အခန်း ၁၈၄

အခန်း (၁၈၄) - ထန်ရှောင်ယောင်၏ဒေါသ

လင်းဖန်သည် သွေးနှင့်ချီပြန်လည်အားဖြည့်ဆေးလုံးအချို့ကို ထုတ်ယူကာ ဝါးမြိုလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် သူသည် လိုင်ညီအစ်ကိုတို့၏ အခြေအနေကိုစစ်ဆေးရန် လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် လိုင်ချင်းသည် သတိပြန်လည်လာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး လင်းဖန်ပေးသောဆေးလုံးများကို သောက်သုံးပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးလုံး သက်သာလာကြချေပြီ။

လိုင်ချင်းသည် ထရပ်ကာ လင်းဖန်အား ဦးညွှတ်ရန်ကြိုးစားရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအရမ်းတင်ပါတယ်...”

သို့သော် သူသည် အလွန်အမင်း အားနည်းနေသေးသဖြင့် ယိုင်ထိုးကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည်လဲကျသွားရရှာသည်။

လိုင်မင်က မတ်တတ်ထရပ်ကာ လင်းဖန်အား အစားထိုးဦးညွှတ်ရင်း ညည်းတွားလိုက်သည်။

“ငြိမ်ငြိမ်လေးထိုင်ပြီး အနားမယူနိုင်ဘူးလား...”

လင်းဖန်သည် ပြုံးလျက် ခေါင်းခါယမ်းလိုက်မိသည်။ သူသည် ဤညီအစ်ကိုနှစ်ဦး၏ အပြန်အလှန် စနောက်တတ်သောအလေ့အထကို ရိုးအီနေအောင် ရင်းနှီးနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

လိုင်ချင်းတစ်ယောက် ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် ရပ်တည်နိုင်လောက်အောင် ပြန်လည်သက်သာလာသောအခါ လင်းဖန်သည် တာဝန်ကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

သူသည် ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကိုထုတ်ယူကာ ဟွမ်ယွမ်ခွန်းထံသို့ ဆက်သွယ်လိုက်လေသည်။

လင်းဖန်က ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် နောက်ဆုံးပစ်မှတ်ကို ရှင်းလင်းပြီးပါပြီ... လိုင်ညီအစ်ကိုလည်း ကျွန်တော်နဲ့အတူ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေပါတယ်...”

ဟွမ်ယွမ်ခွန်းက ပြန်ဖြေလိုက်ကာ သူတို့၏ နောက်ထပ်အစီအစဉ်အတွက် ညွှန်ကြားချက်များ ပေးအပ်လိုက်သည်။

“ကောင်းတယ်... နောက်ထပ် လှုပ်လှုပ်ရှားရှားအသံတွေ ကြားရတာနဲ့ အသက်လုပြီး ငါတို့လာခဲ့တဲ့လမ်းအတိုင်း ပြန်ပြေးကြတော့...”

သူတို့ စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် လိုင်မင်က မေးမြန်းလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ ဘယ်လိုလှုပ်ရှားမှုကို စောင့်ကြည့်ရမှာလဲ... မီးရှူးမီးပန်းတွေ ထပ်ဖောက်ဦးမှာလား...”

လိုင်ချင်းက ကြားဖြတ်ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ပါးစပ်ပိတ်ပြီး ငြိမ်ငြိမ်လေး နားထောင်စမ်းပါ...”

လိုင်မင်၏မေးခွန်းအတွက် အဖြေရရန်မှာ အချိန်အများကြီး မစောင့်လိုက်ရချေ။

ရဲတိုက်ကြီးသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားခဲ့လေသည်။

စစ်သည်များက အော်ဟစ်ကြသည်။

“မြေနဂါးကြီး လှည့်သွားပြီ...”

အခြားသူများကလည်း အော်ပြောကြသည်။

“မထိတ်လန့်ကြနဲ့...”

