အခန်း ၁၄၅
Vol. 10 Ch. 145
အခန်း (၁၄၅) မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ငါ့ရဲ့ နှလုံးသားကို ပိတ်လှောင်ဖို့ ထိုက်တန်လို့လား
မိစ္ဆာဘုရင်
ကျန်းမန်၏ အမြင်အရဆိုလျှင် အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သတ်ဖြတ်ပစ်သင့်ပေသည်။
အခြားသူများ အလွယ်တကူ ဝင်ရောက် လုယူသွားမည်ကို ကာကွယ်ရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။
မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ကောင်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးသောင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။
ငါးသောင်း ဆိုသည်မှာ မည်သို့သော သဘောတရားလဲ။
မိမိ၏ အကြွေးမှာ ငါးသောင်းပင် မရှိချေ။
မိစ္ဆာဘုရင်ကို သတ်လိုက်ရုံဖြင့် အကြွေးများ အားလုံး ကျေမွသွားမည့်အပြင် ပိုငွေပင် ကျန်ရှိဦးမည် ဖြစ်လေသည်။
ယခု မိစ္ဆာဘုရင် အသွင်ပြောင်းသွားခြင်းက အခက်အခဲ မြင့်တက်သွားကြောင်းကို ဆိုလိုသလော။
ငါးသောင်းမှ တစ်သိန်းသို့ ပြောင်းသွားခြင်းလော။
သေချာပေါက် သူလည်း မပေါ့ဆရဲချေ။
အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိစ္ဆာဘုရင်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနှင့် ပတ်သက်နေသောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။
အထူးသဖြင့် မိစ္ဆာသားရဲက ကလေးမလေး တစ်ယောက် အသွင်သို့ ကွေးကောက် ပြောင်းလဲသွားခြင်းက မည်သို့ ကြည့်ကြည့် ပုံမှန် မဟုတ်ချေ။
ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူ အသွင်ပြောင်းမှု အောင်မြင်မသွားမီတွင် ကျန်းမန်က လက်ဦးမှု ယူရန် ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။
တိုက်ရိုက် အနားကပ်သွားကာ အရိပ်မဲ့ လက်ဝါးဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ နဖူးတည့်တည့်ကို ရိုက်ချလိုက်လေသည်။
စကားပြောရန် ပြင်နေသော မိစ္ဆာဘုရင်မှာ တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်သွားခဲ့လေသည်။
ထို့နောက် ကျန်းမန် ထပ်မံ လိုက်ပါသွားပြီး ခြေတစ်ချက် နင်းလိုက်လေသည်။
ရေစီးကြမ်း သိုင်း
ဘုန်း
လူကို မြေကြီးထဲသို့ တိုက်ရိုက် နင်းချလိုက်လေသည်။
"မင်း"
ဒေါသတကြီး အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။
"မင်း သိလား..."
သို့သော် သူမ၏ စကား မဆုံးမီမှာပင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ရွှေနဂါးက ဖိနှိပ် ချလိုက်လေသည်။
ဘုန်း
လူကို တိုက်ရိုက် ဖုံးလွှမ်းသွားကာ မြေကြီးထဲသို့ သုံးလက်မခန့် ထပ်မံ ဝင်ရောက်သွားစေလေသည်။
"ငါ မသိဘူး"
ကျန်းမန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။
မိစ္ဆာနတ်ဘုရား သာမန်လေးက ဘယ်သူ့ကို လာခြိမ်းခြောက်နေတာလဲ။
တခြားလူတွေရဲ့ အိမ်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား မရှိတဲ့ အတိုင်းပဲ။
မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရှိရုံသာမက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို ဖိနှိပ်နိုင်တဲ့ မိန်းမတောင် ရှိသေးတယ်။
ဘုန်း
မိစ္ဆာဘုရင်က ချုပ်နှောင်မှုများကို တိုက်ရိုက် ဖြိုခွဲကာ မြေအောက်မှ ခုန်ထွက်လာပြီး မျက်လုံးထဲတွင် အဆုံးမရှိသော ထူးဆန်းသည့် အလင်းတန်းများ ပါဝင်နေလေသည်။
ထို့နောက် ကျန်းမန်ဆီသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့လေသည်။
"ဒါဆို ငါ မင်းကို အရင်ဆုံး ကြောက်သွားအောင် ရိုက်ပြမယ် လေးစားမှု ဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို မင်း သိသွားစေရမယ်"
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကျန်းမန်သည် မီးတောက် တစ်ခု ပြေးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ဘုန်း။=
ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံးဖြင့် ကာကွယ်လိုက်လေသည်။
သို့သော် မီးတောက်က ကောင်းကင်ကို ဖြတ်၍ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြန်လေသည်။
ဘုန်း
ဘုန်း
၎င်း ရောက်လာသည့် အရှိန်က အလွန် မြန်ဆန်လှရာ ကျန်းမန် ကာကွယ်ရင်း နောက်ဆုတ်နေရလေသည်။
"စစ်မှန်သော သိုင်းပညာ ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံး မင်း ဘယ်လောက်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မလဲ"
နံ့သာတိုင် တစ်တိုင်စာ အချိန် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။
မိစ္ဆာဘုရင် စွမ်းအား ထုတ်သုံးလာလေသည်။
နာရီဝက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။
မိစ္ဆာဘုရင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေသည်။
ကျန်းမန်၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများက ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်ရာ သူက မိစ္ဆာဘုရင်ကို ကြည့်ကာ သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။
"မင်း ဘာလို့ စကားမပြောတော့တာလဲ စကားပြောရတာ မကြိုက်လို့လား"
တကယ်တော့ သူ သိပ်အကြာကြီး မတောင့်ခံနိုင်တော့ချေ။
စစ်မှန်သော သိုင်းပညာ အဆင့်ကိုးက ဘူးသီး ကိုးခုကို တစ်ပြိုင်နက် လောင်ကျွမ်းစေလေသည်။
ယခုအခါ ဘူးသီး ခြောက်ခုတောင် လောင်ကျွမ်း ကုန်ခမ်းသွားပြီ ဖြစ်လေသည်။
သူ့မှာ စုစုပေါင်း ဘူးသီး ဆယ့်ငါးခုသာ ရှိရာ ယခု လောင်ကျွမ်းနေသော ကိုးခုသာ ကုန်သွားပါက...
