အခန်း (၁၂၀၅-၁၂၀၆)

အခန်း ၁၂၀၅ - မိစ္ဆာနယ်မြေအတွင်းသို့ တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်ခြင်း

​လီယန်ချူသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် နဂါးကို သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သော်လည်း မမျှော်လင့်ထားသည့် အပြောင်းအလဲများစွာနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

​ဤတိုက်ပွဲပြီးဆုံးပြီးနောက်တွင် သူသည် ဝေမြို့သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

​လမ်းမများပေါ်တွင် လှည်းများ၊ လူများဖြင့် သွားလာလှုပ်ရှားနေကာ အလွန်ပင် စည်ကားသိုက်မြိုက်နေသည်။

​ထိုင်ဖင် တည်းခိုခန်းအတွင်း၌မူ အရပ်ရပ်မှ လူအမျိုးမျိုး စုဝေးနေကြပြီး သိုင်းလောကမှ ဓားသမားများ၊ သာမန်လူတန်းစားများအထိ ရှိနေသည်။

​သိုင်းလောကတွင် တည်းခိုခန်းများသည် ပုံပြင်များ အများဆုံး ဖြစ်ပျက်ရာ နေရာများပင် ဖြစ်သည်။

​လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ပစ္စည်းရောင်းချသူများ၏ အော်ဟစ်သံများ မပြတ်မတောက် ပေါ်ထွက်နေပြီး သကြားလုံးရောင်းသူများ၊ သကြားဖြင့် အရုပ်လုပ်သူများဖြင့် အလွန်ပင် စည်ကားလှသည်။

​သူဌေးသမီးလေးအချို့လည်း အပေါင်းအပါများနှင့်အတူ အပျော်ခရီး ထွက်နေကြသည်။

​လမ်းမပေါ်တွင် စာပေ၊ ပန်းချီကားများနှင့် လက်ဝတ်ရတနာများ ရောင်းချသည့် ဆိုင်များစွာရှိပြီး ဤအချိန်တွင် အရောင်းအဝယ်မှာလည်း အလွန်ပင် ကောင်းမွန်နေသည်။

​လီယန်ချူ လမ်းလျှောက်လာစဉ်တွင် အဝေးမှလာသည့် သူဌေးသမီးလေးများသည် အလွန်ချောမောခန့်ညားသော ဤတာအိုဆရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ရင်ခုန်သံများ မထိန်းနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြသည်။

​လူစည်ကားရာ နေရာတွင် ရှိနေသော်လည်း လီယန်ချူ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းချမ်းလာသည်။

​သူသည် ထိုကဲ့သို့ လူသားတို့၏ ဘဝသံသရာ လည်ပတ်နေပုံကို သဘောကျသည်။

​အပျော်ခရီးထွက်လာသည့် သူဌေးသားသမီးများ၊ စားဝတ်နေရေးအတွက် ရုန်းကန်နေရသည့် သာမန်လူများ၊ အရက်သောက်ရင်း အလောင်းအစား လုပ်နေကြသည့် အော်ဟစ်သံများမှာ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

​လီယန်ချူသည် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပုံစံရှိသည့် တာအိုဆရာတစ်ယောက်အဖြစ် အသွင်ယူကာ စားသောက်ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။

​စားသောက်ဆိုင်မှ ဝန်ထမ်းသည် အလျင်အမြန်ပင် ကြိုဆိုလာပြီး -

" တာအိုဆရာ ဘာများ သုံးဆောင်မလဲခင်ဗျာ"

​အသွင်အပြင်ကို ပြောင်းလဲထားသော်လည်း သူ့တွင်ရှိသည့် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရပေ။ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းတွင် လောကီအရာများကို စွန့်ခွာထားသည့် ပုံစံမျိုး ရှိနေသဖြင့် အလွန်ပင် ထူးခြားနေသည်။

​လီယန်ချူသည် ဟင်းပွဲအချို့ မှာယူကာ ပြတင်းပေါက်အနီးရှိ နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်ထိုင်လိုက်ပြီးနောက် ဝန်ထမ်းအား ငွေတစ်တုံးကို အကြံပေးငွေအဖြစ် ပေးလိုက်သည်။

​ဝန်ထမ်း၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

​သူ၏ တစ်လစာ လုပ်ခလစာသည် ငွေသုံးတုံးသာ ရှိသော်လည်း ဤလူငယ်တာအိုဆရာမှာမူ အလွန်ပင် ရက်ရောလှသည်။

​ထို့ကြောင့် ဝန်ဆောင်မှုပေးရာတွင် ပိုမို၍ပင် ကြိုးစားအားထုတ်လာသည်။

​ဟင်းပွဲများ အလျင်အမြန် ရောက်လာပြီး လီယန်ချူသည် အရက်တစ်အိုး မှာယူကာ တစ်ယောက်တည်း သောက်စားနေလိုက်သည်။

​ပြတင်းပေါက်နားက နေရာသည် မြင်ကွင်း အလွန်ကောင်းပြီး ဤဆိုင်မှ ဟင်းပွဲများမှာလည်း အရသာ ရှိလှသည်။

​"လူ့လောကရဲ့ အငွေ့အသက်ကပဲ လူသားတို့ရဲ့ စိတ်ကို အကောင်းဆုံး နှစ်သိမ့်ပေးနိုင်တာပဲ"

လီယန်ချူသည် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး လက်ထဲမှ အရက်ခွက်ကို တစ်ချက်တည်း မော့ချလိုက်သည်။

​ဤအချိန်တွင် ခွန်လွန်တောင်ပေါ်၌ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် တိုက်ပွဲများသည် လေထဲတွင် လွင့်ပါးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

​ပင်လယ်ပြင်ကို လှန်ပစ်နိုင်ပြီး တောင်တန်းများကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်သည့် ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူများ၊

​ခွန်လွန်တောင်ပေါ်မှ တိုက်ခတ်နေသော လေပြင်းနှင့် နှင်းမုန်တိုင်းများ၊

​နတ်ဘုရား ဒဏ္ဍာရီထဲမှ လူဝု နှင့် ကိုင်မင် ကဲ့သို့သော နတ်သားရဲများ၊

​လွတ်လပ်စွာ စံစားနေကြသည့် ကောင်းကင်လူသားများ၊

​ဤအရာအားလုံးကို မေ့လျော့သွားသကဲ့သို့ပင်။ သူသည် မြင့်မားသော အဆောက်အအုံပေါ်တွင် မှီတွယ်ကာ ငြိမ်းချမ်းစွာ အရက်သောက်နေလိုက်သည်။

​စားသောက်ပြီးနောက် လီယန်ချူသည် အောက်ထပ်သို့ ဆင်းသွားသည်။

​တာအိုကျောင်းသို့ ပြန်ရောက်သောအခါတွင်မူ အခြားသော ခံစားချက်တစ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

​လီယန်ချူသည် အခန်းတံခါးကို တွန်းဖွင့်ကာ ခေါင်းချလိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်း အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။ တရားကျင့်ရန်ပင် အချိန်မပေးနိုင်တော့ပေ။

​ကျောင်းတော်ထဲတွင် တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းနေသည်။ တစ်ကြိမ် ပြန်လည်မွမ်းမံထားသော်လည်း ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည့် သာမန်တာအိုကျောင်းလေး ဖြစ်သည်။

​လီယန်ချူသည် ထိုတစ်ရေးအိပ်တာကို နောက်တစ်နေ့ နေ့လယ်နီးပါးအထိ အိပ်ပျော်သွားသည်။ နိုးလာသောအခါတွင်မူ စိတ်လန်းဆန်း တက်ကြွနေသည်။

​အရေးကြီးသည့် အလုပ်ပြီးသည့်အခါတွင် ကောင်းကောင်းအိပ်စက်လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ကြည်လင်သွားပြီး လီယန်ချူတစ်ယောက် ပျင်းကြောဆန့်လိုက်သည်။

​ယခုအခါ ရာသီဥတုမှာ နွေးထွေးလာပြီ ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူသည် ခြံဝင်းထဲသို့ ထွက်လာပြီး ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လှဲလျောင်းကာ စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ကိုင်ဆောင်ပြီး ဖတ်ရှုနေလိုက်သည်။

​ဖတ်ရတာ ပင်ပန်းလာလျှင်လည်း ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် လှဲကာ တန်းအိပ်လိုက်သည်။

​သူ၏ ယခု ကျင့်ကြံမှု အဆင့်အရ 'ဟွမ်ထင် တာအိုကျမ်း' မှာ အလိုအလျောက် လည်ပတ်နေသဖြင့် သီးသန့် တရားထိုင်ရန် မလိုဘဲ တရားအားထုတ်မှုမှာ တိုးတက်နေသည်။

ထိုမြင်ကွင်းသည် ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ အလွန်ပင် တည်ငြိမ်အေးဆေးလှပြီး လောကီအရာများကို စွန့်ခွာထားသည့် ပုံစံမျိုး ရှိနေသည်။

​………………

​အားလပ်ချိန်များတွင် လီယန်ချူသည် သူ၏ စွမ်းအင်ပင်လယ်အတွင်းရှိ ရွှမ်ဟွမ် စွမ်းအားကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားသော်လည်း အောင်မြင်မှု မရရှိခဲ့ပေ။

​မည်သည့်နည်းလမ်းကို သုံးသုံး ဆက်သွယ်လို့ မရနိုင်ခဲ့ပေ။

​တာအိုလမ်းစဉ်၏ အတတ်ပညာလေးရပ်ဖြစ်သည့် ဆေးဖော်စပ်ခြင်း၊ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း၊ အစီအရင်ရေးဆွဲခြင်းနှင့် အဆောင်စာရွက်ပြုလုပ်ခြင်းတို့မှာ အားနည်းသူက အားသာသူကို အနိုင်ယူနိုင်သည့် နည်းလမ်းများ ဖြစ်သည်။

​လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်း လမ်းစဉ်မှာ အလွန်ပင် နက်နဲကျယ်ပြန့်ပြီး အထူးသဖြင့် နတ်လက်နက်များ သွန်းလုပ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် မန္တန်အချို့ကို ကျွမ်းကျင်ပြီး ထိပ်တန်း ပစ္စည်းများ ရှိနေသော်လည်း၊

​နတ်လက်နက်များကို သွန်းလုပ်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ အထူးသဖြင့် မူလ နတ်လက်နက်များကို ပိုမိုအားကောင်းလာအောင် လုပ်ဆောင်ရန်မှာ ပို၍ပင် ခက်ခဲသည်။

​လူအများစုသည် လက်နက်တစ်လက် သွန်းလုပ်ရန်အတွက် နှစ်ပေါင်းရာနှင့်ချီ ကြိုးစားမှသာ နားလည်သဘောပေါက်တတ်ကြသည်။

​သူသည် ထိုအနီရောင် တိမ်တိုက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

​ဤအနီရောင် တိမ်တိုက်သည် ကျင်ယွင်တောင် ၏ အလင်းရောင်များဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် ထူးခြားဆန်းကြယ်လှသည်။

​ဤအရာသည်ပင်လျှင် အတွေ့အကြုံများသူ ချူဟယ်အရှင် ကို စိတ်ဝင်စားသွားစေသည့် ရတနာဖြစ်သည်။

​စဉ်းစားကြည့်ပါ။ အနီရောင် တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် ရပ်တည်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလင်းရောင်များ ဝန်းရံနေခြင်းမှာ သာမန် တိမ်စီးခြင်းထက် ပို၍ပင် ဂုဏ်ရှိန်ကြီးမားသည်။

​ဟုတ်ပါသည်၊ လက်ရှိတွင် ထိုအနီရောင် တိမ်တိုက်မှာ ဂုဏ်ရှိန်ထုတ်ရန်အတွက်သာ အသုံးဝင်ပြီး အလွန်ရှားပါးသည့် အရာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အထူးသက်ရောက်မှုများ ပါဝင်သော်လည်း၊

