← Chapters

အခန်း ၁၄၇

Vol. 10 Ch. 147

အခန်း ၁၄၇

Vol. 10 Ch. 147

အခန်း (၁၄၇) မုန့်ချဲ့ဝေ့ မိသားစုမှ လူ

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်သောင်း"

ကျန်းမန် ရရှိလာသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ကြည့်ကာ များစွာ ခံစားသွားရလေသည်။

ကိုယ်တိုင် ကြိုးစားရှာဖွေခြင်းထက် သူတစ်ပါးက လာပေးခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒီ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက အရင်ရော အခုပါ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အများကြီး လာပေးတာပဲ"

ယုတ္တိအရဆိုလျှင် နောက်တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံသည့်အခါ တစ်ဖက်လူကို ကျေးဇူးတင်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း နောက်ထပ် လာပေးရန်သာ ပို၍ မျှော်လင့်မိလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တန်ဖိုးက မနည်းလှသောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

"တစ်ဖက်လူ သိသွားမှာကို မင်း မစိုးရိမ်ဘူးလား"

နွားဝါကြီးက မေးလိုက်လေသည်။

"သိသွားရင်လည်း သိသွားတာပေါ့ ဘာဖြစ်မှာလဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ကိုယ်တိုင် လာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး လက်အောက်ငယ်သားတွေကိုပဲ လွှတ်မှာလေ"

ကျန်းမန်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။

"မိစ္ဆာနတ်ဘုရားရဲ့ လက်အောက်ငယ်သား ဖြစ်သွားမှတော့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်ကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မလား"

နွားဝါကြီး အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့လေသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ရှိနေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်နေရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်ဆိုသည်မှာ သာမန် ယုတ္တိများဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်ချေ။

ထို့နောက် ကျန်းမန်သည် သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းငယ်သို့ သွားရောက်ခဲ့လေသည်။

သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းငယ်၏ ပထမဆုံး စာသင်ရက်ပင် ဖြစ်လေသည်။

အားလုံးက အနည်းငယ် မျှော်လင့်နေကြလေသည်။

လွမ်းဆွတ်နေရသော ဂိုဏ်းတူများနှင့် တွေ့ဆုံနိုင်ပြီး မိမိ၏ တိုးတက်မှုကို ပြသကာ သူတို့ကို အံ့ဩသွားစေနိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

ဥပမာ ကျောက်ယောင်ယောင်သည် အရင်းအမြစ်များ ပြားလာသဖြင့် တိုးတက်မှု အလွန် မြန်ဆန်နေပြီး တစ်ခဏအတွင်း လူတိုင်းကို အံ့ဩသွားစေကာ ဒုတိယနေရာကို ရယူချင်နေလေသည်။

ထို့အပြင် အန်းရုံသည်လည်း ဤကာလအတွင်း အားလပ်ချိန် မရှိဘဲ ကြိုးစားခဲ့ရာ ဆဋ္ဌမနေရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိရန် ရည်ရွယ်ထားလေသည်။

ပဉ္စမနေရာမှ ဝေ့ပေ့ချွမ်သည် လင်းချင်းရှန်ကို စတင် စောင့်ကြည့်နေလေသည်။

သူသည် ကျော်တက်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု ရှိပြီး ထို့နောက် ထိပ်ဆုံး သုံးနေရာကို ယှဉ်ပြိုင်လုယူမည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် အားလုံးက ညအိပ်ပျက်ခံ ကျင့်ကြံသည့် ကိစ္စကိုလည်း ဆွေးနွေးချင်နေကြလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဆရာမယန် အဖမ်းခံရသည် ဆိုသည်ကို အားလုံး ကြားသိပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းမန် ရောက်လာသောအခါ ချောင်ချန်က သူ အဖမ်းခံရသလားဟု မေးလိုက်လေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူက ညအိပ်ပျက်ခံခြင်းကို ဦးဆောင်သည့်သူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤမေးခွန်းက အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းလှပေသည်။

ထို့နောက် ချောင်ချန်၏ နာမည်မှာ မှတ်စုစာအုပ်ထဲတွင် မှတ်သားခံလိုက်ရလေသည်။

မှတ်စုစာအုပ်ကို လှန်ကြည့်လိုက်တော့မှ ကျန်းပိုင်နှင့် ပိုင်ချင့်တို့၏ နာမည်များ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း ကျန်းမန် သတိထားမိလိုက်လေသည်။

ထိုနှစ်ယောက်ကို မေ့တောင် မေ့နေပြီ ဖြစ်လေသည်။

သူတို့ ကိုယ်တိုင် သိကြရဲ့လား မသိချေ။

သိလောက်မည်ဟု တွေးမိလေသည်။

"ဆရာမယန် လွတ်လာပြီလား"

လင်းချင်းရှန်က မေးလိုက်လေသည်။

"လွတ်လာပြီ ဘာမှ မဖြစ်ဘူးလို့ ကြားတယ်"

ကျိုးပုဖန်က ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

"နောက်ပိုင်း ညအိပ်ပျက်ခံ ကျင့်ကြံတာကို ကန့်သတ်လိုက်မလား"

