အခန်း ၅၀၉
Vol. 51 Ch. 509
အခန်း (၅၀၉) - တောင်ပံခတ်၍ ပျံသန်းခြင်း
ဧည့်ခန်းမဆောင်အတွင်း၌….။
လူနှစ်ဦးသည် အလွန်အမင်း ရင်းနှီးစွာ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။ စင်စစ်အားဖြင့်မူ သိပ်ပြီး ပျော်စရာကောင်းလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ အပြန်အလှန် ရင်ဖွင့်ညည်းတွားနေကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
"ကျုပ်တို့ ပိုင်လျန့်တောင် တစ်ခုလုံးမှာ အခြေတည်ကျင့်ကြံသူ သုံးယောက်ပဲ ရှိတာကို၊ အိုက်လောင်တောင်က နှစ်ယောက်တောင် ဆွဲခေါ်သွားတယ်ဗျာ"
“ကျွန်တော့် လော့ထျန်းအဖွဲ့လည်း မထူးမခြားနားပါဘူး၊ ခဲခဲယဉ်းယဉ်းနဲ့မှ အခြေတည်ကျင့်ကြံသူ ရှစ်ယောက် ကိုးယောက်လောက် စုဆောင်းနိုင်ခဲ့တာကို၊ ရေခဲခံတပ်က ငါးယောက်တောင် ခေါ်သွားပြီလေ....”
“ဟူး.... အဲဒီလောက်တောင် များတာလား....”
ကုန်းစွန်းချန်းက အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် အသက်ရှူပင် မှားသွားရသည်။
“ကရုဏာမဲ့နတ်သမီးက မိတ်ဆွေတန်ချန်ဇီရဲ့ မျက်နှာကိုတောင် လုံးဝ မထောက်ထားဘူးပေါ့”
“ထောက်ထားလို့ပေါ့ဗျာ....”
လော့ချန်က စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဆိုသည်။
“မဟုတ်ရင် အဖွဲ့ကိစ္စတွေကို စီမံခန့်ခွဲဖို့ လူတစ်ယောက်မှ ကျန်ခဲ့မှာ မဟုတ်တော့ဘူး....”
ကုန်းစွန်းချန်းက သက်ပြင်းအရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။
“ဒီလို ဂိုဏ်းကြီးတွေက ကျုပ်တို့လို အဖွဲ့အစည်းအသေးစားတွေကို နိုင်ထက်စီးနင်း သိပ်လုပ်ကြတာပဲဗျာ....”
လော့ချန်လည်း စိတ်ထဲ၌ ထပ်တူပင် ခံစားလိုက်ရသည်။ ဒုက္ခချင်း တူညီနေကြသဖြင့် အပြန်အလှန် ရင်ဖွင့်ပြီးနောက် မူလက စိမ်းသက်နေသော နှစ်ဦး၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သိသိသာသာ ရင်းနှီးသွားခဲ့သည်။
အတန်ကြာမှ ကုန်းစွန်းချန်းက လော့ချန် လာရောက်ရသည့် အဓိက အကြောင်းအရင်းကို သတိရသွားသည်။
“ဒါနဲ့.... မိတ်ဆွေက မှော်လက်နက်တစ်ခု သွန်းလုပ်ချင်လို့ လာတာဆို.... မိတ်ဆွေတို့အဖွဲ့မှာ တွမ်ဖုန်း ရှိနေတာပဲဥစ္စာ၊ ကျုပ်သိသလောက်ဆိုရင် သူက ဒီလိုလက်မှုပညာပိုင်းမှာ တကယ့်ကို အဆင့်မြင့်ကျွမ်းကျင်သူပဲလေ....”
“ဟုတ်ပါတယ်.... ဒါပေမဲ့ သူက မိုးကြိုးတောင်ကြား စစ်မြေပြင်ဆီ ရောက်နေလို့ပါ....”
“ဩော်.... ဟုတ်သားပဲ....”
ကုန်းစွန်းချန်းက သဘောပေါက်သွားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အားနာသဖြင့် ထပ်မမေးတော့ပေ။
“ဒါဆိုရင် မိတ်ဆွေ သွန်းလုပ်ချင်တဲ့ မှော်လက်နက်က ဘယ်လို ပုံစံမျိုးလဲ....”
“ကျွန်တော်က ကျင့်ကြံသူရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ထည့်သွင်းပြီး အသုံးပြုလို့ရမယ့် တောင်ပံပုံစံ မှော်လက်နက်မျိုးကို လိုချင်တာ....”
“ပျံသန်းတာကို အထောက်အကူပြုဖို့အတွက်လား....”
“ဟုတ်တယ်....”
“ချီစွမ်းအားနဲ့ မောင်းနှင်ရမယ့် အမျိုးအစားလား....”
“တကယ်လို့ အဲဒီအထဲမှာ သွေးစွမ်းအားကိုပါ ပေါင်းစပ်ပြီး အသုံးပြုလို့ရမယ်ဆိုရင်တော့ အကောင်းဆုံးပဲပေါ့....”
“ဒါကတော့ နည်းနည်း ခက်ခဲလိမ့်မယ်၊ ဒီလို မှော်လက်နက်မျိုးက ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းအပေါ် လိုအပ်ချက် အရမ်းမြင့်တယ်....”
“လိုအပ်တဲ့ ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းတွေကို ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ယူလာခဲ့ပါတယ်....”
ကုန်းစွန်းချန်းက မျက်ခုံးပင့်သွားလျက်
“ဩော်.... ဟုတ်လား၊ ဒါဆိုရင် ကျုပ်ကို အရင်ပြပါဦး....”
