အခန်း (၂၇၀၉-၂၇၁၀)
Vol. 271 Ch. 2709-2710
အခန်း (၂၇၀၉) - ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေ
"ဒီတစ်ခေါက်တော့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေဘက်က လွမ်မိုဟိုင် ပင်လယ် နဲ့ ကျိုကျူးတောင် တို့ဆိုတဲ့ အင်အားစုနှစ်ခုက သတင်းရသွားပုံပဲ။"
"ယင်လောကမှာလည်း မင်းတို့ လူလောကဘုံလိုပဲ အင်အားစုတွေ အသီးသီး ခွဲခြားထားတယ်။ ဒီနှစ်ခုက ငါတို့ ချင်းမင် ယင်လောကရဲ့ အောက်ခြေမှာ ရှိပြီး အတော်လေး လှုပ်ရှားမှုများတဲ့သူတွေပေါ့။ ရံဖန်ရံခါမှာတော့ သူတို့က မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို စေလွှတ်ပြီး ယင်လောကထဲကို ကျူးကျော်ပြီး ငါတို့ ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေကို ဖမ်းဆီးစားသောက်တတ်ကြတယ်။"
"ငါတို့လည်း တစ်ခါတစ်ရံမှာ အောက်ကိုဆင်းပြီး သူတို့ကို အပြတ်ရှင်းလင်းပစ်ရတာမျိုး ရှိတယ်။ ပြောရရင်တော့ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ငါတို့ ချင်းမင် ယင်လောကနဲ့ တိုက်ရိုက် ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေရတဲ့ သူတွေက ဒီ လွမ်မိုဟိုင်ပင်လယ် နဲ့ ကျိုကျူးတောင် တို့ပါပဲ။"
ပိုင်ဇီယုရှန်း သည် အတွင်းကမ္ဘာ တံခါးပေါက်ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ရှင်းပြနေသည်။
စီကုကျိက လှောင်ပြုံးဖြင့် -
"ဒီ လွမ်မိုဟိုင် ပင်လယ်ကို ငါသိတယ်။ တကယ်ကို ရမ်းကားတဲ့ကောင်တွေ။ ငါ့ခေတ်တုန်းကဆိုရင် သူတို့က ငါတို့ ချင်းမင် ယင်လောကနဲ့ အကြီးအကျယ် တိုက်ပွဲတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့သေးတယ် မဟုတ်လား... ဘာလို့ခေါ်လိုက်တာလဲ... သရဲတစ်ရာ ညစဉ်သွားလာခြင်းလို့လား "
ရှန်တူရှင်း နှင့် အကြီးအကဲလေးဦးတို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး စီကုကျိကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ဖန့်ချန်မှာလည်း စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားသည်။
ပိုင်ဇီယုရှန်း က အေးဆေးစွာပင် -
"မင်းက တကယ်ကို သက်တမ်းရှည်ရှည် ရှင်သန်ခဲ့တာပဲ။ အရင်တုန်းက အဲဒီလို ဖြစ်ရပ်မျိုး တကယ် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ အဲဒီတုန်းက လွမ်မိုဟိုင် ပင်လယ်ရဲ့ နတ်ဆိုးခေါင်းဆောင်က အခွင့်အရေးကို အသုံးချပြီး မကောင်းဆိုးဝါး အုပ်စုတစ်စုကို ခေါ်ဆောင်ပြီး ချင်းမင် ယင်လောကထဲကို အတင်း ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာခဲ့တယ်။ သူတို့က ယင်လောကရဲ့ အကြီးအကဲ နေရာကို လုယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာလေ။"
"ဒါပေမဲ့ အဲဒီကိစ္စက (၁၀) ရက်တောင် မပြည့်ခင်မှာပဲ ချက်ချင်း နှိမ်နင်းခြင်း ခံလိုက်ရတယ်။"
(၁၀) ရက်တောင် မပြည့်ခင်မှာပဲ နှိမ်နင်းလိုက်ရတယ်။
အကြီးအကဲငါးပါးတို့မှာ ချင်းမင် ယင်လောက၏ စွမ်းအားကို ချက်ချင်းပင် အကြမ်းဖျင်း ခန့်မှန်းမိသွားကြသည်။ ဖန့်ချန်ကမူ ထိုအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံလိုသဖြင့် စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။
"ပိုင်ဇီ အကြီးအကဲ၊ ဒီအောက်ခြေက မကောင်းဆိုးဝါးတွေမှာ ဘယ်လို အင်အားစုတွေ ရှိသေးလဲ အင်အားအကြီးဆုံး မကောင်းဆိုးဝါးတွေရဲ့ စွမ်းအားကရော ဘယ်လောက်အထိ ရှိမလဲ "
ပိုင်ဇီယုရှန်း က ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် -
"ငါတို့ ချင်းမင် ယင်လောကနဲ့ တိုက်ရိုက် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်နေရတာက အဓိကအားဖြင့် လွမ်မိုဟိုင် ပင်လယ်နဲ့ ကျိုကျူး တောင် ဆိုတဲ့ အင်အားစုကြီး နှစ်ခုပါပဲ။ မကောင်းဆိုးဝါး အများစုက သူတို့ရဲ့ လက်အောက်ခံတွေချည်းပါပဲ။"
"ဒါပေမဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေဘက်က အင်အားစုကြီးတွေဆိုတာ တကယ်တော့ ရေတွက်လို့ မရနိုင်အောင် များပြားလှတယ်။ သူတို့ကိုယ်တိုင်တောင် ဘယ်လောက်များပြားသလဲဆိုတာ အသေအချာ မသိနိုင်ကြဘူး။ အချို့ဆိုရင် အလွန်ဝေးကွာတဲ့ နေရာတွေမှာ ရှိနေကြလို့ ငါတို့ ချင်းမင် ယင်လောကနဲ့ လုံးဝ ပတ်သက်မှု မရှိကြဘူး။"
စကားခဏ ရပ်လိုက်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို မျက်လုံးနက်နက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။
"ယင်လောကက မင်းတို့ လူလောကဘုံလိုပဲ အလွန်ကို ကျယ်ပြောတယ်။"
ဖန့်ချန်သည် သူပြောလိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်လိုက်သည်။ လူလောကဘုံသည် အလွန် ကျယ်ပြောလှသည်၊ ကောင်းကင်ငါးပါး ပြင်ပက နေရာတွေကို ကောင်းကင်ငါးပါးက ပုရွက်ဆိတ်အိမ် လို့ ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း၊ ကောင်းကင်ငါးပါးနှင့် တူညီသော သို့မဟုတ် ပို၍ပင် သန်မာသော နေရာများ မရှိဟု မည်သူက အာမခံနိုင်မည်နည်း။ ယင်လောကလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်ပေမည်။
သို့သော် သူသည် တွမ်မူ နှင့် ပတ်သက်ပြီး ပို၍ သိလိုနေသည်။
"ပိုင်ဇီ အကြီးအကဲ၊ အရင်က ယင်စစ်သည်ဌာနကနေ ထွက်လာတုန်းက အကြီးအကဲတစ်ယောက်က (၃၆) ထပ် ဟင်းလင်းပြင်ဘက်က မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို သတိထားဖို့ ပြောသွားတယ်။ အောက်ခြေမှာ အင်အားအကြီးဆုံး မကောင်းဆိုးဝါးတွေအားလုံးက (၃၆) ထပ် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာပဲ နေထိုင်ကြတာလား "
ဖန့်ချန်က ထပ်မေးလိုက်သည်။ အကြီးအကဲငါးပါးတို့၏ အကြည့်များမှာလည်း ပိုင်ဇီယုရှန်း ဆီသို့ ရောက်သွားကြသည်။
"..."
ပိုင်ဇီယုရှန်း ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရယ်မောလျက် -
"ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အချို့သော လူအိုကြီးတွေက (၃၅) ထပ်၊ (၃၄) ထပ်တွေမှာ နေကြတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ အတိအကျ ပြောဖို့ ခက်တယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် (၃၆) ထပ် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ နေနိုင်တဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေဆိုတာကတော့ တကယ့်ကို ကြမ်းတမ်းတဲ့သူတွေပဲ ဖြစ်ရမယ်။"
"ပိုင်ဇီ အကြီးအကဲ၊ (၃၆) ထပ် ဟင်းလင်းပြင်ထဲက ကြမ်းတမ်းတဲ့သူတွေထဲမှာ ဘယ်သူတွေ ပါဝင်သလဲဆိုတာ မေးခွင့်ပြုပါဦး "
ဖန့်ချန်က ဆက်မေးသည်။
"အဲဒါတော့ ငါလည်း သေချာ မသိဘူး။ အချို့သော လူအိုကြီးတွေက တည်ရှိနေတာ ကြာလှပြီ၊ သူတို့က တစ်ခါတလေဆိုရင် လှုပ်ရှားဖို့တောင် ပျင်းနေတတ်ကြတယ်။ သူတို့ ပေါ်လာတဲ့ အချိန်မှသာ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဇာစ်မြစ်ကို ခန့်မှန်းလို့ ရနိုင်မှာပါ။"
ပိုင်ဇီ အကြီးအကဲ၏ အဖြေမှာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မရှိလှပေ။ ဖန့်ချန်သည် သူ တကယ် မသိသည်လား သို့မဟုတ် ပြောပြရန် ဝန်လေးနေသည်လား မခွဲခြားနိုင်ပေ။
ဤအချိန်တွင် ရှန်တူရှင်း က ရုတ်တရက် ရယ်မောလျက် -
"ပိုင်ဇီ အကြီးအကဲ၊ ယင်လောကအောက်က မကောင်းဆိုးဝါးတွေဆိုတာ တကယ်တော့ ယင်လောကထဲက ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေ သေဆုံးပြီးနောက် ပြောင်းလဲလာတဲ့ အရာတွေပဲလို့ သတင်းတွေ ထွက်နေတယ်။ သူတို့ကိုယ်သူတို့ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု လို့ ခေါ်ကြတယ် မဟုတ်လား "
ယင်လောကအောက်က မကောင်းဆိုးဝါးတွေက ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေ သေဆုံးပြီးနောက် ဖြစ်လာတာ ဖန့်ချန်၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ပိုင်ဇီ အကြီးအကဲက အေးစက်စက်ဖြင့် -