​တိုက်ခိုက်ခြင်း သို့မဟုတ် ခုခံခြင်း စွမ်းရည်မှာ မပါဝင်ပေ။

​လီယန်ချူသည် ထို 'ဇီယွမ်ကျန့်' ခရမ်းရောင် တိမ်တိုက်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဤအရာမှာ ကျင့်ကြံသူတို့၏ ဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူနိုင်သည့် ရှားပါးသော ရတနာဖြစ်သည်။

​၎င်းပေါ်ရှိ အမှတ်အသားကို ဒုံမင် နတ်တောင်၏ ဂိုဏ်းချုပ်က ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး ဖြစ်ရာ ၎င်း၏ စွမ်းအားများကို ထုတ်လွှတ်ပြီး အာရုံခံမှုကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည်။

​လီယန်ချူသည် ယခုအခါ ကျင့်ကြံမှု အလွန်အားကောင်းနေသဖြင့် ဤ 'ဇီယွမ်ကျန့်' ကို ပြန်လည် သွန်းလုပ်ကာ ဤအနီရောင် တိမ်တိုက်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

​ထိုအနီရောင် တိမ်တိုက်မှာ ယခုအခါ ပို၍ပင် လွင့်ပျံ့လာပြီး ဂုဏ်သတ္တိအသစ် နှစ်ခုကို ရရှိသွားသည်။

​တစ်ခုမှာ လူတို့၏ ဝိညာဉ်ကို စုပ်ယူခြင်း၊

​နောက်တစ်ခုမှာ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ခြင်း၊

​အရင်က ရရှိခဲ့စဉ်ကထက် အစစအရာရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

​လီယန်ချူသည် ဤအနီရောင် တိမ်တိုက်ကို စီးနင်းကာ တိမ်ပင်လယ်အထက်တွင် ပျံသန်းလိုက်သည်။

​အရှိန်အလွန်မြန်ရုံသာမက သူ့တစ်ကိုယ်လုံးကိုလည်း ပိုမိုခန့်ညားစေသည်။

​တိမ်စီးခြင်း နည်းလမ်းနှင့် ပတ်သက်၍ဆိုလျှင် ဤတိမ်တိုက်ကို စီးနင်းခြင်းမှာ ထိပ်တန်း အားကစားကားတစ်စီး စီးနေသကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး၊

​သာမန် တိမ်တိမ်တိုက်တိုက်များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။

​လီယန်ချူသည် ၎င်းကို ပြန်လည် မွမ်းမံပြီးနောက် ကျန့်ကျောင်းဓား မှာလည်း အသွင်ပြောင်းလဲမှု ပြီးဆုံးသွားသည်။

​ဓားကိုယ်ထည်၏ အသွင်အပြင်မှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသော်လည်း အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ထူထပ်လှသည်။

​လီယန်ချူသည် လက်မဖြင့် ဓားအိမ်ကို တွန်းလိုက်ရာ ဓားသည် သုံးလက်မခန့် ထွက်လာပြီး နဂါးဟိန်းသံကဲ့သို့သော အသံမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

​ယခုအချိန်တွင် သူသည် ဝေမြို့အနီးရှိ ယန်ရှန်း တောင်တန်းတွင် ရှိနေသည်။

​တစ်တောင်လုံး တုန်ခါသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုများ ပြန့်နှံ့သွားကာ ကျောက်တုံးများ ကွဲအက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် အမှုန့်ဖြစ်သွားသည်။

​ဒါတောင် ဓားကို အပြည့်အဝ မထုတ်ရသေးပေ။ လီယန်ချူသည် ကျန့်ကျောင်းဓားကို ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်သွင်းလိုက်ရာ ထူးခြားသော မြင်ကွင်းများမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

​"ဓားကို စမ်းသပ်ကြည့်ဖို့ နေရာတစ်ခု ရှာရဦးမယ်။"

​လီယန်ချူ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

​………………

​မိစ္ဆာနယ်မြေ ၏ ရှုပ်ထွေးသော နေရာ၊

​ထိုနေရာတွင် အစွမ်းထက်သည့် မိစ္ဆာများစွာ ရှိပြီး ပုံသဏ္ဍာန် အမျိုးမျိုးဖြင့် တောင်ကြီးများကဲ့သို့ ကြီးမားနေသည်။

​ဤမိစ္ဆာများသည် အလွန်ပင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး သူတို့၏ လက်အောက်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာ သတ္တဝါများစွာ ရှိသည်။

​ရှုပ်ထွေးသော နေရာတွင် ရှိသည့် မိစ္ဆာများမှာ အစွမ်းထက်ဆုံး ဖြစ်ပြီး သာမန် မိစ္ဆာများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။

​သို့သော်လည်း မိစ္ဆာနယ်မြေတွင် မကြာသေးမီက အဖြစ်အပျက်များစွာ ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ် ပျောက်ဆုံးသွားပြီး နဂါးချိတ်ပိတ် ရေတွင်းထဲမှ ကြီးမားသော သတ္တဝါကြီး ထွက်ပြေးသွားသည်။

ကောင်းကင်မိစ္ဆာ နန်းတော်သည် ရှုပ်ထွေးသော နေရာတွင် အလွန်ပင် အစွမ်းထက်ပြီး နန်းတော်ကို ထိန်းချုပ်ထားသည့် နတ်လက်နက် ဟွန်ယွမ်ထီး ရှိသဖြင့် ပြိုင်ဘက်မရှိပေ။

​မိစ္ဆာနယ်မြေတွင်လည်း တားမြစ်နယ်မြေများ ရှိသည်။

​ဥပမာအားဖြင့် ဖခင်၏ အစေခံမလေးကို စော်ကားပြီး အသူရာလောကမှ ထွက်ပြေးကာ မိစ္ဆာကိုယ်ခန္ဓာ ဖြစ်လာသည့် တူလော့ သည် တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ပြီး 'တျန်ရှဲ့' ဓားကို ရရှိခဲ့သည်။

​ဤဓားထဲတွင် အစွမ်းထက်သော တျန်ရှဲ့ ဓားရှင်၏ ဝိညာဉ် ရှိနေသည်။

​မိစ္ဆာအချို့သည်လည်း တားမြစ်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်၍ ရှာဖွေလေ့ ရှိကြသည်။

​ယခုအချိန်တွင် ရှုပ်ထွေးသော နေရာ၌ တောင်ကြီးများကဲ့သို့ ကြီးမားသည့် မိစ္ဆာနှစ်ဦး ဆွေးနွေးနေကြသည်။

​"တူလော့တို့ သုံးယောက် လူ့လောကကို သွားတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ကံကောင်းတာက သူတို့ပဲ ဒီလို အေးချမ်းတဲ့ နေရာမျိုးကို ခံစားခွင့်ရတာ"

​နောက်ထပ် မိစ္ဆာတစ်ဦးက ပြောသည်

"ဘယ်သူက မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောနိုင်မှာလဲ၊ သူတို့က နဂါးချိတ်ပိတ် ရေတွင်းအောက်က လူတစ်ယောက်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ လူ့လောကကို သွားတာ၊ ငါတို့ကိုတောင် တစ်ခွန်းမှ မပြောသွားဘူး"

​ခေါင်းနှစ်လုံးပါသည့် မိစ္ဆာတစ်ဦးက ပြောသည်

"လူ့လောကက မိစ္ဆာနယ်မြေလို ဆင်းရဲတဲ့ နေရာထက် စံစားရတာ ပိုကောင်းတာပေါ့၊ အခုဆိုရင် လူ့လောကမှာ ငါ့ရဲ့ တာအိုလမ်းစဉ် ပြတ်တောက်သွားတာ ကြာပြီ၊ အဲဒီ အရသာကောင်းတွေကို မစားရတာ ကြာလှပြီ"

​သွေးပင်လယ် နတ်ဂိုဏ်းကဲ့သို့ပင် သွေးမိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ်သည် လူ့လောကတွင် တာအိုလမ်းစဉ် တည်ထောင်ပြီး လူသတ် ပူဇော်မှုများ လုပ်ဆောင်ခဲ့ဖူးသည်။

​မိစ္ဆာများစွာသည် လူ့လောကမှ ကျင့်ကြံသူများကို လှည့်ဖြားပြီး တာအိုလမ်းစဉ် တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။

​သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် လီယန်ချူသည် မိစ္ဆာများကို သုတ်သင်ပြီးနောက်တွင် ပို၍ပင် ဖြစ်သည်။

​သူတို့သည် ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် လျှို့ဝှက်စွာ ပြောဆိုနေကြပြီး အခြားသော မိစ္ဆာတစ်ဦးက စကားဝိုင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်။

​"ကြားလိုက်ကြသလား၊ တားမြစ်နယ်မြေဘက်မှာ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား တစ်ပါး ပြန်နိုးထလာတယ်တဲ့"

​"မဖြစ်နိုင်တာ အဲဒီ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတွေက သေဆုံးသွားတာ ကြာပြီ၊ ရံဖန်ရံခါ တုန်ခါမှုလောက်ပဲ ရှိတာပါ၊ ဘယ်လိုလုပ် ပြန်နိုးထနိုင်မှာလဲ"

​သူတို့သည် ထိုရှုပ်ထွေးသော နေရာတွင် အမြဲတမ်း ဘာကိုမှ မကြောက်မရွံ့ဘဲ ပြင်းထန်ပြီး ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။

​သို့သော် မိစ္ဆာနတ်နယ်မြေ၏ အရင်းအမြစ်များမှာ အလွန်ရှားပါးပြီး လူ့လောကလောက် မကောင်းမွန်ပေ။

​မိစ္ဆာတစ်ဦးက ပြောသည်

"တကယ်လို့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ပြန်နိုးထလာရင်လည်း ကောင်းတာပေါ့၊ ငါတို့ကို ဦးဆောင်ပြီး လူ့လောကကို တိုက်ခိုက်ဝင်ရောက်မယ်၊ အားလုံး အတူတူ စံစားကြမယ်"

​"ဟုတ်တယ်၊ အရင်က အဲဒီ တာအိုဆရာလေး မိစ္ဆာနယ်မြေကို တိုက်ခိုက်လာတုန်းက ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းချုပ်တောင် သူ့ကို မနိုင်ခဲ့ဘူး။ တကယ်လို့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသာ ရှိရင် အဲဒီ တာအိုဆရာကို အရေခွံခွာ၊ အရိုးထုတ်ပြီး ပြာကျသွားအောင် လုပ်လိုက်နိုင်မှာပဲ"

​ကျားကိုယ်၊ ဆိတ်ချိုပါသည့် မိစ္ဆာတစ်ဦးရှိပြီး သူသည် လီယန်ချူ မိစ္ဆာနယ်မြေကို တိုက်ခိုက်လာသည်ကို မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

​သို့သော် သူသည် ရုတ်တရက် -

"မင်းတို့ ပြောနေတဲ့ တာအိုဆရာက ရုပ်ရည် ချောမောပြီး ခါးမှာ ဓားရှည်တစ်လက်၊ ဘူးသီးတစ်ခု ချိတ်ထားတဲ့သူ မဟုတ်လား"

​"ဘူးသီးဆိုတာ မကြားဖူးဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဓားတော့ ပါတာအမှန်ပဲ။ ကောင်းလိုက်တာ၊ သူ့ဆီမှာ အစိမ်းရောင် အလံကြီး တစ်ခုလည်း ရှိတယ်၊ တကယ် ရက်စက်တယ်၊ ပြီးတော့ ရှေးဟောင်း ခေါင်းလောင်း တစ်လုံးလည်း ပါသေးတယ်......"