ကျောက်ယောင်ယောင်က မေးလိုက်လေသည်။

သူတို့က ညအိပ်ပျက်ခံခြင်းကို အသားကျနေပြီ ဖြစ်ပြီး အားသာချက်များစွာလည်း ရှိနေပြီ ဖြစ်လေသည်။

ဤသို့ဖြင့် ရပ်တန့်လိုက်ရမည် ဆိုလျှင် တော်တော်လေး နှမြောစရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ကန့်သတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး ဂိုဏ်းက တကယ်တော့ ညအိပ်ပျက်ခံတာကို သိပ်ပြီး မကန့်သတ်ပါဘူး အထူးသဖြင့် တောင်ထွတ်ခုနစ်ခုထဲမှာ ညအိပ်ပျက်ခံ စမ်းကြည့်တဲ့သူတွေ တော်တော်များများ ရှိနေပြီ ဒါက တားဆီးလို့ မရတော့ဘူး"

ဝေ့ပေ့ချွမ်က ပြောလိုက်လေသည်။

ဆရာမယန် အဖမ်းခံရပြီးကတည်းက ညအိပ်ပျက်ခံ ကျင့်ကြံသည့်သူများ ပိုများလာခဲ့လေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ခြံဝင်းသုံးခု၏ ပထမနေရာက ပါရမီရှင် ညဘက်မှာ ကျင့်ကြံနေတုန်းပဲ ဆိုတာကို လူတိုင်း သိသွားကြသောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုအချက်က သူတို့ကို အိပ်မပျော်အောင် လုပ်ဆောင်နေလေသည်။

အထူးသဖြင့် ယွန်းရှာတောင်ထွတ်တွင် အပြင်ထွက်လိုက်သည်နှင့် ထိုလူရိပ်ကို အလွယ်တကူ မြင်တွေ့နိုင်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ယွန်းရှာတောင်ထွတ်၏ ညရှုခင်းအတွက် မကြိုးစားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"ဒါနဲ့ ဂိုဏ်းက နောက်ဘက်တောင်မှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု တူးဖော် တွေ့ရှိတယ်လို့ ကြားတယ် မင်းတို့ သတင်း ကြားပြီးပြီလား မသိဘူး"

ကျိုးပုဖန်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ ကြားတယ် ဒါပေမယ့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲမှာ အင်မော်တယ် စံအိမ်တစ်ခု တူးဖော် တွေ့ရှိတာလို့ ကြားတယ်"

ဝေ့ပေ့ချွမ်က ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါဆိုရင် အဲဒီလို အရာတစ်ခု တကယ် တူးဖော် တွေ့ရှိတာပေါ့"

ကျောက်ယောင်ယောင်က ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီ လျှို့ဝှက်နယ်မြေက တခြား ဂိုဏ်းတစ်ခုနဲ့ ပိုပြီး သင့်တော်တယ်လို့ ကြားတယ် ဒါကြောင့် နောက်ရက် အနည်းငယ် နေရင် လာပြီး ယှဉ်ပြိုင်လုယူကြလိမ့်မယ် ထင်တယ်"

ကျိုးပုဖန်က ပြောလိုက်လေသည်။

ပြောရင်းနှင့် သူတို့ အားလုံးက ဝေ့ပေ့ချွမ်၏ သတင်းကို သိချင်၍ ကြည့်လိုက်ကြလေသည်။

"ငါ အသေးစိတ် မကြားလိုက်ရဘူး"

ဝေ့ပေ့ချွမ် ခေါင်းခါပြလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို နောက်ပိုင်းမှာ ပြိုင်ပွဲကြီး ရှိလာမှာပေါ့"

ကျိုးပုဖန်က ဆက်ပြောလေသည်။

"ဂိုဏ်း ပြိုင်ပွဲကြီးလား ငါတို့ရော ပါဝင်လို့ ရမလား"

လင်းချင်းရှန်က မေးလိုက်လေသည်။

"သေချာပေါက် မရဘူးပေါ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းတွေက ပါဝင်ခွင့် မရှိဘူး ငါတို့က အားတဲ့ အချိန်မှာ သတင်း နည်းနည်းပါးပါး စုံစမ်းပြီး ပွဲကြည့်ရုံပဲ ရမှာ"

ကျိုးပုဖန် ခေါင်းခါပြလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန်လည်း ထိုကိစ္စကို အနည်းငယ် သိချင်စိတ် ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

ကိုယ်တိုင် ပါဝင်လို့ ရမရ ဆိုတာကိုတော့ မသိချေ။

တကယ်လို့ ရလျှင် ယွီစီနီယာမမက သူ့ကို ဝင်ခွင့် ရအောင် သေချာပေါက် လုပ်ပေးမည် ဖြစ်လေသည်။

ယခုချိန်ထိ သတင်း မရသေးဘူးဆိုလျှင်တော့ ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိလောက်တော့ချေ။

ဤအရာကိုလည်း သူ ဂရုမစိုက်ပါချေ။

ယွန်းရှာတောင်ထွတ်၏ လျှို့ဝှက် သိုင်းပညာရပ်ကို အရင် ရအောင် ယူမည် ယနေ့ ဆရာမယန်ထံ တောင်းယူ၍ ရပြီ ဖြစ်လေသည်။

