အခန်း ၂၆၄

အခန်း (၂၆၄) ဝင်စားခြင်း သံသရာသို့ ရောက်ရှိလာသော ခြားနားသည့် လူမျိုးနွယ်၊ ချောက်နက် က စတင်လှုပ်ရှားပြီ

လီယွဲ့သည် သူ၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေအတွင်း လူခုနစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပေသည်။

သူ၏ လက်အောက်ခံ နတ်ဘုရားဖြစ်လာရန် ငြင်းဆန်ခဲ့သော ကျိစစ်ရွှေမှလွဲ၍ ကျန်ခြောက်ဦးစလုံးက တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သဘောတူခဲ့ကြ၏။

တစ်ဖက်လူကို လူကိုယ်တိုင် သွားရောက်တွေ့ဆုံခြင်း။

ဤသည်မှာ လူသားများအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီး လူသားများစွာ၏ အသက်ကို ကယ်တင်ခဲ့သော ဤစွမ်းအားကြီး လူသားစစ်သည်တော်များကို သူ လေးစားမှုပြသသည့် နည်းလမ်းဖြစ်ပေသည်။

ဤစွမ်းအားကြီး လူသားခြောက်ဦးအနက် သုံးဦးမှာ အဆင့် (၈) များဖြစ်ကြပြီး သုံးဦးမှာ အဆင့် (၇) ဖြစ်ကြ၏။

သေချာသည်မှာ လူသားဆန်သော ကုသိုလ်ကောင်းမှု အများအပြား ရရှိရန်အတွက် စွမ်းအားက အရေးပါပေသည်။

၎င်းတို့၏ စွမ်းအားများ အားနည်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့တွင် ဆန္ဒရှိသော်လည်း စွမ်းရည်မရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် သူသည် ဤလူသားခြောက်ဦးအား နတ်ဘုရားဘွဲ့တံဆိပ်များကို တိုက်ရိုက် မပေးအပ်ခဲ့ပေ။

ထိုအစား ၎င်းတို့သည် နောက်တစ်လအကြာတွင် ပြုလုပ်မည့် အခြားသော ကြီးမားသည့် ဘွဲ့နှင်းသဘင် အခမ်းအနားတစ်ခု၌ နတ်ဘုရားများအား ဘွဲ့တံဆိပ်များ ချီးမြှင့်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့၏။

"ဟက်တာ သန်းတစ်ထောင်ကျယ်ဝန်းတဲ့ နယ်မြေ..."

"ထိုက်ရီ ရွှေစွမ်းအင် အနည်းငယ် ပါဝင်တဲ့ အဖြူရောင် ဘူးသီးနဲ့ အနီရောင် ရွှေမက်မွန်သီးကလွဲရင်..."

"ဒါက တစ်ခုတည်းကျန်တော့တဲ့ အဆင့် (၁၀) ပစ္စည်းပဲ..."

"အင်ပါယာတစ်ခုလို့ ခေါ်ဆိုထိုက်ပေမယ့် ဝိညာဉ်အလင်း ရှားပါးပြီး ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေကလည်း ရှားပါးတယ်..."

လီယွဲ့သည် ဝိညာဉ်အလင်း မပြသသော အရွက်ကိုးခု ဓားဝါးပင် ကို ငုံ့ကြည့်ကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်ပေသည်။

သူ နားလည်နိုင်ပေ၏။

မဟာကျိုးအင်ပါယာ၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် လူနှစ်ဦးသာ ပေါ်ထွက်ခဲ့ဖူးသည်- အဆင့် (၁၀) နတ်ဘုရားစင်မြင့်အဆင့်နှင့် အဆင့် (၁၃) သူတော်စင်အရှင်အဆင့် ရှိသော လူသားမျိုးနွယ်စု သူတော်စင် ကျိရွှမ်းနျဲ့ ဖြစ်ပေသည်။

အဆင့် (၁၀) ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ အလွန်နည်းပါးလှ၏။

ထို့အပြင် အဆင့် (၁၀) ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတစ်ခု ပေါ်လာလျှင်ပင် ၎င်း၏ ဝိညာဉ်အလင်းသည် ထင်ရှားခြင်းမရှိဘဲ အဆင့် (၉) ဘုရင်တစ်ပါး ဖြတ်လျှောက်သွားလျှင်ပင် ၎င်းကို သိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က အဆင့် (၁၀) ဝိညာဉ်ပစ္စည်းကို ရရှိလျှင်ပင် ၎င်းသည် ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ ရှိမည်ဟု မသေချာပေ။

