အခန်း ၃၇၅

အခန်း (၃၇၅) လူတိုင်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်သွားခြင်း၊ လီလန်၏ အမည်ခံ ပေါ်သွားခြင်း

"အားလုံး ဖယ်ကြ... ဖယ်ကြ..."

"ထွက်သွားကြစမ်း... ထွက်သွားကြစမ်း..."

"..."

ပုဆိန်ဂိုဏ်းသည် ရန်လိုသောအမူအရာဖြင့် ရောက်ရှိလာပြီး၊ လမ်းသွားလမ်းလာများက ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ၊ လူများကို နှင်ထုတ်ရန် ၎င်းတို့၏ လက်များကို ချက်ချင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကြလေသည်။

ထိုသာမန်အရပ်သားများသည် ဂိုဏ်းကို မစော်ကားရဲဘဲ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နောက်ဆုတ်သွားကြသည်။ မကြာမီမှာပင် ဆိုင်ရှေ့တည့်တည့်၌ နေရာလွတ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ပုဆိန်ဂိုဏ်း၏ အစီအစဉ်တွင် ခေါင်းဆောင်လျူသည် ရှေ့ဆုံးမှရပ်ကာ၊ ထိုင်ခုံကြီးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လီလန်ကို လက်ညိုးထိုးပြလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ဆိုင်ကို လာပြီး ပြဿနာရှာတဲ့ကောင်လား... ငါ့ကို ကိုယ်တိုင် မင်းရဲ့စက်ဘီးကို ပြင်ခိုင်းချင်နေတာလား..."

ခေါင်းဆောင်လျူ စကားပြောနေစဉ်၊ လူအုပ်၏ အနောက်ဘက်အစွန်ဆုံးတွင် မာလင်းကျီသည် ဆိုင်ပေါက်ဝတွင် ထိုင်နေသော လီလန်ကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

"ဘယ်... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... သူပဲ..."

မာလင်းကျီသည် မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်သွားစေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူရော်သွားလေသည်။

ကျဉ်းမြောင်းသော လမ်းပေါ်တွင် ရန်သူနှင့် ဆုံတွေ့ခြင်းပင်။

မာလင်းကျီသည် အရာအားလုံးကို တွက်ချက်ထားခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့၏ ပုဆိန်ဂိုဏ်းဆိုင်တွင် ပြဿနာလာရှာသူမှာ လီလန် ဖြစ်နေမည်ဟု လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

"လျူလိုင်ဇီ မင်း ငါ့ကို အမှန်အတိုင်း မပြောခဲ့တာလား..."

မာလင်းကျီသည် လျူလိုင်ဇီ၏ လည်ပင်းကို ကြက်ကလေးတစ်ကောင်အား ကိုင်ထားသကဲ့သို့ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

လျူလိုင်ဇီသည် လန့်ဖျပ်သွားပြီး စကားများ ထစ်အသွားတော့သည်။

"ခင်ဗျားက ခေါင်းဆောင်လျူလား..."

ပုဆိန်ဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ လီလန်သည် ထိုင်ခုံကြီးပေါ်တွင် ဆက်ထိုင်နေပြီး ထရန် ရည်ရွယ်ချက် လုံးဝ မရှိပေ။

သူ စကားပြောနေစဉ်တွင် သူက ထိုင်နေပြီး ခေါင်းဆောင်လျူမှာ မတ်တပ်ရပ်နေလေသည်။

တစ်ယောက်က ထိုင်၊ တစ်ယောက်က ရပ်နေခြင်းမှာ အကျဉ်းသားတစ်ယောက်ကို စစ်ကြောမေးမြန်းနေသည်နှင့် တူနေတော့သည်။

ခေါင်းဆောင်လျူ၏ ဩဇာတိက္ကမမှာ ချက်ချင်းပင် လျော့ကျသွားပြီး သူသည် အလွန် နစ်နာသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်းအမေ£€¥^€@#_... မင်းကောင်လေး ထပြီး ငါနဲ့ စကားပြောစမ်း..."

