အခန်း ၁၅၀

အခန်း (၁၅၀) သူက ဘာကြောင့် မအိပ်တာလဲ

ပင်လယ်ပြင်ပေါ်တွင် သင်္ဘောတစ်စင်းက ရှေ့သို့ မရပ်မနား သွားနေလေသည် သို့သော်လည်း ပင်လယ်မြူခိုးများကို ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင် အမည်းရောင် အရိပ်တစ်ခုက ရေထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ကျဆင်းသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် အမျိုးသားက ကုန်းပတ်ပေါ်သို့ ရောက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးကို ကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

မည်သည့် ထူးခြားမှုမှ မရှိကြောင်း သေချာသွားပြီးနောက်မှသာ အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ချွတ်ချလိုက်သည်။

သူက တောင့်တင်းသန်မာသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦး ဖြစ်လေသည်။

ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း မန္တန်အက္ခရာ အမြောက်အမြား ရှိနေသည်။

သွေးကြောအင်အားနှင့် မန္တန်အက္ခရာများက ပဲ့တင်ထပ်ကာ တောက်ပနေခဲ့သည်။

သူ့အကြည့်များက စစ်ပွဲပေါင်းများစွာကို ဆင်နွှဲခဲ့သော စစ်သူကြီး တစ်ဦးကဲ့သို့ စူးရှတောက်ပနေလေသည်။

အစွမ်းထက်သော အငွေ့အသက်များက စတင် ပျံ့နှံ့သွားရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အားနည်းသော မိစ္ဆာကောင်များအား အထိတ်တလန့် ထွက်ပြေးသွားစေခဲ့သည်။

သူက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို လည်ပတ်စေကာ သင်္ဘောကို လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားစေလိုက်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ပတ်လှည့်ပြီးနောက် သင်္ဘောသည် ဗဟိုကျွန်းဆီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ဆိပ်ကမ်းသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် လူတစ်ယောက်က လာရောက် ကြိုဆိုလေသည်။

"တာဝန်ခံချန် ထူးခြားတာများ ရှိလား"

အသက်သုံးဆယ်ကျော်အရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက ရိုသေလေးစားစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

တာဝန်ခံချန်သည် သင်္ဘော ကမ်းကပ်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ခြေလှမ်းကို ဆိပ်ခံတံတားပေါ်သို့ ချလိုက်ကာ ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

"လောလောဆယ်တော့ ပြဿနာ မရှိသေးဘူး ပင်လယ်အောက်က မိစ္ဆာကောင်တွေလည်း ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မရှိဘူး ဒါပေမဲ့ နံပါတ်တစ် နယ်မြေမှာ မြူတွေ စဆိုင်းနေပြီ မင်းတို့ စုံစမ်းထောက်လှမ်းတဲ့အခါ သေချာပေါက် သတိထားကြ"

"အဲဒီဘက်က မိစ္ဆာကောင်တွေက မြူခိုးတွေကို အသုံးချပြီး အချိန်မရွေး လှုပ်ရှားလာနိုင်တယ်"

"အဲဒီ မိစ္ဆာလမ်းစဉ် လိုက်စားသူတွေကလည်း မြူခိုးတွေကို အားကိုးပြီး ကျွန်းနားကို ကပ်လာနိုင်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ အန္တရာယ်အများဆုံးက ဒီနေရာ မဟုတ်ဘူး"

"ပြိုင်ပွဲနယ်မြေက ရေနောက်တုန်း ငါးဖမ်းဖို့ အလွယ်ကူဆုံးပဲ အဲဒီဘက်ကို သတိထားဖို့ သတိပေးလိုက်ပါ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ ငါတို့ ဒီဘက်ကလည်း ပေါ့ပေါ့ဆဆ နေလို့မရဘူး"

ထိုအမျိုးသားက ချက်ချင်း မှတ်သားလိုက်လေသည်။

အခြားအရာများစွာကို ထပ်မံ မှာကြားပြီးနောက် တာဝန်ခံချန်သည် ဗဟိုစျေးဆီသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ချန်ယွီသည် ဂူယန်းကျွန်းစုတွေရဲ့ တာဝန်ခံ သုံးဦးအနက်မှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူသည် ဆင်းရဲနွမ်းပါးစွာ မွေးဖွားလာခဲ့သော်လည်း ပါရမီ အလွန်ကောင်းမွန်ကာ ယွင်ချန်ဌာနခွဲတွင် ရှိစဉ်ကတည်းက ထင်ရှားခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ဒေသခံ မိသားစုတွေရဲ့ အလေးထားခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။

နောက်ဆုံးတွင်တော့ အိမ်ပါသမက်အဖြစ် ဝင်ရောက်ကာ သူတို့အထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

အစပိုင်းတွင် သူကလည်း သူတို့ကို မိသားစုဝင်များအဖြစ် တစိုက်မတ်မတ် သဘောထားကာ ကြိုးစားပမ်းစား ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ညမအိပ်ဘဲပင် ကျင့်ကြံခဲ့သည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်လည်း သူက အနည်းငယ်မျှပင် ပေါ့ဆရန် မရဲခဲ့ပေ။

