← Chapters

အခန်း ၁၄၁

Vol. 10 Ch. 141

အခန်း ၁၄၁

Vol. 10 Ch. 141

အခန်း (၁၄၁) စတာနဲ့တင် ပြီးသွားပြီလား

အရက်ဆိုင်တွင် လူအများ ဝင်ထွက်သွားလာနေကြသည်။

အများစုမှာ ဤနေရာသို့ အရက်ကောင်းများ လာဝယ်ကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ချစ်ရွှေတောင်ထွတ်တွင် ဤအရက်ဆိုင်သည် အလွန် နာမည်ကြီးလေသည်။

အထူးသဖြင့် ဆိုင်ရှင်၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်တွင် အရက်ဆိုင်သည် ပိုမို အောင်မြင်လာခဲ့လေသည်။

ယခုအခါ ဆိုင်ရှင်သည် အပြင်ဘက်ရှိ အရောင်းအဝယ်များကို ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

သူသည် အရက်ကို မြည်းစမ်းရင်း အရက်ဖော်စပ်နည်းကို ပြင်ဆင်နေဆဲ ဖြစ်လေသည်။

စိတ်ကျေနပ်စရာကောင်းသော အရက်ကောင်းတစ်မျိုးကို ချက်လုပ်နိုင်ရန် မျှော်လင့်နေလေသည်။

နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ကျရှုံးခဲ့သော်လည်း သူ အလျင်စလို မဖြစ်ဘဲ ဖြည်းဖြည်းချင်းသာ လုပ်ဆောင်နေလေသည်။

သူ၏ စရိုက်က ဤသို့ပင် ဖြစ်လေသည်။ တောင်ကြီး ပြိုကျလာလျှင်ပင် မျက်နှာအမူအရာ မပျက်တတ်ပေ။

ဘာလုပ်လုပ် လုံလောက်သော တည်ငြိမ်မှု ရှိရန် လိုအပ်သည်ဟု သူ ထင်မြင်မိလေသည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် ထောင့်တစ်နေရာမှ အသက်ရှူသံ ပြင်းပြင်းကို သူ ကြားလိုက်ရလေသည်။

"ဘာတွေ ဒီလောက် အလောတကြီး ဖြစ်နေတာလဲ"

ဆိုင်ရှင်သည် ခေါင်းပင် မမော့ဘဲ မေးလိုက်လေသည်။

"ဆိုင်ရှင် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ"

ထောင့်တစ်နေရာမှ အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီး အသံထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

"ဘာကိစ္စလဲ"

ဆိုင်ရှင်သည် အရက်ဖော်စပ်နည်းကို စဉ်းစားရင်း မေးလိုက်လေသည်။

"နှစ်ပတ်လည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ပထမအကြိမ် ပြီးသွားပြီ"

ထောင့်တစ်နေရာမှ ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသော် ဆိုင်ရှင်သည် မျက်ခုံးပင့်ကာ ထောင့်တစ်နေရာကို ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"နှစ်ပတ်လည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ပထမအကြိမ် ဘယ်နှစ်ပတ်လည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်လဲ ပထမ ဒုတိယ တတိယ ခြံဝင်း လား"

ပထမ ဒုတိယ တတိယ ခြံဝင်းများတွင် ပြဿနာများ မကြာခဏ ဖြစ်တတ်လေသည်။

ထောင့်တစ်နေရာရှိ အမျိုးသားသည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"သတ္တမမြောက် အဋ္ဌမမြောက် နဝမမြောက် ခြံဝင်းတွေရဲ့ နှစ်ပတ်လည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ပြီးသွားပြီ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကိုလည်း ကြေညာလိုက်ပြီ"

ဆိုင်ရှင်၏ မျက်မှောင်များ ကြုံ့သွားခဲ့လေသည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တာ သတ္တမမြောက် အဋ္ဌမမြောက် နဝမမြောက် ခြံဝင်းတွေရဲ့ နှစ်ပတ်လည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ပြီးသွားပြီလား စတာ နံ့သာတိုင် တစ်တိုင်စာလောက်ပဲ ရှိသေးတယ် ဘာလို့ ပြီးသွားရတာလဲ"

ထောင့်တစ်နေရာမှ အသံမှာ အနည်းငယ် အံ့ဩထိတ်လန့်နေပုံ ရလေသည်။

"လူတစ်ယောက်က တစ်ယောက်တည်းနဲ့ သတ္တမမြောက် အဋ္ဌမမြောက် နဝမမြောက် ခြံဝင်းတွေက ပါရမီရှင် အားလုံးကို အနိုင်ယူပြီး စာမေးပွဲကို အဆုံးသတ်လိုက်တယ်"

"အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ကြေညာတော့လည်း ပထမ နေရာ တစ်ခုတည်းပဲ ရှိတယ် တခြား ဘယ်သူမှ မရှိတော့ဘူး"

ဆိုင်ရှင်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လက်ထဲရှိ အရက်ဇွန်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

ထောင့်တစ်နေရာမှ လေးလံသော လေသံဖြင့် တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြေကြားလာခဲ့လေသည်။

"ယွန်းရှာတောင်ထွတ် အဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းက ကျန်းမန်"

