အခန်း ၃၈၂

အခန်း (၃၈၂) သာမန် ဇာကူမု... ဒီလောက်ပါပဲလား

"ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေး ဟုတ်လား..."

ကျန်းချဲ့ အနည်းငယ် ကြက်သေသေသွားလေသည်။ ကျီချန်တောက်၏ ပါးစပ်မှ ဤကဲ့သို့သော စကားမျိုး ရုတ်တရက် ထွက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

"မင်းအတွက် ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေး တစ်ခုလို့ သတ်မှတ်လို့ ရတာပေါ့ ဒါပေမဲ့ အောင်မြင်မလား မအောင်မြင်ဘူးလား ဆိုတာကတော့ ကြိုပြောလို့ မရသေးဘူး မင်းက နဂါးကြောကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပေါင်းစပ်နိုင်မလား ဆိုတဲ့ အပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ်"

ကျီချန်တောက်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်ပြီး အများကြီး ဆက်လက် ရှင်းပြခြင်း မရှိတော့ချေ။

"ဒါဆိုရင် နဂါးကြောကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပေါင်းစပ်ဖို့က အရမ်း ခက်ခဲလို့လား..."

ကျန်းချဲ့သည် ချီရွှယ်မိစ္ဆာသခင် ၏ ပါးစပ်မှ တစ်ဆင့် နဂါးကြော ကို ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းသို့ ပေါင်းစပ် လိုက်ပါက ရုပ်ခန္ဓာ စွမ်းအား များ အကြီးအကျယ် တိုးတက် လာမည် ဖြစ်ကြောင်းကို သာ သိရှိထားသော်လည်း ၎င်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ အဓိက သော့ချက် များကိုတော့ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ချေ။

"နဂါးကြော ဆိုတာက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက မွေးဖွားလာပြီး နိုင်ငံတော်ရဲ့ ကံကြမ္မာ အထောက်အပံ့တွေနဲ့ ကြီးထွားလာတာပဲ ဒါကို ချေဖျက် စုပ်ယူ နိုင်ဖို့ ဆိုတာ အရမ်းကို ကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေး တွေ လိုအပ်တယ် သာမန် သိုင်းပညာရှင် တွေ အတွက်တော့ နဂါးကြော ရဲ့ စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ် ဖို့ ဆိုတာ အရမ်းကို ခက်ခဲလွန်းတယ် ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ပေါင်းစပ် နိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်လည်း ရုပ်ခန္ဓာ စွမ်းအား တွေ အကြီးအကျယ် တိုးတက်လာမှာ အသေအချာပဲ မင်းဆီမှာ အဲ့ဒီ အလားအလာ ရှိတယ် မျှော်လင့်ချက် လည်း ရှိတယ် နောင်တစ်ချိန် တကယ်လို့များ မင်း အောင်မြင် သွားခဲ့မယ် ဆိုရင် မင်းကို စောင့်ကြိုနေမယ့် ကံကြမ္မာ အခွင့်အရေး ကြီး တစ်ခု သေချာပေါက် ရှိနေလိမ့်မယ်..."

ကျီချန်တောက်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက မြို့တော်၏ တစ်နေရာဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

ကျီချန်တောက် က စကားကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် သာ ပြောသွားသဖြင့် ကျန်းချဲ့ အနည်းငယ် စိတ်ပျက် သွားရသော်လည်း ဆက်လက် မေးမြန်းရန် မသင့်တော် သဖြင့် သဘောတူသည့် အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ် လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အချိန်အနည်းငယ် မျှ စကားစမြည် ပြောဆို ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ သည် သူ၏ ရှေ့ဆက် ရမည့် အစီအစဉ် များကို စတင် မေးမြန်း လိုက်လေသည်။

ယခင်အကြိမ် ဆုချီးမြှင့်ပွဲ တွင် တော်ဝင်နန်းတော် သည် သူ့ကို နယ်စား ဘွဲ့ ချီးမြှင့် ခဲ့ရုံ သာမက သူ၏ ရာထူး အဆင့် ကိုပါ တိုးမြှင့် ပေးခဲ့လေသည်။ ဒုတိယ အဆင့် လေး မှ ဒုတိယ အဆင့် သုံး သို့ တိုက်ရိုက် ရာထူး နှစ်ဆင့် တိုးမြှင့် ပေးခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ သူ၏ ရာထူး အဆင့် သာ တိုးလာခဲ့သော်လည်း တိကျသော ရာထူး နေရာ ကိုတော့ သတ်မှတ် ပေးခဲ့ခြင်း မရှိသေးချေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ဆိုရလျှင် အဆင့်သာ ရှိပြီး တာဝန် မရှိသည့် အခြေအနေ ပင်ဖြစ်သည်။

သေချာသည် ကတော့ ကျန်းချဲ့ သည် ဤကဲ့သို့ လုံးဝ မဖြစ်ချင်ချေ။ ယောက်ျားကောင်း တစ်ယောက် အနေဖြင့် အာဏာ မရှိဘဲ တစ်ရက်ပင် မနေနိုင်ချေ။ သူ့တွင် စွမ်းအား ရှိလာပြီ ဖြစ်ရာ လုပ်ပိုင်ခွင့် အာဏာ လည်း သေချာပေါက် လိုအပ် လေသည်။ ဤသို့ မှသာ သူ လိုအပ်သော ယဇ်ပူဇော်ပစ္စည်း များကို ပိုမို ကောင်းမွန်စွာ စုဆောင်း နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။ မဟုတ်ပါက ဤ ရာထူး တိုးခြင်း မှာ မတိုးသည်ကမှ ပိုကောင်း နေဦးမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤ တစ်ကြိမ် သူ လာရောက် ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက် မှာ လေဝိညာဉ်နတ်ပုတီးစေ့ ကို လာယူရန် သက်သက် သာ မဟုတ်ဘဲ ရာထူး နေရာ တောင်းခံ ရန်လည်း ပါဝင် လေသည်။ ဧကရာဇ်မင်း နှင့် တွေ့ဆုံ စဉ်က ဘာကြောင့် ဤ ကိစ္စကို ထုတ်မပြော ခဲ့သနည်း ဆိုလျှင် သေချာပေါက် ကျီချန်တောက် ၏ သဘောထား ကို ထောက်ထား ရသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

