အခန်း ၃၉၀

အခန်း (၃၉၀) ကောင်းကင်နှင့်လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း... ပွဲကြည့်ပရိသတ်တစ်ခွင်လုံး တုန်လှုပ်သွားရပြီ

အမှန်တကယ်တော့ ဇာကူမုကိုယ်တိုင်လည်း ဤအချက်ကို ကောင်းစွာ သဘောပေါက်ထားလေသည်။ ဤမျှလောက် စွမ်းအင်ကုန်ခမ်းမှုကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဆက်လက်ခံစားနေရမည်ဆိုပါက သူ၏ ပြတ်တောက်သွားသော အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်းများကို ပြန်လည်ဆက်စပ်နိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိနေစေကာမူ လုံးဝ တောင့်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ သေချာပေါက် အကျပ်အတည်းကို ဖောက်ထွက်ရပေမည်။

အစကတည်းက ကြုံးဝါးထားခဲ့ပြီးမှ အလယ်ပိုင်းဒေသက နာမည်မသိ လူမသိ ကောင်လေးတစ်ယောက်၏ လက်အောက်တွင် ရှုံးနိမ့်သွားမည်ဆိုပါက သူ မြက်ခင်းပြင်သို့ ပြန်ရန် မျက်နှာရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။ လှောင်ပြောင်ရယ်မောမှုများနှင့်သာ ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်လေသည်။

ရင်ထဲမှ အနောက်အကျိ အငွေ့အသက်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ဇာကူမုသည် ကျားဟိန်းသံကြီးအလား ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံလှိုင်းများက အရပ်လေးမျက်နှာမှ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာသော အဆုံးအစမရှိသည့် ဓားချီများကို အစအနမကျန် ချေမွပစ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ စိတ်အာရုံကို စုစည်းလိုက်သည်နှင့် ရုပ်ခန္ဓာကြီးမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

တစ်ကိုယ်လုံးတွင် နတ်ဘုရားအမှတ်အသားများ လင်းလက်လာပြီး သားရဲတစ်ကောင်အလား အသွင်ပြောင်းသွားလေသည်။ သူ၏ လက်ဝါးကြီးများက ကျားလက်သည်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ထူးဆန်းသော မျဉ်းကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ အထူးခြားဆုံးမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အရွယ်အစားပင် ဖြစ်လေသည်။

မူလကတည်းက ရှစ်ပေကျော် အရပ်အမောင်းဖြင့် ထွားကျိုင်းလှသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးမှာ ဆက်တိုက် ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး တစ်ကျန်ကျော် (ဆယ်ပေကျော်) အထိ မြင့်မားသွားကာ လူပုံစံ သားရဲကြီးတစ်ကောင်အလား ဖြစ်သွားချေပြီ။

ဤသည်ကသာ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာနှင့် ချီစွမ်းအင် ပေါင်းစပ်ကျင့်ကြံမှု၏ အစစ်အမှန် ပြီးပြည့်စုံသော အခြေအနေ ဖြစ်ပေတကား။

ဇာကူမုသည် တိုးညှင်းစွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ဓားချီများကို ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တိုက်ရိုက် ခံယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် လေကိုခွင်း၍ ပျံသန်းလာသော ရွှေရောင်မြားတံကို တုတ်ရှည်ကြီးဖြင့် ရိုက်ချိုးပစ်လိုက်လေသည်။ ဓားချီများ မိုးရွာချနေသည့်တိုင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို အတင်းအဓမ္မ ရွှေ့လျားလိုက်ပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ဓားအစီအရင်၏ ဖိအားများကို အံတုကာ လုကျဲ့ယွင်၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

"မင်းကို သတ်ပစ်မယ်"

ဇာကူမုက အသံကုန်ဟစ်အော်လိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ တုတ်ရှည်ကြီးကို အားကုန် ရိုက်ချလိုက်ရာ လေဟာနယ်ကြီးတစ်ခုလုံး အပြင်းအထန် တုန်ခါသွားလေသည်။

လုကျဲ့ယွင်၏ သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။ ဇာကူမု ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်တော့ဘဲ အရှေ့တွင် နတ်ဘုရားဒိုင်းကာ တစ်ခုကို ချက်ချင်း ဖန်တီးကာ ကာကွယ်လိုက်ရလေသည်။

သို့သော် ဇာကူမု၏ ဒေါသတကြီး ရိုက်ချလိုက်သော အားအင်များကို အလွယ်တကူ ခုခံနိုင်မည်တဲ့လား။ တုတ်ရှည်ကြီး၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် နတ်ဘုရားဒိုင်းကာမှာ အက်ကွဲသွားပြီး လုကျဲ့ယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးလည်း လေဟာနယ်ထဲမှနေ၍ ရေကန်အောက်ခြေသို့ ရိုက်ချခံလိုက်ရလေသည်။