​စကားပြောနေသည့် မိစ္ဆာက သတိပြန်ဝင်လာပြီး -

"မင်းက သူ့ကို မမြင်ဖူးဘူး မဟုတ်လား"

​ထို ကျားကိုယ်၊ ဆိတ်ချိုပါသည့် မိစ္ဆာက ရှေ့ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"ဟိုဘက်မှာ တာအိုဆရာ တစ်ယောက် ရှိနေတယ်"

​မိစ္ဆာများစွာသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သူညွှန်ပြသည့်ဘက်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

​အမှန်တကယ်ပင် ထိုနေရာတွင် ခန့်ညားသော တာအိုဆရာတစ်ဦး ရှိနေပြီး ခါးတွင် ဓားရှည်တစ်လက် ချိတ်ထားကာ ဘူးသီးတစ်လုံးလည်း ဆွဲထားသည်။

​သူ့ရုပ်ရည်ကို သေချာ မြင်လိုက်ရသောအခါ မိစ္ဆာများစွာသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

"သောက်ခွေး သူပဲ "

​ဤလူငယ် တာအိုဆရာမှာ လီယန်ချူပင် ဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် လက်ကို လက်အစွပ်ထဲ ထည့်ထားကာ မျက်စောင်းထိုး၍ ထိုမိစ္ဆာများကို ကြည့်နေသည်။

​ချက်ချင်းပင် တစ်နေရာလုံး ရှုပ်ထွေးသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာစွမ်းအားများ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသည်။

​ဤနေရာတွင် မိစ္ဆာ ခြောက်ဦး ရှိပြီး အရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်ကာ လက်အောက်တွင် မိစ္ဆာ သတ္တဝါများစွာ ရှိသည်။

​သူတို့သည် နှစ်ရှည်လများ တိုက်ခိုက်လာကြသဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်မာကျောပြီး စွမ်းအားမှာလည်း နက်နဲလှသည်။

​ယခုအချိန်တွင် အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသဖြင့် မိစ္ဆာနယ်မြေရှိ မိစ္ဆာများစွာကို သတိပြုမိသွားစေသည်။

​ရှုပ်ထွေးသော နေရာမှာ ဘာဖြစ်နေတာလဲ။

​ပုန်ကန်မှု ဖြစ်တာလား။

​လီယန်ချူသည် သူ့ကို အရေခွံခွာမည်ဟု ကြွေးကြော်ခဲ့သည့် မိစ္ဆာကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး -

​"အရေခွံခွာ၊ အရိုးထုတ်၊ ပြာကျအောင် လုပ်မယ်ဆိုတာ၊ ဒီအကြံက မဆိုးဘူးပဲ"

​ဤမိစ္ဆာမှာ တောင်ကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်သည်။ လီယန်ချူမှာ သာမန်အရွယ်အစားသာ ရှိသဖြင့်၊

​သူ့ရှေ့တွင် အလွန်ပင် သေးငယ်နေသည်။

​သို့သော် မည်သို့ဖြစ်သည်မသိ၊ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

​"မင်းက ပြန်လာရဲသေးတယ်ပေါ့"

​လီယန်ချူ အရင်တစ်ခေါက် မိစ္ဆာနယ်မြေကို တိုက်ခိုက်တုန်းက ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ်ကိုတောင် အံ့အားသင့်စေခဲ့သည်။

​ထိုကြီးမားသော မိစ္ဆာက ကြယ်တာရာများကို ကိုင်ထားသကဲ့သို့ အရှိန်အဝါ ပြင်းထန်ပြီး ချင်းလျန် အလံ၏ စွမ်းအားနှင့်ပင် မတိုက်ခိုက်နိုင်ဘဲ၊

​လီယန်ချူသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

​သူတို့သည် အလွန်အံ့အားသင့်နေကြသည်။ ထိုလူငယ်တာအိုဆရာသည် မိစ္ဆာနယ်မြေသို့ ပြန်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

​ထိုမိစ္ဆာသည် ကြေးဝါဓားတစ်လက်ကို စတင်ကာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

​ထိုကြေးဝါဓားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ရှိပြီး ဓားကိုယ်ထည်ပေါ်တွင် ပိုးမွှားစာများ ရေးထိုးထားသည်။

​ဤအရာသည် ရှေးခေတ် ပူဇော်ပွဲများတွင် သုံးသည့် လက်နက်ဖြစ်ပြီး ရိုင်းစိုင်းသော သားရဲများ၏ သွေးများဖြင့် စွန်းထင်းထားသည်မှာ မည်မျှရှိမှန်း မသိတော့ပေ။

​ဓားတစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်ရာ ရှုပ်ထွေးသော နေရာတွင် ရုတ်တရက် အလင်းတန်းဖြူ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အလျားပေတစ်ရာ ကျော်သွားသည်။

​ကြိုတင်ပြင်ဆင်မှုမရှိဘဲ တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်းဖြစ်ရာ သူသည် ဤလူငယ် တာအိုဆရာကို လက်ဦးမှု ရယူလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

​လီယန်ချူလည်း ဓားကို တိုက်ရိုက် ထုတ်လိုက်သည်။

​"ချလန်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ကြည်လင်သော နဂါးဟိန်းသံမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ အလွန်ပင် ထူးခြားတောက်ပသော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အလွန်ပင် တောက်ပလှသည်။

​လူတိုင်းမှာ မျက်စိပင် မဖွင့်နိုင်တော့ပေ

​ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ခရမ်းရောင်စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေပြီး အလျားပေတစ်ရာကျော်သော ဓားစွမ်းအားမှာ ဤခရမ်းရောင် စွမ်းအားရှေ့တွင် သာမန်အရာတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။

​လီယန်ချူသည် ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားချက်တစ်ချက်အပြီးတွင် ဤမိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အပိုင်းပိုင်း ကွဲထွက်သွားပြီး လက်ထဲမှ ကြေးဝါဓားမှာလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဒါ​သာမကဘဲ နောက်ဘက်တွင်လည်း တည့်တည့်ဖြောင့်တန်းသော မျဉ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ရှည်ထွက်သွားသည်။

​ထိုအက်ကြောင်းနှင့် အက်ကြောင်းဘေးရှိ မိစ္ဆာ သတ္တဝါများမှာလည်း အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အရင်က မရှိခဲ့သကဲ့သို့ အစအနပင် မကျန်တော့ပေ။

​ထိုဓားချက်၏ စွမ်းအားမှာ မိစ္ဆာနယ်မြေရှိ မိစ္ဆာများကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

​လီယန်ချူသည် လက်ထဲမှ ကျန့်ကျောင်းဓားကို ကြည့်ကာ အလွန်ပင် ကျေနပ်နေသည်။ ခုနက သူသည် စွမ်းအား အများကြီး မသုံးခဲ့သော်လည်း၊

​ထိုဓားချက်မှာ အလွန်ပင် ရက်စက်လှသည်။

​"လူ့လောကက မင်းတို့ အလွယ်တကူ သွားလို့ရတဲ့ နေရာ မဟုတ်ဘူး "

​လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ပင်

​ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာ ငါးဦးမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ လူငယ်တာအိုဆရာက ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် တစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်။

​ထိုကြေးဝါဓားမှာလည်း အမှုန့်ဖြစ်သွားသည်။

​မိစ္ဆာအချို့မှာ အမြန်ပင် သဘောပေါက်သွားသည်။ တူလော့တို့ သုံးဦး လူ့လောကသို့ သွားရောက်ပြီး ဤတာအိုဆရာ၏ သတ်ခြင်းကို ခံရခြင်း ဖြစ်သည်။

​သို့သော် မိစ္ဆာ သတ္တဝါများမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် သဘာဝ ရှိသဖြင့်၊ အခုလို အိမ်တိုင်ရာရောက် လာတိုက်ခိုက်သည့်အခါတွင်မူ သူတို့အားလုံး ဒေါသထွက်သွားကြပြီး မန္တန်များကို အသုံးပြုကာ တိုက်ခိုက်လာကြသည်။

မိစ္ဆာတပ်မတော်မှာလည်း လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ တိုးဝင်လာသည်။

​လီယန်ချူသည် ခွန်လွန်တောင်မှ နတ်ဆေးပင် နှစ်မျိုးနှင့် သွေးဆေးလုံးကို ပြန်လည် မွမ်းမံထားရာ ယခုအခါတွင် နတ်လမ်းစဉ်နှင့် သိုင်းလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံမှုများမှာ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသည်။

​နတ်ဘုရားတို့၏ စွမ်းအားကို ခံယူထားသဖြင့် သူ့ဝိညာဉ်မှာလည်း လေ့ကျင့်မှုများ ပြုလုပ်ထားပြီး အလွန်ပင် သန့်စင်နေသည်။

​ယခုအခါတွင် သူ့အနီးတွင် ရောင်ခြည်သုံးခု တောက်ပနေပြီး ၎င်းတို့မှာ နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်း ၊ မိုးကြိုးငါးပါး စစ်ပွဲ တံဆိပ်တုံး နှင့် ချင်းယွင်ဓား တို့ဖြစ်သည်။

​နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်းက နတ်မီးများကို ထုတ်လွှတ်ပြီး တိုက်ရိုက် လောင်ကျွမ်းစေသည်။ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။

​မိုးကြိုးငါးပါးစစ်ပွဲ တံဆိပ်တုံး က မရေမတွက်နိုင်သော ကြောက်မက်ဖွယ် မိုးကြိုးများကို ဆွဲဆောင်ကာ ပြိုကျလာသည်။ မိုးကြိုးရေကန်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

​ချင်းယွင်ဓားက မြေကြီး၊ လေ၊ ရေနှင့် မီးတို့၏ စွမ်းအားကို ဆွဲဆောင်လိုက်ရာ မြေကြီးများ ကွဲအက်သွားပြီး အနက်ရောင် ရေများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

​ရွှေနဂါးများ ရူးသွပ်စွာ ကခုန်နေပြီး မီးတောက်များ တောက်လောင်နေကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အနက်ရောင် လေများက ဝိညာဉ်များကို ဆွဲဖြဲနေသည်။

​တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သူသည် အစုအပြုံလိုက် တိုက်ခိုက်ရန် အလွန်သင့်တော်သည့် ထိုနတ်လက်နက် သုံးခုကို အသုံးပြုလိုက်သည်။

​ဤမိစ္ဆာတပ်မတော်ကြီးမှာ အလျင်အမြန်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

​အချို့မှာ နတ်မီးဖြင့် ပြာကျသွားပြီး၊ အချို့မှာ မိုးကြိုးဒဏ်ကြောင့် ဝိညာဉ်များ ပျက်စီးသွားကာ၊ အချို့မှာ မြေကြီး၊ မီး၊ ရေ၊ လေတို့၏ အောက်တွင် သေဆုံးသွားကြသည်။

​တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ရှုပ်ထွေးသော နေရာတစ်ခုလုံး ရှုပ်ထွေးသွားသည်။

​မိစ္ဆာ သုံးဦးမှာလည်း နတ်လက်နက်များအောက်တွင် သေဆုံးသွားကြသည်။ အလွန်ပင် အံ့ဩစရာကောင်းသည်။

​ကျန်ရှိနေသော မိစ္ဆာနှစ်ဦး ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း လီယန်ချူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုလိုက်သည်။

​နတ်ဘုရားပုံစံ တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး တောင်ကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားကာ ရွှေဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဧရာမ ပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

​တိုက်ရိုက်ပင် မိစ္ဆာတစ်ဦးကို လိုက်လံ တိုက်ခိုက်သည်။ ထိုမာရ်နတ်မှာ ထိတ်လန့်စွာဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး၊