သူ လက်ခံ သည်ဖြစ်စေ လက်မခံ သည်ဖြစ်စေ အပြင်လူ များ၏ အမြင်တွင် သူသည် ကျီချန်တောက် ၏ လူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့လေပြီ။ ဧကရာဇ်မင်း ကိုယ်တိုင် ပင်လျှင် သူ့ကို စိတ်ကူးယဉ် အိပ်မက် များ သာ ပေးခဲ့ပြီး တိကျသော ရာထူး နေရာ ကို သတ်မှတ် ပေးခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ ဤသည်မှာ ကျီချန်တောက် ကို ကျော်လွန် ပြီး လုပ်ဆောင် လိုက်ပါက ပြဿနာ တစ်ခုခု တက်လာမည် ကို စိုးရိမ် သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ၏ စိတ်ဝင်တစား မေးမြန်းမှု များ အပေါ် ကျီချန်တောက် က အချိန်အနည်းငယ် မျှ တွေးတော လိုက်လေသည်။ ကျန်းချဲ့ အတွက် မည်သို့ နေရာ ချထား ပေးရမည် ကို စဉ်းစား နေသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။ အချိန်အတော်ကြာ ပြီးမှ သာ ပြန်ပြော လိုက်လေသည်။

"မင်းအတွက် နေရာ ချထားပေးဖို့ ကိစ္စက အခု လောလောဆယ် ဆွေးနွေး တိုင်ပင် နေတုန်းပဲ ရှိသေးတယ် မင်းက ကြီးမားတဲ့ အကျိုးပြု မှုတွေ လုပ်ခဲ့တယ် ဆိုပေမဲ့ အရမ်း ငယ်ရွယ် လွန်းနေသေးတယ် ပြီးတော့ စွမ်းအား ကလည်း နည်းနည်း လိုနေသေးတယ်လေ မဟုတ်ရင် ငါကိုယ်တိုင် မင်းကို နယ်စားကြီး တစ်ယောက် အဖြစ် တာဝန် ပေးလိုက်လို့ ရပါတယ် အခု လောလောဆယ် အတွက်တော့ မင်း ငါ့ လက်အောက်မှာ တကယ် အလုပ်အကျွေး ပြုဖို့ ဆန္ဒရှိလား..."

အစစ်အမှန် လက်အောက်ခံ...

ဤ စကား ၏ အဓိပ္ပာယ် မှာ ကျန်းချဲ့ ၏ ကိုယ်ပိုင် ဆန္ဒ ကို မေးမြန်း နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယခင် က ချန်ချင်းဖန် ပေးခဲ့သော ဒုတိယ တမန်တော် ရာထူး မှာ သာမန် အစီအစဉ် တစ်ခု သာ ဖြစ်ခဲ့လေသည်။ တကယ်တမ်း တွက်ကြည့်မည် ဆိုလျှင် ကျန်းချဲ့ သည် လက်ရှိ အချိန်ထိ တောင်ပိုင်း နယ်စား လီချန်ကော ၏ လက်အောက်ခံ အဖြစ် သာ ရှိနေသေးလေသည်။

ကျန်းချဲ့ အမှန်တကယ် လိုလား သည်မှာ ဒေသ တစ်ခု ကို အပိုင်စား ရရှိပြီး ဩဇာ အာဏာ ကြီးမား ကာ စကား တစ်ခွန်း တည်း နှင့် အရာအားလုံး ကို ဆုံးဖြတ် နိုင်သော သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာ ရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် လက်ရှိ အချိန်တွင် ထို မျှော်လင့်ချက် မှာ အလွန် နည်းပါး ကြောင်း ကိုလည်း သူ ကောင်းစွာ သဘောပေါက် ထားလေသည်။

ယခုအခါ ကျီချန်တောက် ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ခေါ် လာပြီ ဖြစ်ရာ သူ့ အနေဖြင့် ငြင်းဆန် ပိုင်ခွင့် လုံးဝ မရှိတော့ချေ။ သေချာသည် ကတော့ သူ ကိုယ်တိုင် လည်း မြို့တော် အတွင်း၌ အချိန် အတိုင်းအတာ တစ်ခု အထိ နေထိုင် ကာ ဤ နေရာ ကို အသုံးချ လိုနေလေသည်။ ဤ သို့ မှသာ ယဇ်ပူဇော်ပစ္စည်း များကို ပိုမို လွယ်ကူစွာ စုဆောင်း နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် လုံးဝ တွေဝေ နေခြင်း မရှိဘဲ ချက်ချင်းပင် ခါးညွှတ် ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ကျန်းချဲ့ ဘဝ တစ်ဝက် လောက် လေလွင့် နေခဲ့ရပေမဲ့ အရှင်သခင် ကောင်း နဲ့ မဆုံတွေ့ ခဲ့ရတာကိုပဲ နာကြည်း နေမိတာပါ အခု နတ်မင်းကြီး နဲ့ ဆုံတွေ့ ခွင့် ရတာ ကျွန်တော်မျိုး ရဲ့ ဘဝ သုံးဆက်စာ ကံကောင်း မှုပါပဲ တကယ်လို့များ နတ်မင်းကြီး က သဘောတူ မယ် ဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုး ကျန်းချဲ့ က နတ်မင်းကြီး ရဲ့ လက်အောက်မှာ အလုပ်အကျွေး ပြုပြီး ကျွန်တော်မျိုး ရဲ့ ရည်မှန်းချက် တွေကို အကောင်အထည် ဖော်သွား ပါ့မယ်..."

ဤ ကဲ့သို့သော စကား မျိုးကို ကျန်းချဲ့ ပြောဆို ခဲ့သည်မှာ သုံးကြိမ် ထက်မနည်း ရှိနေပြီ ဖြစ်ရာ အလွန်ပင် ကျွမ်းကျင် နေခဲ့လေပြီ။ ကျီချန်တောက် ၏ စကား အဆုံး တွင် သူ ပြန်လည် ဖြေကြား ရမည့် စကားလုံး များကို ကြိုတင် ပြင်ဆင် ထားပြီးသား ပင်ဖြစ်သည်။

ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး... တောင်ကုန်း အလား မှီခို ရမည့် နတ်မင်းကြီး...