မကြာမီမှာပင် ဆရာမယန် ဝင်လာခဲ့လေသည်။

သူမက စင်မြင့်ပေါ်သို့ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်သွားပြီး အောက်ဘက်ရှိ လူများကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့ ညအိပ်ပျက်ခံတာကို တိုင်ကြားခံလိုက်ရတယ်"

လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။

"ကံကောင်းတာက ငါက မင်းတို့အတွက် ဒုက္ခ ခံပေးလိုက်ရတယ် ဆယ့်နှစ်ရက်တောင် အကျဉ်းချ ခံလိုက်ရတယ်"

ယန်ရိချိုးက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်လေသည်။

အောက်ဘက်ရှိ လူများ အားလုံး စကားမပြောရဲကြချေ။

ကျန်းမန်လည်း တိတ်တဆိတ် နားထောင်နေလိုက်လေသည်။

ဆရာမယန် ယနေ့ တော်တော်လေး မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။

သူမက တည်ငြိမ်နေသယောင် ထင်ရသော်လည်း အတွင်းစိတ်ထဲတွင်မူ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်နေလေသည်။

ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးက မုန့်ချဲ့ဝေ့နှင့် အနည်းငယ် တူသည်ဟု ကျန်းမန် ခံစားလိုက်ရသည် မုန့်ချဲ့ဝေ့ကလည်း အသံ နေအသံထား တည်ငြိမ်သော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အေးစက်မှုများ ပါဝင်နေလေသည်။

လူကို အချိန်မရွေး အေးခဲ သွားစေနိုင်ပြီး အပိုင်းပိုင်း အစစ ဖြစ်သွားစေနိုင်လေသည်။

အဝါကြီးလိုမျိုး အေးခဲ ခံရလျှင်တောင် ဘာမှ မဖြစ်သည့်သူ ကလွဲ၍ပင် ဖြစ်လေသည်။

ယန်ရိချိုးက ကျန်းမန်ကို ကြည့်လိုက်သည် ကျန်းမန်က နှစ်ပတ်လည် ပထမနေရာ ရရုံသာမက ခြံဝင်းသုံးခု၏ နှစ်ပတ်လည် ပထမနေရာကိုပါ ရသွားလိမ့်မည်ဟု သူမ တကယ် မထင်ထားခဲ့ချေ။

ပါရမီရှင်များ အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အနိုင်ယူလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ဤမျှ ထင်ရှားနေသဖြင့် လူများကို အားကျ မနာလို ဖြစ်စေသည့် အပြင် မိမိ၏ ဆုံးရှုံးမှုကိုပါ နာကြည်းစေလေသည်။

ထို့ကြောင့် သင်ကြားရေး ဆရာမ ဖြစ်သည့် သူမအပေါ် ဒေါသ ပုံချကြခြင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းမန် နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲ ဝင်လျှင် သေချာပေါက် နာမည်ကြီးလာမည် ဆိုသည်ကို သူမ သိထားလေသည်။

သို့သော် ဤမျှအထိ အောင်မြင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ချေ။

ဝေ့ရန်တို့ကို တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့လေသည်။

သူတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ပါရမီ ကောင်းကောင်း အဋ္ဌမမြောက် ခြံဝင်းမှာ ရှိနေစဉ်က လူတိုင်းကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့သလော။

တချို့လူများက သူတို့ သုံးယောက် မရှိ၍ ထို့အပြင် သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းကနေ ပါရမီရှင် ငါးယောက် ထွက်သွားသောကြောင့်ဟု ပြောကြသော်လည်း။

၎င်းကြောင့် ကျန်းမန်ကို အခွင့်အရေး ရသွားစေသည် ဟူ၍ပင် ဖြစ်လေသည်။

မဟုတ်လျှင် ဤသို့သော အောင်မြင်မှုမျိုး မည်သို့ ရလာမည်နည်း။

ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ယန်ရိချိုးကတော့ သူတို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှည့်စားနေကြသည်ဟုသာ ထင်မြင်မိလေသည်။

ရှင်းပြရန်ပင် မလိုအပ်တော့ချေ။

"မင်းရဲ့ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူလည်း အဖမ်းခံရတယ် အခုထိ အချုပ်ထဲမှာပဲ"

ယန်ရိချိုးက စေတနာဖြင့် ပြောပြလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့လေသည်။

ယွီစီနီယာမမ အဖမ်းခံရတာလား။

အခုထိ မလွတ်သေးဘူးလား။

အတွင်းဂိုဏ်းကလည်း စာသင်ဖို့ လိုအပ်သည် မဟုတ်ပါလော။

"အဲဒါလည်း ညအိပ်ပျက်ခံတာကြောင့်ပဲလား"

ကျန်းမန်က မေးလိုက်လေသည်။

"အစပိုင်းကတော့ ဟုတ်တယ် နောက်ပိုင်း စုံစမ်းကြည့်တော့ သူက ဂိုဏ်းကို ထိခိုက်စေတဲ့ ကိစ္စတွေ အများကြီး လုပ်ထားတာ တွေ့ရလို့ ဆက်ပြီး အချုပ်ချ ခံထားရတာ"

