အခန်း ၂၆၂

အခန်း (၂၆၂) နှစ်သုံးရာချိန်တွင် ရင့်မှည့်မည့် ကောင်းကင်ဝိညာဉ်အပင် အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်ပင်

နတ်ဘုရားနယ်မြေအတွင်း၌။

လီယွဲ့သည် သူ၏ရှေ့၌ မျောလွင့်နေသော နတ်ဆိုးဘုရင် အလောင်း (၁၅) လောင်းနှင့် အဆင့် (၈) နတ်ဆိုးသခင် အလောင်း (၇၄) လောင်းတို့ကို ကြည့်လိုက်၏။

သူ၏မျက်နှာထားသည် အလွန် တည်ငြိမ်နေပေသည်။

ယခု သူ၏အခြေအနေအတွက် ဤသည်မှာ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အကျိုးအမြတ်တစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်နိုင်ပေ၏။

ထိုအရာသည် သူ့အား စိတ်လှုပ်ရှားစေရန် လုံလောက်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

အဆင့် (၁၁) သို့မဟုတ် ထိုထက်မြင့်မားသော ပစ္စည်းများကသာ သူ့အား စိတ်လှုပ်ရှားစေနိုင်ပေသည်။

ဟူး…

သူသည် နတ်ဘုရားဆိုင်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ နတ်ဆိုးအလောင်းများ အားလုံးကို ရောင်းချလိုက်၏။

အဆင့် (၉) နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်လောင်းလျှင် နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ယူနစ်နှစ်သန်းခန့် တန်ဖိုးရှိပေသည်။

အဆင့် (၈) နတ်ဆိုးသခင် တစ်လောင်းလျှင် နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ယူနစ်သုံးသိန်းခန့် တန်ဖိုးရှိ၏။

ဝှစ်…

လီယွဲ့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ငါးဆယ့်ခြောက်သန်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

ဆယ့်နှစ်ခုမြောက် နတ်ဘုရားရေကန် သည် ချက်ချင်း ပြည့်လျှံသွားပြီး ရွှေရောင်ရေများသည် လျှံကျလုမတတ် ဖြစ်နေကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းလုံးများနှင့်အတူ လှုပ်ခတ်နေ၏။

ဆယ့်သုံးခုမြောက် နတ်ဘုရားရေကန် သည်လည်း သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ပြည့်သွားခဲ့ပြီး စုစုပေါင်း နတ်ဘုရားစွမ်းအင် သုံးဆယ့်တစ်သန်း ပါဝင်နေပေသည်။

"မပြည့်သေးတဲ့ နတ်ဘုရားရေကန် ဆယ့်ရှစ်ခု ကျန်သေးတယ်..."

"အဲ့ဒါတွေ အားလုံး ပြည့်သွားပြီဆိုရင် ငါက ဆဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ပြီ..."

သူသည် နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လျက် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

အဆင့်တက်လှမ်းပြီးသည်နှင့် နောက်ထပ် အဆင့်တက်လှမ်းရန် လိုအပ်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်၏ ငါးပုံနှစ်ပုံကို ရရှိမည်ဖြစ်သည်။ မည်သူက ဝမ်းမသာဘဲ နေမည်နည်း။

သို့သော်…

သူသည် သူ၏စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေ ကျယ်ပြန့်လာခြင်းမှ အကျိုးအမြတ်အများစုကို ရရှိပြီးဖြစ်ပေသည်။

တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းသာ ကျန်ရှိတော့၏။

"နောက်ထပ် နတ်ဘုရားရေကန် တစ်ခု ဒါမှမဟုတ် နှစ်ခုလောက်ကို ပြည့်စေနိုင်လောက်တယ်..."

