အခန်း ၃၈၄

အခန်း (၃၈၄) မင်းသားဆိုတာ ဘာကောင်မို့လို့လဲ

ရွှီချိုးယွဲ့၏ သတိပေးစကားကို ကြားပြီးနောက် ကျီချန်ရှန်းလည်း အလျင်အမြန်ပင် သတိဝင်လာခဲ့လေသည်။ သူ အမှန်တကယ် လိုချင်သည်မှာ ကျန်းချဲ့နှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ကာ သူ၏ အင်အားစုအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းလိုခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူကို ရန်သူဖြစ်အောင် လုပ်လိုခြင်း လုံးဝမဟုတ်ချေ။

အကယ်၍ ဤသို့သာ လုပ်ဆောင်လိုက်မည်ဆိုပါက ကျန်းချဲ့ကို မကျေမနပ်ဖြစ်အောင် ဆွပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလော။ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားရလေသည်။

"ချိုးယွဲ့ ပြောတာ အဓိပ္ပာယ် ရှိတယ် ဆရာကော ခင်ဗျားရဲ့ အကြံက သိပ်ပြီး မသင့်တော်ဘူး ထင်တယ်"

ကောထူက ယပ်တောင်ကို ခပ်ဖွဖွ ခတ်လိုက်လေသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကန့်ကွက်လာမည်ကို ကြိုတင် ခန့်မှန်းထားပြီးသား ဖြစ်သည့်အလား ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"တတိယ မင်းသား ရဲ့ စကားက မှားယွင်း နေပါတယ် ကျုပ်ရဲ့ အကြံက ဒီလောက်လေး တင် ရိုးရှင်း မနေပါဘူး တကယ်တမ်း ကတော့ နောက်ကွယ်မှာ ပိုပြီး နက်နဲတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ရှိနေပါတယ်"

"ဘယ်လို နက်နဲတဲ့ အဓိပ္ပာယ် မျိုးလဲ"

ကျီချန်ရှန်း က အလျင်အမြန် ပင် ဆက်လက် မေးမြန်း လိုက်လေသည်။

"တတိယ မင်းသား လိုချင်တာ က ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ကျန်းချဲ့ ရဲ့ ထောက်ခံမှုကို ရဖို့ပဲလေ အဲ့ဒါကြောင့် တိန့်ရှန်းလုံ စားသောက်ဆိုင် ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားပြီး ကျန်းချဲ့ ကို ဖိတ်ခေါ် ခဲ့တာပါ ဒီ ကိစ္စ အတွက် ဆိုရင် မင်းသား ရဲ့ လုပ်ရပ် က တကယ်ကို လျင်မြန် ပြီး ပြတ်သား လွန်းတယ် လို့ပဲ ပြောရလိမ့်မယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ကျန်းချဲ့ ဆိုတာ ကလည်း သာမန် လူအ မျိုး လုံးဝ မဟုတ်ဘူး မင်းသား ဘာလိုချင် တာလဲ ဆိုတာကို ချက်ချင်း ရိပ်မိ သွားတော့ သူ့ဘက်က သွယ်ဝိုက် ပြီး ငြင်းဆန် လိုက်တာပါ ဒါပေမဲ့ ကံကောင်း တာက မင်းသား က မပြန်ခင် မှာ ပွဲတက် ဖို့ကို ကြိုတင် ပြီး အတည်ပြု လိုက်နိုင် ခဲ့တယ်..."

"ကျန်းချဲ့ ဘာဖြစ်လို့ ငြင်းဆန် ခဲ့တာလဲ ဆိုတာကို ကျုပ် ခန့်မှန်း ကြည့်ရသလောက် သူက အိမ်ရှေ့စံ ရွေးချယ်ရေး တိုက်ပွဲ ထဲကို အစောကြီး ဝင်မပါ ချင်သေးလို့ သက်သက် ပါပဲ လုံးဝ ဝင်မပါ ချင်ဘူး လို့ ဆိုလို တာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ရင် အဲ့ဒီ အချိန်တုန်းက ပွဲတက် ဖို့ကို သဘောတူ တဲ့ ပုံစံမျိုး ငြိမ်နေ ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး နောက်ပိုင်း မှာ ဘာတွေ ထပ်ဖြစ် ခဲ့လဲ ဆိုတာကို ကျုပ် အတိအကျ မသိပေမဲ့ ပြောင်းလဲ မှု တချို့တော့ ရှိခဲ့မယ် ထင်တယ် ကျန်တဲ့ မင်းသား နှစ်ပါး က ဝင်ပါ လာပြီး မင်းသား ရဲ့ အစီအစဉ် တွေကို တမင်သက်သက် နှောင့်ယှက် လိုက်တာ မျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ကောထူ က လေလုံးထွားစွာ ဖြင့် အဆက်မပြတ် ရှင်းပြ နေလေသည်။ သူ၏ စကားများ က အလွန် များပြား နေသော်လည်း ရွှီချိုးယွဲ့ ၏ နားထဲတွင်တော့ အလကား အသုံးမကျ သော စကားများ သက်သက် သာ ဖြစ်နေလေသည်။ သို့သော် ကျီချန်ရှန်း ကတော့ အလွန် စိတ်ဝင်တစား ဖြင့် နားထောင် နေပြီး ကောထူ အား ဆက်လက် ပြောဆို ရန် အချက်ပြ လိုက်လေသည်။

"ကျုပ် အနေနဲ့ မင်းသား ကို သတင်း အရင် လွှင့်ခိုင်း လိုက်တာက ကျန်းချဲ့ ကို အကျပ် ရိုက်အောင် လုပ်လိုက် တာပါ ဒီလို လုပ်မှ သာ ကျန်တဲ့ မင်းသား နှစ်ပါး ရဲ့ အကြံအစည် တွေ အထမြောက် မှာ မဟုတ်ဘူးလေ ကျန်းချဲ့ ဘက်က နည်းနည်း မကျေမနပ် ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်လာ နိုင်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ မကျေနပ် မှုတွေကို ချေဖျက် နိုင်မယ့် နည်းလမ်း ကိုလည်း ကျုပ် စဉ်းစား ထားပြီးသား ပါ"

"ဆရာကော မြန်မြန် ပြောပြ ပါဦး"

"ကျန်းချဲ့ ရဲ့ လုပ်ရပ် တွေ တစ်လျှောက်လုံး ကို သေချာ လေ့လာ ကြည့်လိုက်တော့ ကျုပ် အချက် တစ်ချက် ကို သွားတွေ့ ခဲ့တယ်"

"ဘာအချက် လဲ"

"ဒီလူက မိန်းမ အရမ်း လိုက်စား တာပဲ မိန်းမ လိုက်စား တာကိုက သူ့ရဲ့ အကျင့် လို ဖြစ်နေတာ"

