အခန်း ၇၄၂

အခန်း ( ၇၄၂ ) ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသား၏ အစီအစဉ်၊ နဂါးနန်းတော်မှ နဂါးဘုရင်လေး ရွှယ်ယဲ့။

ဤတံခါးပိတ်ကျင့်ကြံမှုတွင် ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံက များစွာ မတိုးတက်ခဲ့ပေ။

သို့ရာတွင် ရှေးဦးဝိညာဉ်အဆင့်က အလွန်တိုးတက်လာပြီး အနန္တအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

မျိုးဆက်သစ်လူငယ်များကြားတွင် ကျွင်းရှောင်ယောက်ထက် အဆင့်မြင့်သော ရှေးဦးဝိညာဉ်ပင် မရှိနိုင်လောက်တော့ပေ။

ကျင့်ကြံခြင်းအခြေခံနှင့် ပတ်သက်လျှင်လည်း မဟာသူတော်စင်နယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိထားသူမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

ထို့ပြင် ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ခွန်အားက သာမန် မဟာသူတော်စင်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ရန် ဝေး၏။

နယ်ပယ်ကိုအခြေခံပြီး ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ စစ်မှန်သောခွန်အားကို အကဲဖြတ်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ အမိုက်မဲဆုံးအပြုအမူ ဖြစ်သည်။

"ရှေးဟောင်းလမ်းက ပြီးခါနီးပြီ၊ အခုထိ ငါ့ကို တကယ်စိတ်ဝင်စားစေတဲ့ ပြိုင်ဘက်မတွေ့ရသေးဘူးပဲ။ လင်ယွမ်၊ ကူတိကျစ်နဲ့ တခြားသူတွေတောင် နည်းနည်း ပျင်းဖို့ကောင်းပုံရတယ်"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

သူက ခြေလှမ်းတစ်ချက် လှမ်းလိုက်သည်နှင့် လေဟာပြင်ထဲတွင် ကွယ်ပျောက်သွား၏။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ရှေ့သို့ဆက်ရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လမ်းခရီးတွင် ဧကရာဇ်သင်္ချိုင်းကြယ်နှင့်ပတ်သက်သည့် သတင်းများကို သူကြားလိုက်ရ၏။

"ဧကရာဇ်သင်္ချိုင်းကြယ်၊ ငါ သွားကြည့်ဦးမှပဲ"

ကျွင်းရှောင်ယောက် ရေရွတ်လိုက်သည်။

အတိတ်တွင် ဧကရာဇ်သင်္ချိုင်းကြယ်ကို ဖွင့်လှစ်ပါက ရှေးဟောင်းလမ်းပေါ်မှ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များအားလုံး စုဝေးတတ်ကြသည်။

ဤတစ်ခါမှာတော့ ကျွင်းရှောင်ယောက်ဟာ အနည်းငယ် ပို၍စိတ်ဝင်စားစေနိုင်သူတချို့ ရှိလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ခဲ့ပေသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်လည်း လေဟာပြင်ကိုဖြတ်သန်းကာ ဧကရာဇ်သင်္ချိုင်းကြယ်ကို အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဦးတည်သွားတော့သည်။

...........

ဧကရာဇ်သင်္ချိုင်းကြယ်ကို ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်မှာ အချိန်အနည်းငယ်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ပါရမီရှင် အတော်များများလည်း အခွင့်အလမ်းများအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နေကြပြီ။

ရံဖန်ရံခါ ကြီးမားသော အမွေလက်ခံရ၍ အစွမ်းထက်လာသော ပါရမီရှင်များအကြောင်း ကြားရသည်။

ဧကရာဇ်သင်္ချိုင်းကြယ်တွင် ကောင်းကင်သို့ ခြေတစ်လှမ်းဖြင့် ရောက်စေနိုင်သော အခွင့်အလမ်းများ ပြတ်တောက်မှုမရှိပါ။

ယခုအချိန်တွင်၊ ဧကရာဇ်သင်္ချိုင်းကြယ် တိုက်ကြီးပေါ်တွင်...

လူတစ်ဒါဇင်ကျော်က လေထဲမှ လျှောက်လှမ်းနေကြသည်။

ကျွင်းလန်ရှီ၊ ကျွင်းရွယ်မင်နှင့် အခြား လျှို့ဝှက်သွေးကြောမှ ပါရမီရှင်များက ဧကရာဇ်သင်္ချိုင်းကြယ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"ကောလဟာလတွေသာ အမှန်ဆိုရင် အပျက်အယွင်းတွေက ဒီတိုက်ကြီးရဲ့ နက်နဲရာအရပ်မှာ ရှိသင့်တယ်"

