အခန်း (၁၂၀၇-၁၂၀၈)
Vol. 121 Ch. 1207-1208
အခန်း ၁၂၀၇ - လက်နက်ပြုပြင်ခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံမူလ
ဒွန်ဝူပွဲတော် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် လီယန်ချူသည် တိမ်တိုက်များကို စီးနင်းကာ ခွန်လွန်တောင်သို့ အမြန်သွားရောက်ခဲ့သည်။
ခွန်လွန်တောင်ရှိ ယုရှုတောင်နှင့် ယုကျူးတောင်တို့တွင် လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ပုန်းကွယ်နေပြီး ၎င်းတို့အထဲတွင် အဖိုးတန်သော ဆေးမြစ်ဆေးဖက်ဝင် အပင်များစွာ ရှိနေသောကြောင့် လီယန်ချူသည် ၎င်းတို့အပေါ် အလွန်ပင် စိတ်ဝင်စားနေသည်။
ထို့အပြင် နောက်ဆုံးအကြိမ်က ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားသော ယုချွမ်လောကကြီးမှ အမျိုးသမီး ဂိုဏ်းချုပ်ကိုလည်း သူက စိတ်ဝင်တစား စောင့်မျှော်နေသည်။
ခွန်လွန်တောင်တွင် သူမနှင့် ထပ်မံဆုံတွေ့နိုင်ရန် သူ အလွန်မျှော်လင့်နေသည်။
ယခင်အကြိမ်က ထိုအမျိုးသမီး ဂိုဏ်းချုပ်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရစဉ်တွင် ရုပ်ရည်မှာ အလွန်လှပသော်လည်း သူမအနားသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်သောအခါ သွေးနံ့များ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို သူ အနံ့ခံမိခဲ့သည်။
သာမန်လူများအနေဖြင့် မရိပ်မိနိုင်သော်လည်း လီယန်ချူကဲ့သို့သော ဝိညာဉ်အာရုံ အလွန်ထက်မြက်သည့် မြေပြင်နတ်ဘုရားတစ်ပါးအတွက်မူ အလွယ်တကူပင် သတိပြုမိသည်။
ထိုသွေးနံ့မှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ခန္ဓာကိုယ် အပြင်ဘက်မှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ သူမသည် လူအချို့ကို စားသောက်ထားပြီးဖြစ်ကြောင်းကို ဖော်ပြနေသည်။
ယုချွမ်လောကကြီး၏ ဂိုဏ်းချုပ်က လူသားများကို စားသုံးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူတို့သည် ခွန်လွန်တောင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများကိုပါ မျက်စိကျနေကြသည်။
ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က အသတ်ခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ လာရောက်ရန် ရဲဝံ့သေးသလားဆိုသည်မှာ မသိနိုင်ပေ။
လီယန်ချူသည် ယုကျူးတောင်သို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ကိုင်မင်ကို တွေ့ဆုံခဲ့သည်။
ကျားကိုယ်ထည်နှင့် ခေါင်းကိုးလုံးရှိသော ကိုင်မင် နတ်သားရဲက ရယ်မောလျက်ဖြင့် "ယုကျူးတောင်ရဲ့ ပိုင်ရှင် ရောက်လာပြီပဲ" ဟု ပြောသည်။
"ဘယ်လို ယုကျူးတောင် ပိုင်ရှင်လဲ" လီယန်ချူမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ယုကျူးတောင်ရဲ့ နံ့သာတိုင် (အမွှေးတိုင်) တွေက အတူတူ ပူဇော်ခံထားရတာလေ၊ ဒါက ယုကျူးတောင်ရဲ့ ပိုင်ရှင် မဟုတ်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ"
ဟု ကိုင်မင် နတ်သားရဲက ဆိုသည်။
"ဒီစကားကတော့ ကျွန်တော့်အတွက် မထိုက်တန်ပါဘူး"
လီယန်ချူက ခေါင်းခါလိုက်သည်။
"ခွန်လွန်ကို ဘာကိစ္စနဲ့ ရောက်လာတာလဲ" ဟု ကိုင်မင်က မေးသည်။
လီယန်ချူက သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြလိုက်သည်။
"အဲဒီမိန်းမက မင်းရဲ့ မျက်စိကျခြင်းကို ခံလိုက်ရတာတော့ တကယ့်ကို ကံဆိုးတာပဲ"
ဟု ကိုင်မင်က ရယ်မောသည်။
"အဲဒီအမျိုးသမီးအပြင်၊ ဟိုတစ်နေ့က မြင်ခဲ့ရတဲ့ လူနှစ်ယောက်လည်း ရှိသေးတယ်၊ တာအိုဆရာတစ်ယောက်နဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်၊ သူတို့ရဲ့ နောက်ခံကို မသိရသေးပေမဲ့ ကျွန်တော့်အပေါ် ရန်လိုတဲ့စိတ်က အလွန်ပြင်းထန်တယ်" ဟု လီယန်ချူက ဆိုသည်။
"သူတို့အကြောင်းကို မင်းအတွက် ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်ပေးမယ်၊ တောင်ပေါ်မှာ သူတို့ကို တွေ့ရင် မင်းကို ဘယ်လို ဆက်သွယ်ရမလဲ"
ဟု ကိုင်မင် နတ်သားရဲက မေးသည်။
လီယန်ချူ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းရတနာတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ဝိညာဉ်အာရုံ တစ်စတစ်စကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။
"ဒီကျောက်စိမ်းကို ချိုးလိုက်ရင် ကျွန်တော် သိလိုက်ရမှာပါ၊ အဲဒီအခါကျရင် ခွန်လွန်ကို ချက်ချင်း လာခဲ့မယ်"
ဟု လီယန်ချူက ပြောသည်။
"ဒီအရာက ကောင်းသားပဲ၊ နောက်တစ်ခုပေးပါဦး၊ လုဝူကို ပေးဖို့အတွက်ပါ" ဟု ကိုင်မင် နတ်သားရဲက ဆိုသည်။
လီယန်ချူက နောက်ထပ်တစ်ခု ထုတ်ယူပြီး ဝိညာဉ်အာရုံ ထည့်သွင်းကာ သူ့ထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။
"အဲဒီလူတွေကို ငါလည်း မနှစ်မြို့ဘူး၊ သူတို့သာ ခွန်လွန်ကို ထပ်ပြီး မျက်စိကျနေရင်၊ ဒီ ယုကျူးတောင် ပိုင်ရှင်ကို လာပြီး သူခိုးတွေကို သတ်ခိုင်းမယ် "
ဟု ကိုင်မင်က ရယ်မောသည်။
လီယန်ချူမှာ အသံတိတ် ရယ်မောလိုက်ရသည်။
မျှော်လင့်မထားဘဲနှင့် ယုကျူးတောင် ပိုင်ရှင်ဆိုသည့် ဂုဏ်ပုဒ်ကို ရရှိသွားခဲ့သည်။