ကောထူ က အလွန် ယုံကြည်ချက် အပြည့် ဖြင့် အခိုင်အမာ ပြောဆို လိုက်လေသည်။

"ဆက်ပြော ပါဦး"

"ကျန်းချဲ့ ဆိုတဲ့ လူက သာမန် ဆင်းရဲ တဲ့ မိသားစု ကနေ ဆင်းသက် လာတဲ့သူပဲ ကံကြမ္မာ ရဲ့ မျက်နှာသာ ပေးမှု ကြောင့် လောက တစ်ခွင်လုံး မှာ နာမည် ကျော်ကြား လာခဲ့တယ် ဆိုပေမဲ့ အောက်ခြေ လူတန်းစား တွေရဲ့ မွေးရာပါ လောဘ ကြီး တတ်တဲ့ စိတ်ကိုတော့ ဖျောက်ဖျက် လို့ မရသေးဘူး အဲ့ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ် တွေက အရမ်းကို ရက်စက် ကြမ်းကြုတ် နေတာ..."

"အဲ့ဒီလို လောဘ ကြီးတဲ့ စိတ်ကြောင့်ပဲ ဒီလူက မိန်းမ အရမ်း လိုက်စား တာ မြောက်ပိုင်း နယ်စား အိမ်တော် က မင်္ဂလာဆောင် တုန်းက ဆိုရင် ကျန်းချဲ့ က ချီမိသားစု က သမီး အရင်း နှစ်ယောက် စလုံး ကို တစ်ပြိုင်နက် တည်း လက်ထပ် ခဲ့တာပဲလေ ဒီ အချက် တစ်ချက်တည်း နဲ့တင် ကျန်းချဲ့ က ဘယ်လို လူစားမျိုး လဲ ဆိုတာကို ကောင်းကောင်း သိနိုင်ပြီ အဲ့ဒီ အချိန်ကျရင် မင်းသား အနေနဲ့ သူ့အတွက် အလှပန်း လေးတွေ အများကြီး ကြိုတင် ပြင်ဆင် ထားလိုက်ရင် သူ့ရဲ့ မကျေနပ် မှုတွေ တစ်ဝက် လောက်က အလိုလို ပျောက်ကွယ် သွားလိမ့်မယ်..."

"သေချာတာ ကတော့ ဒါက ပထမ အချက် ပဲ ရှိသေးတယ် ဒုတိယ အချက် ကတော့ မင်းသား အနေနဲ့ သူ့ကို သေသေချာချာ ရှင်းပြ ရလိမ့်မယ် သူ ပွဲတက် မယ် ဆိုတဲ့ သတင်း တွေ ပျံ့နှံ့ သွားတာက ကျန်တဲ့ မင်းသား နှစ်ပါး ရဲ့ အစီအစဉ် တွေ သက်သက် သာ ဖြစ်တယ် လို့ ရှင်းပြ ရမယ်..."

"ပြီးရင် သူ့ကို ထပ်ပြော လိုက်ပါ မူလ ကတော့ ပွဲကို ဖျက်သိမ်း လိုက်ဖို့ စဉ်းစား ခဲ့ပေမဲ့ ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ကြီး ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ကျဆင်း သွားမှာကို စိုးရိမ် လို့ မလွှဲသာ မရှောင်သာ ဘဲ ပွဲကို ဆက်လုပ် လိုက်ရတာပါ လို့ ပြောလိုက်ပါ ဒီလို ဆိုရင်တော့ ပြဿနာ တွေ အားလုံးကို တခြား လူတွေရဲ့ ခေါင်းပေါ် ကို ပုံချ လိုက်လို့ ရသွားပြီ အဲ့ဒါ ပြီးရင်တော့ ကိစ္စ တွေ အားလုံး အဆင်ပြေ သွားမှာ သေချာတယ်"

ကောထူ က ခန့်ညား ထည်ဝါစွာ ဖြင့် ယပ်တောင် ကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်း လိုက်လေသည်။

ကျီချန်ရှန်း သည် ကောထူ ၏ အစီအစဉ် များကို နားထောင် ရင်း အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စား လာသော်လည်း တွန့်ဆုတ် နေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

"ဒီ စကား တွေကို ကျန်းချဲ့ က တကယ် ယုံပါ့မလား"

"ယုံတာ မယုံတာ က နောက်မှ ထားလိုက်ပါ အဓိက အရေးကြီး တာက ကျန်းချဲ့ ကို မင်းသား ရဲ့ အိမ်တော် ကို ရောက်လာအောင် ဖိတ်ခေါ် နိုင်ဖို့ပဲ မင်းသား က ကိုယ့်ရဲ့ အဆင့်အတန်း ကို နှိမ့်ချ ပြီး သေသေချာချာ ဆက်ဆံ မယ် ဆိုရင် ကျန်းချဲ့ အနေနဲ့ ဘယ်လောက်ပဲ မကျေနပ် ဖြစ်နေပါစေ မင်းသား ရဲ့ အဆင့်အတန်း ကိုတော့ သေချာပေါက် မျက်နှာ ထောက်ထား ရမှာပဲလေ အဲ့ဒါ ပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြိုးစား ပြီး သူ့ရဲ့ ထောက်ခံမှုကို ရအောင် ယူမယ် ဆိုရင် အများကြီး ပိုပြီး အဆင်ပြေ သွားလိမ့်မယ်..."

ကျီချန်ရှန်း သည် ဤ စကား များကို ကြားသောအခါ မျက်ဝန်း များ ထဲတွင် တွေဝေ မှုများ နှင့် စိတ်ဝင်စား မှုများ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင် လာလေသည်။ လက်ထဲရှိ ခွက်ကို ဆုပ်ကိုင် ထားရင်း ဤ ကိစ္စ ၏ ဖြစ်နိုင်ချေ ကို အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစား တွေးတော နေလေသည်။ သူသည် လူမှု ဆက်ဆံရေး တွင် ညံ့ဖျင်း သည် မှန်သော်လည်း မင်းသား တစ်ပါး ဖြစ်ပြီး တော်ဝင် မိသားစု ၏ ပညာရေး ကို သင်ကြား ခဲ့ရသူ ဖြစ်ရာ လုံးဝ ဦးနှောက် မရှိသော သူ တစ်ယောက် တော့ မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ကောထူ ၏ အသေးစိတ် ရှင်းပြ မှုများကို ကြားပြီးနောက် တွင်တော့ မျှော်လင့်ချက် အချို့ ရှိနေသေး ကြောင်း ခံစား လိုက်ရလေသည်။

