အခန်း ၂၀၁

အပိုင်း(၂၀၁) ဟိုဘက်က ဘာလဲ

"နီးရက်နဲ့ဝေး" ဆိုသည့်စကားက ယခုအခြေအနေကို ဖော်ပြရန် အသင့်တော်ဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင်ချူချယ်၏ ခန့်မှန်းချက်အရ ဤအမည်မသိ ယာဉ်တန်းကြီးနှင့် မကြာမီ ဆုံတွေ့ရမည်ဟု ဆိုသော်လည်း...

အချိန်တစ်ဝက်ခန့် ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း ထိုယာဉ်တန်း၏ အရိပ်အယောင်ကိုမျှ မမြင်ရသေးပေ။

နေ့လယ်ပိုင်း အနားယူချိန်တွင် ခေါင်းဆောင်ချူက ပတ်ဝန်းကျင် မြေပြင်အနေအထားကို နားလည်ထားမှုအပေါ် အခြေခံကာ စဉ်းစားကြည့်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယနေ့မနက်ခင်းတစ်ခုလုံး သူတို့က ဤပတ်ဝန်းကျင်၌သာ လှည့်ပတ်သွားလာနေခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။

ခေါင်းဆောင်ချူက ရိုးရှင်းသော မြေပုံတစ်ခုကို လက်ဖြင့် ရေးဆွဲလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်မှောင်များက ကွေးကောက်ကာ ကျုံ့ဝင်သွားသည်။

ဤအချိန်တွင် တင်းတုံ၏ မျက်မှောင်များကလည်း အထပ်ထပ် ကျုံ့ဝင်နေသည်။

အကြောင်းမူကား သူမ ကားပေါ်တွင် စိုက်ပျိုးထားသော အာလူးများအားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အတွေ့အကြုံအရဆိုလျှင် အာလူးများသည် အလွန်စိုက်ပျိုးရ လွယ်ကူသင့်သည် မဟုတ်ပါလော။

သူမ အင်တာနက်ပေါ်တွင် ဗီဒီယိုတစ်ခု မြင်ဖူးခဲ့သည်။ ထိုဗီဒီယိုထဲတွင် အိမ်သုံး အမှိုက်ပုံးတစ်ခုကိုသာ အသုံးပြု၍ အာလူးများစွာကို စိုက်ပျိုးနိုင်ခဲ့ကြသည်။

အင်တာနက်ပေါ်တွင် အာလူးစိုက်ပျိုးရန် သီးသန့်ထုတ်လုပ်ထားသော ပန်းအိုးများကိုပင် ရောင်းချကြသေးသည်။

ဤအတွက်ကြောင့် တင်းတုံသည် မူလတန်းကျောင်းတွင် ရှိနေစဉ်က ထိုကဲ့သို့သော အာလူးစိုက်ပျိုးသည့်ပုံး ငါးပုံးကို လူခိုင်း၍ အထူးတလည် ပြုလုပ်စေခဲ့သည်။

သို့သော် သူမ ရှာဖွေစုဆောင်းလာခဲ့သော အာလူးများကို စိုက်ပျိုးလိုက်ပြီးနောက်တွင် မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိခဲ့ချေ။

ယခင်က ဤကုန်တင်ကား မရှိသေးချိန်တွင် တင်းတုံသည် ထယ်ရှီးနှင့်အတူ ကျောင်းကားထဲတွင် နေထိုင်ခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်က တင်းတုံသည် ကျောင်းကား၏ နောက်ပိုင်းတွင် သေးငယ်သော စိုက်ပျိုးရေးနေရာလေး တစ်ခုကိုပင် ဖန်တီးခဲ့သေးသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် တင်းတုံက ကုန်တင်ကားတစ်စီးကို ရရှိခဲ့သဖြင့် ထိုအာလူးများအားလုံးကို ကုန်တင်ကားထဲသို့ ရွှေ့ပြောင်းခဲ့ပြီး ဒုတိယ မူလတန်းကျောင်းမှ ထွက်ခွာလာချိန်တွင် သဘာဝကျကျပင် ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

နေ့စဉ်ရက်ဆက်လိုလို တင်းတုံသည် တစ်ကြိမ်စီ စစ်ဆေးလေ့ရှိပြီး ရေလောင်းသင့်သည့်အချိန်တွင် ရေလောင်းကာ မြေဆွသင့်သည့်အချိန်တွင် မြေဆွပေးခဲ့သည်။