"တခြားနေရာ ပြောင်းရအောင်၊ ဒီအခန်းက နည်းနည်း ကျဉ်းလွန်းလို့"
ကုန်းစွန်းချန်းကလည်း မဆိုင်းမတွပင် လော့ချန်အား ကျယ်ဝန်းလှသော နောက်ဖေးခြံဝင်းဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့၏။ ထိုနေရာသို့ ရောက်သည်နှင့် လော့ချန်သည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ခေါက်ထားသော တောက်ပသည့် ကြက်သွေးရောင် တောင်ပံတစ်စုံကို ထုတ်ယူလိုက်တော့သည်။
“ဒါက ဒုတိယအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲရဲ့ တောင်ပံ မဟုတ်လား....”
ကုန်းစွန်းချန်းက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်၏။
“ဟုတ်ပါတယ်.... ဒါက ဂဠုန်မျိုးနွယ်ရဲ့ တောင်ပံပဲ....”
လော့ချန်က အတည်ပြုပေးလိုက်သည်။
ကုန်းစွန်းချန်း၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ချက်ချင်းပင် နိုးကြားလာခဲ့ပြီး တောင်ပံကို ဖြန့်ခင်းကာ ကြည့်ရှုလိုက်၏။ သူသည် ခါးကို ညွတ်၍ အလွန်အမင်း ဂရုတစိုက် လေ့လာနေတော့သည်။ သူ၏ ဘေးတွင်မူ လော့ချန်သည် လုံးဝ ဖြန့်ခင်းလိုက်ပါက မီတာပေါင်းများစွာ ရှည်လျားမည့် ထိုတောက်ပသော ကြက်သွေးရောင် တောင်ပံကြီးကို ကြည့်ရင်း မျက်ဝန်းများထဲ၌ အတိတ်ကို လွမ်းမောတမ်းတသည့် အရိပ်အယောင်များ မသိမသာ ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့၏။
လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက သူသည် မြေအောက်မှောင်ခိုဈေးကွက်တစ်ခု၌ ရှုံကွမ်း ဟုခေါ်သော တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးထံမှ ပစ္စည်းတစ်ခုကို ဝယ်ယူခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က ထျန်းရှင်းကျီက ကြားခံပွဲစားအဖြစ် ဆောင်ရွက်ပေးခဲ့ပြီး စျေးနှုန်းကိုပင် အတတ်နိုင်ဆုံး နှိမ်ပေးခဲ့သေး၏။ ယနေ့ သူ ယူဆောင်လာခဲ့သော အရာသည် ထိုမိစ္ဆာသားရဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ ဒုတိယအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲ တိမ်မီးလျှံ ဂဠုန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။
အတိတ်ကာလက လော့ချန်သည် ထိုသားရဲ၏ အသားကို အသုံးပြု၍ နတ်ဒေဝါပျားရည် သုံးသုတ် ဖော်စပ်နိုင်ခဲ့ပြီး ထို့ကြောင့်ပင် အခြေတည်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုသားရဲ၏ မိစ္ဆာအမြုတေကြောင့်သာ သူသည် တောင်ပံတစ်စုံလုံးကို တစ်စုံတစ်ရာ ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ နဂိုအတိုင်း ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ထိုတောင်ပံသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲ၌ အသုံးမဝင်ဘဲ အိပ်ပျော်နေခဲ့ရရှာ၏။
မကြာသေးမီကမှ တတိယအဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ဖြစ်သည့် ဟင်္သာအသွင်ပြောင်းကျင့်စဉ်ကို လေ့လာနေစဉ်အတွင်း အထဲ၌ မှတ်တမ်းတင်ထားသော ပြည့်စုံလှသည့် ပျံသန်းရေးမှော်အတတ်တစ်ခုဖြစ်သည့် မိုင်ကိုးသောင်းမှော်အတတ်ကို သတိပြုမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အတိတ်ကဆိုလျှင် သူသည် ဤကဲ့သို့သော ပျံသန်းရေးမှော်အတတ်မျိုးကို အရေးစိုက်လိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့သော် အခြေတည်အဆင့် ရောက်ရှိပြီးနောက်တွင်မူ ဓားစီး ပျံသန်းခြင်းသည် အဓိက သွားလာရေးနည်းလမ်း ဖြစ်လာခဲ့သည်။ သူ၏ လေခွင်းအတတ် နှင့် လေလွင့်ခြေလှမ်း မှော်အတတ်များသည် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်းတို့၏ မြန်နှုန်းမြှင့်တင်နိုင်စွမ်းမှာ တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာခဲ့ရ၏။ တန်းတူ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် မြန်နှုန်းပိုင်း၌ အနည်းငယ် အားသာချက် ရှိနေသေးသော်လည်း ထိုအားသာချက်မှာ တဖြည်းဖြည်း အရေးမပါသလောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ် လေလွင့်ခြေလှမ်းမှော်အတတ်သည် သာမန် ကိုယ်ဖော့အတတ်မျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ လေခွင်းအတတ်သည်လည်း ကျင့်ကြံခြင်းလောက၌ အခြေခံအကျဆုံး ပျံသန်းရေးမှော်အတတ်မျှသာ ဖြစ်ရာ ၎င်းတို့နှစ်ခုစလုံးသည် အလွန်ရိုးရှင်းလွန်းလှပေသည်။
ဆေးလုံးစိမ်းချိုင့်ဝှမ်း၏ ဂိုဏ်းမျိုးဆက် ပြိုင်ပွဲအတွင်း၌မူ လော့ချန်သည် မြန်နှုန်း၏ အရေးပါပုံကို ကိုယ်တိုင်မျက်မြင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးသည်။ တန်ရန်ဇီ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဓားတစ်သားတည်း ပေါင်းစပ်နိုင်ခြင်းနှင့် ထောင်ဝမ်၏ လေပြင်းကိုးမျိုး နည်းစနစ်တို့၏ မြန်နှုန်းမြင့်မားလှပုံများသည် သူ့အား အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ဖူး၏။
