အခန်း ၈၈၀

အခန်း ( ၈၈၀ ) နောက်ဘဝဆိုတာရှိခဲ့ရင် ငါ နင်နဲ့ ပြန်ဆုံချင်သေးတယ်၊ ဝိညာဉ်နှစ်ခု ပြန်လည်ပေါင်းစည်းခြင်း။

နွေးထွေးတဲ့ နေအလင်းရောင်ကြောင့် ဆောင်းနှင်းတွေ အရည်ပျော်ကုန်သလို ကြယ်လေးတွေလည်း ပိုလို့ တောက်ပလာခဲ့ရသည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က နတ်သမီးယွမ်၏ နှလုံးသားထဲတွင် ထာဝရအလင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ဤအလင်းရောင်လေးကို ကာကွယ်ရန်အတွက် နတ်သမီးယွမ်ဟာ အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒရှိပေသည်။

သူ့အသက်ကိုပင် ပေးနိုင်သည်။

"ဝမ်"

နတ်သမီးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တာအိုမီးကဲ့သို့ မြင့်မြတ်သော နိယာမများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

နူးညံ့သိမ်မွေ့သော နတ်သမီးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကလေးက ပူလောင်လာ၏။

"ယွမ်..."

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ အမူအရာက အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤမြင်ကွင်းက လူတိုင်း၏မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီ။

"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသားမှာလည်း ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"ယွမ်၊ နင်ဘာလုပ်တာလဲ"

လင်ယွမ်လည်း ခဏတာ အံ့ဩသွားပြီးနောက် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ ထိုအခါ အတွေးတစ်ခုဖြင့် နတ်သမီးယွမ် သူ့ကိုယ်သူသတ်သေခြင်းမှ တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

လင်ယွမ် ဆန္ဒရှိသရွေ့တော့ နတ်သမီးယွမ်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရန်ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သို့သော်...

လင်ယွမ်ကို တုန်လှုပ်စေသည့်အရာမှာ နတ်သမီးယွမ်၏ အလိုအလျောက်လောင်ကျွမ်းမှုကို သူမ မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်သမီးယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"လင်ယွမ်၊ နင် ငါ့ကို ထာဝရ ထိန်းချုပ်နိုင်မယ် ထင်တာလား"

"နင့်ကိုပြောဖို့မေ့သွားတယ်၊ ဝါဧကရီရဲ့ ကောင်းကင်နှလုံးသားကျမ်းကို နင့်ဆီမအပ်ခင် လှည့်ကွက်တချို့ ငါလုပ်ခဲ့တယ်လေ"

ထိုစကားကိုကြားတော့ လင်ယွမ် အံ့သြသွားသည်။

သူသည် ‌ဝါဧကရီ၏‌ ကောင်းကင်နှလုံးသားကျမ်းကို ရှာဖွေရန် နတ်သမီးယွမ်အား တောင်းဆိုခဲ့သည်။

အမှန်လည်း မြွေလူသားမျိုးနွယ်စု၏ ထိုက်အယ်ဘုရားကျောင်းတွင် နတ်သမီးယွမ် ရရှိခဲ့၏။

ယခုတော့ နတ်သမီးယွမ်ဟာ ထိုစဉ်ကတည်းက ကြိုတင်စဉ်းစားနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ပါမည်လော။

"ယွမ်၊ မလုပ်ပါနဲ့"

နောက်ဆုံးတွင် ကျွင်းရှောင်ယောက် အော်ပြောလိုက်သည်။

ယခင်က သူဟာ နတ်သမီးယွမ်၏ ခံစားချက်များကို မည်သို့ရင်ဆိုင်ရမည်မှန်း မသိသောကြောင့် ဆိတ်ဆိတ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်သမီးယွမ်က သူ့နှလုံးသားထဲတွင် သဲလွန်စများ အမှန်တကယ် ချန်ထားနိုင်ခဲ့၏။

သို့သော်လည်း...

