အခန်း (၂၇၀၃-၂၇၀၄)
Vol. 271 Ch. 2703-2704
အခန်း (၂၇၀၃) - မက်မွန်ပန်းဥယျာဉ်ငယ်
နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းအနည်းငယ်ကြာအောင်ပင် ဖန့်ချန်သည် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်တွင်သာ နေထိုင်ခဲ့ပြီး အသက်စွမ်းအင် အလယ်အဆင့်ရှိသူများကို ရှာဖွေကာ လက်ရည် လေ့ကျင့်နေခဲ့သည်။
တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ ကျင့်ကြံမှု နိမ့်ကျသည့် အခြားသော သူတော်စင်ဘိုးဘေး စီမံကိန်း ဝင်များကို အထူးလေ့ကျင့်ပေးခြင်းများလည်း ပြုလုပ်သည်။
'နတ်ဘုရားဆန့်ကျင် စိတ်ဝိညာဉ်ဖြတ်တောက်ခြင်း' ၏ အသုံးပြုချိန် ကုန်ဆုံးသွားမှသာလျှင် သူသည် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်မှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်မှာမူ မိမိ၏ အတွင်းကမ္ဘာကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲရန်အတွက် ကျင့်စဉ်ကို အာရုံစိုက် ကျင့်ကြံနေသည်။
ရုတ်တရက်ဆိုသလို သူမသည် အပြင်လူတစ်ယောက်၏ အငွေ့အသက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဝင်ရောက်လာသူကို အသေအချာ ကြည့်လိုက်မိသည့်အခါတွင်မူ အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ဖန့် အစ်ကိုကြီး၊ ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်လာတာလဲ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ရုတ်တရက် သွေးရောင်မြူခိုးများ ထူထပ်စွာ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
'နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး' ကို ဖွင့်လိုက်ခြင်းပင်။
'နတ်ဘုရားမျက်လုံး ပညာရပ် - နတ်ဘုရားဆန့်ကျင် စိတ်ဝိညာဉ်ဖြတ်တောက်ခြင်း'
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ချက်ချင်းပင် ထိုပညာရပ်၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားသည်။
သူမသည် ဝမ်ချုံစန်းနှင့် အလားတူ ဖြစ်စဉ်ကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။
သို့သော် သူမ၏ ဖြစ်စဉ်မှာမူ ဝမ်ချုံစန်းထက် ပို၍ နူးညံ့သိမ်မွေ့သည်။
ချောက်ကမ်းပါးထဲသို့ အဆုံးမဲ့ ပြုတ်ကျသွားရသည့် ခံစားချက်မျိုး လုံးဝ မရှိပေ။
အသိစိတ် ပြန်လည်ရရှိချိန်တွင် သူမ၏ ရှေ့မှောက်၌ အလင်းလုံး (၅) လုံးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"နိုးထလော့။"
"ဒါ... ဖန့် အစ်ကိုကြီးရဲ့ အသံပဲ..."
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် ခဏတာ မူးဝေသွားပြီးနောက် ထူးခြားဆန်းပြားသော အခြေအနေတစ်ခုထဲသို့ ကျရောက်သွားတော့သည်။
အချိန်များ တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားသည်။
ဝမ်အိုကြီးနှင့်အတူ ဖန့်ချန်သည် (၅) ရက်သာ စောင့်ဆိုင်းလိုက်ရပြီး ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ သူ့အား အံ့အားသင့် ဝမ်းမြောက်စွာ ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"အစ်ကို"
"ညီမလေး၊ အိပ်စက်ရတာ သက်သောင့်သက်သာ ရှိရဲ့လား "
"အိပ်မက်တစ်ခု မက်လိုက်သလိုပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါဟာ အိပ်မက် မဟုတ်ဘူးဆိုတာကိုလည်း ငါ သိပါတယ်။"
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိတ်ခံစားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူမသည် လုံးဝ နိုးထသွားပြီ ဖြစ်သလို မိမိ၏ မူလဇာစ်မြစ်နှင့် နောက်ခံသမိုင်းကြောင်းကိုလည်း သိရှိသွားပြီဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့်ပင် ယခုဘဝ၏ မှတ်ဉာဏ်များက သူမကို ပို၍ အံ့အားသင့်စေသည်။
နယ်မြေကိုးခုတွင် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော ထိုကပ်ဘေးကြီးအပြီး၌၊ ချင်းမင် တွင် ဤမျှ ထူးခြားသော နည်းလမ်းဖြင့် အစပျိုးပြန်လည် မွေးဖွားလာလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။
"အစ်ကိုကြီးက ငါ့ကို ဒီလောက်မြန်မြန် ရှာတွေ့ပြီး ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်ကို ခေါ်ဆောင်လာတာပါလား။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ကရုဏာတောင်ကို အတူတူ ဝင်ရောက်ခဲ့တာပဲ။"
"အဲဒီတုန်းက ထိုက်ဟောင်ယွီ က ငါ့ကို ယင်သူတော်စင် ပညာရပ်နဲ့ တိုက်ခိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာ၊ အကယ်၍သာ ငါ့အစ်ကိုကြီးက အနားမှာ ရှိနေမှန်း သူသာ သိခဲ့ရင်တော့ သူလည်း သုံးခါလောက် ပြန်တွေးရမှာပဲ။"
အကယ်၍ ယခင်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်များ နိုးထမလာခဲ့ပါက၊ သူမသည် ၎င်းကို တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုဟုသာ ထင်မှတ်နေမိမည်ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ ထိုက်ဟောင်ယွီ သည် အစကတည်းက သူမ၏ အစ်ကိုကြီး၏ ပစ်မှတ် ဖြစ်နေခဲ့မှန်း သူမ သိလိုက်ရသည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ ငါတို့ရဲ့ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက အခုဆိုရင် ပြဿနာ မရှိတော့ဘူးမလား အဘိုးတို့ကရော..."