ဤအာလူးများကို ဂရုစိုက်ရာတွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် သားသမီးများကို ဂရုစိုက်သည်ထက်ပင် ပို၍ အာရုံစိုက်ခဲ့သည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ယခုအချိန်အထိ မည်သည့် တိုးတက်မှု အရိပ်အယောင်မျှ မရှိခဲ့ပေ။

လတ်ဆတ်သော အာလူးတစ်လုံးကို စားနိုင်ရန်အတွက် တင်းတုံက အားထုတ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်ကို သိထားရမည်။

စောစောက သူမ စိုက်ပျိုးထားသော အာလူးများကို တူးဆွကြည့်လိုက်သောအခါမှသာ ထိုအာလူးများမှာ ကြာမြင့်စွာကတည်းက ပုပ်သိုးနေခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

တင်းတုံက သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို ချလိုက်သည်။

ဒီအာလူးတွေကလည်း သန္ဓေပြောင်းလဲသွားတာများလား။

သို့မဟုတ် ဤခရီးတစ်လျှောက် အကြိမ်ကြိမ် နေရာရွှေ့ပြောင်းနေရသဖြင့် လုံးဝ စိုက်ပျိုး၍ မရနိုင်တော့ခြင်းများလား။

ယခုအခါ လူတိုင်းသည် ရွှေ့ပြောင်းနေထိုင်ရသော ဘဝမျိုးကို ဖြတ်သန်းနေကြရသဖြင့် မည်သည့်ဒေသတွင်မဆို အချိန်ကြာမြင့်စွာ အခြေချနေထိုင်ပြီး ကုန်ထုတ်လုပ်မှုများ ပြုလုပ်ရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ကားပေါ်တွင် အမြဲတမ်း ရှိနေသဖြင့် မြေကြီးများ တုန်ခါနေမှုကြောင့်သာ စိုက်ပျိုး၍ မရှင်သန်နိုင်ခြင်းများလား။

တင်းတုံက အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ပြဿနာများက များပြားလှပြီး အခက်အခဲများကလည်း ထပ်နေသည်ဟု ခံစားရ၏။

ယခုအခါ လူတိုင်း၏ အစားအစာမှာ ရှာဖွေစုဆောင်းခြင်းအပေါ်တွင်သာ အဓိက မှီခိုနေရဆဲ ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် ယနေ့မနက်က စားခဲ့ရသော ခေါက်ဆွဲခြောက်များမှာ သက်တမ်းလွန်နေသည်မှာ လပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်ပြီး ထို ငရုတ်ဆီ ပုလင်းသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် မှိုတက်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် မိမိ လွှင့်ပစ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ တစ်ယောက်က ပြန်ကောက်သွားပြီး ပစ္စည်းကောင်းဟုပင် ပြောဆိုနေခဲ့သေးသည်။

ယခင်က မိမိ၏ ဘဝသည် အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း သက်တမ်းလွန်ပြီး ပျက်စီးနေသော အစားအစာများကိုမူ လုံးဝ မစားခဲ့ဖူးပေ။

ယခုတော့...

အခြားသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများကို ဝေငှပေးလိုက်ရသည်မှာ အများအားဖြင့် သက်တမ်းလွန် ပေါင်မုန့်များ သို့မဟုတ် သက်တမ်းလွန် ဘီစကွတ်များပင် ဖြစ်နေသည်။

ဤအတွက်ကြောင့် ယာဉ်တန်းထဲတွင် အချို့သောသူများမှာ ကျန်းမာရေး မကောင်းဖြစ်လာကြပြီ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းသည်မှာ မနေ့က ငါးအမြောက်အမြား ဖမ်းမိခဲ့သဖြင့် အစားအသောက် အခြေအနေ အနည်းငယ် တိုးတက်လာခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည်။

သို့သော် ဤအတိုင်း ဆက်သွားနေပါက နောက်ဆုံးတွင် နည်းလမ်းကောင်းတစ်ခု မဟုတ်နိုင်ပေ။

ရိက္ခာပစ္စည်းများသည် ရှာဖွေစုဆောင်း၍ ကုန်ဆုံးသွားမည့် နေ့တစ်နေ့ သေချာပေါက် ရှိလာမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ရိက္ခာပစ္စည်းများကို မြို့ထဲသို့ အမြဲတမ်း ဝင်ရောက်ရှာဖွေနေရခြင်းသည်လည်း အလွန် အန္တရာယ်များလှသော ကိစ္စတစ်ရပ် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မိမိဘာသာ ထုတ်လုပ်နိုင်မည့် နည်းလမ်းကို မရှာဖွေပါက နောက်ဆုံး လမ်းဆုံးသွားမည့် နေ့တစ်နေ့သို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိလာပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် တင်းတုံသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်ကဲ့သို့သော အစားအစာများကို မိမိဘာသာ စိုက်ပျိုးဖို့ ကြိုးစားကြည့်ရန် တွေးတောခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် လက်တွေ့ဘဝက ဤလက်တစ်ဖက်ပြတ်နေသော စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာသည့် အမျိုးသမီးကို အကြိမ်ကြိမ် မျှော်လင့်ချက်မဲ့စေခဲ့သည်။

