အခန်း ၂၆၁

အခန်း (၂၆၁) ထွန်းတောက်သော လူသားမျိုးနွယ်စု ယနေ့တွင် တစ်ဖန်ပြန်လည်ထမြောက်ခြင်း

တောင်တန်းများကြား နက်ရှိုင်းစွာ တည်ရှိနေသော ရွာငယ်လေးတစ်ရွာတွင်။

ဤနေရာသည် ကမ္ဘာကြီးနှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်တောက်နေကာ လမ်းများ ရှုပ်ယှက်ခတ်နေပြီး တစ်နှစ်ပတ်လုံး နွေဦးပေါက် ရာသီဥတုကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ အမျိုးသားများက လယ်ယာစိုက်ပျိုး၍ အမျိုးသမီးများက ရက်ကန်းရက်ကြပေသည်။

တောင်ထိပ်များတွင် လှေကားထစ် စိုက်ခင်းများ ရှိပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဘဝအတွက် မျှော်လင့်ချက်များနှင့် ဆန္ဒများရှိသော သူများက ၎င်းတို့ကို စိုက်ပျိုးနေကြ၏။

နွေဦးအစပိုင်းသာ ဖြစ်သော်ငြားလည်း ဤတောင်ကြားတွင် ကောက်ပဲသီးနှံများ စိုက်ပျိုးရန် အကောင်းဆုံးအချိန် ဖြစ်ပေသည်။

"အဘိုး... တိုင်းပြည်အုပ်ချုပ်ခြင်းရဲ့ အခြေခံက ကောက်ပဲသီးနှံနဲ့ ပိုးသားတွေကို တန်ဖိုးထားတာ၊ ပြည်သူတွေကို ချမ်းသာစေတာ၊ ပြည်သူ့ဝန်ဆောင်မှုနဲ့ သမာဓိကို ထိန်းသိမ်းတာ ဆိုတဲ့ စာကြောင်းက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..."

သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်အောက်တွင်။

စာအုပ်တစ်အုပ် ကိုင်ထားသော အသက်လေးငါးနှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်က ပေါင်းသင်နေသော သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦးအား ကလေးဆန်သော အသံဖြင့် မေးခွန်းထုတ်လိုက်၏။

အဘိုးအိုသည် ခါးကိုင်းနေပြီး ရိုးရှင်းသော ပိတ်ကြမ်းအဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကာ သူ၏ မျက်နှာတွင် အရေးအကြောင်းများ ထင်းနေပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ အလွန် မှိုင်းတေနေပေသည်။

သူသည် ပေါင်းပင်တစ်ခုစီကို အမြစ်မှ ဆွဲနှုတ်ရန် လှမ်းရင်း အလွန် ဖြည်းညင်းစွာ ပေါင်းသင်နေကာ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ တုန်ယင်နေပြီး ယိမ်းယိုင်နေပုံရ၏။

"ဒီစကားက ဒဏ္ဍာရီလာ စာပေပညာရှင် ဆရာကြီးယန် ဆီကနေ လာတာ... အဓိပ္ပာယ်က..."

အဘိုးအိုသည် ပေါင်းသင်ရင်း သူ၏ မြေးဖြစ်သူအား ရှင်းပြနေပေသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင်...

အထက်ကောင်းကင်ပြင်သည် အရောင်များ ပြောင်းလဲလာပြီး တလိမ့်လိမ့်တက်လာသော မည်းမှောင်နေသည့် တိမ်တိုက်များ စုဝေးလာကာ မိုးကြိုးများ အဆက်မပြတ် လက်လာလေ၏။

အဘိုးအို၏ အသံ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားပေသည်။ သူ ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းအိမ်များ ကျုံ့သွားကာ ကောင်းကင်ကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေ၏။

ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အငွေ့အသက်တစ်ခု သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာပေသည်။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျောက်စရစ်ခဲလေးများ တုန်ခါသွားသော်လည်း သူ၏ အငွေ့အသက်အောက်တွင် အားလုံး ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြိုကွဲသွားလေသည်။

"အဖေ..."

တောင်ပေါ်မှ ပုံရိပ်တစ်ခု အပြေးဆင်းလာပြီး မျက်ခုံးထူထူ မျက်လုံးပြူးပြူးနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦး ပေါ်လာပေ၏။

"လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်လက ကမ္ဘာကြီးက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတယ်..."

