အခန်း ၃၆၇

အခန်း။ ၃၆၇

ယဲ့ဆွေယင်မှာ ပြန်မဖြေခဲ့ပေ။

သူ၏ အရှိန်မှာ ပို၍ မြန်ဆန်လာပြီး စကားတစ်ခွန်း ပြောချိန်အတွင်း စုန်ယန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

သူ ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် သူ၏ ရှေ့ရှိ ကျင့်စဉ်ဖွဲ့စည်းမှု အကာအကွယ်မှာ ကြက်ဥခွံကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေသွားသည်။

စုန်ယန်၏ ဗလာနယ်သင်္ဘောပေါ်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် နောက်ဆုံးတွင် တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ပြီး ထိတ်လန့်စွာဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာသော်လည်း စုန်ယန်မှာ မလှုပ်မယှက်ပင် ရှိနေဆဲပင်။ သူသည် ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး လက်ချောင်းငါးချောင်းကို ပြင်းထန်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

အစောပိုင်းက လျင်မြန်သော သတ်ဖြတ်ခြင်း အနှစ်သာရ လှံရှည်သည် ရုတ်တရက် အရှိန်မြှင့်သွားသည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ယဲ့ဆွေယင်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ အရှိန်မှာ မယုံနိုင်စရာကောင်းလောက်အောင် အဆင့်အတော်များများ တိုးတက်သွားသည်။

ညဉ့်ဘုရင် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုတို့သည် ဤစွမ်းအား နှစ်ထပ်ပေါက်ကွဲမှုကို သန်းခေါင်ယံတွင်သာ ထုတ်လွှတ်နိုင်သော်လည်း ယဲ့ဆွေယင်မှာမူ နေ့လယ်ဘက်တွင်ပင် စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။

သတ်ဖြတ်ခြင်း လှံသည် ယဲ့ဆွေယင်ကို ထိမှန်လုနီးပါး ဖြစ်နေသော်လည်း သူ၏ အရှိန်ကြောင့် အနည်းငယ် လွတ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုလှံက သူ့ကို ထိမှန်ရန်မှာ အချိန်ကိစ္စသာ ဖြစ်သော်လည်း ထိုမတိုင်မီ ယဲ့ဆွေယင်သည် စုန်ယန်ထံသို့ အရင်ရောက်ကာ သတ်ဖြတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

စုန်ယန်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။

ယဲ့ဆွေယင်၏ နေ့လယ်ဘက် အားနည်းချက်မှာ လှည့်ကွက်တစ်ခုသာ ဖြစ်နေသည်မှာ ရဲ့ဝူကျန်းပင် အံ့ဩရလောက်အောင် ဖြစ်သည်။

ညဉ့်ဘုရင် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ ဂိုဏ်းချုပ်အနေဖြင့် သူ၏ လူမျိုးများသည် နေ့ဘက်တွင် ဤမျှစွမ်းအားမျိုး ထုတ်မသုံးနိုင်ကြောင်း သူ သဘာဝအတိုင်း သိသည်။

အကယ်၍ ဤသို့ ပေါက်ကွဲနိုင်လျှင် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုခု ရှိရမည်ပင်။

လာရောက်နေသော ညဉ့်ဘုရင် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ ဝိညာဉ်သူငယ်အဆင့် အကြီးအကဲကို ရင်ဆိုင်ရင်း စုန်ယန်သည် မိစ္ဆာရဟန်း ရှိသည့်ဘက်ကို တစ်ချက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ငွေရောင်မျက်နှာဖုံးစွပ်ကာ အနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် မိစ္ဆာရဟန်းသည် သူ သတ်ဖြတ်ခြင်း အနှစ်သာရ လှံရှည်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ရေခဲမှန် ဝိညာဉ်နယ်နိမိတ်ဘက်သို့ ဆင်းသက်သွားသည်။

လူတိုင်းသည် အခြေအနေအရ တိုက်ပွဲဗျူဟာများကို ပြောင်းလဲနေကြသည်။

စုန်ယန်သည် မိစ္ဆာရဟန်းကို ဂရုစိုက်မနေနိုင်တော့ပေ။

သူသည် မိစ္ဆာရဟန်း၏ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်မှုကို စိုးရိမ်သည်။

မိစ္ဆာရဟန်း ဝေးရာသို့ ဆုတ်ခွာသွားသဖြင့် သူသည် သတိကြီးစွာ ထားနေရဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ယဲ့ဆွေယင်တစ်ယောက်တည်းကိုသာ အာရုံစိုက်၍ တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီဖြစ်သည်။

သူသည် ဝိညာဉ်ပေါင်းတစ်ထောင်အလံကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကိုင်ရင်း သတ်ဖြတ်ခြင်း လှံရှည်နှင့် အပ်ချောင်းတို့ကို အပြည့်အဝ စီရင်ထိန်းချုပ်ကာ သူ့ပုံရိပ်ကို ဝေဝါးသွားအောင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

