အခန်း ၃၇၀

အခန်း။ ၃၇၀

တန်ရှောင်ရွှမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ အလေးပြုရင်း "အဖွဲ့လိုက် နောက်ဆုတ်ကြ" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ကျင့်ကြံသူများသည် အုပ်စုလိုက် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာပင် တောင်နှင့်ပင်လယ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက ပေးထားသည့် ကတိအတိုင်း လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်...

ရဲ့ဝူကျန်းက "အစ်ကိုရှောင်ရွှမ် ခင်ဗျားတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ထူးချွန်သူ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ အဖိုးတန်ရတနာက တကယ်ပဲ အရေးကြီးပုံရတယ်။ ပိုးကောင်အဘွားအိုနဲ့ ဆင်ဧကရာဇ်တို့တောင် ငါတို့ကို လိုက်မတိုက်လောက်အောင်ကို အရေးကြီးနေတာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် မျိုးနွယ်စုရဲ့ ထူးချွန်သူဟူသော စကားလုံးကို တမင်အလေးပေး ပြောဆိုလိုက်ပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုဂိုဏ်းချုပ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် သံသယဆူးတစ်ချောင်း စိုက်လိုက်ခြင်းပင်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အိမ်နီးချင်းနိုင်ငံတွင် ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ထူးချွန်သူတစ်ဦး ရှိနေခြင်းမှာ သူအတွက်တော့ ကောင်းသောကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

တန်ရှောင်ရွှမ်၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေပြီး ဆင်ဧကရာဇ်၏ စကားလုံးများမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ထပ်ခါတလဲလဲ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

ပြိုင်ဘက်သည် တန်ဟန်ဖြစ်စေ၊ စုန်ယန်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ဖုန်းချိန်းကျိ၏ ပြန်လည်ဝင်စားသူ ဖြစ်နေပါစေ အရေးမကြီးတော့ပေ။

အကြောင်းမှာ ပြိုင်ဘက်သည် ယင်ယန် ထူးကဲနဂါးအသိအမှတ်ပြုထားသူ ဖြစ်ပြီး ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ရုတ်တရက် သူ၏ စိတ်ထဲသို့ အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များက စုန်ယန်၏ လူ့လောကအတွင်း လှုပ်ရှားမှုများနှင့် ပေါင်းစပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ အရာအားလုံးမှာ ပိုမိုရှင်းလင်းလာသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ စုန်ယန်သည် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အလယ်အဆင့်သို့ ရောက်နေနှင့်ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ပုံသဏ္ဌာန်ရာချီရှင်ခြင်းသေခြင်းတံတိုင်းကို ကျင့်ကြံရန် စိတ်မပါသဖြင့် အစောပိုင်းအဆင့်တွင်သာ ရှိနေဟန်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်ပေမည်။

ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူတွင်လည်း ခန့်မှန်းချက်များ ရှိသည်။

ဘဝနှင့်ဆက်နွယ်သော လျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်သည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးအတွက် အလွန်အရေးကြီးသည်။

ပုံသဏ္ဌာန်ရာချီရှင်ခြင်းသေခြင်းတံတိုင်းကို ရွေးချယ်မှသာလျှင် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုနှင့် ထာဝရ ချိတ်ဆက်မိမည်ပင်။

သူ ယခင်က ဤလမ်းကြောင်းအတိုင်း မတွေးခဲ့ဖူးသော်လည်း ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ အလွန်ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိနေသည်။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စုန်ယန်ကို အရင်ဆုံး ကယ်တင်ပြီးမှ ပုံသဏ္ဌာန်ရာချီရှင်ခြင်းသေခြင်းတံတိုင်းကို ကျင့်ကြံခိုင်းရမည်ပင်။

အကယ်၍ သူ ကျင့်ကြံဖို့ သဘောတူပါက သူသည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း (၅,၀၀၀) ကျော်

အတွင်း ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စု၏ အသန်မာဆုံးသူ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

အကယ်၍ သူ မကျင့်ကြံလိုပါက အခြားနည်းလမ်းများ ရှိသေးသည်။

ရေခဲမှန် ဝိညာဉ်နယ်နိမိတ်၊ ပထမဆုံး အကျိတ်နယ်ပယ်၏ အဝင်ဝ၌ အကြောင်းအကျိုးတရားပေါင်းသောင်းကျန်းတို့ ရောယှက်နေသော မီးခိုးရောင်မြူခိုးများသည် ကောင်းကင်တစ်ခွင် ပြန့်ကျဲနေသည်။

