အခန်း ၃၉၈

အခန်း (၃၉၈) ချူးဟယ်ကို အပြတ်အသတ် ဖိနှိပ်ခြင်း... နောက်ကွယ်မှ အကွက်ဆင်သူ

"ကျန်းချဲ့... ငါ ဒီနေရာကို ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ မင်း လုံးဝ ထင်မထားဘူး မဟုတ်လား... ဘယ်လိုလဲ... တော်တော်လေး အံ့ဩဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသလား..."

ချူးဟယ်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်ကာ ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာထက်တွင် အလွန်တရာ ကျေနပ်အားရနေသော အပြုံးများက အပြည့်အဝ နေရာယူထားလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းချဲ့၏ မျက်နှာပေါ်မှ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် အံ့အားသင့်နေသည့် အမူအရာကို သူ အလွန်အမင်း မြင်တွေ့ချင်နေမိသည်။ ထိုအရာက သူ့ကို ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပျော်ရွှင်ကြည်နူးမှုကို ပေးစွမ်းနိုင်မည် ဖြစ်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ အံ့ဩဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသလား... တကယ်ကို အံ့ဩဝမ်းသာ ဖြစ်သွားခဲ့ရပေတကား။

ချူးဟယ်ကို မည်သို့ မျှားခေါ်ရမည်နည်းဟု သူ ခုလေးတင် တွေးတောနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်တော့ တစ်ဖက်လူက သူ၏ မျက်စိရှေ့မှောက်သို့ အထင်းသား ရောက်ရှိလာခဲ့ချေပြီ။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မအံ့ဩ မပျော်ရွှင်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

"ကျုပ်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အတွက် ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်းက ဒီလောက်တောင် သတိကြီးလွန်း လိမ့်မယ်လို့ တကယ်ကို ထင်မထားခဲ့ဘူး... ရှန်ရှန်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း မဟာသိုင်းသခင် နှစ်ယောက် တောင်မှ ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ ထွက်လာခဲ့ကြတာပါလား..."

ကျန်းချဲ့၏ ရင်ထဲတွင် အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားခဲ့သော်ငြား အပြင်ပန်းတွင်တော့ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည့် အမူအရာကိုသာ ဟန်ဆောင်ပြသထားလိုက်လေသည်။ အကြောင်းရင်းမှာတော့... ချူးဟယ်ကို အရင်ဆုံး စတင်လှုပ်ရှားလာစေရန် အတွက် သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

"မင်းရဲ့ ကိုယ်ပေါ်မှာ ကံကြမ္မာ အထောက်အပံ့တွေ ရှိနေတယ်... ဘေးအန္တရာယ် တွေနဲ့ ကြုံတွေ့ရင်တောင် ကံကောင်းခြင်း တွေ အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်... မဟာသိုင်းသခင် တစ်ယောက်တည်း နဲ့ ဆိုရင် မင်းကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ဆိုတာ အရမ်းကို ခက်ခဲလွန်းတယ်..."

ဤသည်မှာ နန်ကုန်းကျီ ၏ အတွေးပင် ဖြစ်လေသည်။ သာမန်လူများကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် မဟာသိုင်းသခင် တစ်ပါး လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် အပြည့်အဝ လုံလောက်ပေသည်။ သို့သော် ကျန်းချဲ့မှာ သာမန်လူ လုံးဝ မဟုတ်ချေ။

သူ၏ ခန့်မှန်းချက် အရဆိုလျှင် ဤလူငယ်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ မျက်နှာသာပေးခြင်းကို ခံထားရသူ တစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူ၏ ဆုတ်ပေါက်များ အားလုံးကို အသေပိတ်ဆို့မထားပါက သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပေသည်။

"ကျန်းချဲ့... မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်က ငါပဲ..."

ချူးဟယ်က ရုတ်တရက် အသံထွက်လာခဲ့ပြီး ဓမ္မမင်းကြီး နှစ်ပါးကို သတိပေးလိုက်လေသည်။ ဤတိုက်ပွဲ၏ အစစ်အမှန် ဇာတ်လိုက်မှာ သူသာလျှင် ဖြစ်ပြီး ကျန်းချဲ့ကို အနိုင်ယူကာ သူ၏ အရှက်တကွဲ ဖြစ်ခဲ့ရမှုများကို ဆေးကြောရမည် ဖြစ်လေသည်။

တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားလေသည်။ သူမသည် အချိန်များကို အလဟဿ မဖြုန်းတီးလိုတော့ဘဲ ကျန်းချဲ့ကို အမြန်ဆုံး သတ်ဖြတ်ကာ စစ်မှန်သော နဂါးရတနာဆေးကိုသာ ရယူလိုလေသည်။ လူငယ်မျိုးဆက်များ၏ သေရေးရှင်ရေး တိုက်ပွဲ ဆိုသည်များကို သူမ နည်းနည်းလေးမျှ စိတ်မဝင်စားချေ။