သူ့ အတွက်တော့ ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကျီချန်တောက် သည် အစစ်အမှန် အားကိုး ရမည့် တောင်ကုန်း ကြီး တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျီချန်တောက် ၏ ဩဇာ အာဏာ ကိုသာ အသုံးချ နိုင်မည် ဆိုပါက ကျန်းချဲ့ ၏ အရှိန်အဝါ မှာ သေချာပေါက် ကောင်းကင် သို့ ထိုးတက် သွားမည် ဖြစ်လေသည်။ ဤ အဆင့်အတန်း က ချီမိသားစု ၏ သမက်တော် ဆိုသည့် အဆင့်အတန်း ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။ တစ်ချိန်တည်း မှာပင် သူ၏ ဩဇာ အာဏာ ကိုလည်း ပိုမို တိုးပွား လာစေမည် ဖြစ်လေသည်။

ကျီချန်တောက် သည် လက်ထဲတွင် လက်ဖက်ရည် ခွက် ကို ကိုင်ထားရင်း ကျန်းချဲ့ ကို အကဲခတ် လိုက်လေသည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့် တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လွင် လာလေသည်။

"မင်းက ငါ့ အပေါ်မှာ တော်တော်လေး ကြည်ညို လေးစား နေတဲ့ ပုံပဲ ဒီလို ဆိုမှတော့ မင်း ငါ့ကို မွေးစားဖခင် အဖြစ် သတ်မှတ် ဖို့ ဆန္ဒရှိလား..."

ဤ စကား ကို ကြားလိုက် ရသည် နှင့် ကျန်းချဲ့ ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့် အနည်းငယ် တွန့်ကွေး သွားလေသည်။ မည်သို့ ပြန်လည် ဖြေကြား ရမည်နည်း ဆိုသည်ကို တွေးတော နေစဉ် မှာပင်...

ကျီချန်တောက် ထံမှ နောက်ထပ် စကား တစ်ခွန်း ထွက်ပေါ် လာပြန်လေသည်။

"ဟားဟားဟား အရမ်းကြီး ဖိအား မထားပါနဲ့ ငါက နောက်ပြောင် ရုံ သက်သက် ပါ..."

---

အလယ်ပိုင်း ပြည်နယ် နယ်စပ် အစိုးရလမ်းမကြီး တစ်ခု အပေါ်တွင်။

သားရဲ ကြီး ဆယ်ကောင် ကျော်ခန့် သည် မြေကြီး ပေါ်သို့ နင်းလျှောက် လာကြပြီး မြေပြင် ပေါ်တွင် တစ်လက်မ ခန့် နက်ရှိုင်း သော ခြေရာ ကြီး များကို ချန်ရစ် ထားခဲ့လေသည်။ အလွန် ကျယ်လောင်သော တုန်ခါ မှု ကြီးများ ကြောင့် ငှက်များ နှင့် သားရဲ များ အားလုံး ထိတ်လန့် ထွက်ပြေး ကြကုန်လေသည်။ လမ်းသွား လမ်းလာ များ သည်လည်း ဤ မြင်ကွင်း ကို အလွန် အံ့အားသင့် ဖွယ်ရာ မျက်လုံး များဖြင့် ဝိုင်းဝန်း ကြည့်ရှု နေကြလေသည်။

အကြောင်းမူကား ဤ ကဲ့သို့သော သားရဲ ကြီး များသည် အလယ်ပိုင်း ဒေသ တွင် လုံးဝ မရှိသော အမျိုးအစား များ ဖြစ်ပြီး ပြင်ပ လောက မှ ကုန်သည် အဖွဲ့ ကြီးများ နှင့် ပို၍ တူညီ နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် သာမန် ကုန်သည် အဖွဲ့ များ ကတော့ ဤမျှလောက် ကြီးကျယ် ခမ်းနားသော အခင်းအကျင်း မျိုးကို လုံးဝ ဖန်တီး နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

ဖီသားရဲ များက လမ်းရှင်း ပေးပြီး အခြား သားရဲ များက ရထားလုံး ကို ဆွဲကြလေသည်။ ဤ ကဲ့သို့သော အခင်းအကျင်း မျိုး ကို သာမန် ထိပ်တန်း အင်အားစု ကြီးများ ပင်လျှင် ဖန်တီး နိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

အကြောင်းမူကား ဖီသားရဲ ဆိုသည်မှာ ရှေးဟောင်း သားရဲ ကြီး ဖြစ်သော ဖီရှို့ ၏ သွေးမျိုးဆက် မှ ဆင်းသက် လာခြင်း ဖြစ်ပြီး ကောင်တိုင်း က အလွန် သာမန် မဟုတ်သော စွမ်းအား များကို ပိုင်ဆိုင် ထားကြ လေသည်။ သွေးမျိုးဆက် အနည်းငယ် ပို၍ အစွမ်းထက် သော ဖီသားရဲ များ ဆိုလျှင် အမြုတေ အဆင့် ရှိသော စွမ်းအား များကို ပင် ပိုင်ဆိုင် ထားနိုင်ကြ လေသည်။ ဤသည်မှာ အဆင့်အတန်း ၏ ပြယုဂ် တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

ဖီသားရဲ များကို လမ်းရှင်း ရန် နှင့် စီးတော်ယာဉ် အဖြစ် အသုံးပြု နိုင်သူ များသည် မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း တော်ဝင် နန်းတော် မှ အလွန် အရေးပါသော အရာရှိ ကြီးများ သာ ဖြစ်ကြလေသည်။

"အဲ့ဒါက ဖီသားရဲ လား အရင်တုန်းက သားရဲ တစ်ထောင် မှတ်တမ်း ထဲမှာ မြင်ဖူး သလိုပဲ..."

"ဟုတ်တယ် အရမ်းကို တူတယ် တကယ့်ကို တစ်ပုံစံတည်း ပဲ..."