စစ်သည်တော်များသည် ငလျင်လှုပ်ခတ်ခြင်းဖြစ်သည်ဟု ထင်မှတ်နေကြသည်။

သို့သော်လည်း တပ်မှူးများအားလုံးမှာ လင်းဖန်နှင့် အဖွဲ့သားများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီဖြစ်သဖြင့် စစ်တပ်အတွင်း စည်းကမ်းစနစ်များ ပျက်ပြားကုန်ချေပြီ။

စစ်သည်များသည် အမိန့်ပေးမည့်သူကို ရှာမတွေ့တော့ဘဲ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်မှုများ စတင်ဖြစ်ပွားလာလေသည်။

လင်းဖန်နှင့် လိုင်ညီအစ်ကိုတို့သည် ဤအခြေအနေမှာ မိမိတို့ထွက်ခွာရန် အချက်ပြချက်ဖြစ်ကြောင်း သိရှိလိုက်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အခန်းတွင်းရှိ စောင့်ကြည့်ပေါက်ကို သံတူတစ်စုံဖြင့် ထုရိုက်ဖျက်ဆီးကာ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းသော အပေါက်ကြီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

လင်းဖန်သည် ဆက်တိုက်ခုန်ပျံခြင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ လေထဲတွင် အကြိမ်ကြိမ်ခုန်ပျံလျက် အောက်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်သွားခဲ့သည်။

လိုင်ညီအစ်ကိုမှာမူ ကြိုးတစ်ချောင်းကိုအသုံးပြု၍ အောက်သို့တွဲလွဲခိုကာ ဆင်းသက်ခဲ့ရလေသည်။

လင်းဖန်တို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ရှေ့တွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော လူရိပ်အချို့ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းဖန်သည် လက်ဝှေ့ယမ်းကာ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

“ဟိုမင်...”

ဟိုမင်၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဒဏ်ရာအချို့ ရှိနေသော်လည်း ပြင်းထန်သောဒဏ်ရာမျိုး မဟုတ်ချေ။

လင်းဖန်သည် ဟိုမင်တစ်ယောက် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကောင်းမွန်စွာ ကာကွယ်နိုင်သည်ကို မြင်တွေ့ရသဖြင့် ဝမ်းမြောက်မိသွားသည်။

ဟိုမင်က တပ်မှူးနှင့်တိုက်ခိုက်စဉ် လိပ်ခွံမှော်ရတနာအား အသုံးပြုခဲ့ပုံကို ပြန်လည်ပြောပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

“မင်းအကြံပေးခဲ့တဲ့နည်းလမ်းအတွက် ကျေးဇူးပဲ... အဲဒါက ပစ်မှတ်ကို ကိုင်တွယ်တဲ့နေရာမှာ ငါ့ကို အများကြီးကူညီပေးခဲ့တယ်...”

၎င်းမှာ လင်းဖန် ယခင်က အကြံပြုခဲ့သည့်အတိုင်းပင်။

သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ်ကာကွယ်ရန် လိပ်ခွံကို တစ်ချက်တစ်ချက် အသုံးပြုပြီးမှ ရုတ်တရက် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်သဖြင့် ရန်သူဖြစ်သူမှာ အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်ဒေါသထွက်သွားခဲ့ရသည်။

လိုင်ညီအစ်ကို ရောက်ရှိလာသောအခါ သူတို့အားလုံးသည် မိမိတို့လာခဲ့သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လျင်မြန်စွာ ပြေးလွှားသွားကြတော့သည်။

ဟွမ်ယွမ်ခွန်းက ပြောလိုက်သည်။

“တာဝန်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီဆိုတော့ နောက်ကျရင် ကောင်းကောင်းမွန်မွန်စားသောက်ပြီး ကဗျာတွေ ရွတ်ဆိုဖို့ လိုအပ်နေပြီ...”

