အခန်း ၇၀၆

အခန်း (၇၀၆) - ယဲ့ဖုန်း၏ စိုးရိမ်မှုနှင့် ကူကယ်ရာမဲ့ခြင်း၊ ထျန်းကျီစံအိမ်၏ အစောင့်အရှောက်

လနီတံခါး။

ယဲ့ဖုန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။ သူ၏ လုပ်ရပ်များက ယင်ရူရုံကို ထိတ်လန့်သွားစေပြီး သူမ၏ သတိထားမှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ကြောင်း သူ မသိရှိရှာပေ။ သူသည် လနီတံခါးကိုသာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြပ်နေ၏။

ယဲ့ဖုန်းသည် ဟန်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ပင်လယ်ပြင်အတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို မသိသယောင် ဟန်ဆောင်နေခြင်းက နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုဝင်များ၏ သတိထားမှုကို လျော့ကျသွားစေတော့သည်။

တကယ်တမ်းတွင်မူ ... အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံ ဓားဘိုးဘေး၊ ဝိညာဉ်အလင်းဘိုးဘေး၊ ရွှေရောင်ခေါင်းလောင်းဘိုးဘေး၊ မင်းသမီးယွီကျူး နှင့် အခြားသော စွမ်းအားရှင်များမှာ လနီ သံလိုက်အိမ်မြှောင်များကို ကိုင်ဆောင်ကာ၊ နေရာရွှေ့ပြောင်းဝင်္ကပါများကို အသုံးပြုပြီး ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး၏ နေရာအနှံ့အပြား၌ နတ်ဘုရားဝင်စားသူများကို လိုက်လံ အမဲလိုက်နေကြပြီ ဖြစ်၏။

ဂိုဏ်းမှ တပည့်များပင်လျှင် လနီနတ်ဆိုးများကို နှိမ်နင်းရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေကြသည် မဟုတ်ပါလား။

“ငါက လနီတံခါးကို စောင့်ကြပ်ဖို့ တာဝန်ယူမယ်။ မင်းတို့ကတော့ နတ်ဘုရားဝင်စားသူတွေနဲ့ လနီနတ်ဆိုးတွေကို လိုက်လံ နှိမ်နင်းကြပေါ့။ ငါတို့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေက နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်မှုကို နှေးကွေးသွားစေဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ”

ယဲ့ဖုန်းက တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ သူ ဤသို့ မျှော်လင့်သော်လည်း ... နတ်ဘုရားဝင်စားသူများနှင့် လနီနတ်ဆိုးများကို အမြစ်ပြတ်အောင် သုတ်သင်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထား၏။

လောလောဆယ်တွင် သူတို့ကို တားဆီးနိုင်မည့် နည်းလမ်း နှစ်ခုသာ ရှိပေသည်။

ပထမနည်းလမ်းမှာ ကောင်းကင်ဘုံကို ပြန်လည် ဖန်တီးရန် ဖြစ်၏။

ဒုတိယနည်းလမ်းမှာ လနီနှင့် နေမင်းကို ခွဲထုတ်ရန် ဖြစ်သည်။

ပထမနည်းလမ်းမှာ အလွန်အမင်း ခက်ခဲလှပေသည်။ ကောင်းကင်သူတော်စင် နှင့် အမြင့်မြတ်ဆုံးသူတော်စင် အဆင့်ရှိသူများပင်လျှင် ဤကိစ္စကို လုပ်ဆောင်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဒုတိယနည်းလမ်းမှာလည်း ထင်သလောက် မလွယ်ကူပေ။ နေမင်းနှင့် လနီကို ခွဲထုတ်ပြီး လနီခေတ်ကာလကို အဆုံးသတ်ရန်အတွက် အဆင့်မြင့် သူတော်စင်အဆင့် ခွန်အား လိုအပ်မည်ဟု ယဲ့ဖုန်း ခန့်မှန်းထားသည်။ မည်သည့် ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် အတိအကျ လိုအပ်မည်ကိုမူ သူ သေချာ မသိပေ။ သို့သော် ကောင်းကင်သူတော်စင်အဆင့် ပင်လျှင် ဤကိစ္စကို လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း မရှိကြောင်းကိုမူ သူ သေချာ သိရှိထား၏။