ဤမြူခိုးများနှင့် ထိမိသူတိုင်းမှာ ချက်ချင်း ရူးသွပ်သွားကြလိမ့်မည်။

သို့သော် စုန်ယန်မှာမူ ထိခိုက်ခြင်း မရှိပေ။

မီးခိုးရောင်မြူခိုးများသည် သူ၏ ဝိညာဉ်ဇယားဘေးတွင် ကပ်တွယ်လာပြီး အရည်ပျော်နေသော မီးဖိုပေါ်မှ ရေစက်များကဲ့သို့ ဇစ်ဟူသော အသံနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ရာ သူ့ရှေ့တွင် လူနှစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ဦးမှာ ငွေရောင်မျက်နှာဖုံးနှင့် အနီရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော မိစ္ဆာရဟန်းပင်။

အခြားတစ်ဦးမှာ မြင်းမြီးဆံထုံးနှင့် ခြေတံရှည်၊ ဓားသမားဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ငွေရောင်ဆံပင်များ ပခုံးပေါ် ကျဆင်းနေသည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းတို့မှာ ထူးဆန်းမှုကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း သူမ၏ လှပနူးညံ့သော မျက်နှာကိုမူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနိုင်သည်။

"စုယောင်လား"

စုန်ယန်သည် စုယောင် ပြန်လည်မွေးဖွားလာသည်ကို တွေ့ရရုံသာမက ဤနေရာတွင်ပါ ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

သူ၏ မျက်ဆံများ အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

မိစ္ဆာမိခင် စုယောင်က သူမ၏ ဆံပင်ကို အသာအယာ သပ်လိုက်ပြီး စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ကာ ပြုံး၍ "မင်းလည်း ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ ပင်လယ်ထဲကနေ တွားထွက်လာတာလား မိစ္ဆာရဟန်းနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာပေါ့လေ ဟုတ်လား" ဟု မေးသည်။

စုန်ယန်က သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး "ယောင်အာ... မင်းပဲ ငါ့ကို နားလည်ပေးနိုင်တယ်။ ငါ တကယ်ကို ခက်ခဲနေခဲ့တာပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူသည် မိစ္ဆာမိခင် စုယောင်ကို လေးနက်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ မျက်ဝန်းတို့တွင် ကြင်နာမှုများ ယိုဖိတ်လျက် "နှစ်တွေလည်း ကြာသွားပြီ ငါ မင်းကို တကယ် လွမ်းနေခဲ့တာ" ဟု ပြောသည်။

မိစ္ဆာမိခင် စုယောင်က တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး "မကောင်းတာက... ငါ မဟုတ်ဘူး..." ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး မင်းပဲ"

စုန်ယန်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် "ငါ မသိဘူးလို့ မထင်နဲ့၊ ငါတို့လို အသက်ရှင်နေတဲ့သူတွေက အကြောင်းအကျိုးတရား ဆွဲဆောင်မှုသက်သက်ပဲ ငါတို့မှာ ဝိညာဉ်မရှိဘူး။ မင်းက အခု တခြားသော ကြီးမားတဲ့ အကြောင်းအကျိုးတရားရဲ့ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်နေပေမဲ့ ဒီဝိညာဉ်က ယောင်အာရဲ့ ဝိညာဉ်ပဲ ဒါကြောင့် မင်းက ယောင်အာပဲ" ဟု အော်ပြောလိုက်သည်။

"အို"

မိစ္ဆာမိခင် စုယောင်မှာ ပို၍ပင် တောက်ပစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

စုန်ယန်၏ မျက်ဝန်းတို့တွင် အတိတ်က အမှတ်တရများကို ပြန်တွေးတောနေပုံပေါ်ပြီး "ငါတို့ ပထမဆုံး ဆုံတွေ့ခဲ့တဲ့နေ့ကို မှတ်မိလား။ ဝါးတောင်ထိပ်ပေါ်မှာလေ။ မင်း အဝေးကြီးကနေ ပြေးလာပြီး ငါ့ရှေ့မှာ ထိုင်ပြီး မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မလားလို့ မေးခဲ့တဲ့အချိန်မှာ ငါ့နှလုံးသားက..." ဟု ရေရွတ်သည်။

မိစ္ဆာမိခင် စုယောင်မှာ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်သည်။

မိစ္ဆာရဟန်းမှာ စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားပြီး "ဒီခွေးသားလေး ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ" ဟု ကြမ်းတမ်းစွာ ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

စုန်ယန်က "ငါ့ရဲ့ မိတ်ဆွေဟောင်းမှန်း မသိခဲ့ရဘူး။ ငါတို့က မိတ်ဆွေထက်ပိုတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိခဲ့တာပါ။ ပြန်တွေ့ရတာ တကယ်ပဲ စိတ်လှုပ်ရှားမိတယ်။ ဒီမိတ်ဆွေဟောင်းနဲ့ လုပ်စရာတွေ အများကြီး ကျန်သေးတယ်လို့ ခံစားရတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မိစ္ဆာမိခင် စုယောင်က ရယ်မောရင်း "ကံဆိုးတာက... ငါ့ရဲ့ ပူဇော်ပသခြင်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာ မင်းလေ" ဟု ပြောသည်။