ခေါင်းဆောင်လျူက ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"ဒီထိုင်ခုံက အတော်လေး သက်သောင့်သက်သာရှိတယ်... ငါ ဒီတိုင်းပဲ ထိုင်နေလိုက်မယ်..."

လီလန်က တစ်ဝက်တစ်ပျက် အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ..."

ဒေါသပေါက်ကွဲတော့မည့် ခေါင်းဆောင်လျူသည် ဘေးနားရှိ တပည့်တစ်ယောက်၏ သတိပေးမှုကြောင့် ရုတ်တရက် တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

တစ်ဖက်လူက ဤမျှ အကြောက်အလန့် ကင်းမဲ့နေသဖြင့် သူ့တွင် ကြီးမားသော နောက်ခံတစ်ခု ရှိရမည်မှာ သေချာသည်။

"မင်းတို့ကောင်တွေ ဒီနေရာကို လာခဲ့ကြစမ်း..."

ခေါင်းဆောင်လျူသည် ဆိုင်အတွင်းရှိ အလုပ်သင်အနည်းငယ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤအလုပ်သင်များသည် လျူလိုင်ဇီ၏ တပည့်များဖြစ်သောကြောင့် သဘာဝကျစွာပင် ၎င်းတို့၏ ပုဆိန်ဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များလည်း ဖြစ်ကြသည်။

"ခေါင်း... ခေါင်းဆောင်..."

ဝမ်အာ အပါအဝင် အလုပ်သင်များသည် အမြန်ပြေးထွက်လာပြီး ခေါင်းဆောင်လျူကို အလျင်စလို နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ပုဆိန်ဂိုဏ်း၏ အဆင့်နိမ့်အဖွဲ့ဝင်များသာဖြစ်ကြပြီး အလွန် သေးငယ်လှသဖြင့် ရှားရှားပါးပါးသာ တွေ့ရလေ့ရှိသော ခေါင်းဆောင်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြပေ။

သေချာပေါက်ပင် သူတို့တွင် သူ့ကို တွေ့မြင်ခွင့် မရှိခဲ့ပေ။

ခေါင်းဆောင်လျူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ပုဆိန်တံဆိပ်တစ်ခု ရှိပြီး၊ ကျားတစ်ကောင်၏ ကျောပြင်နှင့် ဝက်ဝံတစ်ကောင်၏ ခါးကဲ့သို့ တောင့်တင်းကာ၊ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အသွင်အပြင် ရှိသည်။ သူ၏ အရပ်အမောင်း မြင့်မားမှုနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ သူ၏ မှောင်မိုက်သော အရိပ်သည် ထိုအလုပ်သင်များအပေါ်သို့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ပမာ လွှမ်းမိုးသွားလေသည်။

အလုပ်သင်များသည် ကြောက်လန့်လွန်း၍ မလှုပ်ရှားရဲကြဘဲ တစ်ယောက်စီတိုင်းမှာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေကြသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ..."

ခေါင်းဆောင်လျူက တင်းမာစွာ မေးလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်... ဒါ...ဒါက..."

ထိုအလုပ်သင်များသည် မြင်ကွင်းကြောင့် ကြောက်လန့်လွန်း၍ မဖြေနိုင်ကြပေ။

"အသုံးမကျတဲ့ အကောင်တွေ... ထွက်သွားကြစမ်း..."

ခေါင်းဆောင်လျူသည် သူတို့ကို နှင်ထုတ်ရန် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"လျူလိုင်ဇီ ဒီနေရာကို လာခဲ့စမ်း..."

