အခန်း ၇၅၇

အခန်း ( ၇၅၇ ) ခုနစ်ရက်ဖြင့် လွမ်ထျန်းလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို နားလည်ဆင်ခြင်ခြင်း၊ မျှော်စင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီ။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က လွမ်ထျန်းလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို အလွတ်ကျက်ကာ နားလည်ဆင်ခြင်လိုက်သည်။

မဟာဧကရာဇ်၏ တားမြစ်နည်းလမ်းတစ်ခုအနေဖြင့် လွမ်ထျန်းလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်က အမှန်တကယ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ကာ ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။

ဉာဏ်ပညာကြီးမားသူများပင်လျှင် ယင်းကို နားလည်ဆင်ခြင်ရန်နေနေသာသာ၊ အလွတ်ကျက်ရန်ပင် အချိန်များစွာယူရမည် ဖြစ်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်လည်း အချိန်မဆွဲတော့ဘဲ နေရာတွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ နားလည်ဆင်ခြင်လိုက်သည်။

လွမ်ကုနှလုံးသားနတ်ဆိုးလည်း ဘေးမှ ငြိမ်သက်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့လေသည်။

သူ၏ အမှတ်အသားစွမ်းအားက ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လွမ်ကုနှလုံးသားနတ်ဆိုး မကြာခင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့မည်။

သို့သော်လည်း ဤမတိုင်ခင် အနည်းငယ် စူးစမ်းချင်မိသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ၏ လွမ်ထျန်းလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ဘယ်လောက်မြန်မြန် အမွေခံနိုင်မည်နည်း။

လွမ်ကုမျှော်စင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ဤအခိုက်တွင်၊ ပြင်ပလောကမှာတော့ မငြိမ်းချမ်းသေးပေ။

အကြောင်းမှာ၊ ယခင်က ကျွင်းရှောင်ယောက်နှင့် လွမ်ကုနှလုံးသားနတ်ဆိုးတို့ ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ကြခြင်းက အလွန်ပြင်းထန်ခဲ့သည်။

ထိုတိုက်ပွဲမှ အပျက်အစီးလှိုင်းများက အပြင်ကို မကူးစက်နိုင်သော်လည်း လွမ်ကုစေတီတော်တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေ‌တော့သည်။

ယင်းက လူတိုင်း၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်ခဲ့သည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ ဒီလောက် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေတာ... ကျွင်းမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်က အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ကျရှုံးခဲ့တာများ ဖြစ်နိုင်မလား"

ပါရမီရှင်တချို့က တွေးတွေးဆဆ ပြောလိုက်သည်။

ထိုတုန်လှုပ်မှုက ကြောက်စရာကောင်းလွန်းလှပေသည်။

ယင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲများ မရှိသော်လည်း၊ လွမ်ကုမျှော်စင်အတွင်း၌ အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်သွားသည် လူတိုင်း ခံစားရနိုင်သည်။

ထို့ပြင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က မျှော်စင် အထပ်တစ်ထောင်ကို တက်သွားတာကို တွေးမိသောအခါ...

သူက အလွန်ကြောက်စရာကောင်းသော ပြိုင်ဘက်ကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်မည်။

"ကြည့်ရတာ အံ့ဩစရာမရှိတော့ပါဘူး။ သူလည်း ကျရှုံးသွားပြီ"

ချင်ဝူတောက်က လက်နှစ်ဖက်ကိုနောက်ပစ်ပြီး လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်သည်။

ယခုအခါ သူ့ကိုယ်သူကုသပြီး၍ သူ့အခြေအနေများ ပြန်ကောင်းလာခဲ့ပြီ။

ထို့နောက်တွင် သူက လွမ်ကုမျှော်စင်ကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အမှန်အတိုင်းပြောရရင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို လွမ်ကုဧကရာဇ်၏‌အမွေ မရစေချင်ပေ။

သူ မယူနိုင်သည့်အတွက် တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ ယူခွင့်မပြုနိုင်ပါ။

"အိုး၊ နင် သေချာလို့လား။ သူ့ကို မပို့လွှတ်သေးဘူးနော်"

တစ်ဖက်တွင်၊ ယွီယွင်ရှန့်က ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကို မပို့လွှတ်သေးရင်တောင် သေလုမျောပါးနဲ့ ရုန်းကန်နေတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

