အခန်း (၂၇၀၅-၂၇၀၆)

​အခန်း (၂၇၀၅) - တစ်ကိုယ်လုံး ရတနာဖြစ်နေသော သူ

​ကျင်းပေါင်ချန်က သူတော်စင် ဖြစ်လာတယ် ဟုတ်လား။

​"မဟုတ်မှလွဲရော... ကျင်းပေါင် (အတွင်းကမ္ဘာ ရတနာ) တွေလည်း သူတော်စင် ဖြစ်နိုင်တာလား "

​ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ အထင်းသား ပေါ်လာသည်။ သူသည် 'ကရုဏာတောင်' တွင် ကျမ်းစာအုပ်ပေါင်းများစွာကို ဖတ်ရှုခဲ့သော်လည်း ကျင်းပေါင်များ သူတော်စင်ဖြစ်လာနိုင်သည့်အကြောင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် သတင်းအချက်အလက်ကို တစ်ခါမျှ မတွေ့ခဲ့ဖူးပေ။

​ခဏလေးအတွင်းမှာပင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ စင်ကြယ်သော ဗောဓိစေ့၊ ယွမ်ရွှီရေ၊ ကောင်းကင်မီးအသီး၊ မရဏသားရဲသွေး စသည်တို့မှာ လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေသည်။ဒိန်းရွှမ်းအသီးအထိပင်... အကယ်၍ ဤကျင်းပေါင်များသာ သူတော်စင်ဖြစ်လာနိုင်လျှင်...

​"နေဦး..."

​ဖန့်ချန်သည် မီးပိုးမျိုးနွယ်စုမှ ချုံမင် စောင့်ရှောက်ထားသည့် လောင်းကစားမက်မွန်သီး ပညာရပ်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ထိုမက်မွန်သီးမှာ စကားပြောနိုင်သည်။

​"ဘာတွေ အံ့ဩနေစရာ လိုလို့လဲ"

ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင်က တိုးညှင်းစွာ ပြောသည်။

​"ကျင်းပေါင်တွေ သူတော်စင်ဖြစ်လာတဲ့ ဥပမာတွေက နည်းပေမဲ့၊ ကောင်းကင်ငါးပါး အပြင်ဘက်မှာတော့ သာမန်အတိုင်းပါပဲ။"

​"ဒါဆိုရင် ကောင်းကင်ငါးပါးရဲ့ အပြင်ဘက် နယ်မြေတွေက ကျင်းပေါင်တွေ သူတော်စင်ဖြစ်လာဖို့အတွက် အထောက်အကူ ပိုဖြစ်တာလား"

ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် မေးသည်။

​ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင်သည် နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ချိုးလိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ငါးပါးထဲက ကျင်းပေါင်တွေဆိုရင်တော့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ အသုံးချခံလိုက်ရမှာ။ ခဏတာ မသုံးဖြစ်ရင်တောင် တားမြစ်ပညာရပ်တွေနဲ့ သိမ်းဆည်းထားကြတာပဲ။ အဲဒီတော့ သူတော်စင်ဖြစ်ဖို့ အခွင့်အရေး ဘယ်ရှိပါ့မလဲ။"

​"..."

​ဖန့်ချန်သည် စိတ်ထဲတွင် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

​"ဒီမက်မွန်ပန်း မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်က သုံးပါးဆုံးနယ်မြေက လာတာ။ မင်း မငြိမ်မသက် နယ်မြေ အကြောင်း ကြားဖူးမှာပေါ့။ အဲဒါက ကောင်းကင်ငါးပါး အပြင်ဘက်က အင်အားစုတစ်ခု၊ ကောင်းကင်ငါးပါးလောက် မကြီးမားပေမဲ့ ကောင်းကင်ငါးပါးက သူတို့ကို လွယ်လွယ်နဲ့ တိုက်ခိုက်လို့ မရဘူး။"

​ရှူလုံ ကောင်းကင်အရှင်သခင်က ဆက်ပြောသည်။

"သူတို့ကို ကောင်းကင်ငါးပါးက အသိအမှတ်ပြုထားတဲ့ ပုရွက်ဆိတ်အိမ်လေးလို့ သတ်မှတ်လို့ ရတယ်။ ဒီသုံးပါးဆုံးနယ်မြေကလည်း အတူတူပါပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူက ကောင်းကင်ငါးပါးနဲ့ ပိုဝေးတယ်။ ငါ မမွေးဖွားခင်ကတည်းက ဟိုဘက်မှာ လေဟာနယ်ထဲကနေ ပေါက်ဖွားလာတဲ့ မက်မွန်ပင်ကြီး တစ်ပင် ရှိနေခဲ့တာ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် အတွင်းကမ္ဘာ စွမ်းအားတွေကို စုပ်ယူပြီး ရှင်သန်နေတာ။ ငါတို့ ကောင်းကင်ငါးပါးက သုံးပါးဆုံးနယ်မြေကို တွေ့ရှိချိန်မှာတော့ အဲဒီ မက်မွန်ပင်ကြီးက သူတော်စင် ဖြစ်နေပြီ။ ငါနဲ့အတူတူပဲ၊ သူကလည်း မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင် တစ်ဦးပဲ။"