"မင်ယွဲ့... ဒီ တိုက်ပွဲက ချူးဟယ် ရဲ့ သိုင်းတာအို နှလုံးသား နဲ့ တိုက်ရိုက် ပတ်သက်နေတယ်... တကယ်လို့ ကျန်းချဲ့ ကိုသာ သူ အနိုင်မယူနိုင်ဘူး ဆိုရင် သူ့ရင်ထဲမှာ စိတ်နှလုံး မိစ္ဆာ တွေ ဝင်ရောက် လာလိမ့်မယ်... သူ့ကို အခွင့်အရေး တစ်ခုလောက် ပေးလိုက်ပါ... စိတ်ချပါ ဒီ တိုက်ပွဲ မှာ နိုင်သည် ဖြစ်စေ ရှုံးသည် ဖြစ်စေ... ကျန်းချဲ့ ထွက်ပြေး လွတ်မြောက် သွားဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မျှော်လင့်ချက် မရှိပါဘူး..."

မည်သို့ပင်ဆိုစေ နန်ကုန်းကျီ သည် ချူးဟယ်ကို အခွင့်အရေး တစ်ခုပေးမည်ဟု ကတိပြုထားခဲ့လေသည်။ ယခုအခါ အချိန်အခါနှင့် နေရာဒေသ အားလုံးက သူတို့ဘက်တွင် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ ဤမျှလောက်အထိ အလွန်အမင်း သတိကြီးနေရန် မလိုအပ်တော့ချေ။ ရုတ်တရက်ကြီး အစွမ်းထက်သူ တစ်ယောက်ယောက်က ပေါ်ထွက်လာပြီး ဝင်ရောက် နှောင့်ယှက်လိမ့်မည် မဟုတ်ပါလော။

"ဟွန့်..."

တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့ က ခပ်ဟဟ နှာမှုတ်လိုက်လေသည်။ သူမ သဘောမတူသော်ငြား နန်ကုန်းကျီ ကဲ့သို့သော ဓမ္မမင်းကြီး တစ်ပါး၏ မျက်နှာကို ထောက်ထား၍ ငြင်းဆန်ရန် ခက်ခဲနေသဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာပင် လက်ခံလိုက်ရလေသည်။

"ကျန်းချဲ့... ငါတို့ ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း က အင်အားကြီး တာကို အခွင့်ကောင်း ယူပြီး အနိုင်ကျင့် တတ်တဲ့ သူတွေ မဟုတ်ဘူး... မင်းကို မျက်နှာချင်းဆိုင် တိုက်ခိုက် ဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ်... ဒီ တိုက်ပွဲ မှာ မင်းသာ ချူးဟယ် ကို အနိုင်ယူ နိုင်မယ် ဆိုရင် မင်းရဲ့ အသက်ကို ငါတို့ ချမ်းသာ ပေးမယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းသာ မနိုင်ဘူး ဆိုရင်တော့ စစ်မှန်တဲ့ နဂါးရတနာဆေး ကို ထုတ်ပေးရမယ်... သဘောတူ လား..."

"ဒါက..."

ကျန်းချဲ့၏ မျက်ဝန်းများ တလက်လက် လှုပ်ရှားသွားပြီး အလွန်အမင်း ဆုံးဖြတ်ရခက်နေသည့် အမူအရာကို ဖန်တီးပြလိုက်လေသည်။ ဆယ်စက္ကန့်ကျော်ခန့် တွန့်ဆုတ်နေပြီးနောက်မှသာ တစ်ဖက်လူကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။

"ကောင်းပြီ... ကျုပ် လက်ခံတယ်..."

"အရင် တစ်ခေါက် သိုင်းလျှို့ဝှက်နယ်မြေ တိုက်ပွဲ တုန်းက မင်းရဲ့ လက်အောက် မှာ ငါ ရှုံးနိမ့် ခဲ့ရတာကို ကြီးမားတဲ့ အရှက်တကွဲ အကျိုးနည်း ဖြစ်မှု ကြီး အဖြစ် သတ်မှတ် ခဲ့တယ်... ပြန်ရောက် တဲ့ အခါ ငါ့ရဲ့ နေမင်းကိုးစင်း သူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ် ရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ် တွေ အားလုံးကို အပြည့်အဝ နှိုးဆွ လိုက်ပြီ... အခု အချိန် မှာ ငါက အရင်က ငါ မဟုတ်တော့ ဘူးကွ..."

ချူးဟယ်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လာလေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို နတ်ဘုရား ချပ်ဝတ်တန်ဆာ က ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အလွန်တရာ မျက်စိကျိန်းစပ်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် တောက်ပနေလေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါများကလည်း လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိဘဲ အရပ်လေးမျက်နှာသို့ အဟုန်ပြင်းစွာ လွင့်စင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

"ဟုတ်လား... တကယ်ကို အထင်ကြီး လေးစား လောက်စရာ ပါပဲလား..."