ဟွမ်ယွမ်ခွန်းသည် မည်သူမျှ ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်မရရှိသလို သေဆုံးခြင်းလည်းမရှိသည့် ရလဒ်ကြောင့် အလွန်ပင် ကျေနပ်အားရနေခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အဖွဲ့သားများမှာမူ ကဗျာဟူသောစကားလုံးကြောင့် မျက်လုံးများ ကလယ်ကလယ် ဖြစ်သွားကြသညိ။

သူတို့သည် ကဗျာရွတ်ဆိုခြင်းထက် ဟော့ပေါ့ပူပူလေး စားသောက်ရန်သာ ပိုမိုစိတ်အားထက်သန်နေကြသည်။

ဟွမ်ယွမ်ခွန်းသည် ယပ်တောင်ကို လက်တွင်ကိုင်ဆောင်ကာ တစ်ခုခုကိုရွတ်ဆိုရန် ကြိုးစားလိုက်သော်လည်း မရွတ်ဆိုနိုင်ခဲ့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဂိုဏ်းချုပ်များ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရမည့် ထန်ရှောင်ယောင်သည် ကျန်ရှိနေသေးသောကြောင့်ပင်။

…

ထန်ရှောင်ယောင်သည် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို သုံးသပ်ရန်ကြိုးစားရင်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“တာဝန်ခံတပ်မှူးတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်တာလဲ...”

သူ့ရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသောစစ်သည်သည် တုန်တုန်ရီရီဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“သူတို့အားလုံး... သေကုန်ကြပါပြီ...”

ထန်ရှောင်ယောင်သည် ကြားလိုက်ရသည့်စကားကြောင့် နားမယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။

“သေကုန်ပြီဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ...”

သူသည် နောက်ထပ် ဖြစ်လာမည့်အရာကိုသိရှိသဖြင့် နံရံတွင်ချိတ်ဆွဲထားသော ဓားကို လျင်မြန်စွာ ဖြုတ်ယူလိုက်သည်။

သူ၏ ထင်မြင်ချက်မှာ မှန်ကန်နေခဲ့သည်။

သူ့ရှေ့တွင်ဒူးထောက်နေသော စစ်သည်သည် ထက်ပိုင်းပြတ်တောက်သွားစေသည့် လှိုင်းတစ်ခုကြောင့် ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားခဲ့ရလေသည်။

ထိုဓားလှိုင်းသည် ဆက်လက်ရွေ့လျားလာပြီး ထန်ရှောင်ယောင်ထံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဟိန်းဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ထန်ရှောင်ယောင်သည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ထိုဓားလှိုင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဖြောင်း…

ဖြောင်း…

ကျောက်ချင်းယင်သည် အခန်းထဲသို့ဝင်ရောက်လာရင်း လက်ခုပ်တီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူ၏နောက်တွင် ချင်းယန်ဇီနှင့် ကျန်ရှိသောဂိုဏ်းချုပ်များ လိုက်ပါလာကြသည်။

ထန်ရှောင်ယောင်သည် ဂိုဏ်းချုပ်များကိုစိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက မင်းတို့လိုဖြောင့်မတ်တဲ့ဂိုဏ်းတွေ ဒီဘက်ခေတ်မှာလုပ်လေ့ရှိတဲ့ ပုံစံလား... အဘိုးကြီးတစ်ယောက်ကို အုပ်စုဖွဲ့ တိုက်ခိုက်ကြမလို့လား...”

ဂိုဏ်းချုပ်များသည် မိမိတို့၏ အတော်ဆုံးနှင့် အလားအလာအရှိဆုံးတပည့်များမှာ အမှောင်တမန်တော်နှင့် အမှောင်သခင်တို့၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံခဲ့ရပုံကို ပြန်လည်တွေးတောမိပြီး ဒေါသတကြီးပြောလိုက်ကြသည်။

“အုပ်စုဖွဲ့တိုက်ခိုက်တယ် ဟုတ်လား... မင်းလုပ်ခဲ့တဲ့ လုပ်ရပ်တွေကိုပြန်ကြည့်ဦး...”

ကျောက်ချင်းယင်သည် ဆက်လက်စကားပြောရန် စိတ်မဝင်စားတော့ဘဲ ရှေ့သို့တစ်လှမ်းတိုးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါတို့ အုပ်စုဖွဲ့ဖို့ မလိုပါဘူး... မင်းကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ငါတစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် လုံလောက်တယ်...”

