အခန်း ၇၁၀

အခန်း (၇၁၀) - ကောင်းကင်တာအို၏ အကြွင်းအကျန်၊ မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော်နှင့် တာအို မှော်စာလုံးများ

ဒါက ကောင်းကင်တာအို၏ အကြွင်းအကျန်များ တည်ရှိရာ လောကပင်။

ယဲ့ဖုန်းသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ သူ၏ စိတ်အာရုံကို အသုံးပြု၍ ကောင်းကင်တာအို၏ အကြွင်းအကျန်များနှင့် ဆက်သွယ်လိုက်၏။ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ မှုန်ဝါးပြီး ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသော ဤလောကကြီးအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ...

“ငါ ရောက်လာပြီ”

ခန့်ညားထည်ဝါပြီး ကြီးမြတ်လှသော အသံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖရိုဖရဲ လောကကြီး တစ်ခုလုံးမှာ ဆူပွက်လာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော အကြွင်းအကျန်များမှာ ဗဟိုချက်ဆီသို့ စုစည်းသွားကြရာ ... သက်တန့်ရောင် တိမ်တိုက်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသော အရပ်အမောင်း မြင့်မြင့်မားမား အမျိုးသား တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

ထိုသူကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ယဲ့ဖုန်း၏ မျက်နှာထားမှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားရသည်။

“ကောင်းကင်တာအိုက ... ဘာလို့ ငါနဲ့ ဒီလောက်တောင် တူနေရတာလဲ”

ယဲ့ဖုန်းသည် ထိုခန့်ညားသော ပုံရိပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

ကောင်းကင်တာအို၏ အကြွင်းအကျန်များမှ ဖန်တီးထားသော ထိုသူသည် တောက်ပလှသော သက်တန့်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသည်မှလွဲ၍ ... ရုပ်သွင်မှာ ယဲ့ဖုန်းနှင့် တစ်ထပ်တည်း တူညီနေသဖြင့် ယဲ့ဖုန်းကို အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

“ငါဟာ ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ အကြွင်းအကျန်ပဲ။ လောကမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ကိန်းအောင်းနေပြီး သက်ရှိအားလုံးရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်။ ငါ့ကို လာကြည့်တဲ့သူ ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ... အဲဒီလူရဲ့ ပုံစံအတိုင်းပဲ ငါ ထွက်ပေါ်လာမှာပါ”

ကောင်းကင်တာအို၏ အကြွင်းအကျန်က ညင်သာစွာ ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ဪ ... ဒီလိုကိုး”

ယဲ့ဖုန်း ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားတော့၏။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤလောကအတွင်းသို့ မည်သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ဝင်ရောက်လာသည်ဖြစ်စေ ... သူတို့ မြင်တွေ့ရမည့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ ပုံစံမှာ သူတို့ကိုယ်တိုင်၏ ရုပ်သွင်ပင် ဖြစ်နေမည် ဖြစ်၏။

ယဲ့ဖုန်း မြင်တွေ့ရသော ကောင်းကင်ဘုံမှာ ယဲ့ဖုန်း၏ ပုံစံ ဖြစ်နေသည်။ အကယ်၍ ရှောင်ချန်းထျန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်သာ ဝင်ရောက်လာမည်ဆိုပါက ... သူ မြင်တွေ့ရမည့် ကောင်းကင်ဘုံ၏ မျက်နှာမှာ ရှောင်ချန်းထျန်း၏ မျက်နှာ ဖြစ်နေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

ခွေးတစ်ကောင်သာ ဝင်လာခဲ့လျှင်လည်း ... ခွေးပုံစံ ကောင်းကင်ဘုံကိုသာ မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်၏။

ဒါက ကောင်းကင်ဘုံ၏ သက်ရှိအားလုံးကို ကိုယ်စားပြုနိုင်သော သဘောတရားပင် ဖြစ်ချေသည်။

“စီနီယာ ကောင်းကင်တာအို ... ကျွန်တော် လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို စီနီယာ သိပြီးသား ဖြစ်မှာပါနော်”

ယဲ့ဖုန်းသည် ရင်ထဲမှ ထိတ်လန့်မှုကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး လိုရင်းကိုသာ အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ငါ သိပါတယ်။ မင်းက မိုးကြိုးရေကန်ကို ဖန်တီးပြီး ... ကျင့်ကြံသူတွေ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းကြောင်းမှာ ဆက်ပြီး လျှောက်လှမ်းနိုင်အောင် လမ်းဖောက်ပေးချင်နေတာ မဟုတ်လား။ မင်းရဲ့ သတ္တိကိုတော့ ငါ ချီးကျူးပါတယ်”

