အခန်း ၃၉၇

အခန်း (၃၉၇) အမှန်တရား ပေါ်ပေါက်လာခြင်း... မျှော်လင့်မထားသော အံ့အားသင့်မှု

"ကျုပ် ပြောတာ အမှန်ပဲ မဟုတ်လား... ဒီနေရာက မူလစွမ်းအင်တွေက အပြင်ဘက်က ဟာတွေနဲ့ တော်တော်လေး ကွာခြားနေတယ် မဟုတ်လား..."

ကျန်းချဲ့ တစ်ယောက် ကြက်သေသေသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အစောကတည်းက ရောက်ရှိနေခဲ့သော ယင်ချုံဟိုင်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဤကိစ္စကို သိပ်အရေးတယူ မလုပ်တော့ဘဲ သူ၏ အကြည့်များကို ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ မသိမသာ ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ ဆက်မေးလိုက်လေသည်။

"အစီအရင်တွေက ဘယ်မှာလဲ..."

သူ အကဲခတ်ကြည့်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာသည် ဝိညာဉ်အာရုံကို ကြီးမားစွာ ဟန့်တားနိုင်စွမ်း ရှိလေသည်။ ပုံမှန် အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက တစ်ဝက်ကျော်ခန့် ဖိနှိပ်ခံထားရသဖြင့် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံကို အဝေးသို့ ဖြန့်ကျက်နိုင်ရန် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

ထို့ကြောင့် အချိန်ပြည့် နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေရန်သာ တတ်နိုင်လေသည်။

"ကျုပ် နောက်က လိုက်ခဲ့ပါ..."

ယင်ချုံဟိုင်က လေကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မီးခိုးရောင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော နေရာဆီသို့ ကျန်းချဲ့ကို ခေါ်ဆောင်သွားလေသည်။ သူ ဖြတ်သန်းသွားသော နေရာတိုင်းရှိ မြူခိုးများ အားလုံး လွင့်စင်သွားပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခု အလိုအလျောက် ပွင့်လာလေသည်။

အမွှေးတိုင်တစ်တိုင်စာ အချိန်ခန့် လျှောက်သွားပြီးနောက် ယင်ချုံဟိုင် ခြေလှမ်း ရပ်တန့်လိုက်လေသည်။

သူ၏ အရှေ့တည့်တည့်တွင် လေးထောင့်စပ်စပ် ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော ဧရာမ ကျောက်တိုင်ကြီး တစ်ခု မတ်မတ်ရပ်နေလေသည်။ အမြင့်မှာ ဆယ်ပေခန့် ရှိပြီး ၎င်း၏ အပေါ်တွင် နတ်ဘုရား အမှတ်အသားများ အပြည့်အဝ ရေးထိုးထားလေသည်။ ဤသည်မှာ ရွှမ်ထျန်း နဂါးပြောင်းလဲခြင်း ကျင့်စဉ်၏ မူလ ကျမ်းစာ ပင်ဖြစ်လေသည်။

ကျွန်းဟိုင်နန်းတော်၏ ရွှမ်ထျန်း နဂါးပြောင်းလဲခြင်း ကျင့်စဉ်သည် ပထမဆုံး မျိုးဆက် နန်းတော်သခင်မှ ဤ နတ်ဘုရား အမှတ်အသားများကို အခြေခံ၍ ကိုယ်ပိုင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ သို့သော် ၎င်းသည် အစိတ်အပိုင်း တစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းချဲ့၏ အမြင်တွင် ဤကျင့်စဉ်မှာ မွေးရာပါ အဆင့်မှစ၍ သိုင်းသူတော်စင် အဆင့်အထိ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းနိုင်သော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု၏ ကျင့်စဉ်တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။

အပေါ်အောက် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်မည် ဆိုလျှင် သူ ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားသော အထွတ်အမြတ် အစစ်အမှန် နဂါးကျင့်စဉ် နှင့် ဆက်စပ်နေသော အစိတ်အပိုင်း များစွာ ပါဝင်နေလေသည်။

ဤအချက်က ကျန်းချဲ့ကို အလွန်အမင်း စဉ်းစားတွေးတော စေခဲ့လေသည်။

ယခင်က သူသည် ယင်ချုံဟိုင်၏ လက်ထဲမှ ဤ နတ်ဘုရား ကျောက်တိုင်ကြီး၏ မိတ္တူကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသောကြောင့်သာ အထွတ်အမြတ် အစစ်အမှန် နဂါးကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ခြင်းများလား...

အကယ်၍ ထိုသို့သာ မဟုတ်ပါက ကျင့်စဉ် နှစ်ခု အကြား ဤမျှလောက် တူညီနေခြင်းကို ရှင်းပြရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ချေ။

ယင်ချုံဟိုင်က ကျောက်တိုင်ကြီးကို ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ကျောက်တိုင် နောက်ကွယ်ရှိ အမှောင်ထုကြီးကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ဒီ ကျောက်တိုင်ကြီးက ဒီ ဧရိယာ တစ်ခုလုံးရဲ့ အဓိက အကာအကွယ် အစီအရင်ပဲ... ဘေးပတ်ဝန်းကျင်က မီးခိုးရောင် မြူခိုးတွေ အကုန်လုံးက အနောက်ဘက်က အနက်ရောင် မြူခိုးတွေ ကနေ ဆင်းသက်လာတာ... အဲ့ဒါက အစစ်အမှန် မိစ္ဆာစွမ်းအင်တွေလို့ ကျုပ် ထင်တယ်..."

