အခန်း ၃၈၃

အခန်း (၃၈၃) ကျုပ်မှာ အကြံတစ်ခုရှိတယ်... ကျန်းချဲ့ကို သေချာပေါက် ကိုင်တွယ်နိုင်တယ်

လုကျဲ့ယွင် ဤသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ လည်း အလျင်အမြန်ပင် သဘောပေါက်သွားလေသည်။

ကိစ္စများက အမှန်တကယ်ပင် ဤအတိုင်း ဖြစ်နေပုံရချေသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ တိုက်ပွဲက လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် သူတို့နှင့် ပတ်သက်သော အထင်အမြင်များကို အပြည့်အဝ ကိုယ်စားပြုနေလေသည်။ ကျန်းချဲ့ က နံပါတ်တစ် နေရာကို အငြင်းပွားဖွယ်ရာ မရှိဘဲ သိမ်းပိုက်ထားနိုင်ခဲ့ပြီး နံပါတ်ငါး နေရာမှ လုကျဲ့ယွင် နှင့် အလွန် ကြီးမားသော ကွာဟချက် ကြီး တစ်ခု ရှိနေလေသည်။

တကယ်လို့ လုကျဲ့ယွင် သာ ဇာကူမု ကို အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့မည် ဆိုပါက ပြင်ပလူများ၏ အမြင်တွင် ကျန်းချဲ့ က ပို၍ပင် အစွမ်းထက်နေကြောင်း တွေးထင်သွားကြမည် ဖြစ်လေသည်။ သူ ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်စရာ ပင် မလိုဘဲ သူ့ထက် အများကြီး နိမ့်ကျနေသော နံပါတ်ငါး ကပင် တစ်ဖက်လူကို အနိုင်ယူနိုင်သည် ဆိုပါက သူ၏ စွမ်းအား အစစ်အမှန် ကို ထပ်ပြီး တွေးတော နေစရာ လိုသေးသလား။

"ဒီလိုဆိုမှတော့ လုအစ်ကိုကြီးသာ ဒီတစ်ကြိမ် အနိုင်ရသွားခဲ့မယ် ဆိုရင် ကျုပ်က ပိုပြီးတော့တောင် အကျိုးအမြတ် များသွားဦးမှာပဲ ကျုပ်ကတော့ လုအစ်ကိုကြီး ရဲ့ အခွင့်ကောင်း ကို အသုံးချပြီး အကျိုးခံစားရဖို့ပဲ မျှော်လင့်ပါတယ် ဟားဟားဟား"

အကယ်၍ ကိုယ်တိုင် ဝင်မတိုက်ရဘဲ လေဝိညာဉ်နတ်ပုတီးစေ့ ကို ရရှိနိုင်မည် ဆိုပါက သေချာပေါက် အကောင်းဆုံး ပင်ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူနှင့် ချန်ချင်းဖန် တို့၏ သဘောတူညီချက် အရ သူ ကိုယ်တိုင် ဝင်တိုက်သည်ဖြစ်စေ မတိုက်သည်ဖြစ်စေ လေဝိညာဉ်နတ်ပုတီးစေ့ ကို သူ့အား မဖြစ်မနေ ပေးအပ်ရမည် ဖြစ်လေသည်။ ဤသည်မှာ လုံးဝ အရှုံးမရှိသော ကိစ္စ ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒီတစ်ပွဲမှာ ကျုပ်သာ ကံကောင်းလို့ အနိုင်ရသွားခဲ့မယ် ဆိုရင် ကိစ္စတွေ ပြီးသွားတဲ့ အခါကျရင် ကျန်းညီလေး က ကျုပ်ကို သေရည် တိုက်ရမယ်နော် ဒါပေမဲ့ နာမည်ကြီး ဝိညာဉ်သေရည် ဆယ်မျိုး ထဲက ဖြစ်မှ ရမယ် သာမန် သေရည်တွေ ဆိုရင်တော့ လုံးဝ လက်မခံဘူး"

လုကျဲ့ယွင် က ချက်ချင်းပင် တည်ကြည် လေးနက်သော လေသံဖြင့် အတိအလင်း တောင်းဆိုလိုက်လေသည်။

"ဒါတွေက ကိစ္စသေးသေးလေးတွေ ပါ ဒါပေမဲ့ ကျုပ် နည်းနည်း သံသယ ဖြစ်မိတာက လုအစ်ကိုကြီး က ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ရုတ်တရက်ကြီး တော်ဝင်နန်းတော် ရဲ့ ခေါ်ယူမှုကို လက်ခံလိုက်ရတာလဲ"

အမှန်တကယ်တော့ ဤ မေးခွန်းမှာ ကျန်းချဲ့ ဤကိစ္စကို စတင် သိရှိပြီး ကတည်းက ရင်ထဲတွင် ပေါက်ဖွား နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ လုကျဲ့ယွင် ၏ နာမည်ကျော်ကြားမှု ဖြင့်သာ ဆိုလျှင် အကယ်၍ စောစောစီးစီး သာ တော်ဝင်နန်းတော် သို့ ဝင်ရောက် ခိုလှုံ ခဲ့မည် ဆိုပါက ယခုထက် အများကြီး ပိုမို ကြီးမားသော အကျိုးကျေးဇူး များကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။ ယခု အချိန်ကျမှ တော်ဝင်နန်းတော် ၏ ခေါ်ယူမှုကို လက်ခံလိုက်ခြင်း မှာ အမှန်တကယ် ပင် အနည်းငယ် ထူးဆန်း လွန်းနေလေသည်။

လုကျဲ့ယွင် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားလေသည်။ ကျန်းချဲ့ ၏ မေးခွန်းကို မည်သို့ ပြန်လည် ဖြေကြားရမည်နည်း ဆိုသည်ကို စဉ်းစား တွေးတော နေလေသည်။ သို့သော် သူ၏ တွန့်ဆုတ် နေမှုကို ကျန်းချဲ့ ကောင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျုပ်က စပ်စုချင်ရုံ သက်သက်ပါ လုအစ်ကိုကြီး အနေနဲ့ အရမ်းကြီး ဂရုစိုက် နေစရာ မလိုပါဘူး"