ထိုကဲ့သို့သော မြန်နှုန်းမျိုးသည် သာမန် ပျံသန်းခြင်း သို့မဟုတ် ရွေ့လျားခြင်းထက် များစွာ သာလွန်လှပေသည်။ စစ်မြေပြင်တွင်မူ ၎င်းသည် အသက်နှင့် သေခြင်းကို အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်ပြီး ရန်သူ၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာသော သေစေနိုင်သည့် ဒဏ်ရာများမှ တိမ်းရှောင်နိုင်ခွင့်ကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် လော့ချန်သည် ပိုမိုမြင့်မားသော မြန်နှုန်းကို ထပ်မံ၍ အသည်းအသန် ရှာဖွေလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ မိုင်ကိုးသောင်းသည် သူ အလိုရှိနေသော စွမ်းအားမျိုး အတိအကျပင် ဖြစ်ချေသည်။
၎င်းကို မှော်အတတ်ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းထက် အားအင်အခြေခံ သတ်ကွက်ဟု ခေါ်ဆိုလျှင် ပို၍ တိကျပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သူသာ ၎င်းကို အပြည့်အဝ တတ်မြောက်သွားခဲ့လျှင် အတိတ်ကာလ တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူဘဝတုန်းကကဲ့သို့ ရွယ်တူချင်းများကြားတွင် မည်သူမျှ မယှဉ်နိုင်သော မြန်နှုန်းအားသာချက်ကို ထပ်မံရရှိနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေခဲ့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူသည် အနာဂတ်တွင် ထောင်ဝမ်၏ နောက်၌ ကျန်ရစ်နေတော့မည်မဟုတ်ပေ။
သို့သော်လည်း မိုင်ကိုးသောင်းမှော်အတတ်ကို သာမန်ပါရမီတစ်ခုတည်းဖြင့် တတ်မြောက်နိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။ သူ၏ ရှေ့တွင် လမ်းကြောင်းနှစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ပထမတစ်ခုမှာ ဟင်္သာအသွင်ပြောင်းကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံကာ မိမိ၏ သွေးစွမ်းအားကို တောင်ပံအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် မိုင်ကိုးသောင်းအကွာအဝေးထိ ပျံသန်းနိုင်ရန် ကြိုးစားခြင်း ဖြစ်၏။ သို့မဟုတ် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းရမည့် တောင်ပံကဲ့သို့သော ပြင်ပအကူအညီတစ်ခုကို အသုံးပြု၍ ထိုမှော်အတတ်ကို အတင်းအကျပ် အစပျိုးစေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထျန်းလန်နတ်ဘုရားမြို့တော်အတွင်း၌ ဤကဲ့သို့သော မှော်လက်နက်များကို သွန်းလုပ်နိုင်သည့် အဖွဲ့အစည်းများစွာ ရှိသည်။ ရတနာနန်းဆောင်၊ မီးလျှံမဟာမိတ်နှင့် အခြားသော လက်မှုပညာဆိုင်များတွင်လည်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အစွမ်းထက်သည့် ပညာရပ်များ ရှိကြသည်။ သို့သော် လော့ချန်အနေဖြင့် ပိုင်လျန့်တောင်ဆီသို့ သီးသန့်လာရောက်ခဲ့ရခြင်းမှာ ထိုအဖွဲ့သည် ပိုမိုဖော်ရွေပြီး သူနှင့်လည်း အနည်းငယ် ရင်းနှီးပြီး ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
အတိတ်က ပိုင်လျန့်တောင်သည် ထျန်းလန်ဆိပ်ကမ်းကို တာဝန်ယူခဲ့ရသော အဖွဲ့အစည်းသုံးခုထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ပြီး ရှန်ကုန်းဂိုဏ်း၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။ နောက်ပိုင်း လော့ထျန်းအဖွဲ့က ရှန်ကုန်းဂိုဏ်းကို အမြစ်ပြတ်ချေမှုန်းပေးခဲ့သဖြင့် ပိုင်လျန့်တောင်သည် သဘာဝကျစွာပင် အလွန်ဝမ်းမြောက်နေခဲ့၏။ ကုန်းစွန်းချန်း ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် စီမာဟွေ့နန်၏ အခြေတည် ဂုဏ်ပြုပွဲသို့ လူကိုယ်တိုင် လာရောက်ကာ ဂုဏ်ပြုခဲ့ဖူးသည်။
ယခု ကျောက်စိမ်းအိုးနယ်မြေ၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ အိုက်လောင်တောင်နှင့် ရေခဲခံတပ်တို့ကို မဟာမိတ်များဟု သတ်မှတ်နိုင်ပြီး၊ ပိုင်လျန့်တောင်နှင့် လော့ထျန်းအဖွဲ့တို့သည်လည်း ၎င်းတို့၏ လက်အောက်ခံများ ဖြစ်ကြသဖြင့် နှစ်ဦးကြား ပိုမိုနီးစပ်လာခြင်းက သဘာဝကျလှပေသည်။ ထိုအချက်များကို တွေးတောရင်း လော့ချန်သည် ကုန်းစွန်းချန်းထံသို့ တိုက်ရိုက်လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။ ထိုလူ၏ မှော်လက်နက် သွန်းလုပ်ခြင်းပညာရပ်သည် အနည်းဆုံးတော့ တွမ်ဖုန်းနှင့် အဆင့်အတန်းတူညီရုံတင်မကဘဲ ပိုမို၍ပင် သာလွန်နိုင်ပေသည်။
နောက်ဖေးခြံဝင်းအတွင်း၌ ကုန်းစွန်းချန်းသည် ထိုတောက်ပသော ကြက်သွေးရောင် တောင်ပံကြီးကို အာရုံစူးစိုက်ကာ အသေးစိတ် လေ့လာနေခဲ့သည်။ သူသည် နီးကပ်စွာ ကြည့်ရှုလိုက်၊ ချီစွမ်းအားကို သွန်းလောင်းကာ တောင်ပံ၏ ဖွဲ့စည်းပုံကြံ့ခိုင်မှုကို စမ်းသပ်လိုက်ဖြင့် မနားတမ်း လုပ်ဆောင်နေ၏။ ခဏမျှအကြာတွင် သူသည် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ အထူးဝိညာဉ်အရည်အချို့ကို ထုတ်ယူကာ အမွှေးအတောင်များပေါ်သို့ အစက်ချလိုက်ပြီး၊ ဝါရင့် ဆေးဖော်ဆရာတစ်ဦးကဲ့သို့ တုံ့ပြန်မှုတိုင်းကို အလွန်အမင်း တိကျစွာ တိုင်းတာနေတော့သည်။
အချိန်အတော်ကြာအောင် ဂရုတစိုက် လေ့လာပြီးနောက်တွင်မှ သူ ခါးကို ဆန့်လိုက်ရင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲ၌ စိတ်ဝင်စားဖွယ်ရာ အလင်းရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
“မိတ်ဆွေလော့.... မင်းရဲ့ ဒီကုန်ကြမ်းက နည်းနည်း လက်ဝင်တယ်ဗျာ....”