ထိုသို့ ရိုက်ချလိုက်ပြီးနောက် ဇာကူမုသည် လုကျဲ့ယွင်ကို ဆက်လက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုတော့ချေ။ သွေးများ ရွှဲနစ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို လွှမ်းခြုံထားသော ဓားအစီအရင်ဆီသို့သာ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလေသည်။

ယခုနက်က ဓားအစီအရင်၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ရုပ်ခန္ဓာ၏ ခုခံနိုင်စွမ်းသက်သက်ဖြင့် တောင့်ခံခဲ့ရခြင်းမှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဒဏ်ရာများမှာ အလွန် ပြင်းထန်လှပေသည်။ အကယ်၍ ပြတ်တောက်သွားသော အင်္ဂါများကို ပြန်လည်ဆက်စပ်နိုင်သည့် အလိုအလျောက် ကုစားနိုင်စွမ်းသာ မရှိပါက သူ ဤကဲ့သို့ ရဲတင်းဝံ့မည် မဟုတ်ချေ။

သူ ဤသို့ လုပ်ဆောင်ရခြင်း အားလုံးမှာ ဓားအစီအရင်ကို ဖြိုခွင်းရန် အခွင့်အရေးကို ဖမ်းဆုပ်နိုင်ရန်အတွက်သာ ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ဇာကူမုသည် ဧရာမ သားရဲကြီး တစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပေတစ်ရာခန့် ရှည်လျားသည့် ဓမ္မရုပ်တု ပုံရိပ်ယောင်ကြီး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားနွားကြီး တစ်ကောင်နှင့် တူညီလှပြီး ခြေလေးဖက်ဖြင့် နင်းချလိုက်ကာ ဓားအစီအရင်ကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်တိုက်လိုက်လေသည်။

ဓမ္မရုပ်တု ပုံရိပ်ယောင်ကြီး... သူ့မှာလည်း ရှိနေသည်လေ။

ကျယ်လောင်လှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးနှင့်အတူ ပေတစ်သောင်းခန့် ကျယ်ဝန်းသော ဓားအစီအရင်ကြီးမှာ ဇာကူမု၏ အတင်းအဓမ္မ ထိုးဖောက်မှုကြောင့် ပျက်စီးသွားခဲ့လေပြီ။ နတ်ဓားတစ်လက်မှာလည်း လွင့်စင်ထွက်သွားကာ နဂါးမွေးမြူရေးကန် အတွင်းသို့ ကျဆင်းသွားလေသည်။

ဤအချိန်တွင် လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး အပ်ကျသံကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားချေပြီ။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ အားပေးဟစ်အော်သံများမှာလည်း ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားကြလေသည်။ ရုတ်တရက်ကြီး အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ ကြိုတင် မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

အထက်စင်မြင့်ပေါ်ရှိ မိဖုရားကြီး ရွှီ နှုတ်ခမ်းများ ပွင့်ဟသွားလေသည်။ သူမ၏ ချီးကျူးစကားများပင် လေထဲတွင် မပျောက်ကွယ်သေးမီ ဤကဲ့သို့ ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်းပင် မည်းမှောင်သွားရလေသည်။

ယွမ်ခန်းဧကရာဇ် သည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ကာ မျက်နှာအမူအရာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေသည်။

ဆုဖုန်း ကတော့ နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်သွားခဲ့လေသည်။ ဤသည်မှာသာ ဇာကူမု၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအား ပင်တကား။

ဇာကူမုက ကြမ္မာသုံးပါး ဓားအစီအရင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သည့် အချိန်မှာပင် နဂါးမွေးမြူရေးကန် အတွင်းရှိ ရေပြင်ကြီးမှာ ရုတ်တရက် တုန်ခါလာလေသည်။ ပေတစ်ရာခန့် မြင့်မားသော ပုံရိပ်ယောင်ကြီး တစ်ခု ရေအောက်မှ ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လာလေသည်။

ထိုပုံရိပ်မှာ လုကျဲ့ယွင်၏ ပုံစံပင် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော် ထို ပေတစ်ရာခန့် မြင့်မားသော ပုံရိပ်ယောင်ကြီးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားပြန်သည်။ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ အောက်တွင် လူပုံစံမှ ကောင်းကင်ကို ထောက်ထားသည့် ဧရာမ ဓားကြီး တစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ရုပ်ခန္ဓာကို ဓမ္မရုပ်တုအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း... ရုပ်ခန္ဓာကို ဓားအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း... ဓားထွက်လာသည်နှင့် လေတိုက်ကာ တိမ်တိုက်များ လှုပ်ရှားသွားချေပြီ။