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စိုးရိမ်မှုများ ရောယှက်နေသည်။
"အဘိုးတို့အကြောင်းကတော့ စိတ်မပူပါနဲ့။ ရှန်းဟုန်မျိုးနွယ်စုရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေက အရမ်းကို သိမ်မွေ့တယ်။ အဓိကအားဖြင့် ပြဿနာ မရှိတော့ပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ ဟော်ဆွေ့ မျိုးနွယ်စုက ငါတို့ကို ထိခိုက်ချင်ရင်တောင်မှ၊ သူတို့အနေနဲ့ ချင်ဟော်ဆွေ့ တောင်မှ မပေးဆပ်နိုင်မယ့် ကြီးမားတဲ့ တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ရလိမ့်မယ်။"
"သူတို့ ဒီလောက်လည်း မမိုက်မဲကြပါဘူး၊ နောက်ထပ် အခွင့်အရေးကိုပဲ စောင့်နေကြတာ နေမှာပါ။"
ဖန့်ချန်က ရယ်မောလျက် ပြောသည်။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်သည် စိတ်ထဲမှ အလွန်အမင်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်ပြီးနောက် ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ဖန့်ချန်ကို ဆွဲကိုင်ကာ စကားပြောဆိုနေကြသည်။
မောင်နှမနှစ်ယောက်မှာ ထိုနေ့တစ်ဝက်ခန့်အထိ စကားစမြည် ပြောဆိုနေကြသည်။
"ကောင်းပြီ၊ မင်း ဆက်ကျင့်ကြံနေတော့၊ ငါ အရင် ပြန်တော့မယ်။"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
"အစ်ကိုကြီး၊ အခုနက ငါ့မှတ်ဉာဏ်ကို နိုးထစေတဲ့ နတ်ဘုရားစွမ်းအားက ဘာလဲ "
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က သိလိုစိတ်ဖြင့် မေးသည်။
"ငါ သင်လို့ရမလား"
"အဲဒါက စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ 'နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး' လေ။ မင်း စစ်ဆေးရေးဌာနကို ဝင်ဖြစ်ရင်တော့ လေ့လာခွင့် ရနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း လေ့လာအောင်မြင်သွားရင်တောင်မှ ရရှိလာမယ့် ပညာရပ်က ငါနဲ့ အတူတူ ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်မှာပါ။"
ဖန့်ချန်သည် နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ရှင်းပြလိုက်သည်။
"အော်... ဒီလိုလား..."
