အခန်း ၇၈၇

အခန်း ( ၇၈၇ ) ကျန်းစန်းယီ၏ နှလုံးသားထဲမှ လျှို့ဝှက်ချက်၊ ရွယ်ယွဲ့၏ ကြိုးစားရခြင်း အကြောင်းရင်းနှင့် ရုန်းကန်မှု။

"အစ်မစန်းယီ၊ မင်းရဲ့ဒဏ်ရာတွေ..."

ကျန်းစန်းယီ၏ ဒဏ်ရာများကိုကြည့်ရင်း ကျွင်းရှောင်ယောက် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာ၏ အကူအညီဖြင့်ပင် ကျန်းစန်းယီအတွက် အချိန်တိုအတွင်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရန် ခက်ခဲနေဆဲပင်။

ထိုအခိုက်တွင် ယွီချင်းနင်က ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျောက်စိမ်းရေကန်မှာ အပြည့်အဝ နှစ်ခြင်းခံပြီး ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်း အင်မော်တယ်ကြာပန်းကို သန့်စင်နိုင်သရွေ့ သူ့ရဲ့အရည်အချင်းတွေ တစ်ဖန် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်"

"ကောင်းပါပြီ၊ အစ်မစန်းယီ ဒီမှာနေပြီး အခွင့်အရေးကို မြန်မြန် သန့်စင်လိုက်ပါ။ ဒီတစ်ခါ မင်းဆီကနေ ဘယ်သူက လုယူဝံ့ဦးမလဲ ငါကြည့်ချင်မိတယ်"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

အကြွင်းအကျန်များကို ရှာဖွေရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော ပါရမီရှင်များ မသိစိတ်မှ အလိုလို နောက်သို့ ဆုတ်သွားခဲ့၏။

ကျောက်စိမ်းရေကန်တွင် နှစ်ခြင်းခံခြင်းနှင့် ကပ်ဘေးဖြတ်ကျော်ခြင်းကြာပန်းက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း ၎င်းတို့ကို ရယူရန် သင့်တွင် အသက်ရှိမရှိအပေါ် မူတည်သည်။

ပိုးမင်းသမီးနှင့် အခြားသူများကို ချေမှုန်းခဲ့သည့် ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ နည်းလမ်းများကို မြင်ရပြီးနောက် အရူးမှသာ ဤအခွင့်အရေးကို ဆက်လက်‌မက်မောနေလိမ့်မည်။

"မဆိုင်တဲ့သူတွေ ဒီကနေ ထွက်သွားတော့"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူ့အင်္ကျီလက်ကို ခါယမ်းလိုက်သည်။ ကျန်သော ပါရမီရှင်များလည်း မနေဝံ့တော့ဘဲ အလောတကြီး ဆုတ်သွားကြတော့သည်။

ယွီဟွာဝမ်၊ ယွီယွင်ရှန့်နှင့် အခြားသူများသာ ကျန်ရှိသည်။

"အစ်မစန်းယီ၊ မင်းသွားပါ"

ကျွင်းရှောင်ယောက် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်းစန်းယီ အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ကျွင်းရှောင်ယောက်မှ သူမအတွက် လုပ်ပေးသမျှကို သူမ မှတ်မိသည်။

အပြင်လူများ၏အမြင်တွင် သူမက ကျွင်းရှောင်ယောက်အတွက် အများကြီး ပေးဆပ်ခဲ့သည်။

သို့ရာတွင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူမကို ဘယ်အချိန်က စွန့်ပစ်ခဲ့ဖူးပါသနည်း။

ကျွင်းရှောင်ယောက် လျှောက်လှမ်းရမည့်လမ်းက ရှည်လျားသောကြောင့် သားသမီးများနှင့် ချစ်ခြင်းမေတ္တာကိုခံစားရန် အချိန်ပိုမရှိသေးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"ရှောင်ယောက်၊ လော့လီကို မမေ့ပါနဲ့နော်"

ကျန်းစန်းယီက ထပ်မံသတိပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါပြီ"

ကျွင်းရှောင်ယောက် ပြုံးလိုက်၏။

ထိုစကားကိုကြားတော့ ကျန်းစန်းယီက ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် ရှေ့သို့လှမ်းပြီး ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ရင်ခွင်ထဲကို တိုးဝင်သွားတော့သည်။

သူမ၏ ကျောက်စိမ်းလက်အစုံက ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်တွယ်ထားလိုက်သည်။

သူမ၏ အမူအရာက ကျွင်းရှောင်ယောက်နှင့် သူမကိုယ်ကို ပေါင်းစည်းရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ပင်။

"အစ်မစန်းယီ..."

