အခန်း ၁၄၈

အခန်း (၁၄၈) သမက်လောင်းကို အတည်ပြုခြင်း

ခြံဝင်းငယ်ထဲတွင် ကျန်းမန်သည် အရှေ့ရှိ လူနှင့် လက်ဆွဲ နှုတ်ဆက်နေလေသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ တောင်းဆိုချက်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ပင် ဖြစ်လေသည်။

သာမန် စမ်းသပ်မှု တစ်ခုဟု ထင်ထားခဲ့လေသည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက တိုက်ရိုက် လှုပ်ရှားလာပြီး သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါများကို စစ်ဆေးလာမည်ဟု မည်သို့မျှ မထင်ထားခဲ့ချေ။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယားကို ပစ်မှတ်ထားလာခြင်း ဖြစ်လောက်လေသည်။

ခဏတာ ပေါ့ဆသွားခဲ့လေသည်။

တစ်ဖက်လူက ဂျီ ဆိုသော မျိုးရိုးနာမည် ဖြစ်နေသဖြင့် မုန့်ချဲ့ဝေ့ဘက်သို့ မတွေးမိခဲ့ခြင်း ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဘယ်နာမည်က အတုလဲ ဒါမှမဟုတ် နှစ်ခုလုံးက အစစ်ပဲလား ဆိုတာကိုတော့ မသိချေ။

သို့သော် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ်ဖက်လူက ဘာကိုမျှ စစ်ဆေးတွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မုန့်ချဲ့ဝေ့က လူတစ်ယောက် ရောက်လာမည်ဟု ပြောကတည်းက သူသည် နွားဝါကြီးကို အကူအညီ တောင်းထားပြီး ဖြစ်သောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။

မုန့်ချဲ့ဝေ့ကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သူ ကိုယ်တိုင် လာရောက်ခြင်းမှလွဲ၍ မည်သူမျှ ဘာကိုမှ စစ်ဆေးတွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤသည်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား အဝါကြီး၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်လေသည်။

မုန့်ချဲ့ဝေ့မှာ သိသိသာသာပင် လာရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယား ရှိနေသည်ကို မည်သူမျှ စစ်ဆေးတွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

တစ်ဖက်လူ၏ စစ်ဆေးမှုကို ခံစားနေရင်း ကျန်းမန်သည် ကောင်းကင်ဘုံ မှတ်တမ်းကျမ်းကိုပါ ဖွင့်လိုက်လေသည်။

တစ်ဖက်လူ ဤမျှ အရည်အချင်း ရှိနေသည်ကို ကောင်းကင်ဘုံ မှတ်တမ်းကျမ်းက မည်သို့သော အကဲဖြတ်ချက် ပေးမည်ကို ကြည့်ရှုချင်၍ ပင် ဖြစ်လေသည်။

[အရေးမပါသော အရာ]

စာလုံးလေးလုံး ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် စာအုပ်မှာ မည်သို့မျှ တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း မရှိဘဲ ပိတ်သွားခဲ့လေသည်။

ကျန်းမန် အနည်းငယ် စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်၊ ပုရွက်ဆိတ်ကို မှတ်တမ်းမတင်တာ ပိုဆိုးသလား အရေးမပါတဲ့ အရာက ပိုဆိုးသလား ပေါ့။

နှစ်ခုလုံး ညံ့တယ် ထင်ပါတယ်။

တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားက အရာတစ်ခုခုကို ဆက်လက် ရှာဖွေနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ကျန်းမန်က ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ စတင် တိုက်ခိုက်လိုက်လေသည်။

"မဆိုးဘူး"

တိုက်ခိုက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသော ဂျီဟောက် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့လေသည်။

သို့သော် မျက်လုံးထဲတွင်တော့ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေလေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဘာကိုမျှ စစ်ဆေးမတွေ့ရှိခဲ့သောကြောင့် ပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းမန်ကတော့ ထိုစွမ်းအားက ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယားကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ထို့အပြင် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင်ပင် ဖြစ်လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် စွမ်းအားများ ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားခဲ့လေသည်။

ကျန်းမန်၏ တိုက်ခိုက်မှုလည်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး ဂျီဟောက်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆက်ပြီး ကြိုးစားပါ မင်းရဲ့ အနာဂတ်က အကန့်အသတ် မရှိဘူး"

သူ လိုချင်သော အဖြေကို မရရှိခဲ့သဖြင့် ဂျီဟောက်သည် အရှေ့ရှိ လူကို ပို၍ပင် အထင်ကြီး လေးစားသွားခဲ့လေသည်။

ကျန်းမန်က တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ကာ သူ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယားကို ဘာလုပ်ဖို့ ရှာနေသနည်းဟု သိချင်စိတ် ဖြစ်မိလေသည်။

မုန့်ချဲ့ဝေ့ ခိုင်းလိုက်တာလားပေါ့။

တကယ်လို့ ဟုတ်တယ် ဆိုရင် အကောင်းဆုံးပဲ။

ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကိုယ် စစ်ဆေးခံလိုက်ရပြီ ဆိုတော့ အလင်းရောင် အောက်ကို ရောက်သွားပြီလို့ အဓိပ္ပာယ် ရတာကိုး။

