အခန်း ၉၆၀

အခန်း ( ၉၆၀ ) လော့ရှန်းလင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီ။

"တောင်းပန်ပါတယ် ရှောင်ယောက်၊ ဘုရင်ဖုဖုန်း မင်းကို ငါ့ကြောင့် ပစ်မှတ်ထားနေတာ။ တကယ်တော့ မင်းနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး"

လော့ရှန်းလင်က အပြစ်ရှိဟန်ဖြင့် တောင်းပန်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင်၊ မည်သူမျှ အင်မော်တယ်တစ်ပိုင်းနှင့် ပြဿနာဖြစ်ချင်ကြမည် မဟုတ်ပါ။

ယခုတော့ ကျွင်းရှောင်ယောက်ဟာ သူမနှင့် နီးစပ်မိသောကြောင့် ဘုရင်ဖုဖုန်း၏ ပစ်မှတ်ထားခံခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

"အကြီးအကဲရှန်းလင်၊ တောင်းပန်စရာမလိုပါဘူး။ ဒါက မင်းရဲ့အပြစ် မဟုတ်ဘူး"

ကျွင်းရှောင်ယောက် အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ သဘောထားကို မြင်လိုက်ရတော့ လော့ရှန်းလင်လည်း တိတ်တိတ်လေး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

အကယ်၍ အခြား ပါရမီရှင်များသာ မထိုက်တန်သော ဘေးဒုက္ခကြီးကို ခံစားရမည်ဆိုပါက၊ မကျေနပ်ခြင်းများ ပြည့်နေလိမ့်မည်။

တစ်ဖက်တွင်၊ ကျွင်းရှောင်ယောက်က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤစရိုက်မျိုးကို လော့ရှန်းလင် သဘောကျပေသည်။

"မင်းနဲ့ငါ တာအိုတရား ‌မဆွေးနွေးရတာ ကြာပြီနော်။ မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးပြီးကတည်းက ဘယ်သူနဲ့မှ ငါ မဆက်သွယ်ချင်တော့ဘူး"

လော့ရှန်းလင်က ပြုံးပြုံးလေးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ယင်းကလည်း ရှေးအဓိပတိ တာအိုဆွေးနွေးပွဲကို မသွားရသည့် အကြောင်းရင်း ဖြစ်ချေသည်။

ထိုလူများနှင့် ဆွေးနွေးခြင်းက ကျွင်းရှောင်ယောက်နှင့် ဆွေးနွေးခြင်းကဲ့သို့ အကျိုးမရှိဟု သူမ ခံစားမိခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော် ဂုဏ်ယူရမှာပေါ့"

ကျွင်းရှောင်ယောက်လည်း ပြုံးလိုက်၏။

နှစ်ယောက်စလုံး အိမ်ထဲသို့ လှည့်ဝင်တော့မည်။

သို့သော်... ထိုအချိန်တွင် ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ အင်္ကျီလက်ထဲမှ ပန်းချီစာလိပ်တစ်ခုက မတော်တဆ ပြုတ်ကျသွားသည်။

"ဟမ်"

လော့ရှန်းလင် သတိပြုမိသွား၏။

ကျွင်းရှောင်ယောက်လည်း အမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းသွားပြီး ချက်ချင်းဖမ်းဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော်၊ ပန်းချီစာလိပ်က ပျံဝဲပြီး လော့ရှန်းလင်၏လက်ထဲသို့ ရောက်သွားပြီ။

"ဒါက..."

လော့ရှန်းလင်၏ လှပသော မျက်လုံးများက စူးစမ်းလိုစိတ် အရိပ်အမြွက်တို့ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"အကြီးအကဲရှန်းလင်၊ ဒါက..."

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ မျက်လုံးများမှာတော့ စိုးရိမ်မှု အရိပ်အမြွက်တို့ ပေါ်လာခဲ့၏။

လော့ရှန်းလင်လည်း စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ပန်းချီစာလိပ်ကို ဖြန့်လိုက်တော့သည်။

ထို့နောက် နေရာမှာပင် ချက်ချင်း အေးခဲသွားသည်။

ပန်းချီစာလိပ်ထဲတွင် ရေးဆွဲထားသည်မှာ မြစ်ကမ်းနားတွင် ရပ်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

သူမက မီးခိုးရောင်ဝတ်ရုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထား၏။ သူမ၏ခါးမှ စည်းနှောင်ထားသည့် ခါးပတ်ကြိုးစလေးက လေထဲတွင် တလူလူ လွင့်နေလေသည်။ သူ့ကိုကြည့်ရသည်မှာ တိမ်ကိုစီးကာ ပျံသန်းသွားတော့မည့် နတ်သမီးတစ်ပါးနှင့် တူလှသည်။

ဆောင်းဦးနှင်းရေစက်ကဲ့သို့ ကြည်လဲ့သော မျက်လုံး၊ ဖြောင့်စင်းသော မျက်ခုံး၊ နှာတံတို့ဖြင့်...

အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်၏။

ပန်းချီကားထဲမှ နတ်သမီးနှင့်တူသော မိန်းမလှကို မြင်လိုက်ရသူတိုင်း စွဲလမ်းသွားရမည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။

ပို၍ အရေးကြီးတာကတော့ ဤသည်မှာ ပန်းချီသက်သက် မဟုတ်ပေ

ပန်းချီကားထဲမှ အမျိုးသမီးနှင့် မြစ်နှစ်ခုစလုံးက အသက်ဝင်နေသလို လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

ထိုအထဲတွင် စွမ်းအင်နှင့် တာအိုရစ်သမ်တို့ သေချာပေါက် ပါဝင်လိမ့်မည်။

"ဒါ... ဒါက ငါလား"

လော့ရှန်းလင် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ပန်းချီကားထဲက အမျိုးသမီးက သူကိုယ်တိုင်ပဲလား။

သို့သော်လည်း၊ လော့ရှန်းလင် သူ့စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် မထိန်းချုပ်နိုင်သေးမီတွင်...

အလွန်လှပသော အမျိုးသမီးပုံ၏ အောက်တွင် ရေးထိုးထားသော စာလုံးများကို ထပ်မံ မြင်လိုက်ရသည်။

"လော့ရှန်းဖူ..."

လော့ရှန်းလင်က ခပ်တိုးတိုးလေး စတင် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သူ့ပုံစံက ငန်းတစ်ကောင်လို ကျက်သရေရှိပြီး နဂါးတစ်ကောင်လို တင့်တယ်တယ်၊ ဆောင်းဦးက ဂန္ဓမာလို... ထင်းရှူးပင်လေးတွေလို ခမ်းနားလှပပါတယ်"

"အဝေးက ကြည့်လိုက်မယ်ဆိုရင် မနက်ခင်းနေရောင်လို တောက်ပတယ်၊ အနီးကပ်ကြည့်လိုက်ရင်တော့ ပန်းလေးတစ်ပွင့်လို လှပတာပေါ့"

"ကျောက်စိမ်းပမာ မျက်နှာတော်၊ တောက်ပတဲ့ မျက်လုံးလေးတွေနဲ့... ပတ္တမြားလို နှုတ်ခမ်းဖူးဖူးအောက်က ဖြူဖွေးကြည်လင်တဲ့ သွားလေးတွေ... ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ပါးချိုင့်လေး..."

"သူ့ကိုကြည့်နေရရုံနဲ့ ရငိထဲမှာ အားအင်တွေတောင် ပြည့်ဝလာခဲ့ရပါတယ်...."

ခပ်တိုးတိုး ရေရွတ်ရင်း လော့ရှန်းလင်၏စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားမိသည်။

ပန်းချီကားထဲမှ အမျိုးသမီးက လှပသည်။

စကားလုံးများက ပို၍ပင် အံ့ဖွယ်ကောင်း၏။

ဤမျှကောင်းမွန်သော စာသားများကို လူငယ်တစ်ယောက်က ရေးနိုင်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

လော့ရှန်းလင်၏ နှလုံးသားကို ပို၍ တုန်လှုပ်စေခဲ့တာက...

ဤစာလိပ်တွင် ထင်ရှားစွာရှိနေသော သွေးတစ်စက် ဖြစ်သည်။

ယင်းက ဘယ်အဓိပ္ပါယ်နည်း။

ဤပန်းချီကားကို ရေးဆွဲခဲ့သူမှာ အလွန်တရာ ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရကြောင်း ထင်ရှားသည်။

မဟုတ်ပါက စုတ်ချက်တိုင်းတွင် တာအိုရစ်သမ်များ တည်ရှိနေမှာ မဟုတ်ပေ။

"ရှောင်ယောက်၊ မင်း..."

ကျွင်းရှောင်ယောက်ကိုကြည့်ရင်း လော့ရှန်းလင်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။

ဤကဗျာနှင့် ပန်းချီကားအတွက် ကျွင်းရှောင်ယောက်သည် အလွန်ကြိုးစားခဲ့ပုံရ၏။

မည်သည့်မိန်းကလေးဖြစ်စေ၊ ဤအချိန်တွင် တည်ငြိမ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

"တောင်းပန်ပါတယ်၊ အကြီးအကဲရှန်းလင်ရဲ့ ပုံကိုဆွဲပြီး စာတွေကိုလည်း မဆင်မခြင် ရေးမိတယ်။ ကျွန်တော် ရိုင်းစိုင်းမိပါတယ်"