ဖန့်ကျစ်ရွှယ် ခေါင်းညိတ်သည်။
"ငါလည်း အစ်ကိုကြီးကို တစ်ဖက်တစ်လမ်းကနေ ကူညီပေးချင်လို့ပါ။ အခုဆို နိုးထဖို့ လိုအပ်နေတဲ့သူတွေ အများကြီးပဲလေ။"
သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ပြုံးရွှင်မှုများ ပေါ်လာသည်။
ကရုဏာတောင်တွင်ပင် မိမိတို့လူမျိုးများ အများအပြား ရှိနေသေးသည်။
"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ငါတို့မှာ အချိန်တွေ အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်။ နောက်တစ်ခါ နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ မဖွင့်ခင်မှာ ငါ နောက်ထပ် လူအများကြီးကို နိုးထစေနိုင်ပါသေးတယ်။"
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်က ချက်ချင်းပင် -
"ဒါဆို အစ်မကြီး ရှောင်ယွီကို အရင်ဆုံး နိုးထပေးလိုက်ပါ။ ပြီးရင်တော့ အစ်မကြီး အာမန်၊ အစ်မကြီး အင်းရွှယ်တို့ပေါ့။"
"ရှောင်ယွီကတော့ ဒီဘဝမှာ သူကိုယ်တိုင် နိုးထပြီးသားပါ။"
ဖန့်ချန်က ရယ်မောသည်။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ယခင်က ဖြစ်ရပ်များကို ပြန်တွေးကြည့်မိရာမှ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။
"ထင်ပါတယ် သူမက အစ်ကိုကြီးနဲ့ ဒီလောက်တောင် ရင်းနှီးနေရတာ... အမှန်တော့ သူမက ဘာမှ မမေ့သွားတာကိုး။"
"နိုးထတဲ့ကိစ္စကိုတော့ မင်း ဂရုစိုက်မနေပါနဲ့၊ မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာကို အရင် ပေါင်းစပ်နိုင်အောင် လုပ်လိုက်ပါဦး။ ဒီလမ်းကြောင်းကသာ မှန်ကန်တဲ့ သူတော်စင်တို့ရဲ့ လမ်းကြောင်း ဖြစ်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။ အရင်က သူတော်စင် ကျမ်းစာ လမ်းစဉ်တွေက မှားယွင်းနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်။"
ဖန့်ချန်က မှာကြားလိုက်သည်။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ်မှာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"အစ်ကိုကြီး စိတ်ချပါ၊ ငါ ကျင့်ကြံတဲ့ ဖြစ်စဉ်က အရမ်းကို ချောမွေ့ပါတယ်။ ဒါဟာ သီးသန့် အချိန်ယူရမယ့် ကိစ္စမျိုးပါပဲ။ နောက်ထပ် နှစ်နည်းနည်းလောက်ဆိုရင် ဒီအတွင်းကမ္ဘာကို အပြည့်အဝ ပေါင်းစပ်နိုင်သွားမှာပါ "
"အားတင်းထားပါ။"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဖန့်ကျစ်ရွှယ်၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။
သူမထံမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်၊ ဖန့်ချန်သည် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်သို့ ဆက်လက်သွားရောက်၍ ကျင့်ကြံရန် စီစဉ်ထားသည်။
သို့သော် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်သို့ မရောက်မီမှာပင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် အနီးအနားမှ အနံ့အသက်ကို ရှူရှိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အေးစက်စက် အလင်းရောင်များ ပေါ်လာသည်။
"ဒီနေရာက ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်ပဲ။ မင်းက ဘယ်သူမို့လို့ ၊ဒီနေရာမှာ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ရဲတာလဲ "
မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ဖန့်ချန်သည် ရွှေဟွေး ကျောင်းတော်ထဲတွင် မရှိတော့ဘဲ၊ မက်မွန်ပန်းများ စိုက်ပျိုးထားသည့် ဥယျာဉ်ငယ်လေးတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိနေသည်။
ဥယျာဉ်ထဲနှင့် အပြင်ဘက်တွင် မက်မွန်ပန်းများသာ ပြည့်နှက်နေသည်။
သူသည် ကျနေသည့် ပန်းပွင့်ဖတ်တစ်ခုကို လက်ဖြင့် ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ၊ ပန်းပွင့်ဖတ်မှာ ချက်ချင်းပင် ရေစီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူ၏ လက်ချောင်းကြားမှတစ်ဆင့် ထွက်ပြေးသွားသည်။
"မင်း ဘာလို့ မကြောက်ရတာလဲ မင်းမှာ အသက်စွမ်းအင် နဲ့ အစားထိုး သေဆုံးနိုင်လို့လား။"