ရှာတွေ့သွားမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူး။

ဒါပေမယ့် အိမ်မှာ နွား တစ်ကောင် ရှိနေသေးတယ်၊ တကယ်လို့ အရှေ့က လူက မုန့်ချဲ့ဝေ့ ရဲ့ လူ ဆိုရင် ကိုယ်က စောစော ကတည်းက လူမိနေလောက်ပြီ။

ဒါဆို သူတို့ နှစ်ယောက် က တိုက်ရိုက် ပတ်သက်မှု မရှိဘူးပေါ့။

ကျန်းမန် အများကြီး ဆက်မတွေးတော့ပါဘူး၊ လက်ရှိ အခြေအနေ အရ ဆိုရင် အရှေ့က လူ က သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယား ရှိနေတယ် ဆိုတာကို မသိသရွေ့ ဘာအန္တရာယ် မှ မရှိဘူး။

တကယ်လို့ သိသွားရင်တော့ တစ်မျိုး ဖြစ်သွားမှာပေါ့။

မကြာမီမှာပင် ဂျီဟောက်၏ စမ်းသပ်မှုများ အားလုံး ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

သူက စင်မြင့်ပေါ်တွင် ရပ်ကာ အောက်ဘက်ရှိ လူများကို ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"စွမ်းအားတွေ မဆိုးကြဘူး၊ တောင်ထွတ်ခုနစ်ခု ခြံဝင်းခုနစ်ခု မှာ မင်းတို့ရဲ့ စုစုပေါင်း စွမ်းအား က အကောင်းဆုံး ပဲ"

"သေချာပေါက် ညအိပ်ပျက်ခံတာ များသွားလို့လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

"ဒါပေမယ့် ဒါက မင်းတို့ လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှု ကောင်းတယ် လို့ မဆိုလိုဘူး"

"သန်ဘက်ခါ ပေါ့"

"မင်းတို့ သေချာ ပြင်ဆင်ထားကြ၊ ငါ မင်းတို့ကို လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ထဲ ခေါ်သွားပြီး လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်မှု လုပ်ခိုင်းမယ်"

"အကြမ်းဖျင်း သုံးလ လောက် ဝင်ရမယ် ထင်တယ်"

"ဆရာမယန်လည်း အတူတူ လိုက်ခဲ့ရမယ်၊ အခြေခံ သင်ခန်းစာတွေကို လစ်ဟင်းလို့ မရဘူး"

ယန်ရိချိုး ပါးစပ် ဟသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်မလည်း လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်"

အတွင်းဂိုဏ်းက ပါရမီရှင် ရဲ့ အကွက်ဆင်တာကို ခံလိုက်ရတာပဲ။

သုံးလတောင် ဒုက္ခ သွားခံရတော့မယ်။

အခြား သူများလည်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပစ္စည်းများစွာ ပြင်ဆင်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်လေသည်။

ဆေးလုံးများ၊ အဆောင်များ စသည်တို့ကို ယူဆောင်သွားရမည် ဖြစ်လေသည်။

မဟုတ်လျှင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တက်လှမ်းခြင်းကို များစွာ ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းမန်လည်း သုံးလစာ သုံးမည့် ဆေးလုံးများကို သွားဝယ်ရမည် ဖြစ်လေသည်။

ဒါက တစ်ခဏအတွင်းမှာပဲ သူ့ကို ဆင်းရဲသွားစေတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

မုန့်ချဲ့ဝေ့ မိသားစုက လူတွေ က တကယ်ပဲ သူ့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ လာတာပဲ။

ထို့အပြင် ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက် နတ်အလင်းကိုလည်း ကိုယ်တိုင် သေချာ မလေ့လာရသေးဘူး ဆိုတော့ ညအိပ်ပျက်ခံ ပြီး အဝါကြီး ရှင်းပြတာကို နားထောင်ရဦးမည်။

ဤအချိန်တွင် ဂျီဟောက်က လူတိုင်းကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောလေသည်။

"တခြား ဂိုဏ်းက လူတွေ လာမယ် ဆိုတာကို မင်းတို့ ကြားပြီးပြီလား"

ထိုစကားကို ကြားသော် ကျိုးပုဖန် က ပြောလိုက်လေသည်။

"ချန်ချင့် ဂိုဏ်းလား"

"ဟုတ်တယ်"

ဂျီဟောက်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"သူတို့က အင်မော်တယ် စံအိမ် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွက် လာကြတာ ဒါပေမယ့် ဘယ်သူ ဝင်ရမလဲ ဆိုတာကို ပြိုင်ပွဲ ကြီး နဲ့ ဆုံးဖြတ်ရမှာ"

"ပြိုင်ပွဲကြီး ဆိုရင်တော့ ဆုလာဘ် တွေ ရှိမှာပဲ"

"ငါတို့ သွားမယ့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေက တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ပဲ သူတို့ ပြိုင်ပွဲ လုပ်မယ့် နေရာ ဖြစ်နေတယ်၊ တကယ်လို့ အဆင်ပြေရင် မင်းတို့ကို ခေါ်သွားပြီး သူတို့ ကျန်ခဲ့တဲ့ ပစ္စည်း တချို့ကို ကောက်ခိုင်းလို့ ရတယ်"

