အခန်း ၃၇၇

အခန်း (၃၇၇) ရေသည် လှေကို ပင့်ဆောင်နိုင်သကဲ့သို့ လှေကိုလည်း မှောက်စေနိုင်သည်

လီလန်သည် ပုဆိန်ဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးနေသော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုခဲ့ချေ။

ခေါင်းဆောင်လျူသည် ကြမ်းတမ်းသော အသွင်အပြင်နှင့် တောင့်တင်းသော ကိုယ်ခန္ဓာရှိသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အလွန်ပါးနပ်ကာ ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သူ ဖြစ်၏။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူသည် အပြစ်များကို ထမ်းခံပေးမည့် ကြားခံလူတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့သွားခဲ့လေပြီ။

လီလန်သည် ထိုအကြံအစည်ကို ရိပ်မိသော်လည်း ဖွင့်ဟမပြောခဲ့ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် ချင်းလုံဂိုဏ်း၊ ပိုင်ဟူဂိုဏ်းတို့နှင့် အမည်ခံ ပတ်သက်နေပြီး အနည်းနှင့်အများ ဩဇာလွှမ်းမိုးမှုရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်ဖြစ်၏။

ဂိုဏ်းနှစ်ခုကြားတွင် သေရေးရှင်ရေး ရန်ငြိုးရန်စများ မရှိထားသဖြင့် သေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရန် မလိုအပ်ချေ။

အမှန်တကယ်တော့ ယနေ့တွင် လီလန်သည် သူ၏ကိုယ်ပိုင် တရားမျှတမှုအတွက်သာ တောင်းဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် သူသည် လမ်းပေါ်တွင် သံမှိုများကြဲချခံရသဖြင့် တာယာပေါက်သွားသော ကံဆိုးသူများအတွက် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပေးလိုပြီး ဤမျှယုတ်မာသော လုပ်ရပ်များကို ကျူးလွန်သည့် လူဆိုးလူယုတ်မာများကို နှိမ်နင်းလိုခြင်း ဖြစ်၏။

"အကြီးမားဆုံး ပိုးမွှားကို ဖမ်းမိပြီဆိုတော့ မင်းကို ငါ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်..."

လီလန်က ဤသို့ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ခေါင်းဆောင်လျူက နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်သွားတော့သည်။

သူသည် နောက်ကျောဘက်ရှိ တာယာပေါက်နေသော စက်ဘီးကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး လျူလိုင်ဇီနှင့် တပည့်များအား ဒေါသတကြီး ဆူပူကြိမ်းမောင်းလိုက်လေသည်။

"လျူလိုင်ဇီ မင်းတို့က ဘာရပ်လုပ်နေကြတာလဲ..."

"ဒုခေါင်းဆောင်ရဲ့ စက်ဘီးကို မြန်မြန်သွားပြင်ပေးကြစမ်း ဆိုင်က အကောင်းဆုံး အစိတ်အပိုင်းတွေကို သုံးပြီး အခုချက်ချင်း သွားပြင်လိုက်ကြ..."

"မူလအတိုင်း ဖြစ်ရမယ်နော်..."

လီလန်က အဓိကထိုင်ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေရင်း ခေါင်းခါပြလိုက်၏။

"လျူလိုင်ဇီ မင်း ကြားလား၊း မူလအတိုင်း ဖြစ်ရမယ်တဲ့..."

ခေါင်းဆောင်လျူက ထပ်မံ၍ တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

လျူလိုင်ဇီသည် လီလန်အား ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အမြန်ကုန်းရုန်းထကာ တပည့်များကို ဦးဆောင်၍ စက်ဘီးကို သွားပြင်လေတော့သည်။

"ဒုခေါင်းဆောင် ဒီနေ့ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကိစ္စအတွက် ကျွန်တော် တကယ်ပဲ တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ ကျွန်တော် အုပ်ချုပ်မှု ညံ့ဖျင်းသွားလို့ တပည့်တွေက ဘိုးဘွားသင်္ချိုင်းကို ဖျက်ဆီးသလိုမျိုး လမ်းပေါ်မှာ သံမှိုကြဲပြီး တာယာပေါက်အောင်လုပ်တဲ့ ယုတ်မာတဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်မိသွားတာပါ..."

