အခန်း ၃၆၉

အခန်း။ ၃၆၉

"ဟမ်... သူက ဝိညာဉ်သူငယ်အဆင့် အစောပိုင်းမှာပဲ ရှိသေးတာလေ..."

"တန်ရှောင်ရွှမ်က ဗီလမ်ပူက ဝိညာဉ်သူငယ်အဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းအထိ ရောက်နေပြီလို့ သေသေချာချာ ပြောထားပြီးသားဥစ္စာ...

ဒါကို... ဒါကို သူက ဘယ်လိုသတ္တိမျိုးနဲ့ ဝင်ပြီး တိုက်ခိုက်ရဲရတာလဲ..."

"သူ့မှာ ဘာအကာအကွယ်၊ ဘာအခွင့်အရေးများ ရှိနေလို့လဲ...

သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ ရဲတင်းနေရတာလဲ..."

ဘေးကလူများ ဘယ်လောက်ပင် ပွက်လောရိုက်ပြီး အော်ဟစ်နေပါစေ စုန်ယန်ကတော့ ဘာမှ ပြန်မပြောခဲ့ပေ။

ဒီလောက်အထိ ရှင်းလင်းပြတ်သားနေတဲ့ ကိစ္စကြီးကို အဖြေပေးနေဖို့ ဘာလိုသေးလို့လဲ။

"ဟင်"

ဗီလမ်ပူသည် စုန်ယန်၏ နောက်ကွယ်မှ ထူးကဲချီစွမ်းအင်ကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် စုန်ယန်က ခြေတစ်လှမ်း ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သည်။

ဤခြေလှမ်းနှင့်အတူ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးပင် သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် နင်းချေခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ဗီလမ်ပူမှာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အကူအညီ ရှိနေရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။

ထူးကဲချီစွမ်းအင်များ စုပုံလာပြီး အသက်ဓာတ်၊ ဝိညာဉ်ဓာတ်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရုပ်ခန္ဓာတို့ ပေါင်းစပ်သွားရာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်မှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျရောက်လာသည်။

ထိုကြီးမားသော အရှိန်အဝါတို့မှာ စုန်ယန်၏ ခြေထောက်ပုံစံရှိသော ဧရာမ ဝိညာဉ်ခြေထောက်ကြီးအဖြစ် စုစည်းသွားသည်။

တစ်ချက်နင်းချလိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ စွမ်းအားများအားလုံး ယဲ့ဆွေယင်ထံသို့ ရူးသွပ်စွာ စီးဝင်သွားသည်။

အဝေးတွင်ရှိသော မင်းသမီးရှီ၏ မျက်ဆံများ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

အကြောင်းမှာ ထိုနင်းချေမှုတွင် နဂါးဆင်၏ သွေး (၉) မျိုးစွမ်းအားကို သူမ စစ်မှန်စွာ မြင်လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

ဗီလမ်ပူက လက်တစ်ဖက် မြှောက်၍ ခုခံလိုက်သည်။

သို့သော် ထိုခြေဖဝါးသည် ဗီလမ်ပူ၏ အနက်ရောင်လေပြင်းကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး ယဲ့ဆွေယင်၏ အရေးပေါ် ဖန်တီးထားသော အကာအကွယ်အတောင်ပံများပေါ်သို့ ရက်စက်စွာ နင်းချလိုက်သည်။

ခရက်…….

ဘုန်း….

ယဲ့ဆွေယင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပျက်စီးကာ ကွဲကြေသွားသည်။

သူ၏ အောက်ရှိ တောင်တန်းများမှာ စက္ကူကဲ့သို့ နုနယ်လှသဖြင့် ထိုနင်းချေမှုကြောင့် ပြားချပ်သွားပြီး မြေပြင်မှာလည်း ပေအတော်များများ နက်ဝင်သွားသည်။

နက်ရှိုင်းသော ခြေရာကြီး ထင်ကျန်ရစ်ခဲ့ကာ ချီစွမ်းအင်များမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ လှည့်ပတ်ပြီး ထိုခြေရာကို ခိုင်မာသွားစေသည်။

ယဲ့ဆွေယင်တော့ သေပြီ……

သူ့တွင် မည်သို့သော လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိသည်ဖြစ်စေ ညဉ့်ဘုရင် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ အရည်အချင်းကို နေ့ဘက်တွင် မည်သို့ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့မှာ အရေးမကြီးတော့ပေ။

သေလွန်သူတို့မှာ မည်သည့်မုန်တိုင်းကိုမျှ မဖန်တီးနိုင်တော့ပေ။

ဤအချိန်၌ ဖြစ်ပေါ်နေသော တိတ်ဆိတ်မှုနှင့် ထိတ်လန့်မှုကို မည်သူမျှ မဖော်ပြနိုင်ကြပေ။

"ဘာ... ဘာပြောတယ်... ခရမ်းရောင်နန်းတော်အစောပိုင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတဲ့ကောင်က... ဝိညာဉ်သူငယ်အဆင့် နောက်ဆုံးပိုင်းအထိ ရောက်နေတဲ့သူရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာတင်... ဝိညာဉ်သူငယ်အစောပိုင်းအဆင့်ရှိတဲ့သူကို သတ်ပစ်လိုက်တာလား..."