"အမတင်းတုံ... ခေါင်းဆောင်ချူ ပြောတဲ့ ယာဉ်တန်းကြီးနဲ့ သိပ်မကြာခင် ဆုံရတော့မှာ... သူတို့မှာ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိနေနိုင်တယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ဆီမှာ လူတွေ အများကြီးပဲမလား"

ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေးကလည်း တင်းတုံ၏ အာလူးစိုက်ပျိုးရေး အစီအစဉ်ကို အာရုံစိုက်နေခဲ့သည်။

မြေကြီးထဲတွင် ပုပ်သိုးနေပြီဖြစ်သော အာလူးများကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေးက စေတနာကောင်းဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

တင်းတုံက ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ "အရမ်း ခက်တယ်... အတည်တကျ နေထိုင်လို့ရမယ့် နေရာမျိုး မရှာတွေ့နိုင်မချင်း ဒီအတိုင်း ဆက်သွားနေရင်တော့... "

နောက်ပိုင်းစကားများကို ဆက်မပြောတော့သော်လည်း မည်သို့သော နိဂုံးမျိုး ရောက်ရှိသွားမည်ကို ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေးက သဘာဝကျကျပင် နားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ယနေ့ နေ့လယ်စာသည်လည်း ငါးသားကိုသာ အဓိကထား၍ ချက်ပြုတ်ထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ငါးသားကို ရက်ဆက် စားနေရသဖြင့် အနည်းငယ် အီလာကြပြီ ဖြစ်သည်။

"အမတင်းတုံ... ထမင်းစားရအောင်"

ကျိုးရှောင်ရှောင်က ပန်းကန်လုံးတစ်လုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ တင်းတုံအနီးသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ပန်းကန်လုံးထဲရှိ ငါးသားတုံး အများအပြားက မူလ ထမင်းများကိုပင် ဖုံးလွှမ်းသွားစေခဲ့သည်။

တင်းတုံ၏ ဤအဖွဲ့ငယ်လေးထဲတွင် လူတစ်ယောက် ထပ်တိုးလာခဲ့သည်။ သူမမှာ ကျိုးရှောင်ရှောင် ပင်ဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင်ချူ၏ ယာဉ်တန်းတွင် ကားမောင်းပေးရန် သီးသန့် လူများ ရှိကြသည်။

ထယ်ရှီး၏ ကားထဲတွင်လည်း ကားမောင်းသူ တစ်ယောက် ရှိသည်။

ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် ကောင်မလေး၏ ကားထဲတွင်လည်း ကားမောင်းသူ တစ်ယောက် ရှိသည်။

ယာဉ်တန်းတစ်ခုလုံးရှိ ကားငါးစီးအနက် သူမနှင့် ချန်းရီ နှစ်ယောက်တည်းသာ မိမိဘာသာ ကားမောင်းကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်းရီအကြောင်းကိုတော့ ပြောစရာမလိုတော့ပေ။ ယခင်ကလည်း လူအများအပြားက မိမိကိုယ်ကိုယ် အကြံပြုကာ ကားမောင်းပေးလိုခဲ့ကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် ရှုလီနာ ဆိုလျှင် ချန်းရီ၏ တွဲဖက်ယာဉ်မောင်း နေရာတွင် ထိုင်ခွင့်ရရန် အိပ်မက်ထဲတွင်ပင် တောင့်တနေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်းရီက လုံးဝ အားနာခြင်းမရှိဘဲ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။

မနေ့က ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် တင်းတုံ၏ လက်ထောက် ဖြစ်ချင်ကြောင်း ပြောလာချိန်တွင် တင်းတုံမှာ အနည်းငယ် အံ့သြဝေခွဲမရ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

သို့သော် ခေတ္တမျှသာ တွေဝေသွားပြီးနောက် ကျိုးရှောင်ရှောင်၏ တောင်းဆိုမှုကို လက်ခံလိုက်သည်။