"ဖီသားရဲ သုံးကောင် တောင် ပါတယ် ဒါက သာမန် ကုန်သည် အဖွဲ့ မျိုး လုံးဝ မဟုတ်ဘူး ဟေး မင်းတို့ အထင် အဲ့ဒီ လူတွေက ဘယ်သူတွေ ဖြစ်မလဲ..."

"မင်းက တကယ်ပဲ ဘာမှ မသိတာပဲ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်း လောက်က ကွမ်မင် ဘုန်းကြီးကျောင်း က ယွမ်ချန် ရဟန္တာ ရှုံးနိမ့် သွားတဲ့ ကိစ္စကို မင်း မကြားဖူး ဘူးလား..."

"ဒါ ဒါဆိုရင် သူတို့က အလယ်ပိုင်း ဒေသ ကို လာတဲ့ မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း သံတမန် တွေပေါ့..."

"ဘယ်လို ဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် မြန်နေရတာလဲ သူတို့က တစ်ယောက်ယောက် ကို စိန်ခေါ် ဦးမယ် လို့ ပြောနေကြတယ် မဟုတ်လား..."

အစိုးရလမ်းမကြီး ၏ တစ်ဖက် တစ်ချက် တွင် သိုင်းပညာရှင် အများအပြား သည် တီးတိုး ပြောဆို ကာ အဆက်မပြတ် ဆွေးနွေး နေကြလေသည်။ လမ်းမ ကြီး ၏ အလယ်တည့်တည့် မှ ဖြတ်သန်း သွားသော ကြီးမားလှသည့် အဖွဲ့ ကြီးကို ကြည့်ရင်း အချို့က အံ့အားသင့် နေကြသလို အချို့ကလည်း ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့ နေကြလေသည်။

သားရဲ အများအပြား ၏ အလယ်ဗဟို တွင်တော့ ဧရာမ ရထားလုံး ကြီး တစ်စင်း ရှိနေလေသည်။ ထို ရထားလုံး ကြီး အပေါ်တွင် လူရိပ် အချို့ က စကားစမြည် ပြောဆို နေကြလေသည်။

လူတစ်ယောက် ကတော့ ထူးဆန်းသော အဖြူရောင် ဝတ်ရုံရှည် ကြီးကို ဆင်မြန်း ထားပြီး ထို ဝတ်ရုံ ပေါ်တွင် ထူထပ် လှသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် မှော်စာလုံး များကို ရေးထိုး ထားလေသည်။ သူ၏ အသားအရေ များမှာ ခြောက်ကပ် နေပြီး ဆံပင် နှင့် မုတ်ဆိတ် များမှာလည်း ဖြူယော် နေကာ သေလုမြောပါး ဖြစ်နေသော အဘိုးအို တစ်ယောက် နှင့် တူညီ လေသည်။

နောက်ထပ် လူတစ်ယောက် ကတော့ စစ်ဝတ်တန်ဆာ များကို ဆင်မြန်း ထားပြီး အလွန် တောင့်တင်း သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ် ကြီးကို ပိုင်ဆိုင် ထားကာ သက်တော်စောင့် တစ်ယောက် နှင့် တူညီ လေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်း များ ထဲတွင်တော့ အလွန် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော အရိပ်အယောင် များ ပြည့်နှက် နေပြီး အလောင်းကောင် တောင်တန်း နှင့် သွေးပင်လယ် ကြီး ထဲမှ ထွက်ပေါ် လာသော သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဘုရား တစ်ပါး အလား ပင်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံး လူ ကတော့ ရုပ်ရည် နုပျို ပြီး ကျစ်ဆံမြီး လေး များ ကို ပခုံး ပေါ်သို့ ချထား လေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်း တစ်စုံ မှာ ကျဉ်းမြောင်း ရှည်လျား သော်လည်း လုံးဝ ရွံရှာဖွယ် ကောင်းသည့် အသွင်အပြင် မျိုး မရှိဘဲ အေးစက်စက် နိုင်သော အရှိန်အဝါ များကို သာ ထုတ်လွှတ် နေလေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင်တော့ အလွန် ခမ်းနား ထည်ဝါသော ဝတ်စုံ များကို ဆင်မြန်း ထားပြီး တန်ဖိုးကြီး ကျောက်မျက် ရတနာ များ ကိုလည်း ဝတ်ရုံ ပေါ်တွင် အလှဆင် ထားလေသည်။ သူ၏ ဝတ်စား ဆင်ယင်မှု မှာ အလယ်ပိုင်း ဒေသ မှ လူများ နှင့် အလွန် ကြီးမားသော ကွာခြား ချက် ရှိနေလေသည်။

သူ၏ အစစ်အမှန် အဆင့်အတန်း ကတော့ မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း တော်ဝင် နန်းတော် ၏ ခေါင်းဆောင် ကြီး ၏ သားတော် များ ထဲမှ တစ်ပါး ဖြစ်သော မင်းသား ဇာကူမု ပင်ဖြစ်သည်။

"အခုလေးတင် သတင်း ရလိုက်တယ် အလယ်ပိုင်း ဒေသ ရဲ့ တော်ဝင်နန်းတော် က အဲ့ဒီ ကျန်းချဲ့ ဆိုတဲ့ ကောင်လေး ကို မြို့တော် ဆီကို ပြောင်းရွှေ့ လိုက်ပြီ တဲ့ ဒီ တစ်ပွဲ ကိုတော့ မင်း သေသေချာချာ သတိထား မှ ဖြစ်မယ် အရင်တုန်းက လိုမျိုး ပေါ့ပေါ့ဆဆ နေလို့ လုံးဝ မရဘူးနော်..."