"ဒါ... ဒါ ဘယ်လိုဟာသမျိုးလဲ... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

ယဲ့ဆွေယင် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စုန်ယန်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်တက်ကြွသွားပြီးနောက် လှည့်၍ ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် ဗီလမ်ပူ၏ အကြည့်များမှာ သူ့ထံသို့ တည်ငြိမ်စွာ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ထူးဆန်းသော ငွေရောင်မျက်နှာဖုံးနောက်ကွယ်ရှိ ပိုးကောင်မျက်လုံးတို့မှာ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေဟန်ဖြင့် တုန်ခါနေသည်။

ဤအချိန်တွင် တန်ရှောင်ရွှမ်က သူ၏ လူမျိုးထဲမှ ထူးချွန်သူကို ကာကွယ်ရန် စုန်ယန်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းလာသည်။

တစ်ဖက်တွင် ရေခဲမှန် ဝိညာဉ်နယ်နိမိတ်ရှေ့၌ မိစ္ဆာရဟန်းမှာ "တိုက်ခိုက်စမ်း" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မမြင်နိုင်သော မီးခိုးရောင် အလင်းတန်း သော့ခတ်ခြင်းတစ်ခုသည် နေရာလပ်တစ်ခုကို ဖောက်ထွင်း၍ စုန်ယန်ထံသို့ မယုံနိုင်စရာ အရှိန်ဖြင့် ပစ်ခတ်သွားကာ သူ၏ ဝိညာဉ်ပေါ်သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသည်။

မိစ္ဆာရဟန်းသည် ဗီလမ်ပူက သူ့ကို ကြိုသိနေကြောင်း နားလည်သွားသဖြင့် ထိုနေရာမှ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ရေခဲမှန် ဝိညာဉ်နယ်နိမိတ်ထဲသို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြေးဝင်သွားသည်။

စုန်ယန်သည် တန်ရှောင်ရွှမ်နှင့် တွေ့ဆုံရန် လှည့်အပြီးတွင် မီးခိုးရောင် အလင်းတန်းက သူ့ကို ရစ်ပတ်သွားသည်။

ထိုအလင်းတန်းမှာ သော့ခတ်ခြင်း ပုံစံဖြစ်ပြီး ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသည်။ သာမန်ကျင့်ကြံသူသာ ထိုအလင်းနှင့် ထိမိလျှင် ဝိညာဉ်များ ချက်ချင်း ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် ဤမီးခိုးရောင် အလင်းတန်းမှာ စုန်ယန်အတွက် အလွန် ရင်းနှီးနေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ထိုမီးခိုးရောင် အလင်းတန်းသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ဇယားရှိ မီးခိုးရောင်အပိုင်းဆီသို့ ရစ်ပတ်သွားသည်။

သူ၏ ဝိညာဉ်ကို သော့ခတ်ရန် ကြိုးစားနေသော်လည်း နှစ်ခုစလုံးမှာ မီးခိုးရောင်များ ဖြစ်နေသဖြင့် တစ်ခုကိုတစ်ခု မချုပ်နှောင်နိုင်ဘဲ နောက်ဆုတ်သွားသည်။

ရေခဲမှန် ဝိညာဉ်နယ်နိမိတ်အစွန်း၌ ပုန်းကွယ်နေသော မိစ္ဆာရဟန်းမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်၍ အံ့အားသင့်နေသည်။

၎င်းမှာ နားမလည်နိုင်ပေ။

မိစ္ဆာမိခင် စုယောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားက အရမ်းကို ပြင်းထန်ပြီး ငါတို့ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေပါ ပါနေတယ်။ ဒါဘာဖြစ်တာလဲ" ဟု ပြောသည်။

မိစ္ဆာရဟန်းက "သူ ဘာတွေ ကြုံခဲ့ရလဲဆိုတာ ငါတို့ နားလည်ဖို့ လိုတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် "မဖြစ်ဘူး စုန်ယန် အပြင်မှာ သေလို့ မဖြစ်ဘူး" ဟု အရေးတကြီး ပြောသည်။

သို့သော် သူ၏ စကားကို မမူဘဲ အခြေအနေမှာ မူလတွက်ချက်မှုမှ လုံးဝ သွေဖည်သွားကာ အနာဂတ်မှာ မသေချာတော့ပေ။