"သတင်းဆိုတာ သတင်းပါပဲ။ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု ဆိုတာတွေက အခြေအမြစ်မရှိတဲ့ စကားတွေပါ။"
ထို့နောက် သူသည် ဆက်မပြောတော့ပေ။ အကြီးအကဲငါးပါးတို့လည်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ထပ်မံ မမေးမြန်းတော့ပေ။
ဖန့်ချန်မှာ ပျင်းရိစွာဖြင့် မလှမ်းမကမ်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်က မီးခိုးပြာများကို ထုတ်လွှတ်လျက် ရှိသည်။ ၎င်းမှာ သူ အရင်က အသုံးပြုဖူးသည့် ဟင်းလင်းပြင် ပြန်လည်ရောက်ရှိရေး အမွှေးတိုင် ဖြစ်သည်။ ဤအရာက မကောင်းဆိုးဝါးတို့၏ နက်ရှိုင်းသော အနံ့ခံနိုင်စွမ်းကို ရှောင်လွှဲနိုင်ပြီး (၁၈) ထပ်နောက်ပိုင်း ဟင်းလင်းပြင်ထဲ ဝင်ရောက်သည့်အခါ အလွန်အသုံးဝင်သည်။
အမှန်လည်း ထိုအတိုင်းပင်၊ ဤတစ်လျှောက်လုံး မကောင်းဆိုးဝါးများက သူတို့ ရှိနေသည်ကို သတိမပြုမိကြဘဲ ခရီးမှာ ချောမွေ့စွာပင် ရောက်ရှိလာသည်။
အချိန် တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ပိုင်ဇီယုရှန်း ၏ အသံမှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
"ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေကို ရောက်ပြီ။"
ရောက်ပြီလား
ဖန့်ချန် အပြင်ဘက်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ မှောင်မည်းနေသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ငွေရောင် တောက်ပနေသော ဓာတ်ငွေ့အုပ်စုတစ်ခု လည်ပတ်နေသည်။ ထိုဓာတ်ငွေ့အုပ်စုမှာ သေးငယ်သည်ဟု ထင်ရသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် သူတို့နှင့် အလွန်ဝေးကွာလှသည်။
"ကြယ်စုပေါင်း ရာပေါင်းများစွာလောက် ရှိမယ်ထင်တယ်"
ဟု ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်လိုက်သည်။
"ဒီနေရာက (၂၄) ထပ် ဟင်းလင်းပြင်ပဲ။ (၁၈) ထပ် ယင်လောကနဲ့ တွက်မယ်ဆိုရင် အောက်ကို (၆) ထပ် ဆင်းရတာပေါ့။ မင်းတို့ လူလောကဘုံကနေ (၆) ထပ်မြောက် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဝင်ရောက်ခြင်းနဲ့ တူတူပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာရဲ့ ဖိအားက မင်းတို့ တားဆီးနိုင်မယ့် အဆင့်မျိုး မဟုတ်ဘူး။"
ပိုင်ဇီယုရှန်း ခဏရပ်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်သည်။
"စုံစမ်းရေးဌာနမှာ 'ဟင်းလင်းပြင်အသေးစား ပညာရပ်' ဆိုတာ ရှိပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ဆို ဒီနေရာမှာ အသုံးချဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်။ ဒါကြောင့် ငါ ကိုယ်တိုင် မင်းတို့ကို ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေအထိ ပို့ပေးမယ်၊ ပြီးရင် ငါ (၁၈) ထပ် ယင်လောကကို ပြန်မယ်။ ဒီကြားထဲမှာ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ပေါ်လာရင်တော့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ ရင်ဆိုင်ရတော့မယ်။"
"ပြန်လာဖို့နည်းလမ်းကတော့ ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ်ခြင်း ပညာရပ်ပါပဲ။ အချိန်ကို မှတ်ထားပါ၊ နှစ်ပေါင်း (၃၀၀) အတွင်းမှာပေါ့။ တကယ်လို့ ပညာရပ်ကို မနားလည်နိုင်ဘူးဆိုရင်တောင် အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာ ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ်ခြင်းကို အသုံးပြုရမယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ ကံကြမ္မာကိုပဲ ပုံအပ်လိုက်တော့။"
စကားပြောနေစဉ်အတွင်း ပိုင်ဇီယုရှန်း ၏ အတွင်းကမ္ဘာသည် ငွေရောင်မြူခိုးများထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ ဖန့်ချန်တို့မှာ မျက်စိတစ်ချက် မှိတ်လိုက်ရုံဖြင့် အတွင်းကမ္ဘာမှ ထွက်လာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
