အခန်း ၂၁၀

အပိုင်း(၂၁၀) မြူခိုးတားဆီးသူ၏ လျှို့ဝှက်အကာအကွယ်သစ်

အစည်းအဝေး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ချန်းရီက အခန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက်ပြန်၍ အနားမယူခဲ့ပေ။

ထိုအစား ရွာ၏ အစွန်အဖျားသို့ တစ်ယောက်တည်း ထွက်လာခဲ့သည်။

နတ်ဆင်ရွာတွင် လျှပ်စစ်မီး မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ညဘက်ရောက်သည်နှင့် ရှေးဟောင်းခေတ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် တစ်ခုတည်းသော အားသာချက်မှာ သွေးရောင်လမင်း၏ အလင်းရောင်က အလွန်လင်းထိန်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ဤမှိန်ဖျော့ဖျော့ သွေးရောင်လရောင်ကို ကြည့်ရသည်မှာ အသားကျနေပြီဖြစ်ရာ သွေးရောင်လမင်းက မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းသည်ကိုပင် မခံစားရတော့ပေ။

ချန်းရီက ရွာ၏ အစွန်အဖျားသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

အစွန်းတွင် ရပ်လိုက်သည်နှင့် ဧရာမ ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပြီး အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်လျှင်မူ ဘာမှမရှိဘဲ အမိုက်မှောင်အတိ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။

အကယ်၍ ကမ္ဘာပျက်ကပ် မတိုင်မီကသာဆိုလျှင် ဤကဲ့သို့သော ရှုထောင့်မျိုးမှနေ၍ အိမ်ခြေထောင်သောင်းမကသော မီးရောင်များကို သေချာပေါက် မြင်တွေ့နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မလှမ်းမကမ်းရှိ တိမ်တိုက်များကို သွေးရောင်လမင်း၏ အလင်းရောင်အောက်တွင် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်သော်လည်း တိမ်တိုက်များသည်လည်း သွေးရောင်တစ်လွှာ ဖုံးအုပ်ခံထားရသည်။

ချန်းရီ ဤနေရာသို့ လာရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သွေးရောင်လမင်း အသက်ရှူကျင့်စဉ် ကို ဤနေရာ၌ စမ်းသပ်ရန် ဖြစ်သည်။

နတ်ဆင်ကြီး၏ အပေါ်တွင် အသက်ရှူကျင့်စဉ်က တိုးတက်မှု သို့မဟုတ် အပြောင်းအလဲ တစ်ခုခု ရှိလာနိုင်မလား ဆိုသည်ကို သိရှိလို၍ ဖြစ်သည်။

သူက မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး အသက်ရှူကျင့်စဉ်ကို စတင် လည်ပတ်စေလိုက်သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် ချန်းရီက မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို တိုးတိတ်စွာ ချလိုက်၏။

လမ်းစဉ် (၁) တွင် သူ့အတွက် ကြီးမားသော အကူအညီများကို ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည့် အသက်ရှူကျင့်စဉ်သည် လမ်းစဉ် (၂) သို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင်မူ လုံးဝ အသုံးမဝင်တော့ပေ။

မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီမှ သွေးရောင် တိမ်တိုက်များသည် တစ်ခဏချင်း ခွေးပေါက်လေးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိုက်၊ တစ်ခဏချင်း ခြင်္သေ့ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလိုက် ဖြစ်နေသည်ကို သူ ငေးကြည့်နေမိသည်။

ချန်းရီ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ မီးခိုးငွေ့ ပုံဖော်ခြင်း အစွမ်းသည် နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ကောင်း တက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မည်။

မီးခိုးငွေ့ ပုံဖော်ခြင်း၏ စွမ်းအားသည် အနည်းငယ် တိုးတက်လာခဲ့သော်လည်း ချန်းရီ၏ အမြင်တွင်မူ မီးခိုးငွေ့ ပုံဖော်ခြင်း၌ ဖော်ထုတ်ရန် ကျန်ရှိနေသေးသည့် ကြီးမားသော အလားအလာများ ရှိနေသေးသည်။