ဓားမြည်သံ တစ်ချက်နှင့်အတူ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပင် ဤအချိန်တွင် ရပ်တန့်သွားသည့်အလား ထင်မှတ်ရလေသည်။ ပေတစ်ရာခန့် ရှည်လျားသော နတ်ဓားကြီးသည် အဆုံးအစမရှိသော ရေလှိုင်းကြီးများကို သယ်ဆောင်လျက် လေဟာနယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးတက်သွားလေသည်။ ဤအချိန်တွင်တော့ ဇာကူမု၏ မျက်နှာထား ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

သူ၏ ချီစွမ်းအင်များ အပြည့်အဝ သော့ခတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် ဤဓားချက်ကို လုံးဝ ရှောင်တိမ်း၍ မရနိုင်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်ရန်သာ ရှိတော့သည်။

ဤသို့ တွေးမိသည်နှင့် သူ လုံးဝ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ဘဲ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်ကာ ဓမ္မရုပ်တု ပုံရိပ်ယောင်ကြီးဖြင့် ဧရာမ ဓားကြီးကို တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်လိုက်လေသည်။

ပြိုင်ဘက်ကင်းလောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည့် ပေါက်ကွဲသံကြီး တစ်ခု အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ အလွန် ကြီးမားလှသော စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးကြီးများ အဆက်မပြတ် လွင့်ထွက်သွားပြီး ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် လေဟာနယ်များပါ တုန်ခါသွားရလေသည်။

အောက်ဘက်ရှိ နဂါးမွေးမြူရေးကန် မှ ရေလှိုင်းများ မြင့်တက်လာပြီး ရေအောက်ရှိ ငါးများနှင့် ပုစွန်များစွာ ချက်ချင်း သေဆုံးသွားကြလေသည်။

လေဟာနယ် ထက်တွင်တော့ ဇာကူမု၏ ဓမ္မရုပ်တု ပုံရိပ်ယောင်ကြီး လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကြီးမှာ အနည်းငယ် ပျက်စီးနေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများ ရွှဲနစ်နေကာ အသက်ရှူသံများပင် အလွန်အမင်း အားနည်းနေခဲ့လေပြီ။

လုကျဲ့ယွင်၏ အခြေအနေမှာလည်း အလွန် ဆိုးရွားလှပေသည်။ သူ၏ အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံမှာ စုတ်ပြဲနေပြီး ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကာ တစ်ကိုယ်လုံးတွင်လည်း ဒဏ်ရာများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ မလဲကျသွားအောင် အတင်းအဓမ္မ တောင့်ခံထားရပြီး မျက်နှာထားမှာလည်း အလွန် တည်ကြည်လေးနက်နေလေသည်။

'ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းအားတွေနဲ့ ဆိုရင် ဇာကူမုကို အနိုင်ယူဖို့ ပြဿနာ မရှိလောက်ဘူး လို့ ထင်ထားခဲ့တာ'

အကြောင်းမူကား အတိတ်က မှတ်ဉာဏ်များအရ တော်ဝင်နန်းတော် ကိုယ်စားပြု ထွက်တိုက်ခဲ့သူမှာ လီရွှမ်ကျန်း ဖြစ်လေသည်။ ဇာကူမုက အနည်းငယ် အသာစီး ရခဲ့သော်လည်း နှစ်ယောက်စလုံး ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်စွာ ရရှိခဲ့ကြသည်ဟု ဆိုလေသည်။

'ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် စွမ်းအားတွေနဲ့ ဆိုရင် ဇာကူမု ကို သေချာပေါက် နိုင်မှာပဲ လို့ ထင်ထားခဲ့တာ အခုတော့ ငါထင်ထားတာနဲ့ တလွဲစီ ဖြစ်နေပါလား ဇာကူမုက ရုပ်ခန္ဓာနဲ့ ချီစွမ်းအင် နှစ်ခုစလုံးကို ပေါင်းစပ် ကျင့်ကြံထားတဲ့ သူ ဖြစ်နေတာကိုး'

'ကောလာဟလ တွေက တကယ် မယုံရဘူးပဲ'

'အဲ့ဒီ အချိန်တုန်းက ငါက ဧကရာဇ် မြို့တော်ကို လာနိုင်တဲ့ အဆင့်အတန်း မျိုးမှ မရှိခဲ့တာ ဒီတိုက်ပွဲကို လာမကြည့် နိုင်ခဲ့လို့ တခြား လူတွေ ပြောပြတာကိုပဲ ကြားခဲ့ရတာလေ အခုတော့ ကောလာဟလ တွေက ငါ့ကို ဒုက္ခ ပေးသွားတာပဲ'