ကျန်းချဲ့က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ချူးဟယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။ ကျန်းချဲ့၏ ဂရုမစိုက်သော ဟန်ပန်ကို သူ ကောင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး ချင်းထျန်းမိစ္ဆာဂိုဏ်း၏ သူတော်စင် တစ်ယောက်ဖြစ်သော သူ့ကို လုံးဝ အထင်သေးနေသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး ဆက်ပြောလိုက်လေသည်။

"မင်း က မင်းရဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း တဲ့ ပါရမီ နဲ့ ထူးချွန် တဲ့ အရည်အချင်း တွေ အပေါ် မှာ အလွန်အမင်း ဂုဏ်ယူ ဝင့်ကြွား နေတယ် ဆိုတာ ငါ သိတယ်... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒါက သာမန် လူတွေ အတွက် သက်သက် ပဲ... ငါ့ အရှေ့ မှာတော့ မင်း က ဒီလိုမျိုး မာနထောင်လွှား ခွင့် လုံးဝ မရှိဘူး... မင်း ရွှေအမြုတေ ကို ချိုးဖျက် ပြီး ယွမ်ယင်း ကို ဖန်တီး တဲ့ အချိန် တုန်းက... ကောင်းကင် နဲ့ မြေကြီး ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဖြစ်စဉ် နှစ်ခု ပဲ ပေါ်ထွက် ခဲ့တယ် ဆိုတာကို ငါ သိတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ ယွမ်ယင်း အဖြစ် ကို ပြောင်းလဲ တဲ့ အချိန် တုန်းက... ဘယ်နှခု တောင် ပေါ်ထွက် ခဲ့လဲ ဆိုတာကို မင်း သိလား..."

လူဆိုသည်မှာ မိမိတွင် မရှိသော အရာကို ပို၍ ဂရုစိုက်တတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလော။ လက်ရှိ အချိန်တွင် သူ ကျန်းချဲ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သူ၏ ယွမ်ယင်း ဖန်တီးမှု ဖြစ်စဉ်သည် ကျန်းချဲ့ထက် အနည်းငယ် ပိုများနေခြင်း ပင်ဖြစ်သည်ဟု ချူးဟယ် တွေးတောထားလေသည်။ ထို အနည်းငယ်သော အသာစီးရမှု လေးကပင် ကျန်းချဲ့ အပေါ် အနိုင်ယူနိုင်မည် ဆိုသော ယုံကြည်ချက်ကို ပြန်လည် တည်ဆောက်ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။

"ဘယ်နှခု လဲ..."

ကျန်းချဲ့က အလွန်အမင်း အလိုက်တသိဖြင့် ပြန်မေးလိုက်လေသည်။

"သုံးခု..."

ချူးဟယ်က ခပ်ဟဟ နှာမှုတ်လိုက်လေသည်။

"ဘာ... သုံးခု တောင် ပေါ်ခဲ့တာလား..."

ဤတစ်ကြိမ်တွင်တော့ ကျန်းချဲ့ ဟန်ဆောင်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ တကယ်ကို အံ့အားသင့် သွားခဲ့ရလေသည်။

'ချူးဟယ် ကဲ့သို့သော အဆင့်အတန်းမျိုးက ယွမ်ယင်း ဖန်တီးချိန်တွင် ထူးခြားသော ဖြစ်စဉ် သုံးခုတောင် ပေါ်ထွက်ခဲ့သည် ဟုတ်လား... ယခင်က ဒီလူကို တကယ်ပဲ အထင်သေးမိခဲ့တာများလား... ဒီလူရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်က တကယ်ပဲ သူ့ထက် နည်းနည်းလေးသာ နိမ့်ကျနေခဲ့တာများလား...'

"ဟုတ်တယ်..."

ချူးဟယ်က လက်နောက်ပစ်ကာ မတ်မတ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ယခင်က မာနထောင်လွှားမှု များကို ပြန်လည် ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။

"တော်ပြီ... စတင် တိုက်ခိုက် ကြတော့..."

နန်ကုန်းကျီ သည် ဆက်လက် ကြည့်ရှုနေရန် စိတ်မရှည်တော့သဖြင့် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားရန် တိုက်တွန်းလိုက်လေသည်။

"ကျန်းချဲ့... ဒီနေ့ တိုက်ပွဲ မှာ ငါ့ရဲ့ အရင် က အရှက်တကွဲ ဖြစ်ခဲ့ ရမှု တွေကို သေချာပေါက် ပြန်လည် ဆေးကြော ပစ်မယ်..."

ချူးဟယ်က ကျယ်လောင်စွာ ဟစ်အော်လိုက်ပြီး အချိန်ကို ထပ်မံ နှောင့်နှေးခြင်း မပြုတော့ချေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးမှ အလွန် ပူပြင်း တောက်ပသော အလင်းတန်းများ လွင့်စင် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ကောင်းကင်ယံရှိ နေမင်းကြီး အလား ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယင်ချီစွမ်းအင် များကို အပြည့်အဝ ရှင်းလင်း ဖယ်ရှား ပစ်လိုက်လေသည်။

သူ၏ လက်ထဲတွင်လည်း နတ်လှံတံ တစ်လက် ပေါ်ထွက်လာခဲ့လေသည်။ ထိုအရာမှာ ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ထံမှ သူ အသစ် ပြန်လည် တောင်းခံထားသော နတ်လှံတံ တစ်လက် ဖြစ်ပြီး အလွန် ထက်မြက်လှသော အရှိန်အဝါ များကို ထုတ်လွှတ်နေလေသည်။ သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် လည်း ဧရာမ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင် ကြီး တစ်ခုက ဝေဝါးစွာ ပေါ်ထွက် လာခဲ့လေသည်။

