်တဲ့ ဒရုန်းရဲ့ ဗားရှင်းအသစ်လေးက မိုက်ကယ်ရဲ့ ဘေးနားမှာ ပျံသန်းနေခဲ့ပြီး အခုတော့ အဲဒါရဲ့ အောက်ခြေမှာ ပြူးထွက်နေတဲ့ ပြောင်းဝတစ်ခု ပါရှိနေခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။ သူက အဲဒါကို ပစ်မှတ်ပြောင်းလဲဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူ အလိုရှိတဲ့အတိုင်း အဲဒီပြောင်းဝက အစီအရင်အတိုင်း လမ်းကြောင်းပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။

နောက်တစ်ခုအနေနဲ့ သူက အဲဒါရဲ့ အရွယ်အစား ကျုံ့နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်အသစ်ကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်တယ်။

စိတ်ကူးလိုက်ရုံတင်ရှိသေး၊ ပင်မဒရုန်းက ရုတ်တရက် တုန်ခါသွားပြီး အဲဒါရဲ့ မော်လီကျူးဖွဲ့စည်းပုံက ပြောင်းလဲသွားကာ အက်တမ်တွေကြားက နေရာလွတ်တွေကို လျှော့ချပစ်လိုက်တော့တယ်။

အဲဒါက အရွယ်အစား သေးငယ်သွားပြီး အခုဆိုရင် သူ့ရဲ့ လက်ထဲမှာ ကွက်တိ တင်ထားနိုင်ခဲ့ပြီလေ။

ပြီးတော့ အခုဆိုရင် ဂီလာမိုဟာ ဒရုန်းဆီကနေ ပန်ကာတွေ တုန်ခါနေတဲ့ အသံကို လုံးဝ မကြားရတော့ပါဘူး။ အကယ်၍ သူက ဒီဒရုန်းက ဒီနေရာမှာ ရှိနေမှန်း မသိခဲ့ရင် ပန်ကာတွေဆီကနေ ထွက်ပေါ်နေတဲ့ အသံမထွက်လုနီးပါး တိတ်ဆိတ်လွန်းတဲ့ တုန်ခါသံကိုတောင် သတိပြုမိမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

ဒါတင်မကဘဲ၊ ဒရုန်းက ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ခြင်း စွမ်းရည်ကို အသက်သွင်းလိုက်တာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် လက်တွေ့ကမ္ဘာထဲမှာ ရှိနေတဲ့ အဲဒါရဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုလုံးကပါ အတူတူ ပျောက်ကွယ်သွားသလိုမျိုး ဖြစ်နေခဲ့ရတယ်။

ဂီလာမိုကတော့ သိပ်ကို အထင်ကြီး သဘောကျသွားခဲ့ရပြီလေ။ ဒီလက်နက်နဲ့ဆိုရင် ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာတွေရဲ့ ပုန်းခိုရာနေရာထဲကို သူတို့တွေ လုံးဝ မသိရှိစေဘဲ သေချာပေါက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်လိမ့်မယ်။

ဒါက သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တစ်ယောက်ဆီကနေ ထွက်လာတဲ့ သိပ်ကို မြင့်မားတဲ့ ချီးကျူးစကားပါပဲ။

"မင်းရဲ့ အဲဒီ ပျံသန်းနိုင်တဲ့ လက်နက်တွေမှာ ရှိတဲ့ စွမ်းရည်မျိုးကို မင်းလည်း သုံးလို့ ရလား" လို့ ဂီလာမိုက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်နဲ့ မေးလိုက်တယ်။ တကယ်လို့ သုံးလို့ရမယ်ဆိုရင် သူကလည်း အထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်တဲ့နေရာမှာ အတူတူ ပူးပေါင်းပါဝင်နိုင်မှာ ဖြစ်လို့လေ။

ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်ကတော့ ခေါင်းခါပြလိုက်တယ်။ "ဟင့်အင်း... ငါ့ရဲ့ စွမ်းရည်က အဲဒီအရာပေါ်မှာ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ အဲဒါကို ဖြေရှင်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်"

သူက လေထုထဲမှာ ပျံဝဲနေတဲ့ ပင်မဒရုန်းကို ဖမ်းကိုင်လိုက်ပြီး အဲဒီအိမ်ပေါ်က သေးငယ်တဲ့ တံခါးလေးတွေကို ထိတွေ့လိုက်တာနဲ့တစ်ပြိုင်နက် ရုတ်တရက်ပဲ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက ဒရုန်းအထဲမှာ ရှိတဲ့ မှော်ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုဆီကို စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရတော့တယ်။

သူ့မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူက ရေဂီယိုရဲ့ ထိန်းချုပ်ခန်းထဲကို ပြန်လည် ရောက်ရှိနေပြီး အထဲကနေ ဒရုန်းကို မောင်းနှင်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။

