အခန်း (၂၆၉၅-၂၆၉၆)
Vol. 270 Ch. 2695-2696
အခန်း (၂၆၉၅) - ကောင်းကင်မှော်ပညာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ
ဟင်းလင်းပြင် (၁၂) လွှာ။
ဖန့်ချန်သည် ဒွမ်ချင်ရှန်း၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ပေါက်ဝရှေ့တွင် ရပ်နေရင်း အပြင်ဘက်မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုကာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဤဒွမ်ဘိုးဘေးသည် ဟင်းလင်းပြင် (၁၂) လွှာအထိ နက်ရှိုင်းစွာ ရောက်ရှိနိုင်သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူ၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားမှာ သာမန် ကောင်းကင်အရှင်သခင်များထက်ပင် ပိုမိုသာလွန်ကြောင်း သိသာနေသည်။
“သူက ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဒုတိယအဆင့်ကို ရောက်နေတာ ဖြစ်ဖို့ များတယ်။”
“ဟဲဟဲ၊ ဒီလောက်နက်တဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ကို မရောက်ဖူးသေးဘူး မဟုတ်လား”
ဒွမ်ချင်ရှန်းက အနည်းငယ် မောက်မာစွာ ရယ်မောလျက် ပြောသည်။
“ကောင်းကင်ငါးပါးထဲက ကောင်းကင်အရှင်သခင်တွေတောင် အများစုက ဒီလောက်နက်တဲ့ နေရာမျိုးကို မရောက်ဖူးကြဘူး။”
“ဒွမ်ဘိုးဘေးရဲ့ စွမ်းပကားက တကယ်ကို ကြီးမားပါတယ်။”
ဖန့်ချန်က လက်နှစ်ဖက် ယှက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ ခဏရပ်ပြီးနောက် သူက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“ဒွမ်ဘိုးဘေး၊ နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး ရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာလျှို့ဝှက်နယ်မြေက ဒီဟင်းလင်းပင်အဆင့် (၁၂) လွှာ ထဲမှာပဲ ရှိတာလား”
“ဟဲဟဲ အဲဒီလို ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား”
ဒွမ်ချင်ရှန်းက အေးဆေးစွာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။
“ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အတွင်းကမ္ဘာလျှို့ဝှက်နယ်မြေမျိုးကို ဟင်းလင်းပင် (၁၂) လွှာ မှာပဲ ထားမယ်ဆိုရင် တစ်စုံတစ်ယောက်က လစ်ဟာချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ခိုးဝင်သွားဖို့ လွယ်ကူလိမ့်မယ်။ ဒီနေရာကို ရောက်ဖို့က တကယ်ကို ခက်ခဲပေမယ့်လည်း တချို့သော ရတနာတွေ ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုရားပညာရပ်တွေက ကျင့်စဉ်စွမ်းအား မပြည့်ဝတဲ့ ကောင်းကင်အရှင်သခင်တွေကိုတောင် ဒီနေရာကို ရောက်လာအောင် ကူညီပေးနိုင်သေးတယ်။”
“သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနှစ်ပါး သူတော်စင်မျက်လုံး မပေါ်ထွက်ခင်တုန်းက နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံးက ငါတို့ စစ်ဆေးရေးဌာနက ပိုင်ဆိုင်တဲ့ တစ်ခုတည်းသော မျက်လုံးပညာရပ်ပေါ့။ အော်... အခုတော့ ယင်ယန်ဝိညာဥ်မျက်လုံး ကိုလည်း ထပ်ပေါင်းရဦးမယ်လေ။”
ဒွမ်ချင်ရှန်းက ဆက်ပြောသည်။
“ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေဆိုတော့ ပိုနက်တဲ့ လေဟာနယ်ထဲမှာပဲ ဝှက်ထားရမှာပေါ့။ မစိုးရိမ်ပါနဲ့၊ ငါတို့ ချက်ချင်း ရောက်တော့မှာပါ။”
“ယင်ယန်ဝိညာဥ်မျက်လုံး ကလည်း အခု ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ ပညာရပ် ဖြစ်သွားပြီပေါ့”
ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းများ အရောင်လက်သွားသည်။
“ဟုတ်တယ်လေ၊ ချင်ဟော်ဆွေ့က ချင်ဝူဆန့်ကို ဒီပစ္စည်းကို စစ်ဆေးရေးဌာနဆီ ပေးအပ်ခိုင်းလိုက်တာ။”
ဒွမ်ချင်ရှန်းက ခေါင်းညိတ်သည်။
“ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့အရာကို ချင်ဝူဆန့် တစ်ယောက်တည်းအတွက်နဲ့တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းက သာမန်လောက်ပဲ ရှိတာ၊ ဒီလောက်ထိ အရေးပေးစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။”
ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် တွေးလိုက်သည်။
“သေချာပေါက် နောက်ထပ် ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုတော့ ရှိမှာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စက အခုထိ ဆွေးနွေးတုန်းပဲ ရှိသေးတယ်။”
ဒွမ်ချင်ရှန်းက ဆက်ပြောသည်။
