← Chapters

အခန်း ၁၅၅

Vol. 10 Ch. 155

အခန်း ၁၅၅

Vol. 10 Ch. 155

အခန်း ၁၅၅ မုန့်ချီဝေ - သူ့အတွက် တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် အမျိုးသမီးကို ရွေးပေးရမယ် ဟုတ်လား

ကျန်းမန်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတယ်။

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ယွီဝမ်ရိက သူမ ဘဝဆုံးပြီဟု ထင်လိုက်သည်။

ဒီနေရာမှာ လာပြီး ခိုလှုံနေတာလို့ ထင်ခဲ့ပေမယ့် အခု ကြည့်ရတာ ကျားတွင်းထဲ ခုန်ဆင်းလာသလို ဖြစ်နေပြီ။

သူမ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားတဲ့လူက မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတယ်ဆိုတော့ သူမလို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူကလည်း သံသယဖြစ်ခံရဖို့ သေချာနေပြီ။

အခြေအနေ မကောင်းလှပေ။

ဒါပေမယ့် ကျန်းမန်လို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်ဖို့ လိုလို့လား။

ပြီးတော့ သူ့မှာ နတ်သမီးလေးလို ဇနီးသည် ရှိနေတာပဲ ပူးပေါင်းကြံစည်စရာ အကြောင်းကို မရှိတာ။

သူ့ပုံစံကို ကြည့်ရတာ ဘယ်လိုကြည့်ကြည့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားအောက်မှာ ဒူးထောက်မယ့်လူနဲ့ မတူဘူး။

ဒါကြောင့် ကောက်ချက်ချလိုက်တယ်။

ဒီအမျိုးသမီးက ကျန်းမန်နဲ့ ရန်ငြိုးရှိတယ်။

ရန်ချန်းက ဟော့ပင်းကျီကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ကျန်းမန်အပြင် တခြားသူတွေရော ရှိသေးလား"

"လောလောဆယ်တော့ မရှိသေးပါဘူး ဒါပေမယ့် ကျွန်မ အပြင်ထွက်ပြီး ဆက်ရှာလို့ ရပါတယ် ကျွန်မမှာ ဒီဘက်ပိုင်းနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ စွမ်းရည် ရှိပါတယ်"

ဟော့ပင်းကျီက ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို အစကတည်းက ဘာလို့ မပြောတာလဲ"

ရန်ချန်းက မေးလိုက်သည်။

ဟော့ပင်းကျီက အလေးအနက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ရှင်တို့ သေချာပေါက် စုံစမ်းနိုင်မယ်လို့ ကျွန်မ ထင်လို့ပါ"

ရန်ချန်းက ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ပြီး လူတစ်ယောက်ကို ဟော့ပင်းကျီအား ခေါ်သွားခိုင်းလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ကျွန်မကို ခေါ်သွားဦးမှာလဲ ကျွန်မ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားကို တိုင်ကြားပြီးပြီလေ ဘာလို့ ကျွန်မရဲ့ အပြစ်ကင်းစင်မှုကို ပြန်မပေးနိုင်ရတာလဲ ကျွန်မမှာ သက်သေရှိတယ် ကျွန်မ လိမ်မပြောဘူး သူ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတယ်ဆိုတာကို သက်သေပြဖို့ နည်းလမ်းရှိတယ်"

​ဟော့ပင်းကျီက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ ခေါ်ဆောင်သွားခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ယွီဝမ်ရိက ရန်ချန်းကို ကြည့်ကာ "အစ်ကို ဒီအထဲမှာ နားလည်မှုလွဲတာတွေ ရှိမယ်လို့ ကျွန်မ ထင်တယ်"

"နားလည်မှုလွဲတာ မရှိပါဘူး"

ရန်ချန်းက ယွီဝမ်ရိကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျန်းမန်က တကယ်ပဲ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်ခဲ့တာ"

ယွီဝမ်ရိ အံ့သြသွားပြီး ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျွန်မ အရင် အပြင်ထွက်လိုက်တာ ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ် ဒီမှာ ဆက်မနေတော့ဘူး"

ရန်ချန်း "..."

——

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းမန်သည် သူ၏ အဆောင်သို့ ပြန်ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဒဏ်ရာရရှိမှု အခြေအနေက မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပို၍ ဆိုးရွားနေသည်။

အကယ်၍သာ စစ်မှန်သော သံမဏိကျောက်ဖြင့် သန့်စင်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပါက အမှောင်ထုကို တကယ်ပဲ ဖောက်ထွက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ ရွှေအမြုတေ ဖွဲ့စည်းနိုင်ရန် လုံလောက်သော အလုံးစုံ စွမ်းအား လိုအပ်ကြောင်းပင်။