သူ့ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်က အခြားသူများထက် အမြဲတမ်း သာလွန်နေခဲ့သည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က အမီလိုက်လာသည်နှင့် သူက ညမအိပ်ဘဲ ကျင့်ကြံကာ အကွာအဝေးကို ထပ်မံ ချဲ့ကားလေ့ရှိသည်။

လူတိုင်းက ညမအိပ်ဘဲ နေခြင်းသည် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ထိခိုက်စေသည်ဟု ပြောကြသော်လည်း သူကတော့ လုံးဝ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။

ချွေးထွက်များခြင်းနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုများက သူ့ကို သစ္စာဖောက်မည် မဟုတ်ဟု သူ ထင်မြင်ခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် တကယ်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခက်ခဲခဲ့သော်လည်း ကျော်လွှားနိုင်ခဲ့ပါက ကြီးမားသော ပြဿနာ ရှိလာမည်မဟုတ်ဟု တွေးကာ ယုံမှားသံသယမရှိဘဲ သူ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး တရိပ်ရိပ် တိုးတက်လာခဲ့လေသည်။

ထိုနှစ်များက သူ့အတွက် အားပေးချီးကျူးမှု အများဆုံး ရရှိခဲ့သော နှစ်များပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

ရွှေအမြုတေ အဆင့်သို့ တက်လှမ်းချိန်တွင်တော့ သူ့စိတ်နှလုံးထဲ၌ မြူခိုးများ ထွက်ပေါ်လာကာ သူ ရှေ့ဆက်ရမည့် လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့သွားခဲ့လေသည်။

သူသည် ပိတ်ဆို့ခံရမည်ဟု မယုံကြည်ခဲ့သော်လည်း ရှေ့သို့ ဆက်သွားသည်နှင့်အမျှ အဆုံးမဲ့ အမှောင်ထုကို မြင်တွေ့လိုက်ရကာ ဘယ်တော့မှ ထွက်ပေါ်မလာတော့မည့် နေမင်း ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသော ရှေ့ဆက်လမ်း အားနည်းချက်များနှင့် တွင်းနက်ကြီးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုများကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ရွှေအမြုတေ ဖြစ်တည်ခြင်း ကျရှုံးသွားခဲ့သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်နေရာရာ၌ ပြဿနာ ရှိနေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြိုးစားချင်သေးသည် ထိုသို့ဆိုလျှင် အောင်မြင်နိုင်ကောင်းသည်။

အရင်းအမြစ် အနည်းငယ်တော့ လိုအပ်ပေသည်။

သို့သော်လည်း မိသားစုက သူ့အပေါ် လှောင်ပြောင် သရော်လာကြပြီး ဇနီးဖြစ်သူကလည်း သူသည် အရင်းအမြစ်များကို ဖြုန်းတီးနေသည်ဟု ထင်မြင်လာခဲ့သည်။

ယောက္ခမ ဖြစ်သူကလည်း ဤသည်မှာ နောက်ထပ် ကျရှုံးသွားသော ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု တစ်ခုဟု ပြောဆိုခဲ့လေသည်။

မည်သူကမျှ သူ့ကို ဒုတိယအကြိမ် အခွင့်အရေး ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားခဲ့သည် ထိုသူများက သူ့ကို တစ်ခါမှ ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြဘဲ သူ့ကိုယ်ပေါ်ရှိ တောက်ပနေမှုများကိုသာ ဂရုစိုက်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

တောက်ပမှုများ မရှိတော့ချိန်တွင် သူ့ကို အချိန်မရွေး စွန့်ပစ်နိုင်ကြလေသည်။

ဆွေမျိုးသံယောဇဉ် ဟုတ်ပါသလော။

အချစ် ဟုတ်ပါသလော။

ခင်မင်မှု ဟုတ်ပါသလော။

ထိုအရာများ အားလုံးက တောက်ပမှုများကြောင့် ပါလာသော နောက်ဆက်တွဲ ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူက ကျေနပ်လက်ခံနိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် ဂိုဏ်းကို မေးမြန်းကြည့်ခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းက ၎င်းမှာ ညမအိပ်ဘဲ နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်လာသော သက်ရောက်မှုများဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့ပြီး တကယ်လို့ ဖယ်ရှားပစ်ချင်ပါက အိပ်မက်ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံရမည်ဖြစ်ကာ အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားမှသာ သက်ရောက်မှုများကို ချေဖျက်နိုင်မည်ဟု ဆိုလေသည်။

သို့သော်လည်း အိပ်မက်ကျင့်စဉ်အတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ လိုအပ်ရာ သူ့တွင် မရှိတော့ပေ။

သူက ကောင်းကောင်း အိပ်စက်ပြီးနောက်မှ ကျင့်ကြံကာ အဆင့်တက်လှမ်းချင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း မဖြစ်နိုင်ပေ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သဘောတူစာချုပ်အရ သူက မိသားစုကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြား လျော်ကြေးပေးရမည် ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ရေတွင်းဟောင်းရှိ ဆဋ္ဌမမြောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ရန် ရွေးချယ်လိုက်လေသည် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ထွက်လာနိုင်ပါက သူ့အတွက် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှု ရှိမည်မဟုတ်ဟု သူ တွေးခဲ့သည်။

အခွင့်အရေး ရှိသေးသည်။

သူက အထဲတွင် သုံးလကြာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး လုံလောက်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် အနားယူ အင်အားမွေးကာ အဆင့်တက်လှမ်းရန် တွေးတောခဲ့လေသည်။

