အခန်း ၇၂၀

အခန်း (၇၂၀) - ဓာတ်ငါးပါး စုစည်းခြင်း၊ သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဓားနှင့် မြူခိုး သူတော်စင် ကိုယ်ပွားကို သတ်ဖြတ်ခြင်း

ယဲ့ဖုန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ မြူခိုး သူတော်စင် ၏ ကိုယ်ပွားက အားရပါးရ ရယ်လိုက်သည်။

"ငါ့ကို သတ်မယ် ဟုတ်လား"

"ဟားဟားဟား... "

"မင်းက ကာကွယ်ရေး ကောင်းရုံ သက်သက်ပဲလေ။ မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားက လေးဆင့်ပြောင်း တပိုင်း သူတော်စင် အဆင့်ကိုတောင် အနိုင်နိုင် ရောက်နေတာ။ ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် သတ်နိုင်မှာလဲ"

"လေလုံးထွားနေလို့ အလကားပဲ”

"ဒီသူတော်စင် ရဲ့ ကိုယ်ပွားက မင်းကို မသတ်နိုင်ရင်တောင်မှ... နောင်တစ်ချိန် ငါ့ရဲ့ ခွန်အားတွေ ပြန်ပြည့်လာတဲ့အခါ... လောကထဲကို ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ကိုယ်ပွားတွေ အများကြီး ထပ်လွှတ်ဦးမှာပဲ။ မင်း သူတော်စင် မဖြစ်လာသရွေ့... သူတို့က မင်းကို အကြိမ်ကြိမ်အခါခါ လာပြီး လုပ်ကြံနေကြလိမ့်မယ်”

"မင်း သေတဲ့နေ့ အထိပေါ့ကွာ”

မြူခိုး သူတော်စင် ကိုယ်ပွား၏ အသံမှာ ရေခဲပမာ အေးစက်နေသည်။

"ဟမ့်.. မကြာခင် မင်း သဘောပေါက်သွားပါလိမ့်မယ်"

ယဲ့ဖုန်းသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ ရပ်နေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ မုန်တိုင်းထနေတော့၏။

တကယ်တော့ သူ့တွင် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိသည်။

အတိတ်က ရှောင်ချန်းထျန်းနှင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က... ထိုလူသည် တစ်ဆင့်ပြောင်း တပိုင်း သူတော်စင် အဆင့်သို့ပင် မရောက်သေးသော်လည်း၊ ရှေးဟောင်း မူလနဂါး သွေးမျိုးဆက်နှင့် ရှေးဟောင်း သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ကို ယာယီ ပေါင်းစပ်ကာ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ငါးဆအထိ တစ်ဟုန်ထိုး မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ဤနည်းလမ်းက စမ်းကြည့်သင့်ပေသည်။

"ဝှစ်"

ယဲ့ဖုန်း၏ ပုံရိပ်မှာ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဟူဖေးဖေးနှင့် လျူဖုန်းတို့၏ အရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကာ... သူတို့ကို မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရား ပုံစံ ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကာကွယ်ရေး နယ်ပယ်အတွင်းသို့ သွင်း၍ ကာကွယ်ပေးထားလိုက်သည်။

"သေစမ်း”

မြူခိုး သူတော်စင် ၏ ကိုယ်ပွားက အလျှော့မပေးချေ။

သူသည် လက်မောင်းများကို ပြင်းထန်စွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ... အဆုံးအစမဲ့ စီးဆင်းနေသော မြူလှံတံကြီးများကို ဆုပ်ကိုင်လျက် ရူးသွပ်နေသူ တစ်ဦးအလား ယဲ့ဖုန်းကို တရစပ် တိုက်ခိုက်တော့၏။

သို့သော် မည်သို့ပင် တိုက်ခိုက်စေကာမူ... လှံတံများ အားလုံးသည် ယဲ့ဖုန်း၏ သုံးမီတာ အကွာသို့ ရောက်သည်နှင့် အလိုအလျောက် ပြိုကွဲ ပျက်စီးသွားကြသည်။