နှစ်ဦးသား စကားပြောဆိုပြီးနောက် ကိုင်မင် နတ်သားရဲ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်သည်။
"ဒီတောင်ပေါ်က အဖိုးတန် ဆေးပင်တွေကို မင်းဘာသာ မင်းယူလိုက်တော့၊ ကံပါရင် မင်းပိုင်တာပဲ၊ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတောင်ကလည်း မင်းပိုင်တာပဲလေ"
ဟု ကိုင်မင် ပြောပြီးနောက် ရယ်မောကာ ထွက်ခွာသွားသည်။
အစပိုင်းတွင် သူသည် ဤလူငယ် တာအိုဆရာ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် အလွန်ပြင်းထန်ပြီး လူသတ်၊ ပစ္စည်းလု၊ အလောင်းဖျောက်ခြင်းများကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပြုလုပ်တတ်သောကြောင့် သူသည် လူကောင်း မဟုတ်ဟု ထင်မြင်ခဲ့သည်။
သို့သော် နောက်ပိုင်းတွင်မူ သူသည် ဤလူငယ်ကို ပို၍ သဘောကျလာပြီး၊ တစ်ကိုယ်တည်းဖြင့် ကမ္ဘာအသီးသီးမှ ကျွမ်းကျင်သူများကို ဖိနှိပ်နိုင်ခြင်း၊ ကောင်းကင်နှင့် မိစ္ဆာနယ်မြေမှ ကျွမ်းကျင်သူများကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခြင်းတို့မှာ သူနှင့် အလွန်ကိုက်ညီနေသည်။
ထို့အပြင် သတ်ဖြတ်မှုများကို ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ဆောင်တတ်ပြီး လက်စားချေရာတွင်လည်း ပျော်ရွှင်နေတတ်သည့်အတွက် သူ၏ အကြိုက်နှင့် အလွန်ကိုက်ညီနေသည်။
ကိုင်မင် ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် လီယန်ချူသည် ခွန်လွန်တောင်တွင် လျှောက်သွားနေသည်။
ဤတောင်တွင် ယခင်က ဖိနှိပ်မှုများစွာ ရှိပြီး ရွှံ့နွံကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော်လည်း၊ လီယန်ချူက ယုကျူးတောင်၏ နံ့သာရနံ့ များကို လက်ခံပြီးနောက်တွင်မူ အခြေအနေမှာ ပြောင်းပြန် ဖြစ်သွားသည်။
ယခုအခါ သူသည် တောင်ပေါ်တွင် မည်သည့် လျှို့ဝှက်စွမ်းအား ကိုမဆို အကန့်အသတ်မရှိ ပြုလုပ်နိုင်သည်။
ထို့အပြင် ဝိညာဉ်အာရုံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သောအခါတွင်လည်း အလွန်ပင် ရှင်းလင်းစွာ ရှာဖွေနိုင်ပါသည်။
သို့သော်လည်း အလွန်ရှင်းလင်းစွာ ရှာဖွေနိုင်ခြင်းမှာ အားနည်းချက် တစ်ခုရှိပြီး၊ မြက်ပင်တစ်ပင်ချင်းစီ၏ ပြောင်းလဲမှု၊ ဖြစ်ရပ်တိုင်းမှာ သူ၏ အသိစိတ်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအရာမှာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတွေ့အကြုံဖြစ်ပြီး၊ ကြာမြင့်လာပါက နတ်ဘုရားပင် ဖြစ်စေကာမူ ခံနိုင်ရည်မရှိပေ။
ထို့အပြင် အချို့သော အဖိုးတန် ပစ္စည်းများမှာ မြေကြီးအောက်တွင် နက်ရှိုင်းစွာ ပုန်းကွယ်နေသည် သို့မဟုတ် တောင်အတွင်းတွင် ရှိနေပြီး ရိုးရိုးရှာဖွေရုံဖြင့် မတွေ့နိုင်ပေ။
ဟိုတစ်နေ့က တွေ့ခဲ့ရသည့် သစ်ပင်နှင့် ပုဆိန်ကြီး ပုန်းကွယ်နေသော ချိုင့်ဝှမ်းကဲ့သို့ပင်၊ သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ထိုချိုင့်ဝှမ်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ ကံကြမ္မာကြောင့်သာ ဖြစ်ပြီး အလွန်ပင် ထူးဆန်းလှသည်။
သူ၏ ကံကြမ္မာမှာ အလွန်ကြီးမားခြင်း မရှိဘဲ၊ ကံကြမ္မာ၏ သားသမီးလည်း မဟုတ်ပေ၊ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် သူ၏ ကံကြမ္မာမှာ ခိုင်မာနေရုံသာ ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူက အမြဲတမ်း ထိုသို့ပင် ထင်မြင်နေခဲ့သည်။
သို့သော် တောင်ပေါ်တွင် ခဏမျှ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် လီယန်ချူသည် ထိုအတွေးကို သံသယဖြစ်လာသည်။
"ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် မကောင်းတာလား"
လီယန်ချူသည် သူ၏ ရှေ့မှ နတ်ရုပ်တူကြီးကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
ယုကျူးတောင်တွင် ခဏမျှ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုရုံဖြင့်၊ အချိန်မှာလည်း အမွှေးတိုင် တစ်ဝက်စာပင် မရှိသေးဘဲ၊
ထူးဆန်းစွာပင် ကျောက်တောင်ကြားတွင် သဘာဝအတိုင်း ပေါက်နေသော နတ်ဆေးမြစ် တစ်ပင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ဤနတ်ဆေးမြစ်တွင် အလွန်ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသည်။
နတ်ဆေးမြစ်များကို သိမ်းပိုက်ခြင်းနှင့် ပတ်သက်၍ လီယန်ချူမှာ အတွေ့အကြုံ အနည်းငယ်ရှိပြီး၊ ပုံမှန်အားဖြင့် ဤကဲ့သို့ နတ်ဆေးမြစ်များတွင် ကိုယ်ပိုင် အကာအကွယ် စွမ်းအားများ ရှိတတ်သည်။
လီယန်ချူသည် သူ၏ အရှိန်အဝါများကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
ထို့နောက် မြေကြီးထဲတွင် သွားလာနိုင်သည့် မြေစွမ်းအား ပညာကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
သူ၏ မြေစွမ်းအား ပညာမှာ အလွန် မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
မြေကြီးထဲတွင် ရှိနေသော်လည်း စိတ်တည်ငြိမ်နေပြီး အပြင်ဘက်ရှိ နတ်ဆေးမြစ်၏ ပြောင်းလဲမှုကို ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနေရသည်။
သူသည် မြေစွမ်းအား ပညာကို အလွန် မြင့်မားသော အဆင့်အထိ လေ့ကျင့်ထားသည်။