"အတွင်းပိုင်း တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားပြီး အတင်းအဓမ္မ ဝင်ဖို့ ကြိုးစားမယ်ဆိုရင် အကာအကွယ် အစီအရင်ကို ထိခိုက်မိသွားနိုင်တယ်... အဲ့ဒီလိုဆိုရင် စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေး လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက ရတနာတွေ အကုန်လုံး ပြာကျသွားလိမ့်မယ်... ဒါကြောင့်ပဲ ကျုပ်က ကွမ်ကျွင်းနယ်စားကို အကူအညီ တောင်းရတာပါ..."

ကျန်းချဲ့က ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံမှာ ရွှံ့နွံထဲသို့ ကျွံကျသွားသည့်အလား အနက်ရောင် မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသော အတွင်းပိုင်း ဧရိယာကို လုံးဝ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်၍ မရနိုင်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် သဘောပေါက် သွားလေသည်။

ယင်ချုံဟိုင်က ဆက်ပြောလေသည်။

"ဒီနှစ်တွေ တစ်လျှောက်လုံး ကျုပ် အချိန်တွေကို အလဟဿ ဖြုန်းတီး မနေခဲ့ပါဘူး... ဒီ မိစ္ဆာစာလုံးတွေရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို ဘာသာပြန် နိုင်ခဲ့ပြီ..."

ထိုသို့ ပြောရင်း သူက ကျောက်တိုင် အောက်ခြေရှိ စာကြောင်း အချို့ကို လက်ညှိုးထိုး ပြလိုက်လေသည်။

"ဘာ အဓိပ္ပာယ်လဲ..."

ကျန်းချဲ့ အနည်းငယ် သိချင်စိတ် ပြင်းပြသွားလေသည်။

နတ်ဘုရား အမှတ်အသားများကို ကျင့်စဉ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်၍ နားလည်နိုင်သော်ငြား မိစ္ဆာ စာလုံးများကိုမူ သူ လုံးဝ နားမလည်ချေ။ ထို စာလုံးများမှာ ကလေးငယ် တစ်ယောက်က ပုံဆွဲထားသည့်အလား ရှုပ်ထွေးနေပြီး အလယ်ပိုင်းဒေသ လူသားမျိုးနွယ်၏ စာလုံးများနှင့် လုံးဝ ကွာခြား လွန်းလှပေသည်။

ယင်ချုံဟိုင်က စာလုံး တစ်လုံးချင်းစီကို အသံထွက် ဖတ်ပြလိုက်လေသည်။

"ငါကိုယ်တော်က အာကာသ လေဝဲဂယက်တွေထဲကို မတော်တဆ ဝင်ရောက်မိပြီး လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဖြစ်တဲ့ အရှေ့ပင်လယ်ကို ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်... လူသားမျိုးနွယ်က အစွမ်းထက်သူတွေနဲ့ တွေ့ပြီး သေလုမြောပါး ဒဏ်ရာရခဲ့တယ်... ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက်လာခဲ့ပေမဲ့ နဂါးအမြုတေက ပျက်စီးသွားပြီး မူလစွမ်းအင်တွေလည်း ကုန်ခမ်းသွားပြီမို့ အသက်ရှင်ဖို့ အချိန် သိပ်မကျန်တော့ဘူး..."

"အဲ့ဒါကြောင့် အစစ်အမှန် နဂါးကျင့်စဉ် တစ်ပုဒ်ကို ချန်ထားရစ်ခဲ့တယ်... နောင်တစ်ချိန်မှာ နဂါးမျိုးနွယ်စုသွေး ပါတဲ့ ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က လူတွေ ရေနဂါး မျိုးနွယ်စုပဲ ဖြစ်ဖြစ် တခြား မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတွေပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒီ ကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံနိုင်ပြီး ငါချန်ထားခဲ့တဲ့ နောက်ဆုံး အမွေအနှစ်တွေကို ရရှိနိုင်လိမ့်မယ်..."

"ငါရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးက မိစ္ဆာနယ်မြေ တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်... ကျောက်တိုင်ကို ဖွင့်နိုင်တဲ့ သူတွေ အကုန်လုံးက ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က လူတွေ နဂါးမျိုးနွယ်စုက လူတွေပဲ ဖြစ်ရမယ်... စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေးက အတွင်းပိုင်းမှာ ရှိတယ်... အဲ့ဒါကို ရမယ်ဆိုရင် ကိုယ့်ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ကို သန့်စင်နိုင်လိမ့်မယ်..."

"ကိုယ့်ရဲ့ အသက်ကို ကာကွယ်ထားပြီး နောင်တစ်ချိန် ငါတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေ လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေကို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်မယ့် အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းပါ..."