"အခု တစ်လအကြာမှာတော့ ကမ္ဘာကြီးက ထပ်ပြီး အရောင်ပြောင်းသွားပြန်ပြီ..."

"ဒါ့အပြင် အဲ့ဒီနှစ်ကြိမ်လုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ မိုးကြိုးတွေ ရှိခဲ့တယ်..."

"တကယ်လို့ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် မွေးဖွားလာပြီး ကောင်းကင်ဘုံက သူ့ကို ဖျက်ဆီးဖို့ မိုးကြိုးကပ်ဆိုးကြီး ကျရောက်လာတော့မှာများလား..."

အဘိုးအိုသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်ပေသည်။

သူ၏ အငွေ့အသက်သည် အဆင့်(၈) ၏ အထက်တန်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ မဟာကျိုးမင်းဆက်၏ အထွတ်အထိပ်အချိန်တွင်ပင် သူ့အား အစွမ်းထက်သည့် စစ်မှန်သော အရှင်သခင်တစ်ပါး ဖြစ်လာစေနိုင်ပေသည်။

သို့သော် ကမ္ဘာကြီး၏ အဆောက်အအုံကို ပြောင်းလဲစေသော ဤလွှမ်းမိုးနိုင်သည့် စွမ်းအားအောက်တွင် သူသည်လည်း ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရေးမပါကြောင်း ခံစားခဲ့ရ၏။

"ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက်လား..."

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသား၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပေသည်။

"ဒီစွမ်းအားက ကြောက်စရာကောင်းတယ်..."

"ငါ့ရဲ့ လက်လှမ်းမီနိုင်မှုထက် အများကြီး ကျော်လွန်နေတယ်..."

"တကယ်လို့ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စု..."

အဘိုးအိုသည် ခါးသီးမှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူသည် သူ၏လက်သီးများကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပေသည်။

လူသားမျိုးနွယ်စု၏ စစ်မှန်သော အရှင်သခင်တစ်ပါးအနေဖြင့် သူသည် ဤတောင်ပေါ်ရွာလေးတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့၏။

လူသားမျိုးနွယ်စုအတွက် မတိုက်ခိုက်ချင်၍လော။

မဟုတ်ပေ... အမှန်မှာ သူသည် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်လေးတစ်ခုကိုပင် မမြင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မိစ္ဆာများကြားရှိ အဆင့်(၈) မိစ္ဆာသခင်များ သို့မဟုတ် အဆင့်(၉) မိစ္ဆာဘုရင်များ၏ သတိပြုမိခြင်းကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး အသတ်ခံရမည် ဖြစ်၏။

"ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုမှာ..."

"မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်လေးတစ်ခုလောက် ဘယ်တော့များမှ ရှိလာမလဲ..."

"အထက်ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ... ငါ့ရဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စုကို ကယ်တင်ပေးပါ..."

အဘိုးအိုက ရေရွတ်လိုက်ပေသည်။

...

အခြားသော ဝေးလံခေါင်သီသည့် တောင်တန်းသစ်တောတစ်ခု။

သွေးဆုတ်နေသော ဖြူရော်ရော်မျက်နှာနှင့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသားတစ်ဦးသည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပေသည်။

ဤအချိန်တွင် လေနှင့် တိမ်များ အရောင်ပြောင်းသွားပြီး မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာ၏။ သူ ရုတ်တရက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

"ဒီစွမ်းအားက..."

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေ၏။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားက သူ့ကို စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်စေပေသည်။

မိုးကြိုးတစ်စင်း ပစ်ချလိုက်ပြီး သူသည် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရ၏။

"အင်ပါယာမင်းဆက်ရဲ့ ခံစစ်တွေ ကျိုးပေါက်သွားပြီလား..."

"ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာတွေ ဧကရာဇ်နန်းတွင်းထဲကို ဝင်လာကြပြီလား..."

သူ၏မျက်နှာသည် သေလုမတတ် ဖြူရော်နေပေသည်။

...

ကျန်ရှိနေသော နေရာများ။

လူသား စစ်မှန်သော အရှင်သခင်များစွာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးသော အမူအရာများ ရှိနေပြီး တုန်ယင်နေကြ၏။

ကောင်းကင်ရှိ စွမ်းအားသည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

အကယ်၍ သူတို့သည် အဆင့်(၈) စစ်မှန်သော အရှင်သခင်များ ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ သူတို့ကိုယ်သူတို့ လုံးလုံးလျားလျား အရေးမပါကြောင်း ခံစားရမည် ဖြစ်၏။

သူတို့သာမကပေ။

မိစ္ဆာများကြားရှိ အဆင့်(၉) မိစ္ဆာဘုရင်များနှင့် အဆင့်(၈) မိစ္ဆာသခင်များပင်လျှင် သူတို့၏ ဦးရေပြားများ ကျိန်းစပ်လာပြီး ဆံပင်များ ထောင်ထလာသည်ကို ခံစားခဲ့ရပေသည်။

ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအား...