နှမြောစရာကောင်းစွာပင် တစ်နှစ်တာ အနားယူမှုက သူ့ကို ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာစေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ထိုည ရောက်လာသည်အထိပင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေစဉ်အတွင်း သူ အိပ်မက်တစ်ခု မက်ခဲ့လေသည်။

သူ့ကိုယ်သူ အင်မော်တယ်ဝိညာဉ် ဟု ခေါ်ဆိုသော သူတစ်ယောက်ကို အိပ်မက်မက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူ့ကံကြမ္မာလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့တော့သည်။

ဤအချိန်တွင် ချန်ယွီသည် အထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း လျှောက်သွားရာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများအားလုံးက ခေါင်းငုံ့ကာ ရိုသေလေးစားစွာ အရိုအသေ ပေးကြလေသည်။

အတိတ်ကို ပြန်တွေးကြည့်သောအခါ ချန်ယွီသည် ထိုနှစ်က မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုရဲ့ အစွန်းတွင် ရပ်နေခဲ့ပြီး လက်တွေ့ဘဝကို ရင်ဆိုင်ရန် အားနည်းနေခဲ့သည်ကို ခံစားခဲ့ရကာ ထိုအင်မော်တယ်ဝိညာဉ်က အဟန့်အတား အားလုံးကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်သည်ဟု ပြောလာသည့် အချိန်အထိပင် ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်ဖက်လူက သူ့စိတ်နှလုံးထဲမှ အလင်းရောင်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

သူ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

မိသားစုဝင်များက ထပ်မံ ရောက်ရှိလာကြသော်လည်း သူက ငြင်းပယ်လိုက်လေသည်။

နာကြည်းမှု ဟုတ်ပါသလောဟု သူ တွေးမိခဲ့သည်။

မဟုတ်ပေ သဘောပေါက်သွားခြင်းသာ ဖြစ်သည် တကယ်တမ်းတွင် သူတို့က တစ်ကမ္ဘာတည်းမှ လူများ လုံးဝ မဟုတ်ကြပေ။

နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူ့ကျင့်ကြံမှု တိုးတက်မှုက မဆိုးလှသဖြင့် မိသားစုဝင်များကို အကြိမ်အနည်းငယ် ဖိနှိပ်ခဲ့ကာ သူတို့ရဲ့ မျိုးဆက်သစ်များ ကြီးထွားလာမှုကို ဟန့်တားနိုင်ခဲ့ပြီး ဒီမျိုးဆက်ရဲ့ အနာဂတ်လမ်းကြောင်းကို လုံးဝ ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။

သူက သူလုပ်ချင်ပြီး ပျော်ရွှင်ရမည့် ကိစ္စတစ်ခုကို လုပ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ထိုအရာများကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ဤနေရာသို့ လာရောက်ရန် ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုခဲ့လေသည်။

အနာဂတ်အတွက် စီစဉ်နေခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင်တော့ သူ့တာဝန် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမတစ်ခုက သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းငယ်မှ လူများကို ဆွဲဆောင်ရန် နည်းလမ်းရှာရန်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယတစ်ခုက ထိုကျန်းမန်နှင့် အဆက်အသွယ် လုပ်ရန် ဖြစ်သည်။

ဤကျန်းမန်နှင့် အင်မော်တယ်ဝိညာဉ်တို့ မည်မျှအထိ အဆက်အသွယ် ရှိနေသည်ကို သူ သေချာ မသိပေ။

အရင်ဆုံး စမ်းသပ်ကြည့်ရန်သာ တတ်နိုင်တော့သည်။

ဒီည အပြင်ဘက်မှ လူများကို သူတို့ နေထိုင်ရာနေရာသို့ အရင် ကပ်ခိုင်းရန် စဉ်းစားလိုက်သည်။

ထို့နောက် လူအနည်းငယ်ကို ခေါ်ထုတ်သွားရန် နည်းလမ်းရှာရန် တွေးလိုက်သည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို သင်ပေးသော ဆရာများက အများအားဖြင့် သာမန် ရွှေအမြုတေအဆင့်များသာ ဖြစ်သဖြင့် သိပ်ပြီး ဂရုစိုက်နေရန် မလိုပေ။

မှော်လက်နက်များကို အသုံးပြု၍ တစ်ယောက်နှစ်ယောက်လောက်ကို ပိတ်လှောင်ထားလိုက်လျှင် ရပြီ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် လမသာဘဲ လေတိုက်ကြမ်းနေချိန်တွင် လူတိုင်းက အနားယူနေကြမည်ဖြစ်ရာ ထိုအချိန်တွင် လှုပ်ရှားရန်က အသင့်တော်ဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

ထိုနှစ်က သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လည်လှသည်ထင်ကာ ညမအိပ်ဘဲ ကျင့်ကြံခဲ့သဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ပြောမပြတတ်အောင် ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရသည်။

ယခုအခါတွင် ညမအိပ်ဘဲ ကျင့်ကြံသူ အလွန်နည်းပါးသွားသော်လည်း ဤသည်က သူတို့အတွက် အခွင့်အရေး တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