"ပြီးတော့ ခင်ဗျားရဲ့ စီးတော်ယာဉ်ကိုတောင် ပျက်စီးစေခဲ့လို့ ကျွန်တော် အရမ်းကို စိတ်မကောင်းဖြစ်ရပါတယ်..."

“ဒီလိုလုပ်ရင်ရော ဒုခေါင်းဆောင် တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ စက်ဘီးအသစ်တစ်စီး ပေးပါ့မယ် ဘယ်လိုသဘောရလဲဗျ..."

ခေါင်းဆောင်လျူက ရိုးသားဖြူစင်စွာဖြင့် တောင်းပန်လိုက်လေသည်။

"စက်ဘီးအသစ်..."

"ငါ့အတွက်..."

"တကယ်တော့ မလိုအပ်ပါဘူးလေ..."

လီလန်က စကားစလိုက်ပြီး ငြင်းဆန်ရန် ပြင်လိုက်၏။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် သူ၏အင်္ကျီကို နောက်ကျောမှ ဆွဲနေသူတစ်ဦးရှိကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး သူလှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ပိုင်ကျဲ့၏ မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေသော အကြည့်များနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရလေသည်။

"နင် မလိုချင်ရင် ငါ့ကို ပေးလို့ရတယ်လေ..."

"ငါလည်း စက်ဘီးစီးတတ်တယ်နော်..."

ပိုင်ကျဲ့သည် အသံကိုနှိမ့်ကာ ခေါင်းငုံ့ထားပြီး အလွန်တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်ရာ အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့နေပုံရ၏။

လီလန်သည် သူမ၏ အပြုအမူလေးကြောင့် သဘောကျသွားတော့သည်။

"ကောင်းပြီလေ..."

သူက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"ဒီအမျိုးသမီးက ဒုခေါင်းဆောင်ရဲ့ ဇနီးဖြစ်ရမယ် ဟုတ်တယ်မလားဗျ…အရမ်းငယ်ပြီး လှပလွန်းတယ် ဒုခေါင်းဆောင်နဲ့ ရပ်နေတော့ ခင်ဗျားတို့နှစ်ယောက်က သိပ်ကို လိုက်ဖက်တဲ့ စုံတွဲပဲ ချောမောတဲ့ အမျိုးသားနဲ့ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးပဲဗျာ..."

ခေါင်းဆောင်လျူက လက်မထောင်ပြပြီး မရပ်မနား ချီးကျူးလိုက်လေသည်။

ခေါင်းဆောင်လျူ၏ စကားများကြောင့် ပိုင်ကျဲ့မှာ အလွန်ရှက်သွေးဖြာသွားပြီး မျက်နှာတစ်ခုလုံး အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ နီမြန်းနေခဲ့တော့သည်။

"ဒုခေါင်းဆောင် ခင်ဗျားရဲ့ ဇနီးမှာ စက်ဘီးမရှိသေးတာကို ကျွန်တော် မြင်တယ်ဗျ ဒီလိုလုပ်ရင်ရော ကျွန်တော်တို့ဆိုင်ကို မနေ့ကမှ အမျိုးသမီးစီး ၂၆-လက်မ စက်ဘီး တစ်သုတ် ရောက်ထားတယ် ခင်ဗျားရဲ့ ဇနီးကို တစ်စီး လက်ဆောင်ပေးပါ့မယ်..."

လီလန် စကားပြောရန်ပင် မစောင့်ဘဲ ခေါင်းဆောင်လျူသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တံခါးဝတွင် ရပ်နေသော မာလင်းကျီသည် ဆိုင်အတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ဝင်သွားလေသည်။

မကြာမီမှာပင် သူသည် အမျိုးသမီးစီး စက်ဘီးအသစ်စက်စက် တစ်စီးကို တွန်းထုတ်လာခဲ့၏။

၎င်းမှာ ချိုးပျံတံဆိပ်ဖြစ်ပြီး အရမ်းမကြီးမားလှဘဲ ၂၆-လက်မ အရွယ်အစားရှိကာ အမျိုးသမီးရဲဘော်များ စီးနင်းရန် အထူးသင့်လျော်လေသည်။

စက်ဘီးအသစ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပိုင်ကျဲ့၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်းပင် အရောင်တောက်သွားတော့သည်။

ထို့နောက် လီလန်က ပြောလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင်လည်း ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်လျူ..."