သူတစ်ပါး သတ်ဖြတ်တာကို ငြိမ်ခံနေရုံသာ ရှိတော့မည်။
ဒီ မိစ္ဆာဘုရင်ရဲ့ စွမ်းအားကလည်း လျော့ကျသွားတဲ့ ပုံ မပေါ်ဘူး။
ကိုယ့်ထက်တောင် ပိုပြီး တောင့်ခံနိုင်သေးတယ်။
ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံးသာ မရှိရင် ကိုယ် သေတာ ကြာလောက်ပြီ။
ကောင်းကင် နှလုံးသား တံဆိပ်တုံးက အစွမ်းလည်း ထက်သလို စွမ်းအင် ကုန်ခမ်းမှုလည်း နည်းတယ်။
စွမ်းအား အလွန် ကြီးမားတဲ့ အဆင့်မြင့်အဆင့် သိုင်းပညာရပ် တစ်ခုခုနဲ့သာ လဲသုံးရရင် ကိုယ် ဒီလောက် အကြာကြီး တောင့်ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။
မိစ္ဆာဘုရင်က ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင် တင်းကျပ်စွာ ကြုံ့ထားလေသည်။
ဒီလူ...
နည်းနည်း ထူးဆန်းနေတယ်။
ဒီကို ရောက်လာတဲ့ လူတိုင်းမှာ ဘာအနာဂတ်မှ မရှိတော့ဘူး စိတ်ထဲက သော့ခလောက် ကျလာတာနဲ့ မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ပါရမီရှင် ဖြစ်နေပါစေ ဖြိုခွဲလို့ မရနိုင်ဘူး။
အထူးသဖြင့်...
သူမရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာကို ခံရရင်ပေါ့။
"ပါးစပ်ပဲ အရမ်း စွမ်းနေတာပါ"
မိစ္ဆာဘုရင်က ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"မင်း ရှုံးသွားပြီ"
ကျန်းမန်က တစ်ဖက်လူ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ရန် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်လေသည်။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဝှက်ထားခြင်းကို အသုံးပြု၍ တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။
နှစ်နှစ်တိုင်တိုင် စုဆောင်းထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဝှက်ထားခြင်းက တစ်ဖက်လူကို ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်နိုင်လောက်ပေသည်။
"ဟုတ်လို့လား"
မိစ္ဆာသားရဲက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။
"မင်း ရှုံးသွားတာပါ ပတ်ဝန်းကျင်ကို သေချာ ကြည့်ကြည့်လိုက်ဦး"
ကျန်းမန် မကြည့်ချေ။
သို့သော် သူ ခံစားမိလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် မိစ္ဆာသားရဲ တန်းစီလျက် ထွက်ပေါ်လာရာ ထိုအထဲတွင် တစ်ကိုယ်လုံး မီးတောက်များနှင့် တူသော မိစ္ဆာဘုရင်များပင် မနည်း ပါဝင်နေလေသည်။
ဝိုင်းရံ ခံလိုက်ရပြီလား။
ဒါက တကယ်ပဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ရဲ့ အသွင်ပြောင်းတာပဲ ဖြစ်ရမယ် မဟုတ်ရင် ပတ်ဝန်းကျင်က မိစ္ဆာဘုရင်တွေကို ဘယ်လိုလုပ် ထိန်းချုပ်နိုင်မှာလဲ။
ဒီနေရာမှာ ကြာကြာ နေလို့ မရတော့ဘူး။
ထွက်သွားလို့ ရလောက်ပါတယ် အဲဒီ လူသုံးယောက် ဘယ်လောက်ပဲ သစ္စာမရှိပါစေ အကူအညီ မတောင်းဘဲတော့ မနေလောက်ပါဘူး။
အခု ထွက်သွားရင် ကယ်ဆယ်ရေးအဖွဲ့နဲ့ တွေ့လောက်တယ်။
နှမြောစရာကောင်းတာက ဒီလောက်များတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေပဲ။
ကျန်းမန် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။
"မင်း မိစ္ဆာဘုရင်ကို သတ်ချင်တာလား"
မိစ္ဆာဘုရင်က ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ငါ မင်းကို သတ်ခိုင်းလို့ ရပါတယ် ဒါပေမယ့် မင်း ငါ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရမယ်"
"ကောင်းပြီလေ"
ကျန်းမန်က အနည်းငယ်မျှ တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
အစပိုင်းက အနာဂတ်အကြောင်းကို အကြောင်းပြချက်အဖြစ် သုံးရန် ပြင်နေသော မိစ္ဆာဘုရင်မှာ ကြောင်အမ်းသွားခဲ့လေသည်။
သဘောတူလိုက်ပြီလား။
အရမ်း လွယ်ကူလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။
"ကန့်သတ်ချက်တော့ ရှိတယ်"