ခလွမ်။

ဆိုင်ရှင်၏ လက်ထဲရှိ အရက်ဇွန်း မြေကြီးပေါ်သို့ ကျသွားခဲ့လေသည်။

ကျိုးပုဖန်၏ စကားကို သူ ချက်ချင်း သတိရသွားခဲ့လေသည်။

အဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းက ပါရမီရှင် ပြန်ရောက်လာပြီ သူက အဲဒီ ပါရမီရှင်နဲ့ အမီလိုက်ဖို့ အရင်းအမြစ်တွေ ပိုလိုတယ်တဲ့။

တစ်ခါ လွတ်သွားရင် နောက်ထပ် အခွင့်အရေး ရဖို့ ခက်လောက်ပြီ။

"ပြဿနာ တက်ပြီ"

အတွင်းဂိုဏ်း……

အမြဲတမ်း အိမ်ထဲမှာပဲ နေနေတဲ့ ယွီဝမ်ယီ တစ်ယောက် ပန်းပွင့်ဖတ်တွေကို ရေတွက်နေလေသည်။

တောင်ထွတ်ခုနစ်ခု ယှဉ်ပြိုင်လုယူမှု စတင်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

အများဆုံး သုံးရက်အတွင်း ရလဒ်ထွက်လာမည် ဖြစ်လေသည်။

အဲဒီအချိန်ကျရင် သူမ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့ လူက ပထမနေရာ ရလာလိမ့်မည် ထို့နောက် သူမလည်း တောင်ကုန်းလေးဆီ သွားပြီး ဆုလာဘ် သွားယူလို့ ရပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူမ၏ နာမည်က တောင်ကုန်းလေး ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူများ၏ အနောက်တွင် ပေါ်လာမည် ဖြစ်လေသည်။

အလင်းရောင်များ တောက်ပလာမည် ဖြစ်လေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများ သေချာပေါက် အံ့ဩသွားကြမည် ဖြစ်လေသည်။

နဝမမြောက် ခြံဝင်းတုန်းကလောက် မအံ့ဩကြဘူး ဆိုရင်တောင်။

အဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းမှာ ပထမနေရာ ရတာကလည်း လူတွေကို အံ့ဩဖို့ လုံလောက်ပါတယ် လို့ တွေးမိလေသည်။

အဲဒါကလည်း ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အကြီးအကျယ် အောင်မြင်တာပဲ။

စီနီယာအစ်ကိုလုရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုက တကယ်ကို အစွမ်းထက်ပါတယ် ဒါပေမယ့် သူတို့ နှစ်ယောက် မဆုံသေးပါဘူး ဆုံလိုက်တာနဲ့ ဘယ်သူ နိုင်မလဲ ဘယ်သူ ရှုံးမလဲ ဆိုတာ မသေချာသေးဘူး။

အခုတော့ တစ်ဖက်လူကို အရင် လမ်းဖယ်ပေးထားလိုက်ဦးမယ်။

"နာမည်ကျော်ကြားမှု မလုံလောက်လို့ပေါ့ မဟုတ်ရင် ဆရာ ပြောတဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ကိစ္စက အခွင့်အရေး ရှိသေးတယ်"

ယွီဝမ်ယီ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပဲ ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်ကနေ လူတစ်ယောက် ဓားစီးပြီး ရောက်လာခဲ့လေသည်။

ရှာစီနီယာမမ ပင် ဖြစ်လေသည်။

သူမက ကောင်းကင်ယံမှ အလောတကြီး ခုန်ဆင်းလာပြီး ယွီဝမ်ယီ ရှေ့သို့ ရောက်လာကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"နင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့ လူ ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ"

ထိုစကားကို ကြားသော် ယွီဝမ်ယီ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"စီနီယာမမရှာ ငါ့ကို မခြောက်ပါနဲ့ ငါ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတွေ ရေစုန်မျောသွားပြီလား"

"မဟုတ်ပါဘူး"

ရှာကျင်က အနည်းငယ် အံ့ဩထိတ်လန့်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"သတ္တမမြောက် အဋ္ဌမမြောက် နဝမမြောက် ခြံဝင်းတွေရဲ့ နှစ်ပတ်လည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ထွက်လာပြီ"

"ကျန်းမန်က ပထမနေရာ မဟုတ်ဘူးလား"

ယွီဝမ်ယီ က ချက်ချင်း မေးလိုက်လေသည်။

ရှာကျင်က ရေတစ်ငုံ သောက်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"သူက ပထမနေရာပါ ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခေါက် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ ပထမနေရာ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတယ် ပြီးတော့ စာမေးပွဲ ပြီးတာ အရမ်း မြန်လွန်းတယ်လို့ နင် မထင်ဘူးလား"

ယွီဝမ်ယီ အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် ဒီနေ့မှ စတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ရှာကျင်က အရှေ့ရှိ လူကို ကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်လေသည်။

"စတာ နံ့သာတိုင် တစ်တိုင်စာလောက်ပဲ ရှိသေးတယ် ပြီးသွားပြီ နင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့ လူက တိုက်ရိုက် အထူး လမ်းကြောင်းကနေ ဝင်သွားပြီး တစ်ယောက်တည်းနဲ့ တောင်ထွတ်ခုနစ်ခု က လူတွေ အားလုံးကို စိန်ခေါ်လိုက်တာ နံ့သာတိုင် တစ်တိုင်စာတောင် မပြည့်သေးဘူး သတ္တမမြောက် အဋ္ဌမမြောက် နဝမမြောက် ခြံဝင်းတွေက ပါရမီရှင် အားလုံးကို အနိုင်ယူပစ်လိုက်တယ် အရမ်း မြန်လွန်းတော့ အဲဒီလူတွေက အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ နာမည်ပါဖို့တောင် အရည်အချင်း မမီတော့ဘူး"

