အခန်း ၂၆၉

အခန်း (၂၆၉) မိန်းကလေးငယ်၏ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိသော အငွေ့အသက်၊ ကျန့်ရှန်းခံတပ် သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း

ခုနစ်ထပ်မျှော်စင်၏ ရှေ့မှောက်တွင်...

လီယွဲ့သည် မျှော်စင်ပေါ်၌ ရပ်တန့်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး အလွန်တရာ တင့်တယ်လှပသော အဖြူရောင်ဂါဝန်ဝတ် အမျိုးသမီးကို ကြည့်ရှုလိုက်၏။ တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ငြိမ်အေးစက်နေပြီး သူမ၏ လက်ထဲရှိ မြစ်ငယ်လေးသည် ဗလာနယ်တစ်ခုမှ တစ်ခုသို့ အဆုံးအစမဲ့ စီးဆင်းနေပေသည်။

"မင်း ရောက်လာပြီပဲ..."

ရှီ က လှမ်းကြည့်ရင်း စကားဆိုလိုက်၏။ သူမသည် လီယွဲ့ကို အခြားသော နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ ဆက်ဆံ၍ မရနိုင်သည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။ တစ်ဖက်လူသည် ထိုပုဂ္ဂိုလ် ကဲ့သို့ပင် ရှစ်ထပ်အဆောက်အအုံကို သိမ်းပိုက်ထားသူ ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

"ဒါက အစ်ကိုလီယွဲ့ရဲ့ ဩဇာအာဏာပဲပေါ့..."

"ရှီ က ဘယ်နတ်ဘုရားကိုမှ အာရုံမစိုက်ခဲ့ဖူးဘူး... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အစ်ကိုလီယွဲ့ကို သူမကိုယ်တိုင် ဦးအောင် စကားပြောနေပြီ..."

ယွန်ဝူချီသည် လီယွဲ့၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် အထင်ကြီး လေးစားမှု အရိပ်အယောင်များ ထင်ဟပ်နေလေသည်။

ချန်မင်ယောင်နှင့် ယွန်ချင်းဟွာတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဆန်းကြယ်သော အလင်းရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။ သူတို့သည် ဤအချက်ကို အမှန်တကယ် မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။ အထက်စီးမှနေ၍ နတ်ဘုရားအားလုံးကို ငုံ့မိုးကြည့်နေသော ရှီ သည် အမှန်တကယ်ပင် ကိုယ်တိုင် စကားစလာခဲ့ခြေပြီ။

"မင်း ဖွင့်လှစ်ထားတဲ့ အချိန်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို ငါ ဝင်ချင်တယ်..."

လီယွဲ့က ပြောဆိုလိုက်သည်။

ရှီ ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့် အမူအရာမျှ ရှိမနေဘဲ သူမ၏ မျက်လုံးများသည် လှိုင်းမထသော ရေပြင်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

"ရတယ်..."

"မင်းက ရှစ်ထပ်အဆောက်အအုံကို သိမ်းပိုက်ထားတာမလို့ အထူးအခွင့်အရေး နှစ်ခု ရပိုင်ခွင့်ရှိတယ်..."

ပထမအချက်အနေဖြင့်...

"မင်း တစ်ချိန်က ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးတဲ့ ရတနာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီး အချိန်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို သယ်ဆောင်သွားနိုင်တယ်..."

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့်...

"မင်း စိတ်ကူးယဉ်ထားတဲ့ အရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ပြီး အချိန်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲကို သယ်ဆောင်သွားနိုင်တယ်..."

ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ဆူလီမန်နှင့် အခြားသူများအားလုံး ဆွံ့အသွားကြပေ၏။

ဤကဲ့သို့သော အထူးအခွင့်အရေးမျိုးကိုပင် ရရှိနိုင်ပါသလား။

"သခင်မရှီ... ကျွန်မတို့လည်း အထူးအခွင့်အရေး ရနိုင်မလားဟင်..."

ခုန်းဖူဟွာက မတ်တပ်ရပ်အရိုအသေပေးရင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ခုနစ်ထပ်အဆောက်အအုံကို သိမ်းပိုက်ထားသူက အခွင့်အရေးတစ်ခု ရမယ်..."

"ရှစ်ထပ်အဆောက်အအုံကို သိမ်းပိုက်ထားသူက အခွင့်အရေး နှစ်ခု ရမယ်..."