“ချင်ဟော်ဆွေ့က စစ်ဆေးရေးဌာနမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ချင်နေတာ။ တရားရုံးမှာရှိတဲ့ ကောင်းကင်အရှင်သခင် အတော်များများက သူ့အတွက် စကားပြောပေးနေကြသလို တချို့သော ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကြီးတွေလည်း သဘောထား တချို့ပြထားတယ်။ အမှန်တော့ သူက ယင်ယန်ဝိညာဥ်မျက်လုံး ကို ပေးအပ်လိုက်တာရယ်၊ သူ့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးတွေရယ်၊ သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းကောင်းတာရယ်နဲ့ဆိုရင် ဌာနသုံးခုထဲက တစ်ခုခုမှာ အရာရှိကြီး ဖြစ်သင့်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အခုထိ ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်တာက ငါတို့ ဖမ်းစီးရေးဌာန က အရာရှိကြီးက ပိတ်ပင်ထားလို့ပဲ။”
သူသည် ထိုအကြောင်းကို ပြောပြရင်း ရယ်မောကာ
“ချင်ဟော်ဆွေ့တောင် ဒီလမ်းကြောင်းက ဒီလောက်အထိ ချောမွေ့မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ တွေးမိမှာ မဟုတ်ဘူး။”
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။ ထိုဟော်ဆွေ့ဘိုးဘေးက ဘာတွေပဲ ကြံစည်နေပါစေ၊ ချင်းမင်နယ်မြေထဲတွင် သူ့ကို ဖိနှိပ်နိုင်သည့် ကောင်းကင်အရှင်သခင်များ ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလော။ ထို့အပြင် ယခုတစ်ခေါက်တွင် သူက အတိအလင်း ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြုလုပ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခါ ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုက လူများ ထပ်မံလာရောက် စိန်ခေါ်ပါက သူသည် တစ်ဖက်လူကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်လျှင်ပင် ဥပဒေနှင့်အညီ၊ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ဒွမ်ချင်ရှန်း၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေမှာ ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်သွားသည်။ မလှမ်းမကမ်းတွင် ကြီးမားခမ်းနားသော အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေတစ်ခုက ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
“ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင်လား”
ဖန့်ချန်မှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။ နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး ကို လေ့လာဖို့အတွက် ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင် ကိုယ်တိုင် လမ်းပြပေးရမည်ဟုလား။
ဒွမ်ချင်ရှန်းသည် ဖန့်ချန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရှူလုံ၏ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။
“ရှူလုံ အကြီးကဲ၊ လူခေါ်လာခဲ့ပါပြီ။”
ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင် က ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
“အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ဘယ်နှစ်ခုကို ပေါင်းစပ်ပြီးပြီလဲ”
“တစ်ခုပါ။”
“ကောင်းပြီ။”
ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင် က ဆက်ပြောသည်။
“အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေကို မဖန်တီးခင်မှာ မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာအခြေခံက ပြည့်နေလောက်ပြီ။ အခုဆိုရင် ပညာရပ်အသစ်တွေကို လေ့လာဖို့ နေရာလွတ်တွေ ရှိနေပြီပေါ့”
“ရှိပါတယ်ခင်ဗျာ။”
ဖန့်ချန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ ဤတစ်ခေါက်တွင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ ကိုးခုကို ပေါင်းစပ်လိုက်သဖြင့် ပညာရပ်အသစ် လေ့လာနိုင်မည့် နေရာအနည်းငယ် ထပ်တိုးလာသလို သူ ခံစားရသည်။ ပညာရပ်အသစ် အနည်းငယ် လေ့လာရသည်မှာ သူ့အတွက် ခက်ခဲသည့် ကိစ္စ မဟုတ်ပေ။
ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင် သည် ထိုအချက်ကို သိရှိပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖန့်ချန်နှင့် ဒွမ်ချင်ရှန်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေသည် လျင်မြန်စွာ အောက်ဘက်သို့ ထိုးဆင်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဖြစ်သည့် ဒွမ်ချင်ရှန်းနှင့် ဖန့်ချန်တို့တောင်မှ ကိုယ်အလေးချိန်မဲ့သွားသလို ခံစားချက်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
“ရောက်ပြီ။”
ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင် သည် အတွင်းကမ္ဘာ ပေါက်ဝကို ဖွင့်လိုက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်သွားသည်။