ထိုစကားကို ကြားသော် ယွီဝမ်ယီ အတော်လေး အံ့ဩထိတ်လန့်သွားပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲဒီလူတွေက အဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ နာမည်ပါဖို့ အရည်အချင်း မမီတော့ဘူးလား ဒါဆို သက်ရောက်မှု တော်တော် ကြီးမှာပဲနော်"

ရှာကျင် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူ တော်တော်များများရဲ့ အစီအစဉ်တွေက နင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့ လူကြောင့် ပျက်စီးကုန်ပြီ သေချာပေါက် တစ်ခုခုတော့ လုပ်ကြလိမ့်မယ်"

ယွီဝမ်ယီ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့လေသည်။ သူမလည်း ကျန်းမန် ဤမျှလောက် အရဲစွန့်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူက ပါရမီရှင် ဆိုတာကို တခြားလူတွေ မသိမှာကို စိုးရိမ်နေသလိုပဲ။

ဒီတစ်ခါတော့ သူမ အန္တရာယ် ရှိသွားပြီ။

——

သတ္တမမြောက် အဋ္ဌမမြောက် နဝမမြောက် ခြံဝင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်း……

ထိုလူအုပ်စုသည် မြေကြီးပေါ်တွင် လဲကျနေကြပြီး သူတို့သည် ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးထဲတွင် မခံချင်စိတ်များစွာ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

"တကယ်လို့ ငါတို့ကိုသာ ပြင်ဆင်ချိန် ပေးမယ် ဆိုရင် မင်း ငါတို့ကို ဒီလောက် မြန်မြန် အနိုင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကျန်းမန်သည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တွင် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် စစ်မှန်သော သိုင်းပညာ၏ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေကာ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့် ကျော်ဖြတ်၍ မရနိုင်သော တောင်ကြီး တစ်တောင်နှင့် တူနေလေသည်။

ထိုလူများ၏ မခံချင်စိတ်များကို ကြည့်ရင်း ကျန်းမန်သည် မှတ်စုစာအုပ်ကို ထုတ်ကာ လှန်လှော ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

တစ်ခေါက် ကြည့်ပြီးနောက် မှတ်စုစာအုပ်ကို ပြန်သိမ်းကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီလောက်တောင် မခံချင် ဖြစ်နေစရာ မလိုပါဘူး မင်းတို့ ငါ့ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်အောင် ကြိုးစားကြည့်လို့ ရတယ်"

ဒါပေမယ့် မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ နောက်ကျောကိုပဲ မြင်ရပြီး တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတာကိုပဲ ကြည့်နေရလိမ့်မယ် လို့ သူ တွေးလိုက်လေသည်။

သူတို့သည် မိမိကို ရှုံးနိမ့်ရန်ပင် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။

ကျန်းမန် လှည့်ထွက်သွားခဲ့လေသည်။ လင်းချင်းရှန်က ထိုလူများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကြိုးစားကြပါ ပြီးရင် မင်းတို့ သိလာလိမ့်မယ် သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ဖို့တောင် အရည်အချင်း မမီတော့ဘူး ဆိုတာကို"

"ရှုံးနိမ့်သွားတဲ့ ဒီနေ့ဟာ မင်းတို့ သူ့အနားကို အကပ်နိုင်ဆုံး အချိန်ပဲ"

သူလည်း လှည့်ထွက်သွားခဲ့လေသည်။

ဖန်ယုံက ထိုလူများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"သူက ငါ့ သူငယ်ချင်းပဲ"

ထို့နောက် သူလည်း ထွက်သွားခဲ့လေသည်။

ဒီလူ့ရဲ့ မျက်နှာထားက တကယ်ကို အရုပ်ဆိုးတာပဲ လို့ သူ တွေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် ထွက်သွားပြီးနောက် ပစ္စည်း နှစ်ခု ရရှိခဲ့လေသည်။

ပထမတစ်ခုမှာ အဆင့်မြင့်အဆင့် သိုင်းပညာရပ် ဓားကြီးသိုင်း ဖြစ်လေသည်။

ဒုတိယတစ်ခုမှာ နေ့သန့်စင် ကျောက်တုံး ဟုခေါ်သော ကျောက်တုံး တစ်တုံး ဖြစ်လေသည်။

အဆင့်မြင့်အဆင့် သိုင်းပညာရပ်ကို ကြည့်ရင်း သူတို့ သုံးယောက်လုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။

ဓားကြီး သိုင်းမှာ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ စွမ်းအား ရှိသော်လည်း ဓားလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူမှသာ အစွမ်းအကုန် ထုတ်သုံးနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

သူတို့ အားလုံးမှာ မှော်လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြလေသည်။

"တကယ်တော့ ဝိညာဉ်ဓား တစ်လက် ဝယ်ပြီး ယွင်ချန်ဌာနခွဲမှာ အဓိက စာမေးပွဲ စစ်ဆေးသူ သွားလုပ်လို့ ရတယ်လေ"