သူတို့သည် မသိစိတ်ဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ပိုင်ဇီ ယုရှန်း ၏ အတွင်းကမ္ဘာ ထွက်ခွာသွားသော အမှတ်အသားများကို မြင်လိုက်ရသည်။ အသေးစိတ် မစဉ်းစားရသေးခင်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားအချို့က ပပိုင်ဇီယုရှန်းဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။
"ခွေးမသား၊ ဒီမှာပဲ ရပ်လိုက်စမ်း "
"မကောင်းဆိုးဝါးတွေ၊ မရမ်းကားကြနဲ့ "
ဖန့်ချန်တို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ထိုလှုပ်ရှားမှုမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူတို့သည် ပိုင်ဇီယုရှန်း မည်သူနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်ကိုလည်းကောင်း၊ အန္တရာယ် ရှိမရှိကိုလည်းကောင်း မသိရှိနိုင်ကြပေ။
"မကောင်းဆိုးဝါးတွေက ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေပုံပဲ။"
စီကုကျိက ဖန့်ချန်ကို အေးစက်စက် ကြည့်လျက် -
"ငါကြားထားတာ ဒီကိစ္စက မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုနဲ့ ပတ်သက်နေတယ်ဆို။ မင်းတို့ လူသားမျိုးနွယ်စုက ကောင်းကင်အရှင်သခင်တစ်ယောက်က ဒီနေရာ သတင်းကို ပေါက်ကြားသွားအောင် လုပ်လိုက်တာလား "
"အဲဒီလိုဆိုရင် မင်းတို့ ချီထျန်း မျိုးနွယ်စုကို သွားပြောပြီး အဲဒီ လူသားမျိုးနွယ်စုက ကောင်းကင်အရှင်သခင်ကို ဖမ်းခိုင်းလိုက်ပါလား "
ဖန့်ချန်က လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောသည်။
စီကုကျိ စကားမထွက်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။ လူသားမျိုးနွယ်စု၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို သူတို့ မည်သို့ မသိဘဲ ရှိပါမည်နည်း။ ထိုလူသားမျိုးနွယ်စုက ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဆိုသည်မှာ ဖန့်ချန်၏ အကြီးဆုံး ရန်သူပင် မဟုတ်ပါလော။
"ဖန့်ချန်၊ မင်းက လူသားမျိုးနွယ်စုရဲ့ 'ရှန်းဟုန် အရှင်သခင်' ဆိုတာ ငါတို ကြားထားတယ်။ ငါတို့အရင်က ရှန်းဟုန် ဆိုတာကို မကြားဖူးပေမဲ့ အခုမြင်ရတာ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ သက်တမ်းက ငါတို့ ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပြီး နက်ရှိုင်းနေတာပဲ။"
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီ က အေးဆေးစွာ -
"အတိုချုပ်ပြောရရင် ငါတို့အားလုံးက လူအိုကြီးတွေချည်းပဲ။ ဒါကြောင့် နောက်ပိုင်း ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေမှာ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ တိုက်ခိုက်လာရင် အတူတူ ပူးပေါင်းရင်ဆိုင်မှ ဖြစ်မယ်။"
"ဆွေ့ဟွမ်ရွှီ ပူးပေါင်းချင်ရင် မင်းဘာသာ မင်း ပူးပေါင်း။ ငါ စီကုကျိက သေရင်တောင် 'ဖန့်' ဆိုတဲ့ကောင်နဲ့ ဘာမှ ပတ်သက်မှာ မဟုတ်ဘူး။"
"အခုဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက သာမန်လူသားတွေလိုပဲ ဖိနှိပ်ခံထားရတာ။ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ ဝင်လာရင်တောင် ငါတို့ထက် သာလွန်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေရာမှာ 'ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံး' နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ ပညာရပ်ကိုသာ ရှာဖွေပြီး နားလည်အောင် လုပ်ဖို့လိုတယ်။ မကောင်းဆိုးဝါးတွေက ငါတို့ရဲ့ အရိပ်ကိုတောင် မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒီနေရာက အလွန်ကို ကျယ်ပြောတယ်လေ "
စီကုကျိက လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောသည်။