"ဝူယင်" (ပစ္စည်း ပုန်းကွယ်ခြင်း)။
မြေစွမ်းအား ပညာကို အသုံးပြုစဉ်တွင် အရှိန်အဝါများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ အလွန် ထက်မြက်သော ဝိညာဉ်အာရုံ ရှိသူ သို့မဟုတ် အထူး လက်နက်များ မရှိလျှင် မသိနိုင်ပေ။
မှန်သည့်အတိုင်းပင်၊ ထိုနတ်ဆေးမြစ်မှာ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။
လီယန်ချူ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်ပြီးနောက် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန် ခိုင်မာပြီး 'နတ်ဘုရား လက်နက် စွမ်းအား' များကိုပင် လက်ဖြင့် လုယူနိုင်သူ ဖြစ်သည်။
ဤနတ်ဆေးမြစ်မှာ သူ အနီးသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်ကိုပင် မသိလိုက်ဘဲ သူ လုယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ထို့နောက် လက်ဖဝါးထဲတွင် တောက်ပသော နတ်ဘုရား တံဆိပ်တုံး ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ထိုနတ်ဆေးမြစ်ကို တိုက်ရိုက် သိမ်းပိုက်လိုက်သည်။
"ခွန်လွန်မှာ ရက်အနည်းငယ်လောက် လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်၊ ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်ကို ဘယ်လောက်အထိ မြှင့်တင်နိုင်မလဲဆိုတာ မသိဘူး"
ဤကဲ့သို့သော နတ်ဆေးမြစ်များကို ရရှိခြင်းဖြင့် ကျင့်စဉ်ကို တိုးမြှင့်နိုင်ပြီး စွမ်းအားကို ပိုမို ကြွယ်ဝစေနိုင်သည်။
လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် နတ်လက်နက်များစွာ ရှိပြီး လိုအပ်သည်မှာ စွမ်းအားသာ ဖြစ်သည်။
ယခုတစ်ကြိမ် မိစ္ဆာနယ်မြေကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ ထိုလက်နက်များကို အပြည့်အဝ အသုံးပြုနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာလည်း ယခင်က နတ်ဆေးမြစ်နှစ်ပင်ကို ရရှိခဲ့သောကြောင့် ကျင့်စဉ် ပိုမို နက်ရှိုင်းလာခြင်း ဖြစ်သည်။
ခွန်လွန်၏ နံ့သာရနံ့ကို ခံယူခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည် မသိ၊ သူသည် ခွန်လွန် ယုကျူးတောင်တွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု အခွင့်အရေးများနှင့် ကြုံတွေ့နေရသည်။
နတ်ဆေးမြစ် နှစ်ပင်ကို ရရှိရုံသာမက ချီလင် နတ်သားရဲ တစ်ကောင်၏ စွမ်းအားကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။
ချီလင် စွမ်းအားမှာ ချီလင်သေဆုံးပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးစွမ်းအားမှ ပြောင်းလဲလာခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ရရှိပြီးနောက် အသက်ရှည်ခြင်းကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်သည်။
ချီလင်မှာ မူလကတည်းက ကံကောင်းခြင်းနှင့် သက်ရှည်ခြင်း၏ သင်္ကေတ ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် ခန္ဓာကိုယ်ကိုလည်း သန်မာစေနိုင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ် လေ့ကျင့်သည့် သူများအတွက် အလွန် အဖိုးတန်သော ဆေးဖြစ်သည်။
အခွင့်အရေးများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရရှိခြင်းကြောင့် လီယန်ချူ၏ ကံကြမ္မာမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်နေသည်။
ခွန်လွန်၏ ရွှေရောင် စွမ်းအားများကိုပင် သူ အများအပြား ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး၊ ၎င်းမှာ နတ်လက်နက်များ ပြုလုပ်ရန် အဖိုးတန် ပစ္စည်းပင် ဖြစ်သည်!
ထို့အပြင် နွေးထွေးသော ကျောက်စိမ်း တစ်တုံးလည်း ရရှိခဲ့ပြီး၊ ဤကျောက်စိမ်းမှာ အသက်ကယ်နိုင်စွမ်း ရှိပြီး အလွန် ရှားပါးလှသည်။
ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့၏ ဖန်တီးမှု ဖြစ်ပြီး ကံပါသူသာ တွေ့နိုင်ကာ အသက်သေဆုံးခြင်းကို တစ်ကြိမ် တားဆီးပေးနိုင်သည်။
ဟုန်ယဲ့ဘုရားကျောင်းမှ လူငယ်လေးတစ်ဦး၏ လက်ထဲတွင် ကန်ဝူတောင်မှ ကျောက်းစိမ်း တစ်တုံး ရှိသည်။
အစပိုင်းတွင် လီယန်ချူ၏ လက်ထဲတွင် အသက်သေဆုံးခြင်းမှ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး သေရာမှ ပြန်ရှင်လာခဲ့သည်။
လီယန်ချူ ဤကျောက်စိမ်း ကို တွေ့ရှိသောအခါ ၎င်း၏ စွမ်းအားကို မသိရှိသေးဘဲ လက်ကို ထိလိုက်သောအခါတွင် အလွန်နွေးထွေးနေသည်ဟုသာ ခံစားရသည်။
စိတ်နှလုံးကို ငြိမ်းချမ်းစေသည့် စွမ်းအားမျိုးရှိသည်။
သူသည် ၎င်းကို ကိုယ်တွင် ဆောင်ထားလိုက်သည်။
"အဖိုးတန် ပစ္စည်းတွေ အများကြီး တွေ့ပေမဲ့ အချို့ကိုတော့ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဘူး"
လီယန်ချူ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ယုံချင်းသာ ရှိရင်၊ သူမရဲ့ အသိပညာနဲ့ဆိုရင် အရာရာတိုင်းကို သိနိုင်မှာပါ"
သူသည် လက်ထဲရှိ အဖိုးတန် ပစ္စည်းများကို သိမ်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် ခွန်လွန်တွင် နောက်ထပ် ရွှေရောင် စွမ်းအားများစွာကို တူးဖော်ရရှိခဲ့သည်။