ယခင်က မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့သော မရဏနတ်သမီး၏ ဗီဒီယိုကို သူ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

မရဏနတ်သမီးကို ပုံဖော်ရာတွင် အနည်းငယ် အထောက်အကူ ဖြစ်စေသော်လည်း သူ လိုချင်သော စံပြအဆင့်ထိ တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက်မူ အမြဲတမ်း တစ်ခုခု လိုအပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်လေးအတွင်းမှာပင် ချန်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ် ပတ်လည်တွင် မီးခိုးငွေ့များ အဆက်မပြတ် လှုပ်ခတ်လွင့်စင်လာသည်။

ခလုတ်တစ်ခုကို ဖွင့်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

မရေမတွက်နိုင်သော ထူးဆန်းသည့် အတွေးများက ဦးနှောက်ထဲတွင် အဆက်မပြတ် လှုပ်ခတ်နေသည်။

ချန်းရီ၏ ခန္ဓာကိုယ် နေရာအနှံ့အပြားမှ အလွန် ထူးဆန်းသော စွမ်းအင်တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။

ထိုစွမ်းအင်တွင် အပူချိန် မရှိပေ။ ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာများတွင် မူလကတည်းက ပုန်းကွယ်နေပြီး ယခင်က တစ်ကြိမ်မျှ မတွေ့ရှိခဲ့ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ဒါက... မှော်ဆေးတောင့်ရဲ့ အာနိသင်လား။

နောက်ဆုံးတော့ ဒီအချိန်ရောက်မှပဲ အာနိသင် ပြသလာတော့သည်။

သေစမ်း...

ချန်းရီက ရင်ထဲမှ အံ့သြဝမ်းသာမှုကို အတင်း ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားကာ အဝေးမှ တိမ်တိုက်များ၏ ပြောင်းလဲမှုအမျိုးမျိုးကို တည်ငြိမ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်နေလိုက်သည်။

ချန်းရီ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် မြင်ကွင်းပေါင်းများစွာ လက်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

အစောပိုင်းက ရှင်းဟွာမြို့တွင် တွေ့ကြုံခဲ့ရသော အဖြူရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကတ်ကြေးမိန်းမ၊ စက္ကူငိုကြွေးကလေး၊ ထို့နောက် ချန်ရှုရွာမှ ခါးကုန်းရုပ်သေးအဘိုးအို နှင့် ထို မရဏမိုးမခပင်...

ပြီးတော့ ယန်ကျိုးက...

သူ တွေ့ကြုံခဲ့ရဖူးသမျှ ထူးဆန်းသောအရာတိုင်းက ရုပ်ရှင်ဟောင်းတစ်ကားအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် တစ်ခန်းချင်း ပြသနေသည်။

ယခုအချိန်တွင် ချန်းရီ၏ ဦးနှောက်သည် ပွက်ပွက်ဆူနေသော ရေနွေးအိုးကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် လှုပ်ရှားနေသည်။

ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းအမျိုးမျိုးက ချန်းရီ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ရုန်းကန်နေကြပြီး ထွက်ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်ကွယ်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။

ချန်းရီ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မှိန်ဖျော့သော မြူခိုးထုကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

မြူခိုးများထဲတွင် တစ်ခဏချင်း ဖြူရော်နေသော လူမျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာလိုက်၊ နောက်တစ်ခဏတွင် တံစဉ်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ဆံပင်ရှည်ရှည်နှင့် ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာလိုက် ဖြစ်နေသည်။

မြူခိုးမြစ် မြွေကြီး၏ အရိပ်အယောင်များပင် ပါဝင်နေသေးသည်။

သဲကန္တာရ ကောင်းကင်ယံမှ ကောင်းကင်ဝေလငါး...