ကျွင်းရွယ်မင်က ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ ဝမ်းကွဲချင်းရန်နဲ့ တခြားသူတွေကို အရင်အကြောင်းကြားသင့်တယ် မဟုတ်လား"

ကျွင်းလန်ရှီက တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

"ကျွင်းလမ်ရှီ၊ မင်းက ငါ့ရဲ့ လျှို့ဝှက်သွေးကြောရဲ့ ပါရမီရှင်ကော ဟုတ်သေးရဲ့လား။ အဓိက သွေးကြောက လူတွေသာ ငါတို့ ဒီလိုတွန့်ဆုတ်နေတာကို မြင်ရင် ငါတို့ကို ဘယ်လို အထင်ကြီးနိုင်မှာလဲ"

ကျွင်းရွယ်မင် အနည်းငယ် မကျေမနပ်ဖြစ်သွားပြီး မေးလိုက်၏။

ကျွင်းမိသားစု၏ မူလသွေးကြောမှ လူများကို သူ မြင်စေချင်သည်။

သူတို့ လျှို့ဝှက်သွေးကြောမှ ပါရမီရှင်များကလည်း တစ်ဦးစီက အလွန်အစွမ်းထက်ပြီး တုနှိုင်းမရပေ။

ကျွင်းလန်ရှီလည်း ပြန်မပြောတော့ဘဲ နှုတ်ဆက်နေလိုက်သည်။ ကျွင်းရွယ်မင်အကြောင်းကို သူ သိ၏။ သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက ကျွင်းရင်ဟွမ်အနားတွင်ရှိပြီး အကာအကွယ်အောက်တွင် အမြဲနေခဲ့ရသည်။

ထို့ကြောင့် အပြင်လောကဟာ မည်မျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှန်း သူ မသိပေ။

နောက်ဆုံးတွင်၊ လျှို့ဝှက်သွေးကြောများမှ ပါရမီရှင်အများစုက အပြင်လောကနှင့် ကင်းကွာကြ၍ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ကြခြင်းမှာ နည်းပါးလှသည်။

နာရီများစွာကြာပြီးနောက်...

အရှေ့ဘက်မှ ရေလှိုင်းကဲ့သို့ ‌တောင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ နတ်အလင်းများက တောက်ပပြီး ခရမ်းရောင်စွမ်းအင်များလည်း ထူထဲစွာ ထွက်ပေါ်လျက်ရှိ၏။ နေရာတိုင်းတွင် ထူးခြားသော ပန်းများနှင့် တိရစ္ဆာန်လေးများလည်း ရှိနေကြလေသည်။

"ဒီမှာ တကယ်ပဲ အခွင့်အရေးရှိတယ်"

ကျွင်းရွယ်မင်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပလာခဲ့သည်။ သူ မစောင့်နိုင်တော့ပေ။

ကျွင်းလန်ရှီကတော့ တိတ်တဆိတ် သတိကို မြှင့်ထားလိုက်သည်။

သူတို့လူစုက နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိသော ဆေးဝါးများ ပေါက်ဖွားလာရာ တောင်တန်းဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့ကြ၏။

သို့သော်၊ သူတို့ ခူးဆွတ်ခါနီးတွင်...

တောင်တန်းတစ်ခုလုံးကို ကမ္ပည်းဝင်္ကပါတစ်ခုက ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ လျှို့ဝှက်သွေးကြောမှ ပါရမီရှင်များ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းသွားကြ၏။

ကျွင်းရွယ်မင်၏ မျက်လုံးများမှာလည်း အံ့အားသင့်နေသည့် အရိပ်အယောင်တို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း သူ့အမူအရာမှာ အတော်အတန် ငြိမ်သက်နေဆဲအင်။

"ဘယ်သူလဲ"

ကျွင်းလန်ရှီက အေးစက်စက်ဖြင့် အော်လိုက်သည်။

သူတို့က အိန္ဒြေပျက်သည်အထိ ထိတ်လန့်နေခြင်းမျိုးတော့ မရှိပေ။

နောက်ဆုံးတွင်၊ သူတို့က ကျွင်းမိသားစု၏ လျှို့ဝှက်သွေးကြောမှ ပါရမီရှင်များဖြစ်၍ သူတို့တွင် ရှိသင့်ရှိထိုက်သော မာနနှင့် ယုံကြည်မှုများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဟားဟားဟား၊ အစကတော့ ကျွင်းမိသားစုရဲ့ စီကွမ်တွေကို ဖမ်းဆီးဖို့ စီစဉ်ထားပေမဲ့ အခြားလူတစ်စု ဖြစ်နေမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

မနီးမဝေးမှ ကောင်းကင်တွင် နေတစ်စင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူတို့အားလုံးက နေနတ်ဘုရားတောင်မှ မင်းသားများ ဖြစ်၏။