“အကြီးအကဲ ဆိုလိုတာက....”
ကုန်းစွန်းချန်းက အမှန်တရားကို ဖုံးကွယ်ထားခြင်းမရှိဘဲ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။
“ဒုတိယအဆင့် ကုန်ကြမ်းဆိုတော့ ရတနာတွေကို သွန်းလုပ်ဖို့အတွက် အဆင့်မမီဘူး၊ များသောအားဖြင့် အရန်အဖြစ်ပဲ သုံးလို့ရတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါကို မှော်လက်နက် သွန်းလုပ်ဖို့အတွက်ပဲ သုံးမယ်ဆိုရင်တော့ နည်းနည်း နှမြောစရာကောင်းလွန်းပါတယ်၊ နောက်ပြီး ဒီတိမ်မီးလျှံ ဂဠုန်ရဲ့ တောင်ပံက သိမ်းဆည်းထားတာ တော်တော်ကြာနေပြီ ဖြစ်တဲ့အတွက် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှာ ရှိနေခဲ့ရင်တောင် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရတွေက အများကြီး လျော့နည်းသွားခဲ့ပြီ၊ မင်းရဲ့ လိုအပ်ချက်ကလည်း နည်းနည်း မြင့်မားလွန်းတော့ ငါကိုယ်တိုင် သွန်းလုပ်ပေးရင်တောင် မှော်တနာ ဖြစ်လာဖို့ကတော့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်....”
ထိုစကားကို ကြားရသောအခါ လော့ချန် အနည်းငယ် နှမြောမိသွားသည်။ အမှန်စင်စစ် သူသည် မှော်ရတနာတစ်ခု၏ စွမ်းအားအပြည့်အဝကို မျှော်လင့်နေခြင်းမဟုတ်ပေ၊ သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော ပစ္စည်းမျိုးသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည့်တိုင်အောင် အသုံးဝင်နိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်မဟုတ်လော။ သို့သော်လည်း ယခုလောလောဆယ်တွင် ထိုအရာက အဓိက မဟုတ်ပေ။ အဓိက အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ တိုတောင်းလှသော အချိန်အတွင်း သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး မြှင့်တင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။
“မှော်ရတနာ မဖြစ်လာနိုင်ရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ခင်ဗျား အစွမ်းကုန်ပဲ ကြိုးစားပေးပါ၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ အနည်းဆုံး တောင်းဆိုချက်ကတော့ ဒါက အဆင့်လတ် မှော်လက်နက်တစ်ခုထက် မနိမ့်ကျဖို့ပါပဲ....”
ကုန်းစွန်းချန်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း
“အဆင့်လတ် မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ကတော့ ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ အမှန်တော့.... တခြား အရန်ပစ္စည်းတချို့ ပေါင်းစပ်ပြီး သေချာလေး သွန်းလုပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဒါကို ထိပ်တန်းအဆင့်အထိ ရောက်အောင် ကျုပ် လုပ်ပေးနိုင်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်....”
ဤကဲ့သို့သော တောင်ပံပုံစံ မှော်လက်နက်များသည် သာမန် မှော်လက်နက် အမျိုးအစားများထဲတွင် ပါဝင်ခြင်းမရှိပေ။ ၎င်းတို့ကို သွန်းလုပ်ပြီးစီးပါက ဆန်းကြယ်လှသော မှော်လက်နက်များအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ အဆင့်လတ်အဆင့်မျှသာ ရှိလျှင်ပင် ၎င်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်သည် သာမန် ထိပ်တန်းအဆင့် ပျံသန်းရေး မှော်လက်နက်များနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။ လော့ချန်အတွက်မူ ထိုစွမ်းဆောင်ရည်သည် မိုင်ကိုးသောင်း မှော်အတတ်ကို အသုံးပြုရန်အတွက် လုံလောက်လှသည်။
သဘောတူညီချက် ရရှိပြီးနောက် လော့ချန်သည် ကုန်းစွန်းချန်းနှင့်အတူ ကုန်သိုလှောင်ခန်းထဲသို့ လိုက်ပါသွားကာ လိုအပ်သော အရန်ပစ္စည်းများ ရွေးချယ်ခဲ့ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀၀၀ ကို စရန်ငွေအဖြစ် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ပစ္စည်းအပ်နှံမည့် အချိန်ကာလကို သေချာစွာ ကတိယူပြီးနောက်တွင်မှ သူ ပိုင်လျန့်တောင်မှ ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။
....