"မိစ္ဆာသခင်တစ်ပါးပါးများ ငါတို့ဆီ ဆင်းသက်လာတာများလား..."

ကျော်ကြားသော တောင်တစ်ခုပေါ်တွင် ခြင်္သေ့နက်ကြီးတစ်ကောင်သည် အမွေးများ ထောင်ထနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်နေလျက် ရှိနေသည်။

ခရိုင်ဆယ့်နှစ်ခု၏ နယ်မြေ။

ကျော်ကြားသော တောင် ဆယ့်ငါးလုံး ရှိ၏။

ဤကျော်ကြားသော တောင်ဆယ့်ငါးလုံးစလုံးကို မိစ္ဆာဘုရင်များက သိမ်းပိုက်ထားခဲ့ပေသည်။

ဤအချိန်တွင် မိစ္ဆာဘုရင် ဆယ့်ငါးပါးစလုံးသည် အလွန် မသက်မသာ ဖြစ်နေကြပြီး တလိမ့်လိမ့်တက်လာသော မည်းမှောင်နေသည့် တိမ်တိုက်များကို ကြည့်နေကြ၏။

ဤသည်မှာ လွန်ခဲ့သော တစ်လက ကောင်းကင်ယံတွင် လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သော တိမ်မည်းများထက် များစွာ ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ဘုန်း...

ကောင်းကင်ယံတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပေ၏။

ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် ဝင်ရိုးစွန်းဒေသကို ဖုံးလွှမ်းနေသော တိမ်မည်းများကို လင်းထိန်သွားစေပြီး ၎င်းတို့ကို ရွှေရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

ရွှေရောင်သည် နေမင်းကဲ့သို့ တောက်ပနေပြီး မျက်စိကျိန်းစရာ ကောင်းလှ၏။

အလွန် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားတစ်ခု ကောင်းကင်ကို ဖြတ်သန်းတိုက်ခတ်သွားပြီး ကမ္ဘာမြေကို ဖုံးလွှမ်းသွားပေသည်။

ဤအချိန်တွင်...

အဆင့်(၉) မိစ္ဆာဘုရင်များနှင့် အဆင့်(၈) မိစ္ဆာသခင်များအားလုံး တုန်ယင်သွားကြပြီး လက်တစ်ဆစ်မျှပင် ထပ်မရွေ့နိုင်တော့ချေ။ သူတို့၏ မျက်လုံးများက အဆုံးအစမဲ့ အကြောက်တရားများကို ဖော်ပြနေပေသည်။

နတ်ဘုရား။

နတ်ဘုရားတွေရဲ့ စွမ်းအားပဲ။

နတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ လွှမ်းခြုံခြင်းကို ထပ်မံခံရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ နားလည်သွားကြ၏။ နေမင်းကို ဖုံးကွယ်ထားသော ဤတလိမ့်လိမ့်တက်လာသည့် တိမ်မည်းများသည် မိုးကြိုးတိမ်တိုက် နန်းတော်မှ ထိုနတ်ဘုရားထံမှ ဖြစ်ပေသည်။

စိတ်ပျက်အားငယ်မှု။

နောင်တတရား။

ငါ ကျေနပ်မှာ မဟုတ်ဘူး...

မိစ္ဆာဘုရင်များနှင့် မိစ္ဆာသခင်များ၏ နှလုံးသားထဲတွင် များပြားလှသော အဆိုးမြင်စိတ်ခံစားမှုများ ပေါ်ပေါက်လာပေ၏။

လေရှောင်နန်းတော်တွင် နတ်ဘုရားများ ရှိနေမှန်း သိသိရက်နှင့် မဟာကျိုးမင်းဆက်မှ ချက်ချင်း မထွက်ခွာခဲ့မိသည်ကို သူတို့ နောင်တရနေကြသည်။

ငါက ဘာလို့ အခွင့်အရေး ယူသင့်တာလဲ...

ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာသခင်တစ်ပါးက မဟာကျိုးကို ကျူးကျော်ပြီး အဲ့ဒီနတ်ဘုရားကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မယ်လို့ ငါက ဘာလို့ ယုံကြည်ရမှာလဲ…

"ငါက လေးပြင်ကျယ်ပြည်နယ်ရဲ့ ပြည်နယ်မြို့စောင့်နတ်ဘုရားပဲ..."

"ငါက နတ်ဘုရားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်စုကို ကာကွယ်ပေးမယ်..."

"ငါ့ကို ယုံကြည်သူတိုင်း အကာအကွယ်ပေးခံရလိမ့်မယ်..."

"ရိုသေကိုင်းရှိုင်းတဲ့သူတွေက ကောင်းချီးတွေ ရလိမ့်မယ်..."

"အလွန်ရိုသေကိုင်းရှိုင်းတဲ့သူတွေက နတ်ဘုရားနေရာကို တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်..."

"အခု ခရိုင်ဆယ့်နှစ်ခုမှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာဘုရင်တွေ၊ မိစ္ဆာသခင်တွေ၊ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တွေနဲ့ သစ္စာဖောက်တွေအားလုံးကို ငါ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်..."

"သုံးလကြာပြီးတဲ့နောက် ကြီးကျယ်ခမ်းနားတဲ့ အခမ်းအနားနေ့မှာ ကမ္ဘာကြီးက လက်နက်ကိုင်ပြီး စည်းလုံးကြလိမ့်မယ်..."

ခမ်းနားကြီးကျယ်သော နတ်ဘုရားအသံသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပေ၏။

အသံသည် အရေးမစိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း ခမ်းနားကြီးကျယ်လှပြီး လူသားများအားလုံးနှင့် မိစ္ဆာများအားလုံး ကြားနိုင်ပေသည်။ ဤခမ်းနားသော အသံကို ကြားချိန်တွင် လူသားများအားလုံးသည် ပေသုံးထောင်မြင့်သော နတ်ဘုရားတစ်ပါး မတ်တပ်ရပ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရပုံပေါ်၏။

နတ်ဘုရား၏ မျက်နှာသည် ဝေဝါးနေသော်လည်း သူသည် အဆုံးအစမဲ့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံထားပေသည်။

နတ်ဘုရားများသည် လူ့လောက၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရှိ အရာခပ်သိမ်းကို ငုံ့ကြည့်နေကြပေ၏။

ဘုန်း...

မိုးခြိမ်းသံကြီး ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပေသည်။

ထိုနောက် ချက်ချင်းပင်...

တောင်များကဲ့သို့ ထူထဲသော မိုးကြိုးများသည် ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းလာပြီး နေမင်းကြီး ကျဆင်းလာသကဲ့သို့ အလွန် မျက်စိကျိန်းစရာကောင်းသော အလင်းရောင်များ ထုတ်လွှတ်နေပေ၏။

ဤသည်မှာ နေမင်းနတ်ဘုရား မိုးကြိုး ပင် ဖြစ်သည်။

မိုးကြိုးတစ်ခုစီသည် အလွန် ပူပြင်းလှပြီး တောင်များကို ပြိုကျစေကာ ရေတွက်မရနိုင်သော မြစ်များကို ခန်းခြောက်သွားစေနိုင်သည့် စွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားပေ၏။

"ဟင့်အင်း..."

ကျော်ကြားသော တောင်ထိပ်များတွင် မိစ္ဆာဘုရင်များသည် အဆုံးအစမဲ့ အကြောက်တရားဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်ကြပေသည်။

သူတို့ ထွက်ပြေးချင်ကြ၏။

သို့သော် နတ်ဘုရားစွမ်းအားအောက်တွင် ထွက်ပြေးရန် လမ်းကြောင်း လုံးလုံးလျားလျား မရှိခဲ့ချေ။

"လေရှောင်နန်းတော်က အဲ့ဒီ အလေးအမြတ်ထားရတဲ့ နတ်ဘုရားများလား..."

"ရိုသေလေးစားရတဲ့ နတ်ဘုရားက မိစ္ဆာဘုရင်တွေ၊ မိစ္ဆာသခင်တွေ၊ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်တွေနဲ့ သစ္စာဖောက်တွေအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား..."

တောင်ပေါ်ရွာလေးထဲတွင် အဘိုးအိုတစ်ဦး၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်နေသော်လည်း သူ၏မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

အဝေးမှ ကျဆင်းလာသော နေမင်းနတ်ဘုရား မိုးကြိုး ကို ကြည့်ရင်း သူသည် တစ်ချက်တစ်ချက် ရယ်မောလိုက်ပြီး တစ်ချက်တစ်ချက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပေသည်။

ဘုန်း ဘုန်း ဘုန်း...