မိစ္ဆာဘုရင်က ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"မင်း နားလည်သင့်တယ် ဒီနေရာမှာ ရေတွင်း တစ်တွင်း ရှိတယ် မင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ သော့ခတ်ထားနိုင်တယ်"
"ငါ ပေးမယ့် ကန့်သတ်ချက်က ဒီ သော့ခလောက်ပဲ"
"ငါ့က မင်းကို အပြည့်အဝ သော့ခတ်ခွင့် ပေး သေချာပေါက် မင်းက တခြားလူတွေနဲ့ မတူဘူး"
"မင်းရဲ့ သော့ခလောက်ကို ငါ ထိန်းချုပ်လို့ ရတယ် မင်း သေချာ ကြိုးစားပြရင် အဲဒီ သော့ခလောက်ကို မင်း ရွှေအမြုတေ တည်ဆောက်ပြီးတဲ့ အချိန်ကျမှ ချပေးလို့ ရတယ်"
"ပိုတောင် ဝေးတဲ့ အချိန်အထိ ရွှေ့ပေးလို့ ရသေးတယ်"
"ဒါ့အပြင် မင်း ဒီနေရာမှာ ဘာသက်ရောက်မှုမှ ခံရမှာ မဟုတ်ဘူး"
"မင်း လုပ်ရမယ့် အလုပ်က ငါ့ရဲ့ သူလျှို လုပ်ပြီး ဝူယွင်ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ကာ ငါ ပြန်လည် ရှင်သန်လာနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေပေးဖို့ပဲ"
ကျန်းမန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။
"အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း မဟုတ်ဘူးလား"
"ငါ ပြန်လည် ရှင်သန်လာမှ အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းက ဝင်စွက်ဖက်မှာ"
မိစ္ဆာဘုရင်က ပြောလိုက်လေသည်။
ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
"ကောင်းပြီ ငါ သဘောတူတယ် ဒါပေမယ့် ငါ မိစ္ဆာဘုရင် နှစ်ကောင် လိုချင်တယ်"
"မရဘူး ဒီလိုဆိုရင် မင်း သံသယ ဖြစ်ခံရဖို့ အရမ်း များသွားလိမ့်မယ် ငါ ထွက်ပေါ်လာတာက သတိထားမိတာကို ခံရလောက်ပြီ ဒါကြောင့် ခဏနေရင် မင်း ငါ့ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဝှက်ထားခြင်းနဲ့ သတ်ရမယ် တကယ်လို့ နှစ်ကောင်ဆိုရင် မင်း ပေါ်သွားလိမ့်မယ် ဒါပေမယ့် တခြား မိစ္ဆာသားရဲတွေကိုတော့ မင်းအတွက် နည်းနည်း ချန်ထားပေးခဲ့လို့ ရတယ်"
မိစ္ဆာဘုရင်က ပြောလိုက်လေသည်။
"ဒါလည်း ရတာပါပဲ ဒါနဲ့ မင်း ငါ့လို လက်အောက်ငယ်သား ဘယ်နှစ်ယောက်လောက် ရထားပြီးပြီလဲ"
ကျန်းမန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။
"အချိန်တန်ရင် မင်း သိလာလိမ့်မယ်"
မိစ္ဆာဘုရင်က ပြောလိုက်လေသည်။
"ဒါဆို အချိန် မဆွဲနဲ့တော့ သော့ခတ်လိုက်တော့ ခဏနေရင် လူတွေ ရောက်လာရင် ပြဿနာ တက်လိမ့်မယ်"
ကျန်းမန်က အလျင်စလို ပြောလိုက်လေသည်။
မိစ္ဆာဘုရင်က တစ်ခုခု မမှန်ဘူးဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။
ဒီလူက အရမ်း တက်ကြွပြီး အရမ်း လိုလားလွန်းနေတယ်။
ဘယ်သူက ဒီလောက်တောင် လောနေမှာလဲ။
"မင်း အရမ်း လောလွန်းနေတာ မဟုတ်ဘူးလား"
မိစ္ဆာဘုရင်က မေးလိုက်လေသည်။
ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
"သေချာတာပေါ့ ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ ကိစ္စကို ငါ ဘာလို့ မတက်ကြွရမှာလဲ သော့ခတ်လိုက်ရင် ငါ ဒီနေရာရဲ့ သက်ရောက်မှုကို မခံရတော့ဘူး ဒါတင် မကသေးဘူး ငါ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးသောင်းတောင် ရဦးမှာ"
"အနာဂတ် လမ်းခရီးက ဖြောင့်ဖြူးနေတော့မှာပဲ"
"ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ ကိစ္စမျိုးကို နောက်ကျသွားရင် ငါ အရှုံးကြီး ရှုံးသွားမှာပေါ့"
မိစ္ဆာဘုရင်က ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ တစ်ဖက်လူ ပြောသည်မှာ တကယ် မှန်ကန်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။
သို့သော် ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုးမှာ သူမ၏ ပါးစပ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် တစ်ဖက်လူ နားဝင်သွားသင့်ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။
သို့သော်...