လင်းချင်းရှန်က ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန်နှင့် ဖန်ယုံတို့က သူ့ကို ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

"မင်း ဝယ်နိုင်လို့လား"

လင်းချင်းရှန်က သူတို့ နှစ်ယောက်ကို ကြည့်ကာ ပြန်မေးလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့လည်း မဝယ်နိုင်ဘူးလား"

သူတို့ သုံးယောက်လုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် နေ့သန့်စင် ကျောက်တုံးကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်ကြလေသည်။

၎င်းမှာ နေ့ဘက်တွင် ကျင့်ကြံရန် အသုံးပြုသော ကျောက်တုံး ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံရာတွင် အကျိုးသက်ရောက်မှု နှစ်ဆ ရရှိစေလေသည်။

ဖန်ယုံနှင့် လင်းချင်းရှန်တို့ အတွက်မူ တကယ်ကို ပစ္စည်းကောင်း တစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

"သူတို့ ရှုံးသွားပြီးတဲ့ နောက်မှာ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ကို ဘယ်လို တွက်မလဲ"

ဖန်ယုံက မေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် မသိပေ။

လင်းချင်းရှန်လည်း ခေါင်းခါပြလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူတို့ အများကြီး ဆက်မတွေးတော့ပေ။

ကျန်းမန်က သူ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။

ဖန်ယုံတို့လည်း စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့မှာ ထိပ်ဆုံး သုံးနေရာ ဝင်ရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

လျှို့ဝှက် သိုင်းပညာရပ်ကို သင်ယူခွင့် မရနိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် ဘာဆုံးရှုံးမှုမှ မရှိပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လျှို့ဝှက် သိုင်းပညာရပ်ကို သင်ယူချင်ပါက အတန်းကျော်ရန် လိုအပ်ပြီး ပါရမီ ကောင်းရုံသာမက လုံလောက်သော အရင်းအမြစ်များလည်း ရှိရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

မဟုတ်လျှင် စတုတ္ထ ပဉ္စမ ဆဋ္ဌမ ခြံဝင်းများ သို့မဟုတ် ပထမ ဒုတိယ တတိယ ခြံဝင်းများကို အနိုင်ယူရန် ခက်ခဲမည် ဖြစ်လေသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

ကျန်းမန် နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ မဝင်မီကပင် သူသည် လမ်းညွှန်သူကို တိုက်ရိုက် သွားရှာခဲ့လေသည်။

ထို့နောက် စစ်ဆေးမှုကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လူအားလုံးကို စိန်ခေါ်ခွင့် အရည်အချင်းစစ်ကို ရရှိခဲ့လေသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့ အဖွဲ့ကို ဗဟိုပြု၍ လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖွင့်လှစ်ကာ လူအားလုံးကို ဤနေရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးခဲ့လေသည်။

အသိပေးပြီးသည်နှင့် တိုက်ရိုက် စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

အခက်အခဲ နည်းနည်းလေးမျှ မရှိခဲ့ပေ။

သတ္တမမြောက် အဋ္ဌမမြောက် နဝမမြောက် ခြံဝင်းများတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် တစ်ယောက်မျှ မရှိပေ။

သို့သော် လေးစားမှု ပြသသည့် အနေဖြင့် သူသည် စစ်မှန်သော သိုင်းပညာကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့လေသည်။

သူတို့က စစ်မှန်သော သိုင်းပညာ ဖွင့်လှစ်ပါက သူ ကိုယ်တိုင် စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းမှု ကြီးမားမည် ဖြစ်သဖြင့် အချိန်ဆွဲထားလျှင် ရပြီဟု ပြောကြသော်လည်း…..

သို့သော်...သူတို့ အချိန် မဆွဲနိုင်ခဲ့ကြပေ။

တစ်ခေါက် ရှင်းလင်းရတာ အရမ်း မြန်ပါတယ်။

နဂါးကူး သိုင်းနဲ့ တစ်ပတ် ပတ်လိုက်ရုံနဲ့ ပြီးသွားပါပြီ။

"ပြီးသွားပြီလား"

နွားဝါကြီးက မေးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် ပြီးသွားပြီ အကုန်လုံးက ငါ့ထက် အသက်ကြီးတဲ့ သူတွေချည်းပဲ သက်ကြီးရွယ်အိုတွေကို အနိုင်ကျင့်သလို ခံစားရတယ်"

ကျန်းမန်က ပြောလိုက်လေသည်။

"မုန့်ချဲ့ဝေ့ကလည်း မင်းထက် အသက်ကြီးတယ် လေ"

နွားဝါကြီးက ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန်က နွားဝါကြီးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"အဝါကြီး မင်းက အသက်ပိုကြီးတာလား သူက အသက်ပိုကြီးတာလား"

နွားဝါကြီးက ကျန်းမန်ကို တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှ မပြောတော့ပေ။

ကျန်းမန် ဆက်လက် ကျင့်ကြံရန် ပြင်လိုက်လေသည် သို့သော် နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် ကြာလျှင် စက်တင်ဘာလ ရောက်တော့မည် ဖြစ်ကာ အတိုး ဆပ်ရမည့် အချိန် ရောက်လာပြန်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် ဓားကြီးသိုင်းကို နွားဝါကြီးထံ ပေးလိုက်လေသည်။