အဆတစ်ရာ ကြီးထွားနေသော လနီကြီးဆိုသည်မှာ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု မြင့်မြတ်သောအရှင် ကိုယ်တိုင် ချထားခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် အစီအစဉ်ကြီး တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုအရှင်မှာ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး၏ ကောင်းကင်ဘုံကိုပင် အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ချေမှုန်းနိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်ရာ ... အမြင့်မြတ်ဆုံးသူတော်စင် အဆင့်သို့ မရောက်ရှိဘဲနှင့် သူ၏ အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှပေမည်။

'နှမြောစရာ ကောင်းတာက ... '

'ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံးသူတော်စင် တစ်ယောက်မှ မရှိတာပဲ'

ယဲ့ဖုန်းသည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်မိသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း အမြင့်မြတ်ဆုံးသူတော်စင် တစ်ဦး ဖြစ်လာပြီး လနီနှင့် နေမင်းကို ခွဲထုတ်ကာ ဤအမှောင်ကျနေသော လနီခေတ်ကာလကို အဆုံးသတ်ပစ်ချင်နေမိ၏။

သို့သော် ...အမြင့်မြတ်ဆုံးသူတော်စင် ဖြစ်လာဖို့ နေနေသာသာ ... သူသည် တပိုင်း သူတော်စင် အဆင့်ကိုပင် မရောက်ရှိသေးချေ။

တစ်ခုတည်းသော ကံကောင်းမှုမှာ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု မြင့်မြတ်သောအရှင်သည် သူ၏ အထွတ်အထိပ် အခြေအနေတွင် မရှိနေခြင်းပင်။ အဆတစ်ရာ ကြီးထွားနေသော လနီကြီး အစီအစဉ်ကို ချထားရသဖြင့် သူ၏ ခွန်အားနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်များစွာ ကုန်ခမ်းသွားပုံ ရပြီး၊ လောလောဆယ်တွင် ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးဆီသို့ ဆင်းသက်လာနိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။

'ငါတို့မှာ အချိန် ရသေးတယ်'

ယဲ့ဖုန်း တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။ သူ ခေါင်းမော့ကာ မိုင်ပေါင်း သန်းနှင့်ချီ ဝေးသော နေရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ ၎င်းမှာ ဝင်္ကပါတစ်ခုဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော စိမ်းပြာရောင် ရှေးဟောင်းမြို့ တည်ရှိရာ နေရာပင်။

ရှေးဟောင်း အဆောက်အဦးတစ်ခု၏ ကောင်းကင်စင်မြင့်ထက်တွင်..

ရှောင်ချန်းထျန်းသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး သူ၏ အနောက်တွင် ရွှေနဂါးကြီး တစ်ကောင် လှည့်ပတ်နေ၏။ ထိုနဂါးကြီး၏ ဘေးတွင် တတိယမြောက် အစွမ်းထက်သော မူလစွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ စစ်မှန်သော ရွှေရောင် တောက်ပနေပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေတော့သည်။

“ငါ ရှာတွေ့ပြီ”

“ငါ့ရဲ့ တတိယမြောက် မူလစွမ်းအားက ဓာတ်ကြီးငါးပါးထဲက ‘သတ္တုဓာတ်’ ပဲ။ ဒီစွမ်းအားကို ပြန်လည် သန့်စင်ပြီး ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီဆိုတာနဲ့ ... ဒုတိယအကြိမ် ပေါင်းစပ်မှုကို ငါ စတင်လို့ ရပြီ”

“သတ္တုဓာတ် ... ဖျက်ဆီးလို့ မရနိုင်တဲ့ စွမ်းအား”

“ဒီစွမ်းအားကို ပေါင်းစပ်လိုက်ရင် ငါ့ရဲ့ ရွှေနဂါးကြီးရဲ့ ဖျက်ဆီးမှု စွမ်းအားက တစ်ဟုန်ထိုး တက်သွားလိမ့်မယ်။ ငါ့အဆင့်တူတွေထဲမှာတော့ ငါက အသန်မာဆုံး ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်”

ရှောင်ချန်းထျန်းက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူ၏ စကားများကို ယဲ့ဖုန်းသည် လေဝိညာဉ်ပုလဲမှတစ်ဆင့် ကြားနေရ၏။

'သူက နှစ်ဆင့်ပြောင်း တပိုင်း သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားနေပြီလား' ယဲ့ဖုန်း ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ရှောင်ချန်းထျန်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီမှာ တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလှကြောင်း သူ ဝန်ခံရပေမည်။ မွေးဖွားလာချိန်မှစ၍ ယခုအထိ အသက် တစ်ရာကျော်ခန့်သာ ရှိသေးသော်လည်း ... သူသည် တပိုင်း သူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့၏။ ၎င်းမှာ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးရှိ မျိုးဆက်သစ်များ အားလုံးထဲတွင် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခြင်းပင်။

'ငါ့မှာ ‘စနစ်’ ဆိုတဲ့ အကူအညီ ရှိလို့ တော်သေးတာပေါ့'

'မဟုတ်ရင် ငါ ရှောင်ချန်းထျန်းကို ဘယ်လိုမှ ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး' ယဲ့ဖုန်း တွေးလိုက်မိသည်။

---

နန်ဝမ် ပြည်နယ်ဆယ့်သုံးခုတွင်..