​လက်လေးချောင်းကို အသုံးပြု၍ လက်နက်များကို စုစည်းကာ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်ကို ပစ်ခတ်လိုက်သည်။

​လီယန်ချူ၏ ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်က ခန့်ညားသော မျက်နှာထားဖြင့် ပုဆိန်တစ်ချက်တည်းဖြင့် လက်လေးချောင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

​ခြေတစ်ချက် နင်းလိုက်ရာ ထိုမိစ္ဆာ၏ ခေါင်းကို တိုက်ရိုက် နင်းခြေလိုက်သည်။

​ဧရာမ ပုဆိန်ကို ခုတ်ချလိုက်ရာ မြေကြီးများ တုန်ခါသွားပြီး မြေပေါ်တွင် အက်ကြောင်းကြီး တစ်ခု ပေါ်လာကာ ထိုမိစ္ဆာကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။

​လှုပ်ရှားမှုအားလုံးမှာ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားသည်။

​ဝိညာဉ်လမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားပြီး ထိုပုဆိန်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေသည့် အခြားမိစ္ဆာတစ်ဦးကိုလည်း ချက်ချင်း ခုတ်သတ်လိုက်သည်။

​တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဤမိစ္ဆာများအားလုံး သေဆုံးသွားကြသည်။

​တောင်တန်း တစ်လျှောက်လုံးရှိ မိစ္ဆာများမှာလည်း အကုန်လုံး သေဆုံးသွားကြသည်။

​ယခုအခါတွင် ရှုပ်ထွေးသော နေရာ၌ အကြီးအကျယ် ပေါက်ကွဲသွားသည်။

​မိစ္ဆာနှစ်ဦးမှာ လျှို့ဝှက်စွာ စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း နဂါးကိုးကောင် နတ်ဘုရားမီးလျှံအုပ်ဆောင်း၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ကောင်းကင်တွင် ပြည့်နှက်နေသည့် နတ်မီးများအောက်တွင် အမြန်ပင် ပြာကျသွားသည်။

​နောက်ထပ် မိစ္ဆာတစ်ဦးမှာ မိုးကြိုးငါးပါးစစ်ပွဲ တံဆိပ်တုံး ၏ အောက်တွင် ခေါင်းကို ထိမှန်သွားသဖြင့် အမှုန့်ဖြစ်သွားသည်။

​ကြီးမားသည့် နန်းတော်နှင့် သူ၏ လက်အောက်မှ မိစ္ဆာများမှာ အနက်ရောင် လေမုန်တိုင်းထဲတွင် ဝန်းရံခံလိုက်ရသည်။

​ဤအနက်ရောင် လေမုန်တိုင်းမှာ ထက်မြက်သော ဓားကဲ့သို့ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်တောက်ကာ သတ်ပစ်လိုက်သည်။

​မိစ္ဆာနယ်မြေမှ အစွမ်းထက် မိစ္ဆာများ တုန်ခါသွားသည်။

​"လူ့လောကက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာတယ် "

​"ရှုပ်ထွေးတဲ့ နေရာက မိစ္ဆာတွေ ပျက်စီးသွားပြီ၊ တစ်နေရာလုံး ပြာကျသွားပြီ "

​အမြဲတမ်း မိစ္ဆာနယ်မြေက အပေါ်စီးက ရှိနေပြီး လူ့လောကတွင် တာအိုလမ်းစဉ် တည်ထောင်ကာ လူသတ် ပူဇော်မှုများ လုပ်ဆောင်ပြီး အမြဲတမ်း အက်ကြောင်းများမှတစ်ဆင့် လူ့လောကကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေခဲ့သည်။

​သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာပြီး မိစ္ဆာနယ်မြေတွင် သတ်ဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

​မိစ္ဆာ သုံးဦး ပူးပေါင်းလာသည်။

​သူတို့သည် သွေးနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် မိစ္ဆာတိမ်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာကာ ပတ်လည် နေရာပေါင်းများစွာကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

​ဤမိစ္ဆာ သုံးဦးမှာ အလွန်ပင် အစွမ်းထက်ပြီး ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် အဆင့်ချင်း တူညီသည်။ ယခုအခါတွင် သူတို့၏ မူလခန္ဓာကိုယ် ပေပေါင်းရာချီ တက်လာပြီး အလွန်ပင် ခမ်းနားလှသည်။

​ထိုမိစ္ဆာ တစ်ဦးက ပြောသည်၊ အသံမှာ အေးစက်လှသည်။

"ဒီလောက် နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာ မင်းလို လူ့လောက ကျင့်ကြံသူမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသေးဘူး။"

​နောက်ထပ် မိစ္ဆာတစ်ဦးက ပြောသည်

"ဟုတ်တယ်၊ မိစ္ဆာနယ်မြေကို လာရဲတာ၊ တကယ် ရဲတင်းလှတယ် "

​လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် ကျန့်ကျောင်းဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သွေးစွမ်းအင်မှာ နေလုံးကြီးကဲ့သို့ တောက်ပနေသည်။

​ယခုအချိန်တွင် သူသည် ချင်းယွန်းကျောင်းတွင် စာဖတ်နေသည့် ပုံစံနှင့် လုံးဝမတူတော့ဘဲ အလွန်ပင် ရက်စက်ပြင်းထန်နေသည်။

​"သူတို့ လာနိုင်ရင်၊ ငါလည်း လာနိုင်တာပေါ့။"

​"ဒီနေ့ကစပြီး တိုက်ခိုက်မှု အခြေအနေ ပြောင်းသွားပြီ။ တကယ်လို့ မိစ္ဆာနယ်မြေမှာ မင်းတို့လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ဆုံး ရှိရင် ဒီနေ့ မင်းတို့ နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်မယ် "

​လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး အရှိန်အဝါမှာ ပင်လယ်ကဲ့သို့ ကြီးမားကာ မိစ္ဆာနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

​ဤမိစ္ဆာ သုံးဦး၏ အဆင့်မှာ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ်နှင့် တူညီပြီး ယခုအခါ ပူးပေါင်းလာသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

​မိစ္ဆာ တစ်ဦးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်သည်

"ရူးနှမ်းလိုက်တာ "

​ထိုလူငယ် တာအိုဆရာသည် မိစ္ဆာနယ်မြေတွင် သတ်ဖြတ်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်သဖြင့် သူကတော့ အထင်မသေးခဲ့ပေ။

​သူသည် ရတနာလက်နက်တစ်မျိုးကို စတင်လိုက်သည်။ ဤအရာမှာ လှံတစ်ခုဖြစ်ပြီး လှံပေါ်တွင် နဂါးနှစ်ကောင် ရစ်ပတ်နေသည်။

​ကိုယ်ထည်မှာ မင်ကဲ့သို့ အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး လှံထိပ်တွင် ရွှေရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ရှိကာ လွင့်ပျံ့နေသည်။

​နောက်ထပ် မိစ္ဆာနှစ်ဦးမှာ ထီးတစ်လက်ကို ကိုင်ထားသည်။ ထိုထီးမှာ ဟွန်ယွမ်ထီးလောက် မကောင်းသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ရတနာတစ်ခုဖြစ်သည်။

​နောက်တစ်ဦး၏ လက်ထဲတွင် အရိုးလှံတစ်ချောင်း ရှိပြီး ထက်မြက်အောင် သွေးထားကာ ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပါဝင်သည်။

​ထိုအရာကို တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုမှ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားမှသာ လက်နက်အဖြစ် အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။

​သူသည် အစွမ်းကုန် တိုက်ခိုက်ခဲ့ပြီး ထိုလှံကို ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်သလို သွေးဖြင့် ပူဇော်ထားသဖြင့် အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

​ဤမိစ္ဆာ သုံးဦးသည် လီယန်ချူကို ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

​လီယန်ချူသည် မိုးကြိုးငါးပါးစစ်ပွဲ တံဆိပ်တုံး နှင့် အခြား နတ်လက်နက်များကို သိမ်းလိုက်သည်။

​တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် သွေးစွမ်းအင်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ တိုးမြှင့်လိုက်ပြီး ရွှေဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ကာ ခုန်ချပြီး ကျန့်ကျောင်းဓားကို ခုတ်ချလိုက်သည်။

​ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခရမ်းရောင် ဓားစွမ်းအားတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ရုတ်တရက် ခုတ်ချလိုက်သည်။

​ခရမ်းရောင် ဓားစွမ်းအားအောက်တွင် မည်သည့် မန္တန် ရတနာမျိုးကိုမဆို အားလုံး ပျက်စီးသွားသည်။

​ထိုမိစ္ဆာသည် ထီးရတနာကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏ နာမည်မှာ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ နန်းတော်မှ ဟွန်ယွမ်ထီးအောက်တွင်သာ ရှိသည်။

​လီယန်ချူသည် ဓားတစ်ချက် ခုတ်ချလိုက်ရာ ၎င်းကို တိုက်ရိုက် ထက်ပိုင်း ခွဲလိုက်ပြီး ထိုထီးမှာလည်း နှစ်ပိုင်း ဖြစ်သွားသည်။

​ဤတောင်ကြီးကဲ့သို့ ကြီးမားသည့် မိစ္ဆာ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မြေပေါ်သို့ ပြိုကျသွားပြီး သွေးများ ပန်းထွက်ကုန်ကာ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် အသက်ပျောက်သွားသည်။

​ဤမြင်ကွင်းသည် ကျန်ရှိနေသည့် အဆင့်ကိုး မိစ္ဆာ နှစ်ဦးကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။

​တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တစ်ဦးသည် လှံကို ကိုင်ဆောင်ပြီး နောက်တစ်ဦးသည် လှံကို ထိုးစိုက်ကာ လီယန်ချူကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

​သူတို့ သုံးဦး တိုက်ခိုက်ရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လှိုင်းလုံးများ ပြန့်နှံ့သွားပြီး၊

​သာမန် မိစ္ဆာများသည် ထိုလှိုင်းလုံးများကို ထိတွေ့ရုံနှင့် အမှုန့်ဖြစ်သွားကာ သွေးများ ပန်းထွက်ကုန်သည်။

​ဤကဲ့သို့သော တိုက်ပွဲ၏ နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးသက်ရောက်မှုမှာ အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းသည်။

အဆင့်​ကိုး မိစ္ဆာ သုံးဦး ပူးပေါင်း တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ မိစ္ဆာနယ်မြေတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ မမြင်တွေ့ခဲ့ရသော အကြီးအကျယ် တိုက်ပွဲဖြစ်သည်။

​သို့သော် ပထမဆုံးအကြိမ်မှာပင် တစ်ဦးမှာ အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

​လီယန်ချူ၏ လက်ထဲရှိ ကျန့်ကျောင်းဓားမှာ အလွန်ပင် ကြောက်စရာကောင်းသည်။

​အရိုးလှံကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် မိစ္ဆာမှာ ဓားချက်အနည်းငယ် ထိမှန်သွားပြီး သွေးများ ရွှဲနစ်နေသည်။

​ဤတစ်ကြိမ်တွင် အလွန်ဆိုးရွားသော နေရာ မှ ရရှိခဲ့သည့် အရိုးလှံမှာ မထိုးစိုက်ရသေးခင်မှာပင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ပြိုကျသွားသည်။

အခန်း ၁၂၀၆ - မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ပြန်လည်နိုးထခြင်း

​နောက်ထပ် အစွမ်းထက်သည့် မိစ္ဆာတစ်ဦးသည် စွမ်းအားအပိုများကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး သာမန်လူတစ်ယောက်၏ အရွယ်အစားသို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ခရမ်းရောင် ဓားစွမ်းအားကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

​ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူသည် ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ခေါင်းပင် ထူပူလာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