"ဥပမာ ဝိညာဉ်ဓားတွေ၊ မှော်ဝတ်ရုံတွေ၊ ဝိညာဉ်ဒိုင်းတွေ၊ ဒါမှမဟုတ် နေ့သန့်စင် ကျောက်တုံး နဲ့ လသန့်စင် ကျောက်တုံး တွေပေါ့"

"အခွင့်အရေးက ရခဲတယ်၊ တကယ်လို့ သူတို့ အရင် ရောက်သွားရင် ငါတို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲ ဝင်လို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမယ့် ငါတို့ အရင် ရောက်သွားရင် ဂိုဏ်းက ငါတို့ကို နှင်ထုတ်လို့ မရဘူး"

"ဒါပေမယ့် သူတို့ ပြိုင်ပွဲ လုပ်မယ့် နေရာ ကိုတော့ ကျူးကျော် ဝင်ရောက်လို့ မရဘူး၊ အပြင်ဘက် ကနေပဲ ပစ္စည်း ကောက်လို့ ရမှာ"

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် လူတိုင်း ချက်ချင်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြပြီး အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာနိုင်ရန် ပြန်လည် ပြင်ဆင်ကြတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

ပြိုင်ပွဲကြီး ဆိုသည်မှာ တွေ့ရခဲသော ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သာမန် ကျင့်ကြံသူ များမှာ ပါဝင်ခွင့် မရနိုင်ကြချေ။

ထိုကဲ့သို့သော အရင်းအမြစ် များကို ရရှိရန်မှာ ပို၍ပင် ခက်ခဲလှပေသည်။

ဤတစ်ခေါက် သွားလျှင် ပစ္စည်း ကောက်နိုင်မည် ဆိုတော့ ကျန်းမန် တောင် သွားချင်သွားခဲ့လေသည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဝိညာဉ်ဓား ရှိနေတာကိုး။

ရလိုက်တာနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သောင်းကျော် တန်ဖိုး ရှိတယ်။

ဓားစီး သိုင်းကိုလည်း အသုံးချလို့ ရပြီ။

ဓားကြီးသိုင်းကလည်း တိုက်ခိုက်ရေး သိုင်းပညာရပ် တစ်ခု ဖြစ်လာတော့မှာ။

သို့သော် ထွက်ခွာမည့် အချိန်တွင် ဂျီဟောက်က သူ့ကို ရှာကာ အတူတူ ထွက်သွားကြရန် ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန်လည်း မငြင်းဆန်ခဲ့ပါချေ။ သို့သော် ဆရာ နှင့် အတူတူ ထွက်သွားရသည်မှာ ဤသည်က ပထမဆုံးအကြိမ် ပင် ဖြစ်လေသည်။

တစ်ဖက်လူ ဘာလုပ်ချင်သနည်း ဆိုသည်ကိုတော့ မသိချေ။

လမ်းတွင် ဂျီဟောက်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီတစ်ခေါက် ငါ ယွန်းရှာတောင်ထွတ် မှာ လာပြီး စာသင်တာ အဓိက ကတော့ မင်းအတွက် လာတာပဲ"

"ကျွန်တော့် အတွက်လား"

ကျန်းမန် အနည်းငယ် သိချင်စိတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်၊ ကျွန်တော့်ကို စမ်းသပ် ဖို့ လာတာလား။

"ဟုတ်တယ် မင်းရဲ့ နာမည်က အရမ်း ကြီးနေပြီ လေ၊ သတ္တမမြောက် အဋ္ဌမမြောက် နဝမမြောက် ခြံဝင်း ထဲမှာ မင်းကို ယှဉ်နိုင်မယ့် သူ မရှိတော့ဘူး"

ဂျီဟောက် က ပြန်လည် မြင်ယောင်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အဲဒီတုန်းက ဝေ့ရန်က အစွမ်းအထက်ဆုံး ပါရမီရှင် ဖြစ်လာမယ် လို့ ငါ ထင်ထားခဲ့တာ မထင်မှတ်ဘဲ နောက်ထပ် ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာပြန်ပြီ"

"ဒါကြောင့် ငါ လာပြီး တာဝန် ယူရင်း နဲ့ မင်းရဲ့ စွမ်းရည် တွေကို လာကြည့်တာ"

"မြင်လိုက်ရတော့ ဘယ်လို ခံစားရလဲ"

ကျန်းမန် က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်လေသည်။

ဂျီဟောက်က အရှေ့ရှိ လူကို ကြည့်ကာ လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်လေသည်။

"အစပိုင်း ကတော့ မျှော်လင့်ချက် တွေ ရှိခဲ့တာပေါ့ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက မင်းကို တခြား လူတစ်ယောက် လို့ ထင်ထားခဲ့လို့လေ"

"အဲဒီ စိတ်ပျက်မှုကို ဖယ်ထားလိုက်ရင်၊ မင်းအပေါ် မှာ လေးစားမှုပဲ ရှိတော့တယ်"

"မင်းရဲ့ ဆင်းရဲမွဲတေမှုကို ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိတယ်"

"ဒါပေမယ့် အဲဒီလို ဖြစ်နေတာတောင် မင်းက ပထမနေရာ မှာပဲ ရှိနေသေးတယ်"

"ဒါကို ကြည့်ရင် မင်း က သာမန် မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သိသာပါတယ်"