"ဒါပေမဲ့ မင်းကို ဒီမက်မွန်ပန်း ဥယျာဉ်ငယ်လေးထဲမှာ ငါ ပိတ်လှောင်ထားလိုက်မယ်ဆိုရင်... သေသွားတာနဲ့ ဘာမှ မထူးခြားဘူးဆိုတာ မင်း တွေးမိရဲ့လား"
မလှမ်းမကမ်းတွင် အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ရပ်နေသည်။
အမျိုးသမီးမှာ မျက်နှာကို အဖြူရောင် ပဝါဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး မျက်လုံးတစ်စုံကိုသာ ဖော်ပြထားသည်။
ဖန့်ချန်သည် သူမ၏ မျက်လုံးတစ်စုံကို ကြည့်ရှုကာ ခဏမျှ စူးစမ်းပြီးနောက် -
"မျက်လုံးကိုးပါးပညာရပ်ထဲက ရှေးဦး နတ်ဘုရားမျက်လုံး ပဲ။ ငါ ဒီအချက်နဲ့ မင်းရဲ့ အထောက်အထားကို ခြေရာခံလို့့့့ရတယ်တယတ။"
အမျိုးသမီးမှာ အံ့အားသင့်သွားပုံရသည်။ ဖန့်ချန်က သူမ၏ မျက်လုံးပညာရပ်၏ အရိပ်အယောင်ကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် သိမြင်သွားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
သူမသည် ရှေးဦး နတ်ဘုရားမျက်လုံး ကို အမှန်ပင် အသုံးပြုနေခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ဖန့်ဘိုးဘေးကြီး၏ အနှစ်သာရကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ပေါက်ကြားသွားသည်။
တစ်ခဏမျှတွင် သူမသည် မိမိရှေ့မှာ ရပ်နေသူမှာ စစ်မှန်သော ဖန့်ချန် ဟုတ်မဟုတ်၊ ဒါမှမဟုတ် သူမကို ထောင်ချောက်ဆင်ရန် အခြားသော ကောင်းကင်အရှင်သခင် တစ်ယောက်က အသွင်ယူထားခြင်း ဟုတ်မဟုတ်ပင် သံသယဝင်သွားမိသည်။
သို့သော် သူမ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
"မင်းလည်း ရှေးဦး နတ်ဘုရားမျက်လုံးကို တတ်ထားတာလား အကယ်၍သာ ခုနစ်ပါးသတ်ဖြတ်ခြင်း သူတော်စင်မျက်လုံး ကိုပါ ပေါင်းလိုက်ရင် မင်းမှာ မျက်လုံးကိုးပါးပညာရပ် နှစ်ခု ရှိနေပြီပေါ့ "
သူမသည် ငါ 'နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး' ကို လေ့လာထားမှန်း မသိသေးပေ။
ဖန့်ချန်က အေးဆေးပင် -
"ဒီအပိုစကားတွေကို မပြောနဲ့၊ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကိုပဲ ပြောစမ်း။"
"ကောင်းပြီ၊ ဒါဆိုရင် တည့်တည့်ပဲ ပြောမယ်။ ငါ ကမ္ဘာဦး အဆင့်မြင့် ကမ္ဘာတည်စွမ်းအင် ကို လိုချင်တယ်။"
အမျိုးသမီးမှာ စဉ်းစားကာ -
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ ဒီကိုလာတာက အရောင်းအဝယ် လုပ်ချင်လို့ပဲ။ အကယ်၍ မင်းသာ ကမ္ဘာဦး အဆင့်မြင့် ကမ္ဘာတည်စွမ်းအင်ကို ပေးမယ်ဆိုရင်..."
"ငါ မင်းအတွက် သုံးကြိမ်အထိ တိုက်ခိုက်ပေးမယ်။ ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကိုတောင် သတ်ပေးနိုင်တယ်၊ ပြဿနာ မရှိဘူး။"
"တကယ်လား မင်း ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကိုတောင် သတ်နိုင်တယ်ပေါ့ ဒါဆို မင်းလည်း ကောင်းကင်အရှင်သခင်ပဲပေါ့၊ ပြီးတော့ ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဒုတိယအဆင့်မှာ ရှိနေတာ ဖြစ်မယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား "
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
"ဒါဆိုရင်တောင် မင်းရဲ့ လေသံက ငါ့ကို အလေးမထားသလိုပါလား။ မင်း လေ့လာထားတဲ့ ဒေသကြီး ကျင့်စဉ် ကြောင့်မို့လို့လား၊ မင်းမျက်လုံးထဲမှာ ကောင်းကင်အရှင်သခင်တွေကလည်း သာမန်လူတွေလို ဖြစ်နေပြီလား "
အမျိုးသမီးမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သည်။
"မင်းက ဖိတ်မထားဘဲနဲ့ ရောက်လာတာပဲ၊ ငါကလည်း ယဉ်ကျေးစရာ အကြောင်းမရှိဘူး။"
"မင်းပြောတဲ့ ကမ္ဘာဦး အဆင့်မြင့် ကမ္ဘာတည်စွမ်းအင်နဲ့ မင်းရဲ့ သုံးကြိမ် တိုက်ခိုက်မှုကို လဲလှယ်မယ်၊ ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကိုလည်း သတ်နိုင်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား "
ဖန့်ချန်က အေးဆေးပင် -
"ဒါဆို ချင်ဟော်ဆွေ့ရဲ့ ခွေးခေါင်းကို အရင်ယူခဲ့ပေးလိုက်ပါ။ သုံးကြိမ်အထိတောင် မလိုပါဘူး၊ ငါ့ရဲ့ ကမ္ဘာဦး အဆင့်မြင့် ကမ္ဘာတည်စွမ်းအင်ကို မင်းကို တိုက်ရိုက် ပေးလိုက်မယ်။"
"..."