လင်ချုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ရှန်းဖူးမျိုးနွယ်စုဝင် ဖူချန်ချူး၊ ချန်းချုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ အသက်ကိုးသက်နဂါးမျိုးနွယ်စုဝင် ရှန်တူရှင်းနှင့် ပိလော့ မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ပြစ်ဒဏ်ပေး နတ်ဆိုး မျိုးနွယ်စုဝင် ရင်ရှန်းရူတို့ သုံးဦးမှာလည်း စီကုကျိနောက်သို့ အလျှိုအလျှို လိုက်ပါသွားကြသည်။"
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီ မှာမူ ခဏတာ တွန့်ဆုတ်ပြီးနောက် သူတို့နောက်သို့ လိုက်သွားတော့သည်။
အခန်း (၂၇၁၀) - အားလုံးပဲ၊ ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ်ကြတော့
ဖန့်ချန်သည် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားခြင်း မရှိသေးပေ။ အကြီးအကဲငါးပါး၏ အရိပ်များ သူ၏ အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်အထိ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် သူသည် မိမိ၏ အခြေအနေကို စတင် စစ်ဆေးလိုက်သည်။
သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေမှာ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ် ပျံသန်းထွက်ခွာခြင်းနှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားသည်။ ဝိညာဉ်ဖြင့် ယင်လောကသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းမှာ အချိန်တိုအတွင်း ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုဝင် တစ်ဦး ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ပို၍ ခံစားရသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်နေသည့် အရှိန်အဝါမှာလည်း ယင်လောကသားတို့နှင့် မည်သို့မျှ မခြားနားတော့ပေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ပေါင်းစပ်ထားသော အတွင်းကမ္ဘာကိုးခုမှာလည်း ယခုအချိန်ထိ သူနှင့်အတူ ရှိနေဆဲပင်။
"ဒါပေမဲ့ အရင်တစ်ခေါက်နဲ့တော့ မတူဘူး။ အရင်တုန်းက စုံစမ်းရေးဌာနရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေမှာဆိုရင် အရှိန်အဝါတွေကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ဘယ်သူက ဘယ်သူမှန်း မသိခဲ့ကြဘူး။ ဒီနေရာမှာတော့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကိုပဲ ဖိနှိပ်ထားနိုင်တာ၊ ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူတွေနဲ့ တွေ့လိုက်ရင် သူတို့က ငါ ဒီနေရာက မဟုတ်ဘူးဆိုတာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနဲ့ သိသွားမှာပဲ။"
ခဏရပ်ကာ တွေးတောပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် အကြီးအကဲငါးပါးသွားရာ လမ်းကြောင်းနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် လမ်းကြောင်းကို ရွေးချယ်ကာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေသို့ လာရောက်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် အဆင့်ဆင့် လုပ်ဆောင်ရမည့် လုပ်ငန်းစဉ်များကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကြမ်းဖျင်း ပုံဖော်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ လက်ရှိတွင် သူ၏ အဓိကတာဝန်မှာ 'ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံး' နှင့် သက်ဆိုင်သည့် ကျင့်စဉ်အနှစ်သာရ ရှိမည့်နေရာကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။
ဤဖြစ်စဉ်မှာ နှစ်ပေါင်း တစ်ရာ၊ နှစ်ရာလောက်ပင် ကြာမြင့်နိုင်သည်၊ သို့မဟုတ် အစအဆုံး ရှာမတွေ့ဘဲ ဖြစ်သွားနိုင်သည်ကိုလည်း သူသိသည်။ သို့သော် သူ၏ လက်ထဲတွင် အချိန် နှစ်ပေါင်း (၃၀၀) သာ ရှိသည်။ အေးဆေးစွာ ပြန်သွားနိုင်ရန်အတွက် နှစ်ပေါင်း (၃၀၀) အတွင်းမှာပင် ထိုနေရာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး ပညာရပ်ကို အပြီးသတ် နားလည်အောင် လုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။