ထန်ရှောင်ယောင်သည် ကျောက်ချင်းယင်၏ ယုံကြည်ချက်အပြည့်ရှိသော စကားကြောင့် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် မိမိထံသို့ဦးတည်လာသော ကျောက်ချင်းယင်၏ လေပွေတိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဓားဖြင့် ကျောက်ချင်းယင်၏လည်ပင်းကို လှီးဖြတ်ရန် တိုက်ကွက်ထုတ်လိုက်လေသည်။

ဓားသွားမှ အဝါရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာပြီး ကျောက်ချင်းယင်၏လည်ပင်းထံသို့ အဝါရောင်လှိုင်းတစ်ခု ပြေးဝင်သွားစဉ် ကျားဟိန်းသံကဲ့သို့သောအသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ကျောက်ချင်းယင်သည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချကာ ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

ထိုအဝါရောင်လှိုင်းသည် နောက်ကွယ်တွင်ရပ်နေသော ဂိုဏ်းချုပ်များထံသို့ ဆက်လက်ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။

သတ္တုချင်းရိုက်ခတ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ချင်းယန်ဇီသည် ချင်ဖုန်းဓားကို အသုံးပြုကာ ထိုတိုက်ကွက်ကို ပယ်ဖျက်လိုက်သည်။

သူသည် ထိုလှိုင်း၏စွမ်းအားမှာ သူထင်ထားသည်ထက် ပိုမိုပြင်းထန်နေသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

ကျောက်ချင်းယင်သည် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေရာမှအရှိန်ယူကာ ထန်ရှောင်ယောင်ထံသို့ တိုးဝင်သွားခဲ့သည်။

သူသည် လက်ကိုအသုံးပြုကာ ထန်ရှောင်ယောင်၏ ခြေထောက်များထံသို့ ကြက်ခြေခတ်ရိုက်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ကြက်ခြေခတ်ပုံသဏ္ဌာန်တိုက်ကွက်သည် ထန်ရှောင်ယောင်၏ခြေထောက်များထံသို့ ပြေးဝင်သွားသော်လည်း သူ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာပေါ်ရှိ ကျမ်းစာများမှာ တောက်ပသော အဝါရောင်အလင်းများ ဖြာထွက်လာသဖြင့် သူသည် ထိုတိုက်ကွက်ကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

ထိုအလင်းတန်းသည် ထန်ရှောင်ယောင်ကို အဝါရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် လွှမ်းခြုံသွားစေခဲ့သည်။

ဒေါင်…

ကြက်ခြေခတ်တိုက်ကွက်သည် ထန်ရှောင်ယောင်ကို လွှမ်းခြုံထားသော အဝါရောင်အကာအကွယ်ကို ထိမှန်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကျောက်ချင်းယင်သည် လက်ချောင်းများကိုအသုံးပြုကာ ထန်ရှောင်ယောင်၏ လည်ပင်းထံသို့ ထိုးလိုက်သည်။

လေပွေတိုက်ကွက်သည် ထန်ရှောင်ယောင်၏ လည်ပင်းအတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ဒေါင်…

ဒေါင်…

ဒေါင်…

သို့သော် ချပ်ဝတ်တန်ဆာ၏အကာအကွယ်ကို မဖောက်ထွက်နိုင်သဖြင့် ထိုတိုက်ကွက်မှာ တဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရလေသည်။

ထို့နောက် ထန်ရှောင်ယောင်သည် ကျောက်ချင်းယင်ထံသို့တိုးဝင်ကာ လက်ဖြင့် ကျောက်ချင်းယင်၏လည်ပင်းကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ကျောက်ချင်းယင်သည် လက်မောင်းများကိုဝိုင်းပတ်ကာ လွှဲယမ်းလျက် ထန်ရှောင်ယောင်၏လက်ကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း ထန်ရှောင်ယောင်၏ဓားသည် ကျောက်ချင်းယင်၏ဝမ်းဗိုက်ထံသို့ ဆက်လက်ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။