​ဖန့်ချန်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်သာ ဖြစ်ပါက ယုတ္တိရှိပေသည်။ လက်ရှိ အခြေအနေမျိုးတွင် မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်မှလွဲ၍ သာမန်ကောင်းကင်အရှင်သခင်များက သူ့ကို တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားပါက အခွင့်အရေးရှာရန်ပင် ခက်ခဲလိမ့်မည်။

​"ခုနက သူမ မင်းရဲ့ အတွေးကို ဖမ်းဖို့ သုံးလိုက်တဲ့ ပညာရပ်က 'မက်မွန်ပန်း ဥယျာဉ်ငယ်' ပဲ။ ဒီပညာရပ်က... ကောင်းကင်ငါးပါးထဲမှာ သူမတစ်ယောက်တည်းပဲ တတ်တာ၊ သူမ သူတော်စင်ဖြစ်ပြီးမှ ကိုယ်တိုင် နားလည်သဘောပေါက်ထားတဲ့ ပညာရပ်ပေါ့။ အတွေးတွေ အဖမ်းခံလိုက်ရပြီဆိုရင် မက်မွန်ပန်း ဥယျာဉ်ငယ်ထဲက အချိန်နဲ့ အပြင်လောက အချိန်ကို သူမ စိတ်ကြိုက် သတ်မှတ်လို့ ရတယ်။ သူမက အတွင်းထဲမှာ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်း ကြာအောင် လုပ်နိုင်ပေမဲ့ အပြင်မှာတော့ တစ်ခဏလေးပဲ ရှိသေးတယ်။"

​"ဒါပေမဲ့ သူမက အတွင်းထဲမှာ တစ်ခဏပဲ ကြာအောင် လုပ်ပြီး အပြင်မှာ နှစ်ပေါင်းတစ်သောင်း ကြာအောင်တော့ မလုပ်နိုင်ဘူး။ သူမက မက်မွန်ပန်း ဥယျာဉ်ငယ်ထဲမှာ အချိန်ကိုပဲ အဆက်မပြတ် ဆွဲဆန့်နိုင်တာ။ အကယ်၍ အကျိုးအကြောင်းကို မသိရင် သူမရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို ကြောက်သွားလိမ့်မယ်။ အတွင်းကမ္ဘာအကြောင်း သိထားရင်တောင် နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ၊ သိန်းချီ၊ သန်းချီပြီး ပိတ်လှောင်ခံထားရရင်တော့ နောက်ဆုံးမှာ အရှုံးပေးလိုက်ရမှာပါပဲ။"

​ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်က ဆက်ပြောသည်။

"ဒါ့အပြင် မက်မွန်ပန်း မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်က ကတိတည်တဲ့ ကုန်သည်တစ်ယောက်ပါ။ သူမနဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်ဖို့ သဘောတူညီချက် ရပြီဆိုရင် ဘာမဆို ရောင်းပေးတယ်။ အကယ်၍ သူမက ကတိဖျက်ရင် သူမရဲ့ မက်မွန်ပင်ကိုင်း တစ်ကိုင်းကို ချိုးပစ်ရမယ်။ သူမရဲ့ မက်မွန်ပင်ကိုင်းက စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး ထက် ပိုအသုံးဝင်တယ်။ ကျင့်စဉ်အခြေခံကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သလို ကျင့်ကြံမှုကိုလည်း တိုးတက်စေတယ်။ ကမ္ဘာတည်ဆောက်ဖို့အထိတောင် သုံးလို့ရတယ်။ အကြမ်းဖျင်းပြောရရင် ကောင်းကင်မြေ အဆင့် ကမ္ဘာတည်စွမ်းအင်နဲ့ ညီမျှတဲ့ အာနိသင် ရှိတယ်။"

​"ကောင်းကင်မြေ အဆင့် "

​ဖန့်ချန်သည် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းကို ရှိုက်သွင်းလိုက်သည်။ သူမမှာ တစ်ကိုယ်လုံး ရတနာတွေချည်းပဲလား။

​သာမန် နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများသာမက အသက်ရှည်ဘိုးဘေးများပင်လျှင် ဤမျှကောင်းသည့်အရာကို သုံးနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။ ကောင်းကင် မြေ အဆင့်မပြောနဲ့၊ သာမန်အဆင့် ကမ္ဘာတည်စွမ်းအင် တစ်ခုရဖို့အတွက်ပင် စင်ကြယ်သော ဗောဓိသီး တစ်ထောင်ကျော်နှင့် လဲလှယ်ရသည့်တိုင် ရဖို့ မသေချာပေ။