"ဖန့်ပင်းအန်းသာ ရှိနေမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့အတွက် အချိန် ပိုရကောင်း ရနိုင်မှာပါ။"
ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ် နောက်ကျောဘက်မှ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဖန့်ချန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဆံပင်ဖွာလန်ကျလျက် သူတို့ဘက်သို့ အသည်းအသန် ပြေးလွှားလာကြသည့် အကြီးအကဲငါးပါးကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ နောက်တွင်မူ မကောင်းဆိုးဝါး အုပ်စုကြီးတစ်ခုက လှိုင်းလုံးကြီးများသဖွယ် လိုက်လံ ဖိအားပေးနေကြသည်။
အရင်က 'ဘိုးဘေး' ဆိုသည့် ဂုဏ်ပုဒ်နှင့်အညီ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်ဟန် ရှိသည့် အကြီးအကဲငါးပါးမှာ ယခုမူ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြသည့် ပုံစံဖြင့် တစ်ယောက်တစ်မျိုး အလောတကြီး ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် ဖန့်ချန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်လုံးထဲတွင် ဝမ်းသာအားရဖြစ်ဟန်တို့ ထင်ရှားစွာ ပေါ်လာသည်။
"ဖန့်ချန်၊ အတူတူ ပူးပေါင်းရင်ဆိုင်ရအောင်"
ဖန့်ချန်သည် သူတို့နောက်မှ လိုက်လာသည့် မကောင်းဆိုးဝါး အုပ်စုကြီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခြေကုန်သုတ်၍ ပြေးတော့သည်။
ပြေးခြင်းနည်းစနစ်နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် သူသည် အကြီးအကဲငါးပါးထက် ပို၍ ကျွမ်းကျင်သည်မှာ သေချာသည်။ အကြီးအကဲငါးပါးတို့မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ကျင့်ကြံလာခဲ့ကြသဖြင့် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း သူတို့ လျှောက်လှမ်းခဲ့သည့် လမ်း၊ ပြေးခဲ့သည့် အကွာအဝေးမှာ အနည်းငယ်မျှသာ ရှိပေလိမ့်မည်။ ဖန့်ချန်သည် သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းကို ချက်ချင်း ချိန်ညှိလိုက်ပြီး ခြေလှမ်းတိုင်းကို အလွန်တိကျကာ စွမ်းအင်အကုန်အကျ အနည်းဆုံးဖြစ်စေမည့် ရစ်သမ်ဖြင့် ပြေးလွှားလိုက်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အခြားသူများထက် များစွာ သာလွန်သွားပြီး အကြီးအကဲငါးပါး၏ အမြင်အာရုံထဲမှ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
"ခွေးမသား၊ ဒီကောင် ပြေးတာ တကယ့်ကို မြန်လှချည်လား "
စီကုကျိမှာ စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ ဆဲဆိုလိုက်သည်။ ထိုစဉ် မရင်းနှီးသော ခြေလှမ်းများကြောင့် သူ၏ ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာ ယှက်မိသွားပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပုံလျက်သား ပြုတ်ကျသွားသည်။ ကျန်အကြီးအကဲလေးဦးမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သော် မျက်နှာပျက်လျက် ပြန်လှည့်လာပြီး စီကုကျိကို တွဲထူကာ ဆက်လက် ပြေးရတော့သည်။
"ငလူးမသားတွေ၊ ပြေးကြစမ်း ဒီနေရာက ငါတို့ရဲ့ ပိုင်နက်ပဲ၊ မင်းတို့ ဘယ်ကို ပြေးမလဲ ဟားဟားဟား"
"ဒီတစ်ခေါက်တော့ ငါးကြီးမိပြီ။ လူလောကဘုံကလာတဲ့ အဆင့်အတန်းမြင့်တဲ့ လူတွေလို့ ကြားတယ်၊ သူတို့ကိုသာ ဖမ်းမိရင်တော့ ကြီးမားတဲ့ အောင်မြင်မှုပဲ"
"ကျိုကျူးတောင်က ညီအစ်ကိုတို့၊ ငါတို့ လွမ်မိုဟိုင်ပင်လယ်နဲ့ ကျိုကျူးတောင် ဒီတစ်ခေါက်တော့ အကောင်းဆုံး ပူးပေါင်းကြရအောင်၊ အချင်းချင်း မရန်ဖြစ်ကြနဲ့ဦး "
"ဒါပေါ့ "
ရယ်မောသံ၊ ဆဲဆိုသံများမှာ နောက်ကျောဘက်မှ တသီတတန်းကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ အကြီးအကဲငါးပါးမှာ အမောတကော ဖြစ်နေကြပြီး ဒေါသစိတ်တို့ဖြင့် ရောပြွမ်းလျက် မည်သို့ လုပ်ဆောင်ရမည်ကို ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြသည်။ 'ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ်ခြင်း' ပညာရပ်ကို အသုံးပြု၍ (၁၈) ထပ် ယင်လောကသို့ အရင် ပြန်သွားလိုက်ရမလား တစ်ဖက်လူက ယင်ယန် တားမြစ်နယ်မြေမှာ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို အများကြီး ချထားပြီးသားဆိုတော့ အစောကတည်းက ကြိုတင် စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေသည်။