အပြင်ပန်းတွင် ချူးဟယ်က ကျန်းချဲ့ကို အထင်သေးနေသယောင် ရှိသော်ငြား အမှန်တကယ်တော့ သူ မာနထောင်လွှားနေခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဤနည်းလမ်းဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ ယုံကြည်မှုကို ရိုက်ချိုးကာ သူ၏ အရှိန်အဝါကို မြှင့်တင်လိုခြင်း သက်သက်သာ ဖြစ်လေသည်။

လက်တွေ့တွင်တော့ သူသည် ကျန်းချဲ့ကို မည်သည့်အခါကမျှ အထင်သေးခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ အကြောင်းမူကား မည်သို့ပင်ဆိုစေ ကျန်းချဲ့က သူ့ကို အနိုင်ယူခဲ့ဖူးသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ စတင် လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

လှံတစ်ချက် ထိုးသွင်းလိုက်သည်နှင့် ချူးဟယ်သည် ကောင်းကင် ပြိုကျလာမတတ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆင်းသက်လာခဲ့လေသည်။ လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး လှုပ်ခတ်သွားပြီး မူလစွမ်းအင်များလည်း အကြီးအကျယ် တုန်ခါသွားရလေသည်။

"မဆိုးဘူး..."

ချူးဟယ် ထုတ်ဖော်လိုက်သော အရှိန်အဝါကို ကြည့်ရင်း နန်ကုန်းကျီ က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ ဤ စွမ်းအား အပေါ် သူ အတော်လေး အသိအမှတ်ပြု လက်ခံထားလေသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ မဟုတ်ပါက ချူးဟယ် နှင့် ကျန်းချဲ့ တို့၏ တိုက်ပွဲကို သူ သဘောတူခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ချေ။

"ကောင်းတယ် လာစမ်း..."

ကျန်းချဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လွင်လာလေသည်။

သူက ချူးဟယ် လှုပ်ရှားလာမည်ကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ပေ။ တစ်ဖက်လူများ အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်လာမည်ကိုသာ အလွန် စိုးရိမ်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။ ထိုသို့သာ ဖြစ်လာပါက အကယ်၍ အမှားအယွင်း တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်သွားလျှင် ချူးဟယ် ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ အစွန်းရောက် ယန်ချီစွမ်းအင် များကို ဆွဲထုတ်ရန် အလွန် ခက်ခဲသွားမည် ဖြစ်လေသည်။ ယခုအခါ တစ်ဖက်လူ စတင် လှုပ်ရှားလာပြီ ဖြစ်ရာ မည်သည့် အရာကိုမျှ ထပ်မံ ဖုံးကွယ်ထားရန် မလိုအပ်တော့ချေ။

ချက်ချင်းပင် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တက်လိုက်ရာ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နဂါး အရှိန်အဝါများ လိမ့်တက် ထွက်ပေါ်လာလေသည်။ ဧရာမ အစစ်အမှန် နဂါး ဓမ္မရုပ်တု ပုံရိပ်ယောင်ကြီး တစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ ထို့အပြင် ဤနေရာသည် စစ်မှန်သော နဂါး လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖြစ်နေသောကြောင့်များလား မသိပေ။ ဓမ္မရုပ်တု ၏ စွမ်းအားများက ယခင်ကထက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလာကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်လေသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ပေတစ်သောင်း ပတ်လည် အတွင်းရှိ လေဟာနယ် တစ်ခုလုံး ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး အဆုံးအစမရှိသော မီးပင်လယ်ကြီး အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ ကျန်းချဲ့က လက်ထဲတွင် ဟွမ်ကူနတ်လှံတံ ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ခေါင်းပေါ်တွင် တောင်တန်းဖိနှိပ်ခြင်း နတ်ကြေးဒယ်အိုးကြီး ကို ဆောင်းထားလျက် တိုက်ရိုက်ပင် ဝင်ရောက် သတ်ဖြတ်လိုက်လေသည်။

ဤတစ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုတွင် ကျန်းချဲ့သည် ယခင်က နဂါးမွေးမြူရေးကန် တွင် အသုံးပြုခဲ့သော စွမ်းအားများထက် ပိုမို ကြီးမားသော အားအင်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။ နတ်လက်နက်၊ ထူးခြားသော ရတနာ၊ အစစ်အမှန် နဂါး ဓမ္မရုပ်တု ပုံရိပ်ယောင်၊ ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက်၊ ကောင်းကင်နှင့်လူသား တစ်သားတည်းဖြစ်တည်ခြင်း။ သူ၏ စွမ်းအားများ အားလုံးကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ ထုတ်ဖော်လိုက်သော စွမ်းအားများမှာ တကယ်ကို ပြိုင်ဘက်ကင်း လှပေသည်။

ထိုအရာများ အားလုံးကို အနက်ရှိုင်းဆုံး ခံစားလိုက်ရသူမှာ ချူးဟယ် ပင်ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ မိစ္ဆာမီးတောက်များ၏ လွှမ်းခြုံခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်လာလေသည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများပင် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လေပြီ။

'ဘယ်လိုလုပ်ပြီး... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက် နေရတာလဲ...'

