အခန်း (၉၀၅-၉၀၆)

အပိုင်း (၉၀၅) ကလေးများအား ပညာပေးခြင်း။

တာ့ကျင်းဘက်သို့ ပြန်ကြည့်ရမည်ဆိုလျှင်

မီးရထားပေါ်တွင် ကျင်းအရှင်မင်းကြီးနှင့် မှူးမတ်အရာရှိကြီးများမှာ ပြတင်းပေါက်မှ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားသော မြင်ကွင်းများကို ကြည့်ကာ အံ့ဩမှင်တက်နေကြ၏။ ရှေးယခင်က မည်သူမျှ မကြုံဖူးသော သက်တောင့်သက်သာရှိမှုနှင့် လျင်မြန်မှုက အားလုံးကို ဆွံ့အသွားစေသည်။

မကြာမီ တွန်းလှည်းလေးဖြင့် ဈေးရောင်းလာသော အရောင်းဝန်ထမ်းမလေး ရောက်လာပြီး ရေတစ်ခွက်ကို ငွေတစ်မူး၊ နို့သကြားလုံးတစ်ထုပ်ကို ငွေဆယ်မူးစသဖြင့် အဆမတန် ဈေးကြီးပေးဝယ်ရသော်လည်း အမတ်ကြီး ကျန်းတုန်းရှန်းက အားလုံးကို သိမ်းကျုံးဝယ်ယူလိုက်သည်။

တစ်နာရီပင် မပြည့်မီ တောက်ယွမ်ခရိုင်သို့ ရောက်ရှိသွားရာ အားလုံးမှာ အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ပင်။ ဘူတာရုံတွင် ရပ်နားထားသော ဧရာမ သံမဏိမီးရထားကြီး၏ အပြင်ပန်းကို အနီးကပ် မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင်မူ ထိုအရာကြီး၏ ကြီးမားခမ်းနားမှုက အားလုံး၏ ရင်ထဲ၌ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားစေ၏။

သို့ပေမည့် ဘူတာရုံမှ ထွက်ထွက်ချင်းမှာပင် အရှက်မရှိသော ပြည့်တန်ဆာပွဲစား တစ်ဦးက အရှင်မင်းကြီးထံ တိုးကပ်လာပြီး လာရောက်မေးမြန်းသည်။ "အစ်ကိုကြီး ရေချိုးမလား။"

ဖန်ကျန်းရီမှာ လန့်ဖျပ်သွားပြီး ထိုသူ့ကို ချက်ချင်း ကန်ထုတ်ပစ်လိုက်ရ၏။ ထို့နောက် ဖန်ကျန်းရီမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် တောက်ယွမ်ခရိုင်မှ တာဝန်ရှိသူများကို အကြီးအကျယ် ဆူပူကြိမ်းမောင်းရတော့သည်။

ထိုစဉ် ကျိုးထျဲ့၏ ဗိုက်ကြီးသည်မိန်းမ ရောက်လာပြီး သူမ၏ခင်ပွန်း ပြည့်တန်ဆာအိမ် သွားသည့်ကိစ္စကို လာရောက် ရန်တွေ့နေပြန်ရာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး ပွက်လောရိုက်သွားခဲ့၏။

ရှုပ်ထွေးမှုများ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ဖန်ကျန်းရီသည် အရှင်မင်းကြီးနှင့် မှူးမတ်များကို တောက်ယွမ်ခရိုင်ရုံးရှိ နောက်ဖေးဝင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး မီးရထား၏ အသက်သွေးကြောဖြစ်သော ရေနွေးငွေ့စက်ကြီးကို ပြသလိုက်၏။

"ဒီအရာက ရေဆူရာကနေ ထွက်လာတဲ့ ရေနွေးငွေ့အင်အားကို အသုံးပြုထားတာပါ"

ဖန်ကျန်းရီက ရှင်းပြသည်။ ထို့နောက် သူက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "မီးသွေး ငွေငါးတေလ်း ဖိုးလောက်နဲ့တင် ဒီစက်ကြီးက ပေါင် ခြောက်သောင်းလောက်ရှိတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို တင်ပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာ သယ်ဆောင်သွားနိုင်ပါတယ်။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ဒီရေနွေးငွေ့စက်တွေက စက်ရုံတွေ၊ သတ္တုတွင်းတွေမှာ လူ့အင်အားနေရာကို အစားထိုးဝင်ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။ ကုန်ထုတ်လုပ်မှုတွေ အဆပေါင်းများစွာ တိုးတက်လာပြီး၊ စစ်တပ်တွေဆိုရင်လည်း နယ်စပ်ကို နေ့ချင်းညချင်း ချီတက်နိုင်ပါလိမ့်မယ်။ ဒီနေ့ကစပြီး ကျုပ်တို့ တိုင်းပြည်ရဲ့ သမိုင်းသစ်ကို ရေးထိုးလိုက်ပြီပဲ ဖြစ်ပါတယ်။"

ဖန်ကျန်းရီ၏ စကားများကြောင့် မှူးမတ်များအားလုံး ရင်တွင်း၌ သွေးပူတက်ကြွသွားကြသည်။

ဖန်ကျန်းရီက ဤကြီးမားသော အောင်မြင်မှု၏ အဓိက ကျေးဇူးရှင်များမှာ နေ့ညမအိပ်ဘဲ သုတေသနလုပ်ခဲ့သော အိမ်ရှေ့စံမင်းသားနှင့် မီးရထားလမ်းအတွက် ပထမဆုံး မြေဆွပေးခဲ့သော ကျင်းအရှင်မင်းကြီးပင် ဖြစ်ကြောင်း၊ အရှင်မင်းကြီး၏ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြမှုကြောင့်သာ ဤကဲ့သို့ အောင်မြင်ရခြင်းဖြစ်ကြောင်း အစွမ်းကုန် မြှောက်ပင့်ပြောဆိုလိုက်၏။