ခန္ဓာကိုယ်၊ စိတ်အာရုံ၊ ကျင့်ကြံမှု တစ်ခုမှ လိုအပ်၍ မရပေ။

နွားဝါကြီး ပြောခဲ့သော လမ်းစဉ်တစ်ခုတည်းရှိ ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံပြီး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်အောင် ပေါင်းစပ်ရမည် ဆိုသည်ကို ကျန်းမန် သတိရသွားသည်။

ထို့နောက် အဆင့်တက်လှမ်းသည့် ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံရမည်။

ယခု လောလောဆယ် ကြယ်ခုနစ်ပွင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်သာ လိုတော့သည်။

ဘယ်တော့မှ ရနိုင်မည်ကိုတော့ မသိပေ၊ အကယ်၍ နောက်ပိုင်း ပြိုင်ပွဲကြီးများတွင် မရှိပါက။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ အသုံးပြု၍ ဝယ်ယူရုံသာ ရှိတော့သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် ကျန်းမန်သည် သူ၏ လက်ကျန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးသောင်းက အနည်းငယ် နည်းပါးနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ကျန်းမန်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စတင် ကုသနေသော်လည်း စာအုပ်ထုတ်ကာ သင်ယူနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သဘာဝကျကျပင် ဓားကြီးသိုင်းကို သင်ယူနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူတွင် ဝိညာဉ်ဓား ရှိလာပြီဖြစ်သလို ဓားပျံစီးခြင်းကိုလည်း သင်ယူပြီးပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိနေသည်မှာ ဓားကြီးသိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်ရန် အသုံးမပြုနိုင်သော်လည်း နွားကြီးကို တင်ဆောင်ကာ ပျံသန်းနိုင်သည်။

နွားဝါကြီးကို ခေါ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် ပိုမို အဆင်ပြေသွားပြီ ဖြစ်သည်။

နှစ်ရက် အကြာတွင် ကျန်းမန်သည် အတော်လေး ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်အာရုံ ကြံ့ခိုင်မှုက သူ့ကို ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာစေသည်။

သို့သော် ဂျီဟောက်က သူ့အား ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေသော မှော်ပညာရပ်များကို သွားရောက် သင်ယူရန် အကြံပြုခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် အလိုအလျောက် ပြန်လည်ကောင်းမွန်စေနိုင်သော မှော်ပညာရပ်များဖြစ်ပြီး အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသောအခါ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

လူမရှိချိန်တွင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မကယ်တင်နိုင်သည့် အခြေအနေမျိုး မရောက်စေရန် ဖြစ်သည်။

ကျင့်ကြံခြင်းသို့ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိနိုင်ပြီး အခြားသူများနှင့် ကွာဟချက်ကို ချဲ့ထွင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ကျန်းမန်က သဘာဝကျကျ နားထောင်ခဲ့ပြီး ထိုကဲ့သို့သော မှော်ပညာရပ်များ၏ စျေးနှုန်းကို မေးမြန်းကြည့်ခဲ့သည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်အတွက် မရှိဘဲ ရွှေအမြုတေ အဆင့်အတွက်လည်း ဈေးကြီးလွန်းကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် လုံလောက်အောင် အစွမ်းထက်နေလျှင် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရမည်မဟုတ်ဘဲ ဤကဲ့သို့သော မှော်ပညာရပ်များသည် အလဟဿသာ ဖြစ်သည်ဟု သူ ထင်လိုက်သည်။

သို့သော် အနားယူသည့် ဒုတိယနေ့တွင် ကျန်းမန်သည် တံခါးခေါက်သံကို ရုတ်တရက် ကြားလိုက်ရသည်။

သူ ချက်ချင်းပင် စစ်မှန်သော သိုင်းပညာရပ်ကို ချိတ်ဆက်လိုက်ရာ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဝိုးတဝါး နေမင်းကြီးတစ်စင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

တစ်ဖက်လူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူက လျှို့ဝှက်သိုင်းဖြင့် တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် စစ်မှန်သော သိုင်းပညာရပ်ကို ချိတ်ဆက်ရန် အချိန်ယူရသဖြင့် အချိန်မီနိုင်မလားဆိုတာတော့ မသိပေ။

ဒါပေမယ့်...တံခါးခေါက်သံက လာတာမြန်သလို ပျောက်သွားတာလည်း မြန်လှသည်။

ကျန်းမန်က စစ်မှန်သော သိုင်းပညာရပ်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

တံခါးရှေ့တွင် သေတ္တာတစ်လုံး ချထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဒါက သူ့ကို အလွန် အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။

အခန်းထဲတွင်

သေတ္တာကို အဝေးမှ လှမ်းဖွင့်လိုက်ရာ အထဲတွင် ရုပ်တုတစ်ခုနှင့် စာတစ်စောင် ရှိနေသည်ကို ကျန်းမန် တွေ့လိုက်ရသည်။