"ကိုးထပ်အဆောက်အအုံကို သိမ်းပိုက်ထားသူက အခွင့်အရေး သုံးခု ရမယ်..."

ရှီ က အေးစက်စွာ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်၏။

ဆူလီမန်၊ ချန်ကျင်ပေ၊ ခုန်းဖူဟွာ၊ ချန်မင်ယောင်၊ ယွန်ဝူချီနှင့် ယွန်ချင်းဟွာတို့အားလုံး ချက်ချင်းပင် စိတ်ပျက်သွားကြတော့သည်။ သူတို့အထဲတွင် အမြင့်ဆုံး သိမ်းပိုက်ထားနိုင်သူမှာ ခြောက်ထပ်အဆောက်အအုံသာ ရှိပေရာ... သူတို့သည် မည်သည့် အထူးအခွင့်အရေးမျှ ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"ဒီလို ကောင်းတဲ့အရာမျိုး တကယ် ရှိတာလား..."

လီယွဲ့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

မိမိ တစ်ချိန်က ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသော ရတနာ ဟုတ်လား။

စိတ်ကူးယဉ်ထားသော အရာ ဟုတ်လား။

သူသည် မိမိ တစ်ချိန်က ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသော အရာကို တွေးတောရန်ပင် မလိုဘဲ ချက်ချင်းပင် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် သူ စိတ်ကူးယဉ်ထားသော အရာကိုလည်း ရွေးချယ်ပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့နောက်တွင်... သူသည် တွေဝေမနေတော့ဘဲ နတ်ဘုရားစွမ်းအား သန်းသုံးဆယ်ကို ထုတ်ယူကာ ရှီ ထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးအပ်လိုက်၏။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ဆူလီမန်၊ ချန်မင်ယောင်နှင့် ယွန်ချင်းဟွာတို့သည် ချက်ချင်းပင် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြတော့သည်။

သူတို့သည် တောက်ပသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ထိန်လင်းနေသည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအား သန်းသုံးဆယ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မိမိတို့၏ မျက်လုံးများကိုပင် မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေကြ၏။

နတ်ဘုရားစွမ်းအား သန်းသုံးဆယ် ဟုတ်လား...။

လီယွဲ့သည် အချိန်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် နတ်ဘုရားစွမ်းအား သန်းသုံးဆယ်ကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ... သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေ၏။

နတ်ဘုရားအဆင့် တက်လှမ်းရန် လိုအပ်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ တစ်ရာခိုင်နှုန်းသည် သန်းသုံးဆယ် ဖြစ်နေပါက... ဆိုလိုသည်မှာ... လီယွဲ့သည် နောက်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် နတ်ဘုရားစွမ်းအား သုံးဘီလီယံ လိုအပ်နေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ နတ်ဘုရားစွမ်းအား သုံးဘီလီယံဟူသည်မှာ အဘယ်အရာကို ဆိုလိုသနည်း။

"ငါ... ငါ မျက်စိမှားတာလား..."

ခုန်းဖူဟွာက ဆွံ့အစွာဖြင့် စကားများ ထစ်ငေါ့နေ၏။ သူသည် သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် နတ်ဘုရားစွမ်းအား ၂.၂၅ သန်း လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ ကာလအတော်ကြာအောင် ခဲယဉ်းစွာ စုဆောင်းခဲ့ရသော ပမာဏ ဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် ယခုမူ... လီယွဲ့သည် အချိန်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်ရန် လက်မှတ်ခအဖြစ် နတ်ဘုရားစွမ်းအား သန်းသုံးဆယ်ကို ပေးဆောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤပမာဏသည် အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရား တစ်ဆယ့်သုံးပါးကို သတ္တမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်သို့ တက်လှမ်းစေရန် လုံလောက်သော ပမာဏ ဖြစ်ပေ၏။

၎င်းသည် ယခုနေရာတွင် ရှိနေသော လူခြောက်ဦး၏ နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ်များထဲက နတ်ဘုရားစွမ်းအား အားလုံးကို စုပေါင်းလိုက်သည်ထက်ပင် များစွာ ပိုမိုများပြားလှသည်။ ပြီးတော့ ဤသည်မှာ တစ်ဖက်လူ ပေးဆောင်လိုက်သော လက်မှတ်ခမျှသာ ရှိသေး၏။

"နတ်ဘုရားစွမ်းအား သန်းသုံးဆယ်ကို... ဒီလိုပဲ ထုတ်ပေးလိုက်တာလား..."