"ငါ ပြောမယ်၊ ပြန်သွားကြရအောင်။ ဒီ ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံးကို မရရင်လည်း နေပါစေတော့၊ ပညာရပ်တစ်ခုအတွက်နဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ အခြေခံတွေကို မဖျက်ဆီးပါနဲ့။"
စီကုကျိက ပြေးရင်း လမ်းကြောင်းဘေးတွင် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ ရှန်တူရှင်းတို့ လေးဦးမှာလည်း အလွန်ပင် စိုးရိမ်သောက ရောက်နေကြသည်။ သူတို့လည်း ပြန်သွားရန် စဉ်းစားသော်လည်း... ဤမျှဖြင့် ပြန်သွားရလျှင် အလွန်ပင် ရှက်ဖို့ကောင်းလွန်းလှသည်။
"ဒီလိုနဲ့ ပြန်သွားရင် ကျန်းထန်းဝမ်ခန်းမ က အကြီးအကဲငါးပါးရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတွေ အကုန် ပျက်စီးကုန်လိမ့်မယ်။"
"ဒါတင်မကဘူး၊ ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံးကို နောက်တစ်ခါ ထပ်ရဖို့လည်း မလွယ်တော့ဘူး။"
"ဒါက ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေးပဲ။ ငါတို့ အတွင်းကမ္ဘာကို ပေါင်းစပ်ပြီးပြီ၊ အခြေခံတွေ တိုးတက်လာဖို့အတွက် ပညာရပ်တွေကို ထပ်ဖြည့်မှပဲ ပိုသန်မာလာမှာ။ သာမန် ပညာရပ်တွေဆိုရင် မင်းတို့ စိတ်ဝင်စားကြမှာလား"
ရှန်တူရှင်းက လေးနက်စွာ ပြောသည်။ ရင်ရှန်းရူသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မကောင်းဆိုးဝါးများကို နောက်လှည့်ကြည့်ပြီးနောက် -
"မကြောက်ကြနဲ့၊ ဒီ မကောင်းဆိုးဝါးတွေရဲ့ စွမ်းအားတွေလည်း ဖိနှိပ်ခံထားရတာပဲ။ သူတို့ တကယ် ဖမ်းမိမှပဲ ထွက်ပြေးရင်လည်း နောက်မကျပါဘူး။ အခုလောလောဆယ် သူတို့ ငါတို့ကို အလွယ်တကူ မဖမ်းနိုင်သေးပါဘူး။"
အကြီးအကဲငါးပါးတို့ ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် စီကုကျိက မကျေမနပ်ဖြင့် -
"ဖန့်ချန်ဆိုတဲ့ကောင်က ဒီလိုမျိုး ဖြစ်မယ်ဆိုတာ ကြိုသိနေတာလား မသိဘူး။ သူ ပြေးတာ တကယ် မြန်တာပဲ၊ အရည်အချင်းတွေကလည်း သာမန်မဟုတ်ဘူး၊ အရင်က တိတ်တဆိတ် လေ့ကျင့်ထားတာများလား "
ထိုအချိန်တွင် သူတို့ရှေ့တွင် အရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။
"ဖန့်ကောင်လေးပဲ "
"သူ မပြေးတော့ဘူးလား ငါတို့ကို ကူညီပေးဖို့ စောင့်နေတာလား "
အကြီးအကဲငါးပါးတို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခါတွင် ဖန့်ချန်သည် သူတို့ဆီသို့ ပြေးလာနေပြီး သူ၏ နောက်တွင်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် များပြားသည့် မကောင်းဆိုးဝါး အုပ်စုကြီးက လိုက်ပါလာသည်။ အကြီးအကဲငါးပါးမှာ အသက်ရှူပင် ရပ်သွားမတတ် ဖြစ်သွားရသည်။
မကြာမီပင် ဖန့်ချန်နှင့် အကြီးအကဲငါးပါးတို့မှာ မကောင်းဆိုးဝါးများ၏ ဝိုင်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
"ဟင်းလင်းပြင် ကွပ်မျက်သူ (၄၂) ပါး၊ ရင်ဆိုင်ရတာ နည်းနည်းတော့ ခက်မယ်။"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ပြောသည်။
သူတို့သည် နောက်ကျောချင်း ကပ်လျက် ရပ်လိုက်ကြသည်။ ဖန့်ချန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ စီကုကျိက ဒေါသတကြီး လှည့်ကြည့်ကာ -
"မင်းကြောင့်ပဲ၊ မင်းက တခြားဘက်ကို ပြေးလို့ ငါတို့ ဝိုင်းခံလိုက်ရတာ "
"အခု အဲဒါတွေကို ပြောနေချိန် မဟုတ်ဘူး။"
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အရောင်လက်သွားပြီး လက်ထဲတွင် ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက် ပေါ်လာသည်။
"မင်း ဘယ်တုန်းက ဓားဆောင်ထားတာလဲ "