"မင်းသား ဒီ ကိစ္စ က လုံးဝ မဖြစ်နိုင် ပါဘူး ဆရာကော ရဲ့ အကြံ နဲ့ ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ကို ထွက်လာအောင် လုပ်ဖို့ ဆိုတာ အရမ်းကို ခက်ခဲ လွန်းတယ် အဲ့ဒီ အစား သူ့ကို ပိုပြီးတော့တောင် ဒေါသ ထွက်သွား စေလိမ့်မယ် ကွမ်ကျွင်းနယ်စား က ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ် နဲ့ နာမည် ကျော်ကြား လာတဲ့သူ ဆိုတော့ သွေးဆူ လွယ်တဲ့ အရွယ် ပါပဲ သူ့ အနေနဲ့ ထောက်ထား ညှာတာ မှုတွေကို အများကြီး စဉ်းစား နေမှာ မဟုတ်ဘူး တကယ်လို့များ အဲ့ဒီ အချိန်ကျမှ သူက တကယ် လာမတက် ဘူး ဆိုရင် မျက်နှာ ပျက်ရမှာက မင်းသား ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

"ချိုးယွဲ့ ပြောတာလည်း အဓိပ္ပာယ် ရှိတာပဲ"

ကျီချန်ရှန်း သည် နှစ်ဖက် စလုံး ၏ အကြား တွင် ဗျာများ ရှုပ်ထွေး နေလေသည်။

ဤ အခြေအနေ ကို မြင်သောအခါ ကောထူ ၏ အကြည့်များ လှုပ်ရှား သွားပြီး ခါးညွှတ် ကာ အရိုအသေ ပေးလျက် ဆက်ပြော လိုက်လေသည်။

"မင်းသား အခု ချိန်မှာ မင်းသားကြီး နဲ့ ဒုတိယ မင်းသား တို့ နှစ်ယောက်စလုံး က တာအို နဲ့ ဗုဒ္ဓဘာသာ ဂိုဏ်း ကြီး တွေရဲ့ ထောက်ခံမှုကို အသီးသီး ရရှိ ထားကြပြီ သူတို့က မင်းသား ထက် အိမ်ရှေ့စံ နေရာကို ရဖို့ မျှော်လင့်ချက် ပိုများ နေကြတယ် တကယ်လို့ မင်းသား အနေနဲ့ နည်းလမ်း တချို့ကို အသုံးမချ ဘူး ဆိုရင် ကွာဟချက် က ပိုပိုပြီး ကြီးမား လာလိမ့်မယ် ကျန်းချဲ့ ကို ပွဲတက် ဖို့ ဖိတ်ခေါ် တဲ့ လုပ်ရပ် က နည်းနည်း လောကြီး သွားတယ် ဆိုပေမဲ့ ဒါကလည်း မလွှဲသာ မရှောင်သာ ဘဲ လုပ်ရတဲ့ ကိစ္စ ပါပဲ တကယ်လို့ မင်းသား သာ မလှုပ်ရှား ဘူး ဆိုရင် ကျန်တဲ့ မင်းသား နှစ်ပါး က ဒီ အခွင့်အရေး ကောင်း ကြီးကို သေချာပေါက် လက်လွှတ် ခံမှာ မဟုတ်ဘူး လို့ ကျုပ် ထင်တယ် အဲ့ဒါကြောင့် စမ်းကြည့် သင့်ပါတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ချိုးယွဲ့ ပြောတာ ကလည်း..."

ကျီချန်ရှန်း က မျက်မှောင်ကျုံ့ ကာ အကျိုး အပြစ် များကို ချိန်ဆ နေလေသည်။

"တကယ်လို့များ မင်းသား အနေနဲ့ စိတ်မချ ဘူး ဆိုရင် မိဖုရားကြီး ဆီကနေ အမိန့်တော် တစ်ခု တောင်းခံ လိုက်လို့ ရပါတယ် ဒီလို ဆိုရင်တော့ အရာအားလုံး အဆင်ပြေ သွားမှာ သေချာပါတယ်"

ကောထူ က ဆက်လက် အကြံပေး လိုက်လေသည်။

"ဒီ ကိစ္စ က လုံးဝ မဖြစ်နိုင် ဘူး"

ကျီချန်ရှန်း က ချက်ချင်း ပင် ငြင်းဆန် လိုက်လေသည်။

အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ ကို သတင်း လွှင့်ပြီး အကျပ် ရိုက်အောင် လုပ်ရုံ သက်သက် ဆိုပါက ရှင်းပြ ၍ ရနိုင်သော အခွင့်အရေး အချို့ ရှိနေသေး သော်လည်း မိဖုရားကြီး ၏ အမိန့်တော် ကို သာ ထုတ်သုံး လိုက်မည် ဆိုပါက အာဏာ ကို အသုံးချ ပြီး အနိုင်ကျင့် သလို ဖြစ်သွား မည် မဟုတ်ပါလော။ ရွှံ့ရုပ် လေး တစ်ရုပ် သာ ဆိုလျှင် တောင်မှ ဒေါသ ထွက်သွား မည် မှာ အသေအချာ ပင်ဖြစ်သည်။ ကျန်းချဲ့ ကဲ့သို့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် မျိုး အတွက် ဆိုလျှင် ပို၍ပင် ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ချေ။

ကောထူ ၏ မျက်ခုံး များ ပင့်တက် သွားပြီး မျက်ဝန်း များ ထဲတွင် စိတ်ပျက် သွားသော အရိပ်အယောင် အချို့ ဖြတ်ပြေး သွားလေသည်။ သို့သော် ချက်ချင်း ပင် ပြန်လည် ဖုံးကွယ် လိုက်ပြီး ဆက်ပြော လိုက်လေသည်။

"ကျုပ် က ပညာ ဗဟုသုတ နည်းပါး တဲ့သူ ဆိုတော့ အရေးပေါ် အခြေအနေ မျိုးမှာ ဒီ အကြံ တစ်ခုတည်း ပဲ ရှိပါတယ် တကယ်လို့များ မင်းသား က လက်မခံ ဘူး ဆိုရင် လည်း ကျုပ်မှာ တခြား နည်းလမ်း မရှိတော့ ပါဘူး အကယ်လို့များ မိဖုရား လေး မှာ ကျန်းချဲ့ ကို ဖိတ်ခေါ် နိုင်မယ့် တခြား အကြံအစည် တွေ ရှိနေရင် လည်း ပြောပြ ပေးပါဦး"

ရွှီချိုးယွဲ့ က မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်း လိုက်လေသည်။

"ကျမ အမြင် ကို ပြောရရင် ဒီ ကိစ္စ က အချိန်ယူ ပြီး သေချာ စဉ်းစား ရလိမ့်မယ် ဖြည်းဖြည်းချင်း မှပဲ အကောင်အထည် ဖော်ရမယ် အရမ်းကြီး ဖိအား ပေးလို့ မရဘူး"