"ရှောင်ယောက်၊ နောက်တစ်ခါ... နှုတ်မဆက်ဘဲ ထားမသွားပါနဲ့။ ငါကြောက်တယ်"

ကျန်းစန်းယီက ငိုချင်၍ တုန်ယင်နေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မနက် အိပ်ရာနိုးလာပြီးနောက် ကျွင်းရှောင်ယောက်ဟာ အဆုံးစွန်ရှေးဟောင်းလမ်းကို တစ်ယောက်တည်း လျှောက်လှမ်းသွားပြီမှန်း သူမ သိလိုက်ရသည်။

နက်ရှိုင်းသော ဆုံးရှုံးမှုနှင့် ဝမ်းနည်းမှုတို့က သူမနှလုံးသားကို လှောင်ပိတ်လုနီးပင်။

"တောင်းပန်ပါတယ် အစ်မစန်းယီ၊ နောက်တစ်ခါ ဒီလို မလုပ်တော့ပါဘူး"

ကျွင်းရှောင်ယောက်လည်း ကျန်းစန်းယီ၏ နူးညံ့သောပခုံးကို ပြန်လည်သိုင်းဖက်လိုက်လေသည်။

သူမသည် ရင့်ကျက်ပြီး ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်သည့် အမျိုးသမီးဖြစ်ပြီး မည်သို့သော အ‌‌ခြေအနေမျိုးတွင်မဆို၊ အရာရာကို ဇွဲနပဲနှင့် ရင်ဆိုင်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူ နှုတ်မဆက်ဘဲ ထွက်ခွာသွားသည့်အတွက် ငိုကြွေးခဲ့ရလေသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ကျန်းစန်းယီ၏ နှလုံးသားတွင် နက်နက်နဲနဲ နေရာယူပြီးပြီ ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ သူနှင့် မနှိုင်းယှဉ်သာပေ။

"အင်းပါ၊ ရှောင်ယောက်... လော့လီကို သွားရှာပါတော့"

ကျန်းစန်းယီလည်း သူမ၏ လက်ကို တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် လွှတ်လိုက်သည်။

လိပ်ပြာတောင်ပံများကဲ့သို့ သွယ်လျပြီး ကော့ညွတ်နေသော မျက်တောင်များပေါ်တွင် ကြည်လင်သော မျက်ရည်စက်တစ်ပေါက် တွဲလွဲခိုနေခဲ့၏။

သူမက ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို လှပသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ပြောချင်နေသော်လည်း မဝံ့မရဲ ဖြစ်နေသည်။

'မေ့လိုက်ပါ၊ ရှောင်ယောက်ကို စိတ်မပူစေအောင် မပြောတော့ဘူး'

ကျန်းစန်းယီလည်း တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

မူလက သူသည် အနောက်တိုင်း၏ မယ်တော်ဘုရင်မနှင့် အဆုံးမဲ့ဧကရာဇ်အကြောင်း ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ပြောပြချင်ခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ ယင်းက သန္တောစွမ်းအင်မြင့်မြတ်ခန္ဓာကို လေ့ကျင့်ရန် နည်းလမ်းဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ပင်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏‌ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာက ပြီးပြည့်စုံသောကြောင့် မကောင်းဆိုးရွားဟုခေါ်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သန္တောစွမ်းအင် မြင့်မြတ်ခန္ဓာကို လေ့ကျင့်နိုင်ပါက ခေတ်အဆက်ဆက်က အထူးကဲဆုံး တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ ကျွင်းရှောင်ယောက်မှ သူမကို စိုးရိမ်စေနိုင်သောကြောင့် ကျန်းစန်းယီလည်း မပြောဖြစ်တော့ပေ။

ယင်းမှာ သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သည်။

အကယ်၍၊ ထိုနေ့မျိုး အမှန်တကယ် ရှိလာခဲ့လျှင်...