ယန်ရိချိုးက သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အများကြီး ရှာထားနိုင်သဖြင့် ယွီစီနီယာမမ မရှိလျှင်တောင် ကောင်းကောင်း တိုးတက်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

"ဆရာမယန် ညအိပ်ပျက်ခံ ကျင့်ကြံတာကို တားဆီးခံရမှာလား"

ကျောက်ယောင်ယောင်က မေးလိုက်လေသည်။

"ဂိုဏ်းက ညအိပ်ပျက်ခံ ကျင့်ကြံတာကို အားမပေးပါဘူး"

ယန်ရိချိုးက အမှန်အတိုင်း ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

အားမပေးဘူးဆိုသည်မှာ မတားဆီးဘူး ဟုလည်း အဓိပ္ပာယ် ရသည် မဟုတ်ပါလော။

အခြားသူများလည်း ထပ်မမေးတော့ပါချေ။

"သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းက စပြီး လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှု လိုအပ်ချက်တွေ မြင့်တက်လာမယ် ဒါတင် မကသေးဘူး တစ်ခါတစ်ရံမှာ မင်းတို့ကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တချို့ထဲ ပို့ပြီး လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေ လုပ်ခိုင်းမယ်"

ယန်ရိချိုးက ဆက်ပြောလေသည်။

"ဒါ့အပြင် တောင်တန်းတွေထဲ ခေါ်သွားပြီး မိစ္ဆာသားရဲတွေ အကြောင်းကို ပိုပြီး နားလည်အောင် လုပ်ပေးမယ်"

"ဒါပေမယ့် အခက်အခဲတွေက သိပ်မကြီးဘူး သတိထားပြီး သေချာ ကျင့်ကြံရင် အများအားဖြင့် ပြဿနာ မရှိနိုင်ဘူး"

"ပေါ့ဆရင်တော့ မထင်မှတ်တဲ့ အန္တရာယ်တွေ ဖြစ်နိုင်တယ်"

လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှုတွင် အမှတ် မရှိပါချေ။

၎င်းကို အားလုံး နားလည်ကြလေသည်။

နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲက ခြံဝင်းသုံးခု စာမေးပွဲနှင့် တောင်ထွတ်ခုနစ်ခု စာမေးပွဲအတွက် ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့တွင် အမှတ် မရှိဘဲ လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှုကိုသာ အဓိက ထားလေသည်။

အရင်ဆုံး အမှတ်ဖြင့် စစ်ထုတ်ပြီးမှ လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို အတည်ပြုခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ သိုင်းပညာရပ် ဆရာ အသစ်က မနက်ဖြန်ကျရင် မင်းတို့နဲ့ လာမိတ်ဆက်လိမ့်မယ် သူ့ကို သွားမစော်ကားမိစေနဲ့နော် အတွင်းဂိုဏ်းက ပါရမီရှင် တစ်ယောက် သုံးနှစ် လာပြီး လေ့ကျင့်ရေး ဆင်းတာလို့ ကြားတယ်"

ယန်ရိချိုးက ပြောလိုက်လေသည်။

လူတိုင်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားကြလေသည်။

သိုင်းပညာရပ် ဆရာက အရင်က တစ်ယောက် ရှိခဲ့ဖူးသော်လည်း နောက်ထပ် တစ်ယောက် ရှိလာလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြချေ။

၎င်းကလည်း အတွင်းဂိုဏ်းမှနေ၍ လေ့ကျင့်ရေး ဆင်းလာခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒါ့အပြင် မင်းတို့ရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွေက မဆိုးပါဘူး ညအိပ်ပျက်ခံပြီး ကြိုးစားထားတာလေ တခြားလူတွေကလည်း ညအိပ်ပျက်ခံတာကို သိသွားပြီဆိုတော့ မင်းတို့ရဲ့ အားသာချက်တွေက သိပ်မကျန်တော့ဘူး"

ထို့နောက် ယန်ရိချိုးက ထပ်မံ သတိပေးလိုက်လေသည်။

"ပိုပြီး ကြိုးစားကြရမယ်"

"မကြာခင် ကာလအတွင်း မင်းတို့ကို လာရောက် အဆက်အသွယ် လုပ်မယ့်သူတွေ ရှိလာလိမ့်မယ် ရည်ရွယ်ချက် အမျိုးမျိုးနဲ့ပေါ့"

"မင်းတို့လည်း အရမ်း သတိထားကြပါ"

"တကယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ဘူးဆိုရင် ငါ့ကို လာမေးလို့ ရတယ်"

"ကျွန်တော် ယွန်းရှာတောင်ထွတ်ရဲ့ လျှို့ဝှက် သိုင်းပညာရပ်ကို ဘယ်တော့ ကျင့်ကြံလို့ ရမလဲ"

အရေးကြီးသည်များကို မှာကြားပြီးမှ ကျန်းမန်က မေးခွန်း မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါပဲ မင်း ပြန်သွားပြီး ဖတ်ကြည့်လိုက် နားမလည်တာ ရှိရင် သိုင်းပညာရပ် ဖြန့်ဝေရေး ဌာနကို သွားမေးလို့ ရတယ်"