"ဖိအား နည်းနည်း ပေးမှ သာ ကျန်းချဲ့ ကို အမြန်ဆုံး ဆွဲဆောင် စည်းရုံး နိုင်မှာပေါ့"

ကောထူ က ပြန်လည် ချေပ လိုက်လေသည်။

ကျီချန်ရှန်း သည် နှစ်ဖက် စလုံး ၏ အကြံပြု ချက် များကို နားထောင် ရင်း အားလုံး က အဓိပ္ပာယ် ရှိနေသည် ကို တွေ့ရသဖြင့် ဘယ်လို ရွေးချယ် ရမည်နည်း ဆိုသည်ကို မသိအောင် ဖြစ်နေလေသည်။ အချိန်အနည်းငယ် မျှ တိတ်ဆိတ် နေပြီးနောက် သူ၏ အကြည့်များ က ယန်ကျိုး နှင့် ဟူယန် တို့ အပေါ်သို့ ကျရောက် သွားလေသည်။

"မင်းတို့ နှစ်ယောက် ကကော ဘယ်လို လုပ်သင့် တယ် လို့ ထင်လဲ"

ယန်ကျိုး နှင့် ဟူယန် တို့ နှစ်ယောက် စလုံး အချင်းချင်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက် ကြပြီး စဉ်းစား တွေးတော နေသော အမူအရာ များကို ပြသ လိုက်ကြလေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ ပြီးမှ သာ ယန်ကျိုး က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"မိဖုရား လေး ရဲ့ စကား တွေက လုံခြုံ စိတ်ချ ရပေမဲ့ တိကျ သေချာမှု မရှိပါဘူး တကယ်လို့များ အချိန် အကြာကြီး ဆွဲထား လိုက်မယ် ဆိုရင် မမျှော်လင့် တဲ့ ပြဿနာ တွေ ဖြစ်လာ နိုင်တယ် ဆရာကော ရဲ့ စကား ကတော့ နည်းနည်း လောကြီး နေတယ် ဆိုပေမဲ့ သူ့ရဲ့ အကြံ အတိုင်း သာ ကျန်းချဲ့ ကို နှစ်သိမ့် နိုင်မယ် ဆိုရင် အဆင်ပြေ သွားနိုင် ချေ ရှိပါတယ်..."

"ဒီလို ဆိုမှတော့ ကျုပ်တို့ အရင်ဆုံး သတင်း ဖြန့် ကြည့်ကြ တာပေါ့ တကယ်လို့များ ကျန်းချဲ့ က ဒီ ကိစ္စ ကို ငြိမ်ခံ နေမယ် ဆိုရင် ဒီ အတိုင်း သာ ဆက်လုပ် သွားမယ် တကယ်လို့ ကျန်းချဲ့ က လူလွှတ် ပြီး ထပ်ငြင်း လာမယ် ဆိုရင် ကျုပ် ကိုယ်တိုင် ထွက်ပြီး ရှင်းလင်း ချက် ထုတ်ပေး လိုက်မယ် မင်းတို့ ဘယ်လို သဘောရ လဲ..."

ကျီချန်ရှန်း က လူ အားလုံးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်လေသည်။

ရွှီချိုးယွဲ့ ၏ မျက်မှောင် များ အလွန်အမင်း ကျုံ့သွားလေသည်။ ဤ ကိစ္စ က လုံးဝ မဖြစ်နိုင် ကြောင်း သူမ အမြဲတမ်း ခံစား နေရလေသည်။ ဤ အရာများ အားလုံး မှာ ကျန်းချဲ့ က ကျီချန်ရှန်း ၏ မျက်နှာ ကို ထောက်ထား မည် ဆိုသော အချက် အပေါ် တွင်သာ အခြေခံ ထားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကျန်းချဲ့ သာ မျက်နှာ မထောက်ထား ခဲ့လျှင် ဘယ်လို လုပ်မည်နည်း။ ယနေ့ မြင်တွေ့ ခဲ့ရသော အခြေအနေ များ အရ ကျန်းချဲ့ ၏ ရင်ထဲတွင် ကြီးမားသော မာန တွေ ရှိနေကြောင်း သိသာလှပေသည်။ မင်းသား တစ်ပါး ၏ အရှေ့တွင် ပင်လျှင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး သာ ဆက်ဆံ ခဲ့ပြီး မင်းသား ၏ အဆင့်အတန်း ကို ရင်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် သတ်မှတ် ထားခြင်း မရှိကြောင်း ရှင်းလင်း လှပေသည်။

သို့သော် သူမ စကား မပြောရ သေးမီ မှာပင် ဘေးနား တွင် ရှိနေသော ကောထူ က ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးကာ အသံကျယ်ကျယ် ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်းသား ရဲ့ အကြံဉာဏ် က တကယ်ကို ပြောင်မြောက် လွန်းလှပါတယ်..."

"မင်းသား ရဲ့ အကြံဉာဏ် က ပြောင်မြောက် ပါပေတယ်..."

"မင်းသား..."

"ဟားဟားဟား ဒီ ကျီချန်ရှန်း က တကယ်ကို ငတုံး တစ်ကောင် ပဲ ဒီလောက်တောင် အလောတကြီး ဖြစ်နေ ရသလား ဟားဟားဟား..."

မင်းသားကြီး ၏ အိမ်တော် အတွင်း။ ဤ ကိစ္စကို သိရှိ သွားပြီးနောက် မင်းသားကြီး ကျီချန်ချန် သည် အလွန်အမင်း ရယ်မော နေလေတော့သည်။

"တတိယ မင်းသား က အလောတကြီး ဖြစ်နေလို့ သာ မင်းသားကြီး အတွက် လှုပ်ရှား လို့ ရမယ့် အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေါ်လာတာ မဟုတ်လား..."

ကျီချန်ချန် ၏ ဘေးနား တွင် ရှိနေသော ခမ်းနား ထည်ဝါသည့် ဝတ်စုံ ကို ဆင်မြန်း ထားသော လူငယ် တစ်ယောက် က ထောက်ခံ အားပေး စကား ပြောဆို လိုက်လေသည်။

"ဆရာ စီမာ ရဲ့ စကား က မှန်ပါတယ် ကျီချန်ရှန်း က ဦးနှောက် မရှိလို့ သာ ကျုပ် အနေနဲ့ အလွယ်တကူ လမ်းကြောင်း လွှဲလိုက် လို့ ရသွား တာပေါ့..."