ဝိညာဉ်ပစ္စည်း အများအပြားမှာ အဖိုးတန်သော ပစ္စည်းများ သက်သက်သာ ဖြစ်၏။

ဥပမာအားဖြင့်၊ ကျွန်ုပ်တို့ရှေ့ရှိ အရွက်ကိုးခု ဓားဝါးပင် သည် ဓားများ ထုလုပ်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံးသော ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းကို အဆင့် (၁၁) တာအိုသတ်ဖြတ်ခြင်းအဆင့် သက်ရှိများ၏ ဓားများ ထုလုပ်ရန် အရန်ပစ္စည်းအဖြစ်ပင် အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

ဝှစ်…

လီယွဲ့သည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ သူ၏ရှေ့ရှိ အရွက်ကိုးခု ဓားဝါးပင် ကို ယူချလိုက်၏။

အကယ်၍ ၎င်းသည် နောက်ထပ် နှစ်သုံးထောင် ကြီးထွားလာလျှင် ဤ အရွက်ကိုးခု ဓားဝါးပင် သည် အရွက်ဆယ့်နှစ်ခု ဓားဝါးပင် ဖြစ်လာရန်နှင့် အဆင့် (၁၁) ဝိညာဉ်ပစ္စည်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားရန် အလားအလာ ရှိပေသည်။

သို့သော် သူ မည်သို့ စောင့်ဆိုင်းရန် အချိန်ရှိနိုင်မည်နည်း။

၎င်းတို့ ရှန်နုန်းနယ်မြေ ကို အသုံးပြုလျှင်ပင် အနှစ်သုံးဆယ် အတိအကျ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်၏။

နောင်အနှစ်သုံးဆယ်မှ အဆင့် (၁၁) ပစ္စည်းများပင်လျှင် ယခု အဆင့် (၁၀) ပစ္စည်းများကဲ့သို့ သူ့အတွက် အသုံးမဝင်ချေ။

ဟူး…

သူ နောက်ထပ် ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ပြီး နတ်ဘုရားနယ်မြေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပေသည်။

သူ ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

အဆင့် (၁၀) ပစ္စည်းနှစ်ခုဖြစ်သော အနီရောင်အစင်းပါ မက်မွန်သီး နှင့် အရွက်ကိုးခု ဓားဝါးပင် တို့သည် သူ၏ရှေ့တွင် မျောလွင့်လာပေသည်။

ထို့အပြင် အခြားသော အဆင့် (၉) ပစ္စည်းဆယ့်တစ်ခုနှင့် အဆင့် (၈) ပစ္စည်းသုံးဆယ့်နှစ်ခုလည်း ရှိသေး၏။

ဤအဆင့် (၉)နှင့် အဆင့် (၈) ပစ္စည်းများ၏ ထက်ဝက်ကို မဟာကျိုးအင်ပါယာ အပြင်ဘက်မှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏ နယ်မြေ ဆယ်ပုံကိုးပုံမှာ မဟာကျိုးအင်ပါယာ အတွင်းတွင် ရှိပြီး ဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့်သာ မဟာကျိုးအင်ပါယာ အပြင်ဘက်တွင် ရှိ၏။

သို့သော် ဤဆယ်ပုံတစ်ပုံသော ဧရိယာတွင် အဆင့် (၉)နှင့် အဆင့် (၈) ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ၏ ထက်ဝက်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

လီဟော့ တာအိုနယ်မြေ ၏ ဝိညာဉ်ပစ္စည်း အရေအတွက်သည် မဟာကျိုးအင်ပါယာထက် များစွာ သာလွန်နေကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။

ဝှစ်…

သူသည် နတ်ဘုရားဆိုင်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ရှေ့ရှိ ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ အားလုံးကို ရောင်းချလိုက်၏။

ဟူး…

သူ၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌။

ဆယ့်သုံးခုမြောက် နတ်ဘုရားရေကန် သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြည့်သွားခဲ့ပြီး ဆယ့်လေးခုမြောက် နတ်ဘုရားရေကန် ကို ဖွင့်ပြီးနောက်တွင် များပြားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအင်များသည် ကန်ရေအဖြစ် လျင်မြန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကာ စုစုပေါင်း ပမာဏ၏ ဆယ်ပုံရှစ်ပုံအထိ ရောက်ရှိသွားပေသည်။

နတ်ဘုရားစွမ်းအင် သန်း ၂၀ အောက်ဖြင့် ဤ နတ်ဘုရားရေကန် ကို ပြည့်စေနိုင်ပေသည်။

"အခြေခံအားဖြင့် နတ်ဘုရားရေကန် ဆယ့်လေးခု ရှိတယ်..."