"ကျန်းညီလေး ကို မဖုံးကွယ် ပါဘူး ကျုပ် အနေနဲ့ တော်ဝင်နန်းတော် ဆီကို ဝင်ရောက် ခိုလှုံ ခဲ့ရတာက ကိုယ့်အတွက် အားကိုးရမယ့် ကျောထောက်နောက်ခံ တစ်ခု ရှာချင်လို့ သက်သက်ပါ ကျုပ်ရဲ့ အရည်အချင်း တွေနဲ့ ဆိုရင် နတ်ဘုရား ဂိုဏ်းကြီး တွေကလည်း လက်ခံချင် လက်ခံ လာနိုင်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ကျုပ်ရဲ့ အသက်အရွယ် နဲ့ နောက်ခံ အဆင့်အတန်း အရ ဆိုရင် သူတို့က ကျုပ်ကို ဘယ်တော့မှ အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှာ မဟုတ်ဘူး တော်ဝင်နန်းတော် တစ်ခုတည်းကသာ ဒီအချက်ကို ဂရုမစိုက်နိုင်တာလေ တကယ်တမ်း တွက်ကြည့်မယ် ဆိုရင် ဒါက ကျုပ်ရဲ့ အားသာချက် လို့တောင် ဆိုလို့ ရနိုင်သေးတယ် ရှန်ရှန်းအဆင့် ဆိုတာက အပြင်ပန်း ကြည့်ရင် သိုင်းလောက မှာ ခြေကုပ် ယူနိုင်ဖို့ လုံလောက်နေပြီလို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တမ်းက ပြည်နယ် တစ်ခုစာ အတွက်ပဲ လုံလောက်တာပါ အလယ်ပိုင်း ဒေသ တစ်ခုလုံးမှာ နေရာ တစ်နေရာ ရဖို့ ဆိုတာ အနောက်ကနေ ထောက်ခံ ပေးမယ့် အင်အားစု သာ မရှိဘူး ဆိုရင် ရှေ့တစ်လှမ်း တိုးဖို့တောင် အရမ်းကို ခက်ခဲလွန်းတယ်"

"လုအစ်ကိုကြီး ရဲ့ အခက်အခဲ ကလည်း ကျုပ်ရဲ့ အခက်အခဲ တွေပါပဲ"

လုကျဲ့ယွင် ၏ စကားများ အပေါ် ကျန်းချဲ့ နည်းနည်းလေး မျှပင် မယုံကြည်ချေ။ သို့သော် တစ်ဖက်လူ က ဤသို့ ရှင်းပြ နေမှတော့ သူကလည်း အတင်းအကျပ် အပြစ်ရှာ မနေတော့ဘဲ တစ်ဖက်လူ ၏ စကား အတိုင်းသာ အလိုက်သင့် ပြန်ပြော လိုက်လေသည်။ လျှို့ဝှက်ချက် ဆိုသည်မှာ လူတိုင်း တွင် ကိုယ်စီ ရှိတတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလော။

“ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်…”

သူတို့ နှစ်ဦး စကားစမြည် ပြောဆို နေစဉ် မှာပင် အခန်း အပြင်ဘက် မှ ရုတ်တရက် တံခါး ခေါက်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ် လာလေသည်။

ကျန်းချဲ့ သည် နတ်ဘုရား အာရုံ ဖြင့် တစ်ချက် ဖတ်ရှု လိုက်ပြီးနောက် မျက်ဝန်းများ အနည်းငယ် ထူးဆန်း သွားကာ လုကျဲ့ယွင် ကို ကြည့်လျက် မေးလိုက်လေသည်။

"အပြင်ဘက် က လူက လုအစ်ကိုကြီး ရဲ့ ဧည့်သည် လား"

"ဒီနေ့ ကျုပ်က ကျန်းညီလေး တစ်ယောက်တည်း ကိုပဲ ဖိတ်ထားတာပါ"

လုကျဲ့ယွင် ၏ စကားသံ ဆုံးသည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခန်း အတွင်းသို့ အပြင်ဘက် မှ အသံ တစ်သံ ပျံ့လွင့် လာလေသည်။

"ကျုပ်က ကျီချန်ရှန်း ပါ ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ကြီး ဒီမှာ ရှိနေတယ် လို့ ကြားလို့ တမင်သက်သက် လာပြီး နှောင့်ယှက် ရတာပါ"

ကျန်းချဲ့ ၏ အကြည့်များ လှုပ်ရှား သွားလေသည်။ ကျီချန်ရှန်း ဆိုသည့် နာမည် က သူ့အတွက် လုံးဝ သူစိမ်း မဟုတ်ချေ။ ယွမ်ခန်းဧကရာဇ် ကျီဝမ်ဟောက် ၏ တတိယ မင်းသား ဖြစ်ပြီး မိဖုရားကြီး ၏ သားတော် အကြီးဆုံး ဖြစ်ကာ အိမ်ရှေ့စံ နေရာကို ယှဉ်ပြိုင် ရန် မျှော်လင့်ချက် အကြီးမားဆုံး သော မင်းသား သုံးပါး ထဲတွင် တစ်ပါး အပါအဝင် ဖြစ်လေသည်။ မြို့တော် အတွင်း၌ ပညာရှိ ပြီး စွမ်းရည် ရှိသော မင်းသား အဖြစ် နာမည် ကြီးပြီး အစောက သူ့ထံသို့ ဖိတ်စာ ပေးပို့ ခဲ့သူ များ ထဲတွင် လည်း သူ ပါဝင် လေသည်။

"တတိယ မင်းသား ဝင်လာခဲ့ပါ"

လုကျဲ့ယွင် မတ်တတ် ထရပ် လိုက်ပြီး တံခါးဝ သို့ လျှောက်သွား ကာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တံခါး ဖွင့်ပေး လိုက်လေသည်။

အလွန် ထူးခြား ပြောင်မြောက်သော အရှိန်အဝါ များကို ထုတ်လွှတ် နေပြီး ပိုးသား ဝတ်ရုံ ကို ဆင်မြန်း ထားသော ကျီချန်ရှန်း သည် အစေခံ အချို့ နှင့် အတူ အဖြူရောင် ဝတ်စုံ နှင့် အမျိုးသမီး တစ်ယောက် ကို ခေါ်ဆောင် ကာ တံခါးဝ တွင် ရပ်နေလေသည်။ လုကျဲ့ယွင် တံခါး လာဖွင့် ပေးသည် ကို မြင်သောအခါ လက်ယှက် ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"လုသခင်ကြီး လာပြီး နှောင့်ယှက် မိတဲ့ အတွက် အားနာ ပါတယ်ဗျာ"