သူ၏အကြည့်များသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိသွားပေသည်။

ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ချိန်တွင် သူသည် တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ဤနေရာသည် နှင်းဖုံးနေသော တောင်တစ်လုံးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အဆင့်မှာ မနိမ့်ကျလှဘဲ အဆင့် (၇) ဝိညာဉ်တောင်အမျိုးအစားတွင် ပါဝင်ပေသည်။

မဟာကျိုးအင်ပါယာအတွင်း၌ ဤနေရာသည် နာမည်ကြီးတောင်များထက် တစ်ဆင့်သာနိမ့်သော ဝိညာဉ်ရေးရာ အလှတရားများရှိသည့် နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ဤအဆင့် (၇) ဝိညာဉ်တောင်သို့ လူလာရောက်ခြင်း ရှားပါးလှ၏။

အကြောင်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်၌ အခြားသော သန့်စင်သည့်တောင်များ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့သည် အားကောင်းသော ဖွဲ့စည်းပုံတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်ဖွဲ့စည်းထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤအားကောင်းသော ဖွဲ့စည်းပုံသည် ထိုနယ်မြေကို လွှမ်းခြုံထားပြီး သက်ရှိအားလုံး ဝင်ရောက်ခြင်းကို တားဆီးထားပေသည်။

"ဒါက အဲ့ဒီတုန်းက နတ်ဘုရားစကားလုံး ကနေတစ်ဆင့် ငါမြင်ခဲ့ရတဲ့နေရာပဲ..."

"ဒီလောက် အချိန်အကြာကြီး ပြီးတဲ့နောက်မှာတောင် ငါကိုယ်တိုင် လာရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

လီယွဲ့သည် ညင်သာစွာ ပြုံးလိုက်၏။

အမှန်တကယ်တော့…

လီရှို့ဝူ တစ်ကြိမ် ရောက်လာခဲ့ဖူးသော်လည်း သူ ဝင်မလာနိုင်ခဲ့ပေ။

လီရှို့ဝူ၏ အဆင့် (၈) ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းရည်ဖြင့် ဤဖွဲ့စည်းပုံအတွင်းသို့ လုံးလုံးလျားလျား ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤအားကောင်းသော ဖွဲ့စည်းပုံအတွင်းသို့…

အဆင့် (၉) နတ်ဆိုးဘုရင်ပင် ဝင်ရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒီနေရာမှာ အဆင့် (၉) ဆေးဘုရင် ဖယောင်းတိုင်မီး ယင်ကိုးပါးမြက်ပင် တစ်ခုတည်း ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလို့ အစကတည်းက ငါခံစားမိတယ်..."

"ငါထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ..."

"အဆင့် (၇) ဝိညာဉ်တောင်တစ်လုံး၊ အဆင့် (၈) အထက်တန်း ဝိညာဉ်တောင်သုံးလုံးနဲ့ အဆင့် (၈) အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်တောင်ဆယ့်နှစ်လုံးတို့ ဝန်းရံထားတဲ့ ဧရိယာကို ဒီလောက် အားကောင်းတဲ့ ဖွဲ့စည်းပုံက ဖုံးလွှမ်းထားတာလေ..."

"ဘယ်လိုလုပ် အဆင့် (၉) ဆေးဘုရင် တစ်ခုတည်းကိုပဲ ပျိုးထောင်နိုင်မှာလဲ..."

"ဒီ ဖယောင်းတိုင်မီး ယင်ကိုးပါးမြက်ပင် က ပေါ်လွင်နေတဲ့ ရတနာ သက်သက်ပဲ… နောက်ထပ် ဝှက်ထားတဲ့ ရတနာ ရှိသေးတယ်..."

လီယွဲ့၏ အကြည့်များသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ နှင်းများဖုံးလွှမ်းနေသော ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပေသည်။

ဟူး…

လေတိုက်ခတ်သွားပြီး စုပုံနေသော နှင်းများ ကျဆင်းသွား၏။

ကျောက်တုံးကြီး ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ မီးခိုးရောင်ဖြစ်ကာ အခြားကျောက်တုံးကြီးများနှင့် ခွဲခြား၍မရနိုင်ချေ။

ဤနှင်းဖုံးတောင်ထိပ်တွင် ရပ်နေပါက ၎င်းသည် အခြားသူများအတွက် နောက်ခံမြင်ကွင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကလစ်…

ကျောက်တုံးကြီး ကွဲအက်သွားပေသည်။

ချက်ချင်းပင် အလွန်ပူပြင်းသော ရောင်ဝါကို သယ်ဆောင်လာသည့် ကမ္ဘာမြေအောက်မှ ချော်ရည်များကဲ့သို့ အနီရောင်အလင်းတန်းများ စီးဆင်းလာ၏။