ခေါင်းဆောင်လျူက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

အော်သံကို ကြားသောအခါ မာလင်းကျီသည် တစ်ခဏမျှ တွေဝေသွားပြီး သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ညည်းတွားလိုက်ကာ မိမိကိုယ်ကို အားတင်းရင်း လျူလိုင်ဇီ၏ ဂုတ်ကို ဆွဲကိုင်၍ ပုဆိန်ဂိုဏ်း၏ အစီအစဉ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့ရတော့သည်။

မာလင်းကျီကို မြင်သောအခါ လီလန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး အလျင်အမြန်ပင် နွေးထွေးစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ဟိုင်း... ဦးလေး ဘယ်လို တိုက်ဆိုင်မှုမျိုးလဲ... ကျွန်တော်တို့ ထပ်တွေ့ပြန်ပြီနော်..."

ဤသို့ခေါ်ဆိုမှုကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် မာလင်းကျီ၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် ခုန်သွားပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခေါင်းဆောင်ထံသို့ အမြန်လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"ဦးလေး..."

"မာလင်းကျီ ဒီကောင်လေးက မင်းရဲ့ ဆွေမျိုးလား..."

"မင်းက ငါတို့ကို သစ္စာဖောက်နေတာလား ခွေးကောင်... မင်းရဲ့ ဆွေမျိုးက ငါ့ဆိုင်ကို လာပြီး ပြဿနာရှာတယ်ပေါ့..."

ခေါင်းဆောင်လျူ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် မှောင်မိုက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် ပြူးကျယ်သွားကာ မာလင်းကျီကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင်... ခေါင်းဆောင်... သူ့ရဲ့ အဓိပ္ပါယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို နားမထောင်ပါနဲ့... ဒါက နားလည်မှုလွဲတာပါ... နားလည်မှုလွဲတာပါ..."

မာလင်းကျီသည် အလွန်စိုးရိမ်လွန်းသဖြင့် ငိုမတတ်ပင် ဖြစ်နေလေပြီ။

ဤကပ်ဆိုးနတ်ဆိုးက ရွာထဲတွင် သူ့ကို ထိုသို့ မခေါ်ခဲ့ဘဲ ယခု သူ၏ ခေါင်းဆောင် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါမှ သူနှင့် ရင်းနှီးအောင် ကြိုးစားနေခြင်းမှာ လုံးဝ တမင်သက်သက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဘေးနားတွင် လီလန်သည် ပိုင်ကျဲ့၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ဒီလူက နင့်ရဲ့ ဦးလေးလား..."

"အင်း... ဟုတ်သလိုလိုပဲ... ကျွန်တော်တို့က နည်းနည်း ဆွေမျိုးစပ်လို့ရတယ်..."

လီလန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲ့လူက ကျွန်တော့်မိသားစုကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး သူချေးထားတဲ့ ပိုက်ဆံကို ပြန်မဆပ်ခဲ့ဘူး... မနေ့က သူ့ကို ငါ ပညာပေးခဲ့တယ်..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ပိုင်ကျဲ့မှာ ထပ်မံ အံ့အားသင့်သွားပြန်သည်။

ပညာပေးခဲ့တယ်…

ဤဦးလေးသည် ဂိုဏ်းသားတစ်ယောက်နှင့် သိသိသာသာ တူနေသည်။

*လီလန် နင်က သူ့ကို ပညာပေးခဲ့တာလား*

“ဒါ…”

ပိုင်ကျဲ့သည် လီလန်ကို အလုပ်များစွာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာဘေးတိုက်ကို မရပ်မနား စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ အမြင်အာရုံသည် မြူဖြူများ ဖုံးလွှမ်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပြီး ကြည့်လေလေ ပို၍ ဝေဝါးလာလေလေ ဖြစ်လာတော့သည်။

"လီလန် သူ... ငါ သူ့ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အကဲခတ်လို့ မရဖြစ်နေရတာလဲ..."