"ညအိပ်ပျက်ခံ ကျင့်ကြံတဲ့ ကိစ္စ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောရရင်၊ တခြားလူတွေ က မင်းကို ဖြတ်လမ်း ကနေ လိုက်တယ် လို့ ထင်ကြပေမယ့် တကယ်တော့ မင်းက အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း ရဲ့ အုပ်ချုပ်မှု အောက်မှာ ဘယ်သူမှ မလျှောက်ရဲတဲ့ လမ်းကို လျှောက်လှမ်းခဲ့တာပဲ"

"ဒီအတွက် ပါရမီ သာမကဘဲ လောက ရဲ့ ကောလာဟလ တွေကို ဖြိုခွဲရဲတဲ့ ရဲစွမ်းသတ္တိ၊ မသိသေးတဲ့ အရာတွေကို ရင်ဆိုင်ရဲတဲ့ သတ္တိ နဲ့ အတားအဆီး အားလုံးကို လက်ခံရဲတဲ့ ယုံကြည်မှု တွေ လိုအပ်တယ်"

"ဒီလို လူမျိုးတောင် ဝေဖန်ခံရသေးတယ် ဆိုရင် သူတို့ တွေ အမြင်ကျဉ်းလွန်း လို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့"

ကျန်းမန် အရှေ့ရှိ လူကို ကြည့်ကာ ထိုလူသည် တကယ့်ကို ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ပင် ဖြစ်သည်ဟု တွေးမိလေသည်။

ညလေး အိပ်ပျက်ခံတာကိုတောင် ဒီလောက် ချီးကျူး ခံရသေးတယ်။

တကယ်လို့ မုန့်ချဲ့ဝေ့ မိသားစုက လူ သာ မဟုတ်ရင် ဒီလူက သေချာပေါက် သူ့ သူငယ်ချင်း ဖြစ်မှာပဲ။

ဒါ့အပြင် ဆင်းရဲတယ် ဆိုတာကို အထူးတလည် ထုတ်မပြောပါနဲ့။

ထိုအချိန်တွင် ဂျီဟောက်က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒါကြောင့် မင်း ငါတို့ မိသားစုထဲကို အိမ်ပါသမက် အဖြစ် ဝင်မလား လို့ ငါ မေးချင်လို့"

ကျန်းမန် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့လေသည်။

အိမ်ပါသမက် အဖြစ်လား။

"ကျွန်တော် မယူလို့ မရဘူးလား"

သူ က မေးလိုက်လေသည်။

"မရတာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါဆို မင်းက မျိုးရိုးနာမည် ဂျီ လို့ ပြောင်းပြီး ငါတို့ မျိုးနွယ်စု က မိသားစုခွဲက မိန်းကလေးကို ယူမလား"

ဂျီဟောက်က မေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် အရှေ့ရှိ လူကို ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်က မျိုးရိုးနာမည် ပြောင်းပြီး မင်းတို့ရဲ့ မိသားစုခွဲကလူကို ယူရမယ်"

"ဟုတ်တယ်လေ၊ နောက်ပိုင်း ကလေးက မင်း နာမည် နဲ့ လိုက်ရမှာပေါ့"

ဂျီဟောက် က ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး အရှေ့က လူ က စကားပြောတတ်တယ် လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။

အရင်တုန်းက လော် မိသားစု ခေါင်းဆောင် လာတုန်းက ဒီလို ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး။

တုံးတိတိ ကြီး ပြောခဲ့တာလေ။

ဒီလူက ပါရမီရှင် ဖြစ်နေတာ မဆန်းပါဘူး၊ လော် မိသားစု ခေါင်းဆောင်ကတော့ သာမန် အစွမ်းထက်သူ ပါပဲ။

ဒါပေမယ့် ဘာလို့ မိသားစုခွဲ ဖြစ်ရတာလဲ။

ကျန်းမန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးကြည့်လိုက်လေသည်။

သူ က ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် လေ။

ဂျီဟောက် က ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ မင်းက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ပဲ ရှိသေးလို့လေ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ရဲ့ အောင်မြင်မှုက တကယ်တော့ ဘာကိုမှ ကိုယ်စားမပြုဘူး၊ ဒါကြောင့် လူတော်တော်များများ က မင်းကို စိတ်ဝင်စားကြပေမယ့် အရမ်းကြီး လွန်လွန်ကျူးကျူးတော့ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း ရဲ့ ကြီးမားတဲ့ အုပ်ချုပ်မှုမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဘယ်လောက် မြန်မြန် ရောက်ရောက် ဒါက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းပဲ ရှိသေးတယ်၊ အခုမှ စတာလေ"

"ဒီ လမ်းခရီးက အရမ်း ရှည်လျားတယ်"

"အစပိုင်း ရဲ့ အောင်မြင်မှုက မင်း ဒီ အဆင့် မှာ စွမ်းဆောင်ရည် ကောင်းတယ် ဆိုတာကိုပဲ ပြသနိုင်တာပါ"

"နောက်ပိုင်းကိုတော့ ပြောရခက်ပါတယ်"

"ဒီလို လူမျိုးတွေ အရမ်း များလွန်းတယ်"

"ငါ က ဒါ ကြိုပြီး သိမ်းသွင်းထားတာ လို့ မှတ်လို့ ရတယ်"

"ကျွန်တော် သဘောမတူနိုင်ပါဘူး"