ရောက်သွားပြီလား။
ဖန့်ချန်မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေသည်။
“နောက်က လိုက်မလာတော့ဘူးလား”
“လာပါပြီ၊ လာပါပြီ။”
ဖန့်ချန်က အလျင်အမြန်ပင် နောက်က လိုက်သွားလိုက်သည်။ အပြင်ဘက်ကို ရောက်မှ ကြီးမားလှသော ရှေးဟောင်းမြို့ကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုမြို့တော်ပတ်လည်တွင် ရွှေရောင်တောက်ပနေသော တံဆိပ်ခတ်ထားသည့် နယ်နိမိတ်များ ရှိနေသည်။ ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင်သည် လက်ကို တစ်ချက်ခါယမ်းလိုက်ရာ ထိုစွမ်းအားနယ်နိမိတ်မှာ တံခါးပေါက်တစ်ခုကဲ့သို့ အနည်းငယ် ပွင့်သွားသည်။
ဖန့်ချန်လည်း ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင်နောက်သို့ လိုက်ပါဝင်ရောက်သွားရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အတွင်းကမ္ဘာစွမ်းအား အလွှာတစ်ခု အုပ်မိုးထားသလို ခံစားရပြီး ထိုစွမ်းအားမှာ ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင်ထံမှ လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။
“ဒီနေရာက ဟင်းလင်းပြင် (၁၇) လွှာပဲ။ နောက်ထပ် တစ်ဆင့်ဆင်းသွားရင်တော့ ယင်လောကကို ရောက်ပြီ။ မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားက ဒီနေရာမှာ ရပ်တည်ဖို့ မထိုက်တန်သေးဘူး၊ ဒါကြောင့် မင်း ချက်ချင်း သေဆုံးပြီး အသားဖတ်လေးတွေ ဖြစ်မသွားအောင် ငါ မင်းအတွက် ကာကွယ်ပေးထားတာ။ မင်းရှေ့က ဒီမြို့ကြီးက မင်း ရောက်ရမယ့် ပန်းတိုင်ပဲ၊ အဲဒါကတော့ ကောင်းကင်မှော်ပညာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပဲ။”
ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင် က လမ်းလျှောက်ရင်း ရှင်းပြနေသည်။
ကောင်းကင်မှော်ပညာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ။
ဖန့်ချန်မှာ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် မြင်နေရသည့် ထိုမြို့ကြီးမှာ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသည့် ဧရာမမြို့ကြီးတစ်ခုနှင့် ဆင်တူနေသည်။ ထိုမြို့၏ အကျယ်အဝန်းမှာ သူ ယခင်က သွားခဲ့သည့် မြို့တော်များထက်ပင် များစွာ ပိုမိုကြီးမားနေသည်။
“ဒီလျှို့ဝှက်နယ်မြေက ရှိနေတာ ကြာပြီ။ သူတော်စင် တစ်ယောက်ချင်းစီ ဒီနေရာကို လာပြီး နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး ကို လေ့လာတိုင်း ဒီနေရာရဲ့ အနှစ်သာရက အနည်းငယ်စီ လျော့ပါးသွားတယ်။ ဒါကြောင့် စစ်ဆေးရေးဌာနမှာ ဘယ်သူ ဒီနေရာကို လာလေ့လာခွင့်ရှိလဲဆိုတာကို တင်းကျပ်ထားတာ။ မင်းက ဖမ်းစီးရေးဌာနက အရာရှိငယ်လေး ဖြစ်ပြီး ငါက အာမခံပေးထားလို့ မင်း ရောက်လာတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းအချိန်က အများကြီး မရှိဘူး၊ နှစ်တစ်ရာပဲ ရမယ်။ နှစ်တစ်ရာအတွင်း အောင်မြင်အောင် လေ့လာနိုင်ရင် ပြီးတာပဲ၊ မရဘူးဆိုရင်လည်း နောက်တစ်ခါ အခွင့်အရေး ထပ်စောင့်ရမှာပဲ။”
ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင် က ရပ်တန့်လိုက်ပြီး အနီးနားရှိ အနက်ရောင် အဆောက်အဦးကြီးတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
“သွားတော့၊ အဲဒီနေရာက ကောင်းကင်မှော်ပညာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေရဲ့ ယဇ်ပလ္လင်ပဲ။ အဲဒီထဲမှာ နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး ကို လေ့လာနိုင်တယ်။”
ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းများတွင် လေးနက်မှုများ ပေါ်လာသည်။
“အကြီးကဲ ကျွန်တော် ဒီ နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး ရဲ့ ထူးခြားချက်ကို မသိသေးပါဘူး။”
ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။
“ဒီမျက်လုံးပညာရပ်က တော်တော်လေး ထူးဆန်းတယ်။ သူ့ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အချက်ကတော့ လေ့လာတဲ့ သူတော်စင် တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်း ရရှိတဲ့ အသိဉာဏ်နဲ့ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုတွေက လုံးဝ မတူညီကြတာပဲ။”
“လုံးဝ မတူညီဘူးလား”
ဖန့်ချန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ထိုပညာရပ်က ဒီလောက်အထိ ထူးဆန်းတာလား။ သူ ဒီလိုမျိုး နတ်ဘုရားစွမ်းအားမျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးပေ။