"တတိယ မင်းသား က အရမ်း အားနာ လွန်းနေပါပြီ ဝင်ခဲ့ပါ"

လာသူက ဧည့်သည် ပင်ဖြစ်သည်။ လုကျဲ့ယွင် အနေဖြင့် ကျီချန်ရှန်း ၏ အနာဂတ် ဇာတ်သိမ်း မှာ သိပ်ပြီး မကောင်းနိုင် ကြောင်း ကြိုတင် သိရှိ ထားသော်လည်း ၎င်းမှာ အနာဂတ် ကိစ္စ သာ ဖြစ်ပြီး သူ့အတွက် ကြီးကြီးမားမား သက်ဆိုင်မှု မရှိသဖြင့် အေးစက်စက် မျက်နှာထား ဖြင့် လုံးဝ ဆက်ဆံ မည် မဟုတ်ချေ။ ချက်ချင်းပင် တစ်ဖက်လူ ကို အခန်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် ရန် ဖိတ်ခေါ် လိုက်လေသည်။

ကျီချန်ရှန်း က ခေါင်း ညိတ် လိုက်လေသည်။ လုကျဲ့ယွင် ၏ အရှေ့တွင် သူသည် အလွန် မာနကြီးသော အမူအရာ ကို ထိန်းသိမ်း ထားဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။ ရိုးရှင်းစွာ တုံ့ပြန် လိုက်ပြီးနောက် လုကျဲ့ယွင် ၏ ဘေးမှ ဖြတ်ကျော် သွားကာ အရှေ့ဘက် တွင် ရှိနေသော ကျန်းချဲ့ ၏ အနီးသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွား လိုက်ပြီး မျက်နှာ ပေါ်တွင် အပြုံး များ ပေါ်လွင် လာလေသည်။

"ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ကြီး ကျုပ် ရုတ်တရက် ကြီး လာရောက် နှောင့်ယှက် မိတာကို ခွင့်လွှတ် ပေးပါဗျာ"

"တတိယ မင်းသား က အရမ်း အားနာ လွန်းနေပါပြီ"

ကျန်းချဲ့ လည်း မတ်တတ် ထရပ် ကာ ယဉ်ကျေးစွာ တုံ့ပြန် လိုက်ပြီး မျက်နှာ ပေါ်တွင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ အပြုံး တစ်ခု ပေါ်လွင် နေလေသည်။ ချန်ချင်းဖန် က သူ့ကို အထူး တကူး သတိပေး ထားခဲ့ သည်မှာ မပြောနှင့် အကယ်၍ သတိ မပေးထား ခဲ့လျှင် တောင်မှ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် ဤ အိမ်ရှေ့စံ နေရာ လုသည့် တိုက်ပွဲ တွင် ပါဝင် ပတ်သက် ရန် လုံးဝ စိတ်ဝင်စား မှု မရှိချေ။ အကြောင်းမူကား ဤ ကိစ္စ က သူ့အတွက် မည်သည့် အကျိုးကျေးဇူး မျှ မရှိသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"ကျုပ်က မြို့တော် ထဲမှာပဲ အချိန် အကြာကြီး နေထိုင် ခဲ့ရပေမဲ့ ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ကြီး ရဲ့ နာမည် ကြီး ကိုတော့ အမြဲတမ်း ကြားနေရတာပါ အထူးသဖြင့် သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ တိုက်ပွဲ မှာ လောက တစ်ခွင်လုံး က ပါရမီရှင် တွေ အားလုံးကို အနိုင်ယူ နိုင်ခဲ့တာက ကျုပ်ကို အရမ်းကို လေးစား အားကျ စေခဲ့တယ် ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ကြီး မင်္ဂလာဆောင် တုန်းက ကျုပ် တကယ်ကို အချိန် မပေးနိုင် ခဲ့လို့ အရမ်းကို နှမြော မိပါတယ်"

"ကိစ္စ မရှိပါဘူး တတိယ မင်းသား က အလုပ် အရမ်း များနေတော့ ကျုပ် နားလည် ပေးနိုင်ပါတယ်"

ကျန်းချဲ့ က မိမိ အပေါ် ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ဆက်ဆံ နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျီချန်ရှန်း ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ဝမ်းသာ ပျော်ရွှင် သွားရလေသည်။ ဤ တစ်ကြိမ် သူ၏ အစ်ကို နှစ်ယောက် ထက် အရင်ဦးအောင် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ဤ နေရာသို့ လာရောက် ခဲ့ခြင်းမှာ အမှန်တကယ် ပင် မှားယွင်း ခြင်း မရှိခဲ့ကြောင်း ခံစား လိုက်ရလေသည်။

ချက်ချင်းပင် မတ်တတ် ရပ်လိုက်ပြီး သူ့နောက်မှ လိုက်ပါ လာသော လူ အနည်းငယ် ကို လှည့်ကြည့် ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီ လူကတော့ နာမည် အရမ်း ကြီးတဲ့ ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ကျန်းချဲ့ ပဲ သူ့ရဲ့ အောင်မြင် မှုတွေကို မင်းတို့ အားလုံး ကောင်းကောင်း သိပြီးသား ဖြစ်မှာပါ ကျုပ် အများကြီး မိတ်ဆက် မပေးတော့ဘူး"

"ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ကြီး ရဲ့ နာမည် ကို ကြားနေရတာ ကြာပါပြီ ဒီနေ့မှ တွေ့ခွင့် ရတာ တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ပါဘူး"

"ဟုတ်ပါတယ် ဟုတ်ပါတယ်"

အခြား လူများ ကလည်း ချက်ချင်းပင် ထောက်ခံ အားပေး စကား များ ပြောဆို လိုက်ကြလေသည်။

ထို့နောက် ကျီချန်ရှန်း က ဆက်ပြော လိုက်လေသည်။

"ကျန်းညီလေး ဒီ လူကတော့ ထုံးတမ်းစဉ်လာ ဌာန က ဒုတိယ ဝန်ကြီး ရဲ့ သား ယန်ကျိုး ပါ ဒီ လူကတော့ ရာထူးခန့်အပ်ရေး ဌာန က အရာရှိ ရဲ့ သား ဟူယန် ပါ သူက ပိုင်လု စာသင်ကျောင်း မှာ ပညာ သင်ကြား နေတာပါ ဒီ မိန်းကလေး ကတော့ စစ်မက်ရေးရာ ဌာန က အရာရှိကြီး ရဲ့ သမီး ရွှီချိုးယွဲ့ ပါ ကျုပ်ရဲ့ ကြင်ယာတော် မိဖုရား ပါပဲ"