ထူးကဲချီစွမ်းအင်များကြားတွင် လျှောတိုက်ဝင်ရောက်သွားစဉ် သူ၏ အတွေးများမှာလည်း လျင်မြန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။

သူသည် ပေါ့ပါးသွက်လက်သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် ယဲ့ဆွေယင်၏ မလွဲမသွေ ကျရောက်လာမည့် တိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီးနောက် ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသော သက်တန့်တစ်ခုအလား တစ်ခဏချင်းမှာပင် ပေပေါင်းများစွာကို ကျော်ဖြတ်သွားသည်။

ယဲ့ဆွေယင်မှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် ချက်ချင်း လှည့်ပြန်ကာ သဲသဲမဲမဲ လိုက်လံတိုက်ခိုက်တော့သည်။

သို့သော် မည်မျှပင် သဲကြီးမဲကြီး လိုက်ပါစေ သူတို့နှစ်ဦးကြား အကွာအဝေးမှာ ပို၍သာ ဝေးကွာလာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း လှံသည် ယဲ့ဆွေယင်ထံသို့ တရွေ့ရွေ့ နီးကပ်လာနေပြီ ဖြစ်သည်။

ယဲ့ဆွေယင်သည် အနီရောင်လှံရှည်ပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပျက်စီးတော့မည့် အရိပ်အယောင်များကို သတိပြုမိသွားရာ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ လှံ၏ ပြိုကွဲမှုမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာ၏။

ကျင့်ကြံသူ ပိုမိုသန်မာလေလေ ပေါင်းစပ်ရန် အချိန်ပိုကြာလေလေ ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်၏ ခရမ်းရောင်နန်းတော် မူလပေါက်ကွဲမှု ကျင့်စဉ်မှာလည်း မတည်ငြိမ်သော်လည်း ပြဿနာမရှိပေ။

စုန်ယန်၏ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်မှာ ပြင်ပစွမ်းအားကို အရင်ဆုံး ချေးငှားပြီးမှ ဝိညာဉ်ပေါင်းတစ်ထောင် အလံ၏ မူလစွမ်းအားကို ထုတ်သုံးရန်ပင်။

သူသည် ထိုမတည်ငြိမ်ဖြစ်နေသော သတ်ဖြတ်ခြင်းလှံ၏ နောက်ကွယ်တွင် တည်ငြိမ်လှသော နောက်ထပ်လှံတစ်ချောင်းကိုပါ လျှို့ဝှက်စွာ ဝှက်ထားခဲ့သည်။

ယခင်လှံမှာ သေဆုံးသွားသော ကျင့်ကြံသူများ၏ လတ်ဆတ်သော ဝိညာဉ်သစ်များဖြင့် တည်ဆောက်ထားသဖြင့် စွမ်းအား အလွန်ကြီးမားသော်လည်း ဤတည်ငြိမ်သော သတ်ဖြတ်

ခြင်း လှံမှာမူ ဝိညာဉ်ပေါင်းတစ်ထောင်အလံရှိ ဝိညာဉ်ထုထည်၏ တစ်ဝက်နီးပါးကို သုံးစွဲမှသာ ဤမျှ အစွမ်းထက်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ပင်။

ယဲ့ဆွေယင်က "ဒီလှံ ပျက်စီးသွားတဲ့အထိ စောင့်ပြီး တောင့်ခံထားမယ်" ဟု အတွေးဖြင့် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

စုန်ယန်ကမူ "ဒီလောက် မြန်မြန်နဲ့တော့ ပျက်စီးမသွားစေရဘူး" ဟု ရင်ထဲ၌ ကျုံးဝါးနေသည်။

သူတို့နှစ်ဦး၏ အတွေးများမှာ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ပြေးလွှားနေပြီး ဗလာနယ်ထဲတွင် လှံအသွားအပြန်များဖြင့် ပန်းထိုးနေသကဲ့သို့ ဆန်းပြားစွာ ရောယှက်နေကြသည်။

ဘေးမှ ကြည့်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများစွာမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်လျက်ရှိပြီး အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် "ခရမ်းရောင်နန်းတော် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က ဝိညာဉ်သူငယ်အဆင့်ကို ဒီလောက်ထိ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်နိုင်တာလား" ဟု တွေးတောနေကြသည်။

ဒီနေ့ပွဲပြီးလျှင် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ ထူးချွန်သူ တန်ဟန်၏ နာမည်က ဤမြေပြင်တစ်ခွင် ပျံ့နှံ့သွားမည်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်သူငယ်အဆင့်အောက်၌ အစွမ်းထက်ဆုံးဟူသော ဘွဲ့ထူးကို ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