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ ကျင်းအရှင်မင်းကြီးမှာ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်ကာ မျက်ရည်များပင် ဝဲတက်လာခဲ့သည်။ အရှေ့ဆင်ခြေဖုံး တက္ကသိုလ်ကို အစွမ်းကုန် ထောက်ပံ့ရန်နှင့် မီးရထားလမ်း ဖောက်လုပ်ရေးကို မည်သူမျှ မနှောင့်ယှက်ရန် ပြတ်သားစွာ အမိန့်ထုတ်ပြန်လိုက်သည်။

ရက်အနည်းငယ် အကြာတွင်တော့ မီးရထားသတင်းမှာ မြို့တော်တစ်ခုလုံး၌ ဟိုးလေးတကျော် ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်းက အံ့ဩချီးကျူးနေကြ၏။

အမတ်ကြီး လီယန်စုန့်၊ ကျိန့်ချောင်နှင့် ကျန်းတုန်းရှန်း တို့မှာ မီးရထားလမ်း တစ်လျှောက်ရှိ မြေနေရာများကို ဖန်ကျန်းရီက ကြိုတင် ဝယ်ယူထားပြီးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အကြီးအကျယ် နောင်တရသွားကြသည်။

မြေဝယ်မရတော့သဖြင့် သူတို့သုံးဦးသည် တောက်ယွမ်မြို့သစ်ရှိ အိမ်ရာ အရောင်းပြခန်းသို့ လူမသိသူမသိ သွားရောက် လေ့လာကြ၏။

အရောင်းပြခန်းသို့ ရောက်သောအခါ အိမ်ဝယ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော ကျိတ်ကျိတ်တိုး လူအုပ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူတို့သုံးဦးသည် ပြခန်းအပြင်ဘက်ရှိ စားသောက်ဆိုင်တွင် အရင်ဆုံး ဝင်စားကြသည်။

ဖန်ကျန်းရီ တီထွင်ထားသော ကျန်းရီ မာလာဂေါ်ဖီထုပ် နှင့် တခြားဟင်းလျာများမှာ အရသာ အလွန် ကောင်းမွန်သော်လည်း ငွေသုံးတေလ်းပေးရသည်အထိ အဆမတန် ဈေးကြီးသဖြင့် သူတို့ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

သို့သော်ငြား အိမ်ဝယ်သူများအတွက် ရည်ရွယ်ဖွင့်လှစ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိရသောအခါ အိမ်ရာစီမံကိန်းအပေါ် ပို၍ စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။

တန်းစီစောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် အိမ်ရာပြခန်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြ၏။

အစပိုင်းတွင် မြေဆယ်ပုံတစ်ပုံခန့်သာရှိသော အိမ်ကျဉ်းလေးများဖြစ်၍ အထင်သေးနေခဲ့ကြသော်လည်း၊ အိမ်နမူနာကို ဝင်ကြည့်လိုက်ချိန်တွင်တော့ အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ဖန်ကျန်းရီက မှန်ချပ်များကို လူလုပ် သလင်းကျောက်ဖြူ ဟု နာမည်ပေးထားပြီး ကြမ်းပြင်တွင် ကြွေပြားများ ခင်းကျင်းထား၏။ ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ အိမ်သာနှင့် ရေချိုးခန်းတွင် ရေပိုက်ခေါင်းကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ရေတိုင်ကီမှ ရေများ အလိုအလျောက် ထွက်ကျလာခြင်း၊ အိမ်သာတွင်း၌ စာဖတ်ရန် စင်လေးများ ထည့်သွင်းထားခြင်းတို့ပင်။

ထို့အပြင် အရောင်းဝန်ထမ်းက ရှင်းပြသည်မှာ ဖုန်းဟော့ အိမ်ရာစီမံခန့်ခွဲရေး မှ အစားအသောက် ဝယ်ယူပေးခြင်း၊ အိမ်တွင်း လိုအပ်သည်များ ဆောင်ရွက်ပေးခြင်းစသည့် ဝန်ဆောင်မှုများ ပါဝင်ကြောင်း၊ အိမ်အပြင် ထွက်စရာမလိုဘဲ အားလုံးကို စီစဉ်ပေးမည်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

ထိုအခါ အမတ်ကြီး သုံးဦးစလုံး၏ ရင်ထဲတွင် အကြီးအကျယ် လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ ဇိမ်ကျကျ နေထိုင်နိုင်မည့် အပြင်၊ ကလေးများအတွက် ကျောင်းကောင်းကောင်းထားနိုင်မည့် နေရာဖြစ်နေ၍ အိမ်ဝယ်ချင်ဇောများ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်သွားကြသည်။

အမတ်ကြီး ကျန်းတုန်းရှန်းက မည်သို့မှ စိတ်မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ငွေသွင်းမည့်နေရာရှိ အရောင်းဝန်ထမ်းမလေးထံ အမြန် ပြေးသွားပြီး အသေးစိတ် မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့ပေမည့် ဝယ်သူများပြားလွန်း၍ မအားလပ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသော ဝန်ထမ်းမလေးက သူ့ကို မော့ပင်မကြည့်ဘဲ အေးစက်စက် အသံဖြင့် နောက်မှ တန်းစီရန် အော်လွှတ်လိုက်၏။

“သောက်ကျိုးနည်း .. ဒီမှာ အာဏာက ကြီးလှချည်လား။”

ကျန်းတုန်းရှန်း အမှန်ပင် ကြိတ်မနိုင် ၊ ခဲမရ ဖြစ်လို့နေသည်။ သို့ပေမည့် မတတ်နိုင်ချေ။ ရောမရောက်လျှင် ရောမလို ကျင့်ရမည်ဟု ဖန်ကျန်းရီ က မှာကြားထားသည် မဟုတ်ပါလား။

……..

နှစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ….. .

မြို့တော်အတွင်း ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော ဘောလုံးပွဲလောင်းကစား လိမ်လည်မှုကြီးကို ဖန်ကျန်းရီနှင့် အိမ်ရှေ့မင်းသား လီယွမ်ကျောက်တို့ စုံစမ်းနေကြသည်။

အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ ငွေသုံးသောင်း အပါအဝင် ငွေထောင်ပေါင်းများစွာကို လိမ်လည်သွားသူ လုအာဂေါက်အား ဖမ်းဆီးစစ်ဆေးရာမှ မယုံနိုင်စရာ အမှန်တရားတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာခဲ့၏။

---

"မင်းကို ဘယ်သူခိုင်းတာလဲ။ အခုချက်ချင်း ပြောစမ်း။"

ဖန်ကျန်းရီက ကြမ်းပြင်တွင် ဒူးထောက်နေသော လုအာဂေါက်အား ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

"သခင်လေး ဖန်ချန်ယွီပါ။ သခင်လေးနဲ့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားရဲ့ သားတော်တို့ ခိုင်းတာပါ။" လုအာဂေါက်က ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံလေသည်။

ဖန်ကျန်းရီတစ်ယောက် နေရာတွင်ပင် ကျောက်ရုပ်ပမာ ရပ်တန့်သွားမိသည်။ ကိုယ့်သားအရင်းက ဤလိမ်လည်မှုကြီး၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူဖြစ်နေမည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ တွေးမထားခဲ့ချေ။ ဆက်သွယ်ရေး လိမ်လည်မှု နည်းလမ်းများကို သူ၏သားက ဘယ်လိုများ တတ်မြောက်သွားသနည်း။

ဤကိစ္စကို သေချာစွာ စစ်ဆေးရန် ဖန်ကျန်းရီနှင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသားတို့သည် ယွီချိုင်မူလတန်းကျောင်းဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားကြတော့၏။

ယွီချိုင်မူလတန်းကျောင်း၏ ကစားကွင်းထဲတွင် ….

နေပူပူအောက်၌ ကလေးနှစ်ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင် ရပ်နေကြသည်။ ကျန်သည့် ကလေးများဖြစ်သော ဖန်ချန်ယွီ နှင့် လီယွီတို့ကတော့ ဘေးမှ ရပ်ကြည့်နေကြ၏။

"လုပ်လေ။ မြန်မြန်လုပ်၊ နေပူတယ်ကွ။ ပြီးရင် အိမ်ပြန်အိပ်ရအုံးမယ်။" ဖန်ချန်ယွီက လှမ်းအော်လိုက်သည်။

ကျန်းရှောက်ပြောင်က လက်ကိုမြှောက်လိုက်သည်နှင့် တစ်ဖက်မှ ကျန်းလင်းကလည်း ဒေါသတကြီး လက်သီးဆုပ်ကာ ပြေးဝင်လာ၏။

"နေမင်းရောင်ခြည် လက်သီး။"

ကျန်းရှောက်ပြောင် အော်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဖန်ချန်ယွီနှင့် လီယွီတို့က အင်္ကျီထဲမှ မှန်လေးများကို ကိုယ်စီထုတ်ကာ ကျန်းလင်း၏ မျက်လုံးဆီသို့ နေရောင်ဟပ်ထိုးလိုက်သည်။

"အား... ငါ့မျက်လုံးတွေ။"

ကျန်းလင်း မျက်စိကျိန်း၍ အော်လိုက်ချိန်တွင် ကျန်းရှောက်ပြောင်က ခြေထောက်ဖြင့် ကန်ချလိုက်ပြီး အပေါ်မှ ခွထိုင်ကာ ဖိထားလိုက်၏။

"မင်းလို အမှိုက်ကောင်ကများ ငါတို့ အစ်ကိုဖန် ကို လာစိန်ခေါ်ရဲသေးတယ်ပေါ့လေ။"

ကျန်းရှောက်ပြောင်က အနိုင်ရသူပီပီ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ဖန်ချန်ယွီက ရယ်မောကာ မေးလိုက်၏။ "ကျန်းလင်း... မင်း ကျေနပ်ပြီလား၊ အရှုံးပေးပြီလား။"

"ငါ အရှုံးမပေးဘူး။ မင်းတို့က လူလည်ကျတာ။ ဆရာ့ကို တိုင်ပြောမယ်။" ကျန်းလင်းက ဒေါသတကြီး အော်သည်။

"ဆရာ့ကို တိုင်မယ်။ သတ္တိနည်းလိုက်တာ။ ငွေနှစ်ဆယ်လောက် အကြွေးတင်နေတဲ့ကောင်က ဆရာ့ကို တိုင်ပြော ရဲသေးတယ်ပေါ့။" ဖန်ချန်ယွီက လှောင်လိုက်၏။

"မင်းတို့ ဂေါ်လီပွဲက လိမ်ထားတာလေ။ တစ်တန်းလုံးကို လိမ်ထားတာ။ ငါ မင်းအတွက် စာမေးပွဲ ဖြေပေးတယ်၊ အိမ်စာလုပ်ပေးတယ်။ အခု မင်းနာမည်သုံးပြီး စာမေးပွဲ သုံးခါဆက်တိုက် ဖြေပေးလို့ ငါ့အဆင့် နောက်ဆုံး ရောက်နေပြီ။ ဆရာက မိဘခေါ်တွေ့တော့မယ်။ မင်းကို ငါ အိမ်စာ ထပ်မလုပ်ပေးနိုင်တော့ဘူး။"