ဒါက သူ့ရဲ့ ဖြေရှင်းနည်းပါပဲ။ သူ့မှာ လူမသိသူမသိ ပုန်းကွယ်နိုင်ဖို့အတွက် သီးသန့်ဖြစ်တဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခု မရှိကောင်းရှိနိုင်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူက သူ့ရဲ့ ဒရုန်းထဲကို ဒီအတိုင်း ခုန်ဝင်လိုက်ပြီး အဲဒါရဲ့ လူမသိသူမသိ ပုန်းကွယ်နိုင်တဲ့ စွမ်းရည်အသစ်တွေကို အသုံးချလိုက်ရုံပဲလေ။

"မိုက်ကယ်" လို့ ဂီလာမိုက ဘေးပတ်ပတ်လည်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း သူ ဘယ်နေရာကို ပျောက်ကွယ်သွားတာလဲဆိုတာကို လိုက်ရှာရင်း မေးလိုက်တယ်။

ထိုအခါ ဒရုန်းက သူ့ရဲ့ အရှေ့တည့်တည့်မှာ ပုံပေါ်လာခဲ့တယ်။ "ငါ ဒီမှာရှိတယ်" လို့ မိုက်ကယ်က ထိန်းချုပ်ခန်းထဲကနေတစ်ဆင့် တိုက်ရိုက် အသံလွှင့်ပြီး သူ့ကို ပြောလိုက်တယ်။ "ဒီအရာက ပုန်းခိုရာနေရာထဲကို ဝင်ဖို့အတွက် လုံလောက်ရဲ့လား"

ဂီလာမိုက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်တယ်။ "မင်း အဲဒါကို ဘယ်လိုလုပ်လိုက်လဲဆိုတာ ငါမသိပေမဲ့ ဒီအရာနဲ့ဆိုရင်တော့ သူတို့ ချထားတဲ့ လုံခြုံရေးစနစ်ကို ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ ကျော်ဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ်။ သွားကြစို့"

သူက နံရံပေါ်မှာ ရေးထိုးထားတဲ့ သွေးစက်ဝိုင်းကို ထိကိုင်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် သွေးတန်ခိုးစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ အဲဒီစနစ်ကို ယာယီအားဖြင့် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူတို့ အထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်မယ့် ဝင်ပေါက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်တယ်။

နံရံတွေပေါ်မှာ ရှိတဲ့ သွေးတွေက ကျောက်တုံးတွေထဲကိုပဲ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားတာကို မိုက်ကယ် မြင်လိုက်ရတယ်။ ဒါတင်မကဘဲ အဲဒီအထဲမှာ ထည့်သွင်းထားတဲ့ တန်ခိုးစွမ်းရည်ကလည်း အဲဒါရဲ့ လင်းလက်မှုကို စတင်ပြီး ဆုံးရှုံးလာခဲ့ရတယ်လေ။

နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက နံရံတွေရဲ့ အထဲကို လျှောက်လှမ်း ဝင်ခဲ့ကြပြီး သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေက အဲဒီနေရာမှာ နံရံတစ်ခု ရှိမနေခဲ့သလိုမျိုးပဲ အလွယ်တကူ ဝင်မြုပ်သွားခဲ့တော့တယ်။

ပြီးတော့ သူတို့ အထဲကို ရောက်ရှိသွားတဲ့အခါမှာတော့ သူတို့ရဲ့ ဘေးပတ်ပတ်လည်မှာ မှောင်မည်းနေတာကလွဲလို့ ဘာကိုမှ မမြင်ရတော့ပါဘူး။

"မင်းဘာသာမင်း လျှောက်မသွားနဲ့ဦး" လို့ ဂီလာမိုက တိတ်ဆိတ်တဲ့ လေသံလေးနဲ့ သတိပေးလိုက်တယ်။ "သူတို့က နေရာတိုင်းမှာ ထောင်ချောက်တွေ ဆင်ထားတယ်။ အကယ်၍ အဲဒါတွေကိုသာ အသက်သွင်းမိသွားရင် ငါတို့ ဒီမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ သူတို့ သိသွားကြလိမ့်မယ်၊ ပြီးရင်တော့ လျှပ်စီးလက်သလိုမျိုး သိပ်ကို မြန်ဆန်တဲ့ အရှိန်နဲ့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားကြလိမ့်မယ်"

ဂီလာမိုက သူ့ရဲ့ လက်မကို တမင်တကာ ကိုက်လိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ သွေးတစ်စက်ကို ကြမ်းပြင်ပေါ်ကို စီးကျစေလိုက်တယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ သွေးတွေက အရှေ့ဘက်ကို စီးဆင်းသွားပြီး ဂီလာမိုကို အရှေ့မှာ ရှိတဲ့ မှန်ကန်တဲ့ လမ်းကြောင်းကို မြင်တွေ့နိုင်အောင် ကူညီပေးခဲ့တယ်။