နေထိုင်ရာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူက တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပြီး သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ရှိရာမှ အကူအညီတောင်းသံများ ထွက်ပေါ်လာမည်ကို စောင့်နေခဲ့လေသည်။

သို့သော်လည်း သန်းခေါင်ယံအထိ ထို့နောက် သန်းခေါင်ယံမှ မိုးလင်းသည်အထိ မည်သည့် အော်ဟစ်သံကိုမျှ သူ မကြားခဲ့ရပေ။

"ကျရှုံးသွားတာလား ဒါမှမဟုတ် အဲဒီဆရာက အသံမထွက်ရဲတာလား"

ချန်ယွီက သံသယ ဝင်သွားလေသည်။

သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် လျှို့ဝှက်စာ တစ်စောင် လက်ခံရရှိခဲ့ပြီး ညဘက် ကိုယ်တိုင် သွားရောက် ကြည့်ရှုရန် အကြောင်းကြားလာခဲ့သည်။

ဒုတိယနေ့ညသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

သူက ကင်းလှည့်သည်ဟူသော အကြောင်းပြချက်ဖြင့် သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ရဲ့ အနားယူရာ နေရာသို့ လျှောက်သွားခဲ့လေသည်။

သန်းခေါင်ယံ အချိန်သည် လူတိုင်း အနားယူသော အချိန် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ ရောက်သွားသောအခါ သူ့မျက်နှာ တစ်ခုလုံး မည်းမှောင်သွားခဲ့တော့သည်။

ထိုသူများ ရှိနေသော နေရာတစ်ဝိုက်တွင် မီးရောင်များ ထိန်လင်းနေပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခြံဝင်းထဲတွင် ကျင့်ကြံနေကြလေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချန်ယွီ မှင်တက်သွားကာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။

ဒီလူများ ဘာလုပ်နေကြသည်ကို သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ညမအိပ်ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဤမျှလောက် ဗြောင်ကျကျနှင့် ပွင့်လင်းမြင်သာစွာ လုပ်၍ ရသွားသနည်းဟု တွေးမိသွားသည်။

ညမအိပ်ဘဲ ကျင့်ကြံလျှင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ထိခိုက်မည် ဆိုသည်ကို သူတို့ မသိကြလျှင်တောင် သင်ပေးနေသော ဆရာက မသိဘဲ နေမည်မဟုတ်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

ဆရာက ရမ်းကားနေပါက အခြားသူများက တိုင်ကြားခြင်း လုပ်သင့်သည်ဟု သူ ထင်မြင်ခဲ့သည်။

အကျိုးအမြတ် မရဘဲနှင့် ဒီလူများက ညမအိပ်ဘဲ နေကြမည်မဟုတ်သလို သူတို့က အကျိုးအမြတ် ရနေပြီဆိုပါက အခြားတောင်ထွတ်များမှာ အဆင့်ကျသွားတော့မည်ဟု တွေးမိလေသည်။

ဤသို့တိုင်အောင် မတိုင်ကြားကြသည်မှာ ထိုလူများ၏ စိတ်သဘောထားက အလွန် ကောင်းမွန်နေကြခြင်းလောဟု သံသယ ဝင်မိပြန်သည်။

တစ်ခဏတာမျှ သူ အကူအညီမဲ့သလို ခံစားလိုက်ရလေသည်။

မနေ့က ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်မည့်သူများ အရှုံးနှင့် ပြန်လာရသည်မှာ မဆန်းတော့ဘဲ တကယ်တမ်းတွင် အခွင့်အရေးမှ မရခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဤလူများက လုံးဝကို မအိပ်ကြသည်ဖြစ်ရာ မည်သို့ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက် တိုက်ခိုက်၍ ရနိုင်မည်နည်းဟု တွေးမိသွားသည်။

ခြံဝင်းငယ် တစ်ခုလုံး ညမအိပ်ဘဲ ကျင့်ကြံနေကြလိမ့်မည်ဟု သူ အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ချန်ယွီက စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး ခြေလှမ်းလှမ်းကာ သွားလိုက်လေသည်။

ရောက်သွားသည်နှင့် ယန်ရီချိုးက သူ့ကို သတိထားမိသွားသည်။

"ကျုပ်က ချန်ယွီပါ ပထမနယ်မြေရဲ့ တာဝန်ခံပါ"

ချန်ယွီက သူ့ကိုယ်သူ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။

ယန်ရီချိုးက ထိုအခါမှသာ သတိထားမှုကို လျှော့ချလိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

"ယွန်းရှာတောင်ထွတ် သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းငယ်ရဲ့ ဆရာ ယန်ရီချိုးပါ"

"ဆရာမယန် သူတို့က ဒါ"

ချန်ယွီက ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် ခြံဝင်းထဲရှိ လူတိုင်းကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

သူက ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲနေသည်။

ညမအိပ်ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ မူလကတည်းက လူမြင်ကွင်းတွင် ထုတ်ပြောစရာ ကိစ္စမျိုး မဟုတ်ပေ။

"ညမအိပ်ဘဲ ကျင့်ကြံနေကြတာပါ"

ယန်ရီချိုးက ဖြေလိုက်သည်။

ချန်ယွီ အံ့သြသွားသော်လည်း သိချင်စိတ် ရှိနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