​"ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက သူ့ရှေ့မှာဆိုရင်တော့ ပစ်မှတ်ဖြစ်နေတာပဲ "

​ထိုသို့ တွေးလိုက်မိသည်နှင့် သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ထပ်မံ၍ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သွားသည်။

​သူသည် မိမိလက်ထဲရှိ နဂါးနှစ်ကောင် ရစ်ပတ်ထားသည့် လှံကို မြှောက်လိုက်ပြီး လီယန်ချူဆီသို့ တိုက်ရိုက် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

​သူ၏ လှံချက်များသည် အလွန်ပင် လျင်မြန်ပြတ်သားပြီး လှံတိုင်းမှာ လီယန်ချူ၏ လည်ချောင်းနှင့် မျက်လုံးများကိုသာ ပစ်မှတ်ထားနေသည်။

​သိုင်းလမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွင်းရန်ဆိုလျှင် လည်ချောင်းနှင့် မျက်လုံးကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်သော နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

​သို့သော် လီယန်ချူ၏ တုံ့ပြန်မှုမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လွန်းသည်။ သူ၏ လက်ရုံးရည်မှာလည်း ထက်မြက်လှပြီး ဓားကွက်များမှာ အားပါးတရ ပွင့်ထွက်နေသည်။

​'ကျန့်ကျောင်းဓား' မှာ လက်နက်များကို အပိုင်းပိုင်းဖြတ်တောက်နိုင်သည့် စွမ်းအားရှိပြီး အကြိမ်အနည်းငယ် အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင် သူ၏ လက်ထဲမှ လှံမှာ "ကလစ်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ကျိုးပဲ့သွားသည်။

​"ချွင်"

​လီယန်ချူသည် ဓားတစ်ချက် ခုတ်လိုက်ရာ ထိုမိစ္ဆာ၏ ဒူးနှစ်ဖက်လုံး ပြတ်ထွက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

​ဤအဆင့်ကိုး မိစ္ဆာမှာ မိစ္ဆာနယ်မြေတွင် ကျင့်ကြံမှု အမြင့်ဆုံး ဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ သေခြင်းတရားမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

​လီယန်ချူသည် ထိုမိစ္ဆာ၏ ကျောကုန်းကို ခြေတစ်ချက်ဖြင့် နင်းလိုက်ရာ "ကလစ်" ဟူသောအသံနှင့်အတူ ကျောရိုးများ ကျိုးကြေသွားသည်။

​ထို့နောက် လက်ကို မြှောက်ကာ ဓားဖြင့် အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို ဖြတ်ချလိုက်သည်။

​ဤကဲ့သို့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် တိုက်ခိုက်မှုမျိုးမှာ လူတို့ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

​သူသည် ကျန့်ကျောင်းဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားစွမ်းအားတစ်ခုမှာ လှိုင်းလုံးကြီးများကဲ့သို့ ဖြာထွက်သွားပြီး အလွန်ပင် တောက်ပနေသည်။

​ပတ်လည် ပေပေါင်းများစွာအတွင်းရှိ မိစ္ဆာများအားလုံး ခါးပိုင်းမှ ပြတ်ထွက်သွားပြီး သွေးသားများ လွင့်စင်ကုန်သည်။

​ မိစ္ဆာဗိုလ်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သာမန်မိစ္ဆာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အားလုံး သေဆုံးသွားကြရသည်။

​လီယန်ချူသည် မိစ္ဆာနယ်မြေ၏ အန္တရာယ်အများဆုံး နေရာထဲသို့ မသိမသာ ရောက်ရှိသွားသည်။

​သူသည် ဤနေရာကို မရင်းနှီးသော်လည်း လမ်းတွင်တွေ့သမျှ မိစ္ဆာများကိုသာ အငြိုးတကြီး ခုတ်သတ်နေသည်။ မိစ္ဆာများက အလုအယက် တိုးဝင်လာသော်လည်း အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။

​သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် ခိုင်မာပြီး သွေးစွမ်းအင်မှာလည်း ပြင်းထန်သည်။ လက်ထဲမှ ကျန့်ကျောင်းဓားမှာလည်း မြန်ဆန်ရက်စက်လှသဖြင့်၊

​မကြာမီပင် ထိုမိစ္ဆာများမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားကြသည်။

​ယခုအခါတွင် သူသည် အန္တရာယ်အများဆုံး နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်သောအခါ မိစ္ဆာအချို့မှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။

​"အဲဒီနေရာမှာ ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် အိပ်စက်နေတာ၊ မိစ္ဆာတွေတောင် ဝင်သွားရင် သူတို့ရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို အစုပ်ခံရပြီး သေရမှာ၊ ဒီတာအိုဆရာလေး အဲဒီထဲဝင်သွားရင်တော့ သေချာပေါက် သေရမှာပဲ "

​သို့သော် မကြာမီပင် လီယန်ချူမှာ အန္တရာယ်အများဆုံး နေရာထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ ခုတ်သတ်ပြီး ပြန်ထွက်လာသည်။ ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာကြီးကိုလည်း မတွေ့ရသလို မည်သည့် တိုက်ခိုက်မှုကိုမှလည်း မခံခဲ့ရပေ။

​မိစ္ဆာများ: "………………"

​ပုံမှန်ဆိုရင် ဝင်သွားတဲ့သူတိုင်းရဲ့ သွေးတွေကို စုပ်ယူလေ့ရှိတာ မဟုတ်ဘူးလား၊ ဒီတစ်ခါကျမှ ဘာလို့ ငုံ့ခံနေတာလဲ။

​………………

​ထိုအန္တရာယ်အများဆုံး နေရာထဲတွင်

​အရိုးစုတစ်ခုမှာ မြေကြီးအောက်တွင် နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ပုန်းကွယ်နေပြီး မျက်ခုံးကြားရှိ နေရာတွင် အစိမ်းရောင် မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသည်။

​"ဘယ်ကရောက်လာတဲ့ ရက်စက်တဲ့သူလဲ၊ မျက်လုံးတွေ နီရဲပြီး သတ်ဖြတ်နေတာ၊ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားကို မနှိုးမချင်း ရပ်တော့မယ့်ပုံ မပေါ်ဘူး "

​"ဒီအချိန်မှာ သူ့ကို သွားပြီး မနှောက်ယှက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ။"

​ဤအရိုးစုမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြူစင်ပြီး ထိုနေရာ၏ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင် ဖြစ်သော်လည်း၊

​ယခုအခါတွင်မူ မြေကြီးအောက်တွင်သာ ပုန်းကွယ်နေပြီး အပြင်သို့ မထွက်ရဲပေ။

​လီယန်ချူသည် မိစ္ဆာနယ်မြေတွင် သတ်ဖြတ်မှုများကို အကြီးအကျယ် ပြုလုပ်နေပြီး တားဆီးမည့်သူ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

​မိစ္ဆာများစွာမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် အရပ်မျက်နှာအသီးသီးသို့ ထွက်ပြေးကြသည်။

​ဤလူငယ် တာအိုဆရာမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး တိုက်ခိုက်၍ မရနိုင်ပေ။

​"ဘယ်သူက ဒီလို ရက်စက်တဲ့သူမျိုးကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်တာလဲ"

​"အမြဲတမ်း မိစ္ဆာနယ်မြေကပဲ လူ့လောကကို ကျူးကျော်ခဲ့တာ၊ ဒီနေ့ကျမှ ဘာလို့ ပြန်ပြီး ကျူးကျော်ခံလိုက်ရတာလဲ"

​"အဲဒါလည်း တစ်ယောက်တည်း စီးချင်းထိုးလာတာနော် "

​"ဟုတ်တယ်လေ၊ ဒီလူငယ်တာအိုဆရာကို တားဆီးနိုင်မယ့်သူ တကယ်ပဲ မရှိတော့တာလား"

​သူတို့မှာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ထွက်ပြေးရင်း ဒေါသလည်း ထွက်နေကြသည်။

​လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် စွမ်းအားများ ပြည့်ဝနေပြီး အရှိန်အဟုန်မှာလည်း အလွန်မြန်သည်။

​မရပ်မနားဘဲ 'မိုးကြိုးငါးပါး စစ်ပွဲ တံဆိပ်တုံး' ကို ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ မိုးကြိုးများမှာ တရစပ် ပြိုကျလာပြီး ထိုမိစ္ဆာများစွာမှာ အကြီးအကျယ် သေဆုံးသွားသည်။

​မိစ္ဆာများထဲတွင် စိတ်ထားဖြူစင်သူ ရှိကောင်းရှိနိုင်သော်လည်း မိစ္ဆာများမှာမူ မတူညီပေ၊

​သူတို့မှာ မိစ္ဆာစွမ်းအား၊ သွေးစွမ်းအားတို့ဖြင့် ဖြစ်တည်လာပြီး ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် သတ်ဖြတ်မှုတို့ကိုသာ နှစ်သက်ကြသည်။

​လူသားများနှင့် ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေ မရှိပေ။

​ထို့အပြင် မိစ္ဆာနယ်မြေမှာ ဆင်းရဲပြီး နေထိုင်ရ ခက်ခဲလှသဖြင့်၊

​ဤမိစ္ဆာများမှာ ရှေးယခင်ကတည်းက လမ်းကြောင်းများမှတစ်ဆင့် လူ့လောကသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြံစည်နေခဲ့ကြသည်။

​သို့သော်လည်း လူ့လောကတွင် ဤကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သည့် တာအိုဆရာမျိုး ရှိနေပြီး သူတို့ထံသို့ တိုက်ရိုက် လာရောက်တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြပေ။

​အဆင့်ကိုး မိစ္ဆာတစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်လာပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ်ထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းပြီး ထူထဲနေသည်။

​သူသည် ရှေးခေတ် မင်းဆက်တစ်ခုတွင် တာအိုလမ်းစဉ် တည်ထောင်ပြီး လူပေါင်းသိန်းချီကို စုစည်းကာ လူသားများ၏ စွမ်းအင်ကို သွေးဖြင့် ပြန်လည်မွမ်းမံသည့် နည်းလမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။

​ထို့အပြင် ထိုအချိန်က သူ၏ နောက်လိုက်များမှာ ဒေသတစ်ခု၏ အုပ်ချုပ်သူများ ဖြစ်ကြပြီး ခရိုင်များစွာရှိ လူဦးရေမှာ လေးပုံတစ်ပုံအထိ လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

​"အိမ်ဆယ်အိမ်တွင် ကိုးအိမ် လွတ်နေသည်" ဟု ပြောလျှင်ပင် မလုံလောက်သေးပေ။

​ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးတွင် လူစားခြင်းမှာ ပုံမှန်ဖြစ်လာပြီး စစ်သည်များပင် လူသားနှင့် မိစ္ဆာတို့၏ ပုံသဏ္ဍာန်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့ကြသည်။

​နောက်ပိုင်းတွင်မှ မြေပြင်နတ်ဘုရားများ လာရောက်တိုက်ခိုက်မှသာ သူ၏ နောက်လိုက်များကို သုတ်သင်နိုင်ခဲ့သည်။

​ထိုအချိန်က သူ၏ ဂိုဏ်းမှာ "ကောင်းကင်ဘုရင် ဂိုဏ်း" ဟု ခေါ်ဆိုပြီး သူကိုယ်တိုင်က "ကောင်းကင် အပြာရောင်ဧကရာဇ်" ဟု ခေါ်ကာ ကမ္ဘာလောကကို အုပ်စိုးရန် ကြံစည်ခဲ့သည်။

​သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပြင်းထန်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဓားကဲ့သို့ လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

​"ဒီလောက်ပြင်းထန်တဲ့ သွေးစွမ်းအင်မျိုး တကယ်ရှားပါးတယ်၊ အဆင့်မြင့်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပဲ"