ကျန်းချဲ့၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားလေသည်။

'လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ နတ်ဘုရားနယ်မြေ ဟုတ်လား...'

'မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ အမြင်မှာ အခု လက်ရှိ လူ့လောကက နတ်ဘုရား နယ်မြေများ ဖြစ်နေတာလား...'

'ပြီးတော့ စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေး ဆိုတာ တကယ်ပဲ ရှိနေတာလား...'

"စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေးက အထဲမှာ ရှိတယ်... ဒီလိုမျိုး အဖိုးတန်တဲ့ ရတနာက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတွေ သွေးမျိုးဆက် သန့်စင်တဲ့ နေရာမှာ သုံးလို့ ရရုံသာမက လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းတွေ အတွက်လည်း ကြီးမားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရှိတယ်... ဒါကို ရလာခဲ့ရင် ကျုပ်က ကွမ်ကျွင်းနယ်စားနဲ့ အတူတူ ခွဲဝေယူဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်..."

ယင်ချုံဟိုင်က အားလုံးကို ဖတ်ပြပြီးနောက် ကတိစကား ဆိုလိုက်လေသည်။

"ယင် နန်းတော်သခင်က ဒါကို ထောင်ချောက် တစ်ခုလို့ မသင်္ကာဘူးလား..."

ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သံသယ အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လာလေသည်။ သူ သတိကြီးလွန်းနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး နှင့် အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ပုံမှန် အခြေအနေ အရဆိုလျှင် ထို မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု အစွမ်းထက်သူသည် ယခုအချိန်ထိ သေဆုံးသွားခြင်း မရှိသေးဘဲ အခြား လူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝင်ရောက် ပူးကပ်ရန် ဝိညာဉ် တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ခြင်း လည်း ဖြစ်နိုင်လေသည်။

"ဒီအချက်ကို ကျုပ်လည်း သံသယ ဖြစ်ခဲ့ဖူးပါတယ်... ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ အဲ့ဒီ သံသယတွေကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပါပြီ..."

"ဘာဖြစ်လို့လဲ..."

"ပထမအချက် အနေနဲ့ ဒီအကာအကွယ် အစီအရင်က အရမ်းကို ခက်ခဲလွန်းတယ်... တကယ်လို့များ စမ်းသပ်မှု တစ်ခုအနေနဲ့ သတ်မှတ်မယ် ဆိုရင်တောင်မှ အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့သူက အရမ်း ရှားပါးလိမ့်မယ်... တကယ်လို့ ထောင်ချောက် ဆင်ထားတာသာ ဆိုရင် ဒီလောက်ကြီး ခက်ခဲအောင် လုပ်ထားစရာ အကြောင်း မရှိဘူးလေ..."

"ပြီးတော့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတွေက လူသားမျိုးနွယ်တွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝင်ရောက် ပူးကပ်ဖို့ ဆိုတာ အရမ်းကို ခက်ခဲပါတယ်... အခုချိန်မှာ လောကကြီးထဲမှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုတွေက အရမ်း နည်းပါးနေပြီလေ... ဒီ စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေး လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို တွေ့ဖို့ဆိုတာ ပိုပြီးတောင် ခက်ခဲသေးတယ်..."

"ဒုတိယအချက် ကတော့ ကျုပ်ရဲ့ ခန့်မှန်းချက် အရဆိုရင် ဒီကျောက်တိုင်ကြီးက နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကျော်လောက် သက်တမ်း ရှိလောက်ပြီ... မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေရဲ့ သက်တမ်းက လူသားတွေထက် အများကြီး ပိုရှည်တယ် ဆိုပေမဲ့ အဲ့ဒီ မိစ္ဆာ အစွမ်းထက်သူက ဒီလောက် အကြာကြီး စောင့်နိုင်လိမ့်မယ် မထင်ဘူး..."

"သေချာတာပေါ့... တကယ့် အမှန်တရားက ဘာလဲ ဆိုတာကို သိရဖို့ အတွက် ကိုယ်တိုင် သွားပြီး စစ်ဆေး ကြည့်မှပဲ ရလိမ့်မယ်..."

"ဘယ်လို လှုပ်ရှားရမလဲ..."

ကျန်းချဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အကြည့်များ လှုပ်ရှားသွားကာ ဆက်လက် မေးမြန်းခြင်း မပြုတော့ချေ။

"တကယ်တော့ ကျုပ်လည်း သေချာ မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ ကွမ်ကျွင်းနယ်စားရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို အသုံးပြုရတာပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဒါမှမဟုတ် သွေးစက်ချပြီး စစ်ဆေးရတာမျိုးပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဖြစ်နိုင်တယ်..."

ယင်ချုံဟိုင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ ကျုပ် စမ်းကြည့်လိုက်မယ်..."