​"သာမန်ဆိုရင် သူမရဲ့ မက်မွန်ပင်ကိုင်းက ဒီလောက်တန်ဖိုးရှိပြီး သူမအတွက် အရေးကြီးနေလို့သာ သူမက ရွှေဟွေးကျောင်းတော်ထိ လာပြီး မင်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မကြောက်တာပေါ့။ အကယ်၍ သူမသာ သည်းခံပြီး မင်း တစ်ယောက်တည်း ရွှေဟွေးကျောင်းတော်က ထွက်လာတဲ့အချိန်ကို စောင့်ခဲ့မယ်ဆိုရင် ငါတို့လည်း ဒီလောက် မြန်မြန် အကူအညီပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

​ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"သူမရဲ့ အရောင်းအဝယ်ဖက်က သူမကို အတင်းအကျပ် တိုက်တွန်းနေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။"

​ဖန့်ချန် ပြန်တွေးကြည့်သည်။ သူသည် ကျောင်းတော်ထဲတွင်သာ အမြဲနေခဲ့သည်။ နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး ကို လေ့လာသည့်အခါတွင်လည်း ဒွမ်ချင်းရှန်းက လိုက်ပို့ပေးခဲ့ပြီး ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်က ကိုယ်တိုင် လုံခြုံရေးယူပေးခဲ့သည်။ ပြန်လာသည့်အခါတွင်လည်း ထိုအတိုင်းပင်။ မက်မွန်ပန်း မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်အတွက် အခွင့်အရေး များများစားစား မရှိခဲ့ပေ။

​မက်မွန်ပန်း ဥယျာဉ်ငယ်၏ သဘောတရားကိုသာ သိထားပါက သူ အဖမ်းခံရကြောင်း သိသည့် သူတော်စင်တိုင်းက သူ့ကို ချက်ချင်း ကယ်ထုတ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

​"မှန်တယ်၊ ဒီကာလအတွင်း ငါတို့ရဲ့ တွက်ချက်မှုအရ မင်းတို့ ကျင့်စဉ်တွေကို လေ့ကျင့်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အတွင်းကမ္ဘာတွေကို အဆက်မပြတ် ပေါင်းစပ်ရလိမ့်မယ်။ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါင်းစပ်သွားရင် နောက်ပိုင်းမှာ ကမ္ဘာတည်တဲ့အခါ အခက်အခဲလေးတွေ ရှိလာနိုင်တယ်။ မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာလည်း ဒါကို ကြိုသိနေတဲ့ သူတော်စင်တွေ ရှိနိုင်တယ်။ ဒါကြောင့် မင်းကို ကမ္ဘာဦး အဆင့်မြင့် ကမ္ဘာတည်စွမ်းအင် တစ်ခု ပေးလိုက်တာ။

အခု မင်းမှာ ရွေးချယ်စရာ နှစ်ခု ရှိတယ်။ တစ်ခုကတော့ စောစော ကမ္ဘာတည်ဆောက်လိုက်ပြီးမှ နောက်ပိုင်းကျမှ ကျန်တဲ့ အတွင်းကမ္ဘာတွေကို ဆက်ပေါင်းစပ်တာ။ နောက်တစ်ခုကတော့ မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာအားလုံးကို ပေါင်းစပ်ပြီးမှ ကမ္ဘာတည်တာ။"

​ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောသည်။

"ငါထင်တာကတော့ ပထမနည်းလမ်းက မင်းရဲ့ ကျင့်စဉ်အခြေခံကို လျော့နည်းသွားစေလိမ့်မယ်။ ဒုတိယနည်းလမ်းကတော့ ကမ္ဘာတည်တဲ့အခါ အင်မတန် ခက်ခဲသွားပြီး မရေမရာ အခြေအနေတွေ များလာလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကမ္ဘာဦး အဆင့်မြင့်ကမ္ဘာတည်စွမ်းအင်က ဒီမရေမရာ အခြေအနေတွေကို လျော့ကျစေနိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် လုံးဝ ပပျောက်သွားအောင် လုပ်ပေးနိုင်တယ်။"

​"မင်းဘာသာ မင်း ရွေးချယ်လိုက်ပါ။"

​ပြောပြီးသည်နှင့် ဟေးဆန်းကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသွားပြီးနောက် ဟေးဆန်းက ထူးဆန်းစွာ ပြောသည်။

​"ဒီကာလအတွင်း စစ်ဆေးရေးဌာနက ရွှေဟွေးကျောင်းတော်အနီးမှာ အမြဲလှည့်ပတ်နေတာ၊ မက်မွန်ပန်း မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်က အချိန်ကိုက် လာတိုးတာပဲ။"

​ထို့နောက် သူသည် ဖန့်ချန် စဉ်းစားနေသည်ကို မြင်သဖြင့် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားသည်။

​"အတွင်းကမ္ဘာကို အကုန်ပေါင်းစပ်ပြီးမှ ကမ္ဘာတည်ရမလား ဒါမှမဟုတ် အရင်တည်ဆောက်မလား... ငါလည်း အတွင်းကမ္ဘာ (၉) ခုကို ပေါင်းစပ်ပြီးပြီ..."