ရုပ်တုမှာ မျက်လုံးကို ဇာပဝါပါးလေးဖြင့် စည်းထားသော မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မျက်နှာတွင် သနားကရုဏာ အပြည့်ရှိနေသည်။

သူမက ထိုနေရာတွင် ရပ်လျက် လက်တစ်ဖက်က တစ်စုံတစ်ခုကို လိုက်လံ ဖမ်းဆုပ်နေသကဲ့သို့ လေထဲသို့ လှမ်းဆွဲနေသည်။

ကျန်းမန် မျက်မှောင်ကုတ်လိုက်သည်၊ ဤရုပ်တုသည် အလွန် ထူးဆန်းလှသည်။

ဘာအသုံးဝင်မှန်း မသိပေ။

သို့သော် ဘာမှ ထူးခြားမှု မခံစားရပေ။

ထို့နောက် သူက စာအိတ်ကို ထုတ်ကာ ဖတ်ကြည့်လိုက်သည်။

အပေါ်တွင် ရေးထားသည်မှာ ကျွန်ုပ် သိရှိရသည်မှာ သင်သည် အင်မော်တယ် ဝိညာဉ်မှ ရွေးချယ်ခံရသူဖြစ်သည် ယခုအခါ အင်မော်တယ် ဝိညာဉ်က သင့်စွမ်းအားကို လိုအပ်နေပြီး သင့်ထံသို့လည်း စွမ်းအားများ ယူဆောင်လာပေးမည် သင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့ပြီး အားနည်းနေချိန်တွင် အင်မော်တယ် ဝိညာဉ်အပေါ် သွေးစက်ချလိုက်ပါ အင်မော်တယ် ဝိညာဉ်က သင့်အတွက် လမ်းခင်းပေးလိမ့်မည်။

ကျန်းမန် အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကိစ္စတစ်ခုကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

အင်မော်တယ် ဝိညာဉ် ဆိုသည်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုကြည့်ရရင် တစ်ဖက်လူက ငါ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနဲ့ ထိတွေ့ဖူးတာကို သိနေတာပဲ ဒါက ဘာကြောင့်လဲ သစ္စာဖောက် ရှိနေတာလား ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနဲ့ ထိတွေ့လိုက်တာနဲ့ တခြား လက်အောက်ငယ်သားတွေကို အကြောင်းကြားပေးတာလား"

ကျန်းမန်က နောက်ဆုံးအချက်က ပိုဖြစ်နိုင်သည်ဟု ထင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ရုပ်တုကို ထိလိုက်ရာ ကောင်းကင်ဘုံ မှတ်တမ်းကျမ်း ကို လှုံ့ဆော်လိုက်မိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် စာအုပ်စာမျက်နှာက နောက်ဆုံးစာမျက်နှာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

စာလုံးများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

【အထူးသတ္တဝါများက အသက်ဆက်ရှင်သန်ရန် ဖန်တီးထားသော အိပ်မက်လောက အထိမ်းအမှတ် ပစ္စည်း ဤပစ္စည်းသည် လူကို အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက် သက်ဆိုင်ရာ အိပ်မက်လောကသို့ ဝင်ရောက်နိုင်စေသည် နည်းလမ်းက မှတ်သားလောက်စရာ ဖြစ်သော်လည်း မှတ်တမ်းတင်ရန် မတန်ပေ။】

အထူးသတ္တဝါ ဟုတ်လား။

အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

အိပ်မှသာ အလုပ်လုပ်သည့်အရာက တကယ်ပဲ အမှိုက်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းမန်က ချက်ချင်းပင် ဆရာမယန်ထံ သွားရောက် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။

ဆရာမယန်က ပစ္စည်းကို ကြည့်ကာ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်၊ ကိစ္စများက လမ်းကြောင်းမှ သွေဖည်သွားပြီဟု သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါက အပြင်ဂိုဏ်း တောင်ထွတ်ခုနစ်ခုမှ သင်ကြားရေး ဆရာမတစ်ယောက် ကြုံတွေ့ရမည့် ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။

နောက်ထပ် ခုနစ်ရက် အကြာတွင် ကျန်းမန်သည် အပြည့်အဝ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့သည်။

ထို့အပြင် မိစ္ဆာလမ်းစဉ်များနှင့်လည်း လက်ရည်ယှဉ်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် ရှေးဟောင်းနည်းလမ်း ကျင့်ကြံသူ တစ်စုဖြစ်ပြီး နည်းလမ်းများစွာ ရှိကာ အချင်းချင်းကြားတွင် ဝင်္ကပါများဖြင့် ပေါင်းစပ်ထားသဖြင့် သူကိုယ်တိုင်ပင် သတိထား၍ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဆရာမယန်ထံမှ တစ်ဆင့် ဤလူများထဲတွင် အသက်အငယ်ဆုံးပင်လျှင် ငါးဆယ် ခြောက်ဆယ် ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ကျန်းမန် သိရှိခဲ့ရသည်။

ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မြင့်သူများဆိုလျှင် အသက်တစ်ရာကျော်ပင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အနည်းငယ် ခက်ခဲခဲ့ပြီး သူတို့သည် ဝင်္ကပါကို အသုံးပြုကာ စွမ်းအားများကို ပေါင်းစပ်လိုက်သဖြင့် အဆင့်တူထက် သာလွန်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်ကြသည်။

အဆင့်တူ သုံးယောက်ကို ချက်ချင်း မဖြုတ်ချနိုင်တာက ကြီးကျယ်တဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

ဤအရာများကို ရှင်းပြနေစဉ်တွင် ဆရာမယန်က သတိမထားမိဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။အသက်တစ်ရာလောက်ရှိတဲ့ အဆင့်တူ သုံးယောက်ကို ချက်ချင်း မဖြုတ်ချနိုင်တာက အရမ်း အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုလား ငါက မင်းကို ဘာလို့ ဒါတွေ ရှင်းပြနေရတာလဲ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း၏ အုပ်ချုပ်မှုကြောင့် သက်ရောက်မှု မည်မျှ ကြီးမားသည်ကို ကျန်းမန် အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားခဲ့သည်။

ဂိုဏ်းမှ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်ဇယားအရ ဆိုလျှင် အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်တွင် စတင် ကျင့်ကြံပြီး ဆယ့်ကိုးနှစ်တွင် ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ တစ်နှစ်အကြာတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ခြံဝင်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီး ဆယ်နှစ်အကြာတွင် အတွင်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်မည် ဖြစ်သည်။

အစအဆုံး ပေါင်းလိုက်လျှင် အသက် သုံးဆယ်အရွယ်တွင် ရွှေအမြုတေကို ဖွဲ့စည်းနိုင်သော လူတစ်စု ရှိနေသည်။

ဤသည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း အုပ်ချုပ်မှု၏ တန်ဖိုး မည်မျှ မြင့်မားသည်ကို သိနိုင်သည်။

သေချာသည်မှာ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ပင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်တွင် ရပ်တန့်နေသူ များစွာ ရှိပြီး ယှဉ်ပြိုင်မှုမှာ အလွန် ကြီးမားလှသည်။

သို့သော် အနည်းဆုံးတော့ ရွေးချယ်စရာများစွာ ရှိနေပြီး အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ်များစွာ ရှိသဖြင့် တစ်ခုခုတွင် ပါရမီပါပါက ရွှေအမြုတေ အဆင့်သို့ အခြေခံအားဖြင့် တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အထောက်အကူပြု ကျင့်စဉ်တစ်ခုခု အောင်မြင်ပါက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အများအပြား ရရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

...

နောက်ဆုံး ခုနစ်ရက်က အလွန် မြန်ဆန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး နံပါတ်ကိုးခြံဝင်းက များစွာ ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

မပြတ်တမ်း ထွက်ပေါ်နေသော စွမ်းအား ပေါက်ကွဲသံများကိုသာ ခံစားခဲ့ရသည်။

အစွန်းနားတွင် အနည်းငယ် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီးနောက် အနောက်သို့ ဆုတ်ခွာခဲ့ကြသည်။

ခုနစ်ရက် ပြည့်သွားသောအခါ….သူတို့သည် ဒီနေရာမှ ထွက်ခွာရမည် ဖြစ်သည်။

ဒီနေရာရှိ တိုက်ပွဲ မည်မျှကြာအောင် ဆက်ဖြစ်မည် ဆိုသည်ကတော့ သူတို့နှင့် မသက်ဆိုင်တော့ပေ။

သူတို့ လာရောက်ခြင်းက ဘာမှ ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ပြန်ရာတွင် သူတို့ကို လိုက်ပို့ပေးသူမှာ တာဝန်ခံများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ချန်ယွီ ဖြစ်သည်။

ဒီနေရာရှိ တိုက်ပွဲက မကြာမီ ပြီးဆုံးတော့မည်ဟု သူက ပြောခဲ့သည်၊ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပြိုင်ပွဲကြီးကလည်း ပြီးဆုံးတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် ဒီနေရာသို့ ရွှေအမြုတေ အဆင့် တစ်စု ဝင်ရောက်လာမည်ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာလမ်းစဉ်များကလည်း လူမိုက်များ မဟုတ်သဖြင့် မကြာမီ နောက်ဆုတ်သွားကြမည် ဖြစ်သည်။

ကျန်းမန်က အနည်းငယ် စဉ်းစားကြည့်ရာ မှန်သည်ဟု ထင်လိုက်သည်။

ထို့အပြင် ထိုလူများသည်လည်း သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို မကြာမီ အောင်မြင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် လူအနည်းငယ်သည် ဝင်္ကပါထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့ကြသည်။