"ရပါတယ်ဗျာ ဒါက လုပ်သင့်လုပ်ထိုက်တာပါ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဒီနေ့က ကျွန်တော်တို့ဘက်က မှားခဲ့တာပဲလေ..."

ခေါင်းဆောင်လျူသည် ပြဿနာကြီးကို ငယ်စေရန်နှင့် ပြဿနာငယ်ကို ပျောက်စေရန် သဘာဝကျကျပင် ဝမ်းမြောက်နေခဲ့သည်။

စက်ဘီးအသစ်တစ်စီးအတွက်ဆိုလျှင် ယွမ်တစ်ရာကျော်မျှသာ ရှိသည်။ သူ နှမြောမိသော်လည်း သိပ်တော့ ကိစ္စမရှိလှပေ။ နောက်မှ လျူလိုင်ဇီနှင့် တပည့်များ၏ လစာကို လအနည်းငယ်စာ ဖြတ်တောက်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်၏။

ပြဿနာရှာသူများမှာ သူတို့ဖြစ်သောကြောင့် အကျိုးဆက်များနှင့် ဆုံးရှုံးမှုများကို သူတို့သာလျှင် သဘာဝကျကျ တာဝန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆောင်လျူ ခင်ဗျားက လူကောင်းတစ်ယောက်ပါပဲ ခင်ဗျားရဲ့ တပည့်အချို့ထက် စကားပြောရတာ ပိုအဆင်ပြေတယ်လေ..."

လီလန်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် တံခါးအပြင်ဘက်သို့ လျှောက်ထွက်သွားပြီး လူအုပ်ကြီးကို လှမ်း၍ အော်ပြောလိုက်လေသည်။

"ခေါင်းဆောင်လျူက တကယ့်ကို သဘောကောင်းတဲ့ သူဌေးကြီးပဲဗျို့... ဒီနေ့ မြို့ပြင်မှာ သံမှိုစူးပြီး တာယာပေါက်သွားတဲ့ သူတိုင်းကို အတွင်းကျွတ်နဲ့ အပြင်တာယာ အလကား လဲလှယ်ပေးမယ်လို့ သူပြောတယ်ဗျ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စက်ဘီးပျက်နေရင် ဆိုင်ကိုသာ ပြင်ဖို့ ယူလာခဲ့ကြတော့..."

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ခေါင်းဆောင်လျူမှာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားတော့သည်။

"ခေါင်းဆောင်လျူ ခင်ဗျား အဲဒီလို ပြောခဲ့တယ်မလား..."

ခေါင်းဆောင်လျူခမျာ ခါးသီးသောအပြုံးကို အတင်းဖန်တီးလိုက်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာဖြင့်သာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရလေသည်။

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်..."

လူအုပ်ကြီးထံမှ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ချင်းလုံဂိုဏ်းရဲ့ ဒုခေါင်းဆောင်..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ခေါင်းဆောင်လျူ..."

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒုခေါင်းဆောင်..."

"ငါတို့ ပိုင်ရှန်းမြို့နယ်ရဲ့ ချင်းလုံဂိုဏ်းက တကယ်ကောင်းတာပဲ ငါတို့အတွက် မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပေးပြီး တရားမျှတမှုကို ရှာဖွေပေးတယ်..."

"..."

မကြာမီမှာပင် ဖောက်သည်အချို့ ရောက်ရှိလာကြပြီး လွန်ခဲ့သော တစ်နာရီခန့်က လျူလိုင်ဇီကို ပေးခဲ့ရသော ပြင်ဆင်ခငွေများကို ပြန်လည်တောင်းဆိုကြလေသည်။

ပြင်ဆင်ခမှာ ဖာထေးမှုတစ်ခုအတွက် တစ်ယွမ်ဖြစ်ပြီး အမြန်ဝန်ဆောင်မှုအတွက်ဆိုလျှင် သုံးယွမ် ဖြစ်၏။

ခေါင်းဆောင်လျူက အခမဲ့ ပြင်ဆင်ပေးမည်ဟု သဘောတူထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် ငွေများကို သဘာဝကျကျပင် ပြန်အမ်းရမည်ဖြစ်သည်။