ပြောင်းပြန် ဖြစ်နေလေသည်။
သူမကို မသက်မသာ ခံစားရစေလေသည်။
ဒါမှမဟုတ် ကိုယ် သော့ခတ်တဲ့ အချိန်ကျရင် သူက ကိုယ့်ကို ပြန်တိုက်ခိုက်မလို့လား။
မကြုံဖူးတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။
ထို့နောက် မိစ္ဆာဘုရင် စတင် သော့ခတ်တော့သည်။
လက်ညှိုး တစ်ချောင်းဖြင့် ကျန်းမန်၏ မျက်ခုံးကြားကို ထောက်လိုက်လေသည်။
နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပုံသဏ္ဍာန် မရှိသော ရေတွင်း တစ်တွင်းက ကျန်းမန်၏ ဘေးတွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး သော့ခလောက် တစ်ခု အသွင် ပြောင်းလဲကာ စိတ်အာရုံ အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့လေသည်။
ဖားသူငယ် ရေတွင်းထဲက ကောင်းကင်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်လေသည်။
ခုန်ထွက်၍ မရနိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်လေသည်။
ရုပ်ဝတ္ထု မရှိသဖြင့် ရေတွင်းထဲတွင် ရုန်းကန်ရုံသာ ရှိတော့လေသည်။
ကျန်းမန်သည် ထိုသော့ခလောက်ကို ခံစားကြည့်ရင်း အတော်လေး သက်ပြင်းချလိုက်မိလေသည်။
"တကယ်တော့ သူတို့ ခံစားရတာ ဒီလို ခံစားချက်မျိုးကိုး ဖိစီးတယ် မွန်းကျပ်တယ် အားမဲ့တယ် မျှော်လင့်ချက်မဲ့တယ်"
"တကယ်ကို ပင်ပန်းတာပဲ"
အောင်မြင်သွားပြီ ဖြစ်ရာ မိစ္ဆာဘုရင် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။
ထိုလူမှာ အလွန် ထူးဆန်းသော်လည်း တကယ်ပင် သူမ၏ ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေပြီ။
"မင်း နာမည် ဘယ်သူလဲ"
မိစ္ဆာဘုရင်က မေးလိုက်လေသည်။
"ကျန်းမန် ချင်းယွင်ဆောင် အဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်း မကြာခင် သတ္တမမြောက် ခြံဝင်း ရောက်တော့မယ်"
ကျန်းမန်က အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်လေသည်။
"အချိန် တစ်ခု ရောက်ရင် မင်းကို လာရှာမယ့်သူ ရှိလိမ့်မယ်"
ပြောရင်းနှင့် မိစ္ဆာဘုရင် စတင် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ကျန်းမန်ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဝှက်ထားခြင်း သုံးစေရန် ဖိအားပေးလိုက်လေသည်။
——
ယခင်က ထွက်ခွာသွားသော လူသုံးယောက်မှာ လူတစ်စုကို ခေါ်ဆောင်လျက် တွင်းကြီးဆီသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာကြလေသည်။
ရောက်လာသောအခါ ထိုနေရာသည် အပျက်အစီး ပုံကြီး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။
ကျောက်တိုင်များ လဲကျနေပြီး တွင်းကြီးမှာ ပို၍ပင် ပျက်စီးနေလေသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်တွင်လည်း မိစ္ဆာသားရဲ အများအပြား ဗရမ်းဗတာ လဲကျနေလေသည်။
ထို့အပြင်...