ကိုယ်ပိုင် လျှို့ဝှက် ဖဲချပ်များ အားလုံးကို ထုတ်သုံးခဲ့သော်လည်း နှစ်ယောက်စလုံး ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိသွားသည့် အခြေအနေမျိုးသို့သာ ရောက်ရှိသွားခဲ့လေသည်။

အောက်ဘက်မှ ပွဲကြည့်နေသော သိုင်းပညာရှင်များမှာလည်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်နေကြလေသည်။ ဤတိုက်ပွဲက အလွန် ကြည့်ကောင်းမည်ဟု သူတို့ ခန့်မှန်းထားခဲ့ကြသော်လည်း ကျန်းချဲ့နှင့် ဇာကူမု တို့၏ တိုက်ပွဲသာ ဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြလေသည်။ လုကျဲ့ယွင်၏ စွမ်းအားက ဤမျှလောက်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ကြချေ။

ဇာကူမုနှင့် ဤမျှလောက် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်လေ။ လက်ရှိ အခြေအနေ အရဆိုလျှင် နှစ်ယောက်စလုံး ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။ သရေ ကျသွားပြီလား။

ဤသည်မှာ လူအများစု၏ ရင်ထဲတွင် တပြိုင်နက်တည်း ဖြစ်ပေါ်လာသော အတွေးပင် ဖြစ်လေသည်။

"ဒီ တိုက်ပွဲ ကတော့ ငါကိုယ်တော် ရဲ့ အရာရှိ လုကျဲ့ယွင် နဲ့ ဇာကူမု တို့ သရေကျ သွားတဲ့ ပုံပဲ ဆုဖုန်း ငါကိုယ်တော် ရဲ့ ကွမ်ကျွင်းနယ်စား က ဝင်တောင် မတိုက်ရ သေးဘူးနော် ထပ်ပြီး တိုက်ချင် သေးလား"

ယွမ်ခန်းဧကရာဇ်က ထိုသို့မေးလိုက်လေသည်။

ဤတိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်မှာ မကောင်းလွန်းသလို မဆိုးလွန်းလှပေ။ ယေဘုယျ အားဖြင့် ကြည့်မည်ဆိုလျှင် တော်ဝင်နန်းတော် အတွက်တော့ အလွန် အကျိုးရှိလေရာ ယွမ်ခန်းဧကရာဇ် လည်း အလွန် ကျေနပ်နေလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ တစ်ဖက်လူက ကျန်းချဲ့နှင့် လုကျဲ့ယွင် တို့ နှစ်ယောက်စလုံးကို ယှဉ်ပြိုင်မည်ဟု ပြောဆိုထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ ယခုအခါ ကျန်းချဲ့ပင် ထွက်တိုက်စရာ မလိုတော့သဖြင့် ဤတိုက်ပွဲတွင် တော်ဝင်နန်းတော်က အနိုင်ရရှိသွားကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ဆုဖုန်းက ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

"အရှင်မင်းကြီး တိုက်ပွဲ က မပြီးသေး ပါဘူး"

လေဟာနယ် ထက်တွင် ဇာကူမုက လေကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မောဟိုက်နေသော လုကျဲ့ယွင် ကို စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ငါကိုယ်တော် နဲ့ ဒီ အခြေအနေ အထိ ရောက်အောင် တိုက်ခိုက် နိုင်ခဲ့တဲ့ အတွက် မင်း ဂုဏ်ယူ လို့ ရပါပြီ ကျန်းချဲ့ ဆိုရင်တောင် မှ မင်းထက် အများကြီး သာလွန် နေမှာ မဟုတ်ပါဘူး ကြည့်ရတာ သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ တိုက်ပွဲ တုန်းက မင်း အစွမ်းကုန် မတိုက်ခဲ့ဘူး ထင်တယ်"

လုကျဲ့ယွင်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျန်းညီလေး ရဲ့ စွမ်းအား က ကျုပ်ထက် ဆယ်ဆ လောက် ပိုပြီး အစွမ်းထက် ပါတယ်"

"မဖြစ်နိုင် တာ"

ဇာကူမုက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။ လုကျဲ့ယွင်၏ စကားကို လုံးဝ မယုံကြည်ချေ။ သူ၏ အမြင်တွင် လုကျဲ့ယွင်၏ စွမ်းအားများမှာ ယွမ်ယင်း အဆင့်၏ အမြင့်ဆုံး ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယွမ်ယင်း အဆင့် အစပိုင်း လေးနှင့် ရုပ်ခန္ဓာ ချီစွမ်းအင် ပေါင်းစပ် ကျင့်ကြံထားသော သူ့ကို ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။ ဤစွမ်းအားများကို သူ အလွန် အလေးထားလေသည်။ သို့သော် သူ့ထက် ဆယ်ဆလောက် ပိုအစွမ်းထက်သည့် သူ ရှိသည်ဆိုခြင်းကိုမူ လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ချေ။