နေမင်းနတ်ဘုရား မိုးကြိုး ပစ်ချလိုက်၏။

မိစ္ဆာဘုရင်များနှင့် မိစ္ဆာသခင်များသည် ခုခံရန် လုံးလုံးလျားလျား စွမ်းအားမဲ့နေကြပြီး သူတို့၏ မိစ္ဆာဝိညာဉ်များ ချက်ချင်း မီးလောင်ကျွမ်းသွားကာ တောင်ထိပ်များပေါ်တွင် သူတို့၏ အလောင်းများသာ ကျန်ရှိနေခဲ့ပေသည်။

သစ္စာဖောက် လူယုတ်မာတစ်ဦးဖြစ်သည့် အဆင့်(၉) ဘုရင်အဆင့်ရှိသူပင်လျှင် အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သေဆုံးသွားပြီး လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များ ရှိသော နေရာများနှင့် နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များလည်း ရှိပေသည်။

အသိစိတ် ဖွံ့ဖြိုးလာသည်ဖြစ်စေ၊ မဖွံ့ဖြိုးလာသည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့အားလုံးသည် နေမင်းနတ်ဘုရား မိုးကြိုး အောက်တွင် လုံးလုံးလျားလျား သေဆုံးသွားကြပေ၏။

ကျန်ရှိနေသော အဆင့် (၇) နှင့် အဆင့်နိမ့် မိစ္ဆာအမြောက်အမြားသည် တုန်ယင်ကာ အကြောက်တရားဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှုမှလွဲ၍ အခြား ဘာမှမရှိတော့ချေ။

ဝှစ်...

မိစ္ဆာဘုရင်များနှင့် မိစ္ဆာသခင်များ၏ အလောင်းအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပေသည်။ နတ်ဆိုးဝိညာဉ်များ သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော နတ်ဘုရားဥပဒေသ အပိုင်းအစများလည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

"ငါက လီယူမင်ပဲ..."

"ငါက လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်ရဲ့ ပြည်နယ်မြို့စောင့်နတ်ဘုရား အရှင်လီယွဲ့ ကနေ ကိုယ်တိုင်ခန့်အပ်ထားတဲ့ နတ်စင်ဂေါပကပဲ..."

"ဒီကမ္ဘာမှာ အရှင်လီယွဲ့ ကိုယ်စား ငါ ဆောင်ရွက်မယ်..."

"အရှင်လီယွဲ့ရဲ့ နတ်ဘုရား အမိန့်တော်..."

"ဒီနေ့ကစပြီး ရှစ်ပါးကန္တာရ တပ်မတော်၊ ရေပေါ်စေတီ တပ်မတော်၊ နတ်ဘုရားအဆက်အနွယ် တပ်မတော်နဲ့ လေးပြင်ကျယ်ခရိုင်မြို့တော်ရဲ့ ရွှမ်ဟွမ်တပ်မတော်တို့ စစ်ချီထွက်ရမယ်..."

"ငါ့ရဲ့ လူသားမျိုးနွယ်စုဝင် စစ်သည်တော်တွေအားလုံး တပ်ထဲဝင်ပြီး ငါ့လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို ထိန်းသိမ်းဖို့ တိုက်ပွဲဝင်နိုင်တယ်..."

"ငါတို့ လူသားတွေက သေရမှာကို မကြောက်ဘဲ ရဲရင့်စွာ တိုက်ပွဲဝင်သင့်တယ်..."

"ငါတို့ လူသားတွေက မိစ္ဆာတွေနဲ့ ဘီလူးတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ငါတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေကို ဓားတွေအဖြစ် အသုံးပြုသင့်တယ်..."

ထို့နောက် လီယူမင်၏ အသံသည် ဟက်တာ ဆယ်ဘီလီယံကျော် စီရင်ပိုင်ခွင့်အနှံ့ ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ထွက်ပေါ်လာသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ တက်ကြွသော စိတ်ဓာတ်ကို သယ်ဆောင်လာပေသည်။

ထွန်းတောက်သော လူသားမျိုးနွယ်စု လမ်းစဉ်တစ်ခု။

ယနေ့တွင် ၎င်းသည် တစ်ဖန်ပြန်လည် ထမြောက်လာခဲ့လေ၏။