အထွတ်အထိပ် ရွှေရောင် ရှေ့ဖြစ်ဟောကြီးကို ယဲ့ဖုန်းက သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီးကတည်းက ထျန်းကျီစံအိမ် တစ်ခုလုံးသည် ဤနေရာသို့ ပြောင်းရွှေ့လာခဲ့ပြီး တောင်ကြီးတစ်လုံး၏ အောက်တွင် ခိုအောင်းနေကြသည်။

ဂိုဏ်းချုပ်၏ ပလ္လင်ပေါ်တွင်..

စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးသည် သူ၏ ပြောင်လက်နေသော ဦးခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း သူ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသော ညို့ယိမ်းလှပသည့် အမျိုးသမီးကို လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်နေ၏။

အထွတ်အထိပ် ရွှေရောင် ရှေ့ဖြစ်ဟောကြီး မသေဆုံးမီက ရတနာအချို့ကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။ ထိုရတနာများ၏ အကူအညီဖြင့် စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးသည် မူလနတ်ဘုရားအဆင့် ပထမအလွှာသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး အစွမ်းထက် စွမ်းအားရှင် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့၏။ တုန်းယွမ်တုန်း၊ ကျူးယုံဖူ နှင့် ရှောင်ဖန်ကူ တို့သည်လည်း ဝိညာဉ်ပင်လယ်အဆင့်သို့ ခြေချနိုင်ခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်များမှာ ဆက်လက် တိုးတက်နေဆဲ ဖြစ်၏။

ထျန်းကျီစံအိမ်၏ ခွန်အားမှာ တစ်နေ့တခြား ပိုမို အားကောင်းလာနေသည်။ ဂိုဏ်းအဆင့် သတ်မှတ်ချက် စံနှုန်းများအရ ယခုလက်ရှိ ထျန်းကျီစံအိမ်မှာ ဖုံးကွယ်ထားသော ကြယ်သုံးပွင့်အင်အားစု တစ်ခုနှင့် ညီမျှနေပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မူလနတ်ဘုရားအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေး၏ မျက်နှာမှာ ထိုညို့ယိမ်းလှပသော အမျိုးသမီးကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အလွန် လေးနက်နေဆဲပင်။

“မင်းက နတ်ဘုရားဝင်စားသူ တစ်ယောက် မဟုတ်လား”

စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးက ထိုအမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ရှင်က ဘယ်လိုလုပ် သိတာလဲ”

ထိုအမျိုးသမီးက ရယ်လိုက်၏။ သူမ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ အရပ်ရှည်ပြီး သွယ်လျလှပကာ ကောက်ကြောင်းများမှာလည်း စွဲမက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ အလွန် လှပပြီး အထူးသဖြင့် အသားအရေမှာ တောက်ပနေသော ကျောက်စိမ်းပမာ ဖြူစင်ဝင်းပနေ၏။

မည်သည့် သာမန် ယောက်ျားမဆို သူမကို မြင်လိုက်ရုံဖြင့် ရမ္မက်ဇောများ ထကြွလာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

“ဟွန်း။ ငါက ထျန်းကျီစံအိမ်ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ။ ကံကြမ္မာ တွက်ချက်တဲ့ နေရာမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်။ မင်းက ဘယ်ကလာမှန်း မသိဘဲနဲ့ ငါတို့ ဂိုဏ်းထဲကို ဇွတ်ဝင်ချင်နေတာဆိုတော့ ... မင်းက ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ဖို့ ကြိုးစားနေတဲ့ နတ်ဘုရားဝင်စားသူ တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်” ဟု စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ညို့ယိမ်းလှပသော အမျိုးသမီးက ရယ်လိုက်၏။

“ဒါဆိုရင် ... ကျွန်မကို ရှင့်ရဲ့ ဂိုဏ်းမှာ အစောင့်အရှောက် တစ်ယောက်အဖြစ် ခန့်ဖို့ ဆန္ဒရှိလား”

“ရတယ်လေ”

စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးက သဘောတူလိုက်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်း ငါ့အမိန့်ကို နာခံရမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ ... သေဖို့သာ ပြင်ထား”

“ခစ်ခစ်ခစ် ... ရှင်က တကယ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိတာပဲ”

ထိုအမျိုးသမီးက ရယ်လိုက်သည်။ သူမသည် လှောင်ပြောင်သလို ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း ထျန်းကျီစံအိမ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ အစောင့်အရှောက် တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နေ့တစ်ဝက် ကြာသောအခါ..