သင်ယူတတ်မြောက်သွားပါက နွားဝါကြီးသည် ဓားစီးနိုင်မည် ဖြစ်သလို ဓားကြီး အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လူများကို တင်ဆောင်သွားနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ဓားစီးသိုင်းကိုတော့ သူ စောစော ကတည်းက တတ်နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

အောင်မြင်တဲ့ အဆင့်တော့ မရောက်သေးပေမယ့် ပျံသန်းဖို့ကတော့ လုံးဝ ပြဿနာ မရှိပါဘူး။

ဝိညာဉ်ဓား တစ်လက်ပဲ လိုနေတာပါ။

အညံ့ဆုံး တောင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်း လောက် ပေးရပါတယ်။

ကျန်းမန် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်ထောင် ပဲ ကျန်တော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဝယ်တောင် မဝယ်နိုင်သေးဘူး ပြီးတော့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့် ကို ကျော်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားရဦးမှာလေ။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပိုတောင်လိုပါသေးတယ်။

ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့် ရောက်သွားတာနဲ့ စတုတ္ထ ပဉ္စမ ဆဋ္ဌမ ခြံဝင်း တွေမှာလည်း သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ မရှိတော့ဘူးလို့ သူ ထင်တယ်။

ဒါပေမယ့် အခုထိ မှန်သား သိုင်းပညာကို အထိအတွေ့ မရသေးဘူး။

အရမ်း နှေးလွန်းတယ် လို့ ခံစားနေရတယ်။

အနည်းငယ် စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် အဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်း ကနေ စတုတ္ထ၊ ပဉ္စမ၊ ဆဋ္ဌမ ခြံဝင်းတွေကို ကျော်တက်လို့ ရတယ် ဆိုရင် သတ္တမမြောက် ခြံဝင်း ရောက်တဲ့ အချိန်ကျရင် ပထမ ဒုတိယ တတိယ ခြံဝင်း တွေကို ကျော်တက်လို့ ရနိုင်မလားလို့ သူ တွေးမိလေသည်။

စက်တင်ဘာလ လယ်ပိုင်း စာသင်ချိန် ရောက်ရင် ဆရာမယန်ကို မေးကြည့်ရမယ် လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

အခု လောလောဆယ် စိတ်အာရုံ နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကို အရေးတကြီး မြှင့်တင်ဖို့ လိုနေပါတယ်။

နောက်ထပ် တစ်ဆင့် နှစ်ဆင့် လောက် မြှင့်တင်နိုင်ရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံတဲ့အဆင့် မတိုင်ခင် က အဟန့်အတား ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်လောက်ပါပြီ။

————

ဆေးဖော်စပ်ရေး ခြံဝင်း

ဟယ်ဟွိုင်အန်း သည် ဆေးဖော်စပ်ရေး ကလေးငယ်များ ကို ခေါ်ဆောင်ကာ စာသင်ရန် သွားနေလေသည်။

နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲ နေ့ ဖြစ်သော်လည်း လူတိုင်း ဝင်ခွင့် ရသည် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား သည် ဤအချိန်များကို အသုံးပြု၍ အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ်များကို ကောင်းစွာ လေ့လာကြလေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့သည် သတ္တမမြောက်၊ အဋ္ဌမမြောက်၊ နဝမမြောက် ခြံဝင်းက လူများကိုသာ သင်ကြားပေးသည် မဟုတ်ဘဲ ပထမ၊ ဒုတိယ၊ တတိယ ခြံဝင်းက လူများကိုလည်း သင်ကြားပေးရလေသည်။

အပြင်ဂိုဏ်း တောင်ထွတ် ခြောက်ခု က လူအားလုံး ဆေးဖော်စပ်ခြင်း ကို သင်ယူလိုပါက ဆေးဖော်စပ်ရေး ခြံဝင်းတွင် ဆရာတင် ရမည် ဟု ပြော၍ ရလေသည်။

သို့သော် စာသင်ရန် အသွားတွင် ဟယ်ဟွိုင်အန်း သည် သူ မတွေ့ချင်ဆုံး လူနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့လေသည်။

မော့ကျိုက်နျန် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဟယ်ဟွိုင်အန်းသည် ချက်ချင်း လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း မော့ကျိုက်နျန် က ခေါ်လိုက်လေသည်။

"ဆရာဟယ် ဘယ်ကို ဒီလောက် အလောတကြီး သွားမလို့လဲ"

မော့ကျိုက်နျန် က ပြုံးလျက် မေးလိုက်လေသည်။

ဟယ်ဟွိုင်အန်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆရာမော့ ငါ စာသွားသင်ရမယ် ဆိုတာ မသိဘူးလား"

"မကြာသေးခင်က ခင်ဗျား တပည့်သစ် ထပ်လက်ခံတယ် လို့ ကြားတယ် နဝမမြောက် ခြံဝင်းက ထိပ်ဆုံး သုံးနေရာ ဝင်တဲ့သူဆို အရမ်း စွမ်းတယ် တဲ့ ဒါပေမယ့် သူ က တစ်နှစ် ကြာတဲ့ အထိ ဘာအောင်မြင်မှု မှ မရသေးဘူးလို့လည်း ကြားတယ် ဟုတ်လား"