“ဒါပေမဲ့ မင်း လေ့လာနိုင်မယ့် အောင်မြင်မှုနှုန်းကတော့ အတော်လေး မြင့်မားမှာပါ။ ငါတို့ နှစ်တွေကြာအောင် စမ်းသပ်ကြည့်ပြီးပြီ၊ သူတော်စင်တွေရဲ့ သွေးက ဒီပညာရပ်ကို လေ့လာတဲ့နေရာမှာ အထောက်အကူ အများကြီး ဖြစ်စေတယ်။ သွားတော့၊ ငါ မင်းကို နှစ်တစ်ရာ စောင့်နေမယ်။”
ဖန့်ချန်သည် ချက်ချင်းပင် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ထိုယဇ်ပလ္လင်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ယဇ်ပလ္လင်ထဲသို့ တိုးဝင်ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
တစ်နာရီခန့် အကြာတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ရောက်ရှိလာသည်။
“ရှူလုံ၊ ဖန့်ချန်ရဲ့ အရည်အချင်းက တကယ်ကို ထူးချွန်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူက အခု ချင်ဟော်ဆွေ့ရဲ့ မျက်စိစူးစရာ ဖြစ်နေပြီ။ မင်းက လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပြည်တွင်းရေးထဲကို ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ ကြံရွယ်နေတာလား”
ရောက်ရှိလာသူက အေးစက်စက် အသံဖြင့် ပြောသည်။
ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင်က အေးဆေးစွာပင် -
“ငါ စွက်ဖက်ဖို့ မကြံရွယ်ပါဘူး။ မင်းကရော စွက်ဖက်ဖို့ ကြံရွယ်နေတာလား”
“သဘာဝကျစွာပဲ၊ ငါ မလုပ်ပါဘူး။ ချင်းမင်နယ်မြေရဲ့ စည်းမျဉ်းက အဲဒီအတိုင်းပဲလေ။ အခြားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပြည်တွင်းရေးကို ဝင်စွက်ဖက်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူဘူး၊ မင်းနဲ့ငါဆိုရင်တောင်မှ တန်ဖိုးတစ်ခု ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်။”
ထိုသူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
“အဲဒါဆိုလည်း ပြီးတာပဲလေ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ စွက်ဖက်တာနဲ့ မစွက်ဖက်တာ ဘာထူးခြားချက် ရှိလို့လဲ။ အခုချိန်မှာ သူ့ကို ထိရဲတဲ့သူ ရှိသေးလို့လား”
ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင်၏ အသံမှာ အေးစက်နေသည်။
“တကယ်တော့ ဒီလောက်အထိ လုပ်စရာ မလိုပါဘူး။ ချင်ဟော်ဆွေ့ဘက်ကို ငါ မေးကြည့်ပြီးပြီ။ မင်းသာ သူ့ကို စစ်ဆေးရေးဌာနမှာ ပါဝင်ဖို့ သဘောတူခိုင်းလိုက်ရင်၊ ဖမ်းစီးရေးဌာနထဲ မရောက်ရင်တောင်မှ တရားရေးဌာန ဒါမှမဟုတ် စီမံခန့်ခွဲရေးဌာနထဲကို ရောက်လာရင် သူက ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုကို အသိအမှတ်ပြုပေးလိမ့်မယ်။ မင်း ပြန်စဉ်းစားကြည့်မလား”
ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင် က ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ကောင်းကင်မှော်ပညာ ယဇ်ပလ္လင်ကိုသာ ငေးကြည့်နေသည်။ ထိုသူသည် မိမိကို ပြန်မဖြေသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် ပြုံးကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။
အခန်း (၂၆၉၆) - သန်မာတဲ့နတ်ဘုရားစွမ်းအားဖြစ်မှ ငါ့ရဲ့နတ်ဘုရားစွမ်းအားဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်တယ်
ကောင်းကင်မှော်ပညာ ယဇ်ပလ္လင်။
ဖန့်ချန်သည် ထိုနေရာသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် ရုတ်တရက် ကျောစိမ့်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သော မျက်ဝန်းစုံများက ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှနေ၍ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြသလိုပင်။
သူ့စိတ်အာရုံ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရသည် ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာလာပြီး ဘေးတွင် ရပ်တည်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးစက်စက် အကြည့်များဖြင့် ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ၏ အမြင်အာရုံရှေ့ရှိ မြင်ကွင်းသည် ပိုမိုရှင်းလင်းလာသည်။
ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် သိပ်သည်းလှသော မျက်ဝန်းစုံများက သူ့ကို ပြူးကြည့်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုမျက်ဝန်းများသည် ပုံသဏ္ဌာန် အမျိုးမျိုး ရှိကြသည်။ တချို့သော မျက်ဝန်းများတွင် အရောင်အလင်းတန်းများ လှုပ်ခတ်နေသလို၊ တချို့တွင် မီးလျှံများ တောက်လောင်နေသည်။ တချို့တွင်မူ နှင်းခဲများ အေးစက်နေသည်။
...