ချန်ကျင်ပေသည်လည်း ဆွံ့အသွားပြီး မိမိမြင်တွေ့လိုက်ရသောအရာကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေ၏။

"ရှင်... ရှင်က ဆဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးသွားပြီလား..."

ယွန်ချင်းဟွာက ခဲယဉ်းစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဆဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဟုတ်လား။

ကျန်ရှိသော လူငါးဦး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ခါးသီးသော အမူအရာများ ထင်ဟပ်လာကြပေ၏။

သူတို့သည် နတ်ဘုရားများအကြားတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်ရှိ တည်ရှိမှုများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် နတ်ဘုရားအဆင့် တက်လှမ်းရန် လိုအပ်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို သဘာဝကျကျပင် တွက်ချက်ဖူးကြပေ၏။ ထို့အပြင် နတ်ဘုရားစွမ်းအား သုံးဘီလီယံ လိုအပ်သော အဆင့်ဟူသည်မှာ... အခြေခံအားဖြင့် ဆဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားအဆင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့သည် အဋ္ဌမအဆင့် နတ်ဘုရားအဆင့်တွင်သာ ရှိနေသေးသော်လည်း လီယွဲ့မှာမူ ဆဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကွာဟချက်က တကယ်ပဲ ဤမျှအထိ ကြီးမားလှသလော။ လူတိုင်းသည် တစ်ရက်တည်းတွင် ကူးပြောင်းလာပြီး နတ်ဘုရား ဖြစ်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခု သုံးနှစ်ပင် မပြည့်သေးသည့် ကာလ၌... ဤကဲ့သို့သော ကြီးမားလှသည့် ကွာဟချက်ကြီးက မမည်သို့ ဖြစ်ပေါ်လာရသနည်း။

"ဆဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး..."

ဆူလီမန်၏ အကြည့်များ ငေးမောသွားမိသည်။

သူမ မှတ်မိနေဆဲ ဖြစ်၏။

အမြွှာဂြိုဟ်နတ်ဘုရား ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု တွေ့ဆုံပွဲကြီး တုန်းက လီယွဲ့သည် အဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးသာ ဖြစ်သေးသည်။ သူမသည်လည်း အဋ္ဌမအဆင့်နိမ့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ပြီး... တစ်ဖက်လူထက် တစ်ဆင့်သာ နိမ့်ကျခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုမူ... သူမသည် သူ့ထက် သုံးဆင့်တိုင်တိုင် နိမ့်ကျသွားခဲ့ခြေပြီ။

"အစ်ကိုလီယွဲ့..."

ယွန်ဝူချီ၏ အထင်ကြီး လေးစားမှုများက ပိုမို ပြင်းထန်လာပြီး "တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ..." ဟု ဆိုလိုက်၏။

ဆန်းကြယ်လှသော ရှီ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင်ပင် အံ့ဩရိပ်အနည်းငယ် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး

"မင်းက တကယ်ပဲ အဆင့်(၆) နတ်ဘုရားအဆင့်ကို တက်လှမ်းပြီးသွားပြီပဲ..."

အမှန်တကယ်တော့ သူမ၏ အဆင့်အတန်းဖြင့်ဆိုလျှင် ဆဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် အလွယ်တကူ ထိုးဖောက်မြင်နိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမသည် လီယွဲ့ကိုမူ ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် လီယွဲ့သည် ဆဋ္ဌမအဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေသည်ကို သူမ သတိမပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ဤအရာအားလုံးသည်... (၃၃) ထပ် ရွှန်ဟွမ်မျှော်စင် ၏ အာနိသင်ကြောင့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ကံကောင်းသွားရုံပါပဲ..."

"ပြောပလောက်စရာ မရှိပါဘူး..."

သူက ခေါင်းခါလိုက်၏။

ထိုအချိန်၌ပင်... သူသည် (၃၃) ထပ် ရွှန်ဟွမ်မျှော်စင် ကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ရှီ... ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်မထားနဲ့တော့... ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကိုပဲ ဖုံးကွယ်ထားလိုက်တော့..."