ထိုစဉ် ဖန်ချန်ယွီက အင်္ကျီလက်ထဲမှ ငွေစက္ကူတစ်ရာတန်ကို ထုတ်ပြလိုက်သည်။

"ရော့... မင်းကို အရင်က နိုင်ထားတဲ့ ငွေတွေ ပြန်ပေးမယ်။ ကျန်တာ အမ်းစရာမလိုဘူး။ အခု ငါတို့ ဘာအကြွေးမှ မရှိတော့ဘူး။ ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်တယ်လို့ မပြောနဲ့။ ငါမေးမယ်... နောက်နောင် ငါ့အတွက် အိမ်စာတွေ ဆက်လုပ်ပေးအုံးမလား။"

ကျန်းလင်းက ငွေစက္ကူကို ကြည့်ကာ တံတွေး မြိုချလိုက်သော်လည်း ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး ပြတ်ပြတ်သားသား ငြင်းလိုက်၏။

"မလုပ်ပေးနိုင်ဘူး။"

ဖန်ချန်ယွီက အေးစက်စက် ပြုံးလိုက်ပြီး ငွေစက္ကူကို ကျန်းလင်း ရင်ဘတ်ထဲ ထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် လီယွီဘေးသို့ ပြန်ဆုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အိမ်စာမလုပ်ပေးတဲ့ကောင်က ငါ့ညီအစ်ကို မဟုတ်ဘူးကွ။ နောက်ဆိုရင် ဟိုဘက်က လျှောစီးတဲ့နေရာကို ငါ့ညီအစ်ကို မဟုတ်တဲ့ကောင်တွေ မလာနဲ့။"

"ဟုတ်တယ်... မင်း လာမကစားနဲ့။"

ကျန်းရှောက်ပြောင်ကလည်း အသံပြဲကြီးဖြင့် ဖန်ချန်ယွီအား ထောက်ခံသည်။

ဖန်ချန်ယွီက ဆက်လက်၍ ပြော၏။ "ငါနဲ့ သားတော်က မီးရှူးမီးပန်းတွေ ဝယ်ထားတယ်။ တခြားကျောင်းသားတွေကို ခေါ်ပြီး သွားဖောက်ကြမလို့... ဒါပေမဲ့ မင်းကိုတော့ မခေါ်ဘူးကွာ။"

ကျန်းလင်းခမျာ မျက်ရည်ဝဲကာ ဝမ်းနည်းသွားသည်။ သူငယ်ချင်းတွေနှင့်အတူ မီးရှူးမီးပန်း မဖောက်ရတော့မည့်အရေး တွေးကာ စိတ်မကောင်းဖြစ်နေရှာ၏။

မည်သိုပင်ဆိုစေကာမူ ဖန်ချန်ယွီကတော့ သူ၏ သြဇာအာဏာ ကို သုံးကာ ကျောင်းတွင်း၌ ဗိုလ်ကျနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

---

ဖန်ကျန်းရီနှင့် အိမ်ရှေ့မင်းသား လီယွမ်ကျောက်တို့သည် ကျောင်းသို့ ရုတ်တရက်ရောက်လာပြီး လောင်းကစား လိမ်လည်မှု ကျူးလွန်ထားသော သူတို့၏ သားများဖြစ်သည့် ဖန်ချန်ယွီ နှင့် လီယွီတို့ကို ပြန်လည် ဖမ်းဆီးကြသည်။

လီယွီ၏ ဖွင့်ဟဝန်ခံချက်အရ ဖန်ချန်ယွီသည် ဖခင်ဖြစ်သူ အကြွေးတင်နေသည်ဟု အထင်လွဲကာ ငွေရှာရန် ဤသို့ကြံစည်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရ၏။

"မင်း အပြင်မှာ လောင်းကစား လိမ်လည်မှုလုပ်ဖို့ ဘယ်သူက ခိုင်းတာလဲ။ အခုချက်ချင်း အမှန်တိုင်းပြောစမ်း။ နောက်တစ်ခွန်း လိမ်ပြောရဲရင် အိမ်မပြန်နဲ့တော့။" ဖန်ကျန်းရီက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဖေဖေ... သား တကယ်မလိမ်ပါဘူး။" ဖန်ချန်ယွီက ကြောက်လန့်တကြား ဖြေ၏။

နောက်ဆုံး ဖန်ချန်ယွီမှာ အတန်းထဲတွင် အဆင့်နောက်ဆုံး ဖြစ်နေကြောင်းကိုပါ သိလိုက်ရသဖြင့် ဖန်ကျန်းရီမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ သတိလစ်သွားခဲ့၏။

သတိပြန်လည်လာသောအခါ ဖန်ကျန်းရီသည် သားဖြစ်သူအား ရိုက်နှက်ဆုံးမခဲ့ပြီး ပြည်သူလူထု၏ ငွေကြေးများကို လိမ်လည်သည့်လုပ်ရပ်သည် မည်မျှဆိုးရွားကြောင်း ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆုံးမသည်။

ထို့နောက် ကလေးနှစ်ယောက်လုံးကို ယွီချိုင်ကျောင်းမှ ထုတ်ပစ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့၏ အကျင့်စာရိတ္တကို ပြုပြင်ရန် အသွင်ပြောင်းရေး အစီအစဉ်တစ်ခုကို စတင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့၏။

---

အစီအစဉ်မှာ ကလေးနှစ်ယောက်ကို မျက်စိပိတ်ကာ မြို့နှင့်ဝေးလံပြီး ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော ကျေးလက်ဒေသရှိ ကျိုးဖူကွေ့၏အိမ်သို့ လျှို့ဝှက်ပို့ဆောင်လိုက်ခြင်းပင်။