ပြီးတော့ ခြေအောက်က နတ်ဆင်ကြီး...

ကောင်းကင်ယံမှ သွေးရောင်လမင်း၏ အလင်းရောင်များက ချန်းရီ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အဆက်မပြတ် စုစည်းလာသည်။

ချန်းရီ၏ အသက်ရှူသံနှင့်အတူ ကြီးထွားလာလိုက်၊ ကျုံ့ဝင်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။

ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ရဲ့ မီးခိုးငွေ့ပုံဖော်ခြင်းက မူလပုံစံအတိုင်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိရတာလဲ။

ဘာဖြစ်လို့ ငါ့ရဲ့ မီးခိုးငွေ့ပုံဖော်ခြင်းက အတုအယောင်ကို အစစ်အမှန်အဖြစ် မပြောင်းလဲနိုင်ရတာလဲ။

ဟုတ်တာပေါ့။

အတုဆိုတာကတော့ အတုပဲလေ။

အစစ်ဆိုတာကလည်း အမြဲတမ်း အစစ်ပဲ။

ဤအချက်ကို စဉ်းစားမိသောအခါ ချန်းရီသည် ရုတ်တရက် အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။

မဟူတ်သေးဘူး... အတုကလည်း အစစ်ဖြစ်လာနိုင်တာပဲ။

ယုံကြည်တဲ့လူ များလာရင် အဲဒါက အစစ်ဖြစ်သွားတာပဲ။

အကယ်၍ ကိုယ်က ကိစ္စတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ချင်သည်ဆိုပါက ကိုယ်ပြောပြမည့် ဇာတ်လမ်းထဲတွင် ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းက အမှန်တရားဖြစ်ပြီး ၁ ရာခိုင်နှုန်းက အတုအယောင်ဖြစ်ဖို့ပဲ လိုအပ်သည်။

ထိုသို့မှသာ မိမိ၏ လိမ်ညာမှုကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ခက်ခဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

ဟုတ်ပြီ။

၉၉ ရာခိုင်နှုန်းက အမှန်တရား... ၁ ရာခိုင်နှုန်းက ဖန်တီးထားတဲ့ အတုအယောင်။

အလင်းတန်းတစ်ခုက စက္ကူပြတင်းပေါက်ကို ဖောက်ထွက်သွားသကဲ့သို့ ချန်းရီ၏ သွေးရောင်မျက်လုံးများမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဟုတ်ပြီ။

ဟုတ်ပြီ... ဟုတ်ပြီ။

၉၉ ရာခိုင်နှုန်းက အမှန်တရား။

၁ ရာခိုင်နှုန်းက ဖန်တီးထားတဲ့ အတုအယောင်။

၁ ရာခိုင်နှုန်းက ဖန်တီးထားတဲ့ အတုအယောင်။

ချန်းရီ၏ သွေးရောင်မျက်လုံးများတွင် သွေးရောင်များ အပြင်းအထန် တောက်ပလာသည်။ မီးခိုးငွေ့ ပုံဖော်ခြင်း၏ နောက်ထပ် စွမ်းအားအဆင့်ကို မည်သို့ မြှင့်တင်ရမည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ချန်းရီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေသော အမူအရာများ ပေါ်လွင်လာသည်။

အကယ်၍သာ သူသည် အမြဲတမ်း အကြံအစည်ကြီးပြီး တည်ငြိမ်သူတစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ပါက ယခုအချိန်တွင် ခုန်ပေါက်ကာ ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်နေမိမည်မှာ သေချာသည်။

ဤခံစားချက်က အလွန် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေသည်။

အစောပိုင်းက သဘာဝလွန်လမ်းစဉ် အစွမ်းကို စတင် နိုးကြားလာခဲ့စဉ်က အချိန်နှင့် တူညီနေသည်။

ချန်းရီသည် လမ်းစဉ် အဆင့် (၂) မြူခိုးတားဆီးသူ၏ စတုတ္ထမြောက် အစွမ်းကို ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မီးခိုးငွေ့ ပုံဖော်ခြင်း၏ အဆင့်မြင့် ခွဲထွက်အစွမ်း - ဝိညာဉ်သွင်းခြင်း...