အမှန်တကယ် ပြဿနာမှာ မိမိထက် များစွာ သာလွန်သော တည်ရှိမှုများက မိမိ၏ နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ရှီ က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ချက်ချင်းပင် ရှေ့မှောက် ဗလာနယ်ထဲ၌ အပြာရောင် ဝဲကရက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီယွဲ့သည် ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းကာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

ဆူလီမန်နှင့် အခြားသူများလည်း ချက်ချင်းပင် အနောက်မှ လိုက်ပါဝင်ရောက်သွားကြသည်။ သူတို့အတွက်မူ အချိန်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ လာရောက်ခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မဟုတ်သဖြင့် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို ထပ်မံ ပေးဆောင်ရန် မလိုတော့ချေ။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း၌ပင် လူတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

"ဒီနတ်ဘုရားခေတ်ကတော့ ထူးခြားပုံရတယ်..."

ရှီ က မိမိကိုယ်ကိုယ် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

"ဒီကလေးဆီမှာ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာတစ်ခု ရှိနေတာပဲ..."

"သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့်ကို ရှီ ပင်လျှင် ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်ဘူး..."

စတုရန်းကွက်ကျားခန်းမဆောင်ထဲက အဘိုးအိုက ခပ်ဖွဖွ ပြောဆိုလိုက်၏။ အကယ်၍ သူသည် မိမိ၏ စတုရန်းကွက်ကျားခန်းမဆောင်ထဲတွင် ရှိနေသော်ငြားလည်း သူတို့အတွက်မူ ဤအကွာအဝေးသည် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရှိနေခြင်းနှင့် ကွာခြားမှု မရှိချေ။

"ဒါက သူ့ရဲ့ ကံတရားပဲလေ..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီလို တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ ရတနာနဲ့ ဆက်နွှယ်နေတဲ့ ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်က အလွယ်တကူ ထမ်းဆောင်နိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး..."

ငါးဖမ်းအဆောင်ထဲ၌ အပြာရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လွတ်လပ်ပေါ့ပါးသော အသွင်ရှိသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။

ထမ်းဆောင်ရန် ခဲယဉ်းလျှင်ကော အဘယ်သို့ဖြစ်မည်နည်း။

"နတ်ဘုရားတွေအနေနဲ့ သူတို့ဟာ ကမ္ဘာလောကအသီးသီးမှာ အကြီးမားဆုံး ကံကြမ္မာနဲ့အတူ မွေးဖွားလာကြတာ..."

"နောက်ထပ် ဘယ်လို ကံကြမ္မာအကျိုးဆက်တွေကို ကြောက်နေရဦးမှာလဲ..."

နတ်ဘုရားရုပ်တုကဲ့သို့ လှပလှသော မိန်းကလေးငယ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

သူမ ခေတ္တရပ်တန့်သွားသည်။ သူမ၏ အကြည့်များသည် စတုရန်းကွက်ကျားခန်းမဆောင်ထဲက အဘိုးအိုထံသို့ ကျရောက်သွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် မည်သည့်အမူအရာမျှ ရှိမနေချေ။

"နတ်ဘုရားလမ်းစဉ်ရဲ့ ကံကြမ္မာက မင်း ဝင်ပါနိုင်တဲ့အရာ မဟုတ်ဘူး..."

"တကယ်လို့ မင်းက သူ့ကို စတုရန်းကွက်ကျားခုံပေါ်က နယ်ရုပ်တစ်ခုလို ဆက်ဆံရဲရင် မင်းအတွက် ကောင်းတဲ့ရလဒ် ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး..."

အဘိုးအိုက မိန်းကလေးငယ်ကို မျက်မှောင်ကြုတ်ကြည့်လိုက်ပြီး အသံက ပိုမို အေးစက်သွားကာ

"မင်းက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား..."

မိန်းကလေးငယ်က လက်ချောင်းကို ခပ်ဖွဖွလေး တောက်ထုတ်လိုက်သည်။

အဘိုးအို၏ စတုရန်းကွက်ကျားခုံပေါ်ရှိ အမည်းရောင်နယ်ရုပ်တစ်ခုသည် ချက်ချင်းပင် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကြေမွသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

သူမ၏ မျက်လုံးများသည် အလွန်တရာ အေးစက်လှစွာဖြင့်

"ခြိမ်းခြောက်တယ်ဆိုရင်ကော ဘာဖြစ်လဲ..."

"ငါတို့ ထာဝရနတ်ဘုရားမြို့တော်ကနေ ထွက်ပြီး အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲ ဆင်နွှဲကြမလား..."

အဘိုးအိုက တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ရှီ ရော၊ အပြာရောင်ဝတ် အမျိုးသားရော၊ ယွမ် ပါ မည်သူမျှ ထပ်မံ စကားမဆိုကြတော့ချေ။