ချင်ဝူတောက်က လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်၏။

သူ့အမြင်အရ၊ အလွှာကိုးရာကိုးဆယ့်ကိုးမှ ပြိုင်ဘက်ပင်လျှင် အလွန်ကြောက်စရာကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

အလွှာတစ်ထောင်မှ ပြိုင်ဘက်ဆိုပါက ပို၍ကြောက်စရာကောင်းပြီး မည်သူမျှ ဖြတ်သန်းသွားလာရန် မဖြစ်နိုင်လောက်တော့ပေ။

“အမိတ္တဘ၊ ဒီရဟန်းကတော့ ကြိုပြောဖို့ စောလွန်းသေးတယ်လို့ ခံစားမိပါတယ်”

ဗြဟ္မာကြီးက ဗုဒ္ဓအမည်ကို ရွတ်ဆိုကာ ပြောလိုက်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ အစွမ်းသတ္တိကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ကြသူများအတွက်...

ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို မည်မျှဝေးဝေး သွားနေပါစေ၊ ထူးဆန်းသည်ဟု မထင်တော့ပေ။

ဟုတ်သည်၊ နောက်ဆုံးမှာ မအောင်မြင်ခဲ့လျှင်ပင် ကျွင်းရှောင်ယောက် အားနည်းသည်ဟု မည်သူမျှ ပြောဆိုနိုင်မှာမဟုတ်ပါ။

နောက်ဆုံးတွင်၊ လွမ်ကုဧကရာဇ်၏ မျိုးရိုးမှ ချင်ဝူတောက်ပင်လျှင် ထိပ်ဆုံးကိုမရောက်ဘဲ ဖယ်ထုတ်ခံခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။

"ဟမ့်"

ထိုစကားကိုကြားတော့ ချင်ဝူတောက်က မျက်နှာမှုန်ကုပ်ကုပ်ဖြင့် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

ယွီယွင်ရှန့်နှင့် ဗြဟ္မာက သူ့ကို ဆန့်ကျင်ပြောဆိုနေကြ၏။

သူတို့က ကျွင်းရှောင်ယောက်နှင့် ပတ်သက်ပြီး လွန်စွာ အကောင်းမြင်နေကြသ‌လော။

ဤတွင်...

ဗြဟ္မာက အမှန်ပင် စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့ ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ယွီယွင်ရှန့်ကတော့ သူ့ကို ဆန့်ကျင်ချင်ရုံပင်။

တကယ်တမ်းတွင်၊ ယွီယွင်ရှန့်က ကျွင်းရှောင်ယောက် အောင်မြင်နိုင်မလားဆိုတာ အတပ် မပြောဝံ့ပါ။

ဟုတ်သည်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက် ကျရှုံးရန်တော့ သူ့စိတ်ထဲမှာ မျှော်လင့်နေဆဲပင်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ယခုအချိန်မှာပင် အလွန်အားကောင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည်သာ လွမ်ကုဧကရာဇ်၏အမွေကို ရယူနိုင်ပါက...

သူမ၏အစ်ကို ယွီဝမ်ဟွာအတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။

ညီမတစ်ယောက်အနေဖြင့် ယွီယွင်ရှန့်သည် သူ့အစ်ကိုကို အခြားသူများမှ မခြိမ်းခြောက်စေချင်သည်မှာ သဘာဝ ဖြစ်သည်။

အပြင်မှလူများက စိတ်ဝင်တစား စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ပေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ခုနစ်ရက်နှင့် ခုနစ်ည ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

လွမ်ကုမျှော်စင်၏ အပေါ်ဆုံးထပ်တွင်...