အနီရောင်အလင်းတန်းများကြားတွင် တစ်ကိုယ်လုံး အနီရောင်ဖြစ်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်၌ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ပုံစံများစွာ စီးဆင်းနေသော မက်မွန်သီးတစ်လုံး တိတ်ဆိတ်စွာ မျောလွင့်နေပေသည်။

မှိုင်းညို့သော အနီရောင်သန်းနေသည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး၏ ပုံစံများသည် မက်မွန်သီးတစ်လုံးလုံးကို အလွန် မြင့်မြတ်သောအသွင် ဆောင်စေ၏။

"ဒါကြောင့်မို့လို့ ဒီနေရာက နှင်းတောင် ဖြစ်နေတာကိုး..."

"တောင်ထဲက အပူရှိန် အားလုံးကို ဒီ အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီး က လုံးလုံးလျားလျား စုပ်ယူသွားလို့ပဲ..."

"မယုံနိုင်စရာပဲ..."

"ဒီလို ရတနာမျိုးက ဒီနေရာမှာ ချိတ်ပိတ်ခံထားရတယ်..."

လီယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပေသည်။

အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီးများ။

စားသုံးပြီးပါက သက်တမ်းကို တစ်ရာသီ တိုးစေနိုင်သော အဖိုးတန် အဆင့် (၁၀) ရတနာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းသည် ဧကရာဇ်အကြိုအဆင့်အောက်ရှိ သက်ရှိများကို အကျိုးသက်ရောက်နိုင်၏။

သက်တမ်းတိုးခြင်းသည် မများပြားသော်လည်း သူတော်စင်တစ်ဦး၏ သက်တမ်းကို တိုးစေနိုင်သောကြောင့် အဖိုးတန်လှပေသည်။

အဆင့် (၁၀) ရတနာများကြားတွင်ပင် ၎င်းတို့သည် အဖိုးတန်ဆုံးသော အဆင့် (၁၀) ပစ္စည်းများတွင် ပါဝင်၏။

"ဒီဖွဲ့စည်းပုံက ဒီ အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီး ကြောင့် သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာတာပဲ..."

"ဒီ အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီး က ဒီနေရာမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ချိတ်ပိတ်ခံထားရပုံရတယ်..."

"ပြီးတော့..."

လီယွဲ့သည် အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီး ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပေသည်။

ထိုနေရာတွင် အစိမ်းရောင် အနည်းငယ် ရှိနေ၏။

လက်ဖဝါးထက် မကြီးသော မက်မွန်ပင်ပေါက်လေးသည် ယိမ်းနွဲ့နေပြီး မှုန်ဝါးဝါး အစိမ်းရောင်အလင်းကို ဖြာထွက်ကာ မြေကြီးထဲတွင် အမြစ်တွယ်လျက် သန့်စင်သောတောင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည့် ဝိညာဉ်အလင်းကို စဉ်ဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေပေသည်။

"ဒါက ထိပ်တန်း အဆင့် (၁၀) အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီး တစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘူး..."

"အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်ပင် လည်း ရှိသေးတယ်..."

"ဒါက ကောလာဟလ သက်သက်ပါပဲ..."

မက်မွန်သီး ခြောက်မျိုး ရှိပေသည်။

"အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီး၊ အစိမ်းရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီး၊ ခရမ်းရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီး၊ ရွှေရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီး၊ အရောင်ငါးမျိုး မက်မွန်သီးနဲ့ အရောင်ကိုးမျိုး မက်မွန်သီး..."

"ဒါပေမဲ့ အရောင်ကိုးမျိုး မက်မွန်သီးတွေကိုတော့ သေမျိုးကင်းလွတ်ဆေးတွေအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပြီးပြီ..."

"အဲ့ဒါက လူသား ဧကရာဇ်အဆင့် သက်ရှိတစ်ယောက်ကိုတောင် နောက်ထပ်ဘဝတစ်ခု ရှင်သန်စေနိုင်ပြီး အိုမင်းခြင်းကနေ လူငယ်ဘဝကို ပြန်ရောက်စေကာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာစေနိုင်တယ်..."