ခါးကိုင်း နေသော အဖြူရောင် ဝတ်စုံ နှင့် အဘိုးအို က ဇာကူမု ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ကြည် လေးနက်စွာ ဖြင့် သတိပေး လိုက်လေသည်။

ထို စကားကို ကြားသောအခါ ဇာကူမု က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

"အလယ်ပိုင်း ဒေသ က သိုင်းပညာရှင် တွေက ကြွားဝါ တဲ့ နေရာမှာ တော့ အတော်ဆုံး ပဲလေ ကျုပ် ဒီ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး မှာ တိုက်ခိုက် ခဲ့ရတဲ့ ရှန်ရှန်းအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် တွေ ဆိုတာ ရှစ်ယောက် ထက် မနည်း ဘူး ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံး ရအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ သူ တစ်ယောက်မှ မရှိသေးဘူး အဲ့ဒီ ယွမ်ချန် ရဟန္တာ ဆိုတဲ့ ကောင် ကလည်း ရုပ်ခန္ဓာ စွမ်းအား ပြိုင်ဘက်ကင်း တယ် ဆိုပြီး ကြွားဝါ နေသေးတယ်လေ ရလဒ် ကကော ဘာဖြစ်သွားလဲ ကျုပ်ရဲ့ လက်သီး သုံးချက် တည်း နဲ့ သူ့ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ် တွေ အားလုံး ပျက်စီး သွားတာပဲ မဟုတ်လား ဆုဖုန်း ယဇ်ပုရောဟိတ် ကြီး က အရမ်း တွေးပူ လွန်းနေပါပြီ..."

"ဟုတ်တယ် ဒီ အလယ်ပိုင်း ဒေသ က လူတွေက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နာမည် ကြီးကြီး တွေ ပေးပြီး ကြွားဝါ ရတာ ကို အရမ်း သဘောကျ တာပဲ ဒါပေမဲ့ တကယ်တမ်း အဲ့ဒီ နာမည် တွေနဲ့ ထိုက်တန် တဲ့သူ က လက်ချိုး ရေလို့ ရပါတယ်..."

စစ်ဝတ်တန်ဆာ ကို ဆင်မြန်း ထားသော ထွားကျိုင်း သည့် အမျိုးသား ကြီး ကလည်း သဘောတူ ညီသည့် အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ် လိုက်လေသည်။

"တခြား လူတွေက တခြား လူတွေပဲလေ ဒီ ကျန်းချဲ့ ဆိုတဲ့ ကောင်လေး ကတော့ နည်းနည်း ကွာခြားတယ် လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်း လောက်က လုပ်ခဲ့တဲ့ အလယ်ပိုင်း ဒေသ ရဲ့ သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ တိုက်ပွဲ မှာ သူက အလယ်ပိုင်း ဒေသ ရဲ့ ပြည်နယ် ဆယ့်နှစ်ခု စလုံး က ပါရမီရှင် တွေ အားလုံး ကို အနိုင်ယူ ပြီး ထိပ်ဆုံး နေရာကို ရယူ သွားခဲ့တာပဲ အဲ့ဒီ ကောင်လေး ရဲ့ တိုက်ပွဲ ဝင်ခဲ့တဲ့ မှတ်တမ်း တွေကို ကျုပ် ကြည့်ပြီးပြီ တကယ်လို့များ မင်းသား က အမြုတေ အဆင့်မှာ သာ ရှိနေသေးမယ် ဆိုရင် သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဆုဖုန်း ယဇ်ပုရောဟိတ် ကြီး သည် ထို လူနှစ်ယောက် ပွဲအနည်းငယ် မျှ အနိုင်ရ လိုက်ရုံ နှင့် ဤမျှလောက် မာန ထောင်လွှား လာသည် ကို မြင်သောအခါ မျက်မှောင်ကျုံ့ သွားလေသည်။

ဇာကူမု ၏ မျက်ခုံး များ အနည်းငယ် ပင့်တက် သွားလေသည်။ တစ်ဖက်လူ သည် ကန့်သတ် ချက် များကို ကျော်လွန် သွားသောကြောင့် သာ ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ အစစ်အမှန် အမြုတေ အဆင့် တွင်သာ ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက် ရမည် ဆိုပါက အနိုင် အရှုံး မှာ သေချာ ပေါက် မပြောနိုင်သေး ကြောင်း သူ ပြန်လည် ချေပ လိုစိတ် များ ပေါက်ဖွား လာလေသည်။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော စကား မျိုးကို သူ နောက်ဆုံး တွင်တော့ ထုတ်ဖော် ပြောဆို လိုက်ခြင်း မရှိချေ။ အကြောင်းမူကား သူ ကိုယ်တိုင် လည်း ထို မှတ်တမ်း များကို ကြည့်ရှု ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ကျန်းချဲ့ ထက် အနည်းငယ် အားနည်း နေကြောင်း ကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကောင်းစွာ သိရှိ ထားသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အမှန်တကယ် ပင် တိုက်ခိုက် ရမည် ဆိုပါက သူ အပြည့်အဝ အနိုင်ရ လိမ့်မည် ဟု လုံးဝ အာမမခံ ရဲချေ။

"အဲ့ဒါက အမြုတေ အဆင့် မှာပဲ ရှိသေးတာလေ အဲ့ဒီ ကျန်းချဲ့ နဲ့ တခြား အလယ်ပိုင်း ဒေသ က ပါရမီရှင် တွေ အားလုံး က အခုမှ ရှန်ရှန်းအဆင့် ကို တက်လှမ်း ထားကြတာ သူတို့ရဲ့ စွမ်းအား တွေက မင်းသား နဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး ကွာခြား နေပါသေးတယ်..."

စစ်ဝတ်တန်ဆာ ကို ဆင်မြန်း ထားသော အမျိုးသား ကြီး က ပြန်လည် ချေပ လိုက်လေသည်။

ဆုဖုန်း ယဇ်ပုရောဟိတ် ကြီး သည် ထို လူနှစ်ယောက် ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့် လိုက်ပြီး ဘာမှ ဆက်လက် ပြောဆို ခြင်း မရှိတော့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဆက်ပြီး ပြောနေမည် ဆိုပါက ကိုယ့် လူတွေကို ကိုယ်တိုင် ပြန်လည် တိုက်ခိုက် နေသလို ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလော။

အကြောင်းမူကား သူတို့ ရွေးချယ် လိုက်သော အချိန် က အလယ်ပိုင်း ဒေသ ၏ သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ တိုက်ပွဲ ပြီးဆုံး သွားသည့် အချိန် နှင့် ကွက်တိ ကျနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ရည်ရွယ်ချက် မှာ အလယ်ပိုင်း ဒေသ မှ မျိုးဆက်သစ် လူငယ် သိုင်းပညာရှင် များကို ကျင့်ကြံ ရန် အချိန် လုံးဝ မပေးလို သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