"အဲ့ဒါက နတ်ဘုရားစွမ်းအင် ယူနစ် ၁.၄ ဘီလီယံ နီးပါးပဲ..."

လီယွဲ့ ကျေနပ်သွား၏။

သူသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေ၏ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပေသည်။

ရှစ်ပါးကန္တာရတပ်မတော်၊ ရေပေါ်စေတီတပ်မတော်၊ နတ်ဘုရားမျိုးဆက်တပ်မတော်နှင့် ရွှမ်ဟွမ်တပ်မတော်တို့သည် သွားရန် အသင့်ဖြစ်နေကြပြီ ဖြစ်၏။

ဤတပ်မတော်လေးခု…

ရှစ်ပါးကန္တာရတပ်မတော်နှင့် ရေပေါ်စေတီတပ်မတော်တို့သည် လီရှို့ဝူနှင့် ချန်အာကော်တို့ ကွပ်ကဲသော တပ်မတော်များ ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းသည် လေးပြင်ကျယ်မြို့၏ အစောဆုံး တပ်မတော်လည်း ဖြစ်၏။

နတ်ဘုရားမျိုးဆက်တပ်မတော်မှာမူ…

၎င်းတို့သည် ကျဆုံးနတ်ဘုရားလမ်းစဉ် မှ ပြန်လည်ခေါ်ဆောင်လာသော နတ်ဘုရားများ၏ သွေးဆက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် တပ်မတော်တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ရွှမ်ဟွမ်တပ်မတော်…

သဘာဝအားဖြင့် ၎င်းသည် ရှစ်ပါးကန္တာရ လူသားမျိုးနွယ် မှ ဖွဲ့စည်းထားသော တပ်မတော်တစ်ခု ဖြစ်၏။

ထိုအထဲတွင် ရှစ်ပါးကန္တာရတပ်မတော်၊ ရေပေါ်စေတီတပ်မတော်နှင့် နတ်ဘုရားမျိုးဆက်တပ်မတော်တို့တွင် တစ်ခုစီ၌ အဆင့် (၅) ဂူကောင်းကင်အဆင့် သခင်ကြီး ၇၂၀ ပါဝင်ပေသည်။

ရွှမ်ဟွမ်တပ်မတော် တစ်ခုသာလျှင်…

၎င်းကို အဆင့် (၉) ဘုရင်များနှင့် အဆင့် (၈) စစ်မှန်သော သခင်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်၏။

အဆင့် (၉) ဘုရင် (၁၂) ပါးနှင့် အဆင့် (၈) (၁၀၈) ပါးတို့သည်လည်း ရှစ်ပါးကန္တာရ ရေပေါ်စေတီ စစ်ကစားကွက် ကို ကျွမ်းကျင်ကြပေသည်။

တပ်မတော်လေးခု။

ရွှမ်ဟွမ်တပ်မတော်သည်လည်း အင်အားအကောင်းဆုံး ဖြစ်၏။

ရှစ်ပါးကန္တာရ ရေပေါ်စေတီ စစ်ကစားကွက် ကို ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် ၎င်း၏စွမ်းအားသည် အဆင့် (၁၀)၏ ကန့်သတ်ချက်သို့ လုံးလုံးလျားလျား ရောက်ရှိသွားပေသည်။

"တပ်မတော်လေးခု..."

"အဓိက အစီအစဉ်က စီရင်ပိုင်ခွင့်နယ်မြေထဲကနေ ဖောက်ထွက်ဖို့ပဲ..."

"ရွှမ်ဟွမ်တပ်မတော်က မဟာကျိုးအင်ပါယာကနေ ဖောက်ထွက်ပြီး လီဟော့ တာအိုနယ်မြေထဲ ဝင်ဖို့တောင် စီစဉ်နေတယ်..."