တွင်းကြီး၏ အလယ်တည့်တည့်တွင် အမျိုးသား တစ်ယောက် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေပြီး သူ၏ အရှေ့တွင် မိစ္ဆာဘုရင် မြေကြီးပေါ် လဲကျနေလေသည်။
လူတိုင်း အံ့ဩတကြီး အသက်ရှူ သွင်းလိုက်ကြလေသည်။
မိစ္ဆာသားရဲ သုံးဆယ့်ရှစ်ကောင်နှင့် မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ကောင်။
ဒီအတိုင်းပဲ အသတ်ခံလိုက်ရတာလား။
ဘယ်က ရောက်လာတဲ့ ရက်စက်တဲ့ လူလဲ။
မိစ္ဆာဘုရင် ဆိုသည်မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံသည့်အဆင့်နှင့် ညီမျှပြီး စွမ်းအား တစ်မျိုးတည်း ဖြစ်သော်လည်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် အများအပြားက ပူးပေါင်းကာ သင့်တော်သော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုမှသာ သတ်ဖြတ်ရန် အခွင့်အရေး ရရှိနိုင်ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။
"သူ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဝှက်ထားခြင်းကို သုံးလိုက်တာ"
အတွေ့အကြုံ ရင့်ကျက်သော အမျိုးသား တစ်ဦးက ပြောလိုက်လေသည်။
ထိုစကားကို ကြားသော် လူတိုင်း သဘောပေါက်သွားကြလေသည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဝှက်ထားခြင်း
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်တိုင်း တတ်ကျွမ်းသော စွမ်းရည် ပင် ဖြစ်လေသည်။
အချိန် ကြာမြင့်လေလေ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဝှက်ထားခြင်းက ပိုမို အစွမ်းထက်လေလေပင် ဖြစ်လေသည်။
ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မှာ တစ်ခါတစ်ရံတွင် လူများကို လှည့်စားတတ်လေသည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဝှက်ထားခြင်းကသာ တကယ့် သေစေနိုင်သော တိုက်ကွက် ပင် ဖြစ်လေသည်။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ရောက်ပြီးနောက် မည်သူမျှ လူများကို ရမ်းတမ်းပြီး မရန်စလိုကြချေ။
တစ်ဖက်လူက ဘယ်လောက် ဝှက်ထားလဲ ဆိုတာကို ဘယ်သူမှ မသေချာဘူးလေ။
အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပြီးပြည့်စုံသည့်အဆင့် ဖြစ်လျှင်တောင် အနည်းငယ် သတိထားရပေမည်။
"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်"
ထိုအချိန်တွင် ပိန်ပါးသော အမျိုးသားက ဖြည်းညှင်းစွာ ခေါ်လိုက်လေသည်။
ကျန်းမန် မားမားမတ်မတ် ရပ်နေသည်ကို ကြည့်ကာ သူတို့ အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေကြလေသည်။
သို့သော် မကြာမီမှာပင် ကျန်းမန် လှည့်ကာ အနောက်ရှိ လူအုပ်ကြီးကို ကြည့်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။
"ဒီ အလောင်းကို သယ်သွားရမှာလား"
သူ ဤမေးခွန်းကို အမြဲ စဉ်းစားနေခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။
ကိုယ် သတ်တာ ဘယ်လောက် ဆိုပြီး ပြောရုံနဲ့ ရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။
မိစ္ဆာသားရဲ သုံးဆယ့်ရှစ်ကောင်နဲ့ မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ကောင်…..
စုစုပေါင်း ခြောက်သောင်းကိုးထောင်….
ဝင်လာတာ တစ်ရက်လေးပဲ ရှိသေးတယ် ရလာတဲ့ အကျိုးအမြတ်က ဒီလောက်တောင် များနေပြီ။
ကြည့်ရတာ အချိန် နည်းနည်း ပိုကြာကြာ နေနိုင်ဖို့ နည်းလမ်း ရှာရဦးမယ် ထင်တယ်။
——
"မနက်ဖြန် ပြန်ရတော့မှာလား"
ကျန်းမန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။
သူက တာဝန်ခံကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ဆယ့်ငါးရက် နေမှ ထွက်သွားလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား"
"အပြောင်းအလဲ နည်းနည်း ဖြစ်သွားလို့ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း အရင် ထွက်သွားရမယ် မိစ္ဆာဘုရင်ကို သတ်တဲ့ သူတွေ အားလုံး ဒီအတိုင်းပဲ"
တာဝန်ခံက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"မင်း ကံကောင်းတာပဲ ဝင်လာလာချင်း ထွက်သွားရတယ်"
"ကြည့်ရတာ သက်ရောက်မှု သိပ်မများလောက်ဘူး ပြန်ရောက်သွားရင် အိပ်ရေးဝဝ အိပ်ပြီး သေချာ အနားယူလိုက်"
"ဖြစ်နိုင်ရင် သက်ရောက်မှုတွေ ပျောက်သွားနိုင်တယ်"
"ညအိပ်ပျက်ခံတာမျိုး လုံးဝ မလုပ်နဲ့နော်"
"စိတ်အာရုံကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်"
"အဲဒီ ရေတွင်းက ချန်ထားခဲ့တဲ့ အရှိန်အဝါကို ဖယ်ရှားပစ်နိုင်လောက်တယ်"
ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်ကာ တစ်ဖက်လူ သတိပေးသည်ကို ကျေးဇူးတင်လိုက်ပြီးနောက် လုပ်အားခ ကိစ္စကို မေးလိုက်လေသည်။
"မင်းကို အခု တွက်ချက် ပေးတော့မှာပါ"
တာဝန်ခံက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ခဏရပ်ပြီး မေးလိုက်လေသည်။
"အဲဒီတုန်းက မင်း ဘယ်လို စဉ်းစားခဲ့တာလဲ"
ကျန်းမန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။
ဘာကို ဘယ်လို စဉ်းစားခဲ့တာလဲ။
"သူတို့ သုံးယောက်ကို ထွက်သွားခိုင်းပြီး မင်း တစ်ယောက်တည်း ကျန်နေခဲ့တာလေ"
တာဝန်ခံက မေးလိုက်လေသည်။
ကျန်းမန် အမှန်အတိုင်း ဖြေလိုက်လေသည်။
"ဒီလိုဆိုရင် မိစ္ဆာသားရဲ လုပ်အားခတွေ အားလုံး ငါ့ဟာ ဖြစ်သွားမှာပေါ့ ပြီးတော့ လက်တွေ့ တိုက်ပွဲ အတွေ့အကြုံလည်း ရတယ်လေ"
ထိုစကားကို ကြားသော် တာဝန်ခံ ကြောင်အမ်းသွားပြီး ခေါင်းခါကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"မင်း တကယ်ပဲ လေ့ကျင့်ရေး လုပ်ဖို့ လာတာကိုး"
ထို့နောက် တာဝန်ခံက အသေးစိတ် အခြေအနေများကို သူ ဆက်မမေးတော့ကြောင်း ပြောလိုက်လေသည်။
ဂိုဏ်းကို ပြန်ရောက်လျှင် မေးမည့်သူ ရှိမည်ကို ကျန်းမန် နားလည်လိုက်လေသည်။
ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ ထွက်ခွာလာရခြင်းမှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနှင့် သက်ဆိုင်နေသောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။
"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သံသယ ဖြစ်ခံရသူ တစ်ယောက် ဖြစ်သွားပြီ"
ကျန်းမန် အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။
ဒီနေရာမှာ ဆက်နေလို့ မရတော့ဘူး။
နောက်တစ်နေ့….