သူတို့ ကတော့ ဤ ကိစ္စ အတွက် အချိန် အတော်ကြာ ကြိုတင် ပြင်ဆင် ထားခဲ့ကြ လေသည်။ ယခု အချိန် တွင် ဇာကူမု သည် ရှန်ရှန်း ယွမ်ယင်း နောက်ပိုင်းအဆင့် ၏ အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိ နေပြီ ဖြစ်ရာ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် အရ ဆိုလျှင် အလွန် ကြီးမားသော ကွာဟချက် ကြီး တစ်ခု ရှိနေခဲ့လေပြီ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့ ဤ တစ်ကြိမ် လာရောက် ရခြင်း ၏ ရည်ရွယ်ချက် များ ထဲမှ တစ်ခု မှာ မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း များ ၏ အစွမ်းထက် မှု ကို ပြသ လိုသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ပထမဆုံး အနေဖြင့် မျိုးဆက်သစ် လူငယ် များ ထဲတွင် အလယ်ပိုင်း ဒေသ မှ ပါရမီရှင် များ အားလုံး ကို အနိုင်ယူ ဖိနှိပ် ရမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ကြောင့် ပင် သူတို့ သည် အလယ်ပိုင်း ဒေသ ၏ တော်ဝင်နန်းတော် မှ ခွင့်ပြုချက် ကို ရရှိ သည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလယ်ပိုင်း ဒေသ နယ်နိမိတ် အတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပင် ဝင်ရောက် လာခဲ့ကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း များ ၏ အရှိန်အဝါ များကို တစ်ဆင့်ချင်း စုဆောင်း နိုင်ရန် အတွက် အလယ်ပိုင်း ဒေသ ၏ နယ်စပ် ပြည်နယ် များ မှ စတင် ကာ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ရှိ အလယ်ပိုင်း ဒေသ မှ မဟာသိုင်းသခင် များကို အဆက်မပြတ် စိန်ခေါ် တိုက်ခိုက် ခဲ့ကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဓမ္မရုပ်တုအဆင့် အောက် တွင် မည်သူ ကမျှ ဇာကူမု ၏ နတ်လက်သီး များကို ခုခံ နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ကြချေ။ သူတို့၏ ရည်မှန်းချက် များ လည်း တစ်ဝက် ခန့် အောင်မြင် သွားခဲ့လေပြီ။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင် ရှိ အလယ်ပိုင်း ဒေသ မှ သိုင်းပညာရှင် များ ၏ ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့ နေသော မျက်ဝန်း များကို ကြည့်ရင်း သူတို့၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းသာ နေကြလေသည်။

အလယ်ပိုင်း ဒေသ နှင့် မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း မြက်ခင်းပြင် တို့ အကြား ရှိ ပဋိပက္ခ များမှာ နှစ်ပေါင်း ထောင်နှင့်ချီ ၍ ကြာမြင့် ခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကာလ တစ်လျှောက်လုံး တွင် မြက်ခင်းပြင် တော်ဝင် နန်းတော် ဖြစ်စေ အလယ်ပိုင်း ဒေသ ၏ တော်ဝင်နန်းတော် ဖြစ်စေ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲ မှုများ ဖြစ်ပေါ် ခဲ့ကြ လေသည်။ သို့သော် သူတို့ နှစ်ဖက် ကြားရှိ ရန်ငြိုး ရန်စ များ ကတော့ တစ်ခါမျှ ရပ်တန့် သွားခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

မြက်ခင်းပြင် တော်ဝင် နန်းတော် အတွက်တော့ အကြီးမားဆုံး သော ဂုဏ်ကျက်သရေ မှာ တောင်ဘက် သို့ ဆင်းကာ နဂါး ကို အရှင်လတ်လတ် ဖမ်းဆီး နိုင်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ခုနစ်ရာ ကျော် က တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် မတိုင်မီ အရှေ့ပိုင်း မှ နိုင်ငံတော် တစ်ခု ၏ ဧကရာဇ်မင်း သည် မြက်ခင်းပြင် တော်ဝင် နန်းတော် ၏ ဖမ်းဆီး ခြင်းကို ခံခဲ့ရပြီး မြောက်ပိုင်း သို့ ခေါ်ဆောင် သွားခြင်း ခံခဲ့ရလေသည်။ နောက်ပိုင်း တွင် တာ့ကျိုး ဧကရာဇ် ကြီး သာ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက် လာခြင်း မရှိခဲ့ပါက ယခု အချိန်တွင် မြက်ခင်းပြင် တော်ဝင် နန်းတော် သည် အလယ်ပိုင်း ဒေသ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ကာ လောက ကြီး ၏ အသီးအနှံ အပေါများဆုံး ဖြစ်သော မြေနေရာ ကြီး ကို အပိုင် သိမ်းထား နိုင်မည် မှာ အသေအချာ ပင်ဖြစ်သည်။

"အကယ်လို့များ အမြုတေ အဆင့် မှာသာ တိုက်ခိုက် ခဲ့ရမယ် ဆိုရင် ကျန်းချဲ့ က ကျုပ် နဲ့ သရေ ကျနိုင်ကောင်း ကျနိုင် လိမ့်မယ် ဒါပေမဲ့ အခုချိန်မှာ သူက ရှန်ရှန်းအဆင့် ကို အခုမှ တက်လှမ်း ထားတာလေ ကျုပ် ကတော့ ဆယ်နှစ် ထက်မနည်း အချိန်ယူ ပြီး ကြိုတင် ပြင်ဆင် ထားခဲ့တာ သူက ကျုပ်ရဲ့ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး ဒီတစ်ကြိမ် ကျုပ်က အလယ်ပိုင်း ဒေသ က လူတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသွားအောင် လုပ်ပြမယ် အလယ်ပိုင်း ဒေသ က သိုင်းပညာရှင် တွေက မြက်ခင်းပြင် က သိုင်းပညာရှင် တွေရဲ့ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာကို ပြသမယ် ဒီ လောက ကြီး ရဲ့ နံပါတ်တစ် နေရာ က ကျုပ်ရဲ့ နေရာပဲ..."