ကျွင်းရှောင်ယောက်က အပြစ်ရှိဟန်ဖြင့် အနည်းငယ် ခေါင်းငုံ့လိုက်လေသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီပန်းချီက သိပ်ကောင်းတယ်၊ စာသားတွေကိုလည်း သဘောကျပါတယ်။ ရှောင်ယောက်၊ မင်းရဲ့ပါရမီက မြင့်မားတဲ့အပြင် ဒီလိုစွမ်းရည်မျိုးလည်း ရှိဦးမယ်လို့ မမျှော်လင့်ထားဘူး"

လော့ရှန်းလင်က ကျွင်းရှောင်ယောက်အကြောင်းကို ပိုသိသွားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ အရည်အချင်းက ကြောက်စရာကောင်းသည့်အပြင် ရုပ်ရည်သွင်ပြင်ကလည်း အတုမရှိပေ။

ထို့အပြင် ဤမျှ အံ့ဩစရာကောင်းသော အရည်အချင်းမျိုး ရှိသည်။

ဤပန်းချီကားနှင့် စကားလုံးများက သာမန်လူများ လုပ်နိုင်သောအရာ မဟုတ်မှန်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။

ထို့ထက် လော့ရှန်းလင်ကို ပို၍ ရင်ခုန်သံမြန်စေခဲ့သည်မှာ...

ကျွင်းရှောင်ယောက်က ဤပန်းချီကားကို အဘယ်ကြောင့် ဖန်တီးခဲ့သနည်း။

"ရှောင်ယောက်၊ မင်းငါ့ကို ဒီပန်းချီကား ပေးလို့ရမလား"

လော့ရှန်းလင်က မေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ စိတ်ထဲမထားရင် ရပါတယ်"

ကျွင်းရှောင်ယောက် ပြောလိုက်၏။

"ငါ့ကို အကြီးအကဲလို့ မခေါ်ပါနဲ့၊ နာမည်ပဲ ခေါ်လိုက်ပါ"

လော့ရှန်းလင် ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ရှန်းလင်..."

ထိုအခေါ်အဝေါ်ကိုကြားတော့ လော့ရှန်းလင်မှာ ပို၍ ရင်ခုန်သံမြန်သွားပြီး တစ်ဖက်လှည့်လိုက်လေသည်။

"မင်း အရင်နားလိုက်ပါဦး၊ နောက်မှ ငါ မင်းနဲ့ ဆွေးနွေးတော့မယ်"

ပြောပြီးသည်နှင့် လော့ရှန်းလင်မှာ သူ့အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ထွက်သွားတော့သည်။

ခပ်သွက်သွက် ထွက်ခွာသွားသော ရုပ်ပုံလွှာကို ကြည့်လိုက်ရင်း ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိုးရိမ်သောက အရိပ်အယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ့နှုတ်ခမ်းများက ပြုံးယောင်သန်းပြီး အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွား၏။

ပန်းချီကားမှ သွေးတစ်စက်အထိ...

ဤအရာအားလုံးမှာ သူ့ဘက်က ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ပန်းချီစာလိပ်ကို မတော်တဆ ပြုတ်ကျဟန်ဆောင်ကာ လော့ရှန်းလင်အား ထပ်မံမြင်တွေ့စေခဲ့သည်။

အမှန်တော့ ခြေလှမ်းတိုင်းကို ကျွင်းရှောင်ယောက်က သေချာစီစဉ်ထားခဲ့ခြင်းပင်။

သူက လော့ရှန်းလင်ကို လုံးလုံး အနိုင်ယူရန်တော့ စိတ်ကူးမရှိပါ။

အနာဂတ်တွင် အန္တရာယ်တစ်ခုခုကြုံလာပါက သူ့ကိုကူညီရန် ခြေလှမ်းလှမ်းစေနိုင်သရွေ့ လုံလောက်သည်။

'ဒီအဆင့်ကိုရောက်လာပြီဆိုပေမဲ့ လော့ရှန်းလင်ရဲ့ ငါ့အပေါ်ထားတဲ့သဘောထားအမှန်ကို ငါမသိသေးဘူး'

'ဒါကိုစမ်းသပ်ဖို့အချိန်ရောက်ပြီ'

ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားသည်။

သူ့တွင် အစီအစဉ်သစ် ရှိ၏။

ကျွင်းရှောင်ယောက်က လော့ရှန်းလင်ကို အနိုင်ယူရန် ကြိုးစားနေရခြင်းမှာ...