'ငါ့မှာ သုံးမိနစ် အချိန်ကျန်သေးတယ်' ယဲ့ဖုန်း စိတ်ထဲမှ တွက်ချက်လိုက်၏။

သူသည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ လက်ဝါးပေါ်တွင် လေဝိညာဉ်ပုလဲ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေဝိညာဉ်ပုလဲမှာ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သော်လည်း... ယဲ့ဖုန်း၏ ခွန်အားများ တစ်ဟုန်ထိုး မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းကို အသုံးပြုမှုမှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းလာခဲ့၏။

သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ဤအရာက မရှိမဖြစ် လိုအပ်ကြောင်း ယဲ့ဖုန်း သိနေ၏။

“ဝရော…”

ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လေဝိညာဉ်ပုလဲက ၎င်း၏ စွမ်းအင်များကို စတင် ထုတ်လွှတ်နေပြီ ဖြစ်၏။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်..

ယဲ့ဖုန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ မတူညီသော အရောင်ငါးမျိုးရှိသည့် စွမ်းအင်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။ ရှေးဟောင်း သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား ၏ ရွှေရောင်၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါ ၏ အနက်ရောင်၊ ယုံကြည်မှုစွမ်းအား ၏ ရွှေရောင်ဖျော့ဖျော့၊ ဝိညာဉ်အာရုံစွမ်းအား ၏ ပွင့်လင်းမြင်သာသော အရောင် နှင့် နေမင်းစွမ်းအား ၏ တောက်ပလှသော ရွှေရောင် တို့ပင်။

စွမ်းအား ငါးမျိုးစလုံးမှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှပေသည်။

"ဟင်"

မြူခိုး သူတော်စင် ၏ ကိုယ်ပွား မှင်သက်သွားရသည်။

‘ဓာတ်ငါးပါး ဟုတ်လား... ဒါဆို ယဲ့ဖုန်းက တပိုင်း သူတော်စင် အဆင့်ကို လုံးဝ မရောက်သေးဘူးပေါ့။

မဖြစ်နိုင်ဘူး။ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး။

အကယ်၍ တပိုင်း သူတော်စင် အဆင့်ကို မရောက်သေးဘဲနဲ့တောင် လေးဆင့်ပြောင်း တပိုင်း သူတော်စင် နီးပါး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ပေါက်ကွဲထွက်စေနိုင်တယ် ဆိုရင်... သူသာ သူတော်စင် ဖြစ်သွားရင် ဘယ်လိုနေမလဲ။ အတိုင်းအဆမရှိ အစွမ်းထက်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလား’

မြူခိုး သူတော်စင် ၏ ကိုယ်ပွား အသက်ရှူမှားသွားရတော့၏။

"ဓာတ်ငါးပါး စုစည်းခြင်း... ပေါင်းစပ်စမ်း”

ယုံကြည်မှုစွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အဆင့် သို့ မရောက်သေးသော်လည်း ယဲ့ဖုန်း ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။

"ရွှီ…"

သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါ နှင့် ရှေးဟောင်း သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား တို့ ထိရိုက်မိသွားသောအခါ... ယဲ့ဖုန်း၏ ဘေးတွင် ကြယ်တစ်ပွင့် ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားတော့၏။ အကယ်၍ ထိုအချိန်က မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရား ပုံစံ ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကာကွယ်ရေး အောက်တွင်သာ မရှိနေခဲ့လျှင် သူ သေချာပေါက် အမှုန့်ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

"ပေါင်းစပ်မယ်”

ပြိုင်ဘက်ကင်း ကာကွယ်ရေး စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသော လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ယဲ့ဖုန်းသည် ပေါက်ကွဲမှု လှိုင်းဂယက်ကို ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါ နှင့် ရှေးဟောင်း သူရဲကောင်း ဝိညာဉ်စွမ်းအား တို့ကို ရွှေရောင်ရင့်ရင့် စွမ်းအင်စီးကြောင်း တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်ပစ်လိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော ဖိအားအောက်တွင် သူ အောင်မြင်သွားခဲ့၏။

"ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက်တဲ့ အရှိန်အဝါလဲ”

မြူခိုး သူတော်စင် ၏ ကိုယ်ပွားကော၊ လျူဖုန်းပါ ဤလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအင်စီးကြောင်း အတွင်း၌ ပါဝင်နေသည့် လွှမ်းမိုးနိုင်သော ခွန်အားကို အာရုံခံမိလိုက်ကြ၏။ ယဲ့ဖုန်း ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထိုစွမ်းအားကြောင့် အံ့ဩသွားရသည်။

"ဆက်ပြီး ပေါင်းစပ်စမ်း”

သူသည် နေမင်းစွမ်းအား၊ ဝိညာဉ်အာရုံစွမ်းအား နှင့် ယုံကြည်မှုစွမ်းအား တို့ကို ထိုအထဲသို့ ပြိုင်တူ ပစ်ထည့်လိုက်ရာ... သူတော်စင်အဆင့် စွမ်းအားရှင် ပင်လျှင် တောင့်ခံနိုင်ရန် ခက်ခဲမည့် ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်လှိုင်းကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

“ဂျွတ်”

ဟင်းလင်းပြင်မှာ ဤစွမ်းအားကို မခံနိုင်တော့ဘဲ လုံးဝ ကွဲကြေသွားပြီး မိုင်ရာနှင့်ချီ ကျယ်ပြန့်သော အနက်ရောင် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ယဲ့ဖုန်းသည် သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကာကွယ်ရေးဖြင့် ထိုဧရိယာကို ဆက်လက် ဖုံးအုပ်ထားရင်း... ဉာဏ်အလင်းပွင့် နှလုံးသား ကို အသုံးပြုကာ သိမ်မွေ့စွာ ထိန်းချုပ်လိုက်ရာ၊ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားငါးမျိုးမှာ နောက်ဆုံးတွင် တစ်ပိုင်းပွင့်လင်းမြင်သာနေသော ရွှေရောင် လေပွေကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး လေထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ လွင့်မျောနေတော့သည်။

"ဘယ်... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒါတွေကို ပေါင်းစပ်နိုင်ရတာလဲ"

"ဓာတ်တွေကို ပေါင်းစပ်မယ်ဆိုရင် အစီအစဉ်အလိုက် လုပ်ရတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်သူက ဒီလိုမျိုး အကုန်လုံးကို ပြိုင်တူ ပစ်ထည့်ပြီး ပေါင်းစပ်ဖူးလို့လဲ"

မြူခိုး သူတော်စင် ၏ ကိုယ်ပွားမှာ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေတော့၏။ ထိုရွှေရောင် လေပွေကြီးထံမှ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် ဖျက်ဆီးနိုင်မည့် အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို သူ ခံစားနေရသည်။

သူ၏ အစစ်အမှန် ကိုယ်ခန္ဓာ ကိုယ်တိုင် ဆင်းလာမည်ဆိုလျှင်ပင်... ဤအရာကို တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ဘဲ အမှုန့်ဖြစ်သွားနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

"ငါက ဘယ်တော့မှ စည်းမျဉ်းအတိုင်း မကစားဘူး”

မြူခိုး သူတော်စင် ၏ ကိုယ်ပွား ပထမဆုံးအကြိမ် ထိတ်လန့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယဲ့ဖုန်း ပြုံးလိုက်ပြီး ရွှေရောင် လေပွေကြီးဆီသို့ လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဝုန်း"

ရွှေရောင် လေပွေကြီးထဲမှ ဓားရိုးတစ်ခု အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ယဲ့ဖုန်း၏ လက်ထဲသို့ ကျရောက်လာ၏။ သူသည် ၎င်းကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