"နောက်ထပ် ကောလာဟလတွေတောင် ရှိသေးတယ်…"

အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်ပင် တစ်ပင်ပင်လျှင် အရောင်ကိုးမျိုး မက်မွန်ပင် အဖြစ် အဆင့်မြှင့်တင်ခံရရန်နှင့် အရောင်ကိုးမျိုး မက်မွန်သီး များ သီးရန် အခွင့်အရေး ရှိပေသည်။

လီယွဲ့သည် ညင်သာစွာ ရယ်မောလိုက်၏။

ထိုသို့သော အရာများကို ကြားရုံသာ ကြားပြီး ထားလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။

အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီးများသည် အဆင့် (၁၀) ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်၏။

အရောင်ကိုးမျိုး မက်မွန်သီးများသည် လူသားဧကရာဇ်အတွက် သီးသန့်ဖြစ်သော သေမျိုးကင်းလွတ်ဆေး ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းတို့ကြားရှိ ကွာဟချက်သည် သာမန်လူတစ်ဦးနှင့် အဆင့် (၁၀) နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကြားရှိ ကွာဟချက်ထက် များစွာ ပိုကြီးမားပေသည်။

ကျော်လွှားချင်သလား။

ဤသည်မှာ နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့် (၁၀)မှ ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ဦးအား ပြိုင်ဘက်ကင်း လူသားဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခွင့်ပြုခြင်းနှင့် ညီမျှပေသည်။

ဟူး…

လီယွဲ့သည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အဆင့် (၉) ဖယောင်းတိုင်မီး ယင်ကိုးပါးမြက်ပင် နှင့် အဆင့် (၁၀) အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီး ကို သိမ်းဆည်းလိုက်၏။

ထို အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်ပင်ပေါက် အတွက်မူ…

သူသည် ၎င်းကို ယူမသွားဘဲ ထိုနေရာတွင်ပင် ကြီးထွားစေရန် ထားရစ်ခဲ့ပေသည်။

ဤနေရာရှိ ပတ်ဝန်းကျင်သည် အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး အဆင့် (၇) ဝိညာဉ်ပါရမီရှင်တစ်ဦး ကြီးထွားနိုင်သည့် နာမည်ကြီးတောင်တစ်ခု၏ ပတ်ဝန်းကျင်ထက်ပင် ပိုမိုကောင်းမွန်ပေသည်။

ထိုအားကောင်းသော ဖွဲ့စည်းပုံသည် ဝိညာဉ်သတ္တဝါများကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခြင်းနှင့် ၎င်းတို့ကို သန်မာလာစေရန် ခွင့်ပြုခြင်း အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိ၏။

သို့သော် ဤသည်မှာ ယခင်က ဖြစ်ပေသည်။

အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်ပင်ပေါက် သည် ချိတ်ပိတ်ခံထားရပြီး မည်သည့်အခါမျှ မကြီးထွားခဲ့ချေ။

သေချာသည်မှာ…

အကယ်၍ ၎င်းကို ချိတ်ပိတ်မထားခဲ့ပါက ဤ အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်ပင် သည် လွန်ခဲ့သော အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက တစ်နေရာရာတွင် ပျောက်ဆုံးသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ယခု ချိတ်ပိတ်မှု ကျိုးပေါက်သွားပြီဖြစ်၍ အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်ပင်ပေါက် သည် စတင် ကြီးထွားနိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

"အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်ပင်က ပန်းပွင့်ဖို့ နှစ်တစ်ရာ၊ အသီးသီးဖို့ နှစ်တစ်ရာနဲ့ ရင့်မှည့်ဖို့ နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာ အချိန်ယူရတယ်..."

"တစ်ကြိမ်ကို အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီး (၈၁) လုံး ထွက်ရှိနိုင်တယ်..."