​ဖန့်ချန်သည် ကမ္ဘာဦး အဆင့်မြင့် ကမ္ဘာတည်စွမ်းအင် ရပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်း ကမ္ဘာတည်ဆောက်ပြီးမှ အတွင်းကမ္ဘာတွေကို ဆက်ပေါင်းစပ်ရန် စိတ်ကူးထားခဲ့သည်။ ယခုမူ ကောင်းကင်ငါးပါး၏ ကောင်းကင်အရှင်သခင်များက ဤသို့ ပြောလိုက်သောအခါ သေချာစဉ်းစားရတော့မည် ဖြစ်သည်။

​"ညီကို ဒါကို စဉ်းစားနေစရာ မလိုပါဘူး။ အတွင်းကမ္ဘာကို အရင် ပေါင်းစပ်ဖို့ပဲ စိတ်ကူးထား။ ကမ္ဘာတည်ဆောက်တယ်ဆိုတာ မင်း အတွင်းကမ္ဘာထဲက လောကကြီးကို ခိုင်မာအောင် တည်ဆောက်တာပဲ။ ကမ္ဘာတည်ပြီးသွားရင် မင်းရဲ့ အတွင်းကမ္ဘာက (၁၀) ဆလောက် ပိုခိုင်မာသွားလိမ့်မယ်။ အကယ်၍ မင်းသာ အရင် ကမ္ဘာတည်ဆောက်လိုက်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ ပေါင်းစပ်မယ့် အတွင်းကမ္ဘာတွေက ဒီလောက် ခိုင်မာမှု ရှိမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

ဟု မှန်လေး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​(၁၀) ဆလောက် ပိုခိုင်မာသွားမလား ဖန့်ချန်သည် သဘောပေါက်သွားသည်။ မှန်လေး ပြောသမျှကို နားထောင်ခြင်းက အကောင်းဆုံးပင်။

​"အတွင်းကမ္ဘာ ပေါင်းစပ်တာက အတွင်းကမ္ဘာရတနာ တွေနဲ့ တွဲသုံးရင် အချိန်သိပ်မကြာဘူး။ ဒါကြောင့် မြန်မြန် ဆက်လုပ်ရမယ်။ (၈၁) ခုမြောက် အတွင်းကမ္ဘာအထိ ပေါင်းစပ်ဖို့ကတော့ အချိန်နည်းနည်း ပိုယူရလိမ့်မယ်..."

​ဖန့်ချန်သည် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်သည်။ အတွင်းကမ္ဘာကို အရင် ပေါင်းစပ်မည်၊ ပြီးမှ ကမ္ဘာတည်မည်။

​ထိုသို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးသည်နှင့် သူသည် စိတ်စွမ်းအားကို စုစည်းလိုက်ရာ အကြောင်းအကျိုး ပိတ်ကာကြီး ပေါ်လာသည်။ ထိုအထဲတွင် မိုးထိအောင် မြင့်မားသည့် မက်မွန်ပင်ကြီး တစ်ပင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပင်စည်မှာ အကိုင်းအခက်ပေါင်းများစွာနှင့် ဖြစ်သည်။ မက်မွန်ပင်ရှေ့တွင် မျက်နှာကို မမြင်ရသည့် အရိပ်တစ်ခု ရပ်နေသည်။ ထိုသူသည် မက်မွန်ပင်နှင့် စကားပြောနေပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။

​"ဒါက မက်မွန်ပန်း မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်ပဲ၊ သူမနဲ့ အရောင်းအဝယ်လုပ်တဲ့သူက အဲဒီသူတော်စင်ပဲ။ ကြည့်ရတာ သူက ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပုံရတယ်။ အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုတွေက မရှိသလောက်ပဲ။ သူ့ကို မြင်နေရတာကလည်း မက်မွန်ပန်း မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်နဲ့ ငါ့ကြားက အကြောင်းအကျိုး ဆက်စပ်မှုကြောင့်ပဲ။"

​ဖန့်ချန်သည် နောက်ထပ် ကြိုးစားကြည့်သေးသော်လည်း ထိုသူ၏ မျက်နှာကို မမြင်ရသဖြင့် လက်လျှော့လိုက်သည်။

​"ချင်းဟော်ဆွေ့က ကောင်းကင်အရှင်သခင် ပထမအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ဒီ မက်မွန်ပန်း မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်နဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိလောက်ဘူး။ ဒါဆိုရင်လည်း နောက်ထပ် မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင် တစ်ယောက်ပေါ့။ ငါ့ဆီကနေ သတင်းအချက်အလက် ယူဖို့ ကြိုးစားနေတာလား..."