[မီးခိုးငွေ့ ပုံဖော်ခြင်း၏ အဆင့်မြင့် လားရာလမ်းကြောင်းများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်]

[ပုံဖော်မည့် အရာဝတ္ထု၏ အချက်အလက် သို့မဟုတ် ကိုယ်ပိုင် အမှတ်အသား ပစ္စည်းတစ်ခုခုကို ရယူရမည်]

[ဥပမာအားဖြင့် မရဏနတ်သမီးကို ပုံဖော်ရာတွင် မရဏနတ်သမီး၏ တံစဉ်ကို ရရှိပါက ပုံဖော်မှု၏ တူညီနိုင်စွမ်းကို ကြီးမားစွာ အားဖြည့်ပေးနိုင်ပြီး မူလပစ်မှတ်နှင့် စွမ်းအား ကွာဟချက်ကို လျှော့ချပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်]

[နောက်ဆုံးအဆင့်တွင် အစစ်နှင့် အတု ခွဲခြား၍မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ပြုလုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်]

ချန်းရီသည် ယခင်က ရုံမြို့ မူလတန်းကျောင်းတွင် မရဏနတ်သမီးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်က သူမ၏ လက်ထဲရှိ သွေးရောင် တံစဉ်ကြီးကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်သည်။

ထားလိုက်ပါတော့... မရဏနတ်သမီးရဲ့ တံစဉ်ကိုတော့ မစဉ်းစားနဲ့တော့။

သူ့အနေဖြင့် ရုံမြို့ မူလတန်းကျောင်းသို့ ထပ်မံ ပြန်သွားရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

ချန်းရီသည် နောက်ထပ် ပစ္စည်းတစ်ခုကိုလည်း သတိရလာခဲ့သည်။

အစောပိုင်းက သဲကန္တာရတွင် တွေ့ကြုံခဲ့ရသော လူမျက်နှာ ကင်းမြီးကောက်။

ထိုအချိန်က လူမျက်နှာ ကင်းမြီးကောက်သည် နေ့ဘက်တွင် ထွက်ပေါ်လှုပ်ရှားရန် လုံးဝ အသားမကျသေးခြင်းကြောင့် သူနှင့် အခြားသော အဖော်အချို့ ပူးပေါင်းကာ ထိုလူမျက်နှာ ကင်းမြီးကောက်ကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်က လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်မှ မျက်နှာအရေခွံနှင့် အကြေးခွံတို့ကို ရရှိခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းက လူမျက်နှာ ကင်းမြီးကောက် အလွန် အားနည်းသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်က ပတ်ဝန်းကျင်သည် လူမျက်နှာ ကင်းမြီးကောက်၏ စစ်တလင်းအတွက် မသင့်တော်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ မျက်နှာအရေခွံနှင့် အကြေးခွံတို့ကို အသုံးပြုပြီး လူမျက်နှာ ကင်းမြီးကောက်ကို ဝိညာဉ်သွင်းနိုင်မည် ဆိုပါက...

၎င်းက သူသည် အလွန် အစွမ်းထက်သော လျှို့ဝှက်အကာအကွယ် တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်သွားမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း မဟုတ်ပါလော။

လူမျက်နှာ ကင်းမြီးကောက်။

အစောပိုင်းက လူမျက်နှာ ကင်းမြီးကောက်သည် ဆံပင်ပန်းရောင် ကောင်မလေး၏ အမပုံစံကို ဖန်တီးကာ ဆံပင်ပန်းရောင် ကောင်မလေးကို တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားစေခဲ့သည်ကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်လိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့ ကြောက်စရာကောင်းသော အစွမ်းမျိုးကို တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် ချန်းရီကို အနည်းငယ် ရင်ခုန်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။