ကျွန်းစုများအတွင်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ပျောက်ကွယ်သွားသော လူများကို ကြည့်ကာ ချန်ယွီက မျက်လွှာချလိုက်သည်။

"ဒီကျန်းမန်က အနည်းငယ် ထူးခြားတယ် ဒါပေမယ့် ရွှေအမြုတေ အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့က သူ့အတွက် အတားအဆီးတစ်ခုပဲ ဂိုဏ်းက လွယ်လွယ်လေး သိသွားနိုင်တယ် သိသွားတာနဲ့ ပျက်စီးပြီပဲ"

"သူသာ ငါ့အတွက် အသုံးဝင်မယ်ဆိုရင် ငါ သူ့ကို ကူညီဖို့ ကြိုးစားလို့ ရတယ် အကယ်၍ မရဘူးဆိုရင်တော့..."

"ဂိုဏ်းက သူ့ကို သတိထားမိအောင် လုပ်ရုံပဲ ရှိတော့တာပေါ့ တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ မျက်နှာစာကို ထွက်လာရမှာပဲ"

သူ စောင့်နေသည်၊ နောက်တစ်ခေါက် အရေးကြီးချိန်တွင် ပြန်ခေါ်ပြီး တစ်ဖက်လူကို စမ်းသပ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အသုံးဝင်လျှင် အစီအစဉ် ဆွဲနိုင်ပြီး အသုံးမဝင်ပါက သူ၏ စစ်တုရင်ရုပ်လေး ဖြစ်လာရုံသာ ရှိတော့သည်။

မိမိ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို အောင်မြင်စေရန် တစ်ဖက်လူကို စတေးပစ်မည် ဖြစ်သည်။

လူဆိုတာ ဘယ်လောက်ပဲ ရုန်းကန်ရုန်းကန် စစ်တုရင်ရုပ်ပဲ ဖြစ်လာမှာပါ၊ သူ့ရဲ့ စစ်တုရင်ရုပ် မဟုတ်ရင် ဂိုဏ်းရဲ့ စစ်တုရင်ရုပ် ဖြစ်လာမှာပဲ။

————

ဝူယွင်ဂိုဏ်း……

ပြန်ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် ကျန်းမန်က ငါးလေးတွေ ရေထဲ ပြန်ရောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယစ်မူးနေသော အမူအရာများ ပေါ်နေကြသည်။

ထို့နောက် လူတိုင်းက ကျင့်စဉ်များကို လည်ပတ်လိုက်ရာ အရှိန်အဝါများ ဖြာထွက်လာခဲ့သည်။

အရင်ကထက် များစွာ ပိုမို အားကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

ဆရာမယန်က စကားအနည်းငယ် မှာကြားပြီးနောက် လဝက် အနားပေးကြောင်း ပြောလိုက်ရာ ကြားသည်နှင့် လူတိုင်း ဝမ်းသာအားရဖြင့် အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဆေးလုံးများ သွားဝယ်ပြီး ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်လက် ခိုင်မာစေရန် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ခန္ဓာကိုယ်က ပိုမိုများပြားသော စွမ်းအားများကို သိသိသာသာ စုပ်ယူနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လုံးဝ လက်လွှတ်ခံ၍ မဖြစ်ပေ။

ကျန်းမန်ပင်လျှင် စိတ်တည်ငြိမ်ဆေးလုံး အလုံးနှစ်ဆယ်ကို ချက်ချင်း ဝယ်ယူခဲ့သည်။

ပြန်ရောက်သည်နှင့် စတင် ကျင့်ကြံလေတော့သည်၊ နွားဝါကြီးကိုပင် နှုတ်ဆက်ရန် အချိန်မရခဲ့ပေ။

ဆယ့်ငါးရက် အကြာတွင်….

ဇန်နဝါရီလ တစ်ရက်…..

ကျန်းမန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စိတ်အာရုံ စွမ်းအားများ ပြန့်ထွက်လာပြီး ခြံဝင်းတစ်ခုလုံး လေတွေ တိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။

နွားဝါကြီးက မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်ကာ မျက်စိမှိတ်ထားသော ကျန်းမန်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သိပ်မအံ့သြလှပေ။

ပိုပြီးတော့ ထုံထိုင်းသွားသလိုပင်။

ယခုအချိန်တွင် ကျန်းမန်သည် သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ရှူသွင်းလိုက်ပြီး အရှိန်အဝါများကို လျင်မြန်စွာ ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

စိတ်အာရုံအဆင့် ရှစ်

အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရန် နောက်ဆုံး တစ်ဆင့်သာ လိုတော့သည်။

အကယ်၍ အဆင့်မြင့် စိတ်ကူးပုံဖော်ခြင်း ကျင့်စဉ်နှင့် စစ်မှန်သော သံမဏိကျောက်တို့၏ ပေါင်းစပ်မှုအပြင် အထူး လေ့ကျင့်ရေးသာ မရှိခဲ့ပါက ဒီဆေးလုံးလေးတွေနဲ့ အဆင့်တက်လှမ်းဖို့ လုံးဝ မလုံလောက်ပေ။