၎င်းတို့သည် ညစ်ပတ်နေသော ပတ်ဝန်းကျင်၊ ကြမ်းတမ်းသော အစားအစာများနှင့် ဆင်းရဲကျပ်တည်းမှုတို့ကို ချက်ချင်းဆိုသလို စတင်ရင်ဆိုင်ရတော့သည်။

အိမ်သာပင် သေချာမရှိဘဲ ပြုတ်ထားသည့် အာလူးနှင့် ဆားနယ်ထားသော ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကိုသာ စားရသော ဘဝသို့ ရောက်သွားခဲ့၏။

"ဒီမှာ... ရေလေးသောက်ပါအုံး သခင်လေးတို့။" ကျိုးဖူကွေ့က ညစ်ပတ်နေသော ပန်းကန်လုံးလေးကို ကမ်းပေးရင်း ရိုကျိုးစွာ ပြောသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ရေမဆာသေးလို့ပါ။" လီယွီက ပန်းကန်ကို ကြည့်ကာ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းဆန်လိုက်၏။

---

တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မြို့တော်အတွင်းရှိ လူပေါင်းများစွာ လိမ်လည်ခံရသည့် သတင်းကို ကျင်းဘုရင်မင်းမြတ် သိရှိသွားသည်။

မြို့စောင့်တပ်မှူး ဖန်ချုံးအား စစ်ဆေးမေးမြန်းရာမှ တရားခံမှာ ဖန်ချန်ယွီနှင့် အိမ်ရှေ့စံမင်းသား၏ သားတော် လီယွီ တို့ ဖြစ်နေကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် မင်းကြီးမှာ အလွန်အံ့အားသင့် တုန်လှုပ်သွား၏။

သို့ပေမည့် ဖန်ကျန်းရီနှင့် အိမ်ရှေ့မင်းသားတို့က ကလေးများကို တောရွာသို့ပို့ကာ ပညာပေးပြုပြင်နေကြောင်း စုံစမ်းသိရှိရသောအခါ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်းမပြုဘဲ အခြေအနေကိုသာ စောင့်ကြည့်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အပိုင်း (၉၀၆) အမှန်တရားကို သိရှိသွားခြင်းနှင့် နောင်တ

လယ်တောထဲတွင် လီယွီက ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ အလုပ်လုပ်နေသော်လည်း ဖန်ချန်ယွီကတော့ အလုပ်မလုပ်ဘဲ ပျင်းရိနေသည်။ ထို့အပြင် ကျိုးဖူကွေ့၏ သမီးငယ်လေး မြောင်တန်ကိုလည်း အမြဲလိုလို အနိုင်ကျင့်နေတတ်သည်။

ဤဆင်းရဲနွမ်းပါးမှုများမှာ သတင်းစာထဲတွင် ပါဝင်သော ကြွယ်ဝချမ်းသာသော နိုင်ငံတော် ဟူသည့် အချက်အလက်များနှင့် ကွဲလွဲနေသဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူတို့က သရုပ်ဆောင်များငှားကာ သူတို့ကို လှည့်စားနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ဖန်ချန်ယွီက လီယွီကို သတိပေး ပြောဆိုထား၏။

"မင်း အခုထိ သဘောမပေါက်သေးဘူးလား လီယွီ။ သတင်းစာတွေထဲမှာ ငါတို့နိုင်ငံက နေ့တိုင်း တိုးတက်နေတယ်လို့ ရေးထားတာပဲ။ ငါတို့ဆီမှာ ဒီလောက်ဆင်းရဲတဲ့သူ ဘယ်ရှိပါ့မလဲ။ ဒါတွေအကုန်လုံး ငါတို့အဖေတွေက သရုပ်ဆောင်တွေ ငှားပြီး ဟန်ဆောင်ခိုင်းထားတာကွ။"

ဖန်ချန်ယွီက ဉာဏ်ပညာ ကြီးမြတ်စွာ ပြောလေသည်။

"တကယ်လို့ မင်းပြောတာ ဟုတ်ရင်တောင် မြောင်တန်လေးကိုတော့ အနိုင်မကျင့်ပါနဲ့။ သူက တကယ် ကြောက်နေရှာတာ။" လီယွီက ပြန်လည်တားမြစ်၏။

ဖန်ချန်ယွီသည် သူ၏ ထင်မြင်ချက်ကို သက်သေပြရန် မြောင်တန်လေးကို သွားရောက် စစ်ကြော ခြိမ်းခြောက်သည်။

မြောင်တန်လေးက သူမ၏ မိခင်သေဆုံးသွားပုံ၊ ဖခင်ဖြစ်သူ လောင်းကစားဖြတ်ကာ ကြိုးစားနေရပုံတို့ကို ငိုယိုကာ ရှင်းပြပြီး သူမ တန်ဖိုးထားရသော အမျိုးသမီးကျောင်းများ အကြောင်း ပါဝင်သည့် သတင်းစာ အပိုင်းအစလေးကိုပါ ထုတ်ပြရှာ၏။

သို့ပေမည့် ဖန်ချန်ယွီကတော့ သူတို့ကို သရုပ်ဆောင်များဟုသာ မှတ်ယူထားဆဲဖြစ်ပြီး လှောင်ပြောင်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

သို့ပေမည့် တစ်နေ့မှာတော့ ဖန်ချန်ယွီသည် မြောင်တန်လေး၏ ဟောင်းနွမ်းနေသော စာအုပ်ကို ဆွဲဖြဲလိုက်မိပြီးနောက် သူမ၏ မိသားစု ကဗ္ဗည်းတိုင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သတင်းစာများထဲတွင် ပါဝင်သော ကြွယ်ဝချမ်းသာသောနိုင်ငံဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်မဟုတ်ဘဲ လောကကြီးတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခများစွာ ရှိနေသေးကြောင်း၊ မိမိတို့သာ လှည့်စားခံထားရကြောင်း သူတို့နှစ်ဦးလုံး နားလည်သွားကြ၏။