ကျန်းချဲ့ သည် ကျီချန်ရှန်း ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့် လိုက်ပြီး မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကျုံ့သွားလေသည်။

ဤ ကောင် က ဘယ် ကနေ ရလာတဲ့ ယုံကြည်မှု တွေနဲ့ ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီး ဖော်ရွေ နေရတာလဲ ဆိုတာကို သူ အပြည့်အဝ နားမလည် နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရလေသည်။ အဆင့်အတန်း မရှိတဲ့ ခွေးတွေ ကြောင်တွေ အကုန်လုံး ကို သူ့ အနားကို ခေါ်လာ ပြီး မိတ်ဆက် ပေးနေလေသည်။ ဤ လူငယ်များ သည် သာမန် အရာရှိ ကြီးများ ၏ သားသမီး များ သာ ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ အဖေ များ ကိုယ်တိုင် လာမည် ဆိုလျှင် တောင်မှ သူတို့၏ ရာထူး အဆင့်အတန်း မှာ ကျန်းချဲ့ လောက် မြင့်မား လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ တွေ့ဆုံ သည့် အချိန် တွင် သူ့ကို အရင်ဆုံး အရိုအသေ ပေးရမည် သာဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် တိုက်ရိုက် ကြီး မျက်နှာ ပျက်အောင် လုပ်မည် တော့ မဟုတ်ချေ။ ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ သာ ညိတ်ပြ လိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထား ဖြင့် မိမိ အတွက် လက်ဖက်ရည် တစ်ခွက် ငှဲ့ကာ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဖြည်းညင်းစွာ သောက်သုံး နေလိုက်လေသည်။

ဘေးနား တွင် ရှိနေသော လုကျဲ့ယွင် ကတော့ ကျီချန်ရှန်း ၏ မရည်ရွယ် သော လျစ်လျူရှု မှုကို ခံလိုက် ရသဖြင့် ဘေး တွင် ရပ်ကာ စကား တစ်ခွန်း မျှ ဝင်မပြော တော့ချေ။

အမှန်တကယ်တော့ ကျီချန်ရှန်း သည်လည်း အစွမ်းထက် ပါရမီရှင် အသစ် တစ်ယောက် ဖြစ်သော လုကျဲ့ယွင် ကို ဆွဲဆောင် စည်းရုံး ချင်စိတ် ရှိခဲ့လေသည်။ သို့သော် ကျန်းချဲ့ ကို တွေ့လိုက် ရပြီးနောက် တွင်တော့ လုကျဲ့ယွင် ၏ အရေးပါမှု ကို သူ အကြီးအကျယ် လျှော့ချ လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ လုကျဲ့ယွင် သည် မြို့တော် သို့ အခုမှ ရောက်ရှိ လာသူ ဖြစ်ပြီး မည်သည့် နောက်ခံ အင်အားစု မှ မရှိချေ။ သူ၏ စွမ်းအား နှင့် အလားအလာ များက အလွန် သာမန် မဟုတ်ဘူး ဆိုလျှင်တောင် မှ ကျန်းချဲ့ နှင့် နှိုင်းယှဉ် ပါက အများကြီး ကွာခြား လွန်းနေသေးလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် မင်းသား တစ်ပါး ၏ မာန ထောင်လွှား မှုများ အလိုအလျောက် ပေါက်ဖွား လာခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"ကျန်းညီလေး ကျုပ် ဒီ တစ်ကြိမ် လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် က မနက်ဖြန် ကျုပ်ရဲ့ အိမ်တော် မှာ လာပြီး စကားစမြည် ပြောဖို့ ဖိတ်ခေါ် ချင်လို့ပါ အဲ့ဒီ အချိန်ကျရင် ကျုပ်က နန်းတွင်း ထဲက အရာရှိ ကြီး တချို့ကို ဖိတ်ထား ဦးမှာပါ ဒါဆိုရင် ကျန်းညီလေး လည်း မိတ်ဆွေ သစ်တွေ အများကြီး ထပ်တိုး လာနိုင်တာပေါ့"

မိမိ မိတ်ဆက် ပေးသော သူများ အပေါ် ကျန်းချဲ့ က သိပ်ပြီး စိတ်ဝင်စား မှု မရှိသည် ကို မြင်သောအခါ ကျီချန်ရှန်း ၏ မျက်ခုံး များ အလိုအလျောက် ပင့်တက် သွားလေသည်။ ကျန်းချဲ့ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွား ကြောင်း ကို ရိပ်မိ လိုက်သဖြင့် စကားလမ်းကြောင်း ကို အလျင်အမြန် ပင် ပြောင်းလိုက်လေသည်။

ဘေး တွင် အဖက် မလုပ် ခံရသော လူငယ် များ ကတော့ အနေရခက် စွာ ဖြင့် ပြုံးလိုက် ကြပြီး စကား တစ်ခွန်း မျှ ဝင်မပြော ရဲကြတော့ချေ။

"မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း သံတမန် တွေက မနက်ဖြန် ဆိုရင် မြို့တော် ကို ရောက်လာ တော့မှာ ကျုပ်က တိုက်ပွဲ အတွက် ပြင်ဆင် နေရဦးမှာ ဆိုတော့ တကယ်ကို အချိန် မပေးနိုင် ပါဘူး ထားလိုက် ပါတော့ဗျာ"

"သန်ဘက်ခါ လည်း ရပါတယ်"

ကျီချန်ရှန်း က ဆက်ပြော လိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ သည် ကျီချန်ရှန်း ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်လေသည်။ ယခု အချိန်တွင် သူ အမှန်တကယ် ပင် နားမလည် နိုင်အောင် ဖြစ်နေလေပြီ။