လက်ခံလိုက်ရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ထိုနေ့ညက နတ်သူငယ်ရေကန်ဘေးတွင် ကျိုးရှောင်ရှောင်၏ ပတ်လည်၌ ဝဲပျံနေသော လိပ်ပြာ အရေအတွက်မှာ နည်းပါးမနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင်ချူချယ်၏ အဆိုအရ စိတ်ထားဖြူစင်ပြီး ရိုးသားသူများသည် ထိုလိပ်ပြာနတ်သူငယ်များကို ပို၍ ဆွဲဆောင်နိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။

ကျိုးရှောင်ရှောင်၏ ပတ်လည်ရှိ လိပ်ပြာများသည် ထယ်ရှီး၊ စွန်းချန်းချန်း တို့လောက် မများပြားသော်လည်း...

ချန်းရီထက်တော့ အများကြီး ပိုများနေသေးသည်။

ယခင်က ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသော ငန်းဖြူလေးတစ်ကောင်နှင့် တူသော်လည်း ယခု ကျိုးရှောင်ရှောင်မှာမူ မြေကြီးထဲမှ အလွန် သိမ်ငယ်ရသော ရွှံ့နွံတစ်ခုနှင့် တူနေသည်။

ကားမောင်းသည့် အလုပ်တစ်ခုအတွက် မနေ့က တင်းတုံထံသို့ သွားရောက် တောင်းပန်စဉ်က ကျိုးရှောင်ရှောင်၏ စိတ်ထဲတွင် မည်မျှလောက်အထိ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့ရမည်ကို ဘုရားသာ သိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်က တင်းတုံသည် ချက်ချင်း လက်မခံခဲ့ပေ။

ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် သူမ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်စလုံး ပျော့ခွေသွားသကဲ့သို့ ခံစားခဲ့ရပြီး ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာခဲ့သည်။

တင်းတုံက သဘောတူလိုက်သည့် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးရှောင်ရှောင်၏ မျက်ဝန်းများမှာ နီရဲသွားခဲ့သည်။

သူမ၏ အမဖြစ်သူမှာ သဲမုန်တိုင်းထဲတွင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ကားလည်း မရှိတော့ပေ။

ဤထိုးနှက်ချက် နှစ်ခု ဆက်တိုက်က ကျိုးရှောင်ရှောင် တစ်ယောက်လုံးကို ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်။

အကယ်၍ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီကသာဆိုလျှင် ဤယာဉ်တန်းထဲရှိ လူအများစုသည် ကျိုးရှောင်ရှောင်၏ ဘဝနှင့် မည်သို့မျှ ပတ်သက်မှု ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။

အလွန်ဆုံး ရုပ်မြင်သံကြား ဇာတ်လမ်းတွဲများ သို့မဟုတ် ရုပ်ရှင်များထဲတွင် သူမ၏ တောက်ပလှပနေသော အသွင်အပြင်ကိုသာ မြင်တွေ့ရပေလိမ့်မည်။

ကျိုးရှောင်ရှောင်၏ ဘဝသည် သူတို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အခြားသော အဆင့်တစ်ခုတွင် နေထိုင်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ယခုတော့...

ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် နေ့စဉ် ဖုန်ပေလူးနေသော အဝတ်အစားများကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အခြားသော အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများနှင့် မည်သို့မျှ ခွဲခြား၍ မရနိုင်တော့ပေ။

လမ်းလျှောက်သည့်အခါတိုင်းလည်း မကြာခဏ ခေါင်းငုံ့ထားလေ့ရှိသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူမအား စကားလာပြောလျှင်ပင် လူမှုဆက်ဆံရေးကို ကြောက်ရွံ့နေသည့် ပုံစံမျိုး ပြသတတ်သည်။

တတ်နိုင်သမျှ အထိအတွေ့ကို လျှော့ချနိုင်လျှင် လျှော့ချထားသည်။

စကားမပြောဘဲ နေ၍ရလျှင် တတ်နိုင်သမျှ စကားမပြောဘဲ နေသည်။

အခြားသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရမည့် မည်သည့်ကိစ္စမျိုးကိုမဆို ရှောင်လွှဲ၍ရလျှင် သူမ လုံးဝ ပြုလုပ်မည် မဟုတ်ပေ။

အလုပ်တစ်ခုရရှိရန် တင်းတုံထံသို့ သွားရောက်ရှာဖွေခြင်းမှာ သူမ ရက်ပေါင်းများစွာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးမှသာ လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ထိုစဉ်က တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည့် ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော ကောင်မလေးနှင့် လုံးဝကို ကွဲပြားခြားနားသော လူနှစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကိုယ်အလေးချိန် ချိန်စက်တစ်ခုဖြင့် ကိုယ်အလေးချိန်ကို ချိန်တွယ်ကြည့်မည် ဆိုပါက...