ထိုလုပ်ငန်းစဉ် အတွင်းတွင် ရွှေရောင် လေပွေကြီးမှာ အဆက်မပြတ် သေးငယ်သွားတော့၏။

ဓားရှည်ကြီး အိမ်မှ လုံးဝ ကျွတ်ထွက်လာသောအခါ ရွှေရောင် လေပွေကြီးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရှည် သုံးပေခန့်ရှိသော ရွှေရောင် ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်း၏ ဒီဇိုင်းမှာ မြင့်မြတ်ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါလှပေသည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်းသော သူတော်စင်ဧကရာဇ် ၏ အရှိန်အဝါ တစ်ခု ညင်သာစွာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ဤဟင်းလင်းပြင် အပိုင်းအစကို လုံးဝ ဖိနှိပ်ပစ်လိုက်တော့၏။ အစွမ်းထက်လှသော မြူခိုး သူတော်စင် ၏ ကိုယ်ပွားပင်လျှင် လှုပ်ရှား၍ မရနိုင်တော့ချေ။

"ပြီးသွားပြီ”

သူ သေချာပေါက် သေရတော့မည်ကို ကြိုတင် သိမြင်လိုက်သည်။ ဒါက ကိုယ်ပွားမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း... ယဲ့ဖုန်းသာ သူ့ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါက သူ၏ အစစ်အမှန် ကိုယ်ခန္ဓာ လည်း ဒဏ်ရာရမည်ဖြစ်ပြီး ကုသရန် အချိန်ယူရပေလိမ့်မည်။

"ဘယ်လောက်တောင် လွှမ်းမိုးနိုင်ပြီး မြင့်မြတ်တဲ့ ဓားလဲ”

"ဒါက ဓားတွေထဲမှာ သူတော်စင်ဧကရာဇ် ပဲ။ အမြင့်မြတ်ဆုံးနဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်းတာပဲ”

လျူဖုန်း၏ သံဓားမှာ အဆက်မပြတ် တုန်ခါနေသည်။ ကျေးကျွန်တစ်ဦးက မိမိ၏ ဘုရင်ကို ဖူးတွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့... ပြန်လည် ခုခံလိုစိတ် အလျဉ်းမရှိတော့ချေ။

"မှန်တယ်။ ဒါက သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဓား ပဲ"

ယဲ့ဖုန်းသည် ဓာတ်ငါးပါး ပေါင်းစပ်ထားသော မြင့်မြတ်လှသည့် ဓားကြီးကို ကြည့်လိုက်၏။ ၎င်းအတွင်းမှ ပြင်းထန်သော တည်ရှိမှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး၊ လျူဖုန်း၏ ရေရွတ်သံကို အတုယူကာ ထိုဓားကို **သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဓား** ဟု အမည်ပေးလိုက်သည်။

အဝေးမှ မြူခိုး သူတော်စင် ကိုယ်ပွားကို ကြည့်ရင်း ယဲ့ဖုန်း ပြုံးလိုက်၏။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရား ပုံစံ အခြေအနေမှာ တစ်မိနစ်သာ ကျန်တော့သည်။

"ငါ အခက်အခဲတွေကို အချိန်တစ်ခု အထိ သည်းခံပြီးရင်... လွင့်မျော တောင်တန်း ထဲကို တိုးဝင်ပြီး မင်းရဲ့ အစစ်အမှန် ကိုယ်ခန္ဓာ ကို ငါ့ဓားရဲ့ ပထမဆုံး သားကောင်အဖြစ် စတေးပစ်မယ်လို့ ကျေညာတယ်”

"သေလိုက်စမ်း”

ယဲ့ဖုန်းသည် သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဓား ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်သော ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခု ကောင်းကင်ယံကို ဖြတ်သန်းသွားကာ... မြူခိုးနယ်မြေကို ခွဲခြမ်းပြီး မြူခိုး သူတော်စင် ၏ ကိုယ်ပွားကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်တော့၏။

၎င်းနောက် ထိုဓားအရှိန်အဝါမှာ အထက်ကောင်းကင်ယံကိုပါ ဆက်လက် ခွဲခြမ်းသွားသည်။

၎င်းသည် ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီး၏ ကောင်းကင်ပြင်ကို နှစ်ပိုင်း ကွဲသွားစေလောက်အောင် ကြမ်းတမ်းလှသော အဟုန်များ ပါဝင်နေတော့၏။

ဤအခိုက်အတန့်၌...