ပိုင်ကျဲ့သည် မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ခေါင်းဆောင်လျူမှာ ဒေါသဖြင့် ဆူပွက်နေသော်လည်း လမ်းသွားလမ်းလာ များစွာက စောင့်ကြည့်နေကြသဖြင့် မျက်နှာပျက်ခံ၍ မရဘဲ မိမိ၏ တပည့်ကို ကိုယ်ထိလက်ရောက် ကျူးလွန်၍ မရနိုင်ပေ။ သူက ဒေါသတကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မာလင်းကျီ မင်း ဒီနေ့ ငါ့ကို ရှင်းပြချက်တစ်ခုမှ မပေးနိုင်ရင် မင်း ပုဆိန်ဂိုဏ်းကို ထပ်လာဖို့ မလိုတော့ဘူး..."

ခေါင်းဆောင်လျူ၏ စကားများမှာ ဤထက်ပို၍ ရှင်းလင်းနိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

ဂိုဏ်းမှ ထုတ်ပယ်ခံရခြင်းသည် အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အတွက် အလွန်ပြင်းထန်သော ပြစ်ဒဏ်တစ်ခု ဖြစ်နေပြီပင်။

“မင်းရဲ့ ဆွေမျိုးက မင်းရဲ့ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်မှာ လူတွေခေါ်လာပြီး ပြဿနာလာရှာတာကို မင်း မာလင်းကျီက ဒီအတိုင်း ကြည့်နေခဲ့တာလား... မင်း သူ့ကို လုပ်ခွင့်ပေးလိုက်တာလား... မင်းက ဘယ်လို ခေါင်းဆောင်မျိုးလဲ…”

ထိုကောင်လေးနှင့် သူ၏ ကောင်းမွန်သော ဆက်ဆံရေးကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုကောင်လေးက သူ့ကို ဦးလေးဟုပင် ခေါ်နေသေးရာ မာလင်းကျီက တမင်သက်သက် လုပ်ခဲ့တာများလား။

ယခုအခါတွင် ခေါင်းဆောင်လျူသည် မာလင်းကျီအား အတွင်းလူသစ္စာဖောက်၊ အမာခံသစ္စာဖောက်တစ်ဦးအဖြစ် ရှင်းလင်းစွာ ရှုမြင်လာလေပြီ။

မာလင်းကျီအပေါ် သူ၏ အကြည့်များမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး အမုန်းတရားနှင့် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

ထို့အပြင် နားလည်နိုင်စွမ်း မရှိခြင်းများပါ ပါဝင်လေသည်။

မာလင်းကျီသည် အထိတ်တလန့်ဖြစ်သွားပြီး အမြန်ပြေးသွားကာ သူ၏ ဖူးရောင်နေသော မျက်နှာကို လက်ညိုးထိုး၍ ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် ကျွန်တော့် မျက်နှာကို ကြည့်ပါဦး... ဒါက... ဒါက သူလုပ်ထားတာပါ..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းဆောင်လျူမှာ အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

“ဘာ... ဘာ... ဘာလဲ…”

“ဒီကောင်လေး လုပ်ခဲ့တာလား…”

“မဟုတ်ဘူး... ဒီကောင်လေးက မင်းရဲ့ ဆွေမျိုးလေ…”

“သူက ခုလေးတင် မင်းကို ဦးလေးလို့ အဲ့ဒီလောက် စိတ်အားထက်သန်စွာနဲ့ ခေါ်ခဲ့တာလေ…”

“သူက မင်း မျက်နှာကို ရိုက်ခဲ့တယ်ပေါ့…”

“အဲ့ဒါက တူဖြစ်သူက သူ့ဦးလေးကို ရိုက်တာနဲ့ မတူဘူးလား…”

ခေါင်းဆောင်လျူသည် ထက်ဝက်ခန့် သံသယဝင်သွားပြီး မာလင်းကျီကို အမြန်ကြည့်လိုက်သည်။

"မာလင်းကျီ တကယ်တမ်း ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ..."