"ဆယ်ဆ ကနေ အဆပေါင်း များစွာ ထိတောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက် နိုင်တယ်"

လုကျဲ့ယွင် က ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"အဓိပ္ပာယ် မရှိတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင် ဘူး"

"ဖြစ်နိုင် မဖြစ်နိုင် ဆိုတာ မင်း ကိုယ်တိုင် စမ်းကြည့် လိုက်ရင် သိလာ မှာပေါ့"

"မင်း ပြောတာ မှန်တယ် ကျန်းချဲ့ မှာ ဘယ်လို စွမ်းရည် တွေ ရှိလဲ ဆိုတာ ငါကိုယ်တော် ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ် ကြည့်လိုက် မယ်"

ဇာကူမုက အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်ကွင်း အတွင်းမှ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော နတ်ဘုရား ဆေးလုံး တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပစ်သွင်းလိုက်လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ အဆက်မပြတ် ဖြာထွက်လာလေသည်။

ရုပ်ခန္ဓာပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာ မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ပြန်လည် ကျက်လာပြီး အားနည်းနေသော ချီစွမ်းအင်များ လည်း အလျင်အမြန် ပြန်လည် ပြည့်ဝလာခဲ့လေသည်။ ယခင်ကထက်ပင် အနည်းငယ် ပို၍ အစွမ်းထက်လာသကဲ့သို့ ထင်မှတ်ရပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားကြီးတစ်ခု အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင်လည်း တောက်ပသော နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ဤကဲ့သို့သော အပြောင်းအလဲက ကွင်းအတွင်းရှိ လူအားလုံးကို အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့လေသည်။ ဇာကူမုတွင် သွေးသားအသစ် ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း စွမ်းရည်အပြင် ဤကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်ဖဲချပ်မျိုး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ကြချေ။

တကယ်ကို ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

လုကျဲ့ယွင်ပင်လျှင် အနည်းငယ် ကြက်သေသေသွားလေသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဒဏ်ရာများ အားလုံး ပျောက်ကင်းသွားနိုင်သည့် ဆေးလုံးမျိုး ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။ ထို ဆေးလုံးမှာ မြောက်ပိုင်းလူရိုင်း သိုင်းသူတော်စင် တစ်ပါးက ဖော်စပ်ထားသော နတ်ဆေး တစ်မျိုးများ ဖြစ်နေမလား။

ယွမ်ခန်းဧကရာဇ် ၏ မျက်မှောင်များ ကျုံ့သွားပြီး ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ဝင်ရောက်လာလေသည်။ ဆုဖုန်း ကတော့ မျက်နှာထား လုံးဝ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိချေ။ ဤသည်မှာ ဇာကူမု ၏ အကြီးမားဆုံး အားကိုးရာ ပင်ဖြစ်လေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ဤကဲ့သို့ သွေးဆေးလုံး ကို ပေးသနားလိုက်ခြင်းမှာ ကျန်းချဲ့ကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် အဓိက ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်လေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့မှာ ရှန်ရှန်းအဆင့်သို့ ယခုမှ တက်လှမ်းထားသူ ဖြစ်သော်လည်း မြောက်ပိုင်းလူရိုင်းများဘက်မှ လုံးဝ အထင်သေးခြင်း မရှိဘဲ အလွန်အမင်း အလေးထားခဲ့လေသည်။ သို့သော် လုကျဲ့ယွင်၏ စွမ်းအားက အလွန် ထူးခြားပြောင်မြောက်လွန်းသဖြင့် ဇာကူမု ကို ဤလျှို့ဝှက်ဖဲချပ်အား အတင်းအဓမ္မ ထုတ်သုံးစေခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"အခု အချိန်မှာ ငါကိုယ်တော် ရဲ့ စွမ်းအား တွေက အရင်ကထက် ပိုပြီး အစွမ်းထက် နေပြီ လို့ ခံစား နေရတယ်"

ဇာကူမု က လက်နှစ်ဖက်ကို ဖြန့်ကားလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သာယာယစ်မူးနေသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

မြင့်မြတ်သော ဆေးလုံး အာနိသင်များက သူ၏ ဒဏ်ရာများကို ကုသပေးရုံသာမက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ရွှေရောင် သွေးမျိုးဆက် များကိုပါ အပြည့်အဝ လှုံ့ဆော်ပေးလိုက်သဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားများမှာ တစ်ဆင့် ထပ်မံ တက်လှမ်းသွားခဲ့လေသည်။ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကြီးမှာ လူတစ်ဝက် သားရဲတစ်ဝက် ပုံစံမျိုးသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထူးဆန်းသော အကြေးခွံများ စတင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဦးချိုနှစ်ချောင်းနှင့် သားရဲကြီးမှာလည်း ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ဘယ်လိုလဲ ငါကိုယ်တော် နဲ့ ဆက်ပြီး တိုက်ချင် သေးလား"