"သူတို့က ဟန်ဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ပဲ အလိမ်ခံနေရတာပါ ဖန်ချန်ယွီ။" လီယွီက ဝမ်းနည်းစွာ ပြောသည်။

"ငါ... ငါ တကယ် သတ်ချင်စရာကောင်းတဲ့ကောင်ပဲ။"

ဖန်ချန်ယွီက အော်ဟစ်ငိုယိုရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ဖန်ချန်ယွီသည် အလုပ်ကို ကြိုးကြိုးစားစားလုပ်ပြီး မြောင်တန်လေးကို တောင်းပန်ရန် အမျိုးမျိုး ကြိုးစားခဲ့သည်။ ကြက်တစ်ကောင်ကိုပင် ခိုးလာပြီး ကျွေးသော်လည်း သူမက လုံးဝ စကားမပြောတော့ချေ။

……….

တစ်လခန့်အကြာတွင် ဖန်ကျန်းရီနှင့် အိမ်ရှေ့မင်းသားတို့ ကလေးများကို လာခေါ်ကြသည်။ အိမ်ပြန်ခါနီးတွင် ဖန်ချန်ယွီသည် ကျိုးဖူကွေ့၏ တဲအိမ်ကို ရုတ်တရက် မီးရှို့လိုက်သည်။

ထို့နောက် မြောင်တန်လေးကို သူက ဤသို့ပြောခဲ့၏။ "မင်းကို ငါက နှိပ်စက်ချင်လို့ မီးရှို့လိုက်တာ မဟုတ်ဘူး မြောင်တန်လေး။ ငါ မင်းတို့အိမ်ကို မီးရှို့လိုက်တာက ငါ့အဖေက မင်းတို့အတွက် အိမ်သစ်ပြန်ဆောက်ပေးပြီး မင်းအဘိုးကို ဆေးကုပေးအောင်လို့ပဲ။"

သို့ပေမည့် ဖန်ကျန်းရီက ထိုအကြောင်းကို မသိဘဲ ဖန်ချန်ယွီမှာ ဆင်းရဲသားများကို အနိုင်ကျင့်ချင်၍ မီးရှို့သည်ဟုသာ ထင်ကာ သားဖြစ်သူကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်ဆုံးမခဲ့ပြီး အိမ်တွင်သာ တစ်သက်လုံး ပိတ်လှောင်ထားမည်ဟု ကြိမ်းမောင်းလေသည်။

အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ဖန်ကျန်းရီမှာ သားဖြစ်သူအတွက် အလွန်စိတ်ဆင်းရဲကာ အရက်သောက်နေခဲ့သည်။ သို့ပေမည့် ကျင်းယီဝေ့ထံမှ လျှို့ဝှက်သတင်းပေးပို့ချက်အရ အိမ်မီးရှို့ရသည့် သားဖြစ်သူ၏ စေတနာမှန်ကို သိရှိသွားသောအခါ အလွန်ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်သွားခဲ့၏။

အရှင်မင်းကြီးကလည်း ဤကိစ္စကိုသိရှိသွားပြီး မြေးတော်များ၏စိတ်ထားကို ချီးကျူးခဲ့သော်လည်း ဖန်ကျန်းရီကိုမူ မင်းမိန့်မပါဘဲ အိမ်ရှေ့မင်းသားနှင့် မြေးတော်တို့ကို အပြင်ခေါ်ထုတ်သွားမှုဖြင့် ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။ လီယွမ်ကျောက်ကို ရိုက်နှက်နေကျ တုတ်မှာ ယခုအချိန်မှာတော့ ဖန်ကျန်းရီ အတွက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဖေကာမြို့တွင် လိုင်ကော်အာနှင့် မြို့စားကြီးတို့ ပူးပေါင်းကာ အသင်းတော်ကို ချုပ်ကိုင်ရန် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။ ရှောင်ရွှိုက်၏ ညီအစ်ကိုများအဖွဲ့သည် ကျင်းယီဝေ့လက်အောက်သို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်ခွင့်ရသွားပြီး သန့်ရှင်းသောမြို့တော်အတွင်းရှိ ဆင်းရဲသားများကို စည်းရုံးရန် စီစဉ်နေကြ၏။

……

မြို့တော်တွင် လျိုကျုံးရွှင် ဦးဆောင်သော စတော့အိတ်ချိန်း ဈေးကွက်ကြီး ပေါ်ပေါက်လာပြီး လူအများအပြားက စိတ်ဝင်တစား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံနေကြသည်။ အိမ်ရှေ့မင်းသားကိုယ်တိုင်ကပင် ထိုနေရာသို့သွားကာ ငွေရှာရန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

"ဒီမှာကြည့်စမ်း ဖန်ကြီး .. ကျုပ် ဒီစတော့ရှယ်ယာကနေ ငွေတွေအများကြီး မြတ်နေပြီ။ ဒါတကယ်ကို ငွေရှာလို့ကောင်းတဲ့ နေရာပဲ။" လီယွမ်ကျောက်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြော၏။

သို့ပေမည့် အမှန်တကယ်မှာတော့ ဤကိစ္စ၏ နောက်ကွယ်မှ ကြိုးကိုင်သူမှာ ဖန်ကျန်းရီ ဖြစ်နေသည်။ ဖန်ကျန်းရီက ဤဈေးကွက်ကို အစိုးရမှ ဝင်ရောက်မထိန်းချုပ်မီ စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ တင်းကျပ်စွာချမှတ်ရန် လျိုကျုံးရွှင်ကို ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဤကိစ္စအတွက် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး ရွှီဝမ်ရှူထံသို့ ညတွင်းချင်း လက်ဆောင်များဆွဲကာ သွားရောက်တွေ့ဆုံခဲ့သေး၏။