"ညမအိပ်ဘဲ ကျင့်ကြံရင် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ထိခိုက်တယ်ဆိုတာ သူတို့ မသိကြဘူးလား"

ယန်ရီချိုးက အနည်းငယ် သက်ပြင်းချကာ ပြန်ဖြေလိုက်လေသည်။

"သိကြပါတယ်"

"ဒါဆိုရင် သူတို့က ဘာလို့ ဒီလို လုပ်နေကြတာလဲ"

ချန်ယွီက ပို၍ပင် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားတော့သည်။

ယန်ရီချိုးက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်လေသည်။

"စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို မထိခိုက်ဘူးလို့ ထင်နေကြလို့ ဖြစ်မှာပါ"

ချန်ယွီက အချိန်အနည်းငယ်ကြာအောင် ထပ်မံ လေ့လာကြည့်ပြီးနောက် အဆုံးတွင်တော့ ဤလူများအားလုံး ကယ်တင်၍ မရတော့ဟု ထင်မြင်သွားလေသည်။

သို့သော်လည်း ကိစ္စမရှိပေ နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့အဖွဲ့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြရမည်သာ ဖြစ်သည်။

လူတစ်ယောက်က သူတို့ကို အခွင့်အရေး ပေးလိုက်သည်ဟုပင် မှတ်ယူနိုင်သည်။

ဤသည်မှာ သူတို့၏ ကံကောင်းမှုပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ချန်ယွီသည် ထွက်ခွာသွားခဲ့လေသည်။

အများကြီး မမေးမြန်းတော့ဘဲ စေတနာဖြင့် သတိပေးရုံသာ သတိပေးခဲ့ပြီး ကျန်းမန်က မည်သူဖြစ်သည်ကိုလည်း သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။

ဤကဲ့သို့ ကိစ္စမျိုးကို သွားမေးမိပါက အလွန် သံသယဖြစ်စရာ ကောင်းသွားပေမည်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

အချိန်တွေ အများကြီး ကျန်သေးသည်ဖြစ်ရာ သူက လောနေခြင်း မရှိပေ။

တစ်စုံတစ်ယောက် ရောက်လာသည်ဖြစ်စေ မရောက်လာသည်ဖြစ်စေ ကျန်းမန်က ဂရုမစိုက်ပေ သူ့ကျင့်ကြံမှုကို မထိခိုက်လျှင် ရပြီ ဖြစ်သည်။

ယခု သူတို့က ဤနေရာတွင် သုံးရက်ကြာ အကျင့်လုပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး ထို့နောက် အပြင်ထွက်ကာ လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ရမည် ဖြစ်သည်။

လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်တွင် ပထမရပါက ဝိညာဉ်ဓား တစ်လက် ရရှိမည် ဖြစ်သည်။

ကျန်းမန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည် အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယှဉ်ပြိုင်ရမည်မှာ လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူက အစွမ်းထက်သော အကွက်ကြီးများကိုသာ အသုံးပြုတတ်လေသည်။

အတော်လေး အရှုံးပေါ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

အစ်ကိုကျီးက အမိုးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ အောက်ရှိ လူအားလုံးကို ကြည့်နေခဲ့သည် ဤလူများက တကယ်ကို မအိပ်မနားဘဲ ဆက်တိုက် ကျင့်ကြံနေကြလေသည်။

သူကိုယ်တိုင်ပင် အနားယူရန် အားနာလာခဲ့ရသည်။

သုံးရက်တာ အချိန်အတွင်း သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းငယ်မှ လူများထဲတွင် တစ်ယောက်မှ အနားမယူခဲ့ကြပေ။

ဤရက်များအတွင်း သူတို့က ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အခြေအနေကို နောက်ဆုံးတွင်တော့ အသားကျသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

"သွားကြစို့ ထွက်ခွာရတော့မယ် ဒီတစ်ခေါက် အပြင်ထွက်တာက စုစုပေါင်း ခုနစ်ရက် ကြာမယ် ပြီးရင် ပြန်လာပြီး သုံးရက် အနားယူမယ် ဒီလိုမျိုး ကိုးခေါက်လောက် သွားလိုက်ရင် အကြမ်းဖျင်း ပြီးသွားပြီ ပြင်ဆင်စရာရှိတာတွေ သေချာ ပြင်ဆင်ထားကြ အချိန်ကျမှ ပစ္စည်းပြတ်လပ်ပြီး ဘာတိုးတက်မှုမှ မရှိတာမျိုး မဖြစ်စေနဲ့"

အစ်ကိုကျီးက လူတိုင်းကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းမန်သည် ဒီရက်များအတွင်း စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာကို ဆက်တိုက် မြှင့်တင်နေခဲ့သည်။

လေ့ကျင့်နေရင်းဖြင့် နောက်ထပ် တစ်ဆင့် ထပ်မံ တက်လှမ်းချင်နေသေးသည်။

မကြာတော့ပေ စိတ်အာရုံ အဆင့်ခုနစ်သို့ မကြာမီ တက်လှမ်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ခန္ဓာကိုယ် အဆင့်ကလည်း ခြောက်သို့ ရောက်ရှိရန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ထမင်းစားချိန်များတွင်လည်း သူက ခရမ်းရောင် နတ်အလင်းတန်းကို စတင် လေ့လာနေခဲ့သည်။