ကျီချန်ရှန်း ကဲ့သို့သော အိမ်ရှေ့စံ နေရာကို သိမ်းပိုက်နိုင်ဖို့ အလားအလာ အများဆုံး ရှိသည့် မင်းသား သုံးပါး ထဲမှ တစ်ပါး ဖြစ်သူ က ဘာကြောင့် ဤမျှလောက် အထိ လူမှု ဆက်ဆံရေး ညံ့ဖျင်း နေရသနည်း။ သူ ယခင်က တွေးတော ထားခဲ့သော အချက်အလက် များကို လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွား စေခဲ့လေသည်။ သာမန် မိသားစု ကြီး တစ်ခု မှ သခင်လေး တစ်ယောက် ဆိုလျှင် တောင်မှ ဤမျှလောက် အထိ အကင်းပါး မှု မရှိဘဲ နေမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ကျန်းချဲ့ မသိရှိသော အချက် မှာ ကျီချန်ရှန်း ၏ မူလ အရည်အချင်း မှာ အလွန် သာမန် မျှသာ ဖြစ်ပြီး သူ အိမ်ရှေ့စံ နေရာကို ယှဉ်ပြိုင် နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိနေရခြင်း မှာ သူ၏ နောက်ကွယ် တွင် လက်ရှိ မိဖုရားကြီး ရှိနေပြီး မိဖုရားကြီး ၏ သားတော် အကြီးဆုံး ဆိုသည့် အဆင့်အတန်း ကို ပိုင်ဆိုင် ထားသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ထို အရာများ အပြင် ယခုအခါ ကျန်းချဲ့ ၏ အရေးပါမှု က အလွန် မြင့်မား နေပြီး မင်းသား အများအပြား ၏ အာရုံစိုက် မှုကို ရရှိ နေလေသည်။ ကျီချန်ရှန်း သည် အခြား သူများထက် အရင်ဦးအောင် ကြိုးစားခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ဤ အခွင့်အရေး ကို လုံးဝ လက်လွှတ် မခံလိုဘဲ ကျန်းချဲ့ နှင့် အရင်ဆုံး ရင်းနှီးသော ဆက်ဆံရေး တစ်ခု တည်ဆောက် လိုနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤ အချက် ကပင် ကျန်းချဲ့ မကျေမနပ် ဖြစ်နေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိရှိ နေပါလျက် နှင့် သူ့ကို ပွဲတက် ရန် အတင်းအကျပ် ဖိတ်ခေါ် နေရခြင်း ၏ အကြောင်းရင်း များ ထဲမှ တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

သူ၏ အမြင် တွင် ကျန်းချဲ့ မကျေမနပ် ဖြစ်နေရခြင်း ၏ အဓိက အကြောင်းရင်း မှာ သူ ခေါ်ဆောင် လာသော ဤ လူအနည်းငယ် ထဲတွင် သူ၏ ကြင်ယာတော် မိဖုရား မှလွဲ၍ ကျန်သည့် လူများ အားလုံး သည် လူရာ မဝင်သော သူများ ဖြစ်နေသောကြောင့် ဟု ထင်မှတ် ထားလေသည်။ နောင်တစ်ချိန် တွင် သူ၏ အစစ်အမှန် အင်အားစု များ နှင့် သူ ဖိတ်ခေါ် ထားသော ဧည့်သည် များကို ကျန်းချဲ့ နှင့် မိတ်ဆက် ပေးလိုက်ပါက ကျန်းချဲ့ ၏ အမြင်များ သေချာပေါက် ပြောင်းလဲ သွားလိမ့်မည် ဟု သူ ယုံကြည် ထားလေသည်။

"ဒါဆိုရင် ကျုပ် ထပ်ပြီး မနှောင့်ယှက် တော့ပါဘူး သန်ဘက်ခါ ကျုပ် အိမ်တော် မှာ ကျန်းညီလေး လာမယ့် အချိန်ကို စောင့်နေပါ့မယ် ဪ ဒါနဲ့ လုသခင်ကြီး လည်း အဲ့ဒီနေ့ အားမယ် ဆိုရင် လာခဲ့လို့ ရပါတယ် ကျုပ်က သေချာပေါက် ကြိုဆို ပါတယ်"

ဤ ကိစ္စကို အလျင်အမြန် ပင် အတည်ပြု လိုက်ပြီးနောက် ကျီချန်ရှန်း သည် ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် သူ့ကို ဤမျှလောက် မျက်နှာ မထောက်ထား ဘဲ မနေရဲ လောက်ဟု တွေးတော လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် မတ်တတ် ရပ်ကာ နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာ ရန် ပြင်ဆင် လိုက်လေသည်။ တံခါးဝ သို့ ရောက်သည် နှင့် ရုတ်တရက် နောက်သို့ ပြန်လှည့် ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျန်းညီလေး လုသခင်ကြီး ဒီနေ့ သုံးစွဲ တဲ့ ကုန်ကျစရိတ် တွေကို ကျုပ် လူလွှတ်ပြီး ရှင်းခိုင်း လိုက်ပါပြီ ပြီးတော့ ဒီနေ့ ကျန်းညီလေး နဲ့ လုသခင်ကြီး တို့ ဘယ်လောက်ပဲ သောက်သောက် ကျုပ် အကုန်လုံး တာဝန် ယူပါတယ်"

ပြောပြီးသည် နှင့် ကျီချန်ရှန်း သည် လက်ယှက် လိုက်ပြီး သူ၏ လူများကို ခေါ်ဆောင် ကာ လှည့်ထွက် သွားလေတော့သည်။

အခန်း အတွင်း၌ စကား တစ်ခွန်း မျှ ပြောစရာ မရှိတော့အောင် ဆွံ့အ နေသော ကျန်းချဲ့ နှင့် လုကျဲ့ယွင် တို့ နှစ်ယောက်တည်း သာ ကျန်ရစ် ခဲ့လေတော့သည်။

"ကျန်းညီလေး အပြစ် မတင်ပါနဲ့ဗျာ ကျုပ်လည်း ဘယ်လို ဖြစ်လို့ သတင်း တွေ ပေါက်ကြား သွားလဲ ဆိုတာ နားမလည် နိုင်ဘူး အဲ့ဒါကြောင့်..."