ဇာကူမု က အလွန် ယုံကြည်ချက် အပြည့် ဖြင့် အသံကျယ်ကျယ် ကြွေးကြော် လိုက်လေသည်။

ဤ လမ်းတစ်လျှောက်လုံး တွင် သူသည် အလယ်ပိုင်း ဒေသ မှ မဟာသိုင်းသခင် အများအပြား ကို အနိုင်ယူ ခဲ့ပြီး နာမည် ကျော်ကြား သော ပါရမီရှင် အများစု သည်ပင် သူ၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ခဲ့ချေ။ ဤ အရာများ က သူ၏ အရှိန်အဝါ များကို အထွတ်အထိပ် သို့ တွန်းပို့ လိုက်ပြီး သူ၏ စွမ်းအား များကိုပါ အကြီးအကျယ် တိုးတက် လာစေခဲ့လေသည်။

ထို အရာများ အပြင် အလယ်ပိုင်း ဒေသ ၏ ပါရမီရှင် သိုင်းပညာရှင် များ အားလုံး သည် ယခုမှ သာ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံ ပြီး အဆင့် တက်လှမ်း လာကြ သူများ ဖြစ်ရာ အားသာချက် က သူ၏ ဘက်တွင် အပြည့်အဝ ရှိနေကြောင်း ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထား လေသည်။ အကယ်၍ သူသာ ဤ အလယ်ပိုင်း ဒေသ ခရီးစဉ် တွင် အလယ်ပိုင်း ဒေသ ၏ တော်ဝင်နန်းတော် ကို အကြီးအကျယ် အရှက်ကွဲ အောင် လုပ်ဆောင် နိုင်မည် ဆိုပါက သူ ပြန်ရောက် သွားသည့် အချိန်ကျလျှင် အနာဂတ် မြက်ခင်းပြင် ၏ ခေါင်းဆောင်ကြီး တစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် အလွန် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက် များကို ပိုင်ဆိုင် နိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

"ဒီ တစ်ကြိမ် ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်း လုံးဝ ပေါ့ဆ လို့ မရဘူး ကျုပ် စုဆောင်း ထားတဲ့ သတင်း တွေ အရ ဆိုရင် အလယ်ပိုင်း ဒေသ ရဲ့ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် တွေ ထဲက ဗုဒ္ဓဘာသာ ဂိုဏ်း က ဆန်းကျန့် ဘုန်းကြီး က အခုချိန်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ် နေပြီး တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံ နေတယ် တာအို ဂိုဏ်း က လီရွှမ်ကျန်း ကလည်း အလယ်ပိုင်း ပြည်နယ် ထဲမှာ မရှိဘူး ချင်းထျန်း မိစ္ဆာ ဂိုဏ်း က ချူးဟယ် ကတော့ တော်ဝင်နန်းတော် အတွက် ဝင်တိုက် ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး ကောင်းကင်ဓားတောင် က ချန်ဖျင် ကလည်း အလယ်ပိုင်း ဒေသ ကနေ ထွက်သွား ပြီး ပင်လယ်ရပ်ခြား ကို ပြန်သွားပြီ ပိုင်လု စာသင်ကျောင်း က ကျန်းဖျင် ကလည်း တိုက်ပွဲ ကို တမင်သက်သက် ရှောင်လွှဲ နေတယ် မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက် က နှစ်ယောက်တည်း ပဲ ရှိတော့တယ် တစ်ယောက် က လုကျဲ့ယွင် လို့ ခေါ်တယ် အခုချိန်မှာ တော်ဝင်နန်းတော် ဆီကို ဝင်ရောက် ခိုလှုံ သွားပြီး နန်းတော် ထဲမှာ ရှိနေတယ် နောက် တစ်ယောက် ကတော့ အစောက ပြောခဲ့တဲ့ ကျန်းချဲ့ ပဲ ဒီလူက အရမ်းကို သာမန် မဟုတ်ဘူး သူက အလယ်ပိုင်း ဒေသ ရဲ့ ဒီ ခေတ် တစ်ခေတ်လုံး မှာ အစွမ်းထက်ဆုံး လူ ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိတယ် သူက ရှန်ရှန်းအဆင့် ကို အခုမှ တက်လှမ်း ထားတာ ဆိုပေမဲ့ လုံးဝ အထင်သေး လို့ မရဘူး လိုအပ်လာရင် မင်း အဲ့ဒီ ပစ္စည်း ကို ထုတ်သုံး ရလိမ့်မယ်..."

ဆုဖုန်း ယဇ်ပုရောဟိတ် ကြီး က တည်ကြည် လေးနက်စွာ ဖြင့် သတိပေး လိုက်လေသည်။

ဇာကူမု အချိန်အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ် နေပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်များ က ဘေးပတ်ဝန်းကျင် ရှိ အလယ်ပိုင်း ဒေသ မှ သိုင်းပညာရှင် များ အပေါ်သို့ ကျရောက် သွားလေသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာ ပေါ်ရှိ မျိုးစုံသော အမူအရာ များကို ကြည့်ရင်း သူ၏ အေးစက်စက် မျက်ဝန်း များ ထဲတွင် မာန ထောင်လွှား မှုများ နှင့် ယုံကြည်မှု များ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင် လာလေသည်။

"ကျန်းချဲ့ ပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဘယ်သူပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျုပ် သေချာပေါက် အနိုင်ယူ ပြမယ်..."

"သာမန် ဇာကူမု က သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါ တွေကို မြှင့်တင်ဖို့ သာမန် ပြိုင်ဘက် တွေကိုပဲ ရွေးချယ် ပြီး တိုက်ခိုက် ခဲ့တာပါ ဒါက ဘာများ ထူးဆန်း လို့လဲ နှိုင်းယှဉ် ကြည့်မယ် ဆိုရင် အရင်တုန်းက ကျန်းညီလေး လောက တစ်ခွင်လုံး က ပါရမီရှင် တွေ အားလုံး ကို အနိုင်ယူ ခဲ့တာနဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး အလှမ်းဝေး ပါသေးတယ်..."