​သူ၏ လေသံမှာ အလွန်ပင် ရင့်ကျက်နေသည်။

​လီယန်ချူကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အလံကြီး ၁၂ ချောင်းကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

​ဤအလံကြီး ၁၂ ချောင်းသည် 'နတ်ဘုရား ၁၂ ပါး ကောင်းကင်အစီအရင်' ဟု ခေါ်သည့် အစီအရင်တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်သည်။

​မင်းမှာ မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သည့် မန္တန်များ ရှိစေကာမူ ဤအစီအရင်ထဲတွင်တော့ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားလိမ့်မည်။

​ထိုအလံကြီးများကို ပြုလုပ်ရန် သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားခဲ့ရသည်။

​သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် တိုးတက်နေပြီး လတ်ဆတ်သည့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ရှာဖွေနေချိန်တွင် ဤလူငယ် တာအိုဆရာက သူ့ထံသို့ ရောက်လာသည်။

​အလံ ၁၂ ချောင်း ကျရောက်လာသောအခါ ရောင်ခြည်ငါးပါးရှိသည့် အလံကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ၎င်းမှာ သူ ရှေးဟောင်းနေရာများတွင် ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့် တားမြစ် ရတနာဖြစ်သည်။

​ဤအတွက်ကြောင့်လည်း မိစ္ဆာ ၁၂ ဦးမှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် သေဆုံးခဲ့ရသည်။

​'နတ်ဘုရား ၁၂ ပါး အစီအရင်' ကို တည်ဆောက်ပြီး လီယန်ချူကို ပိတ်လှောင်လိုက်သည်။

​လီယန်ချူမှာ တည်ငြိမ်နေပြီး အစီအရင်၏ စွမ်းအားကို ခံစားမိသည်။ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသည်။

​"ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို လိုချင်တာလား၊ လာခဲ့လေ"

​လီယန်ချူ၏ အသံမှာ မိုးကြိုးသံကဲ့သို့ပင်

​ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရောင်ခြည်များ တောက်ပနေပြီး သွေးစွမ်းအင်များမှာ ပင်လယ်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ တစ်ကိုယ်လုံး ရွှေရောင် တောက်ပနေပြီး ကောင်းကင်မှ စစ်သူကြီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်ကာ ကျန့်ကျောင်းဓားကို ကိုင်ဆောင်၍ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

​ဓားရောင်ခြည် တုန်ခါသွားပြီး ခရမ်းရောင် ဓားစွမ်းအားများမှာ အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပျံသန်းသွားရာ ဤအစီအရင်ကို ကိုင်တွယ်နေသည့် မိစ္ဆာမှာ ချက်ချင်းပင် သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

​အစီအရင် လည်ပတ်နေသော်လည်း ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုကို ပြေပျောက်အောင် လုပ်ဆောင်နေရသဖြင့် သူသည် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်သွားသည်။

​"ဒီဓားက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အစွမ်းထက်ရတာလဲ"

​သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အရဆိုလျှင်ပင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြစ်ပေါ်နေသည်။

​သူသည် စိတ်ကို အစီအရင်ထဲသို့ စုစည်းကာ အစွမ်းကုန် အသုံးပြုလိုက်သည်။

​ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရိပ်များစွာမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို တွယ်ကပ်နေပြီး လီယန်ချူကို ဆွဲဖြဲကာ စားသောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

​ထိုနေရာတွင် ထူးခြားသော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

​လီယန်ချူသည် ကျန့်ကျောင်းဓားကို မြှောက်လိုက်ရာ ဓားရောင်ခြည်မှာ တောက်ပနေပြီး ရေပြင်ကဲ့သို့ လှိုင်းထနေသည်။

​"ဘုန်း "

​ဤနေရာသည် ရုတ်တရက် ပျက်စီးသွားပြီး ဓားချက်မှာ အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်နိုင်သည့် စွမ်းအားဖြင့် ကျရောက်လာသည်။

​အဆင့်ကိုး မိစ္ဆာမှာ 'နတ်ဘုရား ၁၂ ပါး အစီအရင်' ကို အသုံးပြု၍ လေးမျက်နှာမှ လာသော ဓားစွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် ခုခံနေသည်။

​သူ၏ အသားအရေမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများ ရွှဲနစ်နေကာ ဓားဖြင့် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ခံထားရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

​သူသည် သူ၏ စွမ်းအားများကို အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်ပြီး အစီအရင်ကို ဆက်လက် လည်ပတ်စေသည်။

​သို့သော်လည်း အစီအရင်မှာ ဓားရောင်ခြည်အောက်တွင် တဖြည်းဖြည်း ပျက်စီးသွားသည်။

​သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ကောင်းမွန်သည့်နေရာ မရှိတော့ဘဲ အရိုးဖြူများပင် ပေါ်ထွက်နေသည်။

​အလံ ၁၂ ချောင်းမှာ အလင်းရောင် တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစပ်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ကာကွယ်လိုက်သည်။

အစီအရင် ပျက်စီးသွားပြီ။

​အလံ ၁၂ ချောင်းက သူ့ကို ကာကွယ်ပေးထားသော်လည်း သူသည် ထိတ်လန့်နေသည်။

​လီယန်ချူက လှောင်ပြုံးဖြင့် -

"ခန္ဓာကိုယ်ကို လိုချင်တယ်ဆိုတာ၊ ဒီမှာ၊ ယူလိုက်လေ"

​သူသည် ကျန့်ကျောင်းဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားစွမ်းအားများမှာ အရပ်မျက်နှာအသီးသီးမှ တိုက်ခိုက်လာပြီး အရာအားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

​ထိုမိစ္ဆာသည် အလံ ၁၂ ချောင်းကို အသုံးပြု၍ မနည်းခုခံနေရသော်လည်း၊

​ကျန့်ကျောင်းဓားတွင် လက်နက်များကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် စွမ်းအားရှိသဖြင့်၊

​ချက်ချင်းပင် အလံ သုံးချောင်းမှာ "ဘုန်း" ဟု ပေါက်ကွဲသွားသည်။

​သူ အခက်အခဲနှင့် ပြုလုပ်ထားသော အစီအရင် အလံများကပင် သူ၏ အသက်ကို မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပေ။

​ထိုမိစ္ဆာမှာ အလွန်ပင် ကြောက်ရွံ့သွားပြီး လီယန်ချူ၏ လက်ဝါးချက်မှာ သူ၏ ရင်ဘတ်ကို တိုက်ရိုက် ထိမှန်သွားသည်။

​သူ၏ ရင်ဘတ်မှာ သွေးများ ရွှဲနစ်သွားပြီး၊

​အစကတည်းက ကောင်းမွန်သည့်နေရာ မရှိသောကြောင့် ဤလက်ဝါးချက်မှာ သူ၏ နံရိုးများကို ကျိုးကြေသွားစေပြီး တစ်ကိုယ်လုံး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ တောင်တစ်ခုလုံးကို ဝင်တိုက်၍ ပျက်စီးသွားသည်။

​ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာမှာ ယခင်မျိုးဆက် ကောင်းကင်မိစ္ဆာ ဂိုဏ်းချုပ် ဂူဟုန်ထက်ပင် အဆင့်မြင့်ပြီး စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှသည်။

​သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ အလွန်ပင် အခြေအနေဆိုးဝါးနေသည်။

​ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော မိစ္ဆာနယ်မြေရှိ မိစ္ဆာများမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

​သူသည် ပြိုကျနေသော တောင်အပျက်အစီးများထဲမှ ထွက်လာပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသည်။

​လီယန်ချူသည် ဓားဖြင့် ခုတ်ချလိုက်ရာ ဓားရောင်ခြည်မှာ ထိုမိစ္ဆာ၏ အရိပ်ကို ထိမှန်သွားသည်။

​"ဘုန်း ဘုန်း "

​သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ အလံများမှာ ပေါက်ကွဲ ပျက်စီးသွားသည်။

​ထိုဓားချက်မှာ မိစ္ဆာကို နှစ်ပိုင်း ခွဲလိုက်ရုံသာမက ဝိညာဉ်ပါမကျန် ပျက်စီးသွားစေသည်။

​ဤအချိန်တွင် မိစ္ဆာနယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသိစိတ်တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် နွားသံ၊ နဂါးသံကဲ့သို့သော အသံမှာ တစ်ခုလုံးကို တုန်ခါသွားစေသည်။

​ချက်ချင်းပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခုမှာ လီယန်ချူကို ပတ်လည် စစ်ဆေးလိုက်ပြီး သူ၏ အတွင်းပိုင်းအထိ မြင်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည်။

​လီယန်ချူသည် မျက်ခုံးကို မြှောက်လိုက်ပြီး စွမ်းအားကို စုစည်းကာ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

​သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားသော်လည်း မိစ္ဆာနယ်မြေ အနက်ပိုင်းမှ လာသည့် ရှေးဟောင်း အသိစိတ်မှာ ပို၍ပင် ကြီးမားပြီး ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

​လီယန်ချူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ရွှေရောင်ချပ်ဝတ်မှာ အလင်းရောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ထိုစွမ်းအား၏ စူးစမ်းမှုကို ကာကွယ်လိုက်သည်။

​"ဘာလို့ မိစ္ဆာနယ်မြေကို ဖျက်ဆီးရတာလဲ "

​မိစ္ဆာနယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာမှ ထိုရှေးဟောင်း အသံမှာ တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

​"မိစ္ဆာနယ်မြေက လူ့လောကကို သတ်ဖြတ်လို့ ရရင်၊ ငါလည်း ဝင်သတ်လို့ ရတာပေါ့ "

​လီယန်ချူသည် လှောင်ပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားအောက်တွင်ပင် ငြိမ်းချမ်းစွာ ရှိနေနိုင်ခြင်းမှာ လေးစားစရာကောင်းလှသည်။

​သို့သော် ယခုအခါ မိစ္ဆာနယ်မြေရှိ မိစ္ဆာများမှာ ထိုအရာကို မနှစ်သက်ကြပေ၊

​သူတို့မှာသာ ထိုလူငယ် တာအိုဆရာကို အလွန်ပင် ရွံရှာပြီး ကြောက်ရွံ့နေကြသည်။

​ထိုရှေးဟောင်း စွမ်းအားမှာ ပျံ့နှံ့လာပြီး လီယန်ချူသည် မိစ္ဆာနယ်မြေ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

​သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ဝန်းရံခံလိုက်ရပြီး အခြားနေရာသို့ ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရသည်။

​ပို့ဆောင်ပြီးနောက် သူသည် ယန်ရှန်းတောင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

​"တော်တော် ပြင်းထန်တဲ့ အရှိန်အဝါပဲ။"

​သူသည် မျက်လုံးကို အနည်းငယ်မှိတ်လိုက်ပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ တောက်ပနေသည်။

​ချင်းယွင်ဓား ကို ထုတ်ယူ၍ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ကာ ပြန်သွားလိုက်သည်။

​ဤအချိန်တွင် မိစ္ဆာတစ်ဦးမှာ ခေါင်းကို ထုတ်ကြည့်လိုက်ပြီး ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် -

"အဲဒီ တာအိုဆရာလေး ထွက်သွားပြီ၊ သိပ်ကို နှမြောဖို့ကောင်းတယ်၊ သူ့ကို သတ်ပစ်လိုက်ရမှာ "

​သူသည် ထိုလူငယ် တာအိုဆရာကို ကြောက်ရွံ့နေသဖြင့် ရှေ့ဆုံးမှ မတိုက်ခိုက်ခဲ့ပေ၊

​ရှေ့ဆုံးမှ တိုက်ခိုက်သူများမှာ အားလုံး သေဆုံးသွားကြပြီ၊ အစီအရင် အလံကို ကိုင်ဆောင်သူလည်း အပါအဝင်ဖြစ်သည်။