လုကျဲ့ယွင် က ပြုံးလိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ ကို တောင်းပန် စကား ဆိုလိုက်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ယနေ့ ပွဲက သူက ကျန်းချဲ့ ကို ဖိတ်ခေါ် ထားသော ပွဲ ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ က လက်ယမ်း လိုက်ပြီး ကိစ္စ မရှိကြောင်း ပြသ လိုက်ကာ သက်ပြင်းချ လျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီ တတိယ မင်းသား က တကယ်ကို ထူးဆန်းတဲ့ လူ တစ်ယောက်ပဲ"

"ဟားဟား ကျန်းညီလေး ထပ်ပြီး ငြင်းလိုက်ရင် သူ့ မျက်နှာ ပျက်သွားမှာ စိုးလို့ အခုလိုမျိုး အလောတကြီး နဲ့ အတည်ပြု သွားတဲ့ ပုံပါပဲ"

တကယ်တမ်း တွင်တော့ လုကျဲ့ယွင် နှင့် ကျန်းချဲ့ တို့ နှစ်ယောက်စလုံး တတိယ မင်းသား ၏ ညံ့ဖျင်း လှသော အတွေး များကို ကောင်းစွာ ရိပ်မိ နေကြလေသည်။ အစောက ဖွင့်ဟ မပြောဆို ခဲ့ခြင်း သက်သက် သာဖြစ်သည်။

"ဒါဆို လုအစ်ကိုကြီး အနေနဲ့ ဒီ ပွဲကို ကျုပ် သွားသင့် လား ဒါမှမဟုတ် ငြင်းလိုက် ရမလား"

ကျန်းချဲ့ က တစ်ဖက်လူ ကို ပြုံးလျက် ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

"သူ့ရဲ့ အပြုအမူ တွေကို ကြည့်ရသလောက် ဒီ ပွဲကို သာ မသွားဘူး ဆိုရင် သေချာပေါက် သူ့ရဲ့ အငြိုးကို ခံရလိမ့်မယ် ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်းသား ကိုယ်တိုင် ဖိတ်ခေါ် တာဆိုတော့ ကျန်းညီလေး ကို အကျပ် ရိုက်အောင် လုပ်လိုက် သလိုပဲ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့များ သွားခဲ့မယ် ဆိုရင်လည်း အပြင်လူ တွေရဲ့ အမြင်မှာ ကျန်းညီလေး က ဒီ တတိယ မင်းသား နဲ့ တစ်နည်း မဟုတ် တစ်နည်း ဆက်နွှယ် နေပြီလို့ ထင်သွားကြ လိမ့်မယ် တတိယ မင်းသား ရဲ့ ဘက်မှာ ရပ်တည် လိုက်ပြီလို့ အထင်လွဲ ခံရဖို့ လည်း အရမ်း များတယ် သွားမလား မသွားဘူးလား ဆိုတာ ကတော့ ကျန်းညီလေး ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ် ချက် အပေါ်မှာပဲ မူတည် ပါတယ်"

"ဒါဆို လုအစ်ကိုကြီး ရဲ့ အမြင်မှာ ဒီ တတိယ မင်းသား က အိမ်ရှေ့စံ နေရာကို ရဖို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိတယ် လို့ ထင်လား"

"ဒါကတော့ နောက်ဆုံး အချိန် မရောက်မချင်း ဘယ်သူ က ပန်းဦး ဆွတ်သွား မလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူမှ မပြောနိုင် သေးပါဘူး ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျုပ် က အနာဂတ် ကို ကြိုသိ နိုင်တဲ့ သူမှ မဟုတ်တာ အနာဂတ် ကိစ္စ တွေကို ဘယ်လို လုပ်ပြီး ကြိုတွက် ထားနိုင် မှာလဲဗျာ"

လုကျဲ့ယွင် က ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မော ကာ ပြန်လည် ဖြေကြား လိုက်လေသည်။

"တကယ်လို့ လုအစ်ကိုကြီး နေရာမှာ သာဆိုရင် ပွဲကို သွားမှာလား"

"ကျန်းညီလေး တတိယ မင်းသား ဖိတ်ခေါ် သွားတာ မင်းကို လေ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ ကျုပ်ကို ဖိတ်ခေါ် ခဲ့တာ လုအစ်ကိုကြီး ပဲလေ"

ကျန်းချဲ့ က ဆက်လက် တိုက်တွန်း မေးမြန်း လိုက်လေသည်။

လုကျဲ့ယွင် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့် အနည်းငယ် တွန့်ကွေး သွားလေသည်။ ကျန်းချဲ့ က ဘာကြောင့် သူ၏ အထင်အမြင် ကို အတင်းအကျပ် မေးမြန်း နေရသနည်း ဆိုသည်ကို သူ နားမလည် နိုင်အောင် ဖြစ်နေရလေသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူ သာ သူ၏ စကား ကို အဓိပ္ပာယ် ကောက်လွဲ သွားပြီး နောင်တစ်ချိန် တွင် တတိယ မင်းသား ဩဇာ အာဏာ ကျဆင်း သွားသည့် အချိန်ကျလျှင် ကျန်းချဲ့ က အပြစ် အားလုံး ကို သူ၏ ခေါင်းပေါ် သို့ ပုံချ လာမည် ကို စိုးရိမ် နေမိလေသည်။

အချိန်အနည်းငယ် မျှ တွေးတော ပြီးနောက် သူ ပြန်ဖြေ လိုက်လေသည်။

"တကယ်လို့ ကျုပ် သာဆိုရင်တော့ သွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ဒီနေ့ သူ့ရဲ့ အပြုအမူ ကိုပဲ ကြည့်မယ် ဆိုရင် ဒီ တတိယ မင်းသား က အလုပ်လုပ် တဲ့ နေရာမှာ အရမ်းကို အလောတကြီး နိုင်လွန်းတယ် လူမှု ဆက်ဆံရေး ကလည်း အရမ်း ညံ့ဖျင်းတယ် အိမ်ရှေ့စံ နေရာကို ယှဉ်ပြိုင် ဖို့ မျှော်လင့်ချက် သိပ်ပြီး အများကြီး မရှိဘူးလို့ ထင်တယ် အဲ့ဒါကြောင့် ကျုပ် အနေနဲ့ သူ့ အပေါ်မှာ လောင်းကြေး ထပ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လုကျဲ့ယွင် ပြောပြီးသည် နှင့် ကျန်းချဲ့ ၏ ခန္ဓာကိုယ် အနည်းငယ် နောက်သို့ ဆုတ်သွားပြီး အကြည့်များ အောက်သို့ ချကာ လုကျဲ့ယွင် ၏ စကား များကို စဉ်းစား တွေးတော နေလေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ သူ ဤကဲ့သို့ မေးမြန်း ရခြင်း တွင် အခြား မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက် မျှ မရှိချေ။ လုကျဲ့ယွင် သည် ကျီချန်ရှန်း က ကြိုတင် စီစဉ် ထားသော လူ ဟုတ် မဟုတ် ကို စမ်းသပ် ကြည့်လိုရုံ သက်သက် သာဖြစ်သည်။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ မတ်တတ် ထရပ် လိုက်လေသည်။