ကောင်းကင်တာအို၏ အကြွင်းအကျန်က လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဒါဆိုရင် ... ကျွန်တော် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲဟင်” ယဲ့ဖုန်းက မေးလိုက်၏။

“မင်း အပေါ်ကို တက်ပြီး ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်လိုက်ပါ။ နောက်ဆုံးကျရင် မင်းဘာသာ အဖြေတစ်ခု ရလာပါလိမ့်မယ်” ဟု ပြောရင်း ကောင်းကင်တာအို၏ အကြွင်းအကျန်က လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ယဲ့ဖုန်း၏ နဖူးကို အသာအယာ ထိလိုက်သည်။

“ဝုန်း”

ယဲ့ဖုန်း တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ခါသွားရ၏။

သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ ဖရိုဖရဲ လောကကြီးထဲမှ ထွက်ခွာသွားသော်လည်း သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာဆီသို့ ပြန်မရောက်ဘဲ ကောင်းကင်ယံသို့ မြင့်တက်သွားတော့သည်။

ကြမ်းတမ်းသော လေပြင်းလွှာ၊ ကောင်းကင်မိုးကြိုးလွှာ နှင့် ကောင်းကင် အမိုးအကာကြီးတို့ကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ...

နောက်ဆုံးတွင် ယဲ့ဖုန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် ရောင်စဉ်ခုနစ်ဖြာ မင်္ဂလာတိမ်တိုက်များ၏ အထက်တွင် လွင့်မျောနေသော ဧရာမ တောင်တန်းကြီး တစ်ခု၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့၏။

“ဒါ ... လွင့်မျော တောင်တန်း ပဲ”

ယဲ့ဖုန်းသည် ဤနေရာကို ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်၏။ သူသည် လွင့်မျော တောင်တန်းသို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသော်လည်း ၎င်း၏ မြေပုံများကို မြင်ဖူးထားသည် မဟုတ်ပါလား။

“တကယ်ကို ကျယ်ပြန့်တဲ့ တောင်တန်းကြီးပါလား”

ယဲ့ဖုန်း သတိပြုမိသည်မှာ လွင့်မျော တောင်တန်း၏ အောက်ပိုင်းမှာ ရောင်စဉ်ခုနစ်ဖြာ မင်္ဂလာတိမ်တိုက်များဖြင့် ဖုံးကွယ်ခံထားရပြီး တောင်ထွတ်ပေါင်း သန်းနှင့်ချီ၍သာ အပေါ်သို့ ထွက်ပေါ်နေလေ၏။ ၎င်းတို့၏ ကျယ်ပြန့်လှသော အနေအထားမှာ တိမ်တိုက်များထက်တွင် တည်ရှိနေသော ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုနှင့်ပင် တူလှပေသည်။

"ဝှစ်"

ရုတ်တရက် ယဲ့ဖုန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ဆွဲငင်မှုကြောင့် ပျက်စီးနေသော နန်းတော်ကြီး တစ်ခု၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားတော့၏။

ပြိုလဲနေသော တိုင်လုံးများနှင့် အပိုင်းပိုင်း ကွဲကြေနေသော ဆိုင်းဘုတ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ... သူသည် ထိုဆိုင်းဘုတ် အပိုင်းအစများကို ပြန်လည် ဆက်စပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ လက်များမှာ ထိုအရာများကို ထိတွေ့၍ မရဘဲ ထိုးဖောက်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ကမ္ဘာနှစ်ခု ခြားနေသကဲ့သို့ပင်။

'ငါ မေ့နေတာ ... အခု ငါက စိတ်ဝိညာဉ် အခြေအနေမှာ ရှိနေတာဆိုတော့ ဒီက အရာတွေကို ထိလို့ မရဘူးပဲ။ စောင့်ကြည့်လို့ပဲ ရမှာပေါ့'

'သေချာတာကတော့ ... ဒီက လူတွေလည်း ငါ့ကို မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး'

ယဲ့ဖုန်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

ကောင်းကင်တာအို၏ အကြွင်းအကျန်က သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဤနေရာသို့ ဘာကြောင့် ပို့လွှတ်လိုက်မှန်း ယဲ့ဖုန်း မသိသော်လည်း ... ရောက်လာမှတော့ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခု ရှိရမည်သာ ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ယဲ့ဖုန်းသည် အရာအားလုံးကို အာရုံစိုက်ကာ စတင် လေ့လာတော့သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် အရာရာကို ပုံဖော်နိုင်သော မျက်လုံးမှာ ဤနေရာတွင် အလုပ်မလုပ်ချေ။