ဖန်ဆင်းခြင်းလှေပေါ်တွင် ရွှေကျီးကန်းမင်းသားငါးပါး ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။

ယခုအခါ ငါးယောက်သာ ကျန်တော့သည်။ ထိုအထဲတွင် တစ်ယောက်က အသန်မာဆုံး ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသား ဖြစ်သည်။

သူ့ဆံပင်က ရွှေရောင်တောက်ပနေပြီး မျက်လုံးများကလည်း ရွှေရောင်ဖြစ်ချေသည်။

သူဟာ ရှေးဦး ရွှေကျီးကန်းသွေးနှင့် ရှားပါး နေမင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။

ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသားက ငယ်စဉ်ကပင် ရွှေကျီးကန်းဧကရာဇ်၏ အရိပ်အနည်းငယ်ရှိသည်ဟု ယူဆခဲ့ပေသည်။

သူ့အပြင် အခြား မင်းသားလေးယောက်ကလည်း လူများကြားမှ နဂါးများဖြစ်ပြီး ထူးချွန်ထက်မြက်ကြသည်။

"နေနတ်ဘုရားတောင်..."

ကျွင်းလန်ရှီ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

"ညီအစ်ကိုတို့၊ ငါတို့ကြားမှာ ရန်ငြိုးရှိပုံမပေါ်ဘူး"

ကျွင်းရွယ်မင်က လေးလေးနက်နက် ပြောလိုက်သည်။

သူက အခွင့်အလမ်းများကိုရှာရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုမူ အခြားတစ်ယောက်၏ လှည့်ကွက်ထဲကို ရောက်လာပုံရ၏။

ယင်းကြောင့် ကျွင်းရွယ်မင်ဟာ စိတ်ကောင်းမဝင်နိုင်ဘဲ အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ရန်ငြိုးမရှိဘူးလား၊ ဟားဟားဟား... ငါ့ညီအစ်ကိုတွေက ကျွင်းရှောင်ယောက်ရဲ့လက်ထဲမှာ သေခဲ့ရတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသားက လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်သည်။

ထိုစကားကိုကြားတော့ ကျွင်းရွယ်ဟွမ် အံ့အားသင့်သွား၏။

"မင်းတို့ဘာသာ ကျွင်းမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်ကို အပြစ်ရှာချင်နေတာ၊ ငါတို့ လျှို့ဝှက်သွေးကြောတွေနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ"

ကျွင်းရွယ်မင် လွန်စွာ လွဲမှားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤကိစ္စက သူတို့ကို လာဆွဲထည့်၍မရပေ။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ မင်းက ကျွင်းမျိုးရိုးကပဲ။ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ ကျွင်းမိသားစုရဲ့သွေးတွေ စီးဆင်းနေတယ်။ မင်းတို့နဲ့ ထောင်ဖမ်းပြီး ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို သတ်ရမယ်"

ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသားက သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

သူ့ခွန်အားကို သူ အပြည့်အဝ ယုံကြည်မှုရှိ၏။

ထို့အပြင် ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်လိုသူက နေနတ်ဘုရားတောင်တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပါ။

မူလနှင့် လျှို့ဝှက်သွေးပြန်ကြောများကိုလည်း သူက ဂရုမစိုက်ပေ။

ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပါက လုံလောက်သည်။

"ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသား၊ မင်းတို့ ဘောင်ကျော်လာပြီ။ ငါတို့ လျှို့ဝှက်သွေးကြောက နှိမ့်ချနေပေမဲ့ မင်းတို့ မောက်မာရမဲ့ အလှည့်မဟုတ်သေးဘူး"

ကျွင်းရွယ်မင် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

ကျွင်းမိသားစု၏ လျှို့ဝှက်သွေးကြောက နှိမ့်ချသော်လည်း ကျွင်းမိသားစု ဖြစ်နေဆဲဖြစ်ကာ လူတိုင်း မထိပါးနိုင်ပေ။

အဆင့်တူ အင်အားစုတစ်ခုဖြစ်လျှင် နှစ်ခါပြန်စဉ်းစားရမည် ဖြစ်သည်။

"ဒီမင်းသားက ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို မကျေနပ်တဲ့ တစ်ဦးတည်းသောသူလို့ မင်းထင်နေတာလား"

ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသားက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ထိုအခိုက်တွင် နောက်ထပ်ရုပ်ပုံရိပ်နှစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

တစ်ဦးက ယုံကြည်ခြင်းစွမ်းအားများ တကိုယ်လုံးကို ရစ်ပတ်ထားကာ မြင့်မြတ်သော အရှိန်အဝါများ ရှိသည်။

၎င်းက ကြည်လင်သန့်စင်သောဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ယောက် ဖြစ်၏။