ယန်ရိချိုးက စာအုပ် တစ်အုပ်ကို ကျန်းမန်ထံ ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆရာမယန် စတုတ္ထ ပဉ္စမ ဆဋ္ဌမ ခြံဝင်းတွေရဲ့ စာမေးပွဲကို ဝင်တာက အချိန်ဖြုန်းရာ ကျတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်"

ကျန်းမန် စာအုပ် အပေါ်တွင် နာမည် မပါသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ဒုတိယ မေးခွန်းကို မေးလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော် ပထမ ဒုတိယ တတိယ ခြံဝင်းတွေရဲ့ နှစ်ပတ်လည် စာမေးပွဲကို တိုက်ရိုက် ဝင်ချင်တယ်"

"နည်းလမ်း ရှိလား"

ထိုစကားကို ကြားသော် ယန်ရိချိုးက ကျန်းမန်ကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် ကြည့်နေပြီး အနည်းငယ် နှမြောသွားခဲ့လေသည်။

ဒါဆို စတုတ္ထ ပဉ္စမ ဆဋ္ဌမ ခြံဝင်းက လူတွေ မင်း အရိုက်ကို မခံရတော့ဘူးပေါ့။

ထိုလူများကတော့ ပျော်လွန်း၍ အိပ်တောင် ပျော်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် ဝေ့ရန်တို့ကိုလည်း လွတ်သွားစေပြန်လေပြီ။

သူတို့ကို အခွင့်အရေး ပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားလေသည်။

အနည်းငယ် စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် သူမက ကောင်းသည်ဟုသာ ထင်လိုက်လေသည်။

မိမိလည်း နောက်နှစ် ဒုက္ခ မခံရတော့ဘူးပေါ့ ဟု တွေးမိလေသည်။

"ငါ မင်းအတွက် နည်းလမ်း ရှာပေးပါ့မယ် မင်းကတော့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ဖို့သာ အာရုံစိုက်ထား"

ယန်ရိချိုးက ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ငြင်းပယ်ခြင်း မခံရဘူးဆိုသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရလေသည်။

အခြားသူများကတော့ အံ့ဩသွားကြလေသည်။

တိုက်ရိုက် ပထမ ဒုတိယ တတိယ ခြံဝင်းတွေကို သွားမယ် ဟုတ်လား။

ဤ ခုန်ပျံကျော်လွှားမှုက နည်းနည်း လွန်လွန်းနေသည် ပထမ ဒုတိယ တတိယ ခြံဝင်းတွေက ပါရမီရှင် အများဆုံး နေရာပင် ဖြစ်လေသည်။

သွားလျှင် တကယ်တော့ တော်တော် အန္တရာယ် များလှပေသည်။

ထို့နောက် ရိုးရှင်းသော သင်ကြားရေး အစီအစဉ်များ ပြုလုပ်ပြီး မေးစရာ ရှိပါက မေးမြန်းနိုင်ကာ ဆရာမယန်က ဖြေကြားပေးမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့အပြင် အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ်များလည်း ရှိသေးလေသည်။

အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ်က အမှတ် အများကြီး ရနိုင်သလို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများလည်း အများကြီး ရှာနိုင်လေသည်။

သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းမှာ သိပ်ပြီး အသုံးမများသေးသော်လည်း စတုတ္ထ ပဉ္စမ ဆဋ္ဌမ ခြံဝင်းတွေမှာတော့ တော်တော်လေး အသုံးများလေသည်။

ယန်ရိချိုးက သူတို့ကို သေချာ ဂရုစိုက်ကြရန် မှာကြားခဲ့လေသည်။

သို့သော် အခြားလူများက အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ်များကို သိပ်ပြီး လေ့လာလေ့ မရှိကြချေ。

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ညအိပ်ပျက်ခံ ကျင့်ကြံခြင်းက သူတို့ကို ဖိအား တစ်မျိုး ဖြစ်စေသောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။

အနားယူလိုက်သည်နှင့် တခြားလူများက ကျော်တက်သွားနိုင်သည် ဟူ၍ ပင် ဖြစ်လေသည်။

အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ်များကို အာရုံစိုက်လိုက်လျှင်လည်း ဤအတိုင်းပင် ဖြစ်လေသည်။

သေချာပေါက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မလုံလောက်သူများကတော့ အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ်များကို သေချာ လေ့လာရမည် ဖြစ်လေသည်။

ထိုမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ပိုရပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

နေ့လယ်ပိုင်း သင်ကြားရေး ပြီးဆုံးသွားလေသည်။

ကျန်းမန်သည် မိမိ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့လေသည်။

သူ ကိုယ်တိုင် ထမင်းဟင်း ချက်စားပြီး စားရင်း ယွန်းရှာတောင်ထွတ်၏ လျှို့ဝှက် သိုင်းပညာရပ်ကို ဖတ်နေလေသည်။