ရေတွက်၍ပင် မရနိုင်သော ပုံစံမျိုးစုံတို့တွင် တစ်စုံတစ်ခုနှင့်မျှ တူညီနေသည့် မျက်ဝန်းဟူ၍ မရှိပေ။
“ဒါဆိုရင် ဒါတွေအားလုံးက နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး တွေပေါ့။”
“အကြီးကဲက သူတော်စင် တစ်ယောက်ချင်းစီ လေ့လာတဲ့ နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး ရဲ့ ထူးခြားချက်တွေက မတူညီဘူးလို့ ပြောတာ အံ့သြစရာ မရှိတော့ဘူး။”
ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူသည် ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ ထိုမျက်ဝန်းပုံစံ အမျိုးမျိုးကို စေ့စေ့စပ်စပ် လေ့လာလိုက်သည်။ ထိုမျက်ဝန်းများကို မမြင်ရမီက သူ အနည်းငယ် ကျောစိမ့်မိသေးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ချောင်းကြည့်ခြင်းကို ခံရသည်မှာ မကောင်းသော ခံစားချက် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ယခုမူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်တော့ သူ သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ဤမျက်ဝန်းများ ယခင်က မည်သို့ပင် ရှိခဲ့ပါစေ၊ ယခုအချိန်တွင်တော့ ၎င်းတို့မှာ ပညာရပ်တစ်ခု၏ အနှစ်သာရမျှသာ ဖြစ်သည်။
“ငါ နားလည်ပြီ၊ သူတော်စင်တွေ ဒီနေရာမှာ လေ့လာတဲ့ နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး ရဲ့ ထူးခြားချက်တွေ ဘာလို့ မတူညီရတာလဲဆိုတာ …”
“ဒီနေရာက နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး ဆိုတာ တစ်မျိုးတည်း မဟုတ်လို့ပဲ။”
“ဒီကောင်းကင်မှော်ပညာ ယဇ်ပလ္လင်မှာ ဒီပညာရပ်ကို လေ့လာခဲ့တဲ့ သူတော်စင်တွေ အများကြီး သေဆုံးခဲ့ဖူးမှာပဲ။”
ဖန့်ချန်၏ အကြည့်များတွင် ပိုမိုလေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ယခင်က အတွင်းကမ္ဘာလျှို့ဝှက်နယ်မြေများတွင်မူ ပိုင်ရှင်ဟောင်း လေ့လာခဲ့ဖူးသည့် နတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ အရိပ်အယောင်များသာ ကျန်ရစ်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် ဤလျှို့ဝှက်နယ်မြေမှာမူ သေဆုံးခဲ့သူမှာ ပိုင်ရှင်ဟောင်း တစ်ဦးတည်းသာ မဟုတ်ပေ။ ထိုယဇ်ပလ္လင်ထဲတွင် နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး ကို လေ့လာခဲ့ဖူးသည့် သူတော်စင် အမြောက်အမြား သေဆုံးခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်သာ ဤနေရာတွင် ပုံစံအမျိုးမျိုးသော ပညာရပ်၏ အနှစ်သာရများ ပြည့်နှက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ပတ်ပတ်လည်ကို တစ်ပတ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်သွင်းလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချကာ ပညာရပ်၏ အနှစ်သာရများကို စတင် လေ့လာတော့သည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် ထိုပညာရပ်၏ အနှစ်သာရများသည် အသိစိတ် ရှိလာသကဲ့သို့ ဖန့်ချန်ထံသို့ စမ်းသပ်တိုးကပ်လာကြသည်။
မတူညီသော အနှစ်သာရများထဲတွင်လည်း အားသာချက်၊ အားနည်းချက်ဟူ၍ ရှိကြသည်။ အားအကောင်းဆုံးသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများသည် ဖန့်ချန်နှင့် အနီးဆုံးတွင် ရှိနေကြသည်။ အားနည်းသူများသည် နောက်ဘက်တွင် ကျန်ရစ်နေပြီး၊ အားအနည်းဆုံးများသည် အပြင်ဘက်တွင်သာ နေရကာ ဖန့်ချန်ကို မကပ်နိုင်ကြပေ။
“စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ၊ သူတို့က သူတော်စင်ဧကရာဇ်ရဲ့ သွေးကို တကယ်ပဲ စိတ်ဝင်စားတာပဲ။”
“ဒီီီီီီီီီ နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေက သန်မာသူတွေကိုပဲ ပိုပြီး ဦးစားပေးပုံရတယ်။”