သို့ပေမဲ့လည်း ဂီလာမိုက သူလှမ်းလိုက်တဲ့ ခြေလှမ်းတိုင်းကို ဂရုတစိုက် ရှိနေခဲ့တုန်းပါပဲ။ သူတို့တွေက မှောင်မည်းမှုထဲမှာ ဖြတ်သန်းသွားလာနေကြစဉ်မှာ သူက မြေကျင်းထောင်ချောက်တွေ၊ ထောင်ချောက်ဆင်ထားတဲ့ နံရံတွေနဲ့ တံခါးတွေ၊ ပြီးတော့ ကြိုးကွင်းထောင်ချောက်တွေကိုပါ ရှောင်ကွင်းသွားခဲ့ရတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ မိုက်ကယ်က စကားပြောလာခဲ့တယ်။ "ငါပဲ အရှေ့ကနေ ဦးဆောင်မယ်" လို့ သူက ပြောလိုက်တယ်။

"ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ သွေးမန္တန်တွေကို ဘယ်နေရာမှာ ရှာရမလဲဆိုတာ မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး သိမှာလဲ"

အဲဒီမေးခွန်းရဲ့ အဖြေကတော့ သူ့ရဲ့ ဒရုန်းအတွက် အသစ်ဝယ်ယူထားတဲ့ ကင်မရာရဲ့ စွမ်းရည်အသစ် ဖြစ်တဲ့ [သားရဲမျိုးနွယ်အမြင်အာရုံ] ကြောင့်ပါပဲ။

သူ့ရဲ့ ကင်မရာပေါ်က ဒီစစ်ထုတ်မှုအသစ်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းအားဖြင့် သူက မှောင်မည်းမှုထဲမှာ ရှိနေတဲ့ သွေးတန်ခိုးစွမ်းရည်တွေကို အမှောင်ထဲမှာ လင်းလက်နေသလိုမျိုး အထင်အရှား မြင်တွေ့နိုင်ခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။ ဘယ်ခြေလှမ်းက ထောင်ချောက်ဆင်ထားပြီး လမ်းပိတ်နေလဲဆိုတာကို သူ မြင်ရသလို၊ ခပ်လှမ်းလှမ်းမှာ ရှိနေတဲ့ လင်းလက်နေတဲ့ သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်တွေရဲ့ အုပ်စုဆီကို ဘယ်လမ်းက ဦးတည်နေလဲဆိုတာကိုလည်း သိပ်ကို ကြည်လင်ပြတ်သားတဲ့ အရည်အသွေးနဲ့ အထင်အရှား မြင်တွေ့နေရတယ်။

သူက ဒရုန်းကို မောင်းနှင်ပြီး ဂီလာမိုရဲ့ အရှေ့ကို ကျော်တက်သွားလိုက်တယ်။

"နေဦး... အဲဒါ…."

ဂီလာမိုက သူ့ရဲ့ စကားကို ဆုံးအောင်တောင် မပြောနိုင်ခင်မှာပဲ မိုက်ကယ်က မျက်နှာကြက်ကနေ လွှဲရမ်းလာတဲ့ သွေးလုံးကြီးတစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်စွာ ရှာဖွေရှောင်ကွင်းလိုက်တယ်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ မိုက်ကယ်က ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာတွေရဲ့ အတားအဆီးတွေကို ဘာမှမဟုတ်သလိုမျိုး ဆက်ပြီးတော့ ပျံသန်းသွားခဲ့တယ်။ ဂီလာမိုအနေနဲ့ တခြားအကြောင်းပြချက်သာ မရှိခဲ့ရင် မိုက်ကယ်က ဒီနေရာအကြောင်းကို ကြိုတင်ပြီး သိနေခဲ့တာလို့တောင် ထင်မိလိမ့်မယ်လေ။

"မင်း ဒါကို ဘယ်လိုမျိုး လုပ်နေတာလဲ" လို့ ဂီလာမိုက မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ရတဲ့ အမူအရာနဲ့ မေးလိုက်တယ်။ သူက သိပ်ကို အံ့ဩသွားခဲ့ရတာမလို့ သူ့ရဲ့ အသံကြောင့် နံရံပေါ်က သွေးထောင်ချောက်တွေထဲက တစ်ခုကိုတောင် အသက်သွင်းမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရတယ်။

"ငါ့ရဲ့ လက်နက်မှာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ရှိလို့ပါ" လို့ မိုက်ကယ်က ရှင်းပြလိုက်တယ်။ "လာပါ... သွားကြစို့။ ငါ ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာတွေကို မြင်နေရပြီ"

သူတို့ရဲ့ နာမည်ကို ကြားလိုက်ရပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဂီလာမိုက အခြေအနေရဲ့ ပြင်းထန်မှုကို ပြန်လည် သတိရသွားပြီး နောက်ထပ် မေးခွန်းတွေ မေးနေတာကို ရပ်တန့်လိုက်တယ်။ သူတို့တွေ နံရံတစ်ခုရဲ့ တစ်ဖက်ခြမ်းမှာ ရောက်ရှိသွားပြီး ပျူရစ်ဗန်ပိုင်ယာတွေက သူတို့ရဲ့ အရှေ့တည့်တည့်နီးပါးမှာ ရှိမနေခင်အထိ သူက မှောင်မည်းမှုထဲမှာ မိုက်ကယ်ရဲ့ နောက်ကို လိုက်ပါသွားတယ်။

* * * * * * * *

စာစဉ်(၅၇)