နန်ဝမ် ပြည်နယ်ဆယ့်သုံးခု အတွင်းရှိ မြို့ငယ်လေး တစ်မြို့တွင်..

စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးနှင့် ထိုအမျိုးသမီးတို့မှာ ဘေးချင်းယှဉ် လျှောက်လှမ်းနေကြပြီး လူစည်ကားမှု မရှိလှသော လမ်းမများကို ကြည့်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ စကားပြောနေကြ၏။

“ဪ ... မင်းတို့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကလည်း မြူခိုးဂိုဏ်းကို မုန်းတီးတာပဲလား။ ဒါဆိုရင်တော့ ငါတို့က ဘက်တူတွေ ဖြစ်သွားပြီပေါ့” စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးက ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ရှင့်ရဲ့ ရှေ့ဖြစ်ဟောမျိုးနွယ်စု အကြောင်းကိုလည်း ကျွန်မ သိပါတယ်။ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး အနီးက ကြယ်စင်ယံမှာတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ မျိုးနွယ်စုလို့ ပြောလို့ရပေမဲ့ ... ဒီ ‘အစွမ်းထက်တယ်’ ဆိုတဲ့ နာမည်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပေးထားတာ သက်သက်ပါပဲ။ တကယ့် စစ်မှန်တဲ့ ကြယ်စင်ယံ အင်အားစုကြီးတွေ ရှေ့မှာတော့ ရှင်တို့က ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး”

ထိုအမျိုးသမီးက ရှေ့ဖြစ်ဟောမျိုးနွယ်စုကို အထင်သေးစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူမတို့ မျိုးနွယ်စုတွင် မြင့်မြတ်သောအရှင်ပင် မရှိဘဲ တပိုင်း သူတော်စင် အချို့သာ ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ ရှေ့တွင်မူ သူတို့မှာ ပုရွက်ဆိတ်များပမာ အားနည်းလှပေသည်။

“ဟွန်း”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်သွားရသည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုက မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းသည်ကိုလည်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထား၏။

“ဒါနဲ့ ... မင်းရဲ့ နာမည်ကို အခုထိ မသိရသေးဘူးနော်” စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးက ထိုအမျိုးသမီး၏ စွဲမက်ဖွယ် ကောင်းလှသော ကိုယ်ခန္ဓာကို လှမ်းကြည့်ရင်း တံတွေးကို မြိုချလိုက်မိသည်။

“ယန်ရှင်းရွှီ (Yang Xinxue)”

ထိုညို့ယိမ်းလှပသော အမျိုးသမီးက ညင်သာစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် အစောင့်အရှောက် ယန် ... ထျန်းကျီစံအိမ်အတွက် နောက်ထပ် ဘယ်လို ဆက်လုပ်သင့်တယ်လို့ ထင်လဲ” ဟု စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးက မေးလိုက်သည်။

ယန်ရှင်းရွှီက ရယ်လိုက်ရင်း ...

“ဒီအစောင့်အရှောက်မှာ အစီအစဉ် ရှိပြီးသားပါ”

“ပထမဆုံးအနေနဲ့ ... ငါတို့ ထျန်းကျီစံအိမ်ကို မြူခိုးဂိုဏ်းနဲ့ အဝေးဆုံး နေရာတစ်ခုကို ရွှေ့ပြောင်းရမယ်။ အဲဒီမှာ လျှို့ဝှက်စွာနဲ့ အင်အားတွေ စုဆောင်းပြီး ဂိုဏ်းငယ်လေးကနေ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာအောင် တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲရမယ်။ အဲဒီနောက်မှာ ဝင်စားသူ တွေကို ပိုပြီး ခေါ်ယူလို့ ရပြီပေါ့”

“အဲဒီအချိန်ကျရင် ထျန်းကျီစံအိမ်ဟာ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးပေါ်မှာ ငါတို့ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုက ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားတဲ့ အင်အားစုကြီး တစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်”