တိုင်းတစ်ပါးတွင် ကြီးမားသော မုန်တိုင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာတော့မည်ဟု ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အချိန်တန်လာသောအခါတွင် သူ့နောက်တွင် ရပ်တည်ပြီး ထောက်ပံ့ပေးမည့် ထိပ်တန်း ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး လိုအပ်လိမ့်မည်။

အကယ်၍၊ အင်မော်တယ်နယ်မြေကြီးမှာဖြစ်ရင်တော့ ကျွင်းရှောင်ယောက်အတွက် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူရန် ဤမျှလောက် ကြိုးစားအားထုတ်နေစရာ မလိုပါ။

ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် ကျွင်းရှောင်ယောက်ဘက်တွင် ရပ်တည်လိုသော ကျွမ်းကျင်သူ ဘယ်လောက်ရှိမည်မှန်း တွေးနေရန်ပင် မလွယ်ပေ။

သို့ရာတွင်၊ ဤသည်က တိုင်းတပါး ဖြစ်သည်။ ကျွင်းမိသားစု၏ လက်တံက ဤနေရာသို့ မရောက်လာနိုင်ပေ။

တစ်ဖက်တွင်...

လော့ရှန်းလင်မှာ ရင်တွေတဒိန်းဒိန်းခုန်ရင်း အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ တစ်ခါမျှ မခံစားဖူးသော ခံစားမှုတစ်ခု ဖြစ်၏။

ပန်းချီကားထဲက အမျိုးသမီးနှင့် လော့ရှန်းဖူ ဟူသော ကမ္ပည်း...

သေချာကြည့်လေလေ၊ သူ ပို၍ ခံစားရလေပင်။

"ငါ တကယ်ပဲ ဒီလောက်လှတာလား"

ပန်းချီကားထဲမှ မြစ်နံဘေးတွင်ရပ်နေသော အမျိုးသမီးကိုကြည့်ရင်း လော့ရှန်းလင်၏ မျက်လုံးများက ဝေဝါးသွားခဲ့သည်။

သူမ အနည်းငယ် မင်သက်မိ၏။

ဤမျှလောက် ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် အလှကို ဘယ်နတ်ဘုရားက ပုံဖော်ပေးနိုင်ခဲ့သနည်း။

'ဒီ ယွီရှောင်ယောက်က တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်'

လော့ရှန်းလင်က စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

တချိန်တည်းမှာပင်...

ကျွင်းရှောင်ယောက်က လော့ရှန်းလင်၏ ခြံဝင်းထဲရှိ အခြားအခန်းတစ်ခုတွင် နေခဲ့သည်။

ထိုနေရာမှာ ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အထောက်အကူဖြစ်စေသော နဂါးစွမ်းအင်များဖြင့် ပြည့်နေသောနေရာလည်း ဖြစ်၏။

ကျွင်းရှောင်ယောက်နှင့် လော့ရှန်းလင်က တာအိုအကြောင်း ရံဖန်ရံခါ ပြောဆိုကြသည်။

တါတလေတော့လည်း ကဗျာရွတ်ဆိုခြင်း၊ ပန်းချီဆွဲခြင်းနှင့် ကုချင်းတီးခတ်ခြင်းတို့ ပြုလုပ်သေးသည်။

ထိုအခါ ကျွင်းရှောင်ယောက်၏ ကုချင်းတီးခတ်ခြင်း ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့် လော့ရှန်းလင်မှာ အံ့သြသွားရပြန်သည်။

ကုချင်းသံက တာအိုရစ်သမ်များနှင့် စည်းချက်ညီပြီး စိတ်နှလုံးကို လန်းဆန်းစေပေသည်။

လော့ရှန်းလင်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ကျွင်းရှောင်ယောက်က ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် စောင့်မျှော်နေသော ရတနာသိုက်လေးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးကြားမှ ဆက်ဆံရေးကလည်း သဘာဝအတိုင်း ပို၍ သဟဇာတဖြစ်လာတော့သည်။

အင်မော်တယ်စုံတွဲများကဲ့သို့ အငွေ့အသက်များပင် ခံစားလာခဲ့ရသည်။

လေထုက ဤကဲ့သို့ အေးချမ်းနေချိန်တွင်...

အကြီးအကဲမူက သတင်းတစ်ခုနှင့်အတူ ကျွင်းရှောင်ယောက်ထံ ရောက်လာခဲ့သည်။

"မော့ကျဲဧကရာဇ်မျိုးနွယ်ရဲ့ မော့ကျဲဧကရာဇ်သားတော် နိုးထလာတော့မယ်။ မော့ကျယ်မင်းသားက မိတ်ဆွေလေးရှောင်ယောက်နဲ့ စစ်နတ်ဘုရားတောင်မှာ တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေလည်း အပြင်မှာ အခုပျံ့နှံ့နေပြီ"

အကြီးအကဲမူ ပြောပြီးသည်နှင့်...

"ဒင်၊ ဂုဏ်ပြုပါတယ်ပိုင်ရှင်။ လက်မှတ်ထိုးဝင်ဖို့ တည်နေရာအသစ်ကို ပြန်လည်ဆန်းသစ်ပြီးပါပြီ၊ ကျေးဇူးပြုပြီး စစ်နတ်ဘုရားတောင်မှာ လက်မှတ်ထိုးဝင်ပါ"