"ဒီနေ့တော့ ဒီလောက် နဲ့ပဲ ရပ်လိုက် ကြတာပေါ့ နောက်နေ့ အားတဲ့ အချိန်ကျမှ ဆက်ပြီး စကား ပြောကြတာပေါ့"

"ကောင်းပါပြီ"

ကျီချန်ရှန်း က ကုန်ကျစရိတ် များကို ရှင်းလင်း ထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း ပြောဆို ခဲ့ပြီး ယနေ့ ကုန်ကျစရိတ် အားလုံးကို သူ တာဝန် ယူမည်ဟု ကြီးကျယ် ခမ်းနားစွာ ပြောဆို သွားခဲ့သော်လည်း ထွက်ခွာ မည့် အချိန် တွင်တော့ လုကျဲ့ယွင် သည် ကုန်ကျစရိတ် များကို ကိုယ်တိုင် ရှင်းလင်း ရန် ခေါင်းမာမာ ဖြင့် တောင်းဆို ခဲ့လေသည်။

ထို့အပြင် စားသောက်ဆိုင် မှ လူများကို ကျီချန်ရှန်း ပေးခဲ့သော ငွေများကို ပြန်လည် ပို့ဆောင် ပေးရန် လည်း စေခိုင်း လိုက်လေသည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင် ရခြင်း ၏ အဓိက အကြောင်းရင်း မှာ ကျန်းချဲ့ က အတင်းအကျပ် တောင်းဆို သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

သူသည် ကျီချန်ရှန်း ၏ ဘက်တွင် ရပ်တည် ပေးရန် လုံးဝ စိတ်ဝင်စား မှု မရှိချေ။ သူ ခက်ခက်ခဲခဲ တည်ဆောက် ထားရသော နာမည် ဂုဏ်သတင်း များကို အခြား သူတစ်ယောက် အတွက် အကျိုး အမြတ် ဖြစ်စေရန် လုံးဝ အသုံးချ ခံမည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် သေချာပေါက် တစ်ဖက်လူ ၏ ကျေးဇူး ကို လည်း ယူမည် မဟုတ်ချေ။ တစ်ချိန်တည်း မှာပင် ဤသည်မှာ သူ၏ သဘောထား ကို သွယ်ဝိုက်သော နည်းလမ်း ဖြင့် ကျီချန်ရှန်း အား အသိပေး လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ သူ ပွဲတက် ရန် ငြင်းဆန် ကြောင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အခြား တစ်ဖက်တွင် အိမ်တော် သို့ ပြန်ရောက် ရုံ သာ ရှိသေးပြီး ပျော်ရွှင် ရန် အချိန် ပင် မရလိုက် သော ကျီချန်ရှန်း သည် ကျန်းချဲ့ နှင့် လုကျဲ့ယွင် တို့က သူ၏ စေတနာ ကို ငြင်းပယ် ကာ သေရည် ဖိုး ကို ကိုယ်တိုင် ရှင်းလင်း သွားကြောင်း သတင်း ကို အလျင်အမြန် ပင် ရရှိ လိုက်လေသည်။

သူ၏ မျက်နှာထား မှာ ချက်ချင်း ပင် မည်းမှောင် သွားရလေသည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် လည်း အလွန်အမင်း ဒေါသ ထွက်သွား ရလေသည်။

ဤ တစ်ကြိမ် ကျန်းချဲ့ နှင့် မိတ်ဆွေ ဖွဲ့ရန် အတွက် သူသည် အခြား အစ်ကို နှစ်ယောက် ထက် အရင်ဦးအောင် ကြိုးစားခဲ့ပြီး သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာ များကို ပင် ဘေးဖယ် ထားကာ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက် ဖိတ်ခေါ် ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ မာန ထောင်လွှား မှုများ အားလုံးကို လည်း အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်း ထားခဲ့လေသည်။

တော်ဝင်နန်းတော် တစ်ခုလုံး တွင် ဩဇာတိက္ကမ ရှိသော အမတ်ကြီး အချို့ မှလွဲ၍ မည်သူ ကများ သူ့ကို ဤမျှလောက် ရိုသေ ကျိုးနွံစွာ ဖြင့် ဆက်ဆံ ရန် ထိုက်တန် ပါမည်နည်း။ သို့သော် ကျန်းချဲ့ ကတော့ ဤ ကဲ့သို့သော နည်းလမ်း ဖြင့် သူ့ကို ငြင်းပယ် သွားခဲ့လေသည်။ ဤ အရာက သူ့ကို အကြီးအကျယ် ဒေါသ ထွက်သွား စေခဲ့လေသည်။

"ဒီ ကျန်းချဲ့ က တကယ်ကို မာန ကြီးလွန်းတယ် တတိယ မင်းသား ကိုတောင် မျက်လုံး ထဲ ထည့်မတွက် ဘူး ဟွန့် ဆင်းရဲ တဲ့ တောကြို တောင်ကြား ကနေ ထွက်လာတဲ့ တောသားပီပီ ဘာ ယဉ်ကျေးမှု မှ ကို မရှိတာ"

အစောက ကျန်းချဲ့ ၏ လျစ်လျူရှု မှုကို ခံခဲ့ရသော ထုံးတမ်းစဉ်လာ ဌာန က ဒုတိယ ဝန်ကြီး ရဲ့ သား ယန်ကျိုး သည် သူ၏ ရင်ထဲရှိ မကျေနပ် မှုများ အားလုံးကို ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲ ထုတ်ဖော် လိုက်လေသည်။