အမျိုးသမီးမှာ ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် -
"သူကတော့ မဖြစ်ဘူး။ တခြား ပစ်မှတ်တစ်ခုကို ပြောင်းလဲပေးပါ၊ ဥပမာ - အရင်က မင်းကို ဖမ်းခဲ့တဲ့ ယဲ့ထျန်းဂူ ဆိုရင်ရော ဘယ်လိုလဲ "
အခန်း (၂၇၀၄) - မက်မွန်ပန်း မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်
ဖန့်ချန်သည် မျက်နှာတွင် အပြုံးနုနုလေးကို ဆက်လက်ထိန်းထားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ကျိန်ဆဲနေမိတော့သည်။
သူသည် ရွှေဟွေးကျောင်းတော်အတွင်း ယခုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုး၌ပင် ထိုအမျိုးသမီး၏ လက်ချက်ဖြင့် ထိုမက်မွန်ပန်း ဥယျာဉ်ငယ်လေးထဲသို့ ရောက်ရှိသွားရသည်။ ဤမျှကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေသည့်တိုင် မည်သည့်ကောင်းကင်အရှင်သခင်မှ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိသဖြင့် သူမှာ မကျေမနပ် ဖြစ်မိသည်။
ထိုအမျိုးသမီးက ယဲ့ထျန်းဂူကို တိုက်ခိုက်သတ်ဖြတ်ပေးနိုင်သည်ဟု ပြောလာသည့်အချိန်တွင် ဖန့်ချန်သည် သူမမှာ ကောင်းကင်အရှင်သခင်များထဲ၌ပင် ထိပ်တန်းစွမ်းရည်ရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သေချာသွားသည်။ သို့သော် သူမမှာ မည်သည့်အရပ်မှမှန်း သူ မသိသေးပေ။
အကယ်၍ သူမသာ ကောင်းကင်ငါးပါး၏ ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဖြစ်ပါက ကမ္ဘာဦး အဆင့်မြင့် ကမ္ဘာတည်စွမ်းအင် တစ်ခုအတွက်နှင့် လင်ယောင်၏ ကောင်းကင်အရှင်သခင်တစ်ဦးကို သတ်ရဲပါ့မလား။ လင်ယောင်၏ လိုက်လံသတ်ဖြတ်ခြင်းကို မကြောက်ကြဘူးလား။
အတွေးများ လှည့်ပတ်နေစဉ်တွင် ဖန့်ချန်သည် ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓ ပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာရှိ အစွမ်းထက်သော ပညာရပ်များမှာ လုံးဝ အသုံးပြု၍ မရနိုင်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
"ငါ့ရဲ့ မက်မွန်ပန်း ဥယျာဉ်ငယ်ထဲမှာတော့ မင်းက သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ။ ဒီနေရာမှာ သာမန်လူတစ်ယောက်ဆိုရင်တောင် ဘယ်တော့မှ သေမှာ မဟုတ်ဘူး။ အကယ်၍ မင်းသာ ငါ့ရဲ့ အရောင်းအဝယ်ကို လက်မခံရင်၊ မင်း လက်ခံတဲ့အထိ ဒီမှာပဲ ဧည့်သည်အဖြစ် ဆက်နေရလိမ့်မယ်။ အဲဒါက နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်သောင်းပဲဖြစ်ဖြစ်၊ တစ်သိန်းပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ စောင့်နိုင်ပါတယ်"
ဟု အမျိုးသမီးက ပြုံးလျက် ပြောသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အောင်နိုင်သူတစ်ဦး၏ မောက်ကြွားမှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
"ချင်းမင်ရဲ့ ကောင်းကင်အရှင်သခင်တွေ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာမှာပါ။ မင်း ဒီလောက်ကြာအောင် မစောင့်နိုင်ဘူး"
ဟု ဖန့်ချန်က ပြောသည်။
"မင်း စမ်းကြည့်ပေါ့" ဟု အမျိုးသမီးက အေးစက်စက် ပြောသည်။
"စမ်းကြည့်တာပေါ့"
ဖန့်ချန်သည် ထိုနေရာတွင်ပင် နေရာတစ်ခုရှာ၍ ထိုင်လိုက်သည်။
တစ်ဖက်လူက စောင့်ချင်သည်ဆိုလျှင် သူလည်း စောင့်ရသည်ကို ဝမ်းမြောက်စွာ လက်ခံမည်ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ချင်းမင်၏ ကောင်းကင်အရှင်သခင်များ မကြာခင် သတိထားမိကြလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။ အနာဂတ်၏ ကျင့်စဥ် ကျောက်တိုင် အတွက်ပင် သူတို့သည် အသက်ကိုပင် ပဓာနမထားဘဲ သူ့ကို လိုက်ရှာကြလိမ့်မည်။