ဇာကူမု က လုကျဲ့ယွင် ကို အေးစက်စက် အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

ကြီးမားလှသော ဖိအားကြီး လွှမ်းခြုံလာသဖြင့် လုကျဲ့ယွင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ရင်ဘတ်ကို အလိုအလျောက် ပွတ်သပ်လိုက်လေသည်။ အချိန်အနည်းငယ် မျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်ဆင်းသွားလေတော့သည်။

စင်မြင့်အောက်သို့ ရောက်သည်နှင့် လုကျဲ့ယွင် က ယွမ်ခန်းဧကရာဇ် ကို အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး က ဇာကူမု ကို မယှဉ် နိုင်ပါဘူး အရှင်မင်းကြီး အပြစ်ပေး တော်မူပါ"

ယွမ်ခန်းဧကရာဇ် က အချိန်အနည်းငယ် မျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် အတင်းအဓမ္မ ပြုံးကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"လုကျဲ့ယွင် မင်း အကောင်းဆုံး ကြိုးစား ခဲ့ပါတယ် မင်းမှာ အပြစ် မရှိတဲ့ အပြင် ကိုယ်တော် က မင်းကို အကြီးအကျယ် ဆုချီးမြှင့် ရဦးမှာပါ"

"အရှင်မင်းကြီး ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

လုကျဲ့ယွင် က လေကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး အရိုအသေပေးကာ ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် မှုန်ကုပ်ကုပ် မျက်နှာထားဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ အနီးသို့ လျှောက်သွားကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကျန်းညီလေး မင်း အလှည့် ရောက်ပြီ"

ကျန်းချဲ့ က သူ၏ ပခုံးကို ပုတ်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

ဇာကူမု က လေဟာနယ် ထက်တွင် မတ်မတ်ရပ်နေပြီး ဤအချိန်တွင် သူ့ကို မည်သူကမျှ မယှဉ်နိုင်တော့ဟု ခံစားနေရလေသည်။ ကျန်းချဲ့၏ စွမ်းအားက အများဆုံး လုကျဲ့ယွင် လောက်သာ ရှိမည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားလေသည်။ သူ ကတော့ အားသာချက် အားလုံးကို ရယူထားပြီ ဖြစ်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ကြွေးကြော်လိုက်လေသည်။

"ကျန်းချဲ့ ငါကိုယ်တော် နဲ့ ထွက်တိုက် ရဲလား"

တစ်ခဏ အတွင်းမှာပင် လူအားလုံး၏ အကြည့်များက စင်မြင့်အနီးရှိ ပုံရိပ်တစ်ခု အပေါ်သို့ အသီးသီး ကျရောက်သွားကြလေသည်။ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသလို အချို့ကလည်း စိုးရိမ်ပူပန်နေကြလေသည်။

ကျန်းချဲ့ က ဤလူကို အနိုင်မယူနိုင်မည်ကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေကြလေသည်။

"ကွမ်ကျွင်းနယ်စား"

"လက်အောက်ငယ်သား ရှိပါတယ်"

ကျန်းချဲ့ က ခါးညွှတ် အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

"ထွက်တိုက် လိုက်စမ်း"

"အမိန့်တော် အတိုင်း ပါ"

နဂါးမွေးမြူရေးကန် ၏ အနီးရှိ လေဟာနယ် ထက်တွင်...

ကျီချန်တောက် နှင့် ယောင်ယွဲ့ တို့၏ စစ်တုရင်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေလေပြီ။ စစ်တုရင်ခုံ ပေါ်ရှိ အနေအထား အရဆိုလျှင် ကျီချန်တောက် က အပြတ်အသတ် အသာစီး ရနေသော်လည်း ယောင်ယွဲ့ ကလည်း သူမ၏ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားထားခြင်း မရှိချေ။

အမှန်တကယ်တော့ ခုနကတည်းက သူမ၏ စိတ်အာရုံ အားလုံးက ကျန်းချဲ့ အပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့ ထွက်တိုက်မည့် အလှည့် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ ခေါင်းမော့ကာ လေဟာနယ်ကို ဖြတ်ကျော်၍ လှပခန့်ညားသော လူငယ်လေးကို စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် အကြည့်များကို ပြန်ရုပ်သိမ်းကာ မျက်နှာချင်းဆိုင်သို့ ကြည့်လိုက်လေသည်။