ဟူယန် ကတော့ မျက်မှောင်ကျုံ့ လိုက်ပြီး စကား တစ်ခွန်း မျှ ဝင်မပြော ခဲ့ချေ။ ဘေးနား တွင် ရှိနေသော ရွှီချိုးယွဲ့ က ဝင်ပြော လိုက်လေသည်။

"ဒီ တစ်ကြိမ် မင်းသား ရဲ့ လုပ်ရပ် က တကယ်ကို နည်းနည်း အလောတကြီး နိုင်လွန်း သွားတယ် ကျန်းချဲ့ ကလည်း အိမ်ရှေ့စံ ရွေးချယ်ရေး တိုက်ပွဲ ထဲမှာ ဝင်မပါ ချင်လို့ နေမှာပါ သူ့ကို ဆွဲဆောင် စည်းရုံး ဖို့ အတွက် အချိန် ယူပြီး ကြိုးစား ရလိမ့်ဦးမယ် မင်းသား အနေနဲ့ ဒီ ကိစ္စ အတွက် ဒေါသ မထွက်သင့် ဘူး တကယ်လို့များ သတင်း ပေါက်ကြား သွားရင် အခြေအနေ မကောင်း ဖြစ်သွား လိမ့်မယ်"

"ကျုပ် အလောတကြီး ဖြစ်နေတာ ကလည်း မတတ်သာ လို့ပါ အခက်အခဲ တွေ အများကြီး ကို ကျော်ဖြတ် ပြီးမှ အခု ဘယ်လို လုပ်ကြ မလဲ ကျုပ် ကပဲ ထပ်ပြီး သူ့နောက်ကို လိုက်ပြီး ဖိတ်ခေါ် ရတော့ မလို့လား တကယ်လို့ သူက ထပ်ပြီး ငြင်းလိုက်ရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ"

ကျီချန်ရှန်း က မျက်မှောင်ကျုံ့ ကာ စဉ်းစား တွေးတော နေလေသည်။

"မင်းသား ဒီ ကိစ္စက အချိန်ယူ ပြီး သေချာ စဉ်းစား ရလိမ့်မယ်"

ရွှီချိုးယွဲ့ က တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းသား ကျွန်တော်မျိုး မှာ အကြံ တစ်ခု ရှိပါတယ် ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ကို ပွဲတက် လာအောင် သေချာပေါက် လုပ်နိုင် ပါတယ်"

သူတို့ အားလုံး ဆွေးနွေး တိုင်ပင် နေစဉ် မှာပင် ရုတ်တရက် အလွန် နူးညံ့ ပျော့ပျောင်းသော အသံ တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ် လာလေသည်။ အနားယူ ဆောင် ၏ နောက်ကွယ် မှ ကွန်ဖြူးရှပ် ဝတ်ရုံ ကို ဆင်မြန်း ထားသော လူလတ်ပိုင်း အရွယ် အမျိုးသား တစ်ယောက် ထွက်ပေါ် လာလေသည်။

သူ၏ လက်ထဲတွင် ယပ်တောင် တစ်ချောင်း ကို ကိုင်ဆောင် ထားပြီး မျက်ဝန်း များ ထဲတွင် ဉာဏ်ပညာ ကြီးမားသော အရိပ်အယောင် များ တောက်ပ နေလေသည်။

ထို စကားကို ကြားလိုက် ရသည် နှင့် ကျီချန်ရှန်း ၏ မျက်လုံး များ ချက်ချင်း တောက်ပ သွားပြီး အလျင်အမြန် ပင် လက်ယှက် ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဆရာကော ကျေးဇူးပြုပြီး ကျုပ်ကို လမ်းညွှန် ပေးပါဦး"

ကောထူ က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး ကျီချန်ရှန်း ၏ အရှေ့သို့ လျှောက်သွား ကာ လက်နောက်ပစ် ကာ ရပ်လိုက်လေသည်။ ချက်ချင်းပင် လေလုံး ထွားစွာ ဖြင့် စတင် ပြောဆို လိုက်လေသည်။

"ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ကျန်းချဲ့ က မင်းသား ရဲ့ စေတနာ ကို ဒီလို နည်းလမ်း မျိုး နဲ့ သွယ်ဝိုက် ပြီး ငြင်းပယ် လိုက်တယ် ဆိုပေမဲ့ တကယ်တမ်း တော့ သူ ကိုယ်တိုင် ပါးစပ် ကနေ ငြင်းဆန် တာ မျိုး မရှိသေးဘူးလေ ဒီလို ဆိုမှတော့ ကိစ္စ တွေက အပြောင်းအလဲ ဖြစ်လာ နိုင်သေးတယ် မင်းသား အနေနဲ့ ဘာမှ နားမလည် သလို ဟန်ဆောင် ပြီးတော့ ကျန်းချဲ့ က ပွဲတက် ဖို့ သဘောတူ လိုက်ပြီ ဆိုတဲ့ သတင်း တွေကို အရင်ဆုံး ဖြန့်ဝေ လိုက်ပါ ဒီလို ဆိုရင် ကျန်းချဲ့ ကို အကျပ် ရိုက်အောင် လုပ်လိုက် သလို ဖြစ်သွား လိမ့်မယ် မင်းသား ရဲ့ အဆင့်အတန်း နဲ့ ဆိုရင် ကျန်းချဲ့ အနေနဲ့ တိုက်ရိုက် ကြီး မျက်နှာ ပျက်အောင် လုပ်ရဲမှာ မဟုတ်ဘူးလေ အဲ့ဒီ အချိန်ကျရင် သူ့ကို ပွဲ ထဲကို အလွယ်တကူ ဆွဲသွင်း လို့ ရသွား ပြီပေါ့"

"အသုံးမကျ တဲ့ ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင် လျှောက်ပြော မနေနဲ့ မင်းသား လိုချင်တာ က ကွမ်ကျွင်းနယ်စား နဲ့ မိတ်ဆွေ ဖြစ်ဖို့လေ ရန်ငြိုး ဖွဲ့ဖို့ မဟုတ်ဘူး တကယ်လို့များ ဒီလိုသာ လုပ်လိုက်မယ် ဆိုရင် ကျန်းချဲ့ က မင်းသား အပေါ် အငြိုး ထားသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

ရွှီချိုးယွဲ့ က အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့ ကာ ပြောလိုက်လေသည်။