ဤ ရှေးဟောင်း လျှို့ဝှက်ချက်ရှိသည့် နေရာမှာ သူ့ကို ပစ္စည်းတွေ ပြည့်နှက်နေသလို ခံစားရစေသည်။
အစပိုင်းတွင် ဤနေရာတွင် ရတနာရှာရန် လာရောက်သော်လည်း လမ်းတိုင်းမှာ အန္တရာယ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
တောင်စောင်းသို့ မရောက်မီတွင် လူများစွာ သေဆုံးခဲ့ရသည်။
သူတို့နှင့် လီယန်ချူ၏ အခြေအနေမှာ လုံးဝ ကွာခြားပြီး၊ လီယန်ချူသည် ခွန်လွန်၏ နံ့သာရနံ့ကို ရရှိပြီးနောက်တွင် ပိုမိုဆိုးဝါးလာသည်။
"တူးမကုန်ဘူး... လုံးဝ တူးမကုန်ဘူး" လီယန်ချူ အံ့အားသင့်ပြီး ပျော်ရွှင်နေသည်။
သူသည် ရွှေရောင် စွမ်းအားများကို ဆက်တိုက် တူးဖော်ရရှိနေပြီး ခွန်လွန်မှာ ဤမျှ ရတနာတွေ ပြည့်နှက်နေလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။
လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် ကံကြမ္မာမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရောက်လာသည်။
ထို့အပြင် လီယန်ချူသည် ဂူဘတစ်ခုကိုလည်း ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။
ထိုဂူပေါ်တွင် ငှက်ပုံသဏ္ဍာန် စာလုံးများ ရေးသားထားသော်လည်း လီယန်ချူမှာ မဖတ်တတ်ပေ။
ဤဂူမှာ ပျက်စီးနေပြီး လူနေထိုင်မှု မရှိတော့သလို ဂူအတွင်းရှိ အကာအကွယ် စွမ်းအားများမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူ၏ ထက်မြက်သော ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့်သာ လမ်းမှားပြီး ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သောအခါ သူသည် အာရုံခံစားမှု တစ်ခုကို ရရှိလိုက်ပြီး မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။
"ဒီလောက်တောင် ကံကောင်းတာလား"
လီယန်ချူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ဂူထဲတွင် မှန်စ နှစ်ခု ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"ဒါက ချင်းလွမ် ပြောခဲ့တဲ့ နေရာမဟုတ်လား၊ ဘာလို့ ဒီမှန်စတွေက ဒီမှာ ရှိနေသေးတာလဲ"
လီယန်ချူ အံ့အားသင့်သွားသည်။
ချင်းလွမ်မှာ ခွန်လွန်တောင်တွင် မှန်စနှစ်ခု သိမ်းဆည်းထားသည့် နေရာကို သူမ သိကြောင်း ပြောဖူးသည်။
လီယန်ချူက သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်ခဲ့ဘဲ လိုအပ်သည့် နည်းလမ်းဖြင့် ရှာဖွေနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။
နောက်ပိုင်းတွင် အောက်ရှူး၊ နတ်ဘုရားများနှင့် ယုချွမ်လောကမှ ကျွမ်းကျင်သူများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့်အတူ ဤကိစ္စကို မေ့လျော့သွားခဲ့သည်။
မျှော်လင့်မထားဘဲနှင့် ဤနေရာတွင် တွေ့ရှိရသည်။
"ကံကြမ္မာပဲ၊ တကယ့်ကို အလကား မဟုတ်ဘူး"
လီယန်ချူ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
သူသည် မှန်စနှစ်ခုကို ယူလိုက်ပြီး ထိမိလိုက်သည်နှင့် မျက်စိရှေ့တွင် အလင်းရောင်များ ဝေဝါးသွားသည်။
မူလက ပျက်စီးနေသော ဂူမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူသည် နတ်ပြည်တစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။
ငှက်သံများ၊ ပန်းရနံ့များ၊ နတ်ရောင်ခြည်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ထိုနေရာတွင် ရေကန်တစ်ခုရှိပြီး ရေကန်ထဲတွင် အနီရောင် ငါးကြင်းများ ရှိသည်။
ဂူတစ်ခုလုံးမှာ သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေပြီး ကောင်းကင်ဘုံကဲ့သို့ ခမ်းနားလှသည်။
"ခွန်လွန်မှန်စရဲ့ အချိန်ကို နောက်ကြောင်းပြန်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားပဲ" လီယန်ချူ မျက်ခုံး ပင့်တက်သွားသည်။
သူသည် တိတ်ဆိတ်စွာပင် စောင့်ကြည့်နေသည်။
ဤပျက်စီးနေသော ဂူသည် ယခင်က ဤမျှ ခမ်းနားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။
ဂူအတွင်းတွင် တာအိုဆရာတစ်ဦး ရှိပြီး၊ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထောင်မတ်နေကာ ရုပ်ရည်မှာလည်း ထူးခြားပြီး မျက်လုံးမှာလည်း လင်းလက်နေသည်။
သူ၏ ရှေ့တွင်မူ အဝတ်အစား ပေရေနေပြီး ဆံပင်များ ရှုပ်ထွေးနေသော တာအိုဆရာ တစ်ဦး ရှိသည်။
"ဒါက ဟိုပေရေနေတဲ့ တာအိုဆရာပဲ"
လီယန်ချူ တွေးလိုက်သည်။
ပေရေနေသော တာအိုဆရာက
"ဖန်ရှင်း အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော် ခွန်လွန်မှာ ဆက်မနေချင်တော့ဘူး၊ နတ်ဘုရားလောကကို သွားပြီး အသက်မွေးဝမ်းကြောင်း လုပ်တော့မယ်" ဟု တောင်းပန်သည်။
ဖန်ရှင်းဟုခေါ်သော ထိုရုပ်ရည်ချောမောသည့် တာအိုဆရာက
"ရပါတယ်၊ နတ်ဘုရားလောကကို သွားတာက ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ ရည်မှန်းချက်ပဲ၊ မင်းဘာသာ သွားတော့" ဟု ဆိုသည်။
ပေရေနေသော တာအိုဆရာက ကျေးဇူးတင်စကား ပြောလိုက်သည်။
ဖန်ရှင်း တာအိုဆရာက သူ၏ မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ
"မင်းအတွက် အသက်သေဆုံးမယ့် အန္တရာယ်တစ်ခုကို ငါ မြင်လိုက်တယ်၊ အဲဒါကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ရင် နတ်ဘုရားလောကမှာ အောင်မြင်လိမ့်မယ်၊ မကျော်ဖြတ်နိုင်ရင်တော့ သေဆုံးရလိမ့်မယ်"