​သို့သော် ယခု လူပျောက်သွားပြီ ဖြစ်ရာ သူသည် အနည်းငယ် ပြောဆိုဝံ့လာသည်။

​သို့သော် ထိုအချိန်တွင် လူငယ် တာအိုဆရာတစ်ဦးမှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး ပြန်လာခဲ့ပြီး သူ ပြောလိုက်သော စကားကို ကြားသွားသည်။

​"အခု သတ်လိုက်လည်း နောက်မကျပါဘူး"

​ထိုမိစ္ဆာမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် -

​ဒီလူငယ် တာအိုဆရာက ပို့ဆောင်ခြင်း မခံခဲ့ရဘူးလား

​သူက လူ့လောကနဲ့ မိစ္ဆာနယ်မြေကို အလွယ်တကူ သွားလာနိုင်တာပဲ။

​သူ့စိတ်ထဲတွင် ဤအရာကို တွေးမိသည်နှင့် လီယန်ချူသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး မိုးကြိုးငါးပါး စစ်ပွဲ တံဆိပ်တုံး ကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်သည်။

​"ဘုန်း "

​ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးကြိုးများမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ပေါက်ကွဲသွားသည်။

​သူ၏ ဦးနှောက်မှာ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဝိညာဉ်မှာလည်း ပြာဖြစ်သွားသည်။

​တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးသံများမှာ ဆူညံသွားပြီး ပတ်လည် ပေပေါင်းများစွာမှာ မိုးကြိုးနယ်မြေ ဖြစ်သွားသည်။

​မိုးကြိုးများမှာ ရေပုံးကဲ့သို့ ကြီးမားပြီး အောက်သို့ ကျရောက်လာကာ ထိုမိစ္ဆာများကို သေစေပြီး ထွက်ပြေးစေသည်။

​သူတို့မှာ စိတ်ထဲတွင် ဆဲဆိုနေကြသည်။

"ဒီလူကို ပြန်ခေါ်လာပြန်ပြီ "

​လီယန်ချူသည် မိုးကြိုးငါးပါး စစ်ပွဲ တံဆိပ်တုံးကို ကိုင်ဆောင်ကာ သတ်ဖြတ်နေသော်လည်း ထိုစွမ်းအားမှာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင် တစ်ဖန်ပြန်၍ ပေါ်လာပြီး သူတစ်ဖန် ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရသည်။

​ဤတစ်ကြိမ်တွင် မိစ္ဆာနယ်မြေမှာ ပြန်၍ ငြိမ်းချမ်းသွားသည်။

​စိတ်ထားရက်စက်သည့် မိစ္ဆာနယ်မြေမှ ကျွမ်းကျင်သူများမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။

​"ခုနက တိုက်ခိုက်တာက နိုးထလာတဲ့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား ဖြစ်ရမယ်၊ ဘာလို့ သူ ဒီတာအိုဆရာကို မသတ်တာလဲ"

​"မိစ္ဆာနတ်ဘုရား သေဆုံးသွားပြီလို့ ကြာပြီ၊ အခုဆိုရင် အပြည့်အဝ နိုးထလာတာ မဟုတ်ဘဲ စွမ်းအားအချို့ပဲ နိုးထလာတာ ဖြစ်မယ်။"

​"ဒါကြောင့်လည်း ဒီတာအိုဆရာကို ပို့ဆောင်လိုက်ရတာပေါ့။"

​လူအများမှာ ဆွေးနွေးနေကြသည်။

​ကောင်းကင်ပေါ်တွင် ကွန်ရက်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး ထိုလူငယ် တာအိုဆရာမှာ ပြန်ရောက်လာပြန်သည်။

​"ပြန်လာပြန်ပြီလားကွာ"

​နတ်ရတနာဖြစ်သည့် မြူနှင်း အိုးဝေ ပိုက်ကွန် ထဲမှ ရေစစ်စစ်များ ကျရောက်လာပြီး ကောင်းကင်မှ ဓမ္မစကြာကဲ့သို့ ကျရောက်လာသည်။

​ရေများ မိစ္ဆာနယ်မြေထဲသို့ စီးဝင်သွားရာ မိစ္ဆာများမှာ အရိုးပင် မကျန်တော့အောင် ရေဆေးခံလိုက်ရသည်။

​ဖြတ်သန်းသွားသည့်နေရာတိုင်းတွင် အပင်တစ်ပင်မျှ မကျန်တော့ဘဲ အကုန်လုံး သန့်စင်သွားသည်။

​အဆင့် နိမ့်သည့် မိစ္ဆာတစ်ဦးမှာ ရှောင်တိမ်းရန် မမီသဖြင့် ရေများဖြင့် ရေဆေးခံလိုက်ရရာ အရိုးသာ ကျန်တော့သည်။

​ထွက်ပြေးရန် မမီခင်မှာပင် ရေထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားပြီး အပြီးအပိုင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

​မြူနှင်း အိုးဝေ ပိတ်ကွန်မှ ရေမှာ သာမန်မိစ္ဆာများအတွက်တော့ ကပ်ဘေးကြီးပင် ဖြစ်ပြီး၊

​ခုခံရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပေ

​"လုံလောက်ပြီ" မိစ္ဆာနယ်မြေမှ ရှေးဟောင်း အသိစိတ်မှာ ထပ်မံ၍ တုန်ခါသွားပြီး ယခုတစ်ကြိမ်မှာတော့ ဒေါသပါဝင်နေသည်။

​လီယန်ချူမှာမူ ဂရုမစိုက်ပေ၊ ရှေးဟောင်းအရာကို ယခုအချိန်တွင် သတ်၍ မရနိုင်သေးသော်လည်း၊

​ဤမိစ္ဆာနယ်မြေမှ မိစ္ဆာကောင်လေးများကိုတော့ တစ်ကောင်မျှ အသက်ရှင်ခွင့် မပေးနိုင်ပေ။

​အစပိုင်းတွင် ထိုမိစ္ဆာနယ်မြေမှ မိစ္ဆာများမှာ ထိုရှေးဟောင်းအရာက ဤလူသတ်သမားကို ပို့ဆောင်ပေးနိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။

​ယခုအခါ ဤလူသတ်သမားမှာ လူ့လောကနှင့် မိစ္ဆာနယ်မြေကို အလွယ်တကူ သွားလာနိုင်သည်ကို မြင်သောအခါ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ထွက်ပြေးကြသည်။

​သို့သော် ရေများမှာ အဆုံးအစမရှိဘဲ စီးဝင်လာသည်။

​ရေထဲတွင် မျောပါရင်း မကြာမီပင် အရိုးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

​ထို့အပြင် ကောင်းကင်မှ ကျရောက်လာသည့် မိုးကြိုးများမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများ ပါဝင်သည်။

​ထိတွေ့မိသည်နှင့် အရိုးပင် မကျန်တော့ပေ

​ထိုအရာမှာ ကပ်ဘေးတစ်ခုပင်

​နောက်ဆုံးတွင် လီယန်ချူမှာ ထိုရှေးဟောင်း အသိစိတ်ကြောင့် အတင်းအကျပ် ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရပြီး မိစ္ဆာနယ်မြေမှ ထွက်သွားရသည်။

​သူ ထပ်မံ၍ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားသောအခါ မိစ္ဆာနယ်မြေ၏ တည်နေရာမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​"မိစ္ဆာနယ်မြေကို ဝှက်ထားလိုက်တာလား "

​လီယန်ချူ၏ မျက်ခုံးများမှာ မြင့်တက်သွားသည်။

​ချင်းယွင်ဓား မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်သော်လည်း အခြားဘက်မှ တည်နေရာကို သိရှိရန် လိုအပ်သည်။

​ယခုအခါ မိစ္ဆာနယ်မြေ၏ အရှိန်အဝါမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လုံးဝ ရှာမရတော့ပေ။

​………………

​မိစ္ဆာနယ်မြေ တစ်ခုလုံးမှာ မရေမရာသော အရှိန်အဝါများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

​ဤအရာမှာ မိစ္ဆာနယ်မြေမှ မိစ္ဆာနတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ လက်ချက်ဖြစ်ပြီး လီယန်ချူကို ပို့ဆောင်ပြီးနောက် မိစ္ဆာနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို ဖုံးကွယ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​"အဲဒီ လူငယ် တာအိုဆရာ ထပ်မလာတော့ဘူး မဟုတ်လား"

​"မသိဘူး၊ ကောင်းကင်ပေါ်က သွေးလ ရဲ့ အရိပ် ပျောက်သွားတာကို ကြည့်ပါဦး "

​မိစ္ဆာနယ်မြေတွင် အမြဲတမ်း တောက်ပနေသည့် လမှာ ယခုအခါတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

​ဤမိစ္ဆာများမှာ တုန်လှုပ်နေကြသည်။

"သွေးလ ပျောက်သွားတယ်၊ အစွမ်းထက်သူတစ်ယောက်က ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်လိုက်တာ "

​"ကံကောင်းလို့ မိစ္ဆာနတ်ဘုရား နိုးထလာတာပဲ၊ မဟုတ်ရင် အဲဒီ လူငယ် တာအိုဆရာကို တားဆီးနိုင်မယ့်သူ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး "

​"သူ တစ်ယောက်တည်းနဲ့ မိစ္ဆာနယ်မြေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ကြိုးစားတာ တကယ်ရက်စက်လွန်းတယ် "

​"အရင်က ဟွမ်ရှီး ဂိုဏ်းချုပ်တို့ အဖွဲ့ လူ့လောကကို သွားခဲ့တယ်လို့ ကြားတယ်၊ ဒီတစ်ခါတော့ တူလော့တို့ အဖွဲ့က ဒီတာအိုဆရာကို သွားနှောက်ယှက်လို့ ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ ကပ်ဘေးကို ဆွဲဆောင်လိုက်တာပဲ "

​"သွေးလ ပျောက်သွားတယ်၊ မိစ္ဆာနယ်မြေကို ဖုံးကွယ်ထားပြီ၊ အဲဒီတာအိုဆရာ ထပ်မလာတော့ဘူး ဖြစ်မယ် "

​"ပြောရခက်တယ်၊ သူက နှစ်ကမ္ဘာကြားကို အလွယ်တကူ သွားလာနိုင်တာ၊ နောက်တစ်ခါ ထပ်လာမလား ဘယ်သူသိမှာလဲ။"

​"မုန့်မား ဘယ်သူမဆို နောက်တစ်ခါ အကြောင်းမဲ့ လူ-မိစ္ဆာ လမ်းကြောင်းကို ဖွင့်ပြီး အဲဒီ တာအိုဆရာကို ခေါ်လာရင် အားလုံး ဝိုင်းသတ်ပစ်မယ် "

​"ဟုတ်တယ် အဲဒီလိုလုပ်ရင် မိစ္ဆာနယ်မြေရဲ့ တည်နေရာကို ဖော်ပြရာရောက်တယ်၊ ဘယ်သူပဲလုပ်လုပ် သူက မိစ္ဆာနယ်မြေရဲ့ ရန်သူပဲ "

​ကောင်းကင်မှ ကျရောက်လာသည့် နတ်ဘုရားမီး၊ ရေစစ်စစ်၊ မိုးကြိုးများမှာ ဤမိစ္ဆာများကို အလွန်ပင် ကြောက်ရွံ့သွားစေသည်။

​နတ်ဘုရား ၁၂ ပါး အစီအရင်ကို ပြုလုပ်သည့် မိစ္ဆာ၏ စွမ်းအားမှာ မည်မျှ ကြီးမားသနည်း၊ သို့သော်လည်း ထိုလူငယ် တာအိုဆရာ၏ ဓားဖြင့် အပိုင်းပိုင်း ခုတ်ခံလိုက်ရသည်။