ကျီချန်ချန် ၏ မျက်နှာ ပေါ်ရှိ အပြုံးများ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ် သွားပြီး ပုံမှန် အခြေအနေ သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိ သွားလေသည်။

မှန်ပေသည်။ ဤ တစ်ကြိမ် ကျီချန်ရှန်း ၏ လုပ်ရပ် များ အားလုံး သည် အမှန်တကယ်တော့ သူ၏ နောက်ကွယ်မှ လမ်းညွှန် မှုများ ကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ နှင့် လုကျဲ့ယွင် တို့ တိန့်ရှန်းလုံ စားသောက်ဆိုင် တွင် တွေ့ဆုံ ခဲ့သည့် သတင်းကို အမှန်တကယ်တော့ သူက အရင်ဆုံး ရရှိ ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမူကား ထို တိန့်ရှန်းလုံ စားသောက်ဆိုင် သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စီးပွားရေး လုပ်ငန်း တစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထို ကိစ္စကို သိရှိ ပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှား ခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ ကျန်းချဲ့ အနေဖြင့် လောလောဆယ် တွင် အိမ်ရှေ့စံ ရွေးချယ်ရေး တိုက်ပွဲ ၌ ပါဝင် ပတ်သက် လိုခြင်း မရှိသေး ကြောင်း သူ ခန့်မှန်း မိသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အတင်းအကျပ် သွားရောက် ဖိတ်ခေါ် မည် ဆိုပါက မိမိ၏ အဆင့်အတန်း ကို နှိမ့်ချ လိုက်သလို ဖြစ်သွား မည် ဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်း မှာပင် အကျိုး သက်ရောက်မှု အများကြီး လည်း ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဤ ကဲ့သို့သော အခွင့်အရေး ကောင်း မျိုးကိုတော့ သူ လုံးဝ လက်လွှတ် မခံလိုချေ။

ထို့ကြောင့် ပင် သူ၏ ဖဲကြိုး အချို့ကို အသုံးပြု ကာ ဤ သတင်းကို ကျီချန်ရှန်း ထံသို့ သွားရောက် သတင်းပို့ စေခဲ့လေသည်။ သူ ထင်ထားသည့် အတိုင်း ပင် နောက်ဆုံး တွင် ကျီချန်ရှန်း သည် ထောင်ချောက် အတွင်းသို့ တိုးဝင် သွားခဲ့လေသည်။ ကျန်းချဲ့ နှင့် တွေ့ဆုံ ခွင့် ရနိုင်ကြောင်း သိရှိ သွားပြီးနောက် လုံးဝ တွန့်ဆုတ် နေခြင်း မရှိဘဲ တိန့်ရှန်းလုံ စားသောက်ဆိုင် သို့ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ သွားရောက် ဖိတ်ခေါ် ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံး သည် သူ၏ ခန့်မှန်း ချက်များ အတိုင်း ပင် အတိအကျ ဖြစ်ပေါ် လာခဲ့လေသည်။ ကျန်းချဲ့ သည် သူ၏ ဖိတ်ခေါ် မှုကို သေချာပေါက် ငြင်းဆန် ခဲ့လေသည်။ သို့သော် ပြဿနာ မှာ ကျန်းချဲ့ သည် တိုက်ရိုက် ကြီး မျက်နှာချင်းဆိုင် ငြင်းဆန် လိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ သွယ်ဝိုက်သော နည်းလမ်း ဖြင့် ငြင်းဆန် ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် သူ၏ အခွင့်အရေး များ ထပ်မံ ရောက်ရှိ လာခဲ့ ပြန်လေသည်။

တိတိကျကျ ပြောရမည် ဆိုလျှင် ကျီချန်ရှန်း ၏ ဘေးနား တွင် အကြံပေး အမတ် အဖြစ် တမင်သက်သက် ထည့်သွင်း ထားသော ကောထူ သည် ဤ အခွင့်အရေး ကို အလွန် တိကျ မှန်ကန်စွာ ဖမ်းဆုပ် နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ဆိုလိုရင်း ကို အပြည့်အဝ နားလည် သဘောပေါက် သွားကာ ကျီချန်ရှန်း ကို တွင်းထဲသို့ ဆွဲချ လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ကျန်းချဲ့ ကို အကျပ် ရိုက်အောင် တိုက်ရိုက် ပင် ဖန်တီး လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သာမန် အရာရှိ တစ်ယောက် သာ ဆိုလျှင် ဤသို့ လုပ်ဆောင် ခြင်းက မည်သည့် ပြဿနာ မျှ ရှိမည် မဟုတ်ချေ။ သို့သော် ပြဿနာ မှာ ကျန်းချဲ့ သည် သာမန် လူ တစ်ယောက် မှ မဟုတ်ဘဲ။ သူ သည် အလောင်းကောင် တောင်တန်း ကြီး နှင့် သွေးပင်လယ် ကြီး ထဲမှ လှိမ့်တက် လာခဲ့သော အလွန် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ် သည့် လူ တစ်ယောက် ပင်ဖြစ်သည်။

လောက တစ်ခွင်လုံး ရှိ ပါရမီရှင် များကို အနိုင်ယူ ခဲ့သော ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ဒေသ တစ်ခု ကို အုပ်ချုပ် နိုင်စွမ်း ရှိကာ နယ်စပ် ဒေသ ကိုပါ ကာကွယ် စောင့်ရှောက် နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်လေသည်။ ထို အရာများ အပြင် ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ကော ခမည်းတော် ဧကရာဇ် ကပါ တစ်ပြိုင်နက် တည်း အလေးထား နေရသော တော်ဝင်နန်းတော် ၏ ပါရမီရှင် အသစ် တစ်ယောက် ပင်ဖြစ်သည်။ ဤ ကဲ့သို့သော လူမျိုး တွင် ကိုယ်ပိုင် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း များ သေချာပေါက် ရှိလေသည်။

ဤ ကဲ့သို့သော နည်းလမ်း မျိုး ဖြင့် လမ်းကြောင်း လွှဲရန် ဆိုသည်မှာ အလွန် ခက်ခဲ လွန်းလှပေသည်။ သူ့ကို အလျှော့ပေး လာအောင် လုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ရုံ သာမကဘဲ ပြောင်းပြန် အကျိုး သက်ရောက် မှုများကို သာ ဖြစ်ပေါ် လာစေမည် ဖြစ်လေသည်။

သူ ဤသို့ လုပ်ဆောင် ရခြင်း ၏ ရည်ရွယ်ချက် မှာ တစ်ခုတည်း သာ ရှိလေသည်။ ၎င်းမှာ ကျီချန်ရှန်း ကို အိမ်ရှေ့စံ နေရာ ယှဉ်ပြိုင် ခွင့် အပြည့်အဝ ဆုံးရှုံး သွားစေရန် ပင်ဖြစ်သည်။