လီယွဲ့ ခေါင်းယမ်းလိုက်၏။

အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီး (၈၁) လုံး ရရှိရန် နှစ်သုံးရာ အချိန်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့သည် သူ့အတွက် လက်တွေ့တွင် အသုံးမဝင်သလောက် ဖြစ်ပေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ…

နှစ်သုံးရာကြာပြီးနောက်တွင် သူသည် အမည်မသိ အဆင့်တစ်ခုသို့ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရောက်ရှိနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အဆင့် (၁၀) အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီး သည် သူ၏အတွက် သာမန် သစ်သီးတစ်လုံးနှင့် ကွာခြားမည်မဟုတ်ချေ။

"အရှိန်မြှင့်ရမယ်..."

"နတ်ဘုရားစွမ်းအင် အများကြီး ကုန်ကျလိမ့်မယ်ဆိုပေမယ့် အဆင့် (၁၀) အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီး (၈၁) လုံး…"

"ဒါရဲ့ တန်ဖိုးက နတ်ဘုရားရေကန် သုံးဆယ်စာထက် ပိုတယ်..."

"တကယ်လို့ ငါက ဆဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ရင်တောင် နတ်ဘုရားရေကန် သုံးဆယ်စာ နတ်ဘုရားစွမ်းအင်က ကြီးမားတဲ့ အကျိုးအမြတ်တစ်ခုပဲ..."

သူသည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပေသည်။

ရုတ်တရက်…

နတ်ဘုရားစွမ်းအင် သန်းဆယ်ချီ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည့် နတ်ဘုရားအဆောင်လက်ဖွဲ့ သန်းဆယ်ချီအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေဟာပြင်၊ မြေကြီးနှင့် သန့်စင်သောတောင်ပေါ်တွင် ရိုက်နှိပ်ခံလိုက်ရ၏။

ဝုန်း…

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်။

သန့်စင်သောတောင်များ တုန်ခါသွားပေသည်။

မြေကြီးအောက်မှ ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

လေဟာပြင်ထဲမှ ခန့်မှန်းရခက်သော လေတစ်ချက် တိုက်ခတ်လာပေသည်။

၎င်းသည် အဆင့် (၆) နတ်ဘုရားနည်းစနစ် ရှန်နုန်းနယ်မြေ မှ ဖြစ်၏။

၎င်းသည် မည်သည့် ဝိညာဉ်သတ္တဝါ၏ ကြီးထွားမှုနှုန်းကိုမဆို ဆယ်ဆ အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်ပေသည်။

လီယွဲ့သည် ရှန်နုန်းနယ်မြေ ကို အကြိမ်နှစ်ဆယ် အသုံးပြုခဲ့ပြီး ထိုအရာများကို ပေါင်းစပ်လိုက်၏။

ဤသည်က ဤ အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်ပင် ၏ ကြီးထွားမှုနှုန်းကို အဆတစ်ရာ တိုက်ရိုက် အရှိန်မြှင့်တင်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"နောက်သုံးနှစ်နေရင်..."

"အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီး (၈၁) လုံးကို ရိတ်သိမ်းလို့ရပြီ..."

လီယွဲ့သည် ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး ပျောက်ကွယ်သွား၏။

သူ ပြန်လည်ပေါ်လာချိန်တွင် ပေသုံးထောင်မြင့်သော ဧရာမ မီးတောင်ကြီးတစ်ခု၏ ထိပ်တွင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

အရာအားလုံးကို ပြာကျသွားစေနိုင်သည့် စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာသော ပြင်းထန်သည့် မီးတောက်များသည် စဉ်ဆက်မပြတ် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်နေ၏။

"ဘယ်သူက ငါ့ရဲ့အိပ်စက်ခြင်းကို နှောင့်ယှက်ရဲတာလဲ..."

ဧရာမ မီးတောင်ကြီးထဲမှ နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

ဤစကားကို ကြားရသော မည်သည့်သက်ရှိမဆို ၎င်းတို့၏ ကျောပေါ်တွင် တောင်တစ်လုံးကို ထမ်းထားရသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် မီးတောက်များထဲတွင် လုံးလုံးလျားလျား လွှမ်းခြုံခံရသကဲ့သို့ ခံစားရမည် ဖြစ်၏။