လဝက်မျှသော အချိန်ကာလ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီးနောက် သာယာလှသော ချင်ဟွာမြစ်ကမ်းပါးတစ်လျှောက်တွင် နံနက်ခင်း နေခြည်နုနုများက ဖြာကျနေခဲ့သည်။ စိမ်းလဲ့နေသော တောင်တန်းများသည် ဝေးကွာသော အရပ်ဆီသို့ တရိပ်ရိပ် လှိမ့်တက်သွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ အရိပ်များသည် စီးဆင်းနေသော မြစ်ရေပြင်ထက်တွင် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ထင်ဟပ်နေ၏။ ထိုတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်လှသော ရှုခင်းကြီးကြားတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခုသည် တိတ်တဆိတ် ရွေ့လျားနေကြသည်။
ကုန်းစွန်းချန်းသည် သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ လက်ဖဝါးခန့်မျှသာ ရှိသော ကြက်သွေးရောင် တောင်ပံငယ်တစ်စုံကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး အလွန်အမင်း ဂရုတစိုက် ကိုင်တွယ်ထား၏။
လော့ချန်သည် ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသည့် ခဏ၌ပင် မျက်ဝန်းများ တောက်ပသွားရသည်။
“အကြီးအကဲက ဒီအထဲမှာ ရူယီအစီအရင်ကို ထည့်ထားတာလား....”
“အဲလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး....”
ကုန်းစွန်းချန်းက မုတ်ဆိတ်မွှေးကို ဂုဏ်ယူစွာ ပွတ်သပ်ရင်း
“အဲဒီ တတိယအဆင့် ရူယီအစီအရင်ကို ကျုပ်တို့ရဲ့ ဆိုင်ရှင်တစ်ယောက်တည်းပဲ တတ်တာပါ၊ ကျုပ်ကတော့ တခြားနည်းလမ်းတစ်ခုကို အသုံးပြုပြီး သံမဏိအပြင် မိုးကြိုးသဲ အနည်းငယ်ပေါင်းစပ်ပြီး သွန်းလုပ်ထားတာ....”
လော့ချန် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။ မိုးကြိုးသဲ ဆိုသည်မှာ ကျော်ကြားလှသော တတိယအဆင့် ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းဖြစ်ပြီး များသောအားဖြင့် ရတနာများကို သွန်းလုပ်ရာတွင်သာ အသုံးပြုလေ့ရှိကြသည်။ ၎င်းသည် ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်း အလွန်မြင့်မားပြီး ၎င်းဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသော အရာများသည် အလိုရှိသလို အရွယ်အစားကို ပြောင်းလဲနိုင်သဖြင့် အလွန်အမင်း အဖိုးတန်လှသော ပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။
“အကြီးအကဲ အရင်းအနှီး အများကြီး စိုက်ထုတ်လိုက်ရပြီပဲ....”
လော့ချန် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ရင်း ဆိုလိုက်၏။
ကုန်းစွန်းချန်းက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ရင်း ဆိုသည်။
“အရင်းအနှီး အများကြီးလို့တော့ မခေါ်နိုင်ပါဘူး၊ နည်းနည်းလေးပါပဲ၊ ရတနာတစ်ခု သွန်းလုပ်ဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ ပမာဏနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အဝေးကြီး လိုပါသေးတယ်၊ ကျုပ်ဆီမှာ ရှိနေတာနဲ့ အသုံးမချရင် နှမြောစရာကောင်းလို့ ထည့်သုံးပေးလိုက်တာပါ၊ ပြီးတော့....”
သူ အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်ရင်း
“စကားပုံတစ်ခု ရှိတယ်မဟုတ်လား.... သိုးမွှေးဆိုတာ သိုးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကပဲ ထွက်လာတာပါ တဲ့၊ ဒီမှော်လက်နက်က ထိပ်တန်းအဆင့်အဖြစ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သလို အရည်အသွေးကလည်း အမြင့်မားဆုံးဖြစ်လို့ သာမန် ထိပ်တန်း ပျံသန်းရေး မှော်လက်နက်တွေနဲ့ ရင်ပေါင်တန်းနိုင်ပါတယ်၊ မိတ်ဆွေ ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ပြီးမှပဲ ကျုပ်ကို ဘယ်လောက် ဉာဏ်ပူဇော်ခ ပေးရမလဲဆိုတာ ဆုံးဖြတ်ပါတော့....”
လော့ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ အမှန်ပင်။ အကယ်၍ ပစ္စည်းသည် ဤလူ ပြောသကဲ့သို့ တကယ် စွမ်းအားကြီးမားပါက သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အနည်းငယ် ပိုမိုပေးဆောင်ရန် တုံ့ဆိုင်းနေလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ ကုန်းစွန်းချန်း၏ အသေးစိတ် ရှင်းပြချက်များကြောင့် သူသည် ၎င်းကို မည်သို့အသုံးပြုရမည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ သူကိုယ်တိုင်က ချီစွမ်းအားရော သွေးစွမ်းအားပါ ပေါင်းစပ်အသုံးပြုရန် တောင်းဆိုခဲ့ဖူးသဖြင့် ထိုမှော်လက်နက်ကို အသက်သွင်းရန်အတွက် သွေးဖြင့် အရှင်သခင်အဖြစ် သတ်မှတ်သည့် အခမ်းအနားတစ်ခု လိုအပ်လှပေသည်။ သို့မှသာ သူ၏ သွေးစွမ်းအားကို အပြည့်အဝ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မည်မဟုတ်လော။
“မင်းရဲ့ အနှစ်သာရ သွေးတစ်စက်ကို သုံးပြီး ဒါကို ပိုင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပါ....” ကုန်းစွန်းချန်းက လမ်းညွှန်ချက် ပေးလိုက်၏။
ကုန်းစွန်းချန်း၏ ရှေ့တွင်ပင် လော့ချန်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံကို စုစည်းလိုက်ပြီး ပါးလွှာလှသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်ကာ လက်ထိပ်ကို ဖောက်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် အနည်းငယ် အားစိုက်ထုတ်လိုက်ရပြီး ခဏမျှကြာမှသာ တောက်ပသော ကြက်သွေးရောင် အနှစ်သာရ သွေးတစ်စက် တဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။
ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် ကုန်းစွန်းချန်း၏ မျက်ခုံးအစုံမှာ မသိမသာ တုန်ခါသွားရတော့သည်။
‘တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုပါလား....’