ကျန်းမန် တာဝန်ခံကို နှုတ်ဆက်လိုက်လေသည်။
"အားလုံးက ဂိုဏ်း တစ်ခုတည်းမှာပဲ ငါ နောက်ရက်အနည်းငယ် နေရင် အဓိက ဌာနခွဲဆီ ပြန်ပြောင်းရတော့မှာ အခွင့်အရေး ရှိရင် တွေ့ကြသေးတာပေါ့"
တာဝန်ခံက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။
ကျန်းမန် ထွက်သွားမှသာ တာဝန်ခံ၏ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။
နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။
သူ အခြားသူများနှင့် စကားပြောဆို စစ်ဆေးပြီးပြီ ဖြစ်လေသည်။
လက်ရှိ အခြေအနေအရ ကျန်းမန် မှာ သံသယ ဖြစ်စရာ အကောင်းဆုံး ပင် ဖြစ်လေသည်။
သူ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနှင့် အဆက်အသွယ် ရခဲ့လောက်ပေသည်။
သို့သော် ဤမျှ သိသာထင်ရှားနေခြင်းက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ထုတ်လွှတ်လိုက်သော ကိုယ်စားလှယ်လည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိလေသည်။
လူများကို လှည့်စားရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။
တကယ် သူမ အလေးထားသော သူကို ဖုံးကွယ်ထားရန် ပင် ဖြစ်လေသည်။
————
စက်တင်ဘာလ နှစ်ရက်နေ့…
နေ့လယ်ပိုင်း…
ကျန်းမန် မိမိ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့လေသည်။
နွားဝါကြီးက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။
"လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကနေ မောင်းထုတ်ခံလိုက်ရတာလား"
ကျန်းမန် ခေါင်းခါပြလိုက်လေသည်။
"အဝါကြီး ပြောရင် မင်း ယုံမှာ မဟုတ်ဘူး ငါ မင်းနဲ့ အလုပ်အကိုင် တူတဲ့ သူကို တွေ့ခဲ့တယ်"
ထို့နောက် သူသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ၏ အခြေအနေများကို တစ်ခေါက် ပြောပြလိုက်လေသည်။
သော့ခတ်ခံရသည့် ကိစ္စကိုပင် ပြောပြခဲ့လေသည်။
ခြံဝင်း ထဲတွင် နွားဝါကြီးက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် အံ့ဩစွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။
"မင်း ပြောတာက မင်း သွားတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားရဲ့ အကြွင်းအကျန် စွမ်းအားတွေ ရှိနေပြီး ရေတွင်း တစ်တွင်းလိုမျိုး ပါရမီရှင်ရဲ့ စိတ်အာရုံကို သော့ခတ်ထားနိုင်တယ် ဆိုတာလား"
ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
"မင်း ဝင်သွားတာလား"
နွားဝါကြီးက မေးလိုက်လေသည်။
ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
"ဝင်သွားတယ်"
နွားဝါကြီး အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေသည်။
ထို့နောက် ကျန်းမန်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ကလေးမလေး အကြောင်းကို ပြောပြပြီး သူတို့ အချင်းချင်း လုပ်ခဲ့သော အရောင်းအဝယ် အကြောင်းကိုပါ ပြောပြလိုက်လေသည်။
"မင်း သော့တောင် ခတ်ခိုင်းလိုက်သေးတာလား"
နွားဝါကြီးက ကျန်းမန်ကို စိုက်ကြည့်နေလေသည်။
"ဟုတ်တယ်"
ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
နွားဝါကြီး မျက်စိမှေးကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"မင်း အရင်တုန်းက ပုံစံ အရိပ်အယောင်ကို ငါ ဘာလို့ မြင်နေရတာလဲ"
အဝါကြီးက သူ့ကို အရူး တစ်ယောက်ဟု ပြောနေခြင်း ဖြစ်မည်ကို ကျန်းမန် သံသယ ဝင်သွားမိလေသည်။
"ဒီလို မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျိုးက အရမ်း အန္တရာယ်များလား"
ကျန်းမန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။
"သေဆုံးသွားတဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါးက အန္တရာယ် မများပါဘူး ဒါပေမယ့် လူတွေရဲ့ စိတ်အာရုံကို သော့ခတ်နိုင်တဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကိုတော့ အတော်လေး ရှောင်ကြဉ်သင့်တယ်"
နွားဝါကြီးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ဒီလို မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမျိုးက လူတွေရဲ့ စိတ်ကို ကစားပြီး သူတို့အတွက် အသုံးချရတာကို အကြိုက်ဆုံးပဲ"
"ဒီ သော့ခလောက်က လူတွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ သုံးတာ"