ယခင် မိဖုရားကြီး ၏ သားတော် တစ်ယောက် အနေဖြင့် တာ့ကျိုး နိုင်ငံတော် တစ်ခုလုံး ၏ သားတော် အကြီးဆုံး တစ်ယောက် အနေဖြင့် သူ အိမ်ရှေ့စံ ဖြစ်လာ ရမည် မှာ သဘာဝ ကျသော ကိစ္စ တစ်ရပ် ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ကျီချန်ရှန်း ၏ မယ်တော် က မိဖုရားကြီး နေရာကို ရယူ သွားခဲ့ သောကြောင့် သာ အနှစ် နှစ်ဆယ် နီးပါး ကြာမြင့် ခဲ့သော အိမ်ရှေ့စံ နေရာ လုသည့် တိုက်ပွဲ ကြီးကို စတင် လိုက်ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

မူလ ကတည်းက သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ဖြစ်သော်လည်း အခြား သူများ နှင့် အတင်းအကျပ် ယှဉ်ပြိုင် လုယူ နေရသဖြင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် မကျေနပ် မှုများ သေချာပေါက် ရှိနေလေသည်။ သို့သော် ထို မကျေနပ် မှုများကို ဧကရာဇ်မင်း အပေါ် တွင် လုံးဝ မပြသ ရဲသလို တွေးတောင် မတွေးရဲ ချေ။ ထို့ကြောင့် ထို အရာများ အားလုံးကို ကျီချန်ရှန်း ၏ အပေါ်သို့ သာ ပုံချ လိုက်ရခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤ တစ်ကြိမ် ကျီချန်ရှန်း သာ ကျန်းချဲ့ နှင့် ရန်ငြိုး ဖွဲ့မိမည် ဆိုပါက ကျီချန်ရှန်း အတွက် ရန်သူ တစ်ယောက် ထပ်တိုး လာစေမည် ဖြစ်ရုံ သာမကဘဲ သူ ခက်ခက်ခဲခဲ တည်ဆောက် ထားရသော ပညာရှိ မင်းသား ဆိုသည့် နာမည် ဂုဏ်သတင်း ကိုပါ အကြီးအကျယ် ထိခိုက် သွားစေမည် ဖြစ်လေသည်။ ဤ ကဲ့သို့သော နည်းလမ်း ဖြင့် အရာရှိ များကို ဆွဲဆောင် စည်းရုံး ခြင်းမှာ အစစ်အမှန် အစွမ်းထက် သူကြီး များ ၏ အမြင် တွင် အလွန် ကလေးဆန် လွန်းလှပေသည်။ ဤ အကြောင်းကြောင့် ပင် သူတို့ ၏ ကျီချန်ရှန်း အပေါ် အထင်ကြီး မှုများကို အကြီးအကျယ် လျော့ကျ သွားစေမည် ဖြစ်လေသည်။ ဤသို့ ဖြင့် သူ့အတွက် အခွင့်အရေး များကို အလိုအလျောက် ဖန်တီး ပေးလိုက် သလို ဖြစ်သွား လေသည်။

ကျန်းချဲ့ ကို ဆွဲဆောင် စည်းရုံး ရန်မှာ လည်း သူ၏ ရည်မှန်းချက် ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် တစ်ခုတည်းသော ရည်မှန်းချက် တော့ မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ၏ နောက်ကွယ် တွင် ရွှမ်ထျန်း ဝူကျိ နန်းတော် ၏ ထောက်ခံမှု ရှိနေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။ ကျန်းချဲ့ မရှိလျှင် တောင်မှ သူ အိမ်ရှေ့စံ နေရာကို ယှဉ်ပြိုင် ရန် မျှော်လင့်ချက် အလွန် ကြီးမား နေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤ တစ်ကြိမ် တွင် သူသည် လုံးဝ တွန့်ဆုတ် နေခြင်း မရှိဘဲ တစ်ဖက်လူ ကို စစ်တုရင် ခုံ ပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပင် ဆွဲတင် လိုက်ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သူ့ အတွက် အသုံးဝင် နိုင်မည် ဆိုပါက သေချာပေါက် အကောင်းဆုံး ပင်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ မရနိုင်ဘူး ဆိုလျှင် တောင်မှ အခြား နေရာ တွင် အသုံးဝင် အောင် လုပ်ဆောင် ရမည် သာဖြစ်သည်။ ဤ သည်မှာ သာ ဧကရာဇ် တစ်ပါး ၏ လမ်းစဉ် ပင်ဖြစ်သည်။

"အခု တတိယ မင်းသား က သတင်း တွေ စဖြန့် နေပြီ ဆိုတော့ ကျုပ်တို့ လည်း အခြေအနေ ကို အသုံးချ ပြီး သတင်း တွေကို ထပ်ဖြန့် လိုက်ရ မလား"

စီမာကျန်း က ဆက်လက် မေးမြန်း လိုက်လေသည်။

ကျီချန်ချန် က ခေါင်းရမ်း လိုက်လေသည်။

"တတိယ ညီတော် ကို အကွက်ဆင် တဲ့ နေရာမှာ အရမ်းကြီး ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် လုပ်ပြ လို့ မရဘူး တခြား လူတွေက ကိစ္စ တွေ ပြီးသွားတဲ့ အခါကျရင် ရိပ်မိ မှာ မဟုတ်ဘူး လို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား"

"ဒါဆို ကျုပ်တို့ က ဒီ အတိုင်းကြီး စောင့်နေ ရတော့ မလို့လား"

"စောင့်နေ လိုက်ရင် ရပါပြီ ကျုပ်တို့ မလှုပ်ရှား ရင်တောင် မှ တခြား လူတွေ လှုပ်ရှား လာကြ လိမ့်မယ် ဒါက တကယ့် အခွင့်အရေး ကောင်း ကြီး တစ်ခုလေ ဒုတိယ ညီတော် စတုတ္ထ ညီတော် ပဉ္စမ ညီတော် နဲ့ ဆဋ္ဌမ ညီတော် တို့ကလည်း ဒီ ကိစ္စ ထဲက ပြဿနာ တချို့ကို မြင်တွေ့ နိုင်စွမ်း ရှိကြ ပါတယ် အခြေအနေ ကို ကြည့်ပြီး သူတို့ ဘာသာ သူတို့ တွန်းအား ပေးကြ လိမ့်မယ်"

"ကျုပ်တို့ အနေနဲ့ ကတော့ အခြေအနေ ပြောင်းလဲ မှုတွေကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့် ပြီး တံငါသည် ရဲ့ အကျိုးအမြတ် ကို ခံစား ရုံပါပဲ"