​ဖန့်ချန်သည် ထပ်မစဉ်းစားတော့ပေ။ ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်ရှိသူများမှာ သူသန်မာသည့်အခါမှသာ ပြန်ရှာတွေ့နိုင်သည်။ လက်ရှိတွင် စစ်ဆေးရေးဌာနက ဝင်ပါလိမ့်မည်၊ သို့မဟုတ် တစ်ဖက်လူ၏ အဆင့်အတန်းကြောင့် မလုပ်ရဲဘဲ ရှိနေလိမ့်မည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်ရှိအချိန်တွင် သူ့အတွက် အရေးမကြီးပေ။

​သူသည် စစ်ဆေးရေးဌာန၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်သာ နေထိုင်မည်။ တကယ်လို့ စစ်ဆေးရေးဌာနထဲမှာပဲ သူ့ဆီကနေ တစ်ခုခု လိုချင်နေသူ ရှိရင်တောင် ရှူလုံ မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်၏ အကာအကွယ်ကို ကျော်ဖြတ်ရလိမ့်မည်။ ဒီကာလအတွင်း ရှူလုံကို သူ ယုံကြည်ရကြောင်း သိလိုက်ရပြီ။

​"မှန်လေး ငါ မက်မွန်ပန်း မဟာကောင်းကင်အရှင်သခင်နဲ့ အရောင်းအဝယ် လုပ်တဲ့သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိချင်ရင် အတွင်းကမ္ဘာ ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် ပေးရမလဲ။"

ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

​"ငါ တွက်ကြည့်လိုက်ဦးမယ်..."

​"မလိုတော့ဘူး။"

​ဖန့်ချန်သည် စကားစပြတ် ပြောပြီးသည်နှင့် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်သို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ မှန်လေးပင် တွက်ချက်ရခက်သည့် ကိစ္စဆိုလျှင် ထိုအရာကို သူ လုံးဝ မကြားချင်တော့ပေ။

​အခန်း (၂၇၀၆) - နံပါတ်ကိုး၊ မင်းကတော့ တော်တော်လေးကို အံ့သြစရာကောင်းတာပဲ

​မကြာခင်မှာပဲ ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်ရှိ အသီးသီးသော သူတော်စင်တို့သည် သတင်းတစ်ခုကို သိရှိသွားကြသည်။

​ဖန့်ချန် ပြန်ရောက်လာပြီ

​သို့သော် နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသားများဖြစ်စေ၊ သာမန်သူတော်စင်များဖြစ်စေ အရင်ကလိုမျိုး ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်း၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိကြတော့ပေ။

​သူတို့သည် အသားကျနေကြပြီ ဖြစ်သလို ဖန့်ချန်သည် ထိုနှစ်များအတွင်း ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်တွင် ရှိနေခြင်းမှာ သူတို့ကို လေ့ကျင့်ပေး နေခြင်းသက်သက်သာ ဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း သိရှိထားကြသည်။

နေမင်း​ခုနစ်ပါး နယ်မြေ၏ ကျယ်ပြောလှသော စင်မြင့်ပေါ်တွင်...

နေမင်း​ခုနစ်ပါး ကျောင်းသားတစ်ဦးပြီးတစ်ဦးသည် အလုအယက် ရှေ့သို့တိုးလာကာ အရိုအသေ ပေးကြသည်။

​"ဖန့်သူတော်စင်ဘိုးဘေး" ဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။

​ထိုအချက်မှာ နေမင်းခုနစ်ပါး ကျောင်းသား အနည်းငယ်အတွက် စိတ်ထဲတွင် ခံစားရခက်စေသော်လည်း လက်တွေ့အဖြစ်ကို အားမလိုအားမရဖြင့် လက်ခံလိုက်ကြရသည်။

​"သူကတော့ အခုဆိုရင် တကယ့်ကို အကြီးကဲဘိုးဘေး တစ်ယောက်လို ဖြစ်နေပြီပဲ။"

​"နာမည်ဂုဏ်သတင်းကလည်း ကြီးမားတယ်။ ချင်မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဘိုးဘေးခန်းမ ကိစ္စကို ကြားလိုက်မိလား အခုဆိုရင် ချင်မျိုးနွယ်စုကိုယ်တိုင်ကတည်းက သူ့ကို ရှန်းဟုန်အရှင်သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိုက်ရပြီ။ ချင်မျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားတွေက သူ့ကိုတွေ့ရင်တောင် 'ဘိုးဘေး' လို့ ခေါ်ရတော့မယ်။"

​မလှမ်းမကမ်းတွင် ဆန်းနယဲ့ ဘွဲ့တံဆိပ်ကို မရရှိလိုက်ဘဲ နေမင်းခုနစ်ပါး နယ်မြေထဲတွင် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို လေ့ကျင့်နေကြသည့် ချင်မျိုးနွယ်စု ကျောင်းသားအချို့မှာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာပျက်ကာ ရှက်ရွံ့နေကြသည်။

​နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် ထပ်မံ လေ့ကျင့်လိုက်သည်။

​နေ့ရောညပါ မရပ်မနား သူတော်စင်အချင်းချင်း အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ခြင်းဖြင့် ဖန့်ချန်သည် အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာ ကိုးလုံး၏ အကျိုးကျေးဇူးများကို နောက်ထပ် တစ်ဆင့် ထပ်မံ ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

​ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ပြည့်တင်းနေသည့် ခံစားချက်မှာလည်း အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသည်။

​ဤအတိုင်းသာ အစဉ်လိုက် လေ့ကျင့်သွားမည်ဆိုလျှင် အချိန်သိပ်ကြာမည်မဟုတ်ဘဲ အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာ ကိုးလုံးက ယူဆောင်လာသော ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို သူ အပြည့်အဝ ချေဖျက်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

​ကောင်းကင်ငါးပါး နန်းတော်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် ချန်အင်းရွှယ် ၏ အတွင်းကမ္ဘာထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

​ချန်အင်းရွှယ် သည် မျက်လုံးများကိုမှိတ်၍ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးနုနုလေးကို ဆင်မြန်းထားကာ အတွင်းကမ္ဘာကို ပေါင်းစပ်နေသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို အလွန်အမင်း နှစ်သက်နေပုံရသည်။

​အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်မှ သူမ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိထားမိကာ သတိလစ်မေ့လျော့စွာ မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။

​အသက်ရှူသံမှာ ရုတ်တရက် ရှုပ်ထွေးသွားပြီး သွေးလန့်ကာ လမ်းလွဲ ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ဖန့်ချန်သည် ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို သုံးကာ သူမ၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို တည်ငြိမ်သွားအောင် ပြုလုပ်ပေးလိုက်သည်။

​"ဖန့် အစ်ကိုကြီး"

​ချန်အင်ရွှယ် ၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။

"ရှင် ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

​သူမသည် ထိုနေရာမှာ သူမ၏ အတွင်းကမ္ဘာဖြစ်လျက်နှင့် သူက ဘာကြောင့် သူမခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ လျှို့ဝှက်စွာ ဝင်ရောက်လာနိုင်သလဲဟု မေးချင်နေမိသည်။

​ဒါက ဘာလိုလို ပညာရပ်မျိုးလဲ

​"ငါ ဝမ်ချုံစန်းကို သွားရှာဖူးတယ်၊ ဖန့်ကျစ်ရွှယ် ကိုလည်း ရှာဖူးတယ်။ သူတို့က မင်းထက် အရင် ငါ့ကို သတိထားမိကြပြီး လမ်းလွဲသွားတဲ့ အရိပ်အယောင်လည်း မရှိကြဘူး။"

​ဖန့်ချန် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အင်းရွှယ် ညီမလေး၊ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဝါကတော့ အားနည်းနေသေးတာပဲ။"

​ချန်အင်းရွှယ်၏ မျက်နှာတွင် ရှက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာပြီး လည်ပင်းနှင့် ပါးပြင်များပင် နီရဲသွားသည်။

​"ဖန့် အစ်ကိုကြီး၊ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ကျွန်မ..."

​"ရပါတယ်။ မင်းက အနည်းဆုံးတော့ ဆန်းနယဲ့အဆင့် ဘွဲ့ကို ရထားတာပဲ၊ ဒီအချက်မှာ ကောင်းကင်ငါးပါးထဲမှာ မင်းနဲ့ ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ နည်းနည်းပဲ ရှိတော့တယ်။ ဘယ်လိုပဲပြောပြော လောကရဲ့ ထိပ်တန်း အဆင့်မြင့်သူပဲလေ။"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

​ချန်အင်းရွှယ်သည် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီးနောက် စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

​"ဖန့် အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်မကို ရှာတာ ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲ"

​"ဟုတ်တယ်၊ မင်းကို ပြောစရာ ရှိလို့ပါ။"

​ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သွေးရောင်အရှိန်အဝါများ ပေါ်လာသည်။

​နီရဲသော ကပ်ဘေးဝိဇ္ဇာမျက်လုံး

​ကောင်းကင်မှော် ပညာရပ် - နတ်ဘုရား ဆန့်ကျင်စိတ်ဝိညာဥ်ဖြတ်တောက်ခြင်း

​မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ချန်အင်းရွှယ်သည် အဆုံးမဲ့ မှောင်မိုက်ခြင်းထဲသို့ ကျရောက်သွားသည်။ သူမ တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်လိုက်ပြီးနောက် အလင်းလုံးကြီးတစ်ခု သူမဆီသို့ ဦးတည် လာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ အလိုအလျောက် ရှောင်တိမ်းချင်သော်လည်း ခြေထောက်နှစ်ချောင်းမှာ မြေကြီးထဲတွင် စွဲမြဲနေသကဲ့သို့ ဂွမ်းကဲ့သို့ ပျော့ပျောင်းသော လေဟာနယ်ထဲတွင် နစ်ဝင်နေသည်။

​နားထဲတွင် ရင်းနှီးနေသော အသံတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

​"နိုးထလိုက်ပါ။"

​ဒါ ဖန့် အစ်ကိုကြီးရဲ့ အသံလား

​ချန်အင်းရွှယ် ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ဝေဝါးသွားပြီး အလိုအလျောက်ပင် မခုခံတော့ပေ။ အလင်းလုံးမှာ သူမ၏ နဖူးကြားထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

​ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင်။

​ချန်အင်းရွှယ်သည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ သူမသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အများစုကို ပေါင်းစပ်ပြီးဖြစ်သည့် သူမ၏ အတွင်းကမ္ဘာကို မြင်သောအခါ စိတ်ခံစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။

​ထို့နောက် ဖန့်ချန်ကို ပြုံးစစဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

​"ဖန့် အစ်ကိုကြီး"

​"နံပါတ်သုံးအစ်မ ၊ နှုတ်ဆက်ပါတယ်။"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် အရိုအသေ ပေးသည်။

​"နံပါတ်ကိုး၊ မင်းကတော့ မထင်မှတ်ထားရဲလောက်အောင် အံ့သြစရာကောင်တာပဲ။ ငါတို့ကို ဒီလောက်နှစ်တွေကြာအောင် ညီမလေး၊ ညီလေးလို့ ခေါ်လာတာ။"

ချန်အင်းရွှယ် ရယ်မောလိုက်သည်။

"စိတ်ထဲမှာ အရမ်းကို ကျေနပ်နေလား"

​"အဲဒီလိုလေးတော့ နည်းနည်း ကျေနပ်တာပေါ့။"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်သည်။

​"ချင်ဝူဆန့် အခု လူသားမျိုးနွယ်စု ကျောင်းတော်မှာ ရှိနေတယ်မဟုတ်လား အဲဒီ ခွေးကောင်၊ အရင်တုန်းက ငါ သူ့လက်ထဲမှာတင် ဒုက္ခရောက်ခဲ့တာ။ အဲဒီတုန်းက ချီယန် ဆိုတဲ့ သူတော်စင်က ငါ့ကို ဖမ်းပြီး သူ့ဆီ ခေါ်သွားတာ၊ သူက ကောင်းကင်ငါးပါးအကြောင်းကို ငါ့ကို အများကြီး ပြောပြခဲ့တယ်။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တွေက သူ ဒီမှာ ဆရာလုပ်တုန်းက ငါ သူ့ကို အဝေးကနေ မြင်ဖူးတယ်။ သူက ငါ့ကို မမှတ်မိဘူးလား ထူးဆန်းလိုက်တာ။"

​ချန်အင်းရွှယ် စကားပြောနေစဉ်တွင် သွားများကို ကြိတ်ထားပုံရသည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ချင်ဝူဆန့်ကို အလွန်အမင်း မုန်းတီးနေပြီး နောက်ပိုင်းတွင် လက်စားချေရန် ပြင်ဆင်နေမည် ဖြစ်ကြောင်း ဖန့်ချန် သိလိုက်သည်။

​"ချင်ဝူဆန့်က သူများအပေါ် အထင်ကြီးလွန်းတဲ့သူ၊ နောက်ဆိုရင်တော့ သူ လာရဲတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

ဖန့်ချန်က ပြုံးသည်။

​ချန်အင်းရွှယ်သည် ချင်ဝူဆန့် ကို ဆဲဆိုပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

​"နံပါတ်ကိုး၊ ဒီနှစ်တွေအတွင်း မင်း ပင်ပန်းခဲ့ရပြီ။"

​"နံပါတ်သုံး အစ်မ‌ ၊ ဒါတွေကို မပြောပါနဲ့တော့၊ ဒါ ငါ့ရဲ့ တာဝန်ပဲလေ။"

​"ဒါဆို ရှဲ့အာမန် က အရင်နိုးတာလား၊ ငါ အရင်နိုးတာလား "

ချန်အင်းရွှယ် သက်ပြင်းချကာ မေးသည်။

​ဖန့်ချန် အားမလိုအားမရဖြင့် -

"အစ်မ အရင်နိုးတာပါ။"

​"တကယ်လား "

​ချန်အင်းရွှယ်သည် ဖန့်ချန်ကို ဖက်လိုက်ပြီး အလွန်ပျော်ရွှင်နေသည်။

​"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နံပါတ်ကိုး မင်းရဲ့ စိတ်ထဲမှာ ငါ့ရဲ့ အလေးချိန်က အစ်မကြီးထက် ပိုလေးတယ်ဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပဲ၊ ဟားဟားဟား "

​"အစ်မတော်၊ နောက်ထပ် ပျော်ရွှင်စရာ တစ်ခု ပေးဦးမယ်။"

​ဖန့်ချန်သည် ချန်အင်းရွှယ် ၏ ဖက်တွယ်မှုမှ ခက်ခက်ခဲခဲ လွတ်မြောက်လာပြီး အတွင်းကမ္ဘာ ကြယ်တာရာထဲမှ ချီယန် သူတော်စင်ကို ခေါ်ထုတ်လိုက်သည်။

​"ဖန့်ငရဲမင်း ၊ ဒါ ဘယ်နေရာလဲ"