သဲလွန်စတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ဘယ်သူ့အတွက်မှ ရပ်တန့်နေရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။

သို့ရာတွင် နတ်သမီးယွမ်က မတွန့်ဆုတ်ဘဲ လုပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤချစ်ခြင်းမေတ္တာမျိုးက လူများကို မိုက်မဲသွားစေနိုင်ပေသည်။

"လင်ယွမ်၊ အရင်ကတည်းက နင်နဲ့ငါဟာ တစ်သားတည်းဖြစ်သင့်တာ။ ဒီလိုဆိုမှတော့ ငါတို့ရဲ့ မူလအခြေအနေကို ပြန်သွားကြရအောင်ပါ"

နတ်သမီးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်က ပို၍ပြင်းထန်စွာ ပူလောင်လာသည်။

ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသားလည်း သူ့ကို လွှတ်ပေးလိုက်ရုံအပြင် မတတ်နိုင်တော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင်... နတ်သမီးယွမ်၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်ကလေးက တာအိုမီးဖြင့် လောင်ကျွမ်းလာခဲ့သည်။

သို့တိုင်၊ သူ့မျက်လုံးများကတော့ ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ချစ်မြတ်နိုးစွာ စိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။

ယင်းက ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ရုပ်သွင်ကို ထာဝရအမှတ်တရအဖြစ် ရေးထွင်းနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

"ယွမ်၊ မဟုတ်ဘူး..."

ရုတ်တရက်၊ တစ်ခုခုကို တွေးမိဟန်ဖြင့် လင်ယွမ်၏ မျက်လုံးများက ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အမြွက်တို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။

နတ်သမီးယွမ်၏ အတွေးကို သူနားလည်သွားပြီ။

သူမက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကိုစွန့်လွှတ်ကာ ဝါဧကရီ၏ ကောင်းကင်ကျမ်းမှတဆင့် သူမ၏ဝိညာဉ်ကို ဝါဟွမ်မြင့်မြတ်ခန္ဓာဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိကာ သူနှင့်ပေါင်းစည်းလိုခဲ့သည်။

ဤနည်းဖြင့် နတ်သမီးယွမ် သေဆုံးသွားလိမ့်မည်။

သို့ရာတွင်၊ တစ်နည်းဆိုရသော်... သူက သူမနှင့်အတူ ရှိနေတော့မည် ဖြစ်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... နင်ဒီလိုလုပ်လို့မရဘူး..."

လင်ယွမ်၏ အရှိန်အဝါများက မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာသည်။

အင်မော်တယ်ခုံရုံး၏ ဧကရာဇ်ငယ်အနေဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ်၊ သူမ စိတ်မသက်မသာဖြစ်ပြီး ကြောက်ရွံ့နေမိပြီ။

ဤသည်မှာ နတ်သမီးယွမ် ယခင်က တွေးထားခဲ့သော အစီအစဉ်လည်း ဖြစ်သည်။

ဤနည်းလမ်းဖြင့် လင်ယွမ်ကို တိုက်စားကာ ကျွင်းရှောင်ယောက်အား ထိခိုက်စေနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

လင်ယွမ်၏ အင်အား၊ လွှမ်းမိုးမှုဖြင့် အနာဂတ်မှာ ကျွင်းရှောင်ယောက်ကိုပင် ကူညီနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ကျွင်းရှောင်ယောက်အတွက် နတ်သမီးယွမ်လုပ်နိုင်သော နောက်ဆုံးအရာတစ်ခုပင်။

"ယွမ်၊ မင်း..."

ကျွင်းရှောင်ယောက် လက်သီးကိုတင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

နတ်သမီးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကလေးက တာအိုမီးကြောင့် ကောင်းကင်တွင် ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားရသည်။

သို့သော်လည်း သူမ၏ဝိညာဉ်က ကျွင်းရှောင်ယောက်ရှေ့တွင် တောက်ပသော လူသားပုံသဏ္ဍာန် ကြယ်အလင်းရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပုံရ၏။

သူမက ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ပွေ့ဖက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို နမ်းလိုက်လေသည်။

သို့သော်...

ကျွင်းရှောင်ယောက်က မခံစားနိုင်တော့ပါ။

တာအိုမီးကြောင့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြာများအဖြစ်သို့ လွင့်ပါးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က နတ်သမီးယွမ်၏ လှပသောမျက်နှာလေးကို ထိတွေ့ရန် သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။ သို့သော်... လေကိုသာ ဖမ်းဆုပ်မိပြီး ဘာမျှမရှိတော့ပေ။

"နောက်ဘဝဆိုတာရှိခဲ့ရင်တော့ ငါ နင်နဲ့ ပြန်ဆုံချင်ပါသေးတယ်..."

နတ်သမီးယွမ်၏ စကားသံက ကျွင်းရှောင်ယောက်၏နားထဲမှာ ခပ်တိုးတိုးလေး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့နောက်တော့ လူသားပုံသဏ္ဍာန်ရှိသော ကြယ်အလင်းရောင်က အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ လင်ယွမ်ဆီကို ဦးတည်ပျံသန်းသွားတော့သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ မလုပ်နဲ့...."