ကျီချန်ချန် ခန့်မှန်း ထားသည့် အတိုင်း ပင် ကျီချန်ရှန်း က ကျန်းချဲ့ သန်ဘက်ခါ တွင် သူ၏ အိမ်တော် သို့ လာရောက် ပွဲတက် မည် ဆိုသော သတင်း ကို လွှင့်ထုတ် လိုက်သည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မြို့တော် အတွင်းရှိ အသိုင်းအဝိုင်း အသေးစား လေးများ အကြား တွင် အလျင်အမြန် ပင် ပျံ့နှံ့ သွားခဲ့လေသည်။ ချက်ချင်း ပင် အတော်အသင့် ကြီးမားသော လှိုင်းဂယက် ကြီး များကို ဖြစ်ပေါ် လာစေခဲ့လေသည်။

ကျန်းချဲ့ ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ လောက ၏ နံပါတ်တစ် ပါရမီရှင် သိုင်းစာရင်း ၏ နံပါတ်တစ် နေရာ သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ တိုက်ပွဲ ၏ နံပါတ်တစ် နေရာ ကို ရယူထား သူ ပင်ဖြစ်သည်။

သိုင်းသူတော်စင် အဆင့် သို့ တက်လှမ်း နိုင်ရန် မျှော်လင့်ချက် ရှိသော ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး ခေါက်ရှန်းနတ်မင်းကြီး ၏ အလေးထား မှုကို ခံရသော တော်ဝင်နန်းတော် ၏ အရာရှိသစ် လေး တစ်ယောက် ပင်ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်မင်း ကိုယ်တိုင် ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ဘွဲ့ ကို ချီးမြှင့် ခဲ့ရသူ ဖြစ်ပြီး ယခု တစ်ကြိမ် မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း သံတမန် များ ရောက်ရှိ လာမည့် တိုက်ပွဲ တွင် တော်ဝင်နန်းတော် ၏ အစစ်အမှန် အားကိုး ရမည့် ဖဲချပ် ကြီး တစ်ခု လည်း ဖြစ်လေသည်။

တတိယ မင်းသား ကျီချန်ရှန်း ကကော သူက အိမ်ရှေ့စံ နေရာကို ယှဉ်ပြိုင် နိုင်မည့် အခွင့်အရေး အများဆုံး ရှိသူ များ ထဲတွင် တစ်ယောက် အပါအဝင် ဖြစ်လေသည်။

သူတို့ နှစ်ယောက် ရုတ်တရက် ကြီး ပေါင်းဖက် သွားကြ သည် ဆိုသည်မှာ ကျန်းချဲ့ က ကျီချန်ရှန်း ကို ထောက်ခံ ပေးလိုက် ပြီ ဟု ဆိုလို နေခြင်း ပင် မဟုတ်ပါလော။

အစပိုင်း တွင်တော့ ကျီချန်ရှန်း ၏ နည်းလမ်း များက တကယ်ကို သာမန် မဟုတ်ကြောင်း လူအချို့က ခံစား ခဲ့ကြလေသည်။ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် တော်ဝင်နန်းတော် ၏ အရာရှိသစ် ဖြစ်သော ကျန်းချဲ့ ကို ဆွဲဆောင် စည်းရုံး နိုင်ခဲ့သဖြင့် ကျန်ရှိ နေသော မင်းသား များ ကိုပါ အကြီးအကျယ် ဖိအား ဝင်သွား စေခဲ့လေသည်။

သို့သော် နောက်ပိုင်း တွင် မင်းသား အချို့ က နောက်ကွယ် မှ အမှန်တရား များကို စုံစမ်း ထောက်လှမ်း သိရှိ သွားခဲ့ကြ လေသည်။ အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းချဲ့ သည် ပွဲတက် မည် ဟု အတိအကျ သဘောတူ ထားခြင်း မရှိဘဲ ကျီချန်ရှန်း က အကွက်ဆင် ကာ ကျန်းချဲ့ ကို အကျပ် ရိုက်အောင် လုပ်ပြီး ဖိတ်ခေါ် လိုသော ရည်ရွယ်ချက် ကို ရယူ လိုခြင်း သက်သက် သာ ဖြစ်ကြောင်း သိရှိ သွားကြလေသည်။

ဤ ကဲ့သို့သော အခွင့်အရေး ကောင်း ကြီး ကို ကြုံတွေ့ လိုက်ရသော အခါ ကျန်ရှိ နေသော မင်းသား များ ကလည်း သေချာပေါက် လက်လွှတ် ခံမည် မဟုတ်ကြချေ။ သူတို့က တစ်ဖက် တွင် ဤ သတင်း များကို နောက်ကွယ် မှနေ၍ လျှို့ဝှက်စွာ ဖြန့်ဝေ နေကြ သလို အခြား တစ်ဖက် တွင်လည်း ဤ သတင်း များကို အဆက်မပြတ် ပိတ်ဆို့ နေကြလေသည်။

သတင်း ဖြန့်ဝေ သည် ဆိုသည်မှာ မြို့တော် အတွင်း၌ ဖြန့်ဝေ နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ အချိန်တို အတွင်း ဤ ကိစ္စကို မသိရှိ စေရန် ကျန်းချဲ့ ၏ ဘေးပတ်ဝန်းကျင် ရှိ သတင်း ကွန်ရက် များကို ပိတ်ဆို့ ထားပြီး လုပ်ဆောင် နေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် မြို့တော် အတွင်း၌ လျှို့ဝှက်သော လှိုင်းဂယက် ကြီးများ အဆက်မပြတ် ရိုက်ခတ် လာခဲ့လေသည်။

နေ့တစ်ဝက် ခန့် အကြာတွင် ကျန်းချဲ့ သည် ဤ သတင်းကို ရရှိ သွားခဲ့လေသည်။ ဤသည်မှာ မင်းသား များ ၏ သတင်း ပိတ်ဆို့ မှု က မလုံလောက် ၍ မဟုတ်ဘဲ လုကျဲ့ယွင် သည် ဤ သတင်းကို ရရှိ ပြီးနောက် ဤ ကိစ္စ တွင် သူ ကိုယ်တိုင် ပါဝင် ပတ်သက် မှု မရှိစေရန် အတွက် ကျန်းချဲ့ ထံသို့ လူလွှတ် ကာ စာလွှာ တစ်စောင် ပေးပို့ ခဲ့သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်း မှာပင် ချန်ချင်းဖန် ကလည်း လူလွှတ် ကာ စာလွှာ တစ်စောင် ပေးပို့ ခဲ့လေသည်။