သို့သော် ထိုသို့ စောင့်ဆိုင်းလိုက်သည်မှာ အချိန် (၁၀) နှစ်ပင် ကြာမြင့်သွားတော့သည်။
ဆယ်နှစ်တာ ကာလအတွင်း ဖန့်ချန်သည် သူ၏ စွမ်းအားများ ဆုံးရှုံးသွားပြီး သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေသော်လည်း ဗိုက်မဆာခြင်း၊ ရေငတ်ခြင်းနှင့် စားသောက်လိုစိတ် မရှိခြင်းတို့ကို ခံစားရသည်။
"ငါ ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှာ ရှိနေရင်းကနေ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဒီနေရာ ရောက်လာတယ်။ ပြီးတော့ အကြောင်းမဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို အပိတ်ခံရတယ်။ ဆယ်နှစ်တာ ကာလအတွင်း ကောင်းကင်အရှင်သခင်တွေလည်း ရောက်မလာဘူး "
"သူမကလည်း အတော်လေး သည်းခံနိုင်တာပဲ။ ငါ့ဆီကနေ ကမ္ဘာဦး အဆင့်မြင့် ကမ္ဘာတည်စွမ်းအင်ကို အတင်းအဓမ္မ လုယူဖို့ မကြိုးစားဘူး။ ဒါဆို ငါ့ကို နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်း၊ တစ်သိန်းအထိ ပိတ်လှောင်ထားဖို့ တကယ်ပဲ စိတ်ကူးထားတာလား "
ထိုအတွေးများ ဝင်လာသဖြင့် ဖန့်ချန်သည် ထိုအမျိုးသမီးကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာလည်း သည်းခံစိတ် အပြည့်ဖြင့် ဖန့်ချန်ကို ပြန်ကြည့်ကာ ပြုံးပြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင် အပြင်ဘက်၊ တံခါးဝတွင် ဖန့်ချန်သည် တစ်ကိုယ်လုံး မလှုပ်မယှက် ရပ်နေသည်။ ထိုအခြေအနေကို (၅) စက္ကန့်ခန့်အကြာတွင် ဟေးဆန်း က သတိထားမိပြီး ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူသည် မလှုပ်မယှက် ဖြစ်နေသော ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ဖန့်ချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ မက်မွန်ပွင့်တစ်ပွင့်ကို ရုတ်တရက် ဖမ်းဆုပ်လိုက်သည်။
"သုံးပါးဆုံးနယ်မြေက မက်မွန်ပန်း မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်ပဲ "
ဟု ဟေးဆန်း၏ မျက်ဝန်းများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
"သူသုံးထားတဲ့ မက်မွန်ပန်း ဥယျာဉ်ငယ် ဆိုတဲ့ ပညာရပ်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ အတွေးကို ဖမ်းချုပ်ထားနိုင်တယ်။ အတွေးထဲမှာ နှစ်ပေါင်းရာချီ ကြာသွားရင်တောင် အပြင်လောကမှာတော့ တစ်ခဏလေးပဲ ရှိသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အစ်ကိုကြီးဆီ လာပြီး အစွမ်းပြဖို့ ကြိုးစားတာကတော့ မှားသွားပြီ"
ထိုအချိန်တွင်ပင် အတွင်းကမ္ဘာတစ်ခုသည် လေဟာနယ်မှတစ်ဆင့် ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။ ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင် သည် မျက်နှာထား တင်းမာစွာဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဟေးဆန်းသည် ချက်ချင်းပင် ထိတ်လန့်သွားပြီး အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
"ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်၊ သုံးပါးဆုံးနယ်မြေက မက်မွန်ပန်း မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်က ဖန့်ချန်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်တာပါ "
"သူမက အသက်ကို သတ်ဖို့ ကြိုးစားတာ မဟုတ်ဘူး၊ သတ်ရဲမှာလည်း မဟုတ်ဘူး။ သူက မက်မွန်ပန်း ဥယျာဉ်ငယ် ကို သုံးပြီး ဖန့်ချန်ဆီကနေ တစ်ခုခုကို ခြိမ်းခြောက်မေးမြန်းနေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