"မင်းတို့ ဘယ်လို ပြဿနာမျိုးတွေ ဖန်တီးနိုင်မလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့..."

"မည်သို့ပင်ဆိုစေ တပ်မတော်တိုင်းမှာ ငါ ပေးသနားထားတဲ့ ဆဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရား မှော်အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုစီ ရှိတယ်..."

လီယွဲ့သည် တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

နောက်တစ်ခဏတွင်။

ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် သူသည် နတ်ဘုရားနယ်မြေမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး မရဏကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပေသည်။

သူသည် ကိုယ်ပိုင်တာဝန် - (၂၀) ကို ပြီးမြောက်ရန် သွားနေခြင်း ဖြစ်၏။

"ငါက ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ ဆဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးပဲ..."

"ဆဋ္ဌမအဆင့်မှာရှိတဲ့ တာဝန်ကို ဘယ်တော့များမှ ပြီးမြောက်နိုင်မလဲ မသိဘူး..."

...

ဝင်စားခြင်း သံသရာ လမ်းကြောင်း။

ရှေးကျပြီး ရာသီဥတုဒဏ် ခံထားရကာ လှည့်ပတ်နေသော မီးခိုးရောင် တိမ်တိုက်များနှင့်အတူ ၎င်းသည် မှတ်ဉာဏ်အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။

လီယွဲ့သည် လေထဲတွင် ရပ်နေရင်း အောက်ဘက်ရှိ ထူထပ်စွာ ပြည့်နှက်နေသော ဝိညာဉ်များကို ငုံ့ကြည့်နေကာ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ ဗလာနတ္ထိဖြစ်ပြီး မှင်သက်နေကြ၏။

ဤဝိညာဉ်များသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထာဝရမြို့တော်ဆီသို့ ဦးတည်သွားနေကြပေသည်။

ထာဝရ နတ်ဘုရားမြို့တော်သည် သိပ်မဝေးလှချေ။

လီယွဲ့ရှိနေသော နေရာမှနေ၍ ထာဝရ နတ်ဘုရားမြို့တော်၏ မှုန်ဝါးသော ပုံရိပ်ကို မြင်တွေ့နေရပြီ ဖြစ်၏။

"အဲ့ဒါ ဘာကြီးလဲ..."

လီယွဲ့သည် သူ၏ ဘယ်ဘက်ရှိ လွတ်လပ်နေသော နေရာကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပေသည်။

အလွန် ရှေးဟောင်းပုံပေါက်သော သစ်သားလှေတစ်စင်း မျောလွင့်လာ၏။

သစ်သားလှေသည် ကြီးမားပြီး ၎င်းတွင် အပေါက်များစွာ ရှိနေပေသည်။ ကျိုးပဲ့နေသော ရွက်တိုင်တစ်ခုသည် ၎င်းပေါ်မှ အန္တရာယ်ရှိစွာ တွဲကျနေပြီး ၎င်းပေါ်တွင် စုတ်ပြဲနေသော အနီရောင် မှိုင်းမှိုင်း အလံတစ်ခု ရှိနေ၏။

သစ်သားလှေအောက်မှ မှိန်ဖျော့သော မြူခိုးမည်းများ တက်လာပြီး လှေတစ်စင်းလုံးကို မြှောက်တင်ထားပေသည်။

ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေ၏။

သစ်သားလှေပေါ်တွင် အေးစက်သော သံချပ်ကာများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အေးစက်သော လှံရှည်များကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ ကျောဘက်တွင် အတောင်ပံများ ပါရှိသည့် ပုံရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ပေဆယ်ချီ ကျယ်ဝန်းသော အတောင်ပံများရှိသည့် ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုသည် ကျိုးပဲ့နေသော ရွက်တိုင်ထိပ်တွင် ရပ်နေပြီး ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဍာန်မှာ မှုန်ဝါးဝါး ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေ၏။

အေးစက်ပြီး ကရုဏာကင်းမဲ့သော မျက်လုံးများသည် ဝင်စားခြင်း သံသရာ လမ်းကြောင်းဆီသို့ ကြည့်နေပေသည်။

သူသည် လီယွဲ့ကိုလည်း ကြည့်လိုက်၏။

"လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ဝင်စားခြင်း သံသရာ..."