ကျန်းချဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ ခြေလှမ်း အနည်းငယ် တက်ကာ လက်ဖဝါးကို ကျောက်တိုင် အပေါ်သို့ တင်လိုက်လေသည်။ အထွတ်အမြတ် အစစ်အမှန် နဂါးကျင့်စဉ်ကို စတင် လည်ပတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ချီစွမ်းအင်များကို ကျောက်တိုင် အတွင်းသို့ ဖြည့်သွင်း လိုက်လေသည်။

တစ်ခဏ အတွင်းမှာပင် ရှေးဟောင်း ကျောက်တိုင်ကြီးက စတင် ပြောင်းလဲ လာခဲ့လေသည်။

တောက်ပသော အလင်းတန်းများ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီး ကောင်းကင် တစ်ခွင်လုံး ဖုံးလွှမ်းနေသော မိစ္ဆာစွမ်းအင်များကို ရှင်းလင်း ပစ်လိုက်လေသည်။

ကျောက်တိုင် အပေါ်ရှိ နတ်ဘုရား အမှတ်အသားများမှာ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားလာပြီး အလင်းတန်းများ တလက်လက် တောက်ပနေလေသည်။ သို့သော် စက္ကန့် အနည်းငယ် ကြာသည့်တိုင်အောင် အခြား ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုများ မရှိသေးသဖြင့် ကျန်းချဲ့ မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ကာ သူ၏ သွေးတစ်စက်ကို ကျောက်တိုင် ပေါ်သို့ ချလိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

ဤ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ယင်ချုံဟိုင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လာလေသည်။

သူတို့ လူရွေး မှားသွားခြင်း မရှိပေ။ ကျန်းချဲ့သည် စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေး လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ဖွင့်လှစ်ရန် အတွက် အသင့်တော်ဆုံး သူပင် ဖြစ်လေသည်။

အကြောင်းမူကား သူနှင့် တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့တို့ နှစ်ယောက်စလုံး အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့ဖူး သော်ငြား မည်သို့ပင် လုပ်ဆောင်ပါစေ ကျောက်တိုင် ပေါ်တွင် မည်သည့် ပြောင်းလဲမှုမျှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှသာ တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့က သူတို့ လေ့ကျင့်ထားသော ကျင့်စဉ်များ မှားယွင်း နေကြောင်း သဘောပေါက် သွားခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းချဲ့က လက်ချောင်းကို တစ်ချက် ခေါက်လိုက်ရာ ရွှေရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသော သွေးတစ်စက် ကျောက်တိုင် အပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ကျောက်တိုင် အတွင်းသို့ စိမ့်ဝင် သွားလေသည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံး စက္ကန့် အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက် သွားလေသည်။

နောက်တစ်ခဏ တွင်တော့ ကျောက်တိုင် အပေါ်ရှိ နတ်ဘုရား အမှတ်အသားများ အားလုံး အောက်သို့ ပြုတ်ကျ သွားပြီး အလင်းတန်းများ လည်း ပျောက်ကွယ် သွားလေတော့သည်။

ထိုအရာများ အပြင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ထူထပ်သော အနက်ရောင် မိစ္ဆာစွမ်းအင် များမှာလည်း တဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မီးခိုးရောင် မြူခိုးများ ပင်လျှင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အကြားတွင် ပျော်ဝင် သွားလေသည်။ မိစ္ဆာစွမ်းအင်၏ အဟန့်အတား မရှိတော့သဖြင့် ကျန်းချဲ့နှင့် ယင်ချုံဟိုင်တို့၏ အကြည့်များ ချက်ချင်း အရှေ့ဘက်သို့ ရောက်ရှိ သွားကြလေသည်။

တစ်ပေခန့် အရွယ်အစား ရှိသော ရတနာဆေး တစ်ပင်က အရှေ့ဘက်ရှိ အနက်ရောင် မြေကွက်လေး တစ်ခု အပေါ်တွင် ပေါက်ရောက် နေလေသည်။ သစ်ရွက်များ ဝေဆာ နေပြီး ရှင်းလင်းသော အကြောများ ရှိကာ နဂါး ပုံစံ သတ္တဝါလေး တစ်ကောင် အပင် ပေါ်တွင် ရစ်ပတ် နေသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

ထူးဆန်းသော ရနံ့များကိုလည်း ခပ်ဖျော့ဖျော့ ထုတ်လွှတ် နေလေသည်။

စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေး ပေတကား။

ကျန်းချဲ့နှင့် ယင်ချုံဟိုင်တို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း မျက်လုံးများ အရောင် တလက်လက် တောက်ပ သွားကြလေသည်။

"ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ခဏလေး စောင့်ပါဦး... အန္တရာယ် ရှိမရှိ ဆိုတာကို ကျုပ် အရင် သွားပြီး စစ်ဆေး ကြည့်ပါ့မယ်..."

ယင်ချုံဟိုင်က ရှင်းပြလိုက်ပြီးနောက် အလျင်အမြန်ပင် ရှေ့သို့ တိုးသွားကာ စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေးကို အရင်ဆုံး ရယူရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

သို့သော် သူ၏ စကားများ မဆုံးသေးမီ မှာပင်... ကျန်းချဲ့က အရင်ဆုံး လှုပ်ရှားလိုက်ပြီ ဖြစ်လေသည်။

တိတိကျကျ ပြောရမည်ဆိုလျှင် အမှောင်ထုများ ပျောက်ကွယ် သွားပြီး စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေးကို မြင်တွေ့ လိုက်ရသည့် အချိန်ကတည်းက ကျန်းချဲ့ လှုပ်ရှားနေခဲ့ပြီး ဖြစ်လေသည်။ ယင်ချုံဟိုင်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေး၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိ သွားခဲ့လေပြီ။

ယင်ချုံဟိုင် အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့် သွားပြီး အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ကွမ်ကျွင်းနယ်စား ခဏလေးပါ... စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေးက အရမ်းကို အဖိုးတန်လွန်းတယ်... မတော်တဆ ထိခိုက်မိသွားတာမျိုး လုံးဝ မဖြစ်စေနဲ့နော်..."