သူ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ချေ။ အစစ်အမှန် နဂါး ဓမ္မရုပ်တုကြီးက သူ၏ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်ကြီး အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရစ်ပတ်သွားလေသည်။ ထိပ်တိုက် ရင်ဆိုင်မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အားအင်များက မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ပုံရိပ်ယောင်ကြီးကို အပြတ်အသတ် ချေမှုန်း ပစ်လိုက်လေသည်။

ကျန်းချဲ့ ကတော့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများ၊ မိစ္ဆာမီးတောက်များ၏ စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ နတ်လှံတံကို အားကုန် လွှဲယမ်း ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

"သေစမ်း..."

ယခုအချိန်တွင် ချူးဟယ် သည် တိုက်ပွဲ စတင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆုတ်ခွာလိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ချေပြီ။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချူးဟယ် သည် သူ့အတွက် မည်သည့် ဆုတ်ပေါက်မျှ မရှိတော့ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိသွားလေသည်။ အသက်ရှင်လိုပါက ပထမဆုံး အနေဖြင့် ကျန်းချဲ့၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံကာကွယ်ရမည် ဖြစ်ပြီး ထို့နောက်မှ ဓမ္မမင်းကြီး နှစ်ပါးကို အကူအညီ တောင်းကာ ကျန်းချဲ့ကို ဖိနှိပ်ရမည် ဖြစ်လေသည်။ ကျန်းချဲ့၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ကြောက်မက်ဖွယ် ဖိအားကြီးကို သူ အပြည့်အဝ ခံစားလိုက်ရပြီး တစ်ဖက်လူ၏ ပြိုင်ဘက် လုံးဝ မဟုတ်ကြောင်း မိမိကိုယ်ကိုယ် ကောင်းစွာ သိရှိသွားလေသည်။

"ဂျိန်း..."

ကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲသံကြီးက လေဟာနယ် တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေလေသည်။ ကျန်းချဲ့ ၏ နတ်လှံတံ ရိုက်ချက် အောက်တွင် မူလစွမ်းအင်များ အကြီးအကျယ် လှုပ်ခတ်သွားပြီး ချူးဟယ် တစ်ယောက် သွေးများ အန်ထွက်သွားကာ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေလေသည်။ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင်... သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြီး လုံးဝ ထိန်းချုပ်၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်လေသည်။

လက်ထဲရှိ နတ်လှံတံမှာလည်း လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားကြီး တစ်ခု၏ ချုပ်နှောင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အရှေ့ဘက်သို့ မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိလေသည်။ ကျန်းချဲ့ က မီးပင်လယ် အတွင်းမှ အလင်းတန်း တစ်ခု အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"သေစမ်း..."

ချူးဟယ် သည် ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး လုံးဝ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ နေမင်းကိုးစင်း သူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ် ၏ မူလ ပင်မ စွမ်းအားများကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အားအင်များ လိမ့်တက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ညာဘက် လက်မောင်းပေါ်သို့ စုစည်းကာ အားကုန် လွှဲယမ်း ထိုးချလိုက်လေသည်။

ဤ လက်သီးချက်က ကျန်းချဲ့ ၏ နတ်လှံတံ အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားလေသည်။ စွမ်းအင် လှိုင်းဂယက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြီးမားလှသော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ထို့နောက် ကျန်းချဲ့ သည် မုန်တိုင်း ဆင်သကဲ့သို့ သူ၏ စွမ်းအားများ အားလုံးကို အဆက်မပြတ် ရွာချလိုက်လေသည်။ တိုက်ခိုက်မှု တိုင်းတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားများ ပါဝင်နေပြီး သူ၏ အားအင်များကို အလွန်အမင်း မြင့်တက်လာစေလေသည်။

"ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း..."

ချူးဟယ် သည် ကျန်းချဲ့ ၏ လက်သီး သုံးချက်ကို အတင်းအဓမ္မ ခုခံလိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကြီး ပျက်စီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားရလေသည်။ သွေးများ အဆက်မပြတ် ပန်းထွက်လာပြီး ရင်ဘတ် ပေါ်တွင်လည်း ဧရာမ တွင်းပေါက်ကြီး များ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ ကျန်းချဲ့ ၏ လက်သီးချက် များကြောင့် ရင်ဘတ် တစ်ခုလုံး ချိုင့်ဝင်သွားသည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

"အား..."