ဟု ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"မင်း ဒီမှာပဲ စောင့်ကြည့်နေ။ ငါလည်း မက်မွန်ပန်း ဥယျာဉ်ငယ်ထဲကို တစ်ခေါက်လောက် သွားလည်ဦးမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့"
……
……
နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းအနည်းငယ် ကြာသွားပြန်သည်။
အမျိုးသမီးက ပြုံးလျက် ပြောသည်။
"ဖန့်ချန်၊ သေချာစဉ်းစားပြီးပြီလား ကမ္ဘာဦး အဆင့်မြင့် ကမ္ဘာတည်စွမ်းအင်ကို ငါ့ကို ပေးလိုက်ရင် မင်း ပြန်သွားလို့ရပြီ။"
"မင်းဟာမင်း လုယူလိုက်ပါလား၊ ဘာလို့ ငါ့ကိုလာပြီး အတင်းပေးခိုင်းနေတာလဲ "
ဖန့်ချန်က သာမန်အတိုင်း ပြန်ဖြေသည်။
"ဒီလိုလုပ်ပါ၊ မင်း ကမ္ဘာဦး အဆင့်မြင့် ကမ္ဘာတည်စွမ်းအင်ကို မပေးချင်ရင်၊ မင်းရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်နဲ့ လဲလှယ်နိုင်မယ့် သတင်းအချက်အလက် တစ်ခုခု ပေးပါ"
ဟု အမျိုးသမီးက ပြောသည်။
"ဘာသတင်းလဲ မင်း ဘာသိချင်တာလဲ ငါ့ဆီမှာ အသုံးဝင်တဲ့ သတင်းတွေ အများကြီးရှိတယ်။ အဲဒါတွေနဲ့ပဲ ငါ့လွတ်လပ်ခွင့်ကို လဲလှယ်လို့ ရလား"
ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေး ပြောသည်။
အမျိုးသမီးမှာ စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားသည်။
"မင်း ပြောကြည့်ပါဦး"
"ယဲ့ထျန်းဂူ အိပ်ရင်သွားကြိတ်တတ်တယ်"
ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်နေသည်။
"ဒီသတင်းက လျှို့ဝှက်ချက်ပဲ။ ငါ့အပြင် သူ့ရဲ့ အဖော်ပဲ သိမှာ"
အမျိုးသမီး၏ မျက်နှာမှာ ညိုမည်းသွားသည်။
"ဒီလိုလုပ်၊ မင်း 'နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ' ထဲကနေ ကျင့်စဥ် ကျောက်တိုင်ကို ဘယ်လိုထုတ်ယူခဲ့တာလဲ ပြောပြပါ။ အဲဒီ ကျင့်စဥ် ကျောက်တိုင်က တစ်ခါပဲ သုံးလို့ရတယ်။ အဲဒါက ပညာရပ်တစ်ခုခုနဲ့ ဖန်တီးထားတာမှန်း သိသာတယ်။ မင်း အကြောင်းရင်းကို ပြောပြရင် ငါ မင်းကို လွှတ်ပေးမယ်။"
"ဟုတ်ပြီ၊ မင်းက ကောင်းကင်ငါးပါးရဲ့ ကောင်းကင်အရှင်သခင် မဟုတ်ဘူးပေါ့။ အကယ်၍ မင်းသာ ကောင်းကင်ငါးပါးက ဖြစ်ရင် ဒီကိစ္စကို မေးဖို့အတွက် ဒီလောက်ထိ မိုက်မိုက်မဲမဲနဲ့ ရောက်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"
ဖန့်ချန်က ရယ်လျက် ပြောသည်။
"မင်းက ငါ့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ဖို့ လုံးဝ မကြောက်ဘူး၊ ဆိုလိုတာက ငါ မင်းကို မပေးရင်တောင် မင်းအတွက် ဘာမှ ဆုံးရှုံးစရာ မရှိဘူးပေါ့။"
"သူမက ကောင်းကင်ငါးပါးရဲ့ ကောင်းကင်အရှင်သခင် မဟုတ်တာ သေချာပါတယ်။ သူမက သုံးပါးဆုံးနယ်မြေက မက်မွန်ပန်း မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်ပါ။ ဘယ်မှလည်း သွားလို့မရ၊ လှုပ်လို့လည်း မရတဲ့ မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်တစ်ဦးပေါ့။ အသက်အရွယ်ကို ပြောရရင် ငါတောင် သူမရဲ့ မျိုးဆက်ငယ်ပဲ"
ဟု ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်က အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။
ဖန့်ချန်သည် ဘေးနားတွင် ဘယ်အချိန်ကတည်းက ရောက်နေမှန်းမသိသော ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကို ကြည့်ကာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။
မက်မွန်ပန်း မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်သည် ရှူလုံ ပေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။
"မင်း ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မက်မွန်ပန်း ဥယျာဉ်ငယ်ထဲကို ဝင်လာနိုင်တာလဲ..."