'စနစ် ... စနစ်?' ယဲ့ဖုန်း စိတ်ထဲမှ ခေါ်လိုက်သည်။

'ဘာကိစ္စလဲ ဂိုဏ်းချုပ်'

'အရာရာကို ပုံဖော်နိုင်တဲ့ မျက်လုံး က ဘာလို့ သုံးလို့ မရတာလဲ'

'ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေက ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ဆီကို အဲဒီစွမ်းရည်ကို ပုံတူကူးပေးလို့ မရပါဘူး။ ဒါကြောင့် အခုလို စိတ်ဝိညာဉ် သက်သက် ခွဲထွက်နေတဲ့ အခြေအနေမျိုးမှာ ... အဲဒီစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလို့ မရနိုင်တာပါ'

'ဪ ... အဲဒီလိုလား'

ယဲ့ဖုန်းမှာ အနည်းငယ် အကူအညီမဲ့ သွားရသည်။

သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျနေသော ဆိုင်းဘုတ် အပိုင်းအစများကို ဦးစွာ အာရုံစိုက်လိုက်၏။ ထိုအပိုင်းအစများပေါ်ရှိ စာလုံးများကို ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်ရာ စာလုံးလေးလုံးကို သူ ဖတ်နိုင်သွားသည်။

“မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော်”

ယဲ့ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်ရင်း ပျက်စီးနေသော ဆိုင်းဘုတ်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ၊ အပျက်အစီးများ ပြည့်နှက်နေသော လမ်းကလေးအတိုင်း အဆုံးအထိ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် ... ဧရာမ မြင့်မြတ်သော ကျောင်းတော်ကြီး တစ်ခု ရှိနေ၏။

ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော်လည်း မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော်ကြီးမှာ ရှေးဟောင်းခေတ်၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါများကို ကောင်းကင်သို့တိုင် ထုတ်လွှတ်နေဆဲ ဖြစ်ရာ ... ယဲ့ဖုန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ကိုပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေတော့သည်။

“ဒါ ... သူတော်စင်လက်နက် အဆင့်ရှိတဲ့ အထွတ်အထိပ် ရတနာကြီးပဲ”

ယဲ့ဖုန်း အံ့ဩတကြီး ရေရွတ်လိုက်မိ၏။

သူသည် မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားရာ ... ကောင်းကင် မိုးကြိုးရေကန်ကြီး တစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းအတွင်း၌ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး၏ မူလအမြစ် စွမ်းအား အနည်းငယ် ရှိနေသော်လည်း အစွမ်းထက်လှသော စွမ်းအားတစ်ခု၏ ချိပ်ပိတ်ခြင်းကို ခံထားရသဖြင့် အောက်သို့ ကျဆင်းနိုင်ခြင်း မရှိချေ။

ယဲ့ဖုန်းသည် မိုးကြိုးရေကန်၏ အစွန်းတွင် ရပ်နေလိုက်၏။

ရေကန်၏ အောက်ခြေတွင် ထွင်းဖောက်မြင်ရသော ဧရာမ သလင်းကျောက်ကြီး တစ်ခု ရှိနေပြီး၊ ၎င်းအတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော အလင်းစက်လေးများ တောက်ပနေသည်ကို သူ မြင်တွေ့နေရသည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ မိုးကြိုးရေကန်ကို ထိတွေ့လိုက်၏။

“ဝုန်း”

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ မိုးကြိုးရေကန်အတွင်းသို့ နစ်မြုပ်သွားပြီး ... ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေးများကို အုပ်ချုပ်ရသော နတ်ဘုရား စစ်သူကြီး တစ်ပါး ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

အတွေးတစ်ချက်နှင့်ပင် ယဲ့ဖုန်းသည် ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးအတွင်း၌ ကပ်ဘေးကို ကျော်ဖြတ်ရန် လိုအပ်နေသော မူလနတ်ဘုရားအဆင့် ကျင့်ကြံသူပေါင်း သန်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေကြောင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။

'ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး ... ကျဆင်းစေ'

ယဲ့ဖုန်းသည် စိတ်ထဲမှ အမိန့်ပေးကာ ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

“ဂျိန်း”

မိုးကြိုးရေကန်အတွင်းရှိ ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး စွမ်းအားများမှာ ရူးသွပ်စွာ ဆူပွက်လာပြီး ဧရာမ လှိုင်းလုံးကြီးများပမာ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးဆီသို့ ကျဆင်းရန် ကြိုးစားတော့သည်။ သို့သော် ရေကန်ထဲမှ မထွက်ခွာနိုင်မီမှာပင် ချိပ်ပိတ်ထားသော စွမ်းအားများ၏ တွန်းကန်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။

“ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့ ချိပ်ပိတ်မှုလဲ”

ယဲ့ဖုန်းသည် ထိုအရာကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း ... သူ၏ လက်ရှိ တွက်ချက်နိုင်စွမ်းဖြင့် ထိုချိပ်ပိတ်မှု အလွှာကို လုံးဝ ထိုးဖောက် မမြင်နိုင်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

'ဒါ နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု မြင့်မြတ်သောအရှင် ရဲ့ ချိပ်ပိတ်မှုပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်။ ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ ခွန်အားနဲ့တော့ ဒါကို ဖျက်ဆီးလို့ မရနိုင်ဘူး'

'ကောင်းကင်တာအိုရဲ့ အကြွင်းအကျန်က ငါ့ကို ဒီပို့လိုက်တာ ... ဒီချိပ်ပိတ်မှုကို ဖျက်ဆီးဖို့ မဟုတ်တာ သေချာတယ်။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူ သိနေလို့ပဲ'

'ဒါဆိုရင် ... ငါ့ရဲ့ တာဝန်က လေ့လာသင်ယူဖို့ပဲ'

'ငါ ဒီက မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော်နဲ့ မိုးကြိုးရေကန်မျိုးကို ပုံတူကူးပြီး တည်ဆောက်ရမယ်။ ဒီမှာ အရမ်းကို ရှုပ်ထွေးလှတဲ့ ဝင်္ကပါ မှော်စာလုံးတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်။ ငါ ဉာဏ်အလင်းပွင့် နှလုံးသားကို သုံးပြီး ဒီစာလုံးတွေ အားလုံးကို မှတ်သားရမယ်။ ပြီးရင် ငါ့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ကို ကိုယ်ခန္ဓာဆီ ပြန်ပို့ရမယ်'

ယဲ့ဖုန်း၏ စိတ်နှလုံးမှာ ကြေးမုံပြင်ပမာ ရှင်းလင်းသွားတော့၏။ ဤခရီးစဉ်၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့၏။

ယဲ့ဖုန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်သည် မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော် တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံ စစ်ဆေးလိုက်ရာ ... ထိုနေရာရှိ ဝင်္ကပါ မှော်စာလုံးများမှာ ကောင်းကင်တာအို၏ အကြွင်းအကျန်များနှင့် ဆက်သွယ်မှု ရသွားသကဲ့သို့ တောက်ပလာပြီး ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လာရတော့သည်။

“ကောင်းတယ်”

ယဲ့ဖုန်းသည် ဉာဏ်အလင်းပွင့် နှလုံးသားကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်ပြီး မျက်လုံးများကို ပြူးကာ သူ မြင်တွေ့ရသမျှ ဝင်္ကပါ မှော်စာလုံး အားလုံးကို မှတ်သားနေတော့၏။

ထို့နောက် ... လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး နက်ရှိုင်းလှသော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို သူ အာရုံခံမိလိုက်သည်။

'ဒါ တာအို မှော်စာလုံးတွေပဲ'

'ကြည့်ရတာ မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော်က အထွတ်အထိပ် အခြေအနေမှာ ရှိခဲ့တဲ့ ကောင်းကင်တာအို ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်။ အဲဒီထဲမှာ ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ မှော်စာလုံးတွေ ... အတိုချုပ် ပြောရရင် တာအို မှော်စာလုံးတွေ အများကြီး ပါဝင်နေတယ်။ တကယ်ကို နက်ရှိုင်းလွန်းတယ်'

'စစ်မှန်တဲ့ မိုးကြိုးရေကန် တစ်ခုကို ဖန်တီးဖို့ဆိုရင် တာအို မှော်စာလုံးတွေက မရှိမဖြစ်ပဲ'

'ဒါပေမဲ့ ငါတို့က အခုလောလောဆယ် အရေးပေါ် လိုအပ်ချက်ကို ဖြေရှင်းဖို့ သာမန် မိုးကြိုးရေကန် တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရုံတင်မို့ ... တာအို မှော်စာလုံးတွေ မပါရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး'

ယဲ့ဖုန်းသည် အဆက်မပြတ် မှတ်သားနေသည်။ မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော်၏ ဝင်္ကပါ မှော်စာလုံးများနှင့် တာအို မှော်စာလုံးများမှာ အလွန်အမင်း ရှုပ်ထွေးလွန်းလှသဖြင့် ... မှတ်သားနေရင်းနှင့်ပင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား ခံစားနေရတော့၏။

တစ်နာရီခန့် ကြာသောအခါ..

မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော်၏ တောက်ပမှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။ ယဲ့ဖုန်းမှာ ဆက်လက် မှတ်သားလိုသေးသော်လည်း မမြင်နိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခု၏ တွန်းထုတ်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာ လွင့်မျော တောင်တန်းမှ အောက်သို့ ပြုတ်ကျကာ မြူခိုးဂိုဏ်းရှိ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

ခေတ္တအကြာတွင် ...

လွင့်မျော တောင်တန်း၊ မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော်။

မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ပုံရိပ်တစ်ခု ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာ၏။ သူ၏ မျက်နှာတွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမှုများ ပေါ်လွင်နေပြီး အောက်ဘက်ကို စူးစမ်းကြည့်လိုက်သော်လည်း ဘာကိုမှ မတွေ့ရချေ။

“ထူးဆန်းလိုက်တာ”

“တစ်ယောက်ယောက် ဒီမှာ ရှိနေတယ်လို့ ငါ သေချာ အာရုံခံမိလိုက်ပါတယ်”

“ငါ အထင်မှားတာများလား”

ထိုပုံရိပ်က တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်ရင်း ချိပ်ပိတ်ခံထားရဆဲ ဖြစ်သော ကောင်းကင်ဘုံကပ်ဘေး၏ မူလအမြစ်ကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“မြင့်မြတ်သောအရှင် ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ။ မိုးကြိုးရေကန် နန်းတော်ကြီးကိုတောင် လုံလုံခြုံခြုံ ချိပ်ပိတ်ထားနိုင်တာပဲ။ ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးက လူတွေ မူလနတ်ဘုရားအဆင့် အထက်ကို ဆက်ပြီး မတက်နိုင်သရွေ့ ... မကြာခင်မှာ အဲဒီနေရာကြီးက အလကား ဖြစ်သွားတော့မှာပဲ”

“အဲဒီအချိန်ကျရင် မြင့်မြတ်သောအရှင် ပြန်လည် နိုးထလာမယ့်နေ့ ရောက်လာလိမ့်မယ်”

“ဟားဟားဟား”

ထိုပုံရိပ်မှာ အားရပါးရ ရယ်ရင်း လေထဲတွင် လမ်းလျှောက်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့၏။

မြူခိုးဂိုဏ်း။

ယဲ့ဖုန်းသည် စိတ်ဝိညာဉ်လောကအတွင်း၌ အချိန်အတော်ကြာ နစ်မြုပ်နေခဲ့ပြီးနောက် ... နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။

“ဟူး ... ”

သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ရင်း မေးလိုက်၏။

“အချိန် အများကြီး ကြာသွားပြီလား”

“တစ်နာရီပါ” ဟု မင်းသမီးယွီကျူးက ဖြေလိုက်သည်။

“ကောင်းတယ်။ ကျွန်တော် တော်တော်လေး အလုပ်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ အခု တွက်ချက်ရမယ့် အရာတွေကို ကျွန်တော် ထုတ်ပြမယ်” ဟု ယဲ့ဖုန်းက လူတိုင်းကို ပြောလိုက်ရင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို မှင်အဖြစ် အသုံးပြုကာ သူ မှတ်သားလာခဲ့သမျှ တာအို မှော်စာလုံးများနှင့် ဝင်္ကပါ မှော်စာလုံးများ အားလုံးကို ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းသို့ ပုံဖော် ရေးဆွဲလိုက်တော့၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ...

ထူးခြားဆန်းကြယ်လှသော အရှိန်အဝါများ ဖြည်းညှင်းစွာ လှိုင်းထသွားသည်။ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း ထွင်းထုထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော ဧရာမ ဝင်္ကပါပုံစံကြီးကို ကြည့်ရင်း လူတိုင်းမှာ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်များအတွင်း စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ကြရ၏။

“တာအို မှော်စာလုံးတွေ”

ယွီလော့ တပိုင်း သူတော်စင်၊ ယင်ရူရုံ နှင့် အခြားသော လေးဆင့်ပြောင်း တပိုင်း သူတော်စင်များမှာ ထိုဝင်္ကပါပုံစံကြီးကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာများ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ သူတို့ အားလုံး မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး ... သူတို့၏ ကိုယ်တွင်းရှိ စွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်ကာ ကြီးမားသော ဖျက်ဆီးမှုများ မဖြစ်ပေါ်စေရန် အနိုင်နိုင် ထိန်းချုပ်ထားရတော့၏။

--