"အဝါကြီး မတွေ့တာ ကြာပြီနော်"

ကျန်းမန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

နွားဝါကြီးက ကျန်းမန်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ဒီလောက် ယဉ်ကျေးနေလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး ပြီးတော့ ဒဏ်ရာတွေနဲ့ ပြန်လာတာပဲ"

ကျန်းမန်က အံ့သြသွားသည်။

"လုံးဝ မပျောက်သေးဘူးလား"

သူ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ အဆင့်တက်လှမ်းပြီးနောက် စိတ်အာရုံ ကြယ်ပွင့်သည် ထပ်မံ မှေးမှိန်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

တကယ်ပဲ လုံးဝ မပျောက်သေးပေ။

ဒီဒဏ်ရာက အတော်လေး ပြင်းထန်တာပဲ။

ထို့နောက် ကျန်းမန်က နွားဝါကြီးအား ဤတစ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ရေးနှင့် အတွေ့အကြုံများကို ပြောပြလိုက်သည်။

"ဂျီဟောက်က မင်း ထင်ထားတာထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက်တယ်"

နွားဝါကြီးက ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းမန်ကတော့ မအံ့သြပါဘူး မုန့်ချီဝေ ရဲ့ အစွမ်းထက်မှုကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ဖူးတယ်လေ။

ဂျီဟောက်က အားနည်းတယ်ဆိုရင်မှ သူက အံ့သြဦးမယ်။

"ပြီးတော့ ဒီလောက် ကိစ္စတွေ အများကြီး ကြုံရတာတောင် သူက လှုပ်ရှားဖို့ မလောဘူး ပြီးတော့ မင်းတို့ကိုလည်း အကောင်းပကတိအတိုင်း ထားနိုင်တယ်ဆိုတော့ အရာအားလုံးကို သူ ကြိုသိနေပြီဆိုတဲ့ သဘောပဲ မမျှော်လင့်တဲ့ ကိစ္စတွေ အကုန်လုံးက သူ တမင် ခွင့်ပြုထားတာတွေပဲ"

"ရောင်စုံ တိမ်တိုက် နယ်ပယ်ထဲကနေတောင် မင်းတို့ကို အထိအခိုက်မရှိဘဲ ထွက်လာနိုင်အောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်"

"အခြေအနေ အများစုကို သူ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်တယ် အချိန်မရွေး ဝင်ပါနိုင်တယ်"

"စွမ်းအားကြီးမားတဲ့အပြင် အခြေအနေတစ်ခုလုံးကိုလည်း ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့သူဆိုတဲ့ သဘောပဲ"

"ဒီလိုလူမျိုးက တည်ငြိမ်မှုကို ပိုပြီး ဦးစားပေးတတ်တယ်"

"သူ မင်းကို တစ်ခါ စမ်းသပ်ဖူးတယ် မင်းအပေါ် သံသယကို ဖျောက်ဖျက်နိုင်ဖို့ မသေချာဘူး"

"အခွင့်အရေး ရရင် သူ မင်းကို ဒုတိယအကြိမ် စမ်းသပ်နိုင်တယ်"

"သတိထားရမယ်"

ဤအရာများကို ကျန်းမန် မစဉ်းစားဖူးပေ၊ ဒါက တကယ်ကိုပဲ အန္တရာယ်များလှသည်။

အခု သူ အကြောက်ဆုံးက မုန့်ချီဝေ ရဲ့ ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းကို ခံရမှာကိုပဲ။

ဘာတွေ ဖြစ်လာမလဲဆိုတာ လုံးဝ မသေချာဘူး။

တစ်ဖက်လူက အရမ်း အစွမ်းထက်လွန်းတော့ အမှောင်ထဲမှာ ပုန်းနေရုံပဲ ရှိတော့တယ်။

"မင်း ရောက်သွားတဲ့ နေရာက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နယ်ပယ် ဖျက်ဆီးချင်တိုင်း ဖျက်ဆီးလို့ရတာ မဟုတ်ဘူး အကယ်၍ အဲဒီအချိန်က မင်းခန္ဓာကိုယ်က မခံနိုင်ခဲ့ဘူးဆိုရင် မထင်မှတ်တဲ့ အန္တရာယ်တွေ ဖြစ်သွားနိုင်တယ်"

နွားဝါကြီးက သတိပေးလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး "ငါ ကံကောင်းတယ်လို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့" ဟု ခံစားချက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက မာနကြီးတာ နောက်တစ်ခေါက်ဆိုရင် မင်း ထပ်ပြီး ဖောက်ထွက်ဦးမှာလား"

နွားဝါကြီးက မေးလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် ဖောက်ထွက်မှာပေါ့"