ဟု သတိပေးသည်။
ပေရေနေသော တာအိုဆရာ အံ့အားသင့်သွားပြီး
"ဒီအန္တရာယ်ကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းရမလဲ" ဟု မေးသည်။
ဖန်ရှင်းဟုခေါ်သော တာအိုဆရာက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး
"အသက်သေဆုံးမယ့် အန္တရာယ်ဆိုတာ ကြိုတင် ဖြေရှင်းလို့ မရဘူး၊ သတိထားဖို့သာ လိုတယ်" ဟု ဆိုသည်။
ပေရေနေသော တာအိုဆရာ စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကျေးဇူးတင်စကား ပြောပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။
ဖန်ရှင်း တာအိုဆရာမှာ လွတ်လပ်နေသော ဂူကို ကြည့်နေသည်။
သူ့လက်ထဲတွင် စာအုပ်တစ်အုပ် ရှိပြီး အလွန်ပင် ထူးခြားသည်။
ပေရေနေသော တာအိုဆရာ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဖန်ရှင်း တာအိုဆရာသည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဂူထဲတွင် ရွှေရောင် နှစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။
၎င်းမှာ ကတ်ကြေးတစ်စုံ ဖြစ်လာသည်။
သူသည် ထို ကတ်ကြေးကို ယူကာ ထွက်ခွာသွားပြီး မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်သွားသည်ကို မသိရတော့ပေ။
ဤမြင်ကွင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
"ပေရေနေတဲ့ တာအိုဆရာက ဂူပိုင်ရှင်ရဲ့ ညီလေးပဲ၊ ဖန်ရှင်း တာအိုဆရာကလည်း တစ်ချိန်က ဒီကတ်ကြေးရဲ့ ပိုင်ရှင်ပဲ"
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများတွင် စဉ်းစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ထို ပေရေနေသော တာအိုဆရာမှာ အိုးထဲရှိ တစ်ခုသော ဝိညာဉ်အာရုံမျှသာ ဖြစ်ပြီး၊ ကောင်းကင်လူသားအိုကြီးကိုပင် အလွယ်တကူ တိုက်ခိုက်နိုင်ခဲ့သည်။
ထိုကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးမှာ အနည်းဆုံး နတ်ဘုရားအဆင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် သူသည် ဂူပိုင်ရှင်၏ ညီလေး ဖြစ်နေသည်။
"ဒီဂူပိုင်ရှင်က နောက်ဆုံးမှာ နတ်ဘုရားလောကကို သွားမသွား မသိဘူး၊ နတ်ဘုရားလောကကို သွားဖို့ မလိုလားတဲ့ပုံပဲ"
လီယန်ချူသည် မှန်စနှစ်ခုကို သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ကျိုးပဲ့နေသော ခွန်လွန်မှန်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
မည်သည့်စွမ်းအားကိုမှ အသုံးပြုရန် မလိုဘဲ မှန်စနှစ်ခုမှာ အလိုအလျောက် ပေါင်းစပ်သွားသည်။
ခဏအတွင်းမှာပင် မှန်မှာ အပြည့်အစုံ ဖြစ်လာသည်။
ဤပြောင်းလဲမှုက လီယန်ချူကို အံ့အားသင့်စေသည်။
"ခွန်လွန်တောင်ကို တစ်ခေါက်ရောက်ရုံနဲ့ နတ်ဆေးမြစ်၊ ရွှေရောင် စွမ်းအားတွေကိုတင်မကဘဲ ခွန်လွန်မှန်စတွေကိုပါ အစုံရသွားတာပဲ "
လီယန်ချူမှာ ဤကိစ္စမှာ ဤမျှ လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။
မှန်မှာ အပြီးအပိုင် ပေါင်းစပ်သွားပြီး အပြည့်အစုံ ဖြစ်လာသည်။
၎င်းအပေါ်တွင် မှိုင်းညို့နေသော မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။
လီယန်ချူသည် မှန်မှာ အလိုအလျောက် ပြုပြင်နေသည်ကို ခံစားမိပြီး အချိန်အနည်းငယ် ကြာနိုင်သောကြောင့် ၎င်းကို အချိန်အထိ သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။
ဤမှန်စအပြင် လီယန်ချူသည် ဤဂူထဲတွင် စာအုပ်ဟောင်း တစ်အုပ်ကိုလည်း ရှာတွေ့ခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ဖန်ရှင်း တာအိုဆရာ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသည့် စာအုပ်ပင် ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူက ထိုစာအုပ်ကို ထုတ်ကြည့်လိုက်ရာ
"လက်နက်ပြုပြင်ခြင်းဆိုင်ရာ အခြေခံမူလ" ဟု ရေးသားထားသည်။
အလွန် ရိုးရှင်းသော အမည်ဖြစ်ပြီး အခြေခံကျပုံရသည်။ လီယန်ချူ ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ၊
၎င်းတွင် လက်နက် ပြုပြင်ခြင်း နည်းလမ်းများ ပါဝင်ပြီး အလွန် အသေးစိတ်ကျသည်။
ထို့အပြင် အဖိုးတန် ပစ္စည်းများ၏ ဖော်ပြချက်များလည်း ပါဝင်သည်။
"ကျင့်စဉ် တွေ မဟုတ်ဘဲနဲ့ စွယ်စုံကျမ်းလား"
လီယန်ချူ အံ့အားသင့်သွားသည်။
၎င်းတွင် စာလုံးများတင်မကဘဲ ရုပ်ပုံများပါ ပါဝင်ပြီး အလွန်အသေးစိတ်ကျသည်။
ထို့အပြင် အလွန်ပင် သက်ဝင်နေသည်။
လီယန်ချူသည် ဤပြုပြင်ခြင်း နည်းလမ်းမှာ အလွန် ထူးခြားပြီး ရိုးရှင်းသော်လည်း တာအိုလမ်းစဉ်နှင့် တိုက်ရိုက် သက်ဆိုင်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။
ထို့အပြင် အမှတ်တံဆိပ် နည်းလမ်းများလည်း ပါဝင်သည်။
လီယန်ချူသည် ခွန်လွန်မှန်နှင့် ပတ်သက်သည့် မှတ်တမ်းများကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
"ခွန်လွန်မှန်၊ အချိန်နှင့် နေရာကို ဖြတ်ကျော်နိုင်သည့် စွမ်းအားရှိပြီး ရှေးခေတ်တွင် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ကာ နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ခိုးယူသွားသည်ဟု ဆိုသည်။"