ဖန့်ချန်သည် ပညာရပ်အနှစ်သာရတချို့၏ စမ်းသပ်မှုကို ခံစားမိသည်။ သူသည် အလောတကြီး မလုပ်ဆောင်ဘဲ အပြန်အလှန် အာရုံခံနိုင်သည့် အခြေအနေတွင်သာ ဆက်လက်နေထိုင်သည်။
တစ်နှစ်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် ပညာရပ်အနှစ်သာရ တစ်ခုက တစ်စုံတစ်ခုကို ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့်အလား ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အတင်းတိုးဝင်ရန် ကြိုးစားလာသည်။ သို့သော် ဖန့်ချန်က ချက်ချင်းပင် ငြင်းပယ်လိုက်သည်။ ပညာရပ်အနှစ်သာရများသည် အသိဉာဏ် မရှိတော့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင်မူ မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမှန်းမသိဘဲ ဖန့်ချန်ပတ်လည်တွင် ပတ်ချာလည် လည်ပတ်နေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ယခင်က ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးကို တစ်ခါမျှ မကြုံဖူးခဲ့ကြပုံရသည်။ ယခင်ကဆိုလျှင် ဝင်ရောက်ခွင့်ပေးလိုက်သည်နှင့် မည်သူမျှ ငြင်းပယ်ခြင်း မရှိသည့်အပြင် အလွန်ပင် တောင့်တကြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
“သန်မာတဲ့နတ်ဘုရားစွမ်ူအားက ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအား ဖြစ်ဖို့ ထိုက်တန်တယ်။”
“အားနည်းတဲ့ ကောင်တွေ၊ အကုန်လုံး ဖယ်ကြစမ်း။”
ဖန့်ချန်က အေးစက်စက် ညည်းညူလိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ အတွင်းကမ္ဘာကြယ်တာရာ ကိုးလုံးသည် တောက်ပသော စွမ်းအားအရောင်အဝါများကို ပေါက်ကွဲထွက်လာစေသည်။ သူ၏ ဆံပင်များမှာ လေမရှိဘဲ လွင့်ဝဲနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားများက ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ ကောင်းကင်မှော်ပညာ ယဇ်ပလ္လင် တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ အကယ်၍သာ အသက်စွမ်းအင် အလယ်အဆင့် ရှိ ဘိုးဘေးတစ်ဦးသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ထိုဖိအားကြောင့်ပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပိကျကာ လှုပ်ရှားနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။ အနီးအနားရှိ ပညာရပ်အနှစ်သာရများမှာလည်း ဖိအားဒဏ်ကြောင့် ဝေးရာသို့ တိမ်းရှောင်သွားကြရသည်။
အချိန်များ ကုန်လွန်သွားရာ ဆယ်နှစ်ခန့် ရောက်ရှိချိန်တွင် -
အားကောင်းလှသော ပညာရပ်အနှစ်သာရတစ်ခုက ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး ဖန့်ချန်ဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးဝင်လာသည်။ သို့သော် ခဏအကြာတွင် ဖန့်ချန်၏ ဖိအားကြောင့် အပြင်ဘက်၌သာ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်။ အချိန်မည်မျှ ကြာမြင့်သွားမှန်း မသိသော်လည်း ထိုအားကောင်းသော စွမ်းအားသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း နောက်ဆုတ်သွားတော့သည်။
အချိန်များ နှစ်အလိုက် ကုန်လွန်သွားသည်။ အနှစ်သုံးဆယ်ခန့် ရောက်ရှိချိန်တွင်မူ ပို၍အားကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ သို့သော်လည်း ၎င်း၏ အဆုံးသတ်မှာလည်း ယခင်စွမ်းအားများနည်းတူပင် ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။
“တကယ်ကို စိတ်ရှည်ကြတာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါလည်း မင်းတို့ကို စောင့်နိုင်ပါတယ်။”