ကျန်းမန် က ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ မိသားစုခွဲမို့လို့လား" ဂျီဟောက် က မေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် က အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်လေသည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကျွန်တော့်မှာ မိန်းမရှိနေပြီ လေ"

ဂျီဟောက် မအံ့ဩပါချေ၊ ဤကဲ့သို့သော ကောလာဟလ များကို ကြားဖူးပုံ ရလေသည်၊ သူ က ဆက်ပြောလေသည်။

"ဒါကတော့ ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမယ့် မင်းရဲ့ ဒီမိန်းမက ဘယ်သူလဲ ဒီလောက်တောင် အရေးပါလို့လား အရမ်း လှလို့လား"

"အရမ်း လှလို့လား"

ကျန်းမန် က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"အရမ်း လှရုံတင် ဘယ်ကမလဲ၊ သူမ က အပြင်ပန်းရော အတွင်းစိတ်ပါ လှပပြီး၊ တကယ့်ကို အလှပဆုံး မိန်းမပျို လေး မျက်ခုံးလေးတွေက တောင်တန်းတွေလို လှပပြီး၊ မျက်လုံးလေး တွေက ဆောင်းဦး ရေပြင်လို ကြည်လင် တောက်ပနေတယ်၊ နှုတ်ခမ်းလေး တွေက ဆေးဆိုးထားသလို နီရဲနေပြီး၊ မိတ်ကပ် မလိမ်းဘဲနဲ့တောင် သူမဟာသူ တောက်ပနေတာ"

"အသားအရေ က နှင်း လို ဖြူဖွေးပြီး၊ ဆံပင် တွေက ရေတံခွန် လို ကျဆင်းနေတယ်၊ လမ်းလျှောက်တဲ့ အခါ ဂါဝန် လေး က လေထဲမှာ လွင့်ဝဲ နေပြီး၊ မြူခိုး တွေလို လှပနေတာ၊ ဖုန်မှုန့် တစ်စက် မှ တောင် မတင်ဘူး"

"စရိုက် က နူးညံ့ပေမယ့် မပျော့ညံ့ဘူး၊ လူတွေ နဲ့ ဆက်ဆံတဲ့ အခါ နွေဦး လေပြေလေးလိုပဲ၊ စကားပြောတဲ့ အခါတိုင်း မျက်နှာမှာ အပြုံးလေးတွေ အမြဲ ရှိနေတတ်တယ်"

ပြန်တွေးမိတိုင်း ငါ့ ကျောပြင် မှာ အေးခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အချိန်မရွေး လက်စားချေ ခံရတော့မလို ခံစားရတယ် လို့ ကျန်းမန် စိတ်ထဲမှာ တွေးနေလိုက်လေသည်။

ဂျီဟောက် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားခဲ့သည်၊ နားထောင်ရတာ တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ဘူးပဲ၊ သူ က မေးလိုက်လေသည်။

"ဒါဆို မင်းတို့ နှစ်ယောက်က အချစ်စစ် နဲ့ ချစ်ကြတာပေါ့"

"အချစ်စစ် နဲ့ ချစ်ကြတာလား စကား တစ်ခွန်း နှစ်ခွန်း နဲ့တော့ ရှင်းပြလို့ မရဘူး"

ကျန်းမန်က အတိတ် ကို ပြန်တွေးသလို ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"သူမ က ငါ့အတွက် နွေဦး ရေပြင် မှာ ထင်ဟပ်နေတဲ့ သစ်တော်ပန်း လေးလိုပဲ၊ တိတ်ဆိတ်ပေမယ့် ဆွဲဆောင်မှု ရှိတယ်"

"သူမက လောင်ကျွမ်းနေတဲ့ မီးတောက်တွေလို မပူလောင်ပေမယ့်၊ အရာရာကို စိုစွတ်စေတဲ့ မိုးဖွဲ လေးလို တိတ်တဆိတ် နဲ့ အချိန်တွေ အားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားတယ်"

"မတော်တဆ ပြောလိုက်တဲ့ ဂရုစိုက် စကား တစ်ခွန်း၊ ဒါမှမဟုတ် လှည့်ကြည့်လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ တွေ့ရတဲ့ မျက်လုံးထဲက နူးညံ့မှုလေးက သစ္စာ ဆိုစရာ မလိုဘဲနဲ့တောင် ရွှေတုံးတွေထက် ပိုခိုင်မာတယ်"

"လောကကြီး ဘယ်လိုပဲ ပြောင်းလဲသွားပါစေ၊ သူမက အဲဒီ မူလ စိတ်ထား လေးကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲပဲ"

လအနည်းငယ် နေမှ တစ်ခါ လာမေးတယ်၊ နှစ်တိုင်း လူကိုယ်တိုင် လာတယ်၊ လက်စားချေ ဖို့ပဲ တွေးနေတယ် ဆိုတော့ အရာရာကို စိုစွတ်စေတဲ့ မိုးဖွဲလေးလို မူလ စိတ်ထားကို မမေ့ဘူး လို့ သတ်မှတ်လို့ ရတာပေါ့။

ဂျီဟောက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"မင်း တမင် လျှောက်ပြောနေတာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သေချာလား"

ကျန်းမန် ပခုံးတွန့်ကာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက အိမ်ထောင်ကျပြီးသားပဲ"