လွမ်ကုနှလုံးသားနတ်ဆိုး၏ ပုံရိပ်က ပျောက်ကွယ်လုနီး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်ကတော့ ယခင်ကအတိုင်း လေထဲတွင် မလှုပ်မယှက် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေဆဲပင်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှ မရေမတွက်နိုင်သော ကမ္ပည်းစာလုံးများကို ဉာဏ်အလင်းနှင့် သန့်စင်ရန်အတွက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက်စုပ်ယူနေခဲ့သည်။

"မင်း နားမလည်သေးဘူးလား"

လွမ်ကုနှလုံးသားနတ်ဆိုးက အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ရွေးချယ်ပြီးကတည်းက သူ၏အမွေ အပြည့်အစုံကို ရရှိကာ လွမ်ထျန်းလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်ဖော်နိုင်ရန် သဘာဝအတိုင်း မျှော်လင့်ထားပေသည်။

"အချိန်က အရမ်း တိုတောင်းနေသေးတာပဲ"

လွမ်ကုနှလုံးသားနတ်ဆိုးလည်း ခေါင်းကို အနည်းငယ်ခါယမ်းလိုက်သည်။

နတ်ဆိုးအမှတ်အသား မပျောက်ခင်မှာ ကျွင်းရှောင်ယောက် မျှော်စင်မှ ထွက်သွားတာကို မမြင်နိုင်တော့ဘူးဟု သူ‌ တွေးလိုက်မိလေသည်။

လွမ်ကုနှလုံးသားနတ်ဆိုး၏ရုပ်သွင်က ပျောက်ကွယ်ခါနီးတွင်...

ခုနစ်ရက်နှင့် ခုနစ်ညကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ကျွင်းရှောင်ယောက်က၊ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ချိန်တွင်...

သူ့မျက်လုံးများ လူများကို အဆုံးမဲ့ အမှောင်ထုထဲသို့ ဆွဲငင်နိုင်သည့် တွင်းနက်ကြီးကဲ့သို့ အလွန် နက်နဲ၏။

"လွမ်ထျန်းလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်၊ ကြယ်ကောင်းကင်ဆုံမှတ် ဖြတ်ကျော်ခြင်း"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ့လက်နှစ်ချောင်းကို ဓားအဖြစ်သုံးပြီး လေထဲသို့ အလျားလိုက်နှင့် ဒေါင်လိုက် ဖြတ်ချလိုက်သည်။

ထိုအခါ အလျားလိုက်၊ ဒေါင်လိုက်ဖြင့် အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုဖျက်ဆီးတော့မည်ကဲ့သို့ ကြီးမားသော အက်ကွဲအက်ကြောင်းများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ထို့နောက် ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ့နည်းလမ်းကို ထပ်မံပြောင်းလဲလိုက်၏။

ပို၍ရှုပ်ထွေးသော နည်းလမ်းတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။

"လွမ်ထျန်းလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်၊ ထာဝရပြည်နှင်ခြင်း"

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်အက်ကြောင်းများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ယင်းမှာ လွမ်ကုနှလုံးသားနတ်ဆိုး ထုတ်ဖော်စဉ်ကလောက် အရေအတွက်နှင့် စွမ်းအား မပြည့်မီသေးသော်လည်း...

အစောပိုင်း အခြေအနေအတွက်တော့ မှန်ပေသည်။ ယင်းက ပြီးပြည့်စုံသော လွမ်ထျန်းလျှို့ဝှက်ကျင့်စဉ်ပုံစံ ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ်လှုပ်ရှားပြီးနောက် ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ့လက်များကို ရုတ်သိမ်းလိုက်လေသည်။ ထို့နောက် သူ့ကိုယ်သူ မကျေနပ်ဖြစ်မိဟန်ဖြင့် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ငါ ဒါကို သင်ယူပြီးပြီဖြစ်ပေမဲ့ မကျွမ်းကျင်ဘူး။ အခုလောလောဆယ် အကြီးမားဆုံး စွမ်းအားကို ငါ မထုတ်ဖော်နိုင်သေးဘူးပဲ"

ထိုစကားကိုကြား‌ပြီးနောက် လွမ်ကုနှလုံးသားနတ်ဆိုး ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

ဘာပြောရမည်မှန်းမသိတော့ပေ။

အချိန်အတော်ကြာမှ စကားတစ်ခွန်းကို ပြောလိုက်သည်။

"ခန့်မှန်းလို့မရတဲ့ ထာဝရကွဲလွဲမှုပဲ"

ဤသည်မှာ လွမ်ကုဧကရာဇ်၏ ဘဝတစ်ခုလုံးကို နားလည်ဆင်ခြင်ခဲ့ရသည့် တားမြစ်ကျင့်စဉ် ဖြစ်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်ကတော့ ခုနစ်ရက်ဖြင့် အခြေခံအချက်များကို ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့၏။