လူမျက်နှာကင်းမြီးကောက်၏ မျက်နှာအရေခွံသည် ဆံပင်ပန်းရောင် ကောင်မလေး၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေပုံရသည်။

အကြေးခွံနှင့် ပတ်သက်၍တော့ တင်းတုံ၏ လက်ထဲတွင် ရှိနေတာလား။

ဒါမှမဟုတ် ထယ်ရှီးရဲ့ လက်ထဲမှာလား။

သေချာတော့ မမှတ်မိတော့ပေ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ... ဤပစ္စည်းများ ရှိနေသေးသရွေ့ အဆင်ပြေသည်။

အခွင့်အရေးရှာပြီး ဒီပစ္စည်းနှစ်ခုကို လက်ထဲရောက်အောင် လဲလှယ်ယူရမည်။

ချန်းရီက သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ရင်ဘတ်ထဲရှိ ဆေးလိပ်ဘူးထဲမှ ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဆေးလိပ်ကို ပါးစပ်တွင် ကိုက်ကာ မီးညှိရန် ပြင်လိုက်စဉ်...

သူ့ရှေ့မှ မွှေးပျံ့သော လေပြေတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး သေးငယ်သော မီးတောက်လေးတစ်ခုက မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ချန်းရီက အံ့အားသင့်စွာဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

တိုက်ဆိုင်စွာပင် ယနေ့ည၏ အလှမယ် အစီအစဉ်မှူး ဖြစ်သော ဆုမန်ရှန်း ဖြစ်နေသည်။

အလှမယ် အစီအစဉ်မှူးက ချန်းရီကို မျက်ခုံးပင့်ပြလိုက်သည်။

ချန်းရီက အလှလေး မီးညှိပေးသည့် ဝန်ဆောင်မှုကို အားနာခြင်းမရှိဘဲ လက်ခံလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည် ဆန်းစစ်နေမိသည်။ စောစောက အလွန်အမင်း အာရုံစိုက်နေမိခြင်းကြောင့် သူ့ဘေးတွင် လူတစ်ယောက် ရောက်လာသည်ကိုပင် လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ကြည့်ရတာ... နောက်ဆို ဒီလိုကိစ္စမျိုး လုပ်မယ်ဆိုရင် လူမရှိတဲ့ နေရာကို ရှာလုပ်တာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မည်။

"မင်း... ဘယ်တုန်းက ရောက်နေတာလဲ"

ချန်းရီက မီးခိုးငွေ့များကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး ရင်ထဲမှ အံ့သြဝမ်းသာမှုများကို အနည်းငယ် ဖိနှိပ်ထားလိုက်သည်။

"ရောက်နေတာ နာရီဝက်လောက် ရှိပါပြီ... ခုနက အစ်ကိုချန်း တစ်ခုခုကို အာရုံစိုက်ပြီး စဉ်းစားနေတာ တွေ့လို့ မနှောင့်ယှက်တော့တာပါရှင်"

အလှမယ် အစီအစဉ်မှူး၏ အသံသည် အလွန် နားထောင်ကောင်းသည်။ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အသံ သုံးပုံ၊ ရင့်ကျက်မှု သုံးပုံ၊ ညို့ဓာတ် သုံးပုံနှင့် ရိုးသားမှု တစ်ပုံခန့် ပေါင်းစပ်ပါဝင်နေသည်။

ကြားလိုက်ရုံဖြင့် လူကို သဘောကျသွားစေနိုင်ပြီး အလှမယ် အစီအစဉ်မှူးဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်အပြင် မနိမ့်ကျလှသော သူမ၏ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်နှင့်လည်း လိုက်ဖက်နေသည်။

ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးမှာ လုံးဝကို ကံဇာတာ အထွတ်အထိပ် ရောက်နေသကဲ့သို့ပင်။