ချူးဟယ် သည် လုံးဝ မကျေချမ်းနိုင်ဘဲ လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ သူ၏ သူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ် ၏ မူလ ပင်မ စွမ်းအားများ အားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး အမြင့်ဆုံး အခြေအနေ သို့ ရောက်ရှိအောင် ကြိုးပမ်းလိုက်လေသည်။

သို့သော် ဤအတွေးလေး ပေါ်လာပြီး လက်တွေ့ အကောင်အထည် မဖော်နိုင်မီမှာပင် ကျန်းချဲ့ က တိုက်ရိုက် ကြားဖြတ် တားဆီးလိုက်လေသည်။ နတ်လှံတံ က သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖောက်ထွင်း သွားပြီး လေဟာနယ် ထက်တွင် သီတန်းလျက်သား ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။

သို့တိုင်အောင် ချူးဟယ် သည် လုံးဝ အရှုံးမပေးသေးဘဲ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားနေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ယင်ယန် မိစ္ဆာမီးတောက်များက သူ့ဆီသို့ ရူးသွပ်စွာ စုရုံးလာပြီး သံကြိုးစာချွန် များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူ့ကို လေဟာနယ် ထက်တွင် အသေ ချုပ်နှောင် လိုက်ပြီး လှုပ်ရှားရန်ပင် အလွန် ခက်ခဲသွားစေခဲ့လေသည်။

"ဒါ... လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက် နေရတာလဲ..."

ချူးဟယ် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရုန်းကန်နေရသည့် အမူအရာများ ပေါ်လွင်နေပြီး လုံးဝ မကျေမချမ်း ဖြစ်နေလေသည်။

သူ အချိန် အကြာကြီး ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော်ငြား ကျန်းချဲ့ ၏ အရှေ့တွင် ဤမျှလောက် အလွယ်တကူ ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည် ဟု လုံးဝ မယုံကြည်နိုင်ချေ။ ကျန်းချဲ့ လှုပ်ရှားလိုက်သည် နှင့် သူ့ကို အပြတ်အသတ် ဖိနှိပ် ချေမှုန်း ပစ်လိုက်သည် မဟုတ်ပါလော။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့... ငါက မူလ ကတည်းက အစွမ်းထက် နေလို့ပဲလေ..."

ကျန်းချဲ့ ၏ အေးစက်စက် အကြည့်များက ချူးဟယ် ၏ အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး တစ်ဖက်လူကို လုံးဝ အရေးမစိုက်သည့်အလား ပင်ဖြစ်သည်။

"မင်း... မင်း..."

ချူးဟယ် မှာ စကားပင် ဆက်မပြောနိုင်တော့ချေ။

ယခင်က သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်များ အားလုံးမှာ လူပြက် တစ်ယောက် အလား ဖြစ်နေကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရလေသည်။ အရှက်တကွဲ ဖြစ်ခဲ့ရမှုများကို ဆေးကြောပြီး ကျန်းချဲ့ကို အနိုင်ယူမည်ဟု ကျယ်လောင်စွာ ကြွေးကြော်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ် ကကော ဘာဖြစ်သွားသနည်း။ ကျန်းချဲ့ ၏ လက်အောက်တွင် ဆယ်စက္ကန့် တောင် မတောင့်ခံနိုင်ခဲ့ချေ။

အမှန်တကယ်တော့ ကျန်းချဲ့ သည် ချူးဟယ် ကို မည်သည့်အခါကမျှ အရေးတယူ လုပ်ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။ ပထမဆုံး အကြိမ် တွေ့ဆုံခဲ့စဉ်က တစ်ဖက်လူမှာ သူနှင့် အချိန်အကြာကြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိခဲ့ပြီး သူကိုယ်တိုင်လည်း အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးပြီးမှသာ အနိုင်ယူနိုင်ခဲ့လေသည်။ သို့သော် ယခုအခါတွင်တော့... တစ်ဖက်လူမှာ သူ၏ လက်တစ်ချက် လွှဲယမ်းမှုကိုပင် မခံနိုင်တော့ချေ။ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် တွေ့ဆုံချိန်တွင်တော့ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်က ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်နေရသည့်အလား ကွာခြားလွန်း သွားခဲ့ချေပြီ။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မိစ္ဆာမီးတောက်များ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် ကျန်းချဲ့ က ချူးဟယ် ကို နတ်လှံတံဖြင့် ထိုးဖောက် ချိတ်ဆွဲထားသော မြင်ကွင်းမှာ တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့ နှင့် နန်ကုန်းကျီ တို့၏ မျက်စိရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေလေသည်။ ဒါ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...

တိုက်ပွဲ စတင်သည်မှ ယခုအချိန်အထိ စက္ကန့် အနည်းငယ်မျှသာ ကြာမြင့်သေးလေသည်။ အနိုင်အရှုံး က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် မြန်မြန် ပေါ်ထွက်သွားရတာလဲ။

သူတို့၏ အမြင်တွင် ကျန်းချဲ့ နှင့် ချူးဟယ် တို့၏ တိုက်ပွဲမှာ သေချာပေါက် အချိန်အကြာကြီး ကြာမြင့်မည်ဟု တွေးတောထားခဲ့ကြလေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူတို့ နှစ်ယောက်စလုံးမှာ အင်အား တူညီသော ပြိုင်ဘက်များ မဟုတ်ပါလော။ ထို့အပြင် ချူးဟယ် က သူတော်စင် ခန္ဓာကိုယ် ၏ မူလ ပင်မ စွမ်းအားများကို အပြည့်အဝ နှိုးဆွထားသဖြင့် ပို၍ပင် အစွမ်းထက်နေသင့်သည် မဟုတ်ပါလော။