ဖန့်ချန်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားရင်း နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ် ထွက်ခွာနေစဉ်က မျက်ဝန်းစုံပေါင်းများစွာကို သူ မြင်ခဲ့ရသည်။ အားကောင်းရာမှ အားနည်းရာသို့ အဆင့်အတန်းပေါင်း များစွာ ရှိနေသည်။ သို့သော် ပို၍ နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် သူသည် တမူထူးခြားသော မျက်ဝန်းစုံ တစ်စုံကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုမျက်ဝန်းစုံ၏ အရှိန်အဝါမှာ ကျန်ရှိသည်များနှင့် လုံးဝ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင်ပင် သန်မာလှသည်။ အကယ်၍ ထိုနေရာရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို အဆင့် (၁) မှ (၁၀၀) အထိ ခွဲခြားပါက ထိုမျက်ဝန်းစုံမှာ အဆင့် (၁၀၀) ဖြစ်ပြီး ကျန်သောမျက်ဝန်းများမှာ အဆင့် (၃၀) အောက်တွင်သာ ရှိကြသည်။
ယခု သူ စောင့်နေသည်မှာ ထိုစွမ်းအား၏ အနှစ်သာရပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ ဆယ်စုနှစ်များစွာ ကြာမြင့်သော်လည်း ထိုမျက်ဝန်းစုံမှာမူ တောင်ကြီးကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေပြီး လုံးဝ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။ ၎င်းတို့ ငြိမ်သက်သွားသလား၊ သို့မဟုတ် ဖန့်ချန်ကို အထင်သေးနေသလား ဆိုသည်ကိုတော့ မသိနိုင်ပေ။
ပညာရပ်ကို လေ့လာသည့်အချိန်များ ကုန်လွန်နေချိန်တွင် အပြင်လောက၌လည်း ဖြစ်ရပ်တချို့ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ ဖန့်ချန်မှာ 'ရှန်းဟုန်၏ အရှင်သခင်' ဖြစ်ကြောင်း လူသားမျိုးနွယ်စုကြား ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက်တွင် ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စုနှင့် နီးစပ်သူများက သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းရန် ကြေညာချက်များ ထုတ်ပြန်လာသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ စကားလုံးမျှသာ ဖြစ်ပြီး မည်သည့်သူမျှ အမှန်တကယ် လက်တွေ့ လုပ်ဆောင်ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ထိုစကားများသည် တစ်ဖက်တွင်မူ ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုများကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
လူသားမျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေ ခုနစ်ခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ချန်းရွှေနယ်မြေ၊ ချင်မျိုးနွယ်စု၏ ဘိုးဘေးဘုရားကျောင်းရှေ့တွင် -
ဟော်ဆွေ့မျိုးနွယ်စု၏ လက်ရှိ အကြီးအကဲ၊ ကောင်းကင်နိမိတ် သူတော်စင်အဆင့်ရှိ ချင်ကွမ်းလွမ် သည် ဘိုးဘေးဘုရားကျောင်းရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင်မူ ချင်မျိုးနွယ်စုမှ အကြီးအကဲများနှင့် သားစဉ်မြေးဆက်များစွာ စုရုံးနေကြသည်။ ချင်မျိုးနွယ်စုဝင်တိုင်း၏ မျက်နှာများသည် ဒေါသကြောင့် မည်းမှောင်နေကြသည်။ သူတို့ရှေ့တွင်မူ အခြားသော မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ ထူးချွန်သူများစွာ ရပ်တည်နေကြသည်။
“အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ဒီနေရာကို ရောက်ဖို့ ငါ အများကြီး ကြိုးစားခဲ့ရတယ်။ အကြီးအကဲတွေကို ပူဆာပြီးမှပဲ ဒီနေရာကို လိုက်လာခွင့်ရတာ။”
ဖန်ရွှေက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
“အရင်တုန်းကတော့ ငါက လောဘကြီးသော နတ်ဆိုး မျိုးးနွယ်စု၊ အခုတော့ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုပေါ့။ လောဘကြီးသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုက အကြီးအကဲတွေက ငါ့မျက်နှာကို ထောက်ပြီး ဒီနေရာကို ခေါ်လာပေးလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး။”
သူ စကားပြောနေစဉ် ဟင်းလင်းပြင်ကို တစ်ချက် ယှက်ကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်သည်။ ချင်ကွမ်းလွမ်နှင့် အခြားသူများလည်း ထိုဟင်းလင်းပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုနေရာတွင် အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေ တစ်ခု တည်ရှိနေသည်။ ၎င်းအပြင် အခြားသော အတွင်းကမ္ဘာနယ်မြေများလည်း များစွာ ရှိနေသည်။