ကျန်းမန်က သူ့အတွက် ထမင်းချက်နေရင်း ပြောလိုက်သည်။

"သူက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ချုပ်နှောင်ပြီး ငါ့စိတ်ကို ပိတ်လှောင်ချင်တာ ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လက်ပိုက်ကြည့်နေမှာလဲ"

"အရမ်း အန္တရာယ်များတယ်"

နွားဝါကြီးက ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းမန်က မီးမွှေးကာ ရေနွေးတည်ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

"စွမ်းအားရဲ့ အကျဉ်းထောင်ကိုတော့ ငါ သေချာပေါက် ပြန်မလှန်ဘူး ပိုပြီး အစွမ်းထက်လာဖို့ တိတ်တိတ်လေး စောင့်ရမယ် စိတ်အာရုံရဲ့ အကျဉ်းထောင်ကိုတော့ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ရှောင်ပေးရမလဲဆိုတာ မသေချာသေးဘူး"

နွားဝါကြီးက ကျန်းမန်ကို ကြည့်ကာ "ငယ်ရွယ်ပြီး မာနကြီးတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"လူငယ်သဘာဝလေ အဝါကြီး မင်းက အိုသွားပြီ"

ကျန်းမန်က နွားဝါကြီးကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

နွားဝါကြီး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ကျန်းမန်၏ ပါရမီကို မငြင်းဆိုသလို တစ်ဖက်လူကို သာမန် စံနှုန်းများဖြင့် တိုင်းတာ၍ မရနိုင်ဟုလည်း ထင်မိသည်။

သို့သော် အစွမ်းထက်သူများနှင့် စတင် ထိတွေ့လာရသောအခါ မိမိ၏ အစွမ်းအစများကို သိမ်းဆည်းထားရန် လိုအပ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အပြင်ဂိုဏ်းနှင့် မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတို့၏ အခြေအနေက မတူညီသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ပထမတစ်ခုက အဆင့်ဆင့် တိုးတက်လာသော်လည်း ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ကြိုတင် ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။

ထို့နောက် ကျန်းမန်က ဆန်ကြမ်းထမင်းကို စားရင်း နွားဝါကြီးကို ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"အဝါကြီး မင်း ဘာကို စိုးရိမ်နေလဲဆိုတာ ငါသိတယ် ဒါပေမယ့် ငါက မင်း မြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အထူးခြားဆုံး ပါရမီရှင်ပဲလေ"

တစ်ခဏရပ်ပြီးနောက် ကျန်းမန်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဂျီဟောက် မသိအောင် ငါ့ကို ကာကွယ်မှုတွေ အများကြီး လုပ်ပေးဖို့ မမေ့နဲ့နော်"

ဒါက အရေးကြီးဆုံးပဲ။

ကျန်းမန် အစားစားနေဆဲ အချိန်တွင် ချန်ချီဝမ်က သူ၏ ခြံဝင်းငယ် တံခါးဝတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

ဆရာချန်က သူ့ဆီမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မရှိတော့တာ သိလို့ လာပေးတာများလား။

ထို့နောက် ချန်ချီဝမ်က စာအိတ်သုံးအိတ်ကို ထုတ်ကာ "ငွေတောင်းခံလွှာ မင်းရဲ့ ခြံဝင်းငယ်က အကြွေးတင်နေတာ တစ်လရှိပြီ"

ကျန်းမန်

"..."

——

ယခုအချိန်တွင် ရန်ချန်းသည် ရုပ်တုကို ကြည့်ကာ အတော်လေး ခံစားချက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလို အပြည့်အစုံရှိတဲ့ အထိမ်းအမှတ် ပစ္စည်းကို ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာပဲ ကျန်းမန်က မိစ္ဆာနတ်ဘုရားနဲ့ ရေစက်ရှိတယ်လို့ပဲ ပြောရမှာပေါ့"

"မိစ္ဆာနတ်ဘုရားက သူ့ကို ရွေးချယ်လိုက်တာ တကယ်တော့ နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း အမှားယွင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပဲ"

"ငါတို့ ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ"

ရန်ချန်း ဘေးမှ အမျိုးသမီးက မေးလိုက်သည်။

"ကျန်းမန်ကို အသုံးချကြည့်ရအောင်"

ရန်ချန်းက ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကို အိပ်မက်ထဲ ဝင်ခိုင်းမလို့လား ဒါပေမယ့် ကျန်းမန်က ညမအိပ်တာကို အားပေးတဲ့သူ ပြီးတော့ ခေါင်းဆောင်တောင် ဖြစ်နေတာ သူ အိပ်ပါ့မလား"

အမျိုးသမီးက မေးလိုက်သည်။

ရန်ချန်းက အထိမ်းအမှတ် ပစ္စည်းကို ချလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ရန်ပုံငွေ နည်းနည်းလောက် တောင်းလိုက်ပါ"