"ထွက်ပြေးလို့ မရဘူး စိတ်ကြိုက် ခြယ်လှယ်ခံရမှာပဲ"
"ဒါပေမယ့် သူ အရမ်း မိုက်မဲလွန်းတယ် အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အုပ်ချုပ်မှု ပြီးတဲ့ နောက်မှာ သူ ဒီလို ရမ်းတမ်းပြီး စွမ်းအားတွေ ထုတ်မပြသင့်ဘူး"
"သူတို့က အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အုပ်ချုပ်မှုဆိုတာ ဒီလောက်ပါပဲလို့ ထင်နေကြတာ"
"တကယ်တော့ အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အုပ်ချုပ်မှု ပြီးတဲ့ နောက်မှာ အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းက အခုထိ လက်မအားသေးတာ"
"မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတွေ အတွက်တော့ အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အုပ်ချုပ်မှုက လူတွေရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကို ကန့်သတ်လိုက်တာမို့ ကောင်းတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး"
"ဒါပေမယ့် သာမန် လူတွေ အတွက်တော့ အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အုပ်ချုပ်မှုက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူတွေရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်နေတာ"
"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း သုံးရာတုန်းက အလောင်းတွေ တောင်လို ပုံနေခဲ့တာ"
"တကယ်လို့ ဂိုဏ်းကြီး လေးခုကနေ ကမ္ဘာကျော် ပါရမီရှင်တွေ ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ရင် ကျင့်ကြံရေး စနစ်ကို ပြန်လည် မရေးဆွဲခဲ့ရင် ကျင့်ကြံရေး နည်းလမ်းတွေကို တစ်ပြေးညီ ပြန်လည် မပြင်ဆင်ခဲ့ရင်"
"အခု မင်း မြင်တွေ့နေရတဲ့ လူတွေ လက်ချိုး ရေတွက်လို့ ရလောက်တယ်"
"ဒါကြောင့် အင်မော်တယ် ဂိုဏ်းက လူတွေက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လွှမ်းမိုးပြီး အဲဒီတုန်းက သက်ရောက်မှုတွေကို ဖယ်ရှားနေကြတာမို့ သေဆုံးသွားတဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတွေကို ဂရုစိုက်ဖို့ အချိန် မရှိကြဘူး"
"ဒါပေမယ့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားရဲ့ အရှိန်အဝါ ပေါက်ကွဲထွက်လာရင်တော့ သက်ဆိုင်ရာ လူတွေကို ဆွဲဆောင်နိုင်လိမ့်မယ်"
"အဲဒီ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အခု နောင်တရနေလောက်ပြီ"
"ဒါပေမယ့် သူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက သူ အားနည်းသွားလို့ ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"
"အထူးသဖြင့် အဲဒီ သော့ခလောက်ပဲ"
နွားဝါကြီးက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ကံကောင်းတာက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ သူ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ပစ္စည်း ရှိနေသေးတယ် ငါ သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကို အသုံးပြုပြီး ဒီ သော့ခလောက်ကို ဖွင့်လို့ ရမရ စမ်းကြည့်လို့ ရတယ်"
"သုံးလိုက်ရင်တော့ နောက်တစ်ခါ မင်း မိန်းမ လာသတ်တဲ့ အခါကျရင် မင်း ကိုယ့်ဘာသာ နည်းလမ်း ရှာရတော့မယ်"
ကျန်းမန်က နွားဝါကြီးကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။
"အဝါကြီး မင်းက ငါ့ စိတ်ထဲက သော့ခလောက်ကို ဖြုတ်ပေးမယ်လို့ ပြောတာလား"
"စိတ်ထဲမှာ သော့ခလောက် ရှိနေရင် မင်း တကယ် တိုးတက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက မင်းကို ဂရုမစိုက်နိုင်ရင်တောင် သော့ခလောက်က အမြဲတမ်း ရှိနေမှာပဲ"
နွားဝါကြီးက ရှင်းပြလိုက်လေသည်။
ကျန်းမန်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။
"ဒါဆို မင်း စဉ်းစားမကြည့်မိဘူးလား ဘာလို့ အဲဒီ နေရာက ပါရမီရှင်ရဲ့ စိတ်အာရုံကို သော့ခတ်နိုင်တာလဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ပါရမီရှင်ရဲ့ အနာဂတ်ကို သော့ခတ်နိုင်တာလဲ ဒါပေမယ့် ငါကျတော့ ဘာလို့ ဝင်သွားပြီး မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို သော့ခတ်ခိုင်းရတာလဲ ဆိုတာကို"
နွားဝါကြီးက ကျန်းမန်ကို ကြည့်နေပြီး ဘာမှ မဖြေခဲ့ချေ။