ယခု ကျိုးရှောင်ရှောင်က အရပ် ငါးပေ ခုနစ်လက်မခန့် ရှိသော်လည်း ကိုယ်အလေးချိန်မှာ ပေါင် (၉၀) ပင် မပြည့်တော့ချေ။

သူမ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ယခင်ကရှိခဲ့သော တက်ကြွလန်းဆန်းသည့် အရိပ်အယောင်များ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

အကယ်၍ ယခင်ကသာဆိုလျှင် ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် လူငယ်အချစ်ဇာတ်လမ်းတွဲများတွင် ဇာတ်ဆောင်မင်းသမီးအဖြစ် ပါဝင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ယခုအချိန်တွင်မူ ထိုဇာတ်လမ်းများထဲ၌ ဖြတ်လျှောက် တစ်ယောက်အဖြစ် သရုပ်ဆောင်ရန်ပင် မည်သည့် ရုပ်ရှင်အဖွဲ့ကမျှ လိုချင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် ရက်အတော်ကြာသည်အထိ စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မပြောဖြစ်ချေ။

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်ကသာ သတိမပေးခဲ့လျှင် သူမသည် နာမည်ကြီး ကြယ်ပွင့် ကျိုးလန်၏ ညီမဖြစ်ကြောင်း မည်သူကမျှ ယုံကြည်နိုင်ကြမည် မဟုတ်ပေ။

သူမ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အဝတ်အစားများ စုတ်ပြဲနေသည်ကိုပင် ကျိုးရှောင်ရှောင်က လုံးဝ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တမင်တကာ အလှပြင်ဆင်ခြင်းမျိုးလည်း လုံးဝ မပြုလုပ်တော့ပေ။

အချိန်အတော်များများတွင် လူတိုင်းက ဤကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက် ရှိနေခြင်းကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့ကြသည်။

ချန်းရီကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် အချိန်အများစု၌ ဤကဲ့သို့သော လူတစ်ယောက် ရှိနေကြောင်းကို သတိမရမိခဲ့ချေ။

ကျိုးရှောင်ရှောင်သည် မူလကတည်းက ရုပ်ရည်သွင်ပြင် အလွန်ကောင်းမွန်သူဖြစ်ပြီး ယခုအခါ နောက်ဆုံးခိုလှုံရာဖြစ်သော ကားလည်း မရှိတော့သဖြင့် သူမသည် ထယ်ရှီး၏ ကျောင်းကားပေါ်တွင် နေထိုင်နေရသည်။

ကျောင်းကားပေါ်တွင် လူအမျိုးအစား စုံလင်လှပြီး လူပေါင်းစုံ ရှိကြသည်။

အစပိုင်းက မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက် ရှိသူအချို့လည်း ရှိခဲ့ကြသည်။

အကယ်၍ ယာဉ်တန်းတွင် စည်းမျဉ်းစည်းကမ်းများ မရှိခဲ့လျှင် ကျိုးရှောင်ရှောင်၏ နေ့ရက်များသည် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် ဆိုးရွားကြေကွဲဖွယ် ကောင်းနေပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းသည်မှာ တင်းတုံက သူမကို လက်ခံခေါ်ယူခဲ့သဖြင့် ကားမောင်းသူနှင့် လက်ထောက်အလုပ် တစ်ခုကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အရာအားလုံးက ကောင်းမွန်သော ဦးတည်ချက်သို့ တိုးတက်ပြောင်းလဲနေသကဲ့သို့ ရှိသည်။

"ခေါင်းဆောင်... ခေါင်းဆောင်... ကြည့်ပါဦး... ဟိုဘက်မှာ ဘာကြီးလဲ"

တင်းတုံက ထမင်းပန်းကန်ကို ကိုင်ကာ ထမင်းစားနေချိန်မှာပင်...

အလွန်တရာ အံ့သြတုန်လှုပ်နေသော အသံတစ်သံက စခန်းချရာ နေရာအတွင်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤအသံကို ထုတ်ဖော်လိုက်သူသည် အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာကောင်းပြီး နားလည်ရန် အလွန်ခက်ခဲသော အရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ထိုအသံထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ၊ ထိတ်လန့်မှုများနှင့် ယုံကြည်နိုင်ဖွယ် မရှိခြင်းများ ရောယှက်ပါဝင်နေတော့သည်။

ဆက်ရန်...