ယင်းက ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ မရောက်သေးသော်လည်း လွမ်ကုနှလုံးသားနတ်ဆိုးကို အံ့အားသင့်စေနိုင်ဆဲပင်။

ဤနည်းလည်နိုင်စွမ်းမျိုးက မကောင်းဆိုးရွားအဖြစ်ပင် ဖော်ပြ၍မရတော့ပါ။

၎င်းကိုဖော်ပြရန် မည်သည့်စကားလုံးကို အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ အားနည်းနေခဲ့ပုံရသည်။

"ဒီကျင့်စဉ်ကို လက်ဆင့်ကမ်းတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အကြီးအကဲ"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က နောက်တစ်ဖန် လက်ယှက်ပြီး ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

လွမ်ကုနှလုံးသားနတ်ဆိုးလည်း အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

"အင်း၊ ဒီနည်းလမ်းက မင်းလက်ထဲမှာ သေချာပေါက် တောက်ပလာမယ်လို့ ငါယုံကြည်ပါတယ်"

ထိုသို့ ပြောဆိုပြီးသည်နှင့် လွမ်ကုနှလုံးသားနတ်ဆိုး၏ ရုပ်သွင်က အလင်းရောင်တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

'အနာဂတ်မှာ ငါတို့ပြန်ဆုံရမယ့်နေ့ ရှိကောင်းရှိပါလိမ့်မယ်...'

လွမ်ကုနှလုံးသားနတ်ဆိုးက စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူ့ပုံရိပ်က တောက်ပသော မိုးရေစက်များကဲ့သို့ လွင့်ပျံသွားလေသည်။

လွမ်ကုမျှော်စင် တစ်ခုလုံးလည်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။

'အဲဒီကြက်သွန်မြိတ်ကို ရိတ်ဖို့အချိန်တန်ပြီ'

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ဟင်းလင်းပြင်ကို ဆုပ်ဖြဲကာ ‌လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ပြီး လှမ်းဝင်လိုက်တော့သည်။

ဤအချိန်တွင်၊ အပြင်လောကမှာ...

လွမ်ကုမျှော်စင်က ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါနေပြီး အက်ကြောင်းများလည်း လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ၊ လွမ်ကုမျှော်စင် ပြိုကျတော့မှာလား"

"ကျွင်းမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော်က ဘာဖြစ်လို့ မထွက်သေးတာလဲ၊ သူအောင်မြင်တာလား... ကျရှုံးသွားတာလား"

အရပ်ရပ်မှာ စောင့်နေကြသည့် လူများ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

သူတို့အားလုံး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ကြည့်နေမိ၏။

ယွီယွင်ရှန့်နှင့် ဗြဟ္မာတို့လည်း ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

ချင်ဝူတောက်လည်း မည်းမှောင်နေသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ စောင့်ကြည့်နေတော့သည်။

လွမ်ကုမျှော်စင် ပြိုကျပါက သူ့တွင် အခွင့်အရေး ရှိပါဦးမလား။

အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြချိန်တွင်...

အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ရုပ်သွင်တစ်ခုက လွမ်ကုမျှော်စင်အထက် ကောင်းကင်ယံမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

တခဏချင်းမှာပင် ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အရပ်ရပ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွား၏။

ပါရမီရှင်အများစုမှာ အသက်ကို ကောင်းကောင်းမရှုနိုင်သလို ခံစားခဲ့ရသည်။

ဗြဟ္မာနှင့် ယွီယွင်ရှန့်ကဲ့သို့သော ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များသည်လည်း ပြင်းထန်သော ဖိအားကို ခံစားခဲ့ကြရပေသည်။

ယင်းက ထိပ်သီးသူဌေးကြီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော ဖိနှိပ်မှု ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

"သူ... သူက ကျွင်းမိသားစုရဲ့ နတ်ဘုရားသားတော် ကျွင်းရှောင်ယောက်ပဲ"

ယွီယွင်ရှန့်က ကောင်းကင်ယံမှ အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ် ရုပ်သွင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

တောက်ပနေသော နတ်အလင်းများက အလွန်တောက်ပသဖြင့် ပါရမီရှင်တချို့မှာ တိုက်ရိုက်မကြည့်ဝံ့ကြပေ။

ယွီယွင်ရှန့်လည်း ခဏတာ မင်သက်သွားသည်။