"ဒါက နတ်မင်းကြီး ကြီးမားတဲ့ မျှော်လင့်ချက် တွေ ထားထား တဲ့ သူလား"

"ဟုတ်တယ်"

"အဲ့ဒီ မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း မင်းသား က ရုပ်ခန္ဓာ နဲ့ ချီစွမ်းအင် နှစ်ခု စလုံး ကို ပေါင်းစပ် ကျင့်ကြံ ထားပြီး အရမ်းကို အစွမ်းထက် တယ်လေ လီရွှမ်ကျန်း ကို လွှတ်ရင် တောင်မှ အနိုင်ရ ဖို့ မသေချာ ဘူး အခုမှ ရှန်ရှန်းအဆင့် ကို တက်လှမ်း ထားတဲ့ ကျန်းချဲ့ က နိုင်မယ် လို့ နတ်မင်းကြီး က တကယ်ပဲ ယုံကြည် နေတာလား အဲ့ဒီ မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း မင်းသား ရဲ့ လက်ထဲမှာ အဲ့ဒီလိုမျိုး နတ်ဆေး တွေ ထပ်ပြီး ပါလာ ရင်ကော"

ကျီချန်တောက် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့် အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး အထင်သေးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လာလေသည်။

"နတ်ဆေး ဟုတ်လား အဲ့ဒါက သွေးဆေးလုံး သက်သက် ပါပဲ"

"ဘယ်လို ဆေးပဲ ဖြစ်ဖြစ် ကျန်းချဲ့ ရဲ့ နိုင်ခြေ က အရမ်း နည်းလွန်း တယ် လို့ တပည့်တော်မ ထင်တယ် စောစောက လုကျဲ့ယွင် က တကယ်ကို အစွမ်းပြ နိုင်ခဲ့တယ် ကျန်းချဲ့ က သူ့လောက် တောင် အစွမ်း ထက်ချင် မှ ထက်မှာပါ"

"သူတို့ နှစ်ယောက် စလုံး က သာမန် မဟုတ်ပါဘူး ဒါပေမဲ့ လုကျဲ့ယွင် ရဲ့ လမ်းစဉ် ကို ငါကိုယ်တော် ဖောက်ထွင်း မြင်နိုင်တယ် ဒီ ကျန်းချဲ့ ကတော့..."

"ကျန်းချဲ့ ကို နတ်မင်းကြီး မမြင်နိုင် ဘူးလား"

ယောင်ယွဲ့ ၏ အကြည့်များ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"မဟုတ်ဘူး ငါကိုယ်တော် လည်း မြင်နိုင် ပါတယ် ဒါပေမဲ့ သူက နည်းနည်း ထူးခြား နေတယ် ဒီ တိုက်ပွဲ မှာ အဲ့ဒီ မြောက်ပိုင်း လူရိုင်း မင်းသား သာ ဓမ္မရုပ်တု အဆင့် ကို မကျော်လွန် နိုင်သရွေ့ ကျန်းချဲ့ ကို နိုင်ဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင် ဘူး"

ကျီချန်တောက် က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေသည်။

"နတ်မင်းကြီး က ဒီလောက်တောင် သေချာ နေတာလား သူက လူငယ် လေး တစ်ယောက် သက်သက် ပဲလေ"

"ငါကိုယ်တော် ရဲ့ အမြင် မှာတော့ မင်း ကလည်း လူငယ် လေး တစ်ယောက် ပါပဲ"

"တပည့်တော်မ က နှစ်ပေါင်း ခြောက်ဆယ် သုံးခါ ကျင့်ကြံ ခဲ့ပြီး လူ့လောက ကြီးကို ဖြတ်သန်း ခဲ့တာပါ နတ်မင်းကြီး ရဲ့ စကား က နည်းနည်း လွန်သွား ပြီ ထင်တယ်"

ယောင်ယွဲ့ က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်လေသည်။ သူမ၏ အမြင်တွင် သူမနှင့် ကျီချန်တောက် တို့မှာ အဆင့်အတန်း တူညီကြပြီး တစ်ဖက်လူကို ကြောက်ရွံ့နေလျှင်တောင်မှ တန်းတူရည်တူ ဆက်ဆံသင့်သည်ဟု ခံစားနေရလေသည်။

ကျီချန်တောက် က လောကကြီးကို ဂရုမစိုက်သည့်အလား ပြုံးလိုက်ပြီး အလွန် ခမ်းနားထည်ဝါသော အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

"သူ့ အပေါ် ယုံကြည် ရတဲ့ အကြောင်းရင်း ကို တပည့်တော်မ သိပါရစေ"

"မင်း ကိုယ်တိုင် ကြည့်လိုက် ပေါ့"