"အဝါကြီး မင်းဘယ်လိုထင်လဲ ဒီ ယွန်းရှာတောင်ထွတ် လျှို့ဝှက် သိုင်းပညာရပ်က တိုက်ခိုက်ရေးကို အဓိက ထားတာလား"

ကျန်းမန် ပေါက်စီကို ကိုက်ရင်း ပြောလိုက်လေသည်။

တစ်ဆက်တည်း စာအုပ်ကို လှန်လိုက်လေသည်။

"မင်း ချမ်းသာနေပြီ မဟုတ်လား ဘာလို့ ပေါက်စီ စားနေတုန်းလဲ"

နွားဝါကြီးက မြက်စားရင်း မေးလိုက်လေသည်။

"ငါတို့ ဂိုဏ်းကို ရောက်နေပြီလေ မင်းက ဘာလို့ မြက် စားနေတုန်းလဲ"

ကျန်းမန်က ပြန်မေးလိုက်လေသည်။

"ငါက အသား မကြိုက်လို့လေ မင်းကော မကြိုက်လို့လား"

နွားဝါကြီးက ပြန်မေးလိုက်လေသည်။

"ဆင်းရဲရတာကို ကြောက်လို့ပေါ့"

ကျန်းမန် လက်ထဲရှိ ပေါက်စီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

ပိုက်ဆံ ရှိလျှင်တောင် မသုံးရဲချေ။

နောက်ပိုင်း ကျင့်ကြံသည့်အခါ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မလောက်မည်ကို စိုးရိမ်၍ ဖြစ်ပြီး အထူးသဖြင့် ချေးစရာ နေရာတောင် မရှိသည့် အခြေအနေမျိုး ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုးရွားလေသည်။

ခေါင်းကိုက်စရာပင် ဖြစ်လေသည်။

"ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက် နတ်အလင်းက တိုက်ခိုက်ရေး သိုင်းပညာရပ်နဲ့ မတူဘူးနော်"

ကျန်းမန်က လျှို့ဝှက် သိုင်းပညာရပ်၏ နာမည်ကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။

၎င်းက အဆင့်မြင့်အဆင့် သိုင်းပညာရပ် ဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံရန်မှာ မလွယ်ကူလှပေ။

မည်သို့ ကျင့်ကြံရမည်ကို နားလည်ရန်ပင် အချိန် တော်တော် ယူရမည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ကျန်းမန်က အကျိုးသက်ရောက်မှုကိုသာ ကြည့်ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် အခက်အခဲ မရှိလှချေ။

မကြာမီမှာပင် သူ ကောက်ချက်တစ်ခု ရလိုက်လေသည်။

ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက် နတ်အလင်း နေထွက် အခန်း….

နေထွက်သည့် အချိန်တွင် ရောင်ခြည်များ တောက်ပနေလေသည်။

နေထွက်သည်ကို စုစည်းပြီး ရောင်ခြည်များ ထွန်းလင်းသောအခါ မိုးကြိုး ပစ်သကဲ့သို့ တောင်များကို တုန်ခါစေပြီး ကျောက်တုံးများကို ကြေမွသွားစေလေသည်။

ထို့နောက် ကျန်းမန် နားလည်သွားခဲ့လေသည်။

၎င်းက တိုက်ခိုက်ရေး သိုင်းပညာရပ်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ထိုပထမ အပိုင်းက နေထွက်သည်ကို စုစည်းရမည် ဖြစ်လေသည်။

အောင်မြင်စွာ စုစည်းနိုင်လျှင် ရောင်ခြည်များ ကျဆင်းလာပြီး လူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်စေမည် ဖြစ်လေသည်။

အောင်မြင်စွာ စုစည်းနိုင်ရန်အတွက် အဆင့်လေး အထိ ရောက်ရန် လိုအပ်လေသည်။

အဆင့်ငါး ရောက်မှသာ ရောင်ခြည် ကျဆင်းနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

အဆင့်ခြောက် ရောက်လျှင် ရောင်ခြည်က အလင်းပြန်ပြီး ဒုတိယ လူထံ ရောက်သွားမည် ဖြစ်လေသည်။

ထိုနည်းတူစွာပင် ဆက်သွားမည် ဖြစ်လေသည်။

အဆင့်ဆယ့်သုံး ရောက်လျှင် အလင်းရောင်က လူ ကိုးယောက်ထံ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့နောက် နေထွက်သည်က ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းအားကို ဆွဲဆောင်ကာ လျင်မြန်စွာ အနားကပ်သွားပြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ဖန်တီးမည် ဖြစ်လေသည်။

"လက်ဝှေ့ သိုင်းနဲ့ နည်းနည်း တူတယ် ရန်သူကို ဘယ်သူ့ကို တိုက်မယ်ဆိုတာ ကြိုပြောသလိုပဲ"

"ကံကောင်းတာက ရှောင်လို့ မရဘူး ကာကွယ်တာ ဒါမှမဟုတ် ရင်ဆိုင် တိုက်ခိုက်တာပဲ ရတယ်"

"စွမ်းအားက ဘယ်လို နေမလဲ မသိဘူး"

စာအုပ်ထဲက မှတ်တမ်းများ အရဆိုလျှင် အလွန် အစွမ်းထက်သင့်ပေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ကျန်းမန်သည် စာအုပ်ကို နွားဝါကြီးထံ ပေးလိုက်လေသည်။