​လီယန်ချူ၏ စွမ်းအားမှာ သူတို့ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေပြီး သူတို့ကို ကြောက်ရွံ့စေသည်။

​ထို့ကြောင့် သူတို့မှာ အကြောင်းမဲ့ သူတို့ထံသို့ သွားနှောက်ယှက်သူများကိုသာ မုန်းတီးသွားကြသည်။

​ဒီတစ်ခါမှာတော့ မိစ္ဆာနယ်မြေမှာ အကြီးအကျယ် ထိခိုက်သွားပြီး မိစ္ဆာများ သေဆုံးကာ နေရာများစွာ ပျက်စီးသွားသဖြင့် ကြီးမားသော ကပ်ဘေးတစ်ခုဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။

​တစ်ယောက်တည်းကြောင့် ဖြစ်ပွားသော ကပ်ဘေးပင်။

​………

​မိစ္ဆာနယ်မြေရှိ အန္တရာယ်အများဆုံး နေရာတစ်ခုတွင်၊

​ထိုအရိုးစုမှာ မြေကြီးအောက်မှ ထွက်လာပြီး မျက်လုံးရှိ မီးတောက်များမှာ ထိတ်လန့်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

​"မိစ္ဆာနတ်ဘုရားသာ ကြားဝင်မစွက်ဖက်ရင်၊ သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့ မိစ္ဆာနယ်မြေ တစ်ခုလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်တော့မှာ "

​ထိုအရိုးစုမှာ ကြောက်ရွံ့စွာဖြင့် တွေးနေသည်။

​အလွန်ပင် ကြောက်လန့်နေသည်။

​……………………

​လမင်းကြီး၏ ငါးရက်နေ့၊ ဒွန်ဝူပွဲတော်

​ထိုနေ့တွင် လူသားတို့မှာ ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာဖြင့် တုံဇီ (ဆန်ကပ်) စားကြပြီး အိုင်မြက်များကို ချိတ်ဆွဲကြသည်။

​မြစ်များပေါ်တွင် လှေလှော်ပွဲများ ရှိပြီး အလွန်ပင် စည်ကားလှသည်။

​ပန်းချီကားများနှင့် အလှဆင်ထားသည့် လှေများမှာ ဝေမြို့၏ မြစ်ကမ်းနားတွင် ဆိုက်ကပ်ထားသည်။

​နာမည်ကြီးသည့် ပြည့်တန်ဆာမ နှစ်ဦးမှာလည်း ဝေမြို့သို့ ရောက်ရှိလာသည်ဟု ကြားသိရသည်။

​ဤအချက်မှာ လူအများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး လူအများမှာ ထိုနေရာသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုကြသည်။

​လီယန်ချူလည်း ပျော်ပွဲစားပွဲထဲသို့ ပါဝင်ရန် လိုက်သွားလိုက်သည်။

​သူသည် ရုပ်ရည်ကို ပြောင်းလဲထားပြီး ဓားကိုလည်း မယူဆောင်လာဘဲ ပညာတတ် စာရေးဆရာလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အသွင်ယူကာ လူအုပ်စုကြားတွင် ရပ်ကြည့်နေသည်။

​မိစ္ဆာနယ်မြေကို တိုက်ခိုက်ပြီး နှစ်ရက်မြောက်နေ့တွင်၊

​ဒွန်ဝူပွဲတော်ကို ကြုံတွေ့ရသဖြင့် လီယန်ချူလည်း ဤပွဲတော်ကို လာရောက်လည်ပတ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​အကယ်၍ ထိုကြောက်လန့်နေသော မိစ္ဆာများသာ သိကြလျှင် သူတို့ ကြောက်ရွံ့နေသည့် လူငယ် တာအိုဆရာမှာ ယခုအခါ စာရေးဆရာလေးကဲ့သို့ အသွင်ယူပြီး၊

​ဈေးထဲတွင် ပဟေဠိများ ဖြေရှင်းနေပြီး အနောက်တိုင်းမှ အလှူရှင်များ၏ ကခုန်မှုကို ကြည့်နေသည်ကို သိလိုက်လျှင် သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များ ပြိုကွဲသွားလိမ့်မည်။

​ဒါကလည်း အလွန်ပင် ပုံမှန် မဟုတ်လွန်းပါလား

​လီယန်ချူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို အင်္ကျီလက်ထဲတွင် ဝှက်ထားပြီး ဖျော်ဖြေပွဲကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေသည်။

​ဖျော်ဖြေသူများမှာ အနောက်တိုင်းမှ လှပသော အမျိုးသမီးများ ဖြစ်ကြပြီး ၁၇-၁၈ နှစ် အရွယ်ရှိကာ လှပတင့်တယ်ကြသည်။

​သူတို့၏ အဝတ်အစားများမှာ ပါးလွှာပြီး လက်ကောက်ဝတ်နှင့် ခြေကျင်းဝတ်များတွင် ငွေလင်များ ချည်နှောင်ထားကာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး အကကွက်များမှာလည်း စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

​သူတို့ထဲမှ အကကို ဦးဆောင်သူမှာ ခေါင်းတွင် ပဝါပါးလေး စည်းထားပြီး ရွှေရောင် ဆံပင်နှင့် စိမ်းပြာရောင် မျက်လုံးများ ရှိကာ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ပြည့်ဖြိုးပြီး ဂျုံရောင် အရေပြားရှိသည်။

​ခါးကို လှုပ်ယမ်းလိုက်တိုင်းတွင် ကြီးမားသည့် မြွေကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည်။

​ချန်နိုင်ငံမှာ အလယ်ပိုင်းဒေသတွင် ရှိပြီး ရိုးရာဓလေ့များမှာ အလွန်အမင်း တင်းကျပ်ခြင်း မရှိဘဲ ထန်မင်းဆက်ကဲ့သို့ ပုံစံမျိုး ရှိသည်။

​သို့သော် ဤကဲ့သို့ ပါးလွှာသော အဝတ်အစားများဖြင့် လမ်းပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ကခုန်ခြင်းမှာမူ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။

​"ဒီအနောက်တိုင်းက အမျိုးသမီးတွေက အလွန် ရဲရင့်ကြတယ်လို့ ကြားတယ်၊ တကယ်လို့ သူတို့ ကြိုက်တဲ့ အမျိုးသားကို တွေ့ရင် အပေါ်ကို ခေါ်သွားပြီး အဲဒီညမှာပဲ အတူနေဖို့ စီစဉ်ပေးတတ်ကြတယ်တဲ့"

​"တကယ်လား ဒီအနောက်တိုင်း သူတွေက ဒီလောက်တောင် ရဲတာလား၊ ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ ကိစ္စမျိုး ရှိသေးတာလား "

​"ငါ့သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်၊ အရင်တစ်ခါက အဲဒီ အမျိုးသမီးတွေနဲ့အတူ ညအိပ်ခဲ့ရတယ်၊ တစ်ညလုံး ပျော်ခဲ့ရတယ်၊ တကယ်ကို ကျေနပ်စရာပဲ "

​"ငါ့အမြင်တော့ ဒါက မုသားစကားပဲ၊ မောကျိုင် မိတ်ဆွေရေ၊ မင်းက တကယ်ပဲ သူတို့အရသာကို မြည်းစမ်းဖူးလို့လား "

​လူအများမှာ ရယ်မောရင်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။

​ဤကဲ့သို့ စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော အကများမှာ အလယ်ပိုင်းဒေသ အကများနှင့် မတူဘဲ ရဲရင့်ပြီး ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည်။

​ထိုအမျိုးသား ပညာတတ်များအတွက် အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိသည်။

​ကလေးကို ပခုံးပေါ်တင်ထားပြီး ကိုယ်တိုင် ကြည့်ရှုနေသည့် ဖခင်တစ်ယောက် ရှိပြီး ဇနီးသည်၏ နားကို ဆွဲခြင်း ခံလိုက်ရပြီး လမ်းပေါ်တွင် ထိုကဲ့သို့ မိန်းမလှများကို မကြည့်ရန် ဆွဲခေါ်သွားခြင်း ခံရသည်။

​မည်သို့ပင် ဖြစ်စေ၊ အားပေးသံများဖြင့် အလွန်ပင် စည်ကားနေသည်။

​လီယန်ချူသည် ယခုအချိန်တွင် စာပေပညာရှိလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ အသွင်ယူထားပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို အင်္ကျီလက်ထဲတွင် ဝှက်ထားကာ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်ရှုနေသည်။

​သို့သော် အကမှာ ရင်ဖို့ ဖို့အကောင်းဆုံး ဖြစ်လာချိန်တွင်၊ အလှပဆုံးသော အနောက်တိုင်း အမျိုးသမီးမှာ ခါးကို လှုပ်ယမ်းကာ လက်ရှည်များကို ဝှေ့ယမ်းရင်း စင်ပေါ်မှ ဆင်းလာပြီး သူမ၏ ခြေတံရှည်များမှာ ပြည့်ဖြိုးလှပကာ၊ ​ခြေထောက်တွင် ချည်ထားသည့် ငွေလင်သံများ ထွက်ပေါ်လာရာ လူတို့၏ စိတ်ကို ပူလောင်သွားစေသည်။

​သူမ လှုပ်ရှားလိုက်တိုင်းတွင် ခါးမှာ ရေမြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဆွဲဆောင်မှု ရှိပြီး၊

​လီယန်ချူထံသို့ တည့်တည့် လျှောက်လာပြီး နောက်မှ အနောက်တိုင်း အမျိုးသမီးများက သူ့ကို ဝိုင်းရံကာ စင်ပေါ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

​လူအများမှာ လီယန်ချူကို မနာလိုစွာဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။

​"အား ဒီစာသင်သားလေးကတော့ ကံကောင်းလိုက်တာ၊ ဒီညတော့ အဲဒီ အမျိုးသမီးတွေနဲ့အတူ ပျော်ရတော့မယ်"

​"ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ကိစ္စမျိုး ဘာလို့ သူ့ကိုပဲ ဆုံတွေ့ရတာလဲ "

​လူအများမှာ အလွန်ပင် မနာလို ဖြစ်နေပြီး မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေသည်။

​ယခုအခါ ပုံမှန်ရုပ်ရည်သို့ ပြောင်းလဲထားသည့် လီယန်ချူမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်၊

​"အော်၊ ဒီအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းက နတ်ဘုရားတွေတောင် မသိနိုင်ပေမယ့်၊ ငါ့ရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုကိုတော့ ဖုံးကွယ်လို့ မရဘူးပဲ။"

​သူသည် အသွင်ပြောင်းလဲခြင်း ပညာကို အသုံးပြုထားခြင်းမှာ အာရုံစိုက်မှုကို မရချင်သောကြောင့် ဖြစ်ပြီး ချမ်းသာသည့် မိန်းကလေးများ၊ သိုင်းလောကမှ အမျိုးသမီးများ၏ အချစ်ကို မလိုချင်ပေ။

​သို့သော် ရုပ်ရည်ကို ပြောင်းလဲထားသော်လည်း အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ရန် ခက်ခဲသည်။

​လီယန်ချူသည် ပတ်ပတ်လည်တွင် ပါးလွှာသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ့ကို ဝိုင်းရံထားသည့် လှပသော အနောက်တိုင်း အမျိုးသမီးများကို ကြည့်ကာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

​"ဘဝဆိုတာ တကယ်ပဲ အထီးကျန်ဆန်လှတယ်၊ ဒါက ငါလိုချင်တဲ့ အရာ မဟုတ်ဘူး။"