သို့သော် ထို အကြည့်က အခြေခံအားဖြင့် မင်းက အရူး တစ်ယောက် ဖြစ်နေသေးလို့ မဟုတ်ဘူးလား ဟု ပြောနေသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်လေသည်။
ကျန်းမန် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် စိတ်အာရုံကို ဆက်သွယ်လိုက်လေသည်။
တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်
ပုံသဏ္ဍာန် မရှိသော စွမ်းအား တစ်ခုက သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။
ထို စွမ်းအားက ရေတွင်း တစ်တွင်းကဲ့သို့ သူ့ကို ချုပ်နှောင်လိုက်ပြီး မကြာမီမှာပင် သံကြိုးသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။
အလွန် ထူးဆန်းသော သော့ခလောက် တစ်ခု ကျန်းမန် အရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။
သူ၏ အနာဂတ်ကို သော့ခတ်ထားသကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်လေသည်။
"အဝါကြီး မင်း ပြောတာ ဒီ သော့ခလောက်ကိုလား"
ကျန်းမန်က နွားဝါကြီးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။
သို့သော် နွားဝါကြီး စကားမပြောရသေးမီမှာပင် ကျန်းမန်က ထို သော့ခလောက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ပြင်းထန်စွာ လိမ်ချိုးလိုက်လေသည်။
ခလွပ်
ဘုန်း
သံကြိုးများ ပြတ်တောက်သွားပြီး သော့ခလောက်ကို ကျန်းမန် ဆုပ်ကိုင်ထားလျက် နွားဝါကြီးကို ကြည့်နေလေသည်။
စကားပြောရန် ပြင်နေသော နွားဝါကြီးမှာ တစ်ခဏအတွင်း နေရာမှာတင် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့ပြီး သူ၏ သူငယ်အိမ် လည်း ကျဉ်းမြောင်းသွားခဲ့လေသည်။
ကျန်းမန် တည်ငြိမ်စွာ ဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"ကမ္ဘာပေါ်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိပါတယ် ဒါပေမယ့် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကတော့ ငါ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာ"
ပြောရင်းနှင့် ကျန်းမန် လက်ထဲရှိ သော့ခလောက်ကြီးကို ဘေးသို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပစ်ချလိုက်လေသည်။
"သူတို့ အစွမ်းထက်လို့ ငါ့ရဲ့ အသက်ကို သော့ခတ်နိုင်ပါတယ် ဒါပေမယ့် ငါ လို ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်ရဲ့ နှလုံးသားကို ဘာဖြစ်လို့ သော့ခတ်နိုင်ရမှာလဲ"
"ပါရမီရှင်ကို သော့ခတ်တာလား"
"အဲဒါက ပါရမီရှင်တွေက လုံလောက်အောင် ပါရမီ မကောင်းသေးလို့ပဲ"
ကျန်းမန် ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်ရှိ အရှိန်အဝါများကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ခါထုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းအနည်းငယ် ခါပြလျက် ပြောလိုက်လေသည်။
"အဝါကြီး မင်းက ငါ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ဆိုတာကို မယုံသေးတာပဲ"
နွားဝါကြီးသည် ကျန်းမန်ကို ကြောင်တောင်တောင် ကြည့်နေပြီး တစ်ခဏအတွင်း အသိစိတ် လွတ်သွားခဲ့လေသည်။
အလိုအလျောက် ပင် ခေါင်းငုံ့ကာ မြက် စားနေလိုက်လေသည်။
ထိုသို့ ပြုလုပ်မှသာ စိတ်ထဲရှိ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများကို သက်သာစေနိုင်မည်ကဲ့သို့ ပင် ဖြစ်လေသည်။
ဤမျှ ယုံကြည်မှု ရှိသော ဤမျှ မာနကြီးသော မိမိ၏ ပါရမီနှင့် စိတ်အာရုံအပေါ် ဤမျှ သေချာမှု ရှိသော သူကို သူ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။
ကျန်းမန်က နွားဝါကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။
"အံ့ဩလို့ ပြီးပြီလား အံ့ဩလို့ ပြီးရင် ငါ ကောက်ယူလိုက်တော့မယ်"
ပြောရင်းနှင့် သော့ခလောက်ကို ကောက်ယူလိုက်လေသည်။
ကောင်းကင်ဘုံ မှတ်တမ်းကျမ်းနှင့် ဆက်သွယ်ပြီး ကြည့်ရှုရန် မေ့နေခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။
ထို့နောက် ကောင်းကင်ဘုံ မှတ်တမ်းကျမ်း လှန်လှောသွားခဲ့လေသည်။
ထို့နောက် နောက်ဆုံး စာမျက်နှာတွင် ရပ်တန့်သွားခဲ့လေသည်။
[အရေးမပါသော အရာ]
ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည် တကယ်ပင် အရေးမပါသော အရာ ဖြစ်လေသည်။