"မင်းက ငါ့ကို တမင်စောင့်နေတာလား"

ချန်းရီက အလှမယ် အစီအစဉ်မှူး၏ မိန်းမလှမာယာကို လုံးဝ စိတ်မဝင်စားခဲ့ပေ။

သူ့ရှေ့မှ ဤအဆင့်ရှိသော မိန်းမချောမျိုး သူတို့ ယာဉ်တန်းထဲတွင် နှစ်ယောက်တောင် ရှိသည်။

ထိုနှစ်ယောက်က သူမထက်ပင် များစွာ ပို၍ လှပနေသေးသည်။

အလှမယ် အစီအစဉ်မှူး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှပသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီးနောက် ကိုယ်ကိုလှည့်ကာ အဝေးရှိ တိမ်ပင်လယ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

လေပြေက အလှမယ် အစီအစဉ်မှူး၏ အနက်ရောင် ဆံပင်ရှည်များကို တိုက်ခတ်သွားပြီး လေထဲတွင် လွတ်လပ်စွာ လွင့်ဝဲနေသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လေပြေကြောင့် အလှမယ် အစီအစဉ်မှူး၏ အဝတ်အစားများက ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တင်းကျပ်စွာ ကပ်နေပြီး သူမ၏ လှပသော ခန္ဓာကိုယ် ကောက်ကြောင်းကို ပေါ်လွင်နေစေသည်။

ချန်းရီက တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး ထပ်မကြည့်တော့ပေ။

သူ့အတွက်တော့ အလှအပဆိုသည်မှာ တစ်ခါတရံတွင် ကမ္ဘာပျက်ကပ်၌ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးနှင့် အသက်ကို ခြွေယူမည့် လက်မှတ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

"အဲဒီလို ပြောလို့လည်း ရပါတယ်ရှင်... အစ်ကိုချန်း... ကျွန်မတို့ အလဲအလှယ်တစ်ခုလောက် လုပ်ကြမလားရှင်"

"မင်းက ဘာလိုချင်လို့လဲ"

"အစ်ကိုချန်း နတ်ဆင်ရွာကနေ ထွက်သွားတဲ့အခါ... ကျွန်မကိုပါ ခေါ်သွားပေးလို့ ရမလား... အစ်ကိုချန်းကို နတ်ဆင်ရွာနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ကျွန်မ ပြောပြပါ့မယ်... ဒီလျှို့ဝှက်ချက်က နတ်ဆင်ရွာ တည်ရှိနေခြင်းရဲ့ အဓိက အကြောင်းအရင်းပဲလေ... အစ်ကိုချန်း စိတ်ဝင်စားမလားတော့ မသိဘူး"

ချန်းရီက ဟက်ဟက်ပက်ပက် ရယ်မောလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် လှောင်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ယခင်ကလည်း ကောင်မလေးတစ်ယောက်က သူမကို ခေါ်ထုတ်သွားပေးရန် သူ့ကို တောင်းဆိုခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ထိုကောင်မလေးသည် နောက်ဆုံးတွင် ဆန္ဒမပြည့်ဝခဲ့ပေ။

သူ့အမြင်တွင်တော့ နတ်ဆင်ရွာ၏ ဘဝက အလွန် ကောင်းမွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ထူးဆန်းသောအရာများ၏ အန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်နေစရာ မလိုတော့ပေ။

သို့သော် အပြင်ဘက်မှ ဘဝက ပို၍ ကောင်းမွန်မည်ဟု ထင်နေသူများ အမြဲတမ်း ရှိနေတတ်သည်။

လူတွေဆိုသည်မှာ ကိုယ်မလျှောက်ဖူးသေးသော လမ်းကို စိတ်ထဲတွင် အမြဲတမ်း အလှဆင် တွေးတောတတ်ကြစမြဲပင်။

ဆက်ရန်...