တစ်ဖက်လူက ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးလျှင် သူ ကျင့်ကြံ သင်ယူ၍ ရပြီ ဖြစ်လေသည်။

စနစ်တကျ သင်ယူရန်ကတော့ စောပါသေးသည်။

ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်လာမှသာ စဉ်းစားမည် ဖြစ်လေသည်။

အတွင်းဂိုဏ်း…

တရားခံစစ်ဆေးရေးဌာန၏ အကျဉ်းထောင်ထဲတွင်…

ဟော့ပင်းကျီသည် နေရောင် မမြင်ရသော အကျဉ်းခန်းထဲတွင် အချုပ်ချ ခံထားရလေသည်။

သက်သေ အထောက်အထား မလုံလောက်သေးသဖြင့် သူမကို ဤနေရာတွင် ခေတ္တ ထားရှိရမည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် သူမ မစိုးရိမ်ပါချေ။

ကျန်းမန် အိပ်ပျော်သွားသည်နှင့် တစ်ဖက်လူက သူမကို ကယ်ရန် နည်းလမ်း ရှာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

သူ့ကိုယ်သူ အပြစ်ခံယူရလျှင်တောင် လုပ်မည်ပင် ဖြစ်လေသည်။

မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက သူမကို ဤသို့ဖြင့် ရှုံးနိမ့်သွားစေမည် မဟုတ်ချေ။

မကြာမီမှာပင် တစ်ဖက်လူ သေချာပေါက် အိပ်ပျော်သွားလိမ့်မည် ဖြစ်လေသည်။

သူမ အသေအချာ ယုံကြည်နေလေသည်။

အပြင်ဘက်တွင် ရန်ချန်းသည် ကျောက်နံရံကို မှီကာ အကျဉ်းခန်းကို ကြည့်နေလေသည်။

"ဆက်မစစ်ဆေးတော့ဘူးလား"

သူ့ဘေးတွင် အမျိုးသမီး တစ်ဦးက ရိုသေစွာဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

"မလိုတော့ဘူး သူမ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်ဆိုတာကို အတည်ပြုပြီးပြီ ပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ သော့ခလောက်လည်း ရှိနေတယ်ဆိုတော့ သေချာပေါက် အရေးပါတဲ့ လူပဲ"

ရန်ချန်း ခေါင်းအနည်းငယ် ခါပြလိုက်လေသည်။

"သူမ အခုထိ ဒီလောက် တည်ငြိမ်နေနိုင်သေးတာက သူမ အဖမ်းမခံရသေးဘူးလို့ ယုံကြည်နေလို့ပဲ ပြီးတော့ လာကယ်မယ့်သူ ရှိသေးတယ်လို့ ထင်နေတာ"

"အဲဒီ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက ငါတို့ အကြောင်းကို သိတာ အရမ်း နည်းလွန်းတယ်"

"ရှာတဲ့ လူတွေကလည်း သာမန်ပါပဲ"

"ငါတို့ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေရုံပဲ"

"မိစ္ဆာနတ်ဘုရားမှာ နောက်တစ်ကွက် ရှိသေးလား ဘယ်သူ ဖြစ်မလဲ"

အမျိုးသမီးက မေးလိုက်လေသည်။

"သူမကို တိုင်တဲ့သူပဲ ဖြစ်လောက်တယ် ဒီလူက အရမ်း ထူးဆန်းတယ် ဒါပေမယ့် သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အရှိန်အဝါ တကယ်ပဲ မရှိဘူးဆိုတော့ ငါတို့ တာဝန်ထဲမှာ မပါတော့ဘူး"

ရန်ချန်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်လေသည်။

"သူ နောက်ပိုင်း ငါတို့ဆီ ထပ်လာမလား မလာဘူးလား ဆိုတာကိုပဲ မသိတာ"

နောက်တစ်နေ့…..

ကျန်းမန်တို့ သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းငယ်သို့ ရောက်လာကြလေသည်။

ယနေ့က ဆရာ အသစ် ရောက်လာမည့် နေ့ပင် ဖြစ်လေသည်။

အားလုံးက ဆရာ အသစ်က ဘယ်လို လူမျိုးလဲ ဆိုသည်ကို သိချင်နေကြလေသည်။

ယန်ရိချိုး၏ မိတ်ဆက်စကားမှာ ပါရမီရှင်ဟု ပါသည် မဟုတ်ပါလော။

ထို့ကြောင့် သဘာဝကျကျ လူများကို သိချင်စိတ် ဖြစ်စေလေသည်။

ကျန်းမန်တောင် ပါရမီရှင်ဆိုတာ ဘယ်လို လူမျိုးလဲ ဆိုသည်ကို မြင်ချင်နေလေသည်။

မကြာမီမှာပင် လူနှစ်ယောက် ဝင်လာသည်ကို သူတို့ တွေ့လိုက်ရလေသည်။

အရှေ့က လျှောက်လာသူမှာ သေချာပေါက် ယန်ရိချိုး ပင် ဖြစ်လေသည်။

ယန်ရိချိုးသည် အသက် သုံးဆယ်ကျော် အရွယ် ရှိသော်လည်း မျက်နှာ အသွင်အပြင်က ထင်ရှားပြီး ကိုယ်နေဟန်ထားကလည်း ထူးခြားလှပေသည်။