"ငါ ဘာလို့ ဝင်လို့ မရရမှာလဲ"
ရှူလုံက အေးစက်စက် ပြောသည်။
"မင်းတို့ သုံးပါးဆုံးနယ်မြေက ငါတို့ ကောင်းကင်ငါးပါးနဲ့ ပြဿနာမဖြစ်တာ ကြာပြီနော်။"
"အခု မင်းက ငါ့ရဲ့ စစ်ဆေးရေးဌာနက တာဝန်ရှိသူကို တိုက်ခိုက်နေတာ၊ ငါတို့ စစ်ဆေးရေးဌာနရဲ့ မဟာတာဝန်ရှိသူ (၁၁၂) ဦးလုံး သုံးပါးဆုံးနယ်မြေကို သွားလည်ရမလား အဲဒီနေ့ကျရင် သုံးပါးဆုံးနယ်မြေကနေ နှစ်ပါးဆုံးနယ်မြေ ဖြစ်သွားမှာကို စိုးရိမ်မိတယ်"
မက်မွန်ပန်း ကောင်းကင်အရှင်သခင်၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ပါးစပ်ကို စေ့လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပန်းရောင်ငွေ့များ စီးဆင်းလာသည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူမသည် (၇) နှစ်၊ (၈) နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်တစ်ယောက်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် ငိုယိုတော့သည်။
ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများမှာ ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင်မှာမူ အေးစက်ဖြင့်သာ ငေးကြည့်နေပြီး မည်သည့်အပြုအမူမှ မလုပ်ပေ။
မိနစ် (၁၅) မိနစ်ခန့် ငိုပြီးနောက် မက်မွန်ပန်း ကောင်းကင်အရှင်သခင်က မျက်ရည်ကို သုတ်လိုက်သည်။
"ရှူလုံ၊ ငါက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ထားတာ။ အဲဒီကောင်လေးဆီကနေ ဆန်းနယဲ့အဆင့် ကနေ ကျင့်စဥ် ကျောက်တိုင်ကို ဘယ်လိုယူခဲ့လဲဆိုတာ မမေးနိုင်ရင်၊ ငါ အဲဒီလူကို ဘယ်လိုပြန်ပြောရမလည်း။ စည်းကမ်းအရဆိုရင် သူက ငါ့ရဲ့ မက်မွန်ပင်ကိုင်း တစ်ကိုင်းကို ချိုးသွားမှာ၊ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု နှစ်ပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ် "
"ဒါ ငါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ နောက်တစ်ခါ အသေးစိတ်ကို သေချာမေးပြီးမှ လက်ခံပါ၊ ဘာလုပ်လုပ် ဇွတ်ကြီး အကုန်မလုပ် နဲ့"
ဟု ရှူလုံက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"မက်မွန်ပန်း ဥယျာဉ်ငယ်ကို အခုချက်ချင်း ဖျက်သိမ်းလိုက်၊ ဒါမှမဟုတ် ငါ သုံးပါးဆုံးနယ်မြေကို သွားရမလား အဲဒီကျရင် မင်းရဲ့ မက်မွန်ပင်ကိုင်း (၁၀) ကိုင်းကို ငါ ချိုးပစ်မယ် "
ကြောက်လန့်သွားပုံရသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မက်မွန်ပန်း ဥယျာဉ်ငယ်လေးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ဖန့်ချန်သည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူသည် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင် တံခါးဝတွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဟေးကောင်းကင်အရှင် နှင့် ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်မှာလည်း ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။
"ကျောင်းတော်အုပ်ချုပ်သူ "
ဖန့်ချန်သည် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
"မင်း ရွှေဟွေးကျောင်းတော်မှာ ရှိနေရင် အန္တရာယ်ကင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ မက်မွန်ပန်း မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်ကတော့ ထူးခြားတဲ့သူတစ်ယောက်ပါ။ ကံကောင်းတာက သူမက မင်းကို ဘာမှ မလုပ်နိုင်ပါဘူး၊ မင်းကို အချိန်ခဏလောက် ပိတ်လှောင်ထားနိုင်ရုံပဲ"
ဟု ရှူလုံက ပြောသည်။
"အကြီးကဲ အဲဒီလူက ဘယ်သူလဲ ပြီးတော့ သူမနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်တဲ့သူကိုလည်း ဖော်ထုတ်ရမယ်"
ဖန့်ချန်က တောင်းဆိုသည်။ သူ နောက်ပိုင်းတွင် သိလိုက်ရသည်မှာ တစ်ဖက်လူမှာ ကမ္ဘာဦး အဆင့်မြင့်ကမ္ဘာတည်စွမ်းအင်အတွက် လာခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ 'နိဗ္ဗာန်တားမြစ်နယ်မြေ' မှ ကျင့်စဥ် ကျောက်တိုင်ကို ယူဆောင်လာနိုင်သည့် နည်းလမ်းကို လိုချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
"မက်မွန်ပန်း ကောင်းကင်အရှင်သခင်က ကျင်းပေါင်ချန် ရဲ့ သူတော်စင် ဖြစ်တယ်"
ရှူလုံက ထိုအကြောင်းကို ပြောသည့်အခါ မျက်နှာထားမှာ ထူးဆန်းနေသည်။