ထိုဓားအလင်းတန်းသည် အနည်းဆုံး ထိပ်တန်း မှော်လက်နက်တစ်ခု၏ စွမ်းအားမျိုး ရှိနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ အရေပြားကို ဖောက်ထွင်းရန် ဤမျှအထိ ခက်ခဲနေသေးသည်။ အင်အားကို ထိန်းချုပ်ထားခဲ့လျှင်ပင် ၎င်းသည် အလွန်အမင်း အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပေသည်။ ထို့ပြင် အထဲမှ ညှစ်ထုတ်လိုက်သော အနှစ်သာရ သွေးစက်အတွင်း၌လည်း အလွန်အမင်း သန့်စင်လှသော စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။
‘တန်ချန်ဇီက ဘယ်လို ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မျိုးအထိ ရောက်ရှိနေပြီလဲ.... သာမန် အခြေတည်အထွတ်အထိပ် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးမှာတောင် ဒီလောက် သန့်စင်လှတဲ့ ချီစွမ်းအားမျိုး မရှိနိုင်တာ အမှန်ပဲ....’
ကုန်းစွန်းချန်း စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်မိနေတော့သည်။
လော့ချန်ကမူ ထိုလူ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြစ်ပျက်နေသော လှိုင်းတံပိုးများကို သတိမပြုမိဘဲ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိဘဲ အနှစ်သာရ သွေးစက်ကို လက်ဖဝါးခန့်ရှိသော မှော်လက်နက်ထဲသို့ တည်ငြိမ်စွာ သွန်းလောင်းလိုက်၏။ ခဏမျှအကြာတွင် သူသည် ဝတ်ရုံကို လှန်လိုက်ပြီး အပ်ချည်မျှင်ကဲ့သို့ ပါးလွှာလှသော ဓားအလင်းတန်းဖြင့် ပခုံးနှစ်ဖက်ပေါ်တွင် သွေးရာအနည်းငယ်ကို ပွင့်ဟစေခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်ခုံးအစုံက မသိမသာ တွန့်ကွေးသွားခဲ့ပြီး ကြက်သွေးရောင် တောင်ပံငယ်တစ်စုံကို သူ၏ ကျောပြင်ထက်သို့ အတင်းအကျပ် ထည့်သွင်းလိုက်တော့သည်။
“ကဲ.... အခု မင်း ပျံသန်းမှုကို စမ်းသပ်ကြည့်လို့ရပြီ....”
“ဒါက ထိပ်တန်းအဆင့် မော်ကွန်းဝင် မှော်လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်ပေမဲ့ ပြင်ပပစ္စည်းတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲမို့ အစပိုင်းမှာ နည်းနည်း စိမ်းသက်နေလိမ့်မယ်၊ ဒဏ်ရာတွေအတွက်ကတော့ ပြန်ရောက်တာနဲ့ ဆေးအနည်းငယ် လိမ်းလိုက်ရင် လဝက်အတွင်းမှာ လုံးဝ ပျောက်ကင်းသွားပါလိမ့်မယ်....”
လော့ချန်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ထိုအကြံပြုချက်ကို ပယ်ချလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ လက်ချောင်းများကို ခပ်ဖွဖွ လှုပ်ခတ်လိုက်ရင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ရောက်ရှိနေသော ကုသခြင်းမှော်အတတ်ကို အသက်သွင်းလိုက်၏။ ကုန်းစွန်းချန်း၏ ပြူးကျယ်သွားသော မျက်လုံးများ၏ ရှေ့မှောက်တွင်ပင် လော့ချန်၏ ကျောပြင်ပေါ်မှ ဒဏ်ရာများသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ပြန်လည်စေ့ပိတ်သွားခဲ့ပြီး မူလကတည်းက မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တော့သည်။ ထို့နောက် လော့ချန် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရင်း ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ချီစွမ်းအားများကို ကျောပြင်ပေါ်မှ တောင်ပံနှစ်ခုဆီသို့ သွန်းလောင်းလိုက်၏။
ရွှပ်....
စူးရှလှသော အသံတစ်သံနှင့်အတူ လော့ချန်၏ ဝတ်ရုံအောက်မှနေ၍ တောက်ပလွန်းလှသော ကြက်သွေးရောင် တောင်ပံနှစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ပွင့်အံထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ ကျောပြင်နောက်၌ ခမ်းနားစွာ ဖြန့်ခင်းသွားခဲ့တော့သည်။ အတောင်ပံတစ်ခုလျှင် မီတာတစ်ဝက်ခန့်သာ ရှည်လျားသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုမှာ ဂဠုန်တစ်ကောင်၏ အရှိန်အဝါကဲ့သို့ သဘာဝကျလှသော ဟန်ချက်ညီမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ သူ၏ စိတ်အာရုံတစ်ချက်အတွင်းမှာပင် ချီစွမ်းအားများသည် သူ၏ သွေးကြောများတစ်လျှောက် တရိပ်ရိပ် စီးဆင်းသွားကာ တောင်ပံများဆီသို့ အပြည့်အဝ ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။
ဝူး....