အကြောင်းအရာ အကြမ်းဖျင်း တူညီ နေသော စာလွှာ နှစ်စောင် ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်နှာထား မှာ အနည်းငယ် မည်းမှောင် သွားရလေသည်။ ကျီချန်ရှန်း ဆိုသည့် ကောင် က ဤမျှလောက် အထိ ဦးနှောက် မရှိလိမ့်မည် ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ် မထားခဲ့ချေ။ သူ သွယ်ဝိုက်သော နည်းလမ်း ဖြင့် ငြင်းဆန် ပြီးနောက် တွင်လည်း ဤ ကဲ့သို့သော နည်းလမ်း မျိုးကို အသုံးပြု ပြီး သူ့ကို အတင်းအကျပ် အကျပ် ရိုက်အောင် လုပ်ရဲ သေးသည် တဲ့လား ထို့အပြင် ဤ အရာများ အားလုံး မှာ ပွဲတက် ရန် ဖိတ်ခေါ် ဖို့ သက်သက် သာဖြစ်သည်။

'သူက ဘာကောင် မို့လို့လဲ'

မူလ ကတည်းက ကျန်းချဲ့ သည် ကျီချန်ရှန်း အပေါ် မည်သည့် ခံစားချက် မျှ မရှိခဲ့ သည် မှာ မပြောနှင့် အကယ်၍ အထင်ကြီး လေးစား မှု အချို့ ရှိခဲ့လျှင် တောင်မှ ယခု အချိန်တွင် အပြည့်အဝ ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။ သူသည် ဤကဲ့သို့ နေရာ ချထား ခံရသည့် ခံစားချက် မျိုးကို အလွန် မုန်းတီး လေသည်။

သူ တစ်လှမ်းချင်း စီ အသက်စွန့် ပြီး အထက် သို့ တက်လှမ်း ခဲ့ရခြင်း က ဘာအတွက်လဲ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာ ကို သူ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီး ချင်လို့ မဟုတ်ပါလော ရလဒ် အနေဖြင့် အခုချိန် ထိ သူ့ကို ဤကဲ့သို့ အဆင့်နိမ့် တဲ့ နည်းလမ်း တွေ သုံးပြီး အလျှော့ပေး အောင် လုပ်ချင် နေတဲ့ သူတွေ ရှိနေသေးတယ် တဲ့လား ဤ ကိစ္စ က လုံးဝ ကို မဖြစ်နိုင်ချေ။

ကျီချန်ရှန်း က ဖိအား တွေကြောင့် သူ့ရဲ့ အိမ်တော် ကို လာပြီး ပွဲတက် လိမ့်မယ် လို့ အပြည့်အဝ ယုံကြည် နေတာ မဟုတ်လား ကျန်းချဲ့ ကတော့ လုံးဝ မသွားရန် ဆုံးဖြတ် လိုက်လေသည်။

အာဏာ မရသေး တဲ့ မင်းသား တစ်ပါး လောက် ကတော့ သူ့ကို အလျှော့ပေး အောင် လုပ်ဖို့ လုံးဝ အရည်အချင်း မမီသေးဘူး မဟုတ်ဘူး တိတိကျကျ ပြောရမယ် ဆိုရင် ကျီချန်ရှန်း က အိမ်ရှေ့စံ ဖြစ်နေမယ် ဆိုရင်တောင် မှ သူ့ကို အလျှော့ပေး အောင် လုပ်ဖို့ အရည်အချင်း မရှိသေးဘူး။ သူ့ကို အလျှော့ပေး အောင် လုပ်နိုင်တဲ့ သူက ဧကရာဇ်မင်း ပဲ ဖြစ်ရမယ် အဲ့ဒီလိုမှ မဟုတ်ရင် ကျီချန်တောက် လိုမျိုး ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် အရ သူ့ထက် အများကြီး သာလွန် နေတဲ့ အစွမ်းထက် သူကြီး မျိုးမှ သာ ရလိမ့်မယ်။

စဉ်းစား တွေးတော နေစဉ် မှာပင် ကျန်းချဲ့ အနည်းငယ် ကြက်သေသေ သွားလေသည်။ လုကျဲ့ယွင် နှင့် ချန်ချင်းဖန် တို့၏ စာလွှာ များ ထဲမှ အကြောင်းအရာ များကို နောက်တစ်ကြိမ် အသေးစိတ် ပြန်လည် ဖတ်ရှု လိုက်ပြီးနောက် မျက်ဝန်း များ ထဲတွင် သံသယ အရိပ်အယောင် အချို့ ဖြတ်ပြေး သွားလေသည်။

'ကျီချန်ရှန်း က ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် မင်းသား တစ်ပါး ပဲလေ ဒီလောက်တောင် ဦးနှောက် မရှိတာ တကယ့် အမှိုက် ကောင် ကြီး ဖြစ်နေလို့လား ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်ယောက် က တမင်သက်သက် လမ်းကြောင်း လွှဲပေး နေတာလား သူ့ကို အသုံးချ လို့ ရတဲ့ ဖဲကြိုး တစ်ခု အဖြစ် သတ်မှတ် လိုက်တာများလား'

ကျန်းချဲ့ ဤမျှလောက် အထိ သံသယ ဝင်နေခြင်း မှာ အဆန်းတော့ မဟုတ်ချေ။ အမှန်တကယ်တော့ ဤ ကိစ္စ က အပြင်ပန်း ကြည့်လျှင် ရိုးရှင်း သယောင် ထင်ရသော်လည်း အသေးစိတ် တွေးတော ကြည့်မည် ဆိုပါက အရမ်းကြီး လည်း ရိုးရှင်း မနေချေ။ သူ ကိုယ်တိုင် ကလည်း အလွန် သံသယ ဝင်တတ်သော အကျင့်စရိုက် ရှိသူ ဖြစ်ရာ ထောင့်ပေါင်းစုံ မှနေ၍ စဉ်းစား တွေးတော မည် မှာ သဘာဝ ပင်ဖြစ်သည်။

အလွန် သိသာ ထင်ရှား လှပေသည်။ သူ အလျှော့ပေး မည့် ဖြစ်နိုင်ချေ မှာ အလွန် နည်းပါး လွန်းလှပေသည်။ သို့ဆိုလျှင် ကျီချန်ရှန်း က ဘာကြောင့် ဤသို့ လုပ်ဆောင် ရသနည်း။ အကယ်၍ သူသာ သွားရောက် ခြင်း မရှိပါက ကျီချန်ရှန်း သည် မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပျက်ရမည် ဖြစ်ပြီး သူ နှင့်လည်း ရန်ငြိုး ဖွဲ့မိမည် ဖြစ်လေသည်။ ဤသို့ ဖြစ်လာ ပါက အစစ်အမှန် အကျိုးအမြတ် ရရှိ သွားမည့် သူက ဘယ်သူ လဲ ဘယ်သူ ကများ ဒီ ကိစ္စ ကနေ အကျိုးအမြတ် ရရှိ သွားမှာလဲ...

'အရာရှိ ကြီးတွေ လား ဧကရာဇ်မင်း လား ဒါမှမဟုတ် ညီအစ်ကို တွေကို ဖိနှိပ် ချင်နေတဲ့ တခြား မင်းသား တွေလား’