ကျန်းစန်းယီလည်း ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ပြုံးပြပြီးနောက် ဘာမျှမပြောတော့ဘဲ လှည့်ကာ ကျောက်စိမ်းရေကန်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။

"ညီနောင်ကျွင်း၊ မင်းစိတ်ချပါ။ ငါဒီမှာ နောက်ထပ်နေပေးဖို စိတ်ထဲမထားဘူး"

ယွီဟွာဝမ်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျွင်းရှောင်ယောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

ယွီဟွာဝမ်က ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရနေသော ကျန်းစန်းယီကို ဤနေရာတွင် ကာကွယ်လိုကြောင်း သူနားလည်သည်။

ယွီဟွာဝမ် ရှိနေပါက၊ ကျန်းစန်းယီ၏ ကျင့်ကြံမှုကိုနှောင့်ယှက်ရန် တော်ရုံလူ ဝံ့ရဲတော့မည် မဟုတ်ပေ။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီမှာ ငါတို့ရှိနေရင် ဘယ်သူမှ သူ့ကို နှောင့်ယှက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ယွီယွင်ရှန့်ကလည်း ဝင်ပြောသည်။

"အင်း၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ကျွင်းရှောင်ယောက် ပြုံးပြီး ယွီယွင်ရှန့်ကို အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

ယွီယွင်ရှန့်၏ နှလုံးသားက ချိုမြိန်သွားပြီး လှပသော မျက်နှာမှာလည်း နီရဲသွားလေသည်။

အမှန်တကယ်ပင်…

သူမက ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ဒုတိယမြောက်ဇနီး ဖြစ်လိုသေးသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်လည်း ကျန်းလော့လီ၏ အခြေအနေကိုသိရန် သေခြင်းရှင်ခြင်းတံခါးသို့ ထွက်သွားသည်။

ယွီဟွာဝမ်နှင့် ယွီယွင်ရှန့်ကတော့ ကျန်းစန်းယီကို ကာကွယ်ရန် ဤနေရာတွင် ချန်နေခဲ့၏။

ပိုးမင်းသမီးလည်း ပို၍ ရိုးသားခဲ့လေသည်။ နောက်ဆုံးတွင်၊ သူမ၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းက ကျန်းစန်းယီ၏ လက်ထဲတွင် ရှိသည်။

သို့သော်လည်း အခြားသူများနှင့်ယှဉ်လျှင် ပိုးမင်းသမီးက ပိုကံကောင်းပြီး အသက်ရှင်နေသေးသည်။

'ကျူးရှန်းဓားပြကို လွတ်မြောက်သွားနိုင်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ခွန်အားနဲ့ ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို တိုက်ခိုက်နိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူး'

ပိုးမင်းသမီးလည်း စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း ရိုက်နှက်ခြင်းကို ခံရပြီးနောက် သူဟာ လုံးဝ လိမ္မာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင်၊ လျှို့ဝှက် ရှေးဟောင်းဂူတစ်ခုတွင်...

သွယ်လျသော ရုပ်သွင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ယင်းက ကျူးရှန်းဓားပြ ဖြစ်ချေသည်။

သူမက ဂူနံရံကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့်ထောက်ကာ၊ ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သူမ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ ရှုံ့မဲ့နေသောမျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်သည်။

မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်သည်နှင့် သွေးများ စီးကျလာခဲ့၏။

သွေးစွန်းနေသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာတော့သည်။

သူမ၏ မျက်နှာအသွင်အပြင်က လှပပြီး မျက်ခုံးကလည်း ကော့နေသည်။

သူမ၏ လှပသောမျက်နှာက ယောက်ျားတိုင်း၏ နှလုံးသားကို လှုပ်ရှားသွားစေနိုင်ပေသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အသက်သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းနေသော ဤရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ကျူးရှန်းဓားပြ၏ ရှုံ့မဲ့နေသော မျက်နှာဖုံးအောက်တွင် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာလေးတစ်ခု ရှိနေမည်ဟု မည်သူမျှ စိတ်ကူးမယဉ်မိမှာကို ကြောက်ရသည်။