"နာမည် မပြောင်းဘူး၊ အိမ်ပါသမက်လည်း မဝင်ဘူးပေါ့"

ဂျီဟောက် က မေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"မင်း ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် တစ်ယောက် နာမည် ပြောင်းပြီး အိမ်ပါသမက် ဝင်တာကို မြင်ဖူးလို့လား"

ဂျီဟောက် ခေါင်းခါပြလိုက်သည်၊ သို့သော် ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်ကို မမြင်ဖူးဘူး လို့တော့ ပြောလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန် လက်ပြကာ ထွက်သွားလိုက်လေသည်။

"မကြာခင် မြင်ရပါလိမ့်မယ်"

တစ်ဖက်လူက မြင်ပြီးသွားပြီ ဆိုတာကိုတော့ သူ မပြောခဲ့ပါဘူး။

အချိန်က အားလုံးကို သက်သေပြသွားမှာပါ။

ကျန်းမန် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဂျီဟောက် သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"တကယ် မဟုတ်ဘူးပဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ့ ခံစားချက် မှားနေတာလား"

တကယ်တော့ သူ မိသားစု ကနေ ထွက်လာတာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယားကို ရှာဖွေဖို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ မိသားစုကနေ ထွက်လာဖို့ အကြောင်းပြချက် သက်သက် ပါပဲ၊ သူ လုပ်ရမယ့် အလုပ် က တခြား ကိစ္စပါ။

ဒါပေမယ့် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဒီကို ရောက်လာတော့ ကံကြမ္မာဇယား ရှိနေတာကို တကယ်ပဲ ခံစားလိုက်ရတယ်။

ဒါက တစ်ခါမှ မခံစားဖူးတဲ့ ခံစားချက် မျိုးပဲ။

ဒါပေမယ့် အဲဒါ ကံကြမ္မာဇယား ဖြစ်ရမယ် လို့ သူ အသေအချာ ယုံကြည်တယ်။

မျိုးနွယ်စုထဲက လူတွေ ဒီလို ခံစားချက် မျိုး ရှိဖူးတယ် လို့ သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။

ဘာလို့လဲ ဆိုတာကိုတော့ မသိပါဘူး။

ဖြစ်နိုင်တာက သူ တကယ်ပဲ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယား နဲ့ ကိုက်ညီနေတာ ဖြစ်မယ်။

အဲဒီနောက် သူ စတင် စုံစမ်းတော့တယ်။

အစပိုင်း တုန်းကတော့ သူ ဝေ့ရန်ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့တယ်။

နောက်ပိုင်း ကျန်းမန် နာမည်ကြီးလာတော့ သူ တစ်ဖက်လူကို စုံစမ်းကြည့်လိုက်တော့ ကျန်းမန်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်ပြန်တယ်။

လူနှစ်ယောက်၊ လက်ရှိ သူက တစ်ယောက် ကိုပဲ စမ်းသပ်လို့ ရသေးတယ်။

သူက ကျန်းမန်ဘက်ကို ယိမ်းနေတယ်။

ဒါကြောင့် ဒီကို လာပြီး အဆက်အသွယ် လုပ်ကြည့်တာပါ။

နှမြောစရာ ကောင်းတာက မဟုတ်ပါဘူး……

သူ သယ်လာတဲ့ ပစ္စည်းက မျိုးနွယ်စုက အဆက်ဆက် ကံကြမ္မာဇယား ပိုင်ရှင် တွေကို ရှာဖို့ အထူး လုပ်ထားတဲ့ ပစ္စည်း ပါ။

တစ်ခါမှ အမှားအယွင်း မရှိဖူးဘူး။

ဒါကြောင့် ကျန်းမန်ကို သူ ဖယ်ထုတ်လိုက်ပြီ။

ဒါဆို ဝေ့ရန် ပဲ ကျန်တော့တာပေါ့။

ဒါပေမယ့် ကျန်းမန်ဆိုတဲ့ လူကို သူ သိမ်းသွင်းချင်ပါသေးတယ်၊ အိမ်ပါသမက် ဝင်ခိုင်းတာက နည်းလမ်း တွေထဲက တစ်ခုပါ။

တစ်ဖက်လူက ငြင်းလိုက်တော့၊ နောက်မှပဲ ဆက်ပြောတော့မယ် လို့ တွေးလိုက်တယ်။

နောက်ဆုံးတွင် ဂျီဟောက် လည်း သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

"မဟုတ်လို့ တော်သေးတာပေါ့"

တကယ်တော့ သူ ကျန်းမန် ဟုတ်တယ် လို့ အတည်ပြုနိုင်ရင်တောင် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို မသိပါဘူး။

သတင်း ပြန်ပို့ရမလား။

တကယ်လို့ သခင်မလေးက မကြိုက်ရင်ကော။

ဒါဆို သူ သေပြီပေါ့။

ဒါကြောင့် မဟုတ်တာ သေချာသွားတော့ အန္တရာယ် မရှိတော့ဘူး လို့ ခံစားလိုက်ရတယ်။

သတင်း ပြန်ပို့ပြီး ကိုယ် အလုပ် လုပ်နေတယ် ဆိုတာကို ပြောပြလိုက်ရင် ရပါပြီ။

————

နေအိမ် သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ ကျန်းမန်သည် ပေါက်စီကို ကိုက်ရင်း နွားဝါကြီး၏ ရှင်းပြချက် ကို နားထောင်နေလေသည်။

ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက် နတ်အလင်း က အလွန် ရှုပ်ထွေးပြီး နွားဝါကြီး ရှင်းပြပေးလျှင်တောင် တစ်ရက်တည်း နှင့် မလုံလောက်နိုင်ပါချေ။

"မင်း သက်ဆိုင်ရာ စာအုပ် တွေကို ယူသွားဖို့ လိုမယ်၊ အနည်းဆုံး ငါ ပြောတဲ့ အကြောင်းအရာ တွေကို နားလည်နိုင်ဖို့ ပေါ့၊ ငါ အရေးကြီးတဲ့ အချက်တွေကို မှတ်ပေးထားမယ်"

"အသေးစိတ် ရှင်းပြနေရင် မင်း အချိန် မလောက်ဘူး"

ထို့နောက် နွားဝါကြီးက စာအုပ် သုံးအုပ် အကြောင်းကို ပြောပြလေသည်။

ပထမ တစ်အုပ်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါးပါးလေးတွေ ပဲ့တင်ထပ်ပြီး အလင်းရောင် အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း အကြောင်း၊ ဒုတိယ တစ်အုပ်က ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တုန်ခါမှု အကြိမ်ရေ တည်ငြိမ်ခြင်း အကြောင်း၊ တတိယ တစ်အုပ်က စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကနေ ပါးလွှာတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို ချိတ်ဆက်ခြင်း အခြေခံ အကြောင်းတွေပါ။

အချုပ်အားဖြင့် စနစ်တကျ သင်ယူဖို့ က အလွန် ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။

"နှစ်ရက်လောက် ဆိုတော့ ငါ ဘယ်လောက်ကြာကြာ စာဖတ်ရမလဲ"

ကျန်းမန် အတော်လေး ညည်းတွားလိုက်လေသည်။

စာဖတ်ရတာ အချိန် အရမ်း ဖြုန်းတာပဲ။

အနည်းငယ် စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် ကျန်းမန် က ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ ဟိုဂျီဟောက်ကို တိုက်ရိုက် သွားမေးလို့ ရမလား"

"ရတယ် သူ သေချာ ရှင်းပြနိုင်လောက်တယ် ဒါပေမယ့် မင်း စနစ်တကျ သင်ယူဖို့တော့ လိုသေးတယ်"

နွားဝါကြီးက ဖြေကြားလိုက်လေသည်။

ကျန်းမန်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်သဖြင့် စာအုပ် ထဲက အကြောင်းအရာ တွေကို မှတ်သားထားပြီး အဝါကြီး ပြောတဲ့ အကြောင်းအရာတွေ ကနေ တစ်ဆင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း တွက်ချက်ရတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

"မင်း သတိထားဖို့ လိုပြီ၊ သူ့လက်ထဲက ပစ္စည်း က အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်၊ ငါ မင်း ကိုယ်ပေါ်မှာ ဆယ်နှစ်ကျော် အချိန်ယူပြီး လုပ်ထားတဲ့ ကာကွယ်မှု တွေ အားလုံး နီးပါး ပုံသဏ္ဍာန် မရှိဘဲ ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရတယ်၊ နောက်တစ်ခါ ဆိုရင်တော့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ကံကြမ္မာဇယားကို တကယ်ပဲ တွေ့သွားလိမ့်မယ်"

နွားဝါကြီး က သတိပေးလိုက်လေသည်။

ထိုစကားကို ကြားသော် ကျန်းမန် အံ့ဩသွားခဲ့လေသည်။

ဆယ်နှစ်ကျော် လုပ်ထားတဲ့ ကာကွယ်မှုတွေတောင် မနည်း တောင့်ခံလိုက်ရတာလား။

ဒီလောက် အန္တရာယ် များလိမ့်မယ် လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။

မုန့်ချဲ့ဝေ့ မိသားစုက လူတွေက တကယ်ပဲ သာမန် မဟုတ်ဘူးပဲ။

ထို့နောက် ကျန်းမန် စာ ဆက်ဖတ်လေသည်။

တစ်ညတည်း နှင့် ကျန်းမန် သည် စာအုပ် ကို ပြန်ပေးလိုက်လေသည်။

"ဖတ်လို့ ပြီးပြီ၊ တစ်ညလုံး အချိန် ကုန်သွားတာပဲ ခေါင်းတောင် ကိုက်လာပြီ"

"ဒီ ကိစ္စတွေကို ငါ ကျော်ဖြတ်နိုင်ပြီ၊ ကျန်တာတွေကို ဖြည့်စွက်လိုက်ရုံပဲ"

နွားဝါကြီး က မြက်စားရင်း နောက်ဆက်တွဲ များကို စတင် ရှင်းပြလေသည်။

နောက်တစ်နေ့ ကျန်းမန် အားလုံး ကို စုပ်ယူနိုင်ခဲ့လေသည်။

"နားလည်ပြီ၊ ကျန်တာကတော့ ငါ့ဘာသာ စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ပဲ၊ အချိန် အများကြီး မကုန်လောက်ပါဘူး၊ ကံကောင်းလို့ ကိုယ်တိုင် မှတ်ရမယ့် အကြောင်းအရာ နည်းနည်းလေး ပဲ ရှိလို့၊ အများကြီး ဆိုရင် တကယ်ပဲ ဆယ်ရက် ဆယ့်ငါးရက် လောက် အချိန် ဖြုန်းရတော့မှာ"

အဝါကြီးကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ကျန်းမန် သည် ခြံဝင်းငယ် သို့ သွားရောက် စုဝေးခဲ့လေသည်။

ဝိညာဉ်ဓားကို ရနိုင်မရနိုင် ဆိုတာ ဒီတစ်ခေါက် အပေါ် မူတည်နေပြီ။

ဒါပေမယ့် မနေ့က လူတစ်စု ဓားစီးပြီး ဂိုဏ်း ထဲကို ဝင်လာတာကို သူ တကယ်ပဲ တွေ့လိုက်ရတယ်။

အင်အား တော်တော် ကြီးတာပဲ။

ဒါပေမယ့် သူတို့ အပြင် ဂိုဏ်း နဲ့ ဘာအဆက်အသွယ်မှ မရှိဘူး။

ကျန်းမန် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း နွားဝါကြီး စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

ဆင်းရဲတာ ကလွဲရင်၊ ကျန်းမန် ဆီကနေ ဘာအားနည်းချက် မှ သူမတွေ့ရသေးဘူး။

ဒါပေမယ့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နဲ့ သိုင်းပညာရပ် တွေကို မြှင့်တင်တာကလွဲရင်၊ ကျန်းမန်က ဘာမှ ထပ်မသင်တော့ဘူး။

အရမ်း နှမြောစရာ ကောင်းတယ်။

စနစ်တကျ သင်ယူတာကိုတောင် အချိန်ဖြုန်းတယ် လို့ ထင်နေသေးတယ်။

ကျန်းမန် က သူ့ကို ပေးတဲ့ အဖြေ က "ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် ဆိုတာ အရာရာ တိုင်း မှာ တတ်ကျွမ်းနေဖို့ မလိုဘူး၊ ရွေးချယ် တတ်ရမယ်၊ တချို့ အရာတွေကို စွန့်လွှတ် တတ်ရမယ်"

"အရာရာ ကို ဆုပ်ကိုင်ထားချင်ရင် အဲဒါ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် မဟုတ်ဘူး၊ လောဘ ကြီးလွန်းတာပဲ"

"ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ရှိလာရင် နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်တဲ့ အခါ အရာအားလုံး ကို ပိုင်ဆိုင်ပြီးသား ဖြစ်နေမှာပါ"

——

ရှေးဟောင်း ခြံဝင်းငယ်

မုန့်ချဲ့ဝေ့သည် နောက်ဖေး ခြံဝင်းရှိ ရေကန် ဘေးတွင် လမ်းလျှောက်နေလေသည်။

သူမ သွားရာ နောက်သို့ ငါးများ က လိုက်ပါလာပြီး အစာကျွေးမည်ကို စောင့်မျှော်နေကြပုံ ရလေသည်။

ရုတ်တရက် အပြင်ဘက်မှ အလျင်စလို ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

အနားသို့ ရောက်လာသောအခါ ခြေသံ များမှာ ပြန်လည် ညင်သာ သိမ်မွေ့သွားခဲ့လေသည်။

"သခင်မလေး ကျွန်မ ပြန်ရောက်ပါပြီ"

ချင်းတိုက်၏ အသံ က အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

မုန့်ချဲ့ဝေ့က ငါးစာ အနည်းငယ် ကြဲချလိုက်ပြီး ခေါင်းမမော့ဘဲ ပြောလိုက်လေသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာ သတင်း တွေ ထပ်ပါလာပြန်ပြီလား"

"သခင်မလေး က တကယ့်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ"

ချင်းတိုက် က ပြုံးလျက် အနားသို့ ကပ်လာလေသည်။

မုန့်ချဲ့ဝေ့က တစ်ဖက်လူ ကို တစ်ချက် စောင်းကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ဘာ စိတ်ဝင်စားစရာ ကိစ္စလဲ"

"မျိုးဆက်သစ် ပါရမီရှင်ဆီက သတင်း ရောက်လာတယ်၊ သူက လူနှစ်ယောက် ကို ပစ်မှတ်ထားထားတယ် တဲ့၊ သမက်လောင်း ဖြစ်နိုင်တယ်တဲ့"

ချင်းတိုက်က သခင်မလေး၏ မျက်နှာ အမူအရာကို သေချာ ကြည့်ရှုပြီး ပြဿနာ မရှိကြောင်း သေချာမှ ဆက်ပြောလေသည်။

"သူ ပြောတာက ဖြစ်နိုင်ခြေ အများဆုံး နှစ်ယောက် ရှိတယ် တဲ့၊ တစ်ယောက်က လူငယ် ပါရမီရှင် ဝေ့ရန်"

"နောက်တစ်ယောက်က ညအိပ်ပျက်ခံ ပါရမီရှင် ကျန်းမန်"

"ချိန်ဆ ကြည့်ပြီးတဲ့ နောက်မှာ သူက ကျန်းမန် က ပိုပြီး ကိုက်ညီတယ် လို့ ထင်သွားတယ်"

"ဒါကြောင့် မျိုးနွယ်စု ရဲ့ စုံစမ်းရေး လျှို့ဝှက် ပစ္စည်း ကို သုံးပြီး စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်တယ်တဲ့"