ဤ စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေးသည် ခရမ်းရောင်နဂါး ဓမ္မမင်းကြီး တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့ အတွက် မည်မျှ အရေးကြီး ကြောင်း သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားလေသည်။ အကယ်၍ မတော်တဆ ကျန်းချဲ့၏ ဖျက်ဆီးခြင်း ကို ခံလိုက်ရပါက ကျန်းချဲ့ သေရုံသာမက သူ လည်း အပြစ်ဒဏ် မှ ကင်းလွတ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ကျန်းချဲ့က ယင်ချုံဟိုင်ကို လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။ လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ထူးခြားသော စွမ်းအားကြီး တစ်ခုက စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေးကို လွှမ်းခြုံ သွားလေသည်။

သေချာသည်ကတော့ ကျန်းချဲ့သည် စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေးကို ထိခိုက်စေမည် မဟုတ်ပေ။ ယဇ်ပူဇော် ကျောက်တိုင်၏ စွမ်းအားများကို အသုံးပြုကာ ထိုအရာကို အရင်ဆုံး ယူငင် လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ဤအရာ သည် သူ လိုအပ်နေသော ယဇ်ပူဇော် ပစ္စည်း ဟုတ်မဟုတ် ဆိုသည်ကို အတည်ပြုရန် အတွက် ဖြစ်လေသည်။

အမှန်တရားက သက်သေပြ နေလေပြီ။

စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေးမှာ အစစ်အမှန် ပင်ဖြစ်သည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင် တွင်လည်း မည်သည့် ထူးခြားသော ပြောင်းလဲမှုမျှ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ချေ။

ကာကွယ်မှု အပြည့်အဝ လုပ်ထားသော ကျန်းချဲ့ကိုပင် အနည်းငယ် အနေရခက် သွားစေခဲ့လေသည်။ ရုတ်တရက် ထူးဆန်းသော အရာ တစ်ခုခုက သူ့ကို ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက် လာမည်ဟု သူ ကြိုတင် တွေးတော ထားခဲ့သော်ငြား... ဤ နဂါး မျိုးနွယ်စု အစွမ်းထက် သူကြီးက တကယ်ကို ရိုးသား လွန်းလှပေသည်။

မည်သည့် ထောင်ချောက်မျှ ချန်ထားရစ်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

"ကွမ်ကျွင်းနယ်စား... ခင်ဗျား... ခင်ဗျား ဒါ ဘာလုပ်တာလဲ... ငါတို့ အချင်းချင်း စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေးကို တစ်ဝက်စီ ခွဲယူမယ်လို့ သဘောတူထားခဲ့ကြတယ်လေ... ခင်ဗျားက တစ်ယောက်တည်း အကုန်လုံး ယူငင်ချင်နေတာလား..."

ယင်ချုံဟိုင်သည် စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေး ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ် သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်းချဲ့ ယူငင် လိုက်ကြောင်း ချက်ချင်း သဘောပေါက် သွားပြီး အသံနိမ့်နိမ့် ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

"ယင် နန်းတော်သခင် ကိုယ်တိုင်လည်း ပြောခဲ့တယ်လေ... စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေးက အရမ်းကို အဖိုးတန်တာမို့ သေသေချာချာ သိမ်းဆည်းထားဖို့ လိုအပ်တယ်လို့... ကျုပ် ထင်တာကတော့ ဒီပစ္စည်းကို သိမ်းဆည်းဖို့ ကျုပ်က အသင့်တော်ဆုံး သူ ဖြစ်မယ် ထင်တယ်..."

ကျန်းချဲ့က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလျက် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပင် ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။

'တစ်ဝက် ခွဲမယ် ဟုတ်လား... ဘာတွေ လာနောက်နေတာလဲ... အကုန်လုံး ငါ့ဟာတွေ ကြီးပဲ...'