ဤကဲ့သို့သော တွေးတော တွက်ချက်မှုများ ရှိနေသောကြောင့်သာ ချူးဟယ် ကို ထွက်တိုက်ရန် ခွင့်ပြုပေးခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရလဒ် ကကော ဘာဖြစ်သွားသနည်း။ ချူးဟယ် ရှုံးနိမ့်သွားရုံသာမက ဤမျှလောက် အချိန်တို အတွင်းမှာပင် အပြတ်အသတ် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့လေသည်။

ယခုအချိန်မှသာ သူတို့ သတိဝင်လာခဲ့ကြသော်ငြား အနည်းငယ် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လေသည်။ မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရုံသာမက ကြီးမားလှသော ဒေါသများလည်း ပေါက်ဖွား လာခဲ့ရလေသည်။ ချူးဟယ် ၏ ယခင်က မာနတကြီး ပြောဆိုခဲ့သော စကားများမှာ သူတို့၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ် နေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။ မင်းမှာ ဒီလောက်လေးပဲ စွမ်းရည် ရှိတာကို... အဲ့ဒီလောက် အထိ မာနကြီး ရဲတယ် ပေါ့လေ...

"ကျန်းချဲ့... မင်း... ချူးဟယ် ကို လွှတ်ပေးလိုက်... မင်း ကို အသက် ချမ်းသာ ပေးမယ်..."

နန်ကုန်းကျီ က အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောလိုက်လေသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ချူးဟယ် အပေါ် အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်နေပြီး ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးမှာ သူတော်စင် နေရာတွင် ဆက်လက် ရပ်တည်ရန် မသင့်တော်တော့ကြောင်း တွေးတောမိသော်ငြား... မည်သို့ပင်ဆိုစေ ချူးဟယ် သည် သူတော်စင် တစ်ယောက် ပင်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ၏ နောက်ဆုံး တပည့် လည်း ဖြစ်လေသည်။ သူတို့ အနေဖြင့် မျက်ကွယ်ပြုထား၍ လုံးဝ မရနိုင်ချေ။ မည်သို့ပင် ဖြစ်စေကာမူ ချူးဟယ် ၏ အသက်ကို အရင်ဆုံး ကယ်တင်ရမည် ဖြစ်လေသည်။

"ချူးဟယ် နဲ့ စစ်မှန်တဲ့ နဂါးရတနာဆေး ကို ထုတ်ပေး လိုက်... ငါတို့ နှစ်ယောက် စလုံး မင်းကို ဘေးကင်းကင်း နဲ့ ထွက်သွား ခွင့်ပြုမယ် လို့ သစ္စာ ဆိုပေးမယ်..."

တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့ ကလည်း နောက်ဆုံးတွင် စကားဆိုလာခဲ့လေသည်။ သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ နဂါးဟိန်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး တွင်ပင် အလျှော့ပေးလိုက်ရလေသည်။

"ငါ့ကို ထွက်သွား ခွင့်ပြုမယ် ဟုတ်လား..."

ကျန်းချဲ့ ရယ်မောလိုက်လေသည်။ ဓမ္မမင်းကြီး နှစ်ပါး၏ အလွန် လေးနက်နေသော အမူအရာကို ကြည့်ရင်း တကယ်ကို သဘောကျစွာ ရယ်မောလိုက်ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ သူ့တွင် နည်းနည်းလေးမျှ ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘူး ဟု သူတို့ တကယ်ကြီး ထင်နေကြတာလား...

"ငါ့ကို လွှတ်ပေး လိုက်... မင်း အသက်ရှင် လို့ ရမယ်... မဟုတ်ရင် ငါတို့ နှစ်ယောက် စလုံး အတူတူ သေရ လိမ့်မယ်..."

ကျန်းချဲ့ ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးကို ကြည့်ရင်း ချူးဟယ် ၏ ရင်ထဲတွင် မကောင်းသော နိမိတ်များ ပေါ်ထွက်လာလေသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်တော့ သူ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုကိုသာ ဆက်လက် ပြုလုပ်လိုက်လေသည်။

"မင်း က ငါနဲ့ အတူတူ သေရ လောက်တဲ့ အထိ တန်တန် လို့လား..."

ကျန်းချဲ့ က သူ့ကို တစ်ချက် စွေကြည့်လိုက်လေသည်။ နောက်တစ်ခဏ တွင်တော့ လက်ဖဝါး တစ်ဖက်က ချူးဟယ် ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်း သွားပြီး အတွင်းပိုင်း အထိ ထိုးသွင်းလိုက်လေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ယဇ်ပူဇော် ကျောက်တိုင် ကို အလျင်အမြန် ဖွင့်လှစ်လိုက်လေသည်။ ချူးဟယ် ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ တောက်ပသော အလင်းတန်းများ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်းချဲ့ ဆီသို့ စုရုံးလာကာ သူ၏ လက်ဖဝါး အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

"သေစမ်း... မင်း... မင်း ဘာတွေ လုပ်နေ တာလဲ..."