တာ့ကျင်းအစိုးရ (အထူးသဖြင့် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီးဌာန) သည် မီးရထားလမ်းဖောက်လုပ်ခြင်း၊ သံချပ်ကာ သင်္ဘောများ တည်ဆောက်ခြင်းစသည့် ကြီးမားသော စီမံကိန်းများကြောင့် ဘဏ္ဍာငွေခန်းခြောက်မည့် အကျပ်အတည်း နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

ယင်းကို ဖြေရှင်းရန် ဖန်ကျန်းရီသည် ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး ရွှီဝမ်ရှူထံသို့ ကိုယ်တိုင်သွားရောက် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ သူက အသစ်ပေါ်ပေါက်လာသော စတော့အိတ်ချိန်း ဈေးကွက်ကို အသုံးပြု၍ နိုင်ငံတော်စီမံကိန်းများကို ရှယ်ယာများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပြည်သူ့ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုများ ပါဝင်လာစေရန် အဆိုပြုခဲ့၏။

အစပိုင်းတွင် ရွှီဝမ်ရှူက များစွာစိုးရိမ်ပူပန်နေခဲ့သည်။ သို့ပေမည့် ဖြောင့်မတ်သော ကုန်သည်များ၏ ကိုယ်စားလှယ် လျိုကျုံးရွှင်က စတော့အိတ်ချိန်းကို အစိုးရမှ ကြပ်မတ်ပေးရန် ကိုယ်တိုင်လာရောက် တောင်းဆိုမှု နှင့် ဖန်ကျန်းရီ၏ ဖျောင်းဖျမှုများကြောင့် ရွှီဝမ်ရှူမှာ စိတ်ပါသွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ဖန်ကျန်းရီနှင့် ပူးပေါင်းကာ ဈေးကွက်၏ အစွမ်းကို အရှင်မင်းကြီး မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ သိရှိစေရန် အကွက်ဆင် ပြင်ဆင်လေတော့၏။

"ဝမ်ကြီးရွှီ... အစိုးရက အခွန်ကိုလည်း လွယ်လွယ်နဲ့ တိုးကောက်လို့မရသလို၊ အသုံးစရိတ်ကိုလည်း လျှော့ချလို့ မရဘူး။ တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းက အများအကျိုးကို ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ပဲ။ ပြည်သူတွေ လက်ထဲက ပိုလျှံနေတဲ့ငွေတွေကို ယူပြီး နိုင်ငံတော်ရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ကိစ္စတွေကို လုပ်ဆောင်ရမယ်။" ဖန်ကျန်းရီက စားပွဲကို ခေါက်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မီးရထားလမ်းဆိုတာ နိုင်ငံတော်ရဲ့ အသက်သွေးကြောပဲ။ ဒါကို ပြည်သူတွေလက်ထဲ ဘယ်လိုလုပ် အပ်ထားလို့ရမှာလဲ။ တကယ်လို့ ရှယ်ယာဈေးတွေ အတက်အကျကြမ်းလာရင် အစိုးရရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ ဘယ်ရောက်သွားမလဲ။" ရွှီဝမ်ရှူက သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်၏။

"အလုပ်ကြီးလုပ်ချင်ရင် သတ္တိတော့ ရှိရမယ်လေ။ တာ့ကျင်း မီးရထားလမ်းက ရှယ်ယာဈေးကွက်ထဲ ရောက်သွားတဲ့အခါ တစ်နိုင်ငံလုံးက ပြည်သူတွေရဲ့ ငွေကြေးတွေ စုပြုံရောက်လာမယ့် မြင်ကွင်းကို ဝန်ကြီး ကိုယ်တိုင် တွေ့ရရင် နားလည်သွားပါလိမ့်မယ်။" ဖန်ကျန်းရီက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် သူ၏ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

…………

ဖန်ကျန်းရီ၏ ဉာဏ်ဆင်မှုဖြင့် ကျင်းဘုရင်မင်းမြတ်သည် စတော့အိတ်ချိန်း ဈေးကွက်သို့ ရုပ်ဖျက်၍ လာရောက် စစ်ဆေးခဲ့သည်။ မင်းကြီးမှာ ဤအသစ်အဆန်းများကို ကြည့်ကာ မျက်စိလည်နေစဉ် ဖန်ကျန်းရီက တာ့ကျင်းမီးရထား ရှယ်ယာကို တရားဝင် စတင်ရောင်းချပြီဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက် ကြေညာလိုက်ပြီး အရှင်မင်းကြီးအား ရှယ်ယာ တစ်သန်းကို တိတ်တဆိတ် လက်ဆောင်ပေးလိုက်၏။

မီးရထားရှယ်ယာ စတင်ဖွင့်လှစ်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဈေးကွက်တစ်ခုလုံး အရူးအမူး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး နာရီ အနည်းငယ်အတွင်း ရှယ်ယာဈေးမှာ ငွေတစ်တုံးမှ ရှစ်တုံးနှင့် သုံးမူးအထိ ထိုးတက်သွားခဲ့သည်။

လက်ထဲရှိ ရှယ်ယာများ ချက်ချင်းဆိုသလို ငွေသန်းပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးတက်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ အရှင်မင်းကြီးသည် ဈေးကွက်၏ ငွေကြေးစုဆောင်းနိုင်စွမ်းကို လုံးဝ လက်ခံသွားသည်။ ထို့အပြင် ဘုရင်တစ်ပါး၏ ဟန်ပန်များကိုပင် မေ့လျော့ကာ ဒုတိယထပ်ရှိ အထူးခန်းမှနေ၍ ရှယ်ယာရှင်များ နှင့်အတူ အရူးအမူး အော်ဟစ်နေလေတော့၏။