မော့ကျိုက်နျန် က ပြုံးလျက် မေးလိုက်လေသည်။

ဟယ်ဟွိုင်အန်း မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

"ဟုတ်တယ် ပါရမီ နည်းနည်း ညံ့လို့ဖြစ်မယ်"

ဟို ကျန်းမန်လိုမျိုးပါပဲ သူလည်း ဆင်းရဲသား တစ်ယောက်ပါပဲ။

သူ ထပ်ပြီး အလိမ်ခံလိုက်ရပြန်ပြီ။

ဒီတစ်ခေါက် သူ အထူး တကူး စုံစမ်းကြည့်လိုက်တော့ အားလုံးက သူ့ကို သခင်လေးဖန် လို့ ခေါ်ကြပြီး ဝတ်ထားတာကလည်း ပိုက်ဆံရှိတဲ့ပုံ ပေါက်နေလို့ပေါ့။

သူက အခမဲ့ လက်ခံခဲ့ပြီး လျှော့ဈေးတွေတောင် ပိုပေးခဲ့သေးတယ်။

ဝင်လာပြီးတော့မှ...

ဆေးလုံးတွေကို လျှော့ဈေး နဲ့ ဝယ်ဖို့ပဲ သိတယ် ကျန်းမန်ဆိုတဲ့ တပည့်သာ မရှိရင် သူ က ကြွက်ချေး တစ်စက်က ဟင်းတစ်အိုးလုံးကို ပျက်စီးစေတယ် လို့ ခံစားရမှာပါ။

အခုတော့ ကြွက်ချေး နှစ်စက် ဖြစ်နေပြီ။

သူ အရမ်း နောင်တရနေပြီ အခု ဘယ်သူက ပိုက်ဆံရှိတယ် ဘယ်သူက ဆင်းရဲတယ် ဆိုတာကို လုံးဝ ခွဲခြားလို့ မရတော့ဘူး။

လိမ်လည်မှုတွေက အရမ်း ကောင်းလွန်းတယ်။

လူငယ်တွေက သူ့လို အကြီးအကဲတစ်ယောက်ကို မထင်မှတ်ထားတဲ့ နည်းလမ်းတွေ နဲ့ လိမ်လည်နေကြတာပဲ။

"အရင်က ဟို ကျန်းမန် ဆိုတဲ့ ကောင်လေး ဒီနှစ် နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲ ဝင်တယ် လို့ ကြားတယ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် နည်းနည်းတော့ ရလောက်မှာပေါ့ နော်"

မော့ကျိုက်နျန် က ဆက်မေးလိုက်လေသည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူ က ဆေးဖော်စပ်တဲ့ နေရာမှာ ဘာအောင်မြင်မှု မှ မရှိဘူး ဆိုတော့ နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲ မှာတော့ ဘာတိုးတက်မှု မှ မရှိဘဲ နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဟယ်ဟွိုင်အန်း ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေလိုက်လေသည်။

ဘာမှ ပြန်မပြောခဲ့ချေ။

နှစ်နှစ်တောင် ရှိပြီ မင်းက ကျန်းမန် ကို ပြောနေတုန်းပဲ တခြား စံပြ ဖြစ်တဲ့ သူတွေကို ထုတ်ပြောဖို့ မရှိတော့ဘူးလား။

လူတစ်ယောက်တည်း ကို တစ်သက်လုံး စော်ကားနေတာပဲ။

ဟူး…..

တပည့် အမှား လက်ခံမိလို့ ရလာတဲ့ နာကျင်မှု ပါပဲ။

ဤအချိန်တွင် ဆေးဖော်စပ်ရေး ကလေးငယ် တစ်ယောက် ပြေးလာခဲ့လေသည်။

လာသူကို မြင်သော် မော့ကျိုက်နျန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါက ဒီနှစ် နှစ်ပတ်လည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားတဲ့ ကလေးလေ ကြည့်ရတာ သတင်း ရလာပြီ ထင်တယ်"

လူ ရောက်လာသည်နှင့် မော့ကျိုက်နျန်က ချက်ချင်း မေးလိုက်လေသည်။

"နှစ်ပတ်လည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် သတင်း ထွက်လာပြီလား"

"ဟုတ်ကဲ့"

ကလေးငယ်က ဟယ်ဟွိုင်အန်း ကို ကြည့်ကာ ပြောချင်သော်လည်း တွန့်ဆုတ်နေလေသည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး ဘာအခြေအနေလဲ ဆိုတာ ပြောပြပါ"

မော့ကျိုက်နျန် က ဂရုမစိုက်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ထွက်လာပါပြီ"

ကလေးငယ် က ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"ဒီလောက် မြန်တာ ကြည့်ရတာ အပြောင်းအလဲ နည်းနည်း ရှိတယ် ထင်တယ် ပထမနေရာ က ဘယ်သူလဲ"

မော့ကျိုက်နျန် က မေးလိုက်လေသည်။

ကလေးငယ် အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ယွန်းရှာတောင်ထွတ်က ကျန်းမန် ပါ"

ထိုစကားကို ကြားသော် ဟယ်ဟွိုင်အန်း အံ့ဩသွားခဲ့လေသည်။

အစပိုင်းက တစ်ဖက်လူ က မိမိကို လာရောက် စော်ကားတာ လို့ ထင်ထားခဲ့တာ မထင်မှတ်ဘဲ မိမိ မျက်နှာပန်း လှအောင် လာလုပ်ပေးတာ ဖြစ်နေတယ်။