မာလင်းကျီသည် မိမိကိုယ်ကို အားတင်းကာ အရာအားလုံးကို ရှင်းပြရုံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။

"မင်းက ပိုက်ဆံချေးပြီး ပြန်မဆပ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို လာရှာတာလား..."

"ပြီးတော့ မင်းဆီက ယွမ်ကိုးဆယ့်ကိုးယွမ် ခြိမ်းခြောက်တောင်းခံရတယ်ပေါ့..."

"မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အသုံးမကျရတာလဲ ခွေးကောင်... ဒီကောင်လေးကိုတောင် မင်း မနိုင်ဘူးဆိုတော့ မင်းက ငါတို့ ပုဆိန်ဂိုဏ်းကို အရှက်ခွဲနေတာပဲ..."

"နေပါဦး... မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်... ဒီကောင်လေးဆီမှာ ချင်းလုံဂိုဏ်းရဲ့ အမှတ်အသားပြား ရှိတယ်ဟုတ်လား..."

"..."

ခေါင်းဆောင်လျူ၏ ခေါင်းထဲတွင် အူဝေသွားပြီး ထိုင်ခုံကြီးပေါ်တွင် ထိုင်နေသော လီလန်ကို အမြန်ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ချင်းယန်မြို့နယ်တွင် ကြီးစိုးနေသော ပုဆိန်ဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့် ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ အမှတ်အသားပြားဆိုသည်မှာ မည်သို့သောအရာဖြစ်ကြောင်း သူ မသိဘဲ မနေနိုင်ပေ။

၎င်းသည် ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ချမှတ်သူများအတွက်သာ ရရှိနိုင်သော အခွင့်ထူးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ မိသားစု၏ အကြီးအကဲကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

"ချင်းလုံဂိုဏ်းမှာ ဒုခေါင်းဆောင် အသစ်တစ်ယောက် ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်... ဒီကောင်လေးများ ဖြစ်နေမလား..."

ခေါင်းဆောင်လျူ၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။

ပိုင်ရှန်းမြို့နယ်၏ ချင်းလုံဂိုဏ်းသည် အနီးအနားရှိ မြို့နယ်များတွင် အကြီးဆုံးဂိုဏ်း ဖြစ်သည်။ ချင်းလုံဂိုဏ်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၎င်းတို့၏ ပုဆိန်ဂိုဏ်းမှာ ဘာမှမဟုတ်ပေ။

ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ကျန်းချင်းလုံဟု အမည်ရပြီး အရှေ့ပိုင်းပြည်နယ်သုံးခုမှ ဆေးဖက်ဝင်အပင်လုပ်ငန်းများကို တောင်ပိုင်းသို့ ယူဆောင်လာခဲ့သော ကြမ်းတမ်းသည့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

ချင်းလုံဂိုဏ်းတွင် တရားဝင်အားဖြင့် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးတည်းသာရှိပြီး ၎င်းမှာ ကျန်းချင်းလုံ ဖြစ်သည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော အချိန်အနည်းငယ်က ကျန်းချင်းလုံသည် ၎င်းတို့၏ ချင်းလုံဂိုဏ်းတွင် ယခုအခါ ဒုခေါင်းဆောင်တစ်ဦး ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် ယခုမှစ၍ ဒုခေါင်းဆောင်နှင့် တွေ့ဆုံသူတိုင်း ယဉ်ကျေးရမည်ဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် ကြေညာခဲ့လေသည်။

ကျန်းချင်းလုံက ထိုဒုခေါင်းဆောင်မှာ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း မပြောခဲ့ဘဲ၊ သူသည် အလွန်ငယ်ရွယ်ပြီး လီ ဟူသော မျိုးရိုးအမည်ရှိကာ မုဆိုးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းသာ ပြောခဲ့သည်။

ထိုအချိန်က ခေါင်းဆောင်လျူမှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

မုဆိုးတစ်ယောက်က ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ ဒုတိယအကြီးအကဲ ဖြစ်လာသည်တဲ့လား။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။