တန်ဟန်သည် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိနေခြင်းပင်။

နောက်ဆုံးတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း လှံသည် အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသော်လည်း လုံးဝ ပြိုကွဲမသွားခဲ့ပေ။

လှံ၏ ပြင်းထန်လှသော ဖိအားကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ယဲ့ဆွေယင်သည် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ချက်ချင်းရပ်တန့်ကာ ခုခံရန် ပြင်ရတော့သည်။

သူ၏ အတောင်ပံများက ဝိညာဉ်သူငယ်အဆင့် စွမ်းအားများဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ လုံးဝ ကာကွယ်ရန် ဝန်းရံလိုက်သည်။ ဤတိုက်ကွက်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သိသော်လည်း သူသည် ဝိညာဉ်သူငယ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သည်။

ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် လူငယ်တစ်ဦး၏ စွမ်းအားကို မခံနိုင်ဘဲ မနေပေ။

ထိုစဉ် စုန်ယန်၏ ပုံရိပ်မှာလည်း အနည်းငယ် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက်

"ကွဲစမ်း"

နောက်တစ်ခဏတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း လှံရှည်နှင့် အပ်ချောင်းမှာ ကွဲအက်သွားပြီး ပြင်းထန်လှသော အကြောင်းအကျိုးတရား ပေါက်ကွဲမှုစွမ်းအားများ လျှံထွက်လာသည်။

ယဲ့ဆွေယင်သည်လည်း ထိုစွမ်းအားနှင့် ပထမဆုံးအကြိမ် တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်တွေ့သွားသည်။

သူ၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့သွားကာ

ဒါ... ဒါ ဘာစွမ်းအားကြီးလဲ။

ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ယဲ့ဆွေယင်၏ ရင်ထဲတွင် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားပြီး ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့်အတူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေရသည်။

မဖြစ်နိုင်တာ... သာမန်လူငယ်လေး တစ်ယောက်က... ဒီလောက်အထိ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ စွမ်းအားမျိုးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်ရတာလဲ...

စုန်ယန်သည် ဘာမျှမပြောဘဲ ကျင့်စဉ်များကိုသာ ဆက်လက်နှိုးဆွနေသည်။

"ပေါက်ကွဲစမ်း"

ယဲ့ဆွေယင်မှာ အနှိုင်းမဲ့ ပေါက်ကွဲမှုစွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုအကြောင်းအကျိုးတရား ပေါက်ကွဲမှုမှာ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကိုသာမက သူ၏ ဝိညာဉ်ကိုပါ ရူးသွပ်စွာ ချေမှုန်း၍ တိုက်ခိုက်နေသည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် သူ၏ ဝိညာဉ်၌ ပြင်းထန်သော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ဤအနီရောင် ပေါက်ကွဲမှုအလင်းတန်းမှာ အစပျိုးရုံသာ ရှိသေးသည်။

ဒါ ဘာကျင့်စဉ်လဲ။

ဒါက ဘာလဲ။

ယဲ့ဆွေယင် မယုံနိုင် ဖြစ်နေရသည်။ သူသည် နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ရှင်သန်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်စဉ်မျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သွေးအလိမ်းလိမ်း ဖြစ်သွားသည်။ အချိန်များမှာ နှေးကွေးသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်လာပြီး သူ၏ ဘဝနှင့်ဆက်နွယ်သော လျှို့ဝှက်ရတနာများပင် စတင် ဆွေးမြည့်လာရသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် "ငါ ဒီနေ့ ဒီမှာ သေရတော့မယ်။ ဝိညာဉ်သူငယ်အဆင့်တွေကြားမှာ ရယ်စရာဖြစ်ပြီး ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် လူငယ်လက်ချက်နဲ့ သေရတော့မယ်" ဟူသော အတွေးများ ပေါ်လာသည်။

ဒီကောင်လေးက ခရမ်းရောင်နန်းတော်အစောပိုင်းအဆင့်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ တစ်ယောက်ယောက်ကသာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်က ဝိညာဉ်သူငယ်အဆင့်ကို အနိုင်ယူနိုင်တယ်လို့ ပြောခဲ့ရင် သူ အားပါးတရ လှောင်ရယ်မိလိမ့်မည်ပင်။

သို့သော် ယခုမူ သူသည် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အစောပိုင်းအဆင့် လူငယ်လေး၏ လက်ချက်ဖြင့် အသက်ပျောက်ရတော့မည်ပင်။

"ဒီကောင်လေးက တကယ့်ကို တိုက်ရိုက်ရခက်တဲ့ ကောင်ပဲ ငါ ရှေ့ဆက်တိုးရင် သူ့လက်ချက်နဲ့ သေမှာအမှန်ပဲ"