ယခုအခါ လေဝိညာဉ်နတ်ပုတီးစေ့ ၊ အစွန်းရောက် ယင်ချီစွမ်းအင် နှင့် စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေး တို့ အားလုံး သူ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိ နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အစွန်းရောက် ယန်ချီစွမ်းအင် ကို သာ ထပ်မံ ရှာဖွေ တွေ့ရှိမည် ဆိုပါက ချက်ချင်း ယဇ်ပူဇော်ပြီး ရှန်ရှန်းအဆင့် အလယ်ပိုင်း သို့ တက်လှမ်း ကာ ဓမ္မရုပ်တုအဆင့် မဟာသိုင်းသခင် အဖြစ် သို့ ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

သို့သော်... အစွန်းရောက် ယန်ချီစွမ်းအင် ကို ရှာဖွေ ရန် အတွက် သေသေချာချာ အစီအစဉ် ဆွဲရန် လိုအပ် လေသည်။ ချူးဟယ် သည် သာမန် လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ အဆင့်အတန်း မြင့်မား သူဖြစ်ရာ သူ့ကို မျှားခေါ် ရန်မှာ မလွယ်ကူ လှပေ။

ထို့နောက် ကျန်းချဲ့၏ အကြည့်များ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ ခြေအောက်တွင် ပြဿနာ အနည်းငယ် ရှိနေကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစား လိုက်ရလေသည်။

ချက်ချင်းပင် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်း လိုက်ရာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနက်ရောင် မြေကြီးများ အားလုံး လွင့်စင် ထွက်သွားပြီး... အဖြူရောင် အရိုး တစ်ချောင်း ပေါ်ထွက် လာလေသည်။ ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး လက်ဆန့်ကာ ထို အရိုး ကို တိုက်ရိုက်ပင် ဆွဲထုတ် လိုက်လေသည်။

လူတစ်ဝက်စာ ခန့် ရှည်လျားပြီး လူ့အရိုး နှင့် လုံးဝ မတူညီချေ။

၎င်း၏ အပေါ်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါး အရှိန်အဝါများပင် ကိန်းအောင်း နေသေးလေသည်။

'ဒါက... အဲ့ဒီ နဂါးမျိုးနွယ်စု အစွမ်းထက်သူကြီးရဲ့ နောက်ဆုံး ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ အရိုးများလား...'

ကျန်းချဲ့ ရင်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် တွေးတော နေမိလေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့လေသည်။

၎င်းမှာ ဤ စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေး သည် ထို မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စု အစွမ်းထက် သူကြီးက မိမိကိုယ်ကိုယ် စတေးကာ အသွင်ပြောင်း ထားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ သွေးသား နှင့် နဂါး အရိုး များကို အဟာရ အဖြစ် အသုံးပြုကာ နဂါး မျိုးနွယ်စု၏ သွေးမျိုးဆက် ကို သန့်စင် ပေးနိုင်သော စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေးကို ပျိုးထောင် ခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော်... သူ အနည်းငယ် စောရောက် လာခဲ့သဖြင့် ဤ ကျန်ရစ်နေသော အရိုး များမှာ စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေး၏ စုပ်ယူခြင်း ကို မခံရသေးခြင်း များလား...

ကျန်းချဲ့ သည် အမှန်တရား ကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိ သွားပြီ ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။ သို့သော် ဤသည်မှာ သူ့အတွက် ဆိုးရွားသော ကိစ္စ တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမူကား ပြီးပြည့်စုံသော စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေး သည် ယဇ်ပူဇော် ပစ္စည်း အဖြစ် အသုံးပြုရန် အပြည့်အဝ လုံလောက် နေပြီ ဖြစ်ပြီး ဤ နဂါး အရိုး မှာတော့ သူ၏ မမျှော်လင့်ထားသော အပို ဆုလာဘ် တစ်ခု ပင်ဖြစ်သည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် သေချာပေါက် အသုံးဝင် လာမည် ဖြစ်လေသည်။

"ကျန်းချဲ့... ခင်ဗျား..."

ယင်ချုံဟိုင်၏ မျက်နှာထား မှာ အလွန် ဆိုးရွား နေပြီး ချက်ချင်းပင် ရန်သူ အဖြစ် သတ်မှတ် လိုစိတ် များ ပေါ်ပေါက် လာခဲ့လေသည်။

သို့သော် ပြဿနာမှာ အခြေအနေ များကို သူ ထိန်းချုပ် နိုင်စွမ်း မရှိခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ခရမ်းရောင်နဂါး ဓမ္မမင်းကြီး ပေါ်ထွက် လာမည့် အချိန်သည်သာ နောက်ဆုံး အဆုံးအဖြတ် ပေးမည့် အချိန် ပင်ဖြစ်သည်။

"ဟင်..."

"စိတ်နှလုံး သွေးသစ္စာရဲ့ အဟန့်အတားကို ခင်ဗျား မကြောက်ဘူးလား..."

"ခင်ဗျားတောင် မကြောက်တာ... ကျုပ်က ဘာကြောက်စရာ ရှိလဲ..."