"နောင်တွင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ခွန်လွန်မှန်ကို ပြန်လည် ပြုပြင်ခဲ့ပြီး အချိန်နှင့် နေရာ စည်းမျဉ်းများ ပါဝင်ကာ အချိန်ကို နောက်ကြောင်းပြန်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။"
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။
"ဒီတော့ ဒီအတုလုပ်ထားတဲ့ ခွန်လွန်မှန်ကလည်း နာမည်ကြီးတာပေါ့၊ ဒီဖန်ရှင်းက ဘယ်သူလဲ၊ အရာရာတိုင်းကို သိနေတာပဲ "
လီယန်ချူမှာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူသည် ၎င်းကို တစ်ခေါက် ဖတ်ကြည့်လိုက်ပြီး အရာအားလုံးကို မှတ်မိသွားသည်။
သူသည် မိမိရှာတွေ့ထားသော ကျောက်စိမ်း နှင့် ပတ်သက်သည့် အကြောင်းအရာကိုလည်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။
" ရှေးခေတ် ကျောက်စိမ်း၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတို့၏ ဖန်တီးမှု ဖြစ်ပြီး အသက်သေဆုံးခြင်းကို တားဆီးပေးနိုင်သည်။"
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားသည်။
သူသည် မိမိရှာတွေ့ထားသော နွေးထွေးေသာ ကျောက်စိမ်း ကို ထုတ်ကြည့်လိုက်သည်။
"သေဆုံးခြင်းကို တားဆီးပေးနိုင်တယ် အလွန် အဖိုးတန်တဲ့ ရတနာပဲ "
ဒီစာအုပ်ကို ဖတ်လိုက်ရတော့ လီယန်ချူ၏ သံသယများ ပြေပျောက်သွားသည်။
ဖန်ရှင်း တာအိုဆရာမှာ အရာရာကို သိမြင်သူ ဖြစ်ပြီး ဤစာအုပ်တွင်လည်း ပစ္စည်းမျိုးစုံနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များ ပါဝင်သည်။
"ခွန်လွန် နတ်ပင်၊ ရှေးလူများက မသေဆေးဟု ခေါ်ကြပြီး အမှန်တကယ်တော့ မီးဖြင့် ပူဇော်ပြီး စားသုံးပါက အသက်တစ်သောင်းအထိ ရှည်နိုင်ပြီး မသေမျိုး မဟုတ်ပေ။"
"ဗိုင်ယွင် တာအိုဆရာက ဤတောင်ကို ရွှေ့ပြောင်းနိုင်လျှင် အသက်ရှည်နိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။"
စာအုပ်ထဲတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း လီယန်ချူမှာ နားလည်သွားသည်။
"အသက်တစ်သောင်း ရှည်တယ်ဆိုတာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတာပဲ၊ မသေဆေးလို့ ခေါ်တာက မဆန်းပါဘူး။"
လီယန်ချူ တွေးလိုက်မိပြီးနောက် ရုတ်တရက် စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခုကို သတိရသွားသည်။
ဝေမြို့တွင် မသေဆေးများ ရှိသည်ဟု မကြာခဏ ကြားနေရသော်လည်း အမှန်တကယ် ဘာဖြစ်သည်ကို မသိရပေ။
"နတ်ပင်က မသေဆေး မဟုတ်ရင်၊ ဒီတောင်ကို ဘယ်လို ရွှေ့ရမလဲ "
"ဒီနည်းလမ်းကလည်း အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဗိုင်ယွင် တာအိုဆရာရဲ့ ခန့်မှန်းချက်ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်။"
ဤစာအုပ်မှာ မှတ်စုစာအုပ်ကဲ့သို့ ဖြစ်ပြီး ဖန်ရှင်း တာအိုဆရာ၏ အပြောအဆိုများနှင့် ဆင်တူနေသည်။
"ခွန်လွန် နတ်ပင်ကို ဖုန်လိုင်မှာ ထားလိုက်တော့မယ်၊ အလျင်စလို မလိုသေးပါဘူး။"
နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ အသက်ရှည်ရန် မလိုဘဲ လီယန်ချူမှာ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်သာ ရှိသေးသည်။
သို့သော် သူသည် ထိုတောင် ရွှေ့ပြောင်းသည့် နည်းလမ်းကို စိတ်ဝင်စားနေသည်။
" ကမ္ဘာငယ် နဲ့ ဆက်စပ်မှု ရှိမရှိ၊ ဘာကွာခြားလဲ "
လီယန်ချူ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ စာအုပ်ထဲတွင် မပါဝင်ပေ။
ထို့အပြင် ထိုအထဲတွင် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခု ပါဝင်ပြီး အရာရာတိုင်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်ဟု ဆိုသည်။
ဤစာအုပ်ထဲတွင် ရုပ်ပုံများ၊ လက်နက် ပြုပြင်ခြင်း နည်းလမ်းများ ပါဝင်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ပါဝင်သည်မှာ အဖိုးတန် ပစ္စည်းများကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနှင့် နတ်လက်နက်များကို မောင်းနှင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ပေရေနေတဲ့ တာအိုဆရာက လက်နက် ပြုပြင်ခြင်းမှာ အလွန် ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်ပြီး တစ်ဂိုဏ်းတည်း ဖြစ်နိုင်မလား "
လီယန်ချူ တွေးလိုက်သည်။
ဒေါင်ကျုံးဟူသော သူက ပေရေနေသော တာအိုဆရာ၏ တပည့်ဖြစ်ပြီး လက်နက်များကို အလွန် လျင်မြန်စွာ အသုံးပြုနိုင်သည်။
ထိုအနက်ရောင် အိုးမှာ အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် အချိန်တိုအတွင်း အသုံးပြုနိုင်ခဲ့သည်။
၎င်းမှာ ဤနည်းလမ်းနှင့် ဆက်စပ်မှု ရှိမရှိ မသိရပေ။
ဤနည်းလမ်းမှာ အလွန် နက်နဲလှသည်။
လီယန်ချူမှာ ၎င်းကို နားမလည်နိုင်သော်လည်း စာအုပ်ကို ဖတ်ပြီးနောက်တွင် စိတ်ထဲတွင် စီးဆင်းလာပြီး နားလည်သွားခဲ့သည်။
ထို့အပြင် လီယန်ချူသည် ထိုစာလုံးများကိုလည်း သင်ယူသွားခဲ့သည်။
"ဒီလက်နက် ပြုပြင်ခြင်း စာအုပ်က ဖန်ရှင်း တာအိုဆရာ ရေးသားထားတာ၊ တကယ့်ကို ထူးခြားတာပဲ "
လီယန်ချူသည် ဖန်ရှင်း တာအိုဆရာ ဘယ်ရောက်သွားသည်ကို မသိရပေ။