အမျိုးသမီး နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

ရန်ချန်းက သက်ပြင်းချလျက် ပြောသည်။

"ကျန်းမန်ရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို မမြင်ဘူးလား ဆင်းရဲတယ်ဆိုတာကို မျက်နှာမှာ ရေးမထားရုံတမယ်ပဲ သူ့ကို အလကား အသုံးချမယ်ဆိုရင်တော့ သူ သေချာပေါက် ငြင်းမှာပေါ့"

"ဒါပေမယ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးက ဆင်းရဲတဲ့ ကျောင်းသားကို စိတ်အေးချမ်းသာစွာ အိပ်ပျော်စေနိုင်တယ်"

"အကယ်၍ မရဘူးဆိုရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နည်းနေလို့ပဲ"

အမျိုးသမီးက အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

"သူ့လို ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ကို ဝယ်ယူဖို့ ခက်ခဲသင့်တယ် မဟုတ်လား"

နောက်တစ်နေ့….

"ပြဿနာ မရှိဘူး ကျွန်တော့်ကိုသာ လွှဲထားလိုက် ဂိုဏ်းရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုအနေနဲ့ ကျွန်တော် မဖြစ်မနေ လုပ်ပေးရမှာပေါ့"

အမျိုးသမီးက ကျန်းမန် အထိမ်းအမှတ် ပစ္စည်းကို လက်ခံလိုက်သည်ကို ကြည့်ကာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

သူမက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးသောင်း တောင်းခံထားခဲ့သည်။

ငါးထောင်နဲ့တင် တစ်ဖက်လူက တစ်ညအိပ်ပေးဖို့ သဘောတူသွားခဲ့သည်။

ဈေးနှိမ်လွန်းလို့ သူမ စိတ်ထဲမှာတောင် အားနာမိသွားတယ်။

————

ရှေးဟောင်း ခြံဝင်းတစ်ခု။

ယနေ့ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်။

မုန့်ချဲ့ဝေသည် ပြတင်းပေါက်ရှေ့တွင် ရပ်လျက် အပြင်ဘက်မှ မိုးပေါက်များ ကျဆင်းနေသည်ကို ကြည့်ကာ အေးမြသော လေပြေကို ခံစားရင်း လွန်ခဲ့သော အချိန်များစွာကို ပြန်လည် အမှတ်ရနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"မိုးမရွာတာ နှစ်တွေ အများကြီး ကြာခဲ့ပြီပဲ"

သူမက ရုတ်တရက် စကားပြောလာခဲ့သည်။

"ဟုတ်တယ် အခု ပြန်ပြီး ကောင်းမွန်လာပြီဆိုတော့ နောက်ပိုင်း မိုးပိုများလာလိမ့်မယ်"

ချင်းတိုက်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် သခင်မလေး မကြိုက်ရင် မရွာခိုင်းလို့ ရပါတယ်"

"ရွာပါစေ"

မုန့်ချဲ့ဝေက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မကြာသေးခင်က ပါရမီရှင်အသစ်တွေ ဘာထူးခြားမှု ရှိလဲ"

"မကြာသေးခင်က ပါရမီရှင်အသစ်တွေ အကုန်လုံးက အဲဒီ ကျန်းမန်ကို စောင့်ကြည့်နေကြတယ် ဒီလူလေးက သာမန်မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောကြတယ် နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ပြီး စမ်းသပ်သင့်တယ်လို့ ပြောတယ် ပြီးတော့ မိသားစုရဲ့ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက် ပါရမီရှင် အမျိုးသမီးကို စဉ်းစားသင့်တယ်လို့လည်း ပြောတယ် အကယ်၍ သူက အိမ်ပါသမက် အဖြစ် လာချင်တယ်ဆိုရင် ဒီတိုက်ရိုက်မျိုးဆက်တွေကို ရှာပေးသင့်တယ်လို့ ပြောတယ်"

ချင်းတိုက်က ပြောလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ ဒီလူကို အတော်လေး မျက်စိကျနေပုံပဲ"

မုန့်ချဲ့ဝေက တစ်ခဏရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ဖက်လူက အိမ်ပါသမက် အဖြစ် လာဖို့ သဘောတူပြီလား"

"မတူသေးဘူး"

ချင်းတိုက်က ခေါင်းခါလျက် ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမယ့် ပါရမီရှင်အသစ်က တခြားလူတွေ ဦးရာလူ စနစ်နဲ့ ခေါ်သွားမှာကို ကာကွယ်ဖို့ သူ့ကို စောင့်ကြပ်နေဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားတယ်"

"သူက တစ်ဖက်လူကို နားချဖို့ နေခဲ့မှာ"

"တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ တစ်ဖက်လူကို နားချနိုင်မယ့် နည်းလမ်းရှိအောင် သင့်တော်တဲ့သူကို မြန်မြန် ရွေးပေးဖို့လည်း သူ အကြံပြုထားတယ်"

All Chapters