ကောင်းကင်တွင် ဗီလမ်ပူသည် ယဲ့ဆွေယင် ကျဆုံးသွားသည်ကို မြင်သော်လည်း နောင်တမရဘဲ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသည့် ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုမှ ထူးချွန်သူကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ထို့နောက် လှောင်ပြုံးတစ်ခုဖြင့် "တွေ့ပြီ" ဟု ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် မဝေးလှသော နေရာရှိ မိစ္ဆာများကြားမှ ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ ဆင်ဖြူခေါင်းပါသော မိစ္ဆာအဖြစ် ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုမိစ္ဆာ ပေါ်လာသည်နှင့် တန်ရှောင်ရွှမ်မှာ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားသည်။

"ဆင်ဧကရာဇ်လား"

"ရှကျဲဆင်ဖြူမျိုးနွယ်စုရဲ့ ဧကရာဇ်... ပြီးတော့ ဗီလမ်ပူပါ ပါလာတာလား..."

"တောက်... တောင်နဲ့ပင်လယ် မိစ္ဆာနိုင်ငံရဲ့ ထိပ်တန်း တိုက်ခိုက်ရေးသမားတွေအကုန်လုံး... ဒီနေရာမှာ စုံစုံလင်လင် ရောက်နေကြတာပဲ..."

အကယ်၍... ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးယန်ကျန်းသာ သက်ရှိထင်ရှား ရှိနေသေးရင်တော့ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုအနေနဲ့ သူတို့ကို အကြိတ်အနယ် ပြန်ရင်ဆိုင်နိုင်ဦးမယ်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့... ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး...

ငါတို့ အခြေအနေ မကောင်းတော့ဘူး...

ဗီလမ်ပူသည် လက်ကို ကန့်လန့်ဖြတ်လိုက်ရာ အနက်ရောင် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

စုန်ယန်သည် ဘယ်ညာ ပြေးလွှားသော်လည်း ထိုလေဆင်နှာမောင်းထဲတွင် ပိတ်မိသွားသည်။

လေဆင်နှာမောင်း၏ ဖိအားကြောင့် သူသည် ရေခဲမှန် ဝိညာဉ်နယ်နိမိတ်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားသည်။

ဘုန်း

စုန်ယန်သည် ရေခဲမှန် ဝိညာဉ်နယ်နိမိတ်၏ မျက်နှာပြင်ကို ဖောက်ထွင်း၍ အကျိတ်နယ်ပယ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

ဆင်ဧကရာဇ်မှာ ကောင်းကင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ရေခဲမှန် ဝိညာဉ်နယ်နိမိတ်အဝင်ဝသို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လိုက်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို စောင့်ဆိုင်းနေဟန်ရှိသည်။

ဗီလမ်ပူသည် တစ်ဖက်တွင် တင်းမာနေသော တန်ရှောင်ရွှမ်နှင့် ရဲ့ဝူကျန်းကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဒီတိုက်ပွဲမှာ ရှုံးနိမ့်သွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာ ငါ လူသတ်ချင်စိတ် မရှိဘူး ထွက်သွားကြတော့"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည်လည်း ရေခဲမှန် ဝိညာဉ်နယ်နိမိတ်အဝင်ဝသို့ ဆင်းသက်သွားသည်။

တန်ရှောင်ရွှမ်က အံကြိတ်လျက် "ဒီလူက ငါတို့ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး..." ဟု ပြောသည်။

စကားမဆုံးမီ ဆင်ဧကရာဇ်က ကြုံးဝါးသံဖြင့် ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီကောင်လေးရဲ့ နာမည်က စုန်ယန် ငါတို့ တောင်နှင့်ပင်လယ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ ရတနာကို ခိုးယူထားတယ်။ ငါတို့က အဲဒါကို ပြန်ယူဖို့ လာတာ။ သူ့ကို မျိုးနွယ်စုဝင်လို့ ပြောနေတာလား မင်းလို လူမိုက်မျိုးပဲ ဒီစကားကို ယုံမှာ"

ဗီလမ်ပူက ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ "ရှင်းပြပြီးပြီဆိုတော့ ထွက်သွားကြတော့။ လူသတ်ချင်စိတ် ပြန်ပေါ်လာရင် မင်းတို့ သေရလိမ့်မယ်" ဟု ပြောသည်။

တန်ရှောင်ရွှမ်:...

သူ့နောက်တွင် ရဲ့ဝူကျန်းက "အစ်ကို တန်ရှောင်ရွှမ် အသက်ရှိရင် မျှော်လင့်ချက် ရှိပါတယ်။ အခုတော့ နောက်ဆုတ်ပြီး စစ်ကူကို စောင့်ကြရအောင်" ဟု စိတ်ဖြင့် ပေးပို့လိုက်သည်။