ကမ္ဘာမြေ၏ အစွန်အဖျားတွင် ဖြစ်စေ၊ မြေကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး ဗဟိုချက်တွင် ဖြစ်စေ... ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သော သက်ရှိအားလုံးသည် ရွှေရောင် ဓားရာကြီး တစ်ခုကြောင့် ကောင်းကင်ကြီး ကွဲဟသွားပြီး၊ အနောက်ဘက်ရှိ အနက်ရောင် ကြယ်စင်ယံ ကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ကြရသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လူတိုင်း၏ နှလုံးသားများ ထိတ်လန့်သွားကြပြီး... မည်သူက ဤမျှ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့သနည်းဟု ရမ်းသန်း ခန့်မှန်းနေကြတော့၏။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။

ထိုဓားအရှိန်အဝါမှာ ဖြည်းညှင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မိုင်တစ်သောင်းခန့် မြင့်မားသော ကောင်းကင်ယံတွင်..

ယဲ့ဖုန်းသည် မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရား ပုံစံ အခြေအနေမှ ထွက်လာခဲ့သော်လည်း... သူ၏ လက်ထဲရှိ သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဓား ကိုမူ ဆက်လက် ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ပြိုကွဲသွားမည့် လက္ခဏာ မပြချေ။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ဒီဓားက တကယ်ကို အံ့မခန်းပဲ”

ဟူဖေးဖေးက သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဓား ကို စူးစမ်းကြည့်ရင်း ထိတွေ့ကြည့်ချင်စိတ်များ ပေါက်လာသော်လည်း မထိရဲရှာပေ။

"သေချာပေါက် အစွမ်းထက်တာပေါ့။ ငါက ‘ဓာတ်ငါးပါး စုစည်းခြင်း’ နည်းလမ်းကို သုံးပြီး အသက်ကို ပင်းကြပ်ခံကာ ဖန်တီးထားတာကိုး”

ယဲ့ဖုန်းက ပြုံးရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ယဲ့ဖုန်းသည် သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဓား ကို ဓာတ်ငါးပါးအဖြစ် ပြန်လည် ခွဲထုတ်နိုင်သော်လည်း... လောလောဆယ်တွင် ထိုသို့ လုပ်ရန် မလိုအပ်ဟု ခံစားရ၏။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဓား ကို ပေါင်းစပ်ရသည့် လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အလွန်အမင်း ပင်ပန်းခက်ခဲလွန်းလှသည် မဟုတ်ပါလော။ မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရား ပုံစံ ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်း ကာကွယ်ရေး သာ မရှိခဲ့လျှင်... ပေါင်းစပ်စဉ် ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်လှိုင်းများအောက်တွင် သူတော်စင်အဆင့် စွမ်းအားရှင် ပင်လျှင် သေဆုံးသွားနိုင်ချေ ရှိသည်။

'ဒါပေမဲ့ ငါ တပိုင်း သူတော်စင် နဲ့ သူတော်စင် အဆင့်တွေကို တက်လှမ်းဖို့ အသင့်ဖြစ်တဲ့ အခါကျရင်တော့... သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဓား ကို ပြန်ခွဲထုတ်ရမှာပဲ'

ယဲ့ဖုန်း စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားမှာ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အဆင့် သို့ မရောက်သေးသဖြင့် သူ ပေါင်းစပ်ထားသော သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဓား မှာ အသန်မာဆုံး အခြေအနေသို့ မရောက်သေးချေ။