သို့သော် ကတ်ကြေးမှာ နောက်ဆုံးတွင် ပီယွမ် နတ်သမီး၏ လက်ထဲတွင် ရှိခဲ့သည်။
ဖန်ရှင်း တာအိုဆရာမှာ အသက်ရှင်နေသေးသလား မသိရပေ။
လီယန်ချူသည် ဤပျက်စီးနေသော ဂူမှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။
ယနေ့ ရရှိမှုမှာ ကြီးမားလှပြီး သူသည် ဒီနေရာတွင် မနေတော့ဘဲ ဝေမြို့သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။
ချင်းယွန်း ကျောင်းတွင် ကောင်းစွာ လေ့လာရမည်။
ထို့အပြင် သူသည် နတ်ဆေးမြစ် တစ်ပင်ကိုလည်း ထပ်မံ အသုံးပြုလိုက်ရာ စွမ်းအားမှာ ပိုမို ကြွယ်ဝလာသည်။
လီယန်ချူသည် အသိစိတ်ထဲမှ ဟုမ်ယွမ်တူကို ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
ဤအစွမ်းထက်သော နတ်လက်နက်မှာ မာကူတောင်မှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် မာကူတောင် ပျက်စီးသွားသည်အထိ ဤတူကို အသုံးပြု၍ မရခဲ့ပေ။
အလွန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
အခန်း ၁၂၀၈ - ပို့ဆောင်ရေး ယဇ်ပလ္လင်
လီယန်ချူသည် တိုက်ပွဲများစွာကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးနောက်တွင် ဟွမ်ယွမ်တူ ကို သူ၏ အသိစိတ် အတွင်းတွင်သာ သိမ်းဆည်းထားခဲ့ရပြီး လုံးဝ အသုံးမပြုနိုင်ခဲ့ပေ။
ခွန်လွန်တောင်မှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင် သူသည် ဟွမ်ယွမ်တူနှင့် အဆက်အသွယ် ပြန်လည်တည်ဆောက်ရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင်တော့ ဤတူကြီးသည် အနည်းငယ် တုန်ခါလာပြီး ယခင်ကကဲ့သို့ ခက်ထန်အေးစက်နေခြင်း မရှိတော့ပေ။
"အသုံးဝင်တယ်"
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။
အစပျိုးခြင်းမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း လီယန်ချူသည် ၎င်းအပေါ်တွင် ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက်များ ထားရှိသည်။
လက်ရှိတွင် ဟွမ်ယွမ်တူနှင့် အဆက်အသွယ် မရသေးခြင်းအပြင်၊ ရှေးခေတ် လူသားဧကရာဇ် ချန်ရစ်ခဲ့သော အဖိုးတန်ရတနာတစ်စုံဖြစ်သည့် လေးတစ်လက်နှင့် မြားတစ်စင်း ရှိသေးသည်။
လီယန်ချူ စမ်းသပ်ကြည့်ခဲ့ရာ ၎င်းလက်နက်များကို မည်သို့မျှ မထိန်းချုပ်နိုင်ကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အသုံးပြုသည့် နည်းလမ်းနှင့် မသက်ဆိုင်ဘဲ၊ ၎င်းကို အသုံးပြုနိုင်ရန်အတွက် အထူးလျှို့ဝှက်ချက် လိုအပ်ခြင်း သို့မဟုတ် သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုခု ပြည့်မီမှသာ သုံးနိုင်မည်ဟု ယူဆရသည်။
ခွန်လွန်တောင်မှ ပြန်ရောက်ပြီးနောက်တွင် သူသည် လက်နက်ပြုပြင်ခြင်း ပညာရပ်၌ ပိုမိုကျွမ်းကျင်လာခဲ့သည်။
သူသည် လက်ကိုဆန့်ထုတ်၍ လေဟာနယ်မှ အလွန်ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာစွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် ရှည်လျားသော ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
၎င်းမှာ တျန်ရှဲ့ ဓားပင်ဖြစ်သည်။
ဓားအတွင်းတွင် တျန်ရှဲ့ဓားသခင်၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ ပုန်းအောင်းနေပြီး အလွန်ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ပါဝင်နေသည်။
ဝုန်း
လီယန်ချူသည် စစ်မှန်သောမီးကို အသုံးပြု၍ ပြုပြင်လိုက်သည်။ ရွှမ်ဟွမ် စွမ်းအားကို သုံးသည်ထက် ပိုမိုနှေးကွေးသော်လည်း ယခင်ကထက်မူ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။
အထူးသဖြင့် လီယန်ချူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ယခုအခါတွင် ပိုမိုမြင့်မားလာပြီ ဖြစ်သည်။
နေ့လယ်မှစ၍ ညအချိန်အထိ ပြုပြင်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် တျန်ရှဲ့ဓားသည် ပျော့ပျောင်းလာပြီး ဓားတစ်ချောင်းလုံးမှာ အနီရောင်တောက်လာသည်။ ထိုအခါတွင် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စများမှာ အလွန်လွယ်ကူသွားတော့သည်။
အစပိုင်း ပြင်ဆင်မှုများမှာ လုံလောက်ခဲ့ပြီး၊
ယခုအခါ တျန်ရှဲ့ဓား ပျော့ပျောင်းသွားပြီးနောက်တွင် အဟန့်အတားများကို ကျော်လွန်သွားကာ အလွယ်တကူပင် အောင်မြင်သွားတော့သည်။
ဤဓားကို လီယန်ချူက အပြီးသတ် ပြုပြင်ပြီးနောက် ဓားအတွင်းရှိ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အနှစ်သာရများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။
ထို့နောက် လီယန်ချူသည် ကျန့်ကျောင်းဓား ကို ထုတ်ယူပြီး ထပ်မံ၍ ပြုပြင်လိုက်ရာ ကျန့်ကျောင်းဓား၏ အရှိန်အဝါမှာ ပိုမိုထူထပ်လာပြီး ဓားကိုယ်ထည်မှာလည်း ပိုမိုတောက်ပလာသည်။
ဤဓားကို အိမ်မှထုတ်လိုက်သည်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအရှိန်အဝါ တစ်မျိုး ပေါ်ထွက်လာပြီး အလွန်ပင် ရက်စက်ပြင်းထန်လှသည်။
"နောက်ဆိုရင် ဒီဓားနဲ့ပဲ ငါ့ဆီ လာရောက်သမျှ ရန်သူတွေကို သုတ်သင်တော့မယ်။"
လီယန်ချူသည် လက်ထဲရှိ ဓားရှည်ကို လှည့်ပတ်လိုက်ရာ အလွန်ပင် ရဲရင့်တက်ကြွသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
............