နောက်ထပ် အချိန်အနည်းငယ် ကြာလျှင် စတင် ကျင့်ကြံနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဖြစ်ခြင်းကြောင့်ပင် လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် တိုးတက်ရန် ခက်ခဲသည်ဟု သူ ခံစားရခြင်း ဖြစ်သည် အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့အချိန်များအားလုံးကို ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် သိုင်းပညာရပ်များ မြှင့်တင်ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

စွမ်းရည်များကို သွေးတိုက်လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သော အချိန်က သိုင်းပညာရပ်များကို မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်သော အချိန်ထက် များလျှင်များမည် နည်းမည်မဟုတ်ပေ။

သိုင်းပညာရပ်များနှင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်လိုက်ပါက ပို၍ ကြီးမားသော စွမ်းအားများကို ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်စေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အခြေခံအားဖြင့် ကြည့်မည်ဆိုလျှင်တော့ လမ်းကြောင်းက မတူညီခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

တက်လှမ်းရန် နေရာလွတ်က ကြီးမားလွန်းနေသဖြင့် လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိပေ။

ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ လမ်းကြောင်းက အတော်လေးကို ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။

ထို့နောက် လူတိုင်းက ပင်လယ်ကမ်းစပ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

"သင်္ဘောကော"

ယန်ရီချိုးက မေးလိုက်သည်။

အခြားသူများကလည်း သံသယ ဝင်နေကြသည် သူတို့အထဲမှ အများစုမှာ ဓားပျံစီးခြင်းကို မတတ်ကျွမ်းကြပေ တတ်ကျွမ်းလျှင်တောင်မှ သူတို့တွင် ဝိညာဉ်ဓား မရှိပေ။

ဓားပျံစီးတတ်ပြီး ဝိညာဉ်ဓား ရှိလျှင်တောင်မှ လုံလောက်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ရှိရန် လိုအပ်ပေသေးသည်။

ကုန်ကျမှုက အလွန် ကြီးမားလှသည်။

"လက်တွေ့ တိုက်ခိုက်ရေး ပထမသင်ခန်းစာက ရေကူးနဂါးကို အသုံးပြုတာပဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သင့်တင့်မျှတအောင် ထိန်းချုပ်အသုံးပြုတတ်ဖို့ သင်ယူပြီး ရေကူးနဂါးကို လည်ပတ်စေရမယ် မင်းတို့ လုပ်ရမှာက ရေကူးနဂါးကို သုံးပြီး အဲဒီကျွန်းကို သွားရမှာပဲ"

အစ်ကိုကျီးက အရှေ့ဘက်ရှိ ကျွန်းငယ်လေးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"နောက်တစ်ချက် မင်းတို့ကို အကြံပေးချင်တာက ဆေးလုံးတွေနဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေကို သေချာ သိမ်းထား ဒါမှမဟုတ် ဆရာမယန်ကို ပေးထားကြ"

"အဲလိုမှမဟုတ်ဘဲ ရေထဲကျသွားရင် ပြဿနာ တက်ဖို့ လွယ်ကူသွားလိမ့်မယ်"

လူတိုင်းက အဝေးရှိ ကျွန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြရာ သိပ်ပြီး မဝေးလှဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ရေကူးနဂါးဖြင့် ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။

ဒုက္ခရောက်ရမည်မှာ ရေပေါ်တွင် ရေကူးနဂါးကို လည်ပတ်ရခြင်းဖြစ်ရာ သူတို့ တစ်ခါမှ မစမ်းသပ်ဖူးကြပေ။

ဂိုဏ်းအနီးတစ်ဝိုက်တွင် ဤမျှကြီးမားသော ပင်လယ်ပြင်မျိုး လုံးဝ မရှိခဲ့ပေ။

"ကျွန်တော် အရင် သွားမယ်"

အနောက်ဘက်မှ အမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။

သူက ကြီးကျယ်မနေဘဲ ပစ္စည်းများကို ဆရာမယန်ထံသို့ ပေးအပ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူက ရေကူးနဂါးကို လည်ပတ်ကာ ကျွန်းဆီသို့ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ရေပြင်ပေါ်သို့ နင်းလိုက်သည်နှင့် ရေစက်များက တိုက်ရိုက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကာ သူတစ်ကိုယ်လုံးလည်း အားပြုစရာ မရှိတော့ဘဲ ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျမတတ် ဖြစ်သွားလေသည်။

သို့သော်လည်း မကြာမီမှာပင် အစွမ်းထက်သော ခွန်အားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ အဆင်ပြေချောမွေ့စွာဖြင့် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဗွမ်းခနဲ အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူက အကြိမ်အနည်းငယ် နင်းလိုက်ပြီးနောက် ရေထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့လေသည်။

"ရှုံးသွားပြီ မင်းက ဆက်ပြီး ကူးသွားမှာလား ဒါမှမဟုတ် ပြန်လာပြီး အစကနေ ပြန်လုပ်မှာလား"

အစ်ကိုကျီးက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူက ဒုတိယအချက်ကို ရွေးချယ်လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူက အစ်ကိုကျီး၏ ဆွဲခေါ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ရေနဲ့ မြေကြီးက သိသိသာသာကို မတူဘူးနော်"