နောက်တစ်စက္ကန့်အတွင်းမှာပင် ကုန်းစွန်းချန်း မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ လော့ချန်၏ ပုံရိပ်သည် ဝေဟင်ထက်၌ အသင့်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် လော့ချန်သည် သူ၏ စွမ်းအင်တောင်ပံများကို ခပ်ဖွဖွ စတင်ခတ်လိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ် နှေးကွေးနေသော်လည်း တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့ကာ မကြာမီမှာပင် သာမန် တိမ်စီးမှော်အတတ်ထက် များစွာ သာလွန်သွားခဲ့တော့သည်။ ဓားစီးပျံသန်းခြင်းသည်ပင် ဤမြန်နှုန်းကို လိုက်မီရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
ကုန်းစွန်းချန်းက သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွှေးကို ပွတ်သပ်ရင်း ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်မိ၏။ ဤပစ္စည်းသည် သူ၏ မြင့်မားလှသော လက်မှုပညာစွမ်းရည်၏ သက်သေအစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်ချေသည်။ ထိပ်တန်းအဆင့် မှော်လက်နက်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သင့်တော်သော အစီအရင်များ၊ ရှားပါးကုန်ကြမ်းပစ္စည်းများကြောင့် ၎င်း၏ ပျံသန်းမှုစွမ်းဆောင်ရည်မှာ အကောင်းဆုံးသော ဓားစီးပျံသန်းခြင်းနှင့်ပင် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သည်။
ထိုအချိန်တွင် ဝေဟင် မြင့်မားလှသော အရပ်၌မူ လော့ချန်သည် တောင်ပံများ၏ စည်းချက်ကို တဖြည်းဖြည်းချင်း အသားကျလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဆန်းကြယ်လှသော ခံစားချက်တစ်ခု တိုးတက်ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
‘ဆန်းကြယ်လိုက်တာ.... ကုန်းစွန်းချန်း ပြောခဲ့တဲ့ စိမ်းသက်မှုမျိုး တစ်စက်မှ မရှိပါလား၊ ဒီအရာက ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလိုမျိုး ခံစားနေရတယ်၊ ကျားတစ်ကောင် တောင်ပံရသွားသလိုမျိုးလား.... မဟုတ်သေးဘူး၊ ဒါက မွေးကင်းစ ဂဠုန်ငှက်ငယ်လေးတစ်ကောင်က အရွယ်ရောက်လာပြီးနောက် တောင်ပံခတ်ပြီး ကောင်းကင်ယံကို သဘာဝအတိုင်း ပျံသန်းသွားသလိုမျိုးပဲ၊ ဒါက အတိတ်တုန်းက အခြေတည် တည်ဆောက်စဉ်က တိမ်မီးလျှံ ဂဠုန်ကို သုံးပြီး ဖော်စပ်ထားတဲ့ နတ်ဒေဝါပျားရည်နဲ့ အဆင့်တက်ခဲ့တာကြောင့်လား.... ငါနဲ့ ဒီတောင်ပံက မူလမြစ်ဖျားချင်း တူညီနေတာကိုး၊ အခုလည်း ငါ့ရဲ့ အနှစ်သာရ သွေးနဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီဆိုတော့....’
ထိုအတွေးသည် လမ်းတစ်ဝက်တွင်တင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ရင်ထဲ၌ ရှင်းလင်းသော အဖြေတစ်ခု မရှိပေ။ ထပ်မံ၍ စမ်းသပ်မှုအချို့ ပြုလုပ်ပြီးနောက် လော့ချန်သည် ဝေဟင်ထက်မှ တဖြည်းဖြည်း ဆင်းသက်လာခဲ့ပြီး ကုန်းစွန်းချန်း၏ ရှေ့၌ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်လိုက်တော့သည်။
“မိတ်ဆွေ.... မင်း သဘောကျရဲ့လား....”
“သိပ် သဘောကျပါတယ်.... ဒီ.... ဒီပစ္စည်းက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာ ကောင်းလှတယ်....” လော့ချန် ပြုံးရင်း ဆိုလိုက်၏။
ကုန်းစွန်းချန်းကလည်း ပြန်ပြုံးပြလိုက်ရင်း
“မင်းက ဒီတောင်ပံရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်သွားပြီဆိုတော့ နာမည်တစ်ခုခု ပေးလိုက်ပါဦးလား၊ ဒီပစ္စည်းလို့ချည်းပဲ အမြဲခေါ်နေရတာက နည်းနည်း စိမ်းလွန်းမနေဘူးလား....”
လော့ချန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်၏။ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူ တည်ငြိမ်စွာ ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
“ဒါကို တိမ်မီးလျှံတောင်ပံလို့ ခေါ်ကြတာပေါ့....”
“တိမ်မီးလျှံတောင်ပံလား....”
ကုန်းစွန်းချန်းက ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီးမှ လက်ခုပ်တီးကာ ချီးမွမ်းလိုက်သည်။
“တိမ်မီးလျှံ ဂဠုန်ရဲ့ ကြက်သွေးရောင် တောင်ပံတွေပေါ့၊ တကယ့်ကို ထူးခြားကောင်းမွန်လှတဲ့ ရွေးချယ်မှုပဲဗျာ....”
လော့ချန် ပြုံးပြလိုက်ပြီး သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၀၀၀ ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ကုန်းစွန်းချန်းက သူ၏ ခေါင်းကို ခပ်ဖွဖွ ကုတ်လိုက်ရင်း အားနာဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။
“ဒါက အများကြီးပဲ.... မင်းက အဓိက ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းကို ပေးခဲ့တာ ဖြစ်သလို စရန်ငွေ ၁၀၀၀ လည်း ပေးပြီးသားပဲဥစ္စာ၊ ကျုပ်က အရန်ပစ္စည်း နည်းနည်းပဲ ထည့်ပေးခဲ့တာပါ....”