ချူးဟယ် အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားလေသည်။ ယခုအခါ သူ၏ မူလ ပင်မ စွမ်းအားများမှာ သူ့ကိုယ်ပိုင် ထိန်းချုပ်မှု အောက်တွင် မရှိတော့ဘဲ ရေကာတာ ကျိုးပေါက်သွားသည့်အလား စွမ်းအားများ အားလုံး ကျန်းချဲ့ ဆီသို့ စီးဆင်း သွားနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေသည်။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားမည် ဆိုပါက မကြာမီ အချိန် အတွင်း သူသည် လုံးဝ အသုံးမကျသော အမှိုက် တစ်ကောင် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲ သွားတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

"ဟင့်အင်း... မလုပ်ပါနဲ့... ရပ်လိုက်စမ်းပါ..."

ချူးဟယ် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့မှုများ အပြည့်အဝ ပေါ်လွင်နေလေသည်။

"ရိုင်းစိုင်း လိုက်တာ..."

"သေလမ်း ရှာနေ တာပဲ..."

ကျန်းချဲ့ သည် သူတို့၏ သတိပေးချက် များကို လုံးဝ လျစ်လျူရှု ကာ သူတို့ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် ချူးဟယ် ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မူလ ပင်မ စွမ်းအားများကို ဆွဲထုတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ... တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့ နှင့် နန်ကုန်းကျီ တို့ ချက်ချင်းပင် အမျက်ဒေါသ ထွက်သွားကြပြီး လုံးဝ တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ကျန်းချဲ့ အပေါ်သို့ တိုက်ခိုက် လိုက်ကြလေသည်။ သူ့ကို ဤနေရာတွင်ပင် သတ်ဖြတ် နှိမ်နင်း လိုကြခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။ ထိုသို့သာ လုပ်နိုင်မည် ဆိုပါက ချူးဟယ် အမှိုက် တစ်ကောင် ဖြစ်သွားလျှင်တောင်မှ ကျန်းချဲ့ ကို သတ်ဖြတ် နိုင်ခဲ့သဖြင့် ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး ထံတွင် ပြန်လည် တင်ပြနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

ရှန်ရှန်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း မဟာသိုင်းသခင် နှစ်ပါး၏ တိုက်ခိုက်မှု ကို ရင်ဆိုင်နေရသော်ငြား ကျန်းချဲ့ ကတော့ လုံးဝ ဂရုမစိုက်သည့်အလား ချူးဟယ် ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ မူလ ပင်မ စွမ်းအားများကို အဆက်မပြတ် ဆက်လက် ဆွဲထုတ်နေဆဲ ပင်ဖြစ်သည်။

အစွန်းရောက် ယန်ချီစွမ်းအင် တစ်ထောင် ဆိုသည်မှာ ကျောက်ရှန်းကျစ် ကဲ့သို့သော ဝါရင့် မဟာသိုင်းသခင် ကြီးများ အတွက်ပင် အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို ထိခိုက်စေနိုင်ပြီး ချူးဟယ် ကဲ့သို့သော ရှန်ရှန်းအဆင့် သို့ ယခုမှ ခြေချခါစ မဟာသိုင်းသခင် တစ်ယောက် အတွက်တော့ သေမင်း နှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်း နှင့် အတူတူပင် ဖြစ်လေသည်။

ယခုအခါ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အရှိန်အဝါများ တဖြည်းဖြည်း အားနည်း လာခဲ့လေပြီ။ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်နေသော်ငြား ကျန်းချဲ့ ၏ ဝါးမျို စုပ်ယူ မှုကို လုံးဝ မဟန့်တား နိုင်ခဲ့ချေ။

"သေချင် နေတာလား..."

ကျန်းချဲ့ လက်မလျှော့သေး သည်ကို မြင်သောအခါ နန်ကုန်းကျီ က လက်ဝါး တစ်ချက် ရိုက်ချလိုက်ပြီး ကျန်းချဲ့ ကို ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးပမ်းလိုက်လေသည်။ တုန်းဖန်းမင်ယွဲ့ ၏ နောက်ကွယ်တွင်လည်း ခရမ်းရောင် အစစ်အမှန် နဂါး ပုံရိပ်ယောင်ကြီး တစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက် လာခဲ့လေသည်။ သူတို့ နှစ်ယောက် တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားကာ ကျန်းချဲ့ ကို ဤနေရာတွင် သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးပမ်း လိုက်ကြလေသည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့် မှာပင် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသော ဓားမြည်သံ တစ်ချက် က ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အနှံ့ ပဲ့တင်ထပ် သွားလေသည်။ အဆုံးအစမရှိသော ဓားစွမ်းအင်များ စုစည်းသွားပြီး ဓားစွမ်းအင် မြစ်ကြီး တစ်စင်း အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လေဟာနယ်ကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းပြီး နန်ကုန်းကျီ ကို လွှမ်းခြုံ သွားလေတော့သည်။