သူက စေတနာဖြင့် သတိပေးလိုက်လေသည်။

"ဟုတ်တယ် ရေနဲ့ မြေကြီးက မတူဘူး ဘယ်သိုင်းပညာရပ်မဆို မတူညီတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်မှာဆိုရင် မတူညီတဲ့ သက်ရောက်မှုတွေ ရှိတယ် မင်းတို့ တစ်လျှောက်လုံး သိုင်းပညာရပ်တွေ အများကြီး သင်ယူခဲ့ရလိမ့်မယ် ဒီသိုင်းပညာရပ်တွေက အများစုမှာ အသုံးမဝင်ပေမဲ့ မင်းတို့ လုပ်ရမှာက ပတ်ဝန်းကျင်ကို နားလည်အောင် လုပ်ပြီးတော့ သိုင်းပညာရပ်တွေကို အသုံးပြုဖို့ပဲ"

အစ်ကိုကျီးက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သိုင်းပညာရပ် အသေးလေးတွေကလည်း အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ရောက်ရင် သာမန်မဟုတ်တဲ့ အသုံးဝင်မှုမျိုးကို ထုတ်ဖော်နိုင်တယ်"

"နောက်တစ်ခုက မင်းတို့ မြန်မြန် လုပ်ကြတော့ တစ်နာရီအတွင်း ပင်လယ်ကို မဖြတ်နိုင်ဘူးဆိုရင် မင်းတို့ကို နောက်ကျန်တဲ့ ခြောက်ရက်လုံး ဖြတ်သန်းခိုင်းလိုက်မယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက ဓားပျံစီးကာ တစ်ဖက်ကမ်းသို့ သွားစောင့်နေလိုက်လေသည်။

ဆရာမယန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ လန့်သေတော့မတတ်ပင် သူမကိုပါ အကဲဖြတ် စစ်ဆေးမှု ရှိမည်ဟု ထင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ပစ္စည်းစောင့်အဖြစ်သာ လာရောက်ရခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"မင်း လုပ်နိုင်ပါ့မလား"

အန်းရုံက ချောင်ချန်ကို မေးလိုက်သည်။

"မင်းကိုယ်မင်းသာ စိတ်ပူနေလိုက်စမ်းပါ ခဏနေ ရေထဲကျသွားရင် မင်း ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ အသားပိုတွေ ရွံရှာခံရတော့မှာ"

ချောင်ချန်က ရွံရှာဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အသားပို ဟုတ်လား မင်းကတော့ တစ်သက်လုံး ကောင်းတာတွေ စားရမှာ မဟုတ်ဘူး"

အန်းရုံက မထီမဲ့မြင် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမက ကျောက်ယောင်ယောင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ယောင်ယောင်ဆိုရင် လိုချင်တာတောင်မှ မရှိဘူး"

ပင်လယ်ကို မည်သို့ ဖြတ်ကူးရမည်နည်းဟု လေ့လာနေသော ကျောက်ယောင်ယောင်က စာအုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်လေသည်။

"အန်းရုံက ငါ့မှာ မိန်းမဆန်မှု မရှိဘူးလို့ လှောင်ပြောင်တယ်"

ဤအရာမျိုး သူမတွင်လည်း အမှန်တကယ် ရှိပေသည် ပိုမို ကြပ်စည်းထားရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး သိုင်းပညာရပ်များ ထုတ်ဖော်ရာတွင် အဆင်ပြေစေရန် ဖြစ်သည်။

အန်းရုံလိုမျိုးဆိုလျှင်တော့ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းကို လုံးဝ ထိခိုက်စေလေသည်။

ချောင်ချန် ပြောသည်က မှန်ပေသည် စောစောစီးစီးကတည်းက ဖြတ်ထုတ်ပစ်သင့်လေသည်။

အန်းရုံက ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။

ကျန်းမန်က ရေပြင်ကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရေရဲ့ ဆန့်ထွက်အားကို ခံစားကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ခွန်အား ပဲ့တင်ထပ်မှုကို ရိုးရှင်းစွာ တွက်ချက်လိုက်လေသည်။

ထိုသို့ဖြင့် ရေကူးနဂါးကို လည်ပတ်စေကာ မြေပြန့်တွင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ ပင်လယ်ပြင်ကို ဖြတ်ကူးသွားတော့သည်။

အခြားသူများကတော့ လေးစားသွားကြလေသည်။

သို့သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ဘယ်လို ဖြတ်သွားသလဲ ဆိုသည်ကို ပြောပြသင့်ပေသည်။

တစ်ဖက်ကမ်းသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ကျန်းမန်ရဲ့ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွားလေသည်။

ဘောင်းဘီအောက်နားစက အနည်းငယ် စိုရွှဲသွားခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ လှိုင်းပုတ်ခတ်မှုများကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် အသေးစိတ် အချက်အလက်များကို လျစ်လျူရှုမိသွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

လေ့ကျင့်ရန် လိုအပ်သေးသည်။

ကျန်းမန် ရောက်လာသည်ကို ကြည့်နေသော အစ်ကိုကျီးမှာ မှင်တက်သွားလေသည်။

ကျန်းမန် အလွန် မြန်ဆန်လိမ့်မည်ဟု သူ တွေးထားခဲ့သော်လည်း ဤမျှလောက် မြန်ဆန်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူက ခေတ္တမျှ တွေးတောလိုက်ပြီးနောက် ဒီလူကို မိသားစုထဲသို့ ဆွဲသွင်းသင့်သည်ဟု ထင်မြင်လိုက်လေသည်။