“အချိန်တွေ ကြာလာတာနဲ့အမျှ ထျန်းကျီစံအိမ်ဟာ ပိုပိုပြီး သန်မာလာလိမ့်မယ်”

“နောက်ဆုံးတော့ ... ငါတို့ မျိုးနွယ်စုရဲ့ လျှို့ဝှက် ပံ့ပိုးမှုနဲ့အတူ ထျန်းကျီစံအိမ်ဟာ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ပြီး ငါတို့ရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ရည်မှန်းချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်လိမ့်မယ်”

ယန်ရှင်းရွှီမှာ စကားပြောရင်း ပိုပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာတော့၏။

“ဒါ တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ”

စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးမှာလည်း အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။

နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုကို မှီခိုလိုက်ခြင်းဖြင့် ... သူတို့ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးကို အုပ်စိုးသည့်အခါ ရှေ့ဖြစ်ဟောမျိုးနွယ်စုလည်း အကျိုးအမြတ်များစွာ ရရှိပေလိမ့်မည်။ ထျန်းကျီစံအိမ်၏ အနာဂတ် ဂုဏ်ကျက်သရေများကို တွေးတောမိပြီး စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မထိန်းနိုင်တော့ချေ။

မလှမ်းမကမ်းတွင် လက်ဖက်ရည်ဆိုင် တစ်ဆိုင် ရှိနေသည်။

“လက်ဖက်ရည်ဆိုင်မှာ ခဏလောက် ဝင်ထိုင်ကြမလား”

စက္ကူယပ်တောင် သခင်လေးက လက်ညှိုးညွှန်ပြကာ မေးလိုက်၏။

“စိတ်မဝင်စားပါဘူး။ ဒီအစောင့်အရှောက်က ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးရဲ့ ဓလေ့ထုံးတမ်းတွေနဲ့ လူတွေအကြောင်း ပိုနားလည်အောင် မြို့ထဲမှာ လမ်းလျှောက်ကြည့်ချင်သေးတယ်။ ဒါမှ လူတွေကြားမှာ ပိုပြီး အလွယ်တကူ ရောနှောနိုင်မှာပေါ့”

ယန်ရှင်းရွှီက ပြောပြီးနောက် မြို့ထဲသို့ တစ်ယောက်တည်း လျှောက်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင်ယံထက်တွင်..

ကျောက်စိမ်းပမာ ခန့်ညားလှသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းထားသည့် အော့ချွမ်းသည် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်တွင် လနီ သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ကိုင်ကာ စောင့်ကြည့်နေသည်။

“အောက်က မြို့ထဲမှာ နတ်ဘုရားဝင်စားသူ တစ်ယောက် ရှိနေတာပဲ”

အော့ချွမ်းက တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

“ဝှစ်”

သူသည် ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ ...

လမ်းကြားငယ်လေးတစ်ခု အတွင်း၌ ဖြစ်သည်။ ယန်ရှင်းရွှီသည် ကျင့်ကြံခြင်း မရှိသော လူသားမျိုးနွယ် လူငယ်လေးတစ်ဦးကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖိထားပြီး သူမ သန်မာလာစေရန်အတွက် သူ၏ အသက်ဓာတ်များကို စုပ်ယူနေ၏။

“ခစ်ခစ်ခစ် ... ဘယ်လောက်တောင် ချိုမြိန်တဲ့ အသက်ရှူသံလေးလဲ”

သူမက ဆွဲဆောင်မှုရှိစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

ခြေသံများ နီးကပ်လာ၏။ ထိုစဉ် အော့ချွမ်းသည် လမ်းကြားလေးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

“ရိုင်းစိုင်းလှတဲ့ နတ်ဘုရားဝင်စားသူ။ မင်းက ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးက အပြစ်မဲ့တဲ့ ပြည်သူတွေရဲ့ အသက်ကိုတောင် စုပ်ယူရဲတယ်ပေါ့။ မင်း သေဖို့သာ ပြင်ထားလိုက်တော့”

အော့ချွမ်းက ဒေါသတကြီး ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

“ရှင် ... ရှင် လူမှားနေပြီ”

ထိတ်လန့်သွားသော ယန်ရှင်းရွှီ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားပြီး အဝတ်အစားများကိုပင် သေချာ မပြင်ဆင်နိုင်တော့ဘဲ အဝေးသို့ အသည်းအသန် ထွက်ပြေးတော့၏။

--