လင်ယွမ်မှာ ပြင်းထန်စွာ နာကျင်နေဟန်ဖြင့် မျက်ခုံးများ တင်းကြပ်နေသည်။ သူ့မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကိုလည်း လက်နှစ်ဖက်နှင့် နှိပ်လိုက်၏။

မရေမတွက်နိုင်သော ဘဝအမှတ်တရများကဲ့လည်း ဒီရေကဲ့သို့ သူ့ခေါင်းထဲကို စီးဝင်လာတော့သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်လည်း နေရာတွင် ငြိမ်ကျသွားခဲ့သည်။

နောက်ဘဝဆိုတာရှိခဲ့ရင်တော့ ငါနင်နဲ့ ပြန်ဆုံချင်သေးတယ်။

ဒါပေမဲ့၊ ငါတို့ ပြန်ဆုံနိုင်ပါဦးမလား။

ကျွင်းရှောင်ယောက် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး၏ လေထုသည်လည်း တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားလေသည်။

နတ်သမီးယွမ်ကို ဤကဲ့သို့ ထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

မဟုတ်သေး...

ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်မှာ ထိုသို့ အပြည့်အဝမဟုတ်ပါ။

လူများစွာက လင်ယွမ်ကို အာရုံစိုက်လာကြသည်။

လင်ယွမ်၏ မျက်နှာကတော့ စက္ကူကဲ့သို့ ဖြူဖပ်ဖြူရော် ဖြစ်နေလေသည်။

"လင်ယွမ်၊ မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"

ကူတိကျစ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

လင်ယွမ်တစ်ခုခုဖြစ်သွားပါက ဧကရာဇ်ခုနစ်ပါး သတ်ဖြတ်ခြင်းဝင်္ကပါကို သုံးရန် မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး မဟုတ်လား။

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်..."

လင်ယွမ် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်သည်။ သူမ၏ ရွှေရင်အစုံမှာလည်း မြင့်တက်လာပြီးမှ ပြန်လည်နိမ့်ကျသွား၏။

နတ်သမီးယွမ်ကို ဤလှည့်ကွက်မျိုး ဖုံးကွယ်ထားမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားသလို သတိလည်း မထားမိခဲ့ပေ။

"နောက်ဘဝဆိုတာ ရှိခဲ့ရင်တော့ ငါနင်နဲ့ ပြန်ဆုံချင်သေးတယ်..."

လင်ယွမ်လည်း မသိစိတ်မှ ဤစကားများကို ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမက လင်ယွမ်ဖြစ်သေးသော်လည်း လင်ယွမ် မဟုတ်ပါ။

အကြောင်းမှာ၊ နတ်သမီးယွမ်၏ဝိညာဉ်က လင်ယွမ်၏ဝိညာဉ်နှင့် တစ်သားတည်းဖြစ်လာသောကြောင့်ပင်။

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုနှင့် ဝိညာဉ်နှစ်ခုက နောက်ဆုံးတွင် ပေါင်းစပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်တွင် ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသား၏မျက်နှာက မည်းမှောင်သွားသည်။

ညှိနှိုင်းရန် ချစ်ပ်တစ်ခု သွားပြီ။

သို့သော်လည်း နောက်အခိုက်တွင် အေးစက်လွန်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်က သူ့အပေါ် ကျရောက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသား..."

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ မျက်လုံးများက ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်တို့ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။

သူဟာ အလွန်တည်ငြိမ်ပြီး ဒေါသထွက်ခဲသူ ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ကျွင်းရှောင်ယောက် ဒေါသထွက်နေပြီ။

လူတစ်ယောက်ကို သူ ဤမျှသတ်လိုခြင်းက ရှားသည်။

"သေစေ"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသား၏ရှေ့သို့ ချက်ချင်းပျံသန်းသွားကာ လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ကျွင်းရှောင်ယောက်၊ သိပ်ပြီး မမောက်မာနဲ့။ ဒီမင်းသားကလည်း ဖရိုဖရဲခန္ဓာကို လေ့ကျင့်ထားပြီးပြီ"

ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသားက အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြန်အော်လိုက်၏။ သူ့ခန္ဓာအတွင်းမှ ဖရိုဖရဲစွမ်းအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် ဖရိုဖရဲလက်ကြီးအဖြစ် ဖွဲ့စည်းကာ ကျွင်းရှောင်ယောက်ကို ချေမှုန်းရန် ကြိုးစားလာတော့သည်။

"သေစေ"

ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာသွေးများက ပွက်ပွက်ဆူလာခဲ့သည်။