“မများပါဘူး....”
လော့ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။
“အကြီးအကဲ ထည့်ပေးလိုက်တဲ့ မိုးကြိုးသဲ ကြောင့် ဒီမှော်လက်နက်ကို ထိန်းချုပ်ရတာ ပိုပြီး လွယ်ကူသွားခဲ့တာ၊ ဒါတင်နဲ့တင် ဒီစျေးနှုန်းက ထိုက်တန်ပါတယ်၊ ပြီးတော့.... အကြီးအကဲလည်း လက်ရှိ အခြေအနေကို သိတာပဲ၊ အခုလို အချိန်မျိုးမှာ ထိပ်တန်းအဆင့် မှော်လက်နက်တစ်ခုက အနည်းဆုံး ၆၀၀၀၊ ၇၀၀၀ လောက်အထိ အလွယ်တကူ ရောင်းချနိုင်ပါတယ်၊ ဒါက ထိုက်တန်တဲ့ ဉာဏ်ပူဇော်ခပါပဲ....”
ကုန်းစွန်းချန်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားရလျက် လက်မထောင်ပြလိုက်ရင်း
“မိတ်ဆွေ တန်ချန်ဇီက တကယ့်ကို ရက်ရောပြီး စိတ်သဘောထား ကြီးမြတ်လှပါတယ်ဆိုတဲ့ ဂုဏ်သတင်းအတိုင်း ပါပဲလားဗျာ....”
လော့ချန် ခပ်ဖွဖွ ပြုံးပြလိုက်ပြီး ဟန်ဆောင်၍ ငြင်းပယ်မနေတော့ပေ။ သူသည် ကုန်းစွန်းချန်း၏ မြို့တော်ဆီသို့ အတူတူ ပြန်လည်ထွက်ခွာရန် ဖိတ်ခေါ်ချက်ကို ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းပယ်လိုက်ရင်း၊ ဤနေရာ၌ပင် မှော်လက်နက်နှင့် ပိုမိုရင်းနှီးကျွမ်းဝင်အောင် ဆက်လက်လေ့ကျင့်ချင်သေးကြောင်း ပြောလိုက်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ထိုလူသည်လည်း ကန့်ကွက်ခြင်းမရှိဘဲ မိမိ ရရှိခဲ့သော စည်းစိမ်ဥစ္စာများအတွက် များစွာ ဝမ်းမြောက်လျက် ကျေနပ်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့တော့၏။ လဝက်မျှသော အချိန်တိုအတွင်း၌ အဓိက ကုန်ကြမ်းပစ္စည်းကိုပင် ပံ့ပိုးပေးစရာမလိုဘဲ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၆၀၀၀ အထိ ရရှိခဲ့သဖြင့် သူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန်အမင်း တက်ကြွနေခဲ့သည်မှာ မဆန်းတော့ချေ။
သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လော့ချန်သည် မိမိ၏ ကျောပြင်ထက်မှ ဆန်းကြယ်လှသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားရင်း အလားတူပင် ဝမ်းမြောက်သည့် အပြုံးတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်မိ၏။ လောလောဆယ်တွင် သူသည် သာမန် ပျံသန်းမှုကိုသာ စမ်းသပ်ခဲ့ရသေးပြီး မိုင်ကိုးသောင်း မှော်အတတ်ကို တစ်ကြိမ်မျှ အသုံးမပြုရသေးချေ။ သို့သော်လည်း ထိုမြန်နှုန်းသည်ပင် ဓားစီးပျံသန်းခြင်းနှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာ ဤမှော်လက်နက်ကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြု၍ မိုင်ကိုးသောင်း မှော်အတတ်ကို အပြည့်အဝ အသက်သွင်းလိုက်မည်ဆိုပါက မည်ကဲ့သို့သော ကြောက်မက်ဖွယ် မြန်နှုန်းမျိုးကို ထုတ်ဖော်နိုင်မည်နည်း။
လော့ချန်သည် ဝေးကွာလှသော အဆုံးမဲ့ တောင်တန်းကြီးဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ၊ ငှက်ငယ်လေးတစ်ကောင်သည် တောအုပ်ထက်မှနေ၍ တေးသီကျူးရင်း ဝေဟင်ထက်သို့ ပျံသန်းသွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ သူသည် ချက်ချင်းပင် အထက်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံ မြင့်မားလှသော အရပ်ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူ ပြန်လည်ဆင်းသက်ခါနီး အခိုက်အတန့်မှာပင် သူ၏ ကျောပြင်နောက်မှ တောင်ပံတစ်စုံသည် ရုတ်တရက် ပွင့်ဟ ဖြန့်ခင်းသွားခဲ့တော့၏။ ၎င်းတို့သည် သူ၏ ဆင်းသက်မှုကို တားဆီးလိုက်ရုံတင်မကဘဲ ပြင်းထန်လှသော ပေါက်ကွဲအားဖြင့် သူ့အား ကောင်းကင်ယံထက်သို့ ဒုံးပျံတစ်စင်းကဲ့သို့ တွန်းပို့လိုက်ကြသည်။ သူ၏ မြန်နှုန်းမှာ အလွန်အမင်း အံ့ဩစရာ ကောင်းလှပြီး သူ၏ ပုံရိပ်မှာလည်း မည်သည့် ချည်နှောင်မှုမျှမရှိဘဲ လွတ်လပ်လွန်းလှရာ ဂဠုန်ငှက်ကြီးတစ်ကောင် တောင်ပံခတ်၍ ဝေဟင်ထက်၌ မိုင်ကိုးသောင်းအကွာအဝေးထိ အဟုန်ပြင်းစွာ တာထွက်ပျံသန်းသွားသကဲ့သို့ ရှိနေခဲ့တော့သည်။
လော့ချန်နှင့် သူ၏စွန့်စားခန်းများ