လျူလိုင်ဇီမှာ ငိုယိုနေသော်လည်း မိမိ၏ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်၏ ဩဇာအာဏာကြောင့် ငွေများကို ရိုးသားစွာ ပြန်အမ်းလိုက်ရန်မှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ငွေများ ပြန်အမ်းလိုက်ရခြင်း၊ ဂိုဏ်းခေါင်းဆောင်က စက်ဘီးတစ်စီး လက်ဆောင်ပေးလိုက်ရခြင်းနှင့် ဤဖောက်သည်များအတွက် တာယာများကို အခမဲ့ ပြင်ဆင်လဲလှယ်ပေးရခြင်းတို့ကြောင့်…

ယနေ့ သူတို့၏ စက်ဘီးပြင်ဆိုင်မှာ အတွင်းခံပင် မကျန်တော့လောက်အောင် ကြီးစွာ အရှုံးပေါ်သွားတော့မည်ဖြစ်၏။

"ငါ့စက်ဘီးရောပဲ ငါ့တာယာလည်း ပေါက်သွားတယ်..."

"ငါ အခုလေးတင် မြို့ပြင်က ပြန်လာတာ ငါ့စက်ဘီး တာယာပေါက်သွားတယ် ကြည့်စမ်း အထဲမှာ သံမှိုတစ်ချောင်းတောင် ပါတယ်..."

"ငါ့ရဲ့ ၂၈-လက်မ စက်ဘီးလည်း ပျက်သွားပြီ..."

"..."

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဖောက်သည်အချို့မှာ သူတို့၏ ၂၈-လက်မ စက်ဘီးများကို တွန်းလာခဲ့ကြလေသည်။

သို့သော် ထို ၂၈-လက်မ စက်ဘီးများမှာ အလွန်ဟောင်းနွမ်းနေပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ စီးနင်းလာခဲ့သော စက်ဘီးအိုကြီးများဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေ၏။

တာယာများမှာ မြို့ပြင်တွင် အမှန်တကယ် ပေါက်သွားခြင်းလား သို့မဟုတ် သူတို့ဘာသာ ဖောက်လာကြခြင်းလား ဆိုသည်ကိုမူ မည်သူမျှ မသိနိုင်ချေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အတွင်းကျွတ်နှင့် အပြင်တာယာများကိုပါ အခမဲ့ လဲလှယ်ခွင့်ရခြင်းမှာ လက်လွတ်မခံသင့်သော အခွင့်အရေးကောင်းတစ်ခုပင်ဖြစ်သည်။

ချင်းယန် စက်ဘီးပြင်ဆိုင်က ကတိဖျက်မည်ကိုလည်း သူတို့ မကြောက်ကြပေ။ ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ ဒုခေါင်းဆောင်က သူတို့ကို နောက်ခံပေးထားသဖြင့် ကြောက်စရာ အကြောင်းမရှိတော့ချေ။

လူများစွာ ပြင်ဆင်ရန် လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ လျူလိုင်ဇီသည် ဤစက်ဘီးတာယာများကို သူတို့ဘာသာ တမင်တကာ ဖောက်လာကြောင်း သိသော်လည်း မတ်တတ်ရပ်၍ ထောက်ပြရန် မရဲပေ။ သူသည် သူ၏သူဌေးကို ကူကယ်ရာမဲ့စွာနှင့် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့်သာ လှမ်းကြည့်နေနိုင်တော့သည်။

ခေါင်းဆောင်လျူ၏ ပါးစပ်မှာ ထိန်းမရအောင် တွန့်လိမ်သွားပြီး သူ၏ဘေးတွင် အောင်ပွဲခံနေသော လီလန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကာ စိတ်ကိုတင်း၍ အံကြိတ်ပြီး ကူကယ်ရာမဲ့စွာပင် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရလေသည်။

ဤချင်းလုံဂိုဏ်းရဲ့ ဒုခေါင်းဆောင်က ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်တဲ့နေရာမှာ တကယ့်ကို ရက်စက်လွန်းတာပဲ။