"ကမ္ဘာဦးကျမ်း၊ နတ်ဘုရားရဲ့အလင်း"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က အရာအားလုံးကို ချေမှုန်းနိုင်သော ထာဝရအလင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပုံရသည်။

ယခုအချိန်တွင် သူ ဘာကိုမှ မတွေးတော့ပါ။ ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသားကို သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်တစ်ခုသာ ရှိသည်။

"ဝုန်း"

ထာဝရအလင်းတန်းက ဖရိုဖရဲလက်ကြီးကို တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက်တွင် ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသားအပေါ် ဆက်လက် ကျရောက်သွား၏။

ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသား၏ မျက်လုံးများက ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မှုတို့ ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူက ဖရိုဖရဲခန္ဓာအဖြစ် ပြောင်းလဲနေပြီဖြစ်သော်လည်း ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ပြိုင်ဘက် မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

"နေမင်းရတနာဘီး"

ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသားလည်း သူ၏ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းလက်နက်ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

သို့သော်၊ ရလဒ်ကတော့ မပြောင်းလဲခဲ့ပေ။

ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံကို ကြားလိုက်ကြရသည်။

ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသား၏ ခန္ဓာကိုယ်က အက်ကွဲသွားပြီး သွေးများ စီးကျလာ၏။

ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းလက်နက်ဖြစ်သော နေရတနာဘီးတွင်လည်း အက်ကြောင်းများ ရှိနေတော့သည်။

ဤသည်မှ ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ မည်မျှပြင်းထန်ကြောင်း မြင်နိုင်သည်။

သူ အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်နေပြီ။

"ကျွင်းရှောင်ယောက်၊ ဒီမင်းသား သေသွားရင်တောင် မင်းကို ငါနဲ့အတူ ငရဲအထိ ဆွဲခေါ်သွားမယ်"

ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသားက ဝမ်းခေါင်းသံပါအောင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဖရိုဖရဲစွမ်းအင်များကလည်း အလုံးအရင်းဖြင့် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းလက်နက် နေရတနာဘီးက ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် တောက်ပသော အလင်းတန်းများကို ထုတ်လွှတ်လာခဲ့သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအင်မှာ မတည်မငြိမ်ဖြစ်ပြီး ပေါက်ကွဲသွား၏။

ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသားက ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းလက်နက်နှင့်အတူ သူ့ကိုယ်သူ အမှန်တကယ် ဖောက်ခွဲလိုက်တော့သည်။

"အုန်း"

ပြင်းထန်သော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤပေါက်ကွဲအားမှာ ကျွင်းရှောင်ယောက်နှင့် ဧကရာဇ်ခုနစ်ပါး၏ ရင်ဆိုင်မှုထက် အားမနည်းပေ။

ဖရိုဖရဲခန္ဓာနှင့် ဧကရာဇ်တစ်ပိုင်းလက်နက်တို့ ကိုယ့်ဘာသာ ဖောက်ခွဲခြင်း၏ အဖျက်စွမ်းအားက ကြီးမားလွန်းလှသည်။

အဓိပဓိတစ်ပိုင်းပင်လျှင် သတိမထားမိပါက အပိုင်းပိုင်း ပေါက်ကွဲသွားလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ဖရိုဖရဲလှိုင်းတွင် ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ရုပ်သွင်သည် အခိုင်အမာ ရပ်တည်နေခဲ့သည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာတော့ ဝါးမျိုခြင်းဖင်းဂေါ့ကျမ်းမှ ဝါးမျိုခြင်း ရေဝဲတချို့ ရှိ၏။

ယင်းက ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသား၏ နေမင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာစွမ်းအားကို စုပ်ယူသန့်စင်ခဲ့ပေသည်။

ဤနေမင်းမြင့်မြတ်ခန္ဓာစွမ်းအင်က ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ခန္ဓာအတွင်းရှိ လမင်းမြင့်မြတ်န္ဓာစွမ်းအားနှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်သည်။ ၎င်းက သူ၏အတွင်းစကြာဝဠာကို ပြောင်းလဲရာတွင် များစွာအထောက်အကူဖြစ်စေလိမ့်မည်။

သို့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင် ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ မျက်လုံးများက ပျော်ရွှင်မှုတို့ မရှိခဲ့ပါ။

သက်ပြင်းချသံ ခပ်တိုးတိုးက သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ရွှေကျီးကန်း ဒသမမင်းသား သေသွားလျှင်ပင် ဘာထူးဦးမည်နည်း။

ကြယ်ကောင်းကင်အောက်မှာ သူ့အတွက် ကပြခဲ့သော ကောင်မလေးတစ်ယောက် ထာဝရ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။