ယုံကြည်မှု ဝိညာဉ်ရေကန် အတွင်းရှိ ယုံကြည်မှုစွမ်းအားများ ကောင်းကင်ဧကရာဇ်အဆင့် သို့ ရောက်ရှိသွားသည့် အချိန်ကျမှသာ သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဓား ကို ဖျက်သိမ်းပြီး၊ ထိုဓာတ်ငါးပါးကို အသုံးပြုကာ တပိုင်း သူတော်စင် နှင့် သူတော်စင် အဆင့်များသို့ တက်လှမ်းရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

"သွားကြစို့... ဂိုဏ်းကို ပြန်မယ်”

ယဲ့ဖုန်းသည် သူတော်စင်ဧကရာဇ် ဓား ကို ကျောတွင် လွယ်ကာ မြူခိုးတောင်ထိပ် ဆီသို့ ဆင်းသက်သွားတော့သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဟူဖေးဖေးက ဟွမ်ယွမ်တုတ်ကို ကိုင်ကာ လိမ္မာရေးခြားရှိစွာဖြင့် ချက်ချင်း လိုက်ပါသွားသည်။

လျူဖုန်းသည် ယဲ့ဖုန်း၏ ကျောပြင်ကို ငေးကြည့်နေမိ၏။ ရုတ်တရက် ယဲ့ဖုန်းမှာ အလွန် အစွမ်းထက်လွန်းသဖြင့် အစောင့်အရှောက် လုံးဝ မလိုအပ်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ မြူခိုးဂိုဏ်းမှာ ဆက်နေတာရော အဓိပ္ပာယ် ရှိပါဦးမလား။

သို့သော် သူ ဆက်လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ယဲ့ဖုန်း၏ အစောင့်အရှောက် ဖြစ်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့ပြီးပြီ ဖြစ်ရာ... ယဲ့ဖုန်းက သူ့ကို မောင်းမထုတ်သရွေ့ မြူခိုးဂိုဏ်းတွင် ထာဝရ နေထိုင်သွားမည် ဖြစ်သည်။

လွင့်မျော တောင်တန်း။

"ဝေါ့”

မြူခိုးများ အတွင်း ပုန်းကွယ်နေသော ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ သွေးများ အန်ကျသွားသည်။

"သေစမ်း... ယဲ့ဖုန်း”

မြူခိုး သူတော်စင် သည် သူ၏ ရာဇပလ္လင် လက်ရန်းကို ထုရိုက်ကာ အသည်းကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး... သူ၏ ရင်ထဲရှိ ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများကို ဖွင့်ထုတ်ပစ်လိုက်တော့၏။

ယဲ့ဖုန်းက ဤမျှလောက်အထိ ကြောက်စရာ ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ချေ။ ကောင်းကင်နှင့် ဝိညာဉ်များကိုပါ တုန်လှုပ်သွားစေသော ထိုတိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်ကို သူ၏ အစစ်အမှန် ကိုယ်ခန္ဓာ ပင်လျှင် အပြည့်အဝ တောင့်ခံနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှု မရှိပေ။

"လောကကြီးမှာ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နတ်ဆိုးကောင် မျိုး ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေရတာလဲ"

မြူခိုး သူတော်စင် မှာ ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်နေတော့၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာ သူသည် ကိုယ်ပွားကိုသာ စေလွှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ အစစ်အမှန် ကိုယ်ခန္ဓာသာ ဆင်းသက်သွားခဲ့လျှင်... ယခုဆို သူ သေဆုံးနေလောက်ပြီ မဟုတ်ပါလော။

မြူခိုး သူတော်စင် တွေးလေလေ... ပို၍ ထိတ်လန့်လေလေ ဖြစ်လာတော့သည်။

သူ၏ ရင်တွင်း၌ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ ကောင်းကင်တာအို၏ အကြွင်းအကျန်များကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် ရှန်ကျိုးတိုက်ကြီးသို့ အစစ်အမှန် ကိုယ်ခန္ဓာဖြင့် မဆင်းသက်ရဲခဲ့ခြင်းသာ။ သိုမဟုတ်ပါက... ယနေ့သည် သူ၏ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး တကယ် ဖြစ်လာနိုင်ချေ ရှိ၏။

--