စုန်ယန်က စူးစမ်းစွာဖြင့် "မင်းက မိစ္ဆာကလေးငယ်လား" ဟု မေးလိုက်သည်။

မိစ္ဆာရဟန်းက "ကြည့်လိုက် ကြည့်စမ်း သူက မင်းက ဘာလဲတောင် မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက ပေါက်ကရတွေ ပြောနေတာ" ဟု အော်သည်။

မိစ္ဆာမိခင် စုယောင်က ပါးပြင်ကို အသာလေး ထောက်ထားကာ "ငါက မိစ္ဆာမိခင် သားကိုးယောက် မိစ္ဆာမိခင်ပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မိစ္ဆာရဟန်းက "ဘာလို့ သူ့ကို ပြန်ဖြေနေတာလဲ" ဟု မေးသည်။

စုန်ယန်: ...

သူသည် ဆင်းရဲဒုက္ခ၏ ပင်လယ်၊ မိစ္ဆာကလေးငယ်နှင့် မိစ္ဆာရဟန်းတို့အကြောင်း ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်စုထံမှ အချက်အလက် အနည်းငယ် ရထားသော်လည်း သားကိုးယောက် မိစ္ဆာမိခင်အကြောင်းမူ လုံးဝ မသိပေ။

သို့သော် အရေးမကြီးပေ။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် မိစ္ဆာရဟန်းနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး သေသည်ဖြစ်စေ၊ ရှင်သည်ဖြစ်စေ ရွေးချယ်ရတော့မည်ပင်။

သူ၏ ရှေ့မှ ထူးဆန်းသော အတည်ဖြစ်မှု၏ သဘောထားက အရာအားလုံးကို ဆုံးဖြတ်ပေးလိမ့်မည်။

သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမည်ပင်။

အပြင်ဘက်က ဆင်ဧကရာဇ်၊ ပိုးကောင်အဘွားအိုတို့အကြောင်းကိုမူ သူ မတတ်နိုင်တော့ပေ။

သူ အနိုင်ရနိုင်မည့် အလားအလာကို မသိသော်လည်း သူ တိုက်ခိုက်ရမည်သာဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ပြောလိုက်တာနဲ့ ချက်ချင်း မေ့ပစ်ရမည့်စကားလုံးများကို ပြောရမည်ဖြစ်ပြီး ပြုလုပ်မိသော်လည်း ဘယ်တော့မှ မဖြည့်ဆည်းရမည့်ကတိသစ္စာများကို ဆိုရမည်ပင်။

"ကောင်းလိုက်တာ"

စုန်ယန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး လက်ခုပ်တီးလျက် "အရင်တုန်းက ယောင်အာ ငါ့နောက်ကို မမီမှာ စိုးရိမ်ခဲ့တာ။ အခု မင်းရှိနေတော့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီ။

ကြည့်လေ မင်းက မိစ္ဆာမိခင် ငါက... ငါက မိစ္ဆာလို ဖြစ်နေတာ မဟုတ်လား

ငါတို့ကြားက ဆက်စပ်မှုက အတော်လေး နက်နဲတယ်။ ကောင်းကင်ဘုံက ဖန်တီးပေးလိုက်တဲ့ စုံတွဲပဲ။

ဒီလို အသုံးမကျတဲ့ မိစ္ဆာရဟန်းနဲ့ ယှဉ်ရင် ငါ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ပိုကောင်းမယ်လို့ ထင်တယ်။

မင်းက ယောင်အာမှန်း သိရင် ငါ မီးကိုးကွယ်တဲ့ မိစ္ဆာဂိုဏ်းကို ဘာလို့ ဖျက်ဆီးမိပါ့မလဲ။

ဒါက မိစ္ဆာရဟန်း ထောင်ထားတဲ့ ထောင်ချောက်လို့ ထင်လို့ လုပ်မိတာလေ။

ဒါ မိစ္ဆာရဟန်းရဲ့ အမှားပဲ မင်းရဲ့ ပူဇော်ပသခြင်းကို သူပဲ ဖျက်ဆီးလိုက်တာ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

မိစ္ဆာရဟန်းမှာ ဒေါသထွက်ကာ "မင်း ပြောနေတဲ့ စကားကို မင်းကိုယ်တိုင် နားထောင်နေရဲ့လား" ဟု အော်သည်။

စုန်ယန်ကမူ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ကို လုံးဝ မမူဘဲ မိစ္ဆာမိခင် စုယောင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း "မင်းရဲ့ ပူဇော်ပသခြင်းကို ပိုမြန်မြန် ဖြစ်လာအောင် ငါ ပိုပြီး ပူဇော်ပေးမယ်" ဟု လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

မိစ္ဆာမိခင် စုယောင်က ပါးစပ်ကို ပိတ်၍ တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် မော့ကာ ရှက်ရွံ့စွာဖြင့် "တကယ်လား" ဟု မေးသည်။

မိစ္ဆာရဟန်း: ...