"တက်... တက်... တက်... တာ့ကျင်းမီးရထားရှယ်ယာကို ဝယ်ပေး။"

စတော့အိတ်ချိန်း ဈေးကွက်အတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော ရှယ်ယာရှင်များက မျက်လုံးများ နီရဲကာ အော်ဟစ်နေကြသည်။

"ငွေတစ်သန်းကနေ... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း လေးသန်း ဖြစ်သွားပြီလား။ တက်... ဆက်တက်စမ်း။"

ကျင်းဘုရင်မင်းမြတ်သည် ဒုတိယထပ်ရှိ လက်ရန်းကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မျက်လုံးများ နီရဲကာ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သည်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်နေ၏။

အနောက်ဘက်တိုင်းပြည်သို့ ကြည့်ရလျှင် လိုင်ကော်အာနှင့် ဘုန်းတော်ကြီး ဆော်ဂျာတို့သည် အသင်းတော်၏ အာဏာဗဟိုချက်ဖြစ်သော သန့်ရှင်းသောမြို့တော်သို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီဖြစ်သည်။ သို့ပေမည့် ကောင်းကင်ဘုံဟု တင်စားခေါ်ဝေါ်ကြသော ဤမြို့တော်သည် ဘုန်းတော်ကြီး၏ ယုံကြည်ချက်ကို လုံးဝ ပျက်စီးသွားစေခဲ့သည်။

မြို့တံခါးစောင့်များ၏ ပေါ်တင် ငွေညှစ်မှုများ၊ သန့်ရှင်းသောတောင်တော်အောက်ရှိ လောဘနှင့် အကျင့်ပျက်ခြစားမှုများအပြင် တံတိုင်းတစ်ဖက်ရှိ ညစ်ပတ်ပြီး သနားစရာကောင်းလှသော ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဘုန်းတော်ကြီးသည် အသင်းတော်၏ ဟန်ဆောင်မှုများကို လုံးဝသ ဘောပေါက်သွားတော့၏။

သူသည် အတွင်းမြို့တော်ရှိ ဇိမ်ကျကျ နေထိုင်ရမည့် ဘဝကို ငြင်းပယ်ကာ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ရှိ ဟောင်းနွမ်းနေသော ဘုရားကျောင်းလေး၌သာ ကိုယ်တိုင်နေရစ်ခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် နေ့ရောညပါ ဆင်းရဲသားများကို ပြုစုစောင့်ရှောက်ရင်း သူတို့၏ ဒုက္ခများကို နားထောင်ပေးကာ ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်၏ အလင်းရောင်လေးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့၏။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ။ အသင်းတော်မှာ မရေမတွက်နိုင်တဲ့ စည်းစိမ်တွေ ရှိနေရက်နဲ့ ဘာလို့ ဆင်းရဲသားတွေဆီကနေ အလှူငွေကို အတင်းအဓမ္မ ယူရတာလဲ။ ဘာလို့ ဒီလိုဖြစ်ရတာလဲ။"

ဘုန်းတော်ကြီးဆော်ဂျာသည် မျက်စိရှေ့ရှိ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ကို ကြည့်ကာ မြေပြင်ပေါ်၌ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လျက် နာကျင်စွာ ငိုကြွေးနေမိသည်။

"ဘုန်းတော်ကြီး... သစ်ပင်တစ်ပင် ကောင်းကောင်းမကြီးထွားနိုင်ဘူးဆိုရင် အမြစ်တွေ ပုပ်နေလို့ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ သန့်ရှင်းတဲ့မြို့တော်လို့ နာမည်တပ်ထားတာနဲ့ ဒီကလူတွေ ချီးမပါဘူးလို့ ဆိုလိုတာမှ မဟုတ်တာ။" လိုင်ကော်အာက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ပခုံးကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်၏။

ဆယ်ရက်အကြာတွင် ဘုန်းတော်ကြီး ဆော်ဂျာသည် ဘုရားကျောင်း၌ ရဟန်းမင်းကြီးနှင့် တွေ့ဆုံခွင့်ရခဲ့သည်။

သို့ပေမည့် သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်ဘုန်းကြီးအဖြစ် ဘိသိက်ခံယူခြင်း မပြုဘဲ ရဟန်းမင်းကြီးနှင့် အသင်းတော်၏ အကျင့်ပျက်ခြစားမှုများ၊ လောဘကြီးမှုများနှင့် ကာမဂုဏ်လိုက်စားမှုများကို လူပုံအလယ်တွင် ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပြစ်တင်ရှုတ်ချခဲ့၏။

ရဟန်းမင်းကြီးမှာ အလွန်ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ့အား အကျဉ်းချလိုက်ကာ နောက်နေ့မွန်းတည့်ချိန်တွင် ရင်ပြင်၌ မီးရှို့သတ်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လိုင်ကော်အာသည် ကုန်သည် ဟော့ဖူ ထံမှ ဤသတင်းဆိုးကို ကြားသိရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆင်းရဲသား ရပ်ကွက်သို့ ချက်ချင်းပြေးသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုနေရာတွင် အပြန်အလှန်ကူညီရေးအသင်း တည်ထောင်ရန် တိတ်တဆိတ် စိမ့်ဝင်နေသော ကျင်းယီဝေ့ သူလျှိုများဖြစ်သည့် တာ့ကျွမ့် နှင့် ဖိုပေါ်လဲ့ တို့ကို အရေးပေါ် အသိပေးလိုက်၏။

ဆင်းရဲသားရပ်ကွက်ရှိ ပြည်သူများကို စည်းရုံးပြီး စီရင်မည့်နေရာကို အတင်းဝင်ရောက်စီးနင်း၍ ဘုန်းတော်ကြီးကို ကယ်တင်ရန် ပြင်ဆင်လေတော့သည်။