ကျန်းချဲ့က ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ပြောလိုက်လေသည်။ စိတ်နှလုံး သွေးသစ္စာ သည် သူတို့ အချင်းချင်း မတိုက်ခိုက် ရန် တားမြစ် ထားသော်လည်း ယခု အချိန်တွင် သူ တိုက်ခိုက် ခဲ့ပါသလား။

စကားပြန်ပြော နေရင်း ကျန်းချဲ့ သည် ဝိညာဉ် အာရုံဖြင့် ဘေးပတ်ဝန်းကျင် ကို အကဲခတ် နေပြီး ထို မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စု အစွမ်းထက် သူကြီး ချန်ထား ရစ်ခဲ့သော ရတနာ များကို ရှာဖွေ နေလေသည်။ သို့သော် ကျန်းချဲ့ ကို အလွန် စိတ်ပျက် စေသည်မှာ... ဤ နေရာတွင် အဖိုးတန်ဆုံး အရာများမှာ ထို စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေး နှင့် ရတနာဆေး စုပ်ယူ ခြင်း မခံရသေးသော နဂါး အရိုး သာ ဖြစ်ပုံရလေသည်။

ထိုအရာများ အပြင် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အနက်ရောင် မြေကွက် လေးသာ ကျန်ရှိ တော့လေသည်။

ကျန်းချဲ့ အချိန် အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ထို မြေကြီး များကိုပါ အကုန်လုံး ယူငင် လိုက်လေသည်။

စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေး ကို ပျိုးထောင် နိုင်စွမ်း ရှိသောကြောင့် ဤ မြေကြီး များ အတွင်း၌ လည်း နဂါး မျိုးနွယ်စု အစွမ်းထက် သူကြီး၏ သွေးသား များ ပါဝင် နေမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

"တော်ဝင်နန်းတော်ရဲ့ ကွမ်ကျွင်းနယ်စားနဲ့ တကယ်ကို ထိုက်တန်ပါပေတယ်... တကယ်ကို သတ္တိရှိတာပဲ... ဒါပေမဲ့ မင်းက တကယ်ကို ငယ်ရွယ်လွန်းသေးတယ်လေ..."

မလှမ်းမကမ်း ဆီမှ လေဟာနယ် တွင် အလင်းတန်း များ တလက်လက် တောက်ပ လာပြီး... ခရမ်းရောင် ဝတ်ရုံ ကို ဆင်မြန်းကာ ကျောက်စိမ်း သရဖူ ကို ဆောင်းထားသော ခန့်ညားလှသည့် ပုံရိပ် တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက် လာလေသည်။ ထိုအရာ နှင့်အတူ ထွက်ပေါ် လာသည်မှာ သူမ၏ အမှတ်အသား တစ်ခု ဖြစ်သော အက်ကွဲ ခြောက်ကပ် နေသည့် အသံကြီး ပင်ဖြစ်သည်။

ထိုသူမှာ ခရမ်းရောင်နဂါး ဓမ္မမင်းကြီး တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့ ပင်ဖြစ်သည်။

"လက်အောက်ငယ်သား ဓမ္မမင်းကြီးကို အရိုအသေ ပေးပါတယ်..."

ယင်ချုံဟိုင် ချက်ချင်းပင် ခါးညွှတ် အရိုအသေ ပေးလိုက်လေသည်။

ယင်ချုံဟိုင် ကို မျက်လုံးထောင့် မှ တစ်ချက် စွေကြည့် လိုက်ပြီးနောက် တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့က စကား နှစ်ခွန်း ကိုသာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်လေသည်။

"အသုံးမကျတဲ့ ကောင်..."

တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့၏ အမြင်တွင် ယင်ချုံဟိုင် သည် အသုံးမကျဆုံး သော အမှိုက် တစ်ကောင် ပင်ဖြစ်သည်။ ဤမျှလောက် ကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေး ကို အမိအရ မဆုပ်ကိုင် နိုင်ခဲ့ဘဲ ကျန်းချဲ့ကို အရင်ဆုံး စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေး ကို ယူငင် သွားခွင့် ပြုလိုက်သည် မဟုတ်ပါလော။ ထို့ကြောင့်ပင် သူမ အနေဖြင့် ချက်ချင်း ဝင်မတိုက်ရဲ ဘဲ ဖြစ်နေခဲ့ရလေသည်။ ကျန်းချဲ့ တစ်ယောက် အကြံအိုက်ပြီး သူမ သိုင်းသူတော်စင် ဖြစ်လာမည့် မျှော်လင့်ချက် များကို ဖျက်ဆီး ပစ်လိုက်မည် ကို အလွန် စိုးရိမ် နေခဲ့ရလေသည်။

တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့၏ ဆူပူ ကြိမ်းမောင်း မှုကို ခံရသော်ငြား ယင်ချုံဟိုင် သည် နည်းနည်းလေးမျှ ပြန်လည် မပြောဆိုရဲဘဲ အလျင်အမြန်ပင် ခေါင်းငုံ့ကာ တစ်ဖက်လူ၏ အပြစ်ပေး မှုကို စောင့်ဆိုင်း နေလေသည်။ သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင်တော့ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့် နေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

"ဓမ္မမင်းကြီး... ခင်ဗျားက ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းရဲ့ ခရမ်းရောင်နဂါး ဓမ္မမင်းကြီး တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့ ပဲလား..."