"နောက်ဆုံးတော့ တွေ့ပြီ..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ခြောက်ထောင်က စတင်ထွက်ခွာလာပြီး လေဟာပြင်ထဲမှာ နှစ်ခြောက်ထောင်ကြာ မျောလွင့်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ငါတို့ နောက်ဆုံးမှာ တွေ့ခဲ့ပြီ..."

"တကယ်လို့ မင်းတို့ရဲ့ ဝင်စားခြင်း သံသရာကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်မယ်ဆိုရင် မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်ဟာ အမြစ်မရှိတဲ့ ဗေဒါပင်တွေ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်..."

"ဝင်စားခြင်း သံသရာ မရှိတော့ရင် လူသားမျိုးနွယ်က ဘာခြိမ်းခြောက်မှုမှ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးက တီးတိုးရေရွတ်လိုက်ပေသည်။

သူ၏အသံသည် အလွန် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း ရှိ၏။ ၎င်းတို့သည် အလှမ်းဝေးသော နေရာတွင် ရှိနေသော်လည်း ဝင်စားခြင်း သံသရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လီယွဲ့၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ပေသည်။

လီယွဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

တစ်ဖက်လူ၏ အသံတွင် အလွန် ဆိုးရွားစွာ ညစ်ညမ်းစေနိုင်သော အရည်အသွေးတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

အကယ်၍ သူသာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး မဟုတ်ခဲ့လျှင်

၎င်းတို့သည် ဤယောင်ယမ်းရေရွတ်သံများ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံရဖွယ်ရှိပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ကျွန်များ ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

"ဒီလောက် စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ သက်ရှိတစ်ယောက်..."

"အဆင့် (၁၃) သူတော်စင်အရှင်အဆင့် ထက် အများကြီး သာလွန်တယ်..."

သူသည် တီးတိုးရေရွတ်လိုက်၏။

တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အရွက်တစ်ရွက်ကို ယူလိုက်ပေသည်။

ဤသည်မှာ မှိန်ဖျော့သော အစိမ်းရောင်အလင်း ဖြာထွက်နေသည့် စိမ်းပြာရောင် အရွက်တစ်ရွက် ဖြစ်၏။

ဤအရွက်…

၎င်းကို ထာဝရ နတ်ဘုရားမြို့တော်ရှိ ယွမ် ဟုခေါ်သော လူတစ်ဦးက သူ့အား ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ၎င်းမှာ သူ့တစ်ယောက်တည်းအတွက် မဟုတ်ချေ။

ထာဝရ နတ်ဘုရားမြို့တော် သို့ ဝင်ရောက်လာသော နတ်ဘုရားတိုင်းသည် မြေကွက်တစ်ကွက် ရရှိကြ၏။

ယွမ် က သူ့ကို ပြောပြခဲ့ပေသည်။

အကယ်၍ ဝင်စားခြင်း သံသရာ၏ အပြင်ဘက် လေဟာပြင်တွင် မည်သည့် သက်ရှိကိုမဆို မြင်တွေ့ရပါက ထိုအရွက်ကို ချက်ချင်း ဆုတ်ဖြဲပစ်ရန် တုံ့ဆိုင်းမနေပါနှင့်။

ဝှစ်…

လီယွဲ့သည် သူ၏လက်ထဲရှိ အရွက်ကို အပိုင်းပိုင်း ဆုတ်ဖြဲလိုက်ပေသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်…

အဝေးရှိ မှုန်မှိုင်းသော ရှေးဟောင်း မြို့တော်ကြီးထဲမှ လက်တစ်ဖက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝင်စားခြင်း သံသရာကို ဖောက်ထွက်ကာ လေဟာပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။

"ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ဝင်စားခြင်း နေရာကို တခြားလူမျိုးနွယ်တွေ စော်ကားဖို့ ခွင့်မပြုနိုင်ဘူး..."

"ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ဝင်စားခြင်း သံသရာကို ကျူးလွန်ဖောက်ဖျက်တဲ့သူတွေ ဖျက်ဆီးခံရမယ်..."

အေးစက်ပြီး လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပေသည်။

ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားလှသော စွမ်းအားများကို သယ်ဆောင်လာသည့် ဧရာမ လက်ကြီးသည် ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေသော သစ်သားလှေဆီသို့ ပြေးဝင်လာခဲ့၏။