မြို့တော် အတွင်း။

အမြင့်ဆုံးသော မျှော်စင် ကြီး တစ်ခု ၏ အပေါ်တွင် လုကျဲ့ယွင် နှင့် ကျန်းချဲ့ တို့ သည် မကြာမီ ရောက်ရှိ လာတော့မည့် တိုက်ပွဲ အကြောင်းကို စကားစမြည် ပြောဆို နေကြလေသည်။

မူလက ကျန်းချဲ့ သည် ဇာကူမု ကို အနိုင်ယူ ပြီးသည့် အချိန်ထိ အနက်ရောင်ရုံးတော် အတွင်း၌ သာ နေထိုင် ကာ အချိန် ဖြုန်းရန် ရည်ရွယ် ထားခဲ့လေသည်။ ထို အချိန် ကာလ အတွင်း မလိုအပ်သော ပြဿနာ များ မဖြစ်ပေါ် စေရန် အတွက် အခြား သူများ၏ ဖိတ်ခေါ် မှုများကို လည်း တစ်ခုချင်း စီ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆန် ခဲ့လေသည်။

သို့သော် ချွင်းချက် အနေဖြင့် လူတစ်ယောက် တော့ ရှိလေသည်။ ထိုသူ မှာ လုကျဲ့ယွင် ပင်ဖြစ်သည်။ တစ်ဖက်လူ က ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ အနက်ရောင်ရုံးတော် သို့ လာရောက် ဖိတ်ခေါ် သည်ကို သူ အနေဖြင့် လုံးဝ ခေါင်းမာမာ ဖြင့် ငြင်းဆန် ၍ မရနိုင်ချေ။ အကျိုး အပြစ် များကို ချိန်ဆ ကြည့်ပြီးနောက် တစ်ဖက်လူ နှင့်အတူ ဤ နေရာသို့ လိုက်ပါ လာကာ သေရည် သောက်သုံး ရင်း စကားစမြည် ပြောဆို ရန် ဆုံးဖြတ် ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

စကားစမြည် ပြောဆို နေစဉ် အတွင်း လုကျဲ့ယွင် က အရင်ဆုံး ယခင်က မင်္ဂလာဆောင် သို့ မလာရောက် နိုင်ခဲ့သည့် အတွက် တောင်းပန် စကား ဆိုလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အချိန်ကိုက် ပင် စကားလမ်းကြောင်း ကို ဇာကူမု ၏ အပေါ်သို့ လွှဲပြောင်း လိုက်လေသည်။

"လုအစ်ကိုကြီး က အရမ်း မြှောက်ပင့် ပြောလွန်း နေပါပြီ အဲ့ဒီ အချိန်ကျရင် လုအစ်ကိုကြီး ကိုယ်တိုင်ပဲ အဲ့ဒီလူကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူ နိုင်မှာပါ..."

ကျန်းချဲ့ က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူ ၏ မြှောက်ပင့် ပြောဆို မှုများ ကို လုံးဝ အလေးမထားချေ။

လုကျဲ့ယွင် က လက်ယမ်း လိုက်လေသည်။

"တကယ်တော့ ကျုပ်ကို အရင် ထွက်တိုက် ခိုင်းတာ က ဇာကူမု ရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းအား ကို စမ်းသပ် ဖို့ နဲ့ တော်ဝင်နန်းတော် ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ကို ထိန်းသိမ်း ဖို့ သက်သက် ဆိုတာ မင်းရော ကျုပ်ပါ ကောင်းကောင်း သိကြပါတယ် ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်းက အလယ်ပိုင်း ဒေသ ရဲ့ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် ဖြစ်ပြီး တော်ဝင်နန်းတော် ရဲ့ အစွမ်းထက်ဆုံး ဖဲချပ် ကြီး တစ်ခုလေ တကယ်လို့များ ဇာကူမု က မင်းကို ထွက်လာအောင် ဖိအား ပေးနိုင်မယ် ဆိုရင် သူ ရှုံးသွား ခဲ့ရင် တောင်မှ တော်ဝင်နန်းတော် အတွက် အများကြီး ဂုဏ်ယူ စရာ မရှိတော့ဘူး ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတာတော့ မင်း နိုင်တာက ဖြစ်သင့်တဲ့ ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်နေလို့ပဲ ရှုံးသွားရင်သာ မဖြစ်သင့် တာလေ စိတ်ချပါ ဒီ တစ်ပွဲ ကို ကျုပ် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက် သွားပါ့မယ် အဲ့ဒီလူကို အနိုင်မယူ နိုင်ဘူး ဆိုရင်တောင် မှ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် မှာ ဘယ်တော့မှ ပျောက်ကွယ် မသွားနိုင်တဲ့ ဒဏ်ရာ တွေ ချန်ထား ရစ်ခဲ့ပါ့မယ် တကယ်လို့များ ကျုပ် ကံကောင်းလို့ အနိုင် ရသွား ခဲ့ရင်တော့..."

"တကယ်လို့များ လုအစ်ကိုကြီး သာ အနိုင် ရသွားခဲ့မယ် ဆိုရင် သေချာပေါက် လောက တစ်ခွင်လုံး ကို ဟိန်းဟောက် သွားစေမှာပါ ကျုပ်တောင် လုအစ်ကိုကြီး ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး..."

လုကျဲ့ယွင် ၏ အကြည့်များ က ကျန်းချဲ့ ထံသို့ လေးနက်စွာ ကျရောက် သွားလေသည်။

"တကယ်လို့ ကျုပ် ကံကောင်းလို့ အနိုင် ရသွား ခဲ့မယ် ဆိုရင် တကယ့် အစစ်အမှန် အနိုင်ရ တဲ့သူ က ကျန်းညီလေး ပဲ ဖြစ်မှာပါ ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ ပြင်ပ လူတွေရဲ့ အမြင်မှာ သိုင်းစာရင်း ရဲ့ နံပါတ်ငါး နေရာမှာ ရှိနေတဲ့ ကျုပ်တောင် အနိုင်ရ နိုင်တယ် ဆိုရင် သိုင်းစာရင်း ရဲ့ နံပါတ်တစ် နေရာမှာ ရှိနေတဲ့ မင်းက ဘယ်လောက်တောင် အစွမ်းထက် နေမလဲ လို့ တွေးကြမှာ သေချာတယ်…”