ကျန်းချဲ့က သူ၏ အရှေ့ရှိ လူကို အကဲခတ် ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများ ထဲတွင် တည်ကြည် လေးနက်သော အမူအရာ များ ပေါ်လွင် လာသည် နှင့်အတူ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့် သွားသော အမူအရာ ကိုပါ ဟန်ဆောင် ဖန်တီး လိုက်လေသည်။

တစ်ဖက်လူ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက် လာမှု အပေါ် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့် သွားသည့် အလား ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အမှန်တကယ်တော့ သူ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် သက်သာရာ ရသွားခဲ့လေသည်။

သူ၏ ခန့်မှန်းချက် များ လုံးဝ မှားယွင်းခြင်း မရှိချေ။ ယင်ချုံဟိုင်၏ နောက်ကွယ် တွင် ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း ရှိနေပြီး အရှေ့ပင်လယ် သို့ ရောက်ရှိ လာသူ မှာလည်း တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့ ပင်ဖြစ်သည်။ ကံကောင်း ထောက်မ စွာဖြင့် သူ ကြိုတင် ပြင်ဆင် ထားခဲ့လေသည်။

"ဟုတ်တယ် ငါကိုယ်တော်က တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့ပဲ... ဒီထောင်ချောက် ကလည်း ငါကိုယ်တော် ဖန်တီးထားတာ... ဒါပေမဲ့ မင်းအတွက် မဟုတ်ဘူး... စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေး အတွက် သက်သက်ပဲ... တကယ်လို့ မင်းသာ အဲ့ဒါကို ငါ့လက်ထဲ ထည့်ပေးမယ် ဆိုရင်... မင်းကို မသတ်တဲ့ အပြင် မြင့်မြတ်သော ဂိုဏ်းတော်ထဲ ဝင်ခွင့်ရအောင်ပါ ငါကိုယ်တော် လမ်းဖွင့်ပေးမယ်..."

တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့က အသံနိမ့်နိမ့် ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။

"ငါ့ကို သတ်မယ် ဟုတ်လား... ဟီးဟီး ဓမ္မမင်းကြီးက အရမ်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်လွန်းနေပြီ ထင်တယ်... ခင်ဗျားသာ လှုပ်ရှားရဲတယ် ဆိုရင်... ဒီ စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေး လည်း အဲ့ဒီ နေရာမှာတင် ပြာကျသွားလိမ့်မယ်..."

ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာထား ပုံမှန် အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားလေသည်။ ပြန်လည် ခြိမ်းခြောက် လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပြီး တစ်ချိန်တည်း မှာပင် ကျောက်ရှန်းကျစ် နှင့် ချီကျန်းနန် တို့ အတွက် အခွင့်အရေး ရှာဖွေ ပေးနေခြင်း လည်း ဖြစ်လေသည်။

"တကယ်လို့ မင်းသာ စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေးကို ဖျက်ဆီးရဲတယ် ဆိုရင်... မင်းရဲ့ အရွတ်တွေကို ဆွဲထုတ်ပြီး အရေခွံ ခွာပစ်မယ် ဝိညာဉ်ကို ဆွဲထုတ်ပြီး မီးရှို့မယ် မင်းကို သေချင်တာတောင် သေလို့ မရအောင် လုပ်ပစ်မယ်..."

တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့၏ မျက်နှာ မည်းမှောင် သွားလေသည်။

"စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေး ဆိုတာ အဲ့ဒီ နဂါးမျိုးနွယ်စု အစွမ်းထက်သူကြီးရဲ့ သွေးသား အဆီအနှစ်တွေနဲ့ ပျိုးထောင်ထားတာလေ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အလွယ်တကူ ဖျက်ဆီးလို့ ရမှာလဲ... သူနဲ့ စကား အများကြီး ပြောမနေပါနဲ့တော့... မင်းနဲ့ ငါနဲ့ နှစ်ယောက်ပေါင်းရင် သူ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေဖို့ အခွင့်အရေးတောင် ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

နောက်ထပ် အသံ တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေဟာနယ် အတွင်းမှ ပုံရိပ် နှစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ် လာလေသည်။

ထို လူ နှစ်ယောက်၏ ပေါ်ထွက် လာမှု ကတော့ ကျန်းချဲ့ကို တကယ်ကို အံ့အားသင့် သွားစေခဲ့လေသည်။ အကြောင်းမူကား ထို နှစ်ယောက် စလုံးမှာ သူ သိကျွမ်း သော သူများ ဖြစ်နေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

တစ်ယောက်မှာ ကောင်းကင်လင်းယုန် ဓမ္မမင်းကြီး နန်ကုန်းကျီ ဖြစ်ပြီး နောက် တစ်ယောက်မှာ သူ၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်သော သူတော်စင် ချူးဟယ် ပင်ဖြစ်သည်။

'သူတို့ ဘာဖြစ်လို့ ဒီနေရာကို ရုတ်တရက် ရောက်လာရတာလဲ...'

'ငါ့ကို လာသတ်ဖို့ သက်သက်ပဲလား...'

'ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းက အရမ်းကို သတိကြီးလွန်းနေပါလား...'

တစ်ခဏ အတွင်းမှာပင် ကျန်းချဲ့၏ ခေါင်းထဲတွင် အတွေးပေါင်းစုံ ဖြတ်ပြေး သွားလေသည်။

"ကျန်းချဲ့ ငါ ဒီနေရာကို ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မင်း လုံးဝ မတွေးမိခဲ့ဘူး မဟုတ်လား... ဘယ်လိုလဲ အံ့ဩဝမ်းသာ သွားလား…”