“ဒါကြောင့် ငါ ဒီလောက်ဝေးဝေးကနေ လာခဲ့တာ၊ စကားအပိုတွေ ပြောမနေတော့ဘူး။ ရှန်းဟုန်တို့၊ ဟော်ဆွေ့တို့ ဆိုတာ ငါမသိဘူး။ ငါသိတာ တစ်ခုပဲ၊ မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုထဲမှာ အတွင်းရေးရန်ဖြစ်ကြပြီး ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေးကို ပစ်မှတ်ထားရင် မင်းတို့ အကြီးအကျယ် မှားလိမ့်မယ်။”
“ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုက ဖန်ရွှေ၊ ဒီနေ့ ငါ ကြေညာလိုက်မယ်။ မင်းတို့က လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ အတွင်းရေးဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်နဲ့ ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေးကို စော်ကားရင် ငါ ချက်ချင်းပဲ ရှန်းဟုန်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး မင်းတို့ ချင်မျိုးနွယ်စုကို တိုက်မယ်။ တွေ့တဲ့သူကို ရိုက်မယ်၊ အသက်စွမ်းအင် ရှိရင် အဲဒါကို ရိုက်ထုတ်မယ်၊ မရှိရင်လည်း ပြန်လည်ဝင်စားဖို့ တံခါးဝကို ပို့ပေးမယ်။”
ဖန်ရွှေက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ ချင်ကွမ်းလွမ်နှင့် အခြားသူများ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ပင် မည်းမှောင်လာသည်။ အနီးအနားရှိ ချင်မျိုးနွယ်စုသားများမှာလည်း ဒေါသထွက်သော်လည်း ဘာမှပြန်မပြောရဲကြပေ။ မည်သည့်အချိန်ကတည်းက စတင်ပြီး အဆင့်နိမ့်သော သူတော်စင်လေး တစ်ယောက်က ချင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ နှာခေါင်းရှေ့တည့်တည့်မှာ ဒီလိုမျိုး မောက်မာတဲ့ စကားတွေကို ပြောရဲသွားတာလဲ။ သို့သော် သူတို့က ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုဝင် ဖြစ်ရုံသာမက ယခင်က လောဘကြီးသော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုမှ အဆင့်မြင့် ကျောင်းသားလည်း ဖြစ်ခဲ့သည်။ ယခုတွင်လည်း အလွန်ထူးချွန်ပြီး အမည်နာမများစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ ဖြစ်သောကြောင့် ချင်မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် သူ့ကို မည်သို့မျှ အပြစ်မပေးရဲပေ။
“ရှန်ထင်ဖန်း၊ လာပြီး သဘောထားကို ပြစမ်း ”
ဖန်ရွှေက နောက်ဘက်ကို လှည့်၍ အော်ခေါ်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ဆွေ့ထျန်းဟွမ် ၊ တန်ခယ်ရွှမ်၊ ရှန်ရှိုယွမ် စသည့် သူတော်စင်များအားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထို့နောက် မျက်နှာများ နီရဲနေသည့် ရှန်ထင်ဖန်းသည် ဖန်ရွှေဘေးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ ရောက်ရှိလာပြီး ဖန်ရွှေ ပြောခဲ့သမျှနှင့် တူညီသည့် စကားများကို ချင်မျိုးနွယ်စုအား ပြောကြားလိုက်သည်။
“မဟုတ်ဘူး... ဒီ... ဖန်ရွှေ... မင်းက...”
ရှန်ရှိုယွမ်မှာ စကားပင် ထစ်အသွားသည်။ ဖန်ရွှေက ရှန်ထင်ဖန်းကို ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး လူအများကို ကြည့်ကာ ဂုဏ်ယူစွာ ရယ်မောပြောဆိုလိုက်သည်။
“ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ငါ သူမနဲ့ နှစ်တိုင်းလိုလို စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်နေတာ၊ တိုက်ရင်း တိုက်ရင်းနဲ့ပဲ ငါတို့က လိုက်ဖက်ညီတယ်ဆိုတာ သိလာရတယ်။ မကြာခင်မှာ လက်တွဲဖော် ဖြစ်ကြတော့မယ်။ ငါတို့က ဆန်းနယဲ့ အဆင့်မြင့် ဂုဏ်ပုဒ်တစ်ခု ရပြီဆိုတာနဲ့ မင်္ဂလာပွဲ လုပ်မှာ၊ မင်းတို့အားလုံး လာခဲ့ကြပါဦး။”
“...”