ထိုသူကား ကုရ်အာန်သူတော်စင်ဂိုဏ်းမှ သူတော်စင်သားတော်ရှစ်ပါး၏ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ရှန့်ထျန်းရီ ဖြစ်သည်။

နောက်တစ်ယောက်ကတော့ ရွှေနဂါး ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ၀တ်ဆင်ထားသည်။ သူ့နဖူးမှာလည်း ရွှေရောင် နဂါးဦးချိုများ ရှိ၏။

၎င်းက ရွှေရောင်နဂါးလှံကို ကိုင်ဆွဲထားပေသည်။ သူ့မျက်နှာက ချောမောသော်လည်း အေးစက်ပြီး မာနကြီး၍ ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု အမြဲရှိသူ ဖြစ်သည်။

ထိုလူငယ်ကတော့ နဂါးနန်းတော်၏ နဂါးဘုရင်လေး၊ ရွှယ်ယဲ့သည်ပင်။

ကျွင်းမိသားစု၏ အင်မော်တယ်စစ်ပွဲအတွင်း၌ နဂါးနန်းတော်သည်လည်း တစိတ်တပိုင်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သည်။

နဂါးဘုရင်လေးဟု လူသိများသော ဤရွှယ်ယဲ့က နဂါးနန်းတော်မှ ထိပ်သီး ပါရမီရှင်ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ချေသည်။

ဤလူနှစ်ယောက် ပေါ်လာတာကိုမြင်တော့ ကျွင်းရွယ်မင်၊ ကျွင်းလန်ရှီနှင့် အခြားသူများ မျက်နှာပျက်သွားခဲ့ကြသည်။

ကျွင်းရင်ဟွမ်နှင့် ကျွင်းချင်းရန်တို့သာ ပေါ်မလာပါက ဤလူများကို မည်သူက တားဆီးနိုင်မည်နည်း။

သူတို့က အားမနည်းသော်လည်း ဤအခြေအနေမှ လွတ်မြောက်နိုင်ရန် ခက်ခဲသည်။

ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသားက သူ့လက်ကို တဖြည်းဖြည်းမြှောက်ကာ ဝင်္ကပါကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

တခဏအတွင်းမှာပင် ဝင်္ကပါအမှတ်အသားများက ထိုတောင်တန်းကို ပိတ်ဆို့သွား၏။

တချိန်တည်းမှာပင်၊ အလွန်တောက်ပပြီး အစွမ်းထက်သော သတ်ဖြတ်ရေးနည်းလမ်းများက လေထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ကျွင်းရွယ်မင်၊ ကျွင်းလန်ရှီနှင့် အခြားသူများလည်း သတိပြန်ဝင်လာပြီး ဝင်္ကပါ၏ ဖိနှိပ်မှုကို တွန်းလှန်ရန် စက်ဝိုင်းသဏ္ဍာန် ပူးပေါင်းလိုက်ကြသည်။

ရှန့်ထျန်းရီနှင့် ရွှယ်ယဲ့ကတော့ ကျွင်းရွယ်မင်နှင့် အခြားသူများကို ဂရုမစိုက်သလို လုံးဝ မလှုပ်ရှားကြပေ။

ကျွင်းရှောင်ယောက်ကသာ သူတို့ကို အာရုံစိုက်စေသည်။

အဆုံးစွန်ရှေးဟောင်းလမ်းတွင် ကျော်ကြားလာရန် အမြန်ဆုံးနည်းလမ်းက ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ခြေဖဝါးအောက်တွင် နင်းလိုက်ခြင်းပင်။

ထို့ပြင်၊ သူတို့နောက်ကွယ်မှ အင်အားစုများက ကျွင်းရှောင်ယောက်နှင့် ရင်ကြားစေ့ရန် ခက်ခဲသောအနေအထားတွင် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ကျွင်းရွယ်မင်၊ အခု ဘယ်လိုနေပြီလဲ"

ကျွင်းလန်ရှီက အံကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။

မထင်မှတ်ပဲ၊ မသိစိတ်မှ ထူးဆန်းသော ကြိုတင်သတိပေးချက်က အမှန်တကယ် ဖြစ်လာပြီ။

တစ်ခုတည်းသော ကောင်းကွက်ဟူ၍ ရွှေကျီးကန်းဒသမမင်းသားနှင့် အခြားသူများက သူတို့ကို ချက်ချင်းမသတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြုလိုကြကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

"မင်းငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် အပြစ်တင်နိုင်မှာလဲ။ ဒါက ကျွင်းရှောင်ယောက်နဲ့ဆိုင်တယ်။ သူသာ ရန်သူတွေ အများကြီးမဖွဲ့ခဲ့ရင် ငါတို့ လျှို့ဝှက်သွေးကြောက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငြိတွယ်သွားမှာလဲ"

ကျွင်းရွယ်မင် ပြန်အော်လိုက်သည်။