နောင်မှာ သူ့ကို ဘယ်တော့မှ မဆွမိစေနဲ့။

လီလန်သည် မျက်ခုံးတစ်ဖက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပင့်လိုက်ပြီး သူ၏နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေးတစ်ခု ခိုတွဲနေ၏။

ဤလူအနည်းငယ်သည် အခွင့်အရေးယူရန် လာခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို သူသိနေသော်လည်း သူတို့ကို မတားဆီးခဲ့ချေ။

ပုဆိန်ဂိုဏ်းက ပိုင်ရှန်းမြို့နယ်တွင် စက်ဘီးပြင်ဆိုင်ဖွင့်ပြီး တာယာပေါက်စေရန် လမ်းပေါ်တွင် သံမှိုများကို လျှို့ဝှက်စွာ ကြဲချကာ ပြင်ဆင်ခနှင့် အမြန်ဝန်ဆောင်ခများကို ကောက်ခံ၍ သာမန်ပြည်သူများအပေါ် အခွင့်အရေးယူနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။

သို့ဖြစ်ရာ သူတို့အနေဖြင့်လည်း "ကိုယ့်ရှူးကိုယ်ပတ်" ဆိုသည့် အရသာကို မြည်းစမ်းရန် ပြင်ဆင်ထားရမည်သာ ဖြစ်သည်။

ကိုယ်က သာမန်ပြည်သူများကို အခွင့်အရေးယူလျှင် သာမန်ပြည်သူများကလည်း ကိုယ့်ကို အခွင့်အရေး ပြန်ယူကြမည်သာဖြစ်၏။

ရေသည် လှေကို ပင့်ဆောင်နိုင်သကဲ့သို့ လှေကိုလည်း မှောက်စေနိုင်ကြောင်း သိထားရမည်ပင်ဖြစ်သည်။

"ခေါင်းဆောင်လျူ ငါ့ရဲ့ ချင်းလုံဂိုဏ်း နယ်မြေထဲမှာ စီးပွားရေးလုပ်တဲ့အခါ ရိုးသားပြီး လက်တွေ့ကျဖို့ လိုသေးတယ် နောက်ကွယ်က ကောက်ကျစ်တဲ့ အလုပ်တွေကို မလုပ်ပါနဲ့..."

"ခင်ဗျား ပိုက်ဆံရပြီး တစ်ခဏတာ အကျိုးအမြတ်ရရင်တောင် ရေရှည်မှာ ခင်ဗျား ဆုံးရှုံးရမှာက ခင်ဗျားအပေါ်ထားတဲ့ သာမန်ပြည်သူတွေရဲ့ ယုံကြည်မှုပဲ..."

"တရားဥပဒေဆိုတာ ကျယ်ပြန့်တယ် ကွန်ရက်ကျဲပေမယ့် ဘယ်အရာမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူးလေ စက္ကူက မီးကို မဖုံးနိုင်ပါဘူးဗျာ အချို့ကိစ္စတွေကို လုပ်ပြီးသွားရင် ပါးနပ်တဲ့သူတွေက သဲလွန်စတွေကို မြင်နိုင်တယ်..."

လီလန်သည် ခေါင်းဆောင်လျူ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ပိုင်ကျဲ့နှင့်အတူ ဆိုင်အတွင်းမှ ထွက်သွားလေတော့သည်။

ဒုခေါင်းဆောင် ထွက်ခွာသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချင်းလုံဂိုဏ်း၏ တပည့်များမှာလည်း သဘာဝကျကျပင် ဒီရေကဲ့သို့ လူစုကွဲသွားကြပြီး လမ်းကြားများအတွင်းသို့ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။

ဤလူများမှာ လာစဉ်ကလည်း လျင်မြန်သလို ပြန်ထွက်သွားချိန်တွင်လည်း မြန်ဆန်လှ၏။

အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသော ပွဲကြည့်ပရိသတ်များမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း လူစုကွဲသွားကြပြီး နှစ်ယောက်တစ်စု သုံးယောက်တစ်စုဖြင့် ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။

ခေါင်းဆောင်လျူသာလျှင် ထိုနေရာ၌ မှင်သက်စွာ ရပ်ကျန်ရစ်ခဲ့ပြီး သူ၏စိတ်ထဲတွင် လီလန်၏ စကားများကိုသာ ပြန်လည်ကြားယောင်နေမိတော့သည်။