စီကုကျိက အံ့အားတကြီး မေးသည်။
ဆွေ့ဟွမ်ရွှီက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် -
"ဒီနေရာမှာ စွမ်းအားတွေ ဖိနှိပ်ခံရမယ်ဆိုတာ သိနေလျက်နဲ့ ဘာလို့ လက်နက် မဆောင်ထားရမှာလဲ။ ငါ အရင်က သိပ်မသုံးဖူးပေမဲ့ ဒီ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကိုတော့ ခုတ်ပိုင်းနိုင်မှာပါ။"
ရင်ရှန်းရူ၊ ရှန်တူရှင်း၊ ဖူချန်ချူးတို့၏ လက်ထဲတွင်လည်း လက်နက်ကိုယ်စီ ပေါ်လာကြသည်။ စီကုကျိမှာမူ ဗလာဖြစ်နေသည့် လက်နှစ်ဖက်ကို ကြည့်ကာ
"မင်းတို့က ငါ့ကိုလည်း မပြောကြဘူး။"
ထို့နောက် သူသည် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ဖန့်ချန်လည်း လက်နက်မဲ့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။ သို့သော် နောက်တစ်ခါတွင် ဖန့်ချန်၏ လက်ပြင်မှ ရှည်လျားသော ဓားတစ်လက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"ဟားဟားဟား၊ မင်းတို့လို အပေါ်ကနေ ဆင်းလာတဲ့ ခွေးမသားတွေက လက်ဆယ်ချောင်းနဲ့ ငါတို့ကို တိုက်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား "
မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ပါးက လမ်းပိတ်မိနေသည့် ဖန့်ချန်တို့ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောလိုက်သည်။
"အသံ နည်းနည်းလျှော့၊ တခြားကောင်တွေကို ခေါ်မလာနဲ့ဦး။ ဒီတစ်ခေါက် လာတဲ့ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု တွေက အများကြီးပဲ၊ သူတို့ကို အခွင့်အရေး မပေးလိုက်နဲ့။"
မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ပါးက သတိပေးလိုက်သည်။ အခြား မကောင်းဆိုးဝါးများမှာလည်း ရယ်သံများကို လျှော့ချလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်တို့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
"အားလုံးပဲ၊ မင်းတို့ ဒီနေရာကို ရောက်လာတာ 'ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံး' ကို နားလည်ဖို့ မဟုတ်ဘူးလား "
ရှန်တူရှင်းက ရုတ်တရက် အသံပြုလိုက်သည်။
"ယင်ယန် ဝိညာဉ်မျက်လုံး ပညာရပ်က 'မျက်လုံးကိုးပါး ပညာရပ်' ထဲက တစ်ခုပဲ။ တကယ်လို့ နားလည်နိုင်မယ်ဆိုရင် မင်းတို့ စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စုတွေအတွက်လည်း အများကြီး အကျိုးရှိမှာပါ။"
မကောင်းဆိုးဝါးများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ပြီး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
"ဒီကောင်က ငါတို့ကို စစ်မှန်သော ဝိညာဉ်မျိုးနွယ်စု လို့ ခေါ်နေတယ်၊ ငါတို့ကို ချော့မော့ပြီး အသက်ရှင်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ။"
"မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ပူပန်မှုတွေကို ထားလိုက်စမ်းပါ။ ဒီနေရာက ပညာရပ်အနှစ်သာရကို ငါတို့ ရှာတွေ့ပြီးသား။ မင်းတို့ကို ဖမ်းပြီးရင် ငါတို့ပဲ ဆက်ပြီး နားလည်အောင် လုပ်မှာ။"
"မင်းတို့ ဒီတစ်ခေါက် လာတာကလည်း ကိုယ့်ကိုကိုယ် သားကောင်အဖြစ် ပို့ပေးလိုက်သလိုပဲ။ ဒီတစ်ခေါက် စီစဉ်မှုက ဟွာကျိဇိုင်း ဘုရင်ကိုယ်တိုင် စီစဉ်ထားတာ။ သူ့ရဲ့ လက်အောက်မှာတော့ မင်းတို့ ဘယ်လောက်ပဲ ပုန်ကန်ပုန်ကန် လွတ်မြောက်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ အဖမ်းခံလိုက်ကြတော့။"
အကြီးအကဲငါးပါးမှာ အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အနည်းငယ် ပျော်ရွှင်သွားသည်။
"ဒီနေရာမှာ ပညာရပ်တွေကို အသုံးပြုလို့ မရတာကတော့ နှမြောစရာပဲ၊ မဟုတ်ရင် ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဝိညာဉ်ဖိနှိပ်တဲ့ နတ်ဆိုးမျက်လုံး က ဒီသရဲတွေကို နှိမ်နင်းနိုင်မှာပါ။"
ရင်ရှန်းရူက သွားများကို တင်းတင်းစေ့လျက် -
"အားလုံးပဲ၊ ဝိညာဉ်ပြန်ခေါ်ကြတော့ "