လူများကို တော်တော်လေး ဆွဲဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။

သို့သော် သူမ၏ နောက်တွင် အသက် နှစ်ဆယ်ကျော် အရွယ် အမျိုးသား တစ်ဦး ရပ်နေလေသည်။

နှင်းဆွတ်သကဲ့သို့ ဖြူဖွေးသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အဝတ်အစားများ လွင့်ပျံနေချိန်တွင် တိမ်တိုက်များ ပြေးလွှားနေသကဲ့သို့ပင် ရှိလေသည်။

မျက်ခုံးများမှာ မင်ဖြင့် ဆွဲထားသကဲ့သို့ လှပပြီး မျက်လုံးများမှာ အေးစက်သော ကြယ်ပွင့်များကဲ့သို့ တောက်ပနေကာ လေတိုက်သောအခါ ဆံပင်များ လွင့်ဝဲနေပြီး ကျောက်စိမ်း ဆံထိုးကို စောင်းစောင်းလေး ထိုးထားကာ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက ကဗျာ တစ်ပုဒ် ပန်းချီကား တစ်ချပ်ကဲ့သို့ လှပလှပေသည်။

ခြံဝင်းငယ် တစ်ခုလုံး ကြောင်အမ်းသွားကြလေသည်။

အထူးသဖြင့် ကျောက်ယောင်ယောင်နှင့် အန်းရုံပင် ဖြစ်လေသည်။

ပို၍ပင် အံ့ဩသွားကြလေသည်။

"သွားရည်တွေ ကျနေပြီ"

ချောင်ချန်က သူ၏ သွားရည်များကို သုတ်ရင်း ဘေးရှိ အန်းရုံကို သတိပေးလိုက်လေသည်။

"သူသာ မိန်းကလေး ဖြစ်ရင် ငါ့ထက် နည်းနည်းလေးပဲ ညံ့မယ် ထင်တယ်"

အန်းရုံလည်း အလိုအလျောက် သွားရည်များကို သုတ်လိုက်လေသည်။

"မင်းက တကယ်ပဲ လူကို စော်ကားတတ်တာပဲ"

လင်းချင်းရှန်က ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန်လည်း အံ့ဩသွားခဲ့သည် ဤလူက တကယ်ပင် သာမန် မဟုတ်ချေ။

သေချာပေါက် တစ်ဖက်လူသာ မိန်းကလေး ဆိုလျှင်လည်း ထိုမျှလောက်ပင် ဖြစ်မည်ဟု တွေးလိုက်လေသည်။

မုန့်ချဲ့ဝေ့ကို မမီပါချေ။

အဲဒီတုန်းက ကိုယ် တကယ် ရွေးတတ်ခဲ့တာပဲ။

အရူး ဘဝမှာတောင် ကျန်းမန် အစောပိုင်း မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် မြင်ယောင်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းခါကာ မတွေးတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အဲဒီတုန်းက သူ လူတစ်ယောက်ကိုပဲ မြင်ခဲ့တာ ဖြစ်လေသည်။

မုန့်ချဲ့ဝေ့ တကယ် ရွေးတတ်တာ ဖြစ်ရမည် တစ်ခါ ရွေးလိုက်တာနဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်ကို ရွေးမိသွားတာကိုး ဟု တွေးမိလေသည်။

"ဂျီဟောက် မင်းတို့ရဲ့ သိုင်းပညာရပ် ဆရာ အသစ်"

ယန်ရိချိုးက မိတ်ဆက်ပေးလိုက်လေသည်။

"ငါက သိုင်းပညာရပ် ဆရာ ဖြစ်ပေမယ့် အဓိကကတော့ လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှုကိုပဲ သင်ပေးမှာ"

ဂျီဟောက်က လူတိုင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းအားကို ပိုပြီး ကောင်းကောင်း နားလည်နိုင်ဖို့အတွက် မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အားနဲ့ အလေးချိန်ကို ငါ စမ်းသပ်ဖို့ လိုတယ်"

"ငါ့လက်ကို ကိုင်ထား ပြီးရင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နဲ့ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်"

ပြောရင်းနှင့် သူက ကျန်းမန်၏ အရှေ့သို့ လျှောက်လာကာ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဒီလို စမ်းသပ်တာလား။

သို့သော် သူက အများကြီး မတွေးဘဲ တစ်ဖက်လူ၏ လက်ကို ကိုင်လိုက်လေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျန်းမန် မတိုက်ခိုက်ရသေးမီမှာပင် တစ်စုံတစ်ရာသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယားနှင့် ဆင်တူသော အရှိန်အဝါမျိုးပင် ဖြစ်လေသည်။

မကောင်းတော့ဘူး။

မုန့်ချဲ့ဝေ့ မိသားစုက လူပဲ။

ငါ့ကို စမ်းသပ်ဖို့ လာတာပဲ။

All Chapters