ချီယန် သူတော်စင်မှာ စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူတစ်ယောက်တည်း လေကောင်းလေသန့် ထွက်ရှူရပြီ။

​ချန်အင်းရွှယ်သည် ထိုသူကို မြင်သည်နှင့် မျက်လုံးများ အေးစက်သွားသည်။

​"ချီယန် ငါ့ရဲ့ နံပါတ်သုံး အစ်မကို တောင်းပန်လိုက်ပါ။"

ဖန့်ချန်က အေးဆေး ပြောသည်။

​ချီယန် သူတော်စင်သည် ချန်အင်းရွှယ်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် လက်ဆုပ်ကာ အရိုအသေ ပေးသည်။

​"တောင်းပန်ပါတယ် အစ်မတော်၊ ကျွန်တော် အရင်က လမ်းမှားလိုက်ခဲ့မိတယ်၊ အခုတော့ လမ်းမှန်ကို ပြန်ရောက်နေပါပြီ "

​"နံပါတ်ကိုး၊ ဒါက ဘာဖြစ်တာလဲ "

​ဖန့်ချန်သည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများကို ပြောပြလိုက်သည်။ ချန်အင်းရွှယ် နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီးနောက် ချီယန်ကို ဟင်းခနဲ အသံပြုလိုက်သည်။

​"နင် အတော်‌လေး ကံကောင်းတယ်မှတ်ပါ။ ဒီတစ်ခါတော့ နင့်ကို သက်ညှာပေးလိုက်လို့မယ်။ နောက်ခါဆို နင့်ကို ငါ လုံးဝ အသက်ရှင်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်ရောက်ရောက် လိုက်သတ်မှာ။"

​ချီယန် သူတော်စင်၏ စိတ်ထဲတွင် ချမ်းစိမ့်သွားသည်။ အကယ်၍သာ သူ ဤသို့ မဖြစ်လာခဲ့ပါက ယခုတိုင် မီးနတ်ဘုရားနယ်မြေတွင် ရှိနေဦးမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အချိန်မရွေး သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံရနိုင်သည်။ ရှေ့တွင်ရှိသူမှာ ကရုဏာတောင်မှ တပည့်ဖြစ်ပြီး ဆန်းနယဲ့ ဘွဲ့ကို ရထားသည့် ပါရမီရှင် ဖြစ်သည်။ သူက မီးနတ်ဘုရားနယ်မြေက သူတော်စင်တွေထက် ပိုသာလွန်နေသည်။

​"ဒါကြောင့် ဒီလို အခြေအနေမှာ ရှိနေတာကပဲ ငါ့ရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်လိုက်တာပဲ..."

ချီယန် သူတော်စင် သက်ပြင်းချမိသည်။

​ချန်အင်းရွှယ် ကို စီစဉ်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် သူမကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်စေပြီး သူကိုယ်တိုင် ကောင်းကင်ငါးပါး စစ်မြေပြင်သို့ သွားကာ အစာများကို ဆက်လက် ချေဖျက်သည်။

​ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာပြီးနောက်။

​ဒွမ်ချင်းရှန်း၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​"ကောင်လေး၊ ကရုဏာတောင်မှာ လာစောင့်နေ။"

​ကောင်းတာတစ်ခုခု ရှိဦးမလား ဖန့်ချန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး လက်ရှိ တိုက်ပွဲကို အဆုံးသတ်ကာ စစ်မြေပြင်မှ ထွက်ခွာပြီး ကရုဏာတောင်သို့ သွားလိုက်သည်။

​ခန်းမထဲတွင် ကျန်းတောက်ယွဲ့သည် ကောင်းမွန်သော အရက်များကို ပြင်ဆင်ထားသည်။ ဒွမ်ချင်းရှန်းမှာ အလွန်ကျေနပ်နေသည်။

​"ကျန်းလေး၊ မင်းက မင်းတို့ ဘိုးဘေးတွေထက်တောင် ပိုပြီး သိတတ်သေးတယ်၊ ဒီအရက်တွေက ကောင်းသားပဲ။"

​ကျန်းတောက်ယွဲ့သည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် အကြိုက်တွေ့နေသည်။ ဖန့်ချန် ဝင်လာသည်နှင့် သူသည် မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်ပြပြီး ခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

​"ဒွမ် ဘိုးဘေး။"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် အရိုအသေ ပေးသည်။

​"ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံးကို ရပြီ၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အတွင်းကမ္ဘာ တားမြစ်နယ်မြေက ဟင်းလင်းပြင်အထပ် (၂၄) လွှာ မှာ ရှိတယ်။ အဲဒီဘက်ကို သွားဖို့ နည်းနည်း ဒုက္ခများပြီး အန္တရာယ်လည်း ရှိနိုင်တယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ရလိမ့်မယ်။ မင်း စဉ်းစားကြည့်ပါဦး၊ သွားမယ်ဆိုရင် ငါ လိုက်ပို့ပေးမယ်။"

ဒွမ်ချင်းရှန်းက ပြုံးလျက် ပြောသည်။