"ကြည့်ရတာ သူ က ဆေးဖော်စပ်ဖို့ တကယ်ပဲ မသင့်တော်ဘူး ထင်တယ်"

မော့ကျိုက်နျန် က ဟယ်ဟွိုင်အန်း ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆရာ မရှိဘဲ ကျင့်ကြံတာ တောင် နှစ်ပတ်လည် ပထမ ရသေးတယ် ဆရာ ရှိတဲ့ ဆေးဖော်စပ်ခြင်း မှာကျတော့ ဘာအောင်မြင်မှု မှ မရှိဘူး"

"မျိုးစေ့ကောင်း တစ်ပင် နှမြောစရာပဲ"

ပြောပြီးသည်နှင့် မော့ကျိုက်နျန်လည်း လူများကို ခေါ်ကာ ထွက်သွားခဲ့လေသည်။

လူမရှိသော နေရာသို့ ရောက်မှ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"ဒီ ပထမနေရာက ပြဿနာ ရှိလား"

သာမန် ပထမနေရာသာ ဆိုလျှင် ကလေးငယ် က တွန့်ဆုတ်နေမည် မဟုတ်ချေ။

တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီ ဆိုတာ သေချာလှပေသည်။

ထို့အပြင် ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်မြန် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ထွက်လာရတာလဲ။

အများအားဖြင့် သုံးရက်ကြာမှ ထွက်လေ့ရှိတာပါ။

ကလေးငယ် က အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် တစ်ယောက်တည်း နဲ့ တောင်ထွတ်ခုနစ်ခု က အစွမ်းထက် သူတွေ အားလုံး ကို စိန်ခေါ်ခဲ့ကြောင်း ကြားသိရသောအခါ မော့ကျိုက်နျန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားခဲ့လေသည်။

"နည်းနည်းတော့ စွမ်းတာပဲ ဒါပေမယ့် ဒီလောက် သိသာအောင် လုပ်တာ နောက်ပိုင်း လမ်းခရီး မှာ အေးအေးဆေးဆေး ရှိပါ့မလား မသိဘူး"

ထို့နောက် သူ ဆက်လက် ဂရုမစိုက်တော့ချေ။

ခြံဝင်းသုံးခု တောင်ထွတ်ခုနစ်ခု ပထမ နေရာ...

သူ့ကို အနည်းငယ် နှမြောသွားစေခဲ့လေသည်။

အဲဒီတုန်းက လက်ခံခဲ့ရင် ဒီ တပည့်က သူ့ကို အကျိုးအမြတ် နည်းနည်းလေးတော့ ယူလာပေးနိုင်မှာပါ။

ဒါပေမယ့် နည်းနည်းလေးပဲလေ။

အရှုံးပေါ်သွားရင်လည်း အရှုံးပေါ်သွားတာပေါ့။

ကိစ္စ မရှိပါဘူး။

အခြား တစ်ဖက်တွင် ဟယ်ဟွိုင်အန်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသလို အနည်းငယ်လည်း ဝမ်းသာသွားခဲ့လေသည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မျက်နှာပန်း နည်းနည်းတော့ လှသွားတာပေါ့ နှစ်ပတ်လည် ပထမ ဆိုတာလည်း မဆိုးပါဘူး"

သို့သော် မကြာမီမှာပင် ကလေးငယ်၏ သတင်းပို့ချက် ကို ကြားလိုက်ရလေသည်။

အနည်းငယ် မယုံနိုင်စွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တာ ခြံဝင်းသုံးခု တောင်ထွတ်ခုနစ်ခု ရဲ့ နှစ်ပတ်လည် ပထမလား"

အခြေအနေ တွေ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီ။

အမှိုက် ကနေ ရတနာ ကောက်ရလိုက်ပြီ လား။

——

သုံးရက် အကြာ……

အဆင့်သတ်မှတ်ချက် များ အားလုံး ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

သို့သော် သတ္တမမြောက် အဋ္ဌမမြောက် နဝမမြောက် ခြံဝင်း များ၏ နှစ်ပတ်လည် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် မှာ လုံးဝ မပြောင်းလဲခဲ့ချေ။

အပေါ်တွင် လူတစ်ယောက်၏ နာမည် သာ ရှိလေသည်။

လေးရက်မြောက်နေ့သို့ ရောက်မှသာ အခြားသူများ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် များ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

ကျိုးပုဖန်သည် အရက်ဆိုင် သို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။

ယခင်ကကဲ့သို့ စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်း မျိုး မရှိတော့ဘဲ ယခုအခါ သူ သည် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေလေသည်။

သူ သည် ထပ်မံ၍ ပထမနေရာ မဖြစ်နိုင်တော့သော်လည်း ပထမနေရာ ပင် ဤမျှ ယုံကြည်မှု ရှိမည် မဟုတ်ချေ。

ဤအချိန်တွင် လူ ရောက်လာသည်ကို မြင်သော ဆိုင်ရှင် သည် ယခင်ကကဲ့သို့ ဂရုမစိုက်သော ပုံစံမျိုး မရှိတော့ချေ။