တကယ်လို့ ခုနစ်နှစ်အကြာတွင် အဆင်ပြေချောမွေ့စွာဖြင့် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပါက တိုက်ရိုက် သွေးသားတော်စပ်သူများနှင့် ပေးစားရန် စဉ်းစားသင့်ပေသည်။

ခုနစ်နှစ်အကြာတွင် မှန်ကန်သော အဖြေကိုလည်း စမ်းသပ်နိုင်လောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်တော့။

ချန်ယွီက ကျန်းမန်တို့ ပင်လယ်ကို ဖြတ်ကူးရန် ကြိုးစားနေကြသည်ကို ကြည့်နေသော်လည်း မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမှ မရှိခဲ့ပေ။

တစ်ခုခု လုပ်ရန်လည်း လောမနေခဲ့ပေ။

သူတို့ ညမအိပ်ကြသည်ကို သိရှိပြီးကတည်းက သူက ပေါ့ပေါ့ဆဆ လှုပ်ရှား၍ မရတော့ပေ။

သို့သော်လည်း စီစဉ်မှုများတော့ ပြုလုပ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

အများဆုံး နှစ်လအတွင်း အားလုံး စီစဉ်ပြီးစီးသွားမည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ရောက်ပါက ဤလူများကို လုံးဝ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားအောင် လုပ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် သူက ပုတီးစေ့ တစ်စေ့ကို ထုတ်ယူလိုက်သည် ဤသည်မှာ ဆွဲထုတ်ထားသော စိတ်ကူးယဉ် ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်လေသည်။

ဝင်ရောက်လာသူ အားလုံးကို သူ ညမအိပ်ဘဲ ကျင့်ကြံပြီးနောက် အဆင့်တက်လှမ်းရာတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော မျှော်လင့်ချက်မဲ့မှုမျိုးကို တစ်ကြိမ်လောက် ခံစားကြည့်စေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤအရာကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် သူတို့ နောက်ဆုံးတွင် ရင်ဆိုင်ရမည့် အရာက ဘာလဲဆိုသည်ကို နားလည်သွားစေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအင်မော်တယ်ဝိညာဉ် တစ်ပါးတည်းသာလျှင် လူများကို မျှော်လင့်ချက် ယူဆောင်လာပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသေးသည်ကတော့ ကျွန်းစုတွေရဲ့ အပြင်ဘက်မှ လူများကို လှုပ်ရှားလာအောင် ဆွဲဆောင်ရန် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် ဤမျှလောက် စည်ကားနေသဖြင့် သူတို့ကလည်း စောစောကတည်းက လှုပ်ရှားချင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

အားလုံးကို အသုံးချနိုင်ပေသည်။

ထို့ပြင် ဒီတစ်ကြိမ် သတ္တမမြောက် ခြံဝင်းငယ်မှ ဆရာနှစ်ယောက် လိုက်ပါလာခြင်းက အနည်းငယ် အံ့သြစရာ ကောင်းသော်လည်း ပြဿနာ သိပ်မကြီးပေ။

အားလုံးကို ဆွဲဆန့်ထားနိုင်ပေသည်။

——

ဝူယွင်ဂိုဏ်းတွင် ဖြစ်သည်။

အချိန်အကြာကြီး အကျဉ်းချခံထားရသော ​ဟော့ပင်းကျီက အမြဲတမ်း စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော်လည်း နေ့ရက်များက တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့လေသည်။

သူမသည် အဆုံးတိုင်အောင် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုကိုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ကျန်းမန်သည် တစ်ချိန်လုံး အိပ်စက်ခဲ့ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူက မည်မျှပင် ညမအိပ်ဘဲ နေပါစေ အိပ်တော့အိပ်သင့်သည်ဟု သူမ ထင်မြင်ခဲ့သည်။

သုံးရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ သူမ အိပ်စက်ချိန်တွင် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမှ မရရှိခဲ့ပေ။

စောင့်ဆိုင်းနိုင်ပါသေးသည်ဟု တွေးခဲ့သည်။

ဆယ်ရက်တိုင်တိုင် ကြာသွားခဲ့သည်။

စောင့်ဆိုင်းနိုင်သေးသည်ဟု သူမ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

ရက်နှစ်ဆယ် ကြာသွားခဲ့သည်။

ဆက်လက် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သည်။

တစ်လတိတိ ကြာသွားခဲ့သည်။

နှစ်လတိတိ ကြာသွားခဲ့သည်။

ကိုးလပိုင်း ဆယ့်ငါးရက်နေ့မှ ယခု ဆယ့်တစ်လပိုင်း ဆယ့်ငါးရက်နေ့ အထိပင် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းမန်က လုံးဝကို မအိပ်စက်ကြောင်းကို သူမ တွေ့ရှိသွားခဲ့လေသည်။

အနည်းငယ်မျှပင် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

ဒေါသတကြီးဖြင့် မျက်လုံးပြူးသွားခဲ့သည်။

"သူက ဘာလို့ မအိပ်တာလဲ"