သို့သော်လည်း ဤအခိုက်မှာတော့ သူမ၏မျက်နှာက သွေးမရှိသကဲ့သို့ ဖြူဖျော့နေသည်။

ထို့ပြင် သူမ၏ မျက်လုံးထောင့်မှ သွေးစက်လေးတချို့ ရစ်ဝဲနေသေးသည်။

ယင်းမှာ သွေးမျက်ရည်စက်ကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

သွေးမျက်ရည်များနှင့် ဖြူဖျော့နေသော အမူအရာက မိန်းကလေး၏ နုနယ်ပြီး လှပသော မျက်နှာကို ပို၍ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းစေသည် ။

ဤအခိုက်တွင်၊ ရွယ်ယွဲ့က ချောင်းတဟွတ်ဟွတ်ဆိုးရင်း အားတင်းကာ ဆက်လျှောက်သွားသည်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ လှိုဏ်ဂူအတွင်း နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ သွေးကန်ထဲသို့ လဲကျသွားတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အမှောင် နတ်သံကြိုးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သွေးကန်ထဲမှ အဖိုးတန်သော သွေးမျိုးစုံကို စုပ်ယူသွားသည်။

ထိုမှသာ ရွယ်ယွဲ့၏ ဒဏ်ရာများက တည်ငြိမ်သွားတော့သည်။

"ကျွင်းရှောင်ယောက်... ကျွင်းရှောင်ယောက်..."

ရွယ်ယွဲ့က အံ့အားသင့်နေသကဲ့သို့ နာမည်တစ်ခုကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က သူမကို ဤကဲ့သို့ နာကျင်စေသော ပထမဆုံးလူဖြစ်သောကြောင့် မဟုတ်ပါ။

‌

ထိုအစား ရင်းနှီးနေသော မျက်နှာသွင်ပြင်ကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က သွေးများစွန်းနေသော အမျိုးသမီးကို ကာကွယ်ရန် လျစ်လျူရှုသော မျက်လုံးများဖြင့် သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်သောအခါ ရင်ထဲတွင် စူးနစ်ခဲ့ရ၏။

ယင်းက မနာလိုခြင်း သို့မဟုတ် အခြားခံစားချက်တစ်ခုခု ဟုတ် မဟုတ်၊ သူမ မသိသော်လည်း နှလုံးသားကို အပ်နှင့်ထိုးနေသကဲ့သို့ စူးရှစွာ နာကျင်ခဲ့လေသည်။

ဤခံစားချက်မျိုးမှာ မိမိနှင့် အရင်းနှီးဆုံးလူတစ်ယောက်ကို အခြားသူတစ်ဦး၏ လုယူခံလိုက်ရသကဲ့သို့ နာကျင်မှုမျိုး ဖြစ်သည်။

"ဟင့်အင်း...သူမဟုတ်ဘူး၊ အဲဒါက ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခုပဲ၊ အစ်ကိုက သေပြီ၊ ငါကိုယ်တိုင် သတ်လိုက်တာ..."

ရွယ်ယွဲ့ တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် တိမ်မြှုပ်နေသော မှတ်ဉာဏ်များက အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုလို တစ်ဖန်ပြန်ထွက်လာခဲ့၏။

ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဒုတိယမြောက်ပန်းတစ်ပွင့် ရှိဦးမည်ဟု သူမ မယုံပေ။

သို့သော်လည်း၊ ပိအန်းအဖွဲ့အစည်းမှ အမျိုးသမီးက သူမ အောင်မြင်သရွေ့ တော်ဝင်မျိုးနွယ်စု၏ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်းဂူသို့ သွားနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် အတိတ်က နောင်တများကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အသွင်ပြောင်းပြီး ထိပ်ဆုံးသို့ တက်ရောက်ချင်ပါက အမျိုးမျိုးသော အစွမ်းထက် တာအိုခန္ဓာများကို ပေါင်းစပ်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဤတွင် သန္တောစွမ်းအင်တာအိုသန္ဓေနှင့် ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာက ထိပ်တန်းအဆင့်မှ တာအိုခန္ဓာများဖြစ်သည်မှာ အသေအချာပင်။

ထို့အပြင် သူမ တာအိုသက်သေပြခြင်း ဧကရာဇ်တံဆိပ်နှင့်လည်း ပေါင်းစည်းခဲ့၍ ဧကရာဇ်ကိုဆန့်ကျင်သော ဧကရာဇ်ခုနစ်ပါးထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။

တစ်နည်းဆိုရသော် သူမက ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ရန်သူဖြစ်လာရန် ရည်မှန်းထားသူ ဖြစ်တော့သည်။