သူ သည် ကျိုးပုဖန် ကို မြင်ပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"အရင်တစ်ခေါက် က ငါ့ရဲ့ အမှား ပါ ဒီတစ်ခေါက် မျိုးနွယ်စုက မင်းအတွက် အရင်းအမြစ် တွေကို တိုးမြှင့်ပေးဖို့ ပြင်ဆင်ထားတယ် ဒါပေမယ့် သူတို့က မင်း နဲ့ အဲဒီ ပါရမီရှင် နဲ့ ဘယ်လောက် ကွာဝေးသေးလဲ ဆိုတာကို သိချင်နေကြတယ်"

ဆိုင်ရှင် ၏ အမူအရာ ကို ကြည့်ရင်း ကျိုးပုဖန် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဝမ်းသာသွားခဲ့လေသည်၊ အဲဒီတုန်းက လင်းချင်းရှန် ရဲ့ စကား ကို နားထောင်ခဲ့လို့ တော်သေးတာပေါ့။

မဟုတ်ရင်...အရင်းအမြစ် ထပ်တိုးဖို့ ဆိုတာ ဘယ်လို လုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

တွေးတောင် မတွေးရဲဘူး။

"ငါ သူ့ဘေးမှာ ထိုင်နေတယ်"

ကျိုးပုဖန် က ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါက မင်း နဲ့ သူ့ကြားက ကွာဟချက် ကို မေးနေတာ"

ဆိုင်ရှင်က မေးလိုက်လေသည်။

"ငါ မကြာခင် သူ့ကို ကျော်တက်တော့မယ်"

ကျိုးပုဖန် က ပြောလိုက်လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသော် ဆိုင်ရှင် အံ့ဩသွားပြီး မေးလိုက်လေသည်။

"မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ဆိုင်ရှင်က ငါ့ကို နောက်နေတာလား"

ကျိုးပုဖန် က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျန်းမန်ကို ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရတဲ့ အချိန် ကစပြီး ငါ သူ့အနားကို အကပ်နိုင်ဆုံး အချိန် ပဲ အဲဒီနောက်ပိုင်း ကစပြီး သူက အကွာအဝေး ကို အဆက်မပြတ် ဖြတ်သွားတော့တာပဲ"

"သူ့အနား ကပ်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ကို မနည်း မြှင့်တင်ပြီး သူ့အနားမှာ နည်းနည်း ပိုကြာကြာ နေနိုင်ဖို့ပဲ တတ်နိုင်တယ်"

"အဲဒါကမှ ငါ လုပ်ရမယ့် အလုပ် ပဲ"

"ဥပမာ ဒီတစ်ခေါက် လင်းချင်းရှန် ရဲ့ နေရာ က ငါ့နေရာ ဖြစ်သင့်တာ ဒါပေမယ့် ငါ က မျိုးနွယ်စု ကို ကူညီဖို့ အတွက် တခြားလူတွေ နဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့လိုက်ရတယ်"

"ငါ ဘာတွေ လက်လွတ်ခံလိုက်ရလဲ ဆိုတာကို မင်း သိလား"

"ဒီလိုဆိုရင် မျိုးနွယ်စုက ဘာလို့ အရင်းအမြစ် တွေကို အဲဒီ ပါရမီရှင် ဆီမှာ ရင်းနှီးမမြှုပ်နှံတာလဲ"

ဆိုင်ရှင်က မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို မျိုးနွယ်စုက သူ့ကို အခြေအနေ မပါဘဲ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှာလား"

ကျိုးပုဖန် က ပြန်မေးလိုက်လေသည်။

ဆိုင်ရှင် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"သူက ဘယ်လို လူမျိုးလဲ စာချုပ် ချုပ်လို့ မရဘူးလား လျှော့ပေါ့ပေးထားတဲ့ စာချုပ် မျိုးလေ အရင်းအမြစ် မရှိရင် သူ့ရဲ့ နောက်ပိုင်း လမ်းခရီး ကလည်း လွယ်ကူမှာ မဟုတ်ဘူး"

"သူက စာချုပ် ချုပ်ထားတဲ့ လူ နဲ့ တူတယ်လို့ မင်း ထင်လား"

ကျိုးပုဖန် က ပြန်မေးလိုက်လေသည်။

ဆိုင်ရှင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေသည်။

သခင်လေးကျိုးက တကယ်ပဲ မတူတော့ဘူးပဲ၊ ယုံကြည်မှု အပြည့် ရှိနေပြီ။

ဒါက ပါရမီရှင်က သူ့ကို ပေးတဲ့ ယုံကြည်မှု ပဲ။

ပထမနေရာ ရတုန်းက စိတ်မလုံမခြုံ ဖြစ်နေပြီး၊ ဒုတိယနေရာ ရမှ အရှိန်အဝါ အပြည့် ဖြစ်လာတယ်။

ဒီလို အခြေအနေ မျိုး ကို ပထမဆုံး အကြိမ် မြင်ဖူးတာပဲ။

ခဏရပ်ပြီးနောက် သူ က ပြောလိုက်လေသည်။

"သူရဲကောင်းတိုင်း အလှမယ် ရဲ့ ထောင်ချောက် ကို မလွတ်ကင်းနိုင်ဘူး လို့ ပြောကြတယ် တကယ်လို့ အရမ်း လှတဲ့ မိန်းကလေး တစ်ယောက် က သူ့ကို ကိုယ်တိုင် လာပြီး ဖက်မယ် ဆိုရင်ကော သူ ခုခံနိုင်မလား"

All Chapters