ကျီချန်တောက် က စစ်တုရင်ရုပ် တစ်ရုပ်ကို ချလိုက်ရာ ယောင်ယွဲ့ အား လုံးဝ အသေပိတ်သွားစေခဲ့လေသည်။ ထို့နောက် စစ်တုရင်ခုံကို လက်ဝှေ့ယမ်း ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များကို နဂါးမွေးမြူရေးကန် ဆီသို့ လွှဲပြောင်းလိုက်လေသည်။

ယောင်ယွဲ့ လည်း ဆက်လက် မေးမြန်းခြင်း မပြုတော့ချေ။ အကယ်၍ ဆက်မေးနေမည် ဆိုပါက သူမ၏ အသိဉာဏ် နည်းပါးမှုကို ဖော်ပြရာ ရောက်သွားမည် မဟုတ်ပါလော။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ အကြည့်များကိုလည်း ထိုနေရာသို့သာ အပြည့်အဝ စူးစိုက်ထားလိုက်လေသည်။

လေဟာနယ် ထက်တွင် ဇာကူမု က စိန်ခေါ်နေလေသည်။ စင်မြင့်အောက်တွင်တော့ ကျန်းချဲ့ က အေးအေးဆေးဆေးပင် တုံ့ပြန်လိုက်လေသည်။

ဧကရာဇ်မင်း၏ အမိန့်တော်ကို လက်ခံရရှိပြီးနောက် ဤတိုက်ပွဲမှာ လုံးဝ ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သူ သဘောပေါက်သွားလေသည်။ ကျီချန်တောက် ၏ နတ်ဆေးလုံးကို ရရှိရန်အတွက် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားရမည်မှာ သူ၏ အခြေခံ စည်းမျဉ်းပင် ဖြစ်လေသည်။

ရင်ထဲမှ အနောက်အကျိ အငွေ့အသက်များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လိုက်လေသည်။

တစ်ခဏ အတွင်းမှာပင် လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး တိမ်တိုက်များ လှုပ်ရှားသွားချေပြီ။ လေဟာနယ် အတွင်း၌ နဂါးဟိန်းသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ရေကန် အောက်ခြေမှ ရေများလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး ကောင်းကင်ယံ တစ်ခုလုံးကို သွေးပင်လယ်ကြီးက ဖုံးလွှမ်းသွားသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ကျန်းချဲ့ ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဖိနှိပ်ထားသော အရှိန်အဝါများ အားလုံး အရပ်လေးမျက်နှာသို့ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါး အရှိန်အဝါများကြောင့် လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားရပြီး လေဟာနယ် ထက်တွင် ရပ်တန့်နေသော သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အကြားတွင် တစ်ဦးတည်းသော အရှင်သခင် အလား ပင်ဖြစ်သည်။ သူ သည်သာ ပြိုင်ဘက်ကင်း အရှင်သခင် ပင်တကား။

အထက်စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ယွမ်ခန်းဧကရာဇ် ၏ မျက်မှောင်များ အလွန်အမင်း ကျုံ့သွားလေသည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ ဖြာထွက်လာသော ရင်းနှီးနေသည့် ဖိအားများကြောင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် အလိုအလျောက် ရွံရှာမုန်းတီးမှုများ ပေါက်ဖွားလာပြီး မျက်နှာထားမှာလည်း ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားရလေသည်။

"နဂါး အရှိန်အဝါ..."

ယောင်ယွဲ့ ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ကျီချန်တောက် ကို အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။ တစ်ဖက်လူ ပြောခဲ့သော သင့်တော်သည့် လူ ဆိုသည့် စကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူမ သဘောပေါက်သွားခဲ့လေပြီ။ သို့သော် ဤ နဂါး အရှိန်အဝါလေး လောက်ဖြင့် သူမ၏ လိုအပ်ချက်ကို ပြည့်မီရန် အများကြီး လိုအပ်နေသေးကြောင်း ခံစားမိလေသည်။

သူမ စဉ်းစားတွေးတော နေစဉ်မှာပင် မျက်နှာထား ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြန်လေသည်။ အဝေးမှ ကျန်းချဲ့ ၏ ပုံရိပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ အကွာအဝေး အလွန် ဝေးကွာနေသော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ထူးခြားသော အငွေ့အသက်များကို ကောင်းစွာ ခံစားသိရှိလိုက်ရလေသည်။

"ကောင်းကင် နဲ့ လူသား တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်ခြင်း ဒါ ဒါ..."

ယခုနက်က နဂါး အရှိန်အဝါကို ခံစားမိစဉ်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်ရုံသာ ရှိခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ကောင်းကင်နှင့် လူသား တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်နေသော ကျန်းချဲ့ ၏ အခြေအနေကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်တော့ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တုန်လှုပ်မှုများ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်လာခဲ့လေတော့သည်။