ပြုပြင်ခြင်း အောင်မြင်ပြီးနောက်တွင် သန်းခေါင်ယံ အချိန်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး လမင်းမှာလည်း တောက်ပနေသည်။
လီယန်ချူသည် တံခါးကို တွန်းဖွင့်၍ ခြံဝင်းထဲသို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
ညဉ့်၏ အေးမြမှုမှာ ရေပြင်ကဲ့သို့ စီးဆင်းနေပြီး လမင်းရောင်မှာ တိတ်ဆိတ်စွာ ကျရောက်နေသည်။
"နတ်ဘုရားလောက မှာ လမင်း ရှိမရှိ ငါမသိဘူး။"
လီယန်ချူ၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ထိုအတွေး ပေါ်လာသည်။
သူသည် အသက်ကို ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ခြံဝင်းထဲတွင် လက်ဝှေ့တစ်စုံကို လေ့ကျင့်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ဝှေ့အရှိန်အဝါမှာ လွတ်လပ်ပေါ့ပါးနေပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း ထက်မြက်နေသည်။
နေမင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်တွင် ပထမဆုံး နေရောင်ခြည်များ ဖြာကျလာသည်အထိ သူသည် လက်ဝှေ့ကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်ပြီးနောက်မှသာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။
လက်ဝှေ့ လေ့ကျင့်ပြီးနောက်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လန်းဆန်းသွားပြီး သွေးလည်ပတ်မှုမှာလည်း အလွန်ပင် ကောင်းမွန်နေသည်။
သူသည် အိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်၍ အိပ်စက်လိုက်ရာ နေ့လယ်အထိ ဖြစ်သွားတော့သည်။
အိပ်ရာမှ နိုးလာပြီးနောက် လီယန်ချူသည် အစားအသောက် စားရန် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
ဝေမြို့ ရှိ ဝူထုန်လမ်းကြားမှ သိုးသားဟော့ပေါ့မှာ အလွန်ကျော်ကြားပြီး၊ အဘိုးကြီး ရှဲ့၏ လက်ရာမှာလည်း ကောင်းမွန်လှသည်။
ဤခေတ်တွင် နည်းပညာနှင့် လုပ်ကြံမှုများ မရှိသေးသောကြောင့် ပစ္စည်းများမှာ စစ်မှန်လှသည်။
လီယန်ချူသည် စားပွဲတစ်ခုတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ရာ မကြာမီမှာပင် အသားဟော့ပေါ့ပွဲများ ရောက်လာသည်။
ဟော့ပေါ့ဆိုင်ထဲတွင် လူစည်ကားလှပြီး မြေပြင်လောကမှ သူရဲကောင်းများလည်း ဤနေရာကို လာရောက်ရန် နှစ်သက်ကြသည်။
လူစည်ကားသော လမ်းကြားထဲမှ ဆိုင်လေးများမှာ အရသာကောင်းမွန်လေ့ရှိပြီး ပုံမှန်လာရောက်စားသောက်သူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
ဝအောင်စားပြီးနောက် လီယန်ချူ ငွေပေးချေ၍ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
သူ အပြင်မထွက်မီတွင် သိုင်းလောကမှ ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်ဦးအသွင်သို့ ပြောင်းလဲထားခဲ့ပြီး အလယ်အလတ်အရွယ်၊ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပုံစံဖြင့်သာ ရှိနေသည်။
ယခင်အကြိမ်တွင် ချောမောသော လူငယ်ပုံစံဖြင့် ထွက်လာခဲ့ရာ အဝတ်အစား ခပ်ပါးပါးဖြင့် မိန်းမလှလေးများ၏ အနှောင့်အယှက် ပေးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။
စားသောက်ပြီးနောက် သူသည် ချင်းယွန်းကျောင်း သို့ ပြန်လာပြီး နေ့စဉ် လေ့ကျင့်မှုကို စတင်သည်။
ထိုသို့ဖြင့် အချိန်မှာ တစ်လဝက်ခန့် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။
လီယန်ချူသည် ထို နတ်ဆေးမြစ်များအားလုံးကို အပြီးသတ် သန့်စင်လိုက်ရာ ကျင့်စဉ်မှာ ပိုမို ခိုင်မာလာခဲ့သည်။
လူစည်ကားသော ဝေမြို့တွင် နေထိုင်သော်လည်း သူသည် ကမ္ဘာလောကမှ ရှောင်ဖယ်ခြင်း မပြုဘဲ လူသားတို့၏ ဘဝကို ခံစားနေသည်။
ပြောရလျှင် ထူးဆန်းသည်ဟု ဆိုရမည်။ စိတ်နှလုံး ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာခြင်းကြောင့်လား သို့မဟုတ် ထိုလက်နက်ပြုပြင်ခြင်း စွယ်စုံကျမ်းမှာ အမှန်တကယ် ထက်မြက်လွန်း၍လား မသိရပေ။
လီယန်ချူသည် ၎င်းထဲမှ အရာများစွာကို နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။
ယခင်က ရွှမ်ဟွမ် စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ ပြုပြင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုအခါ လက်နက်ပြုပြင်ခြင်း ပညာရပ်အပေါ် ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ နားလည်လာသောကြောင့် စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"အကယ်၍ နတ်လက်နက်တွေကို ပြုပြင်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်း တစ်ခုခု ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို အားဖြည့်ပေးနိုင်ရင်၊ အချိန်ကုန်သက်သာပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်လာမှာ မဟုတ်ဘူးလား။"
သို့သော် ဤအတွေးမှာ ပြောရလွယ်သော်လည်း လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရန်မှာ အလွန် ခက်ခဲလှသည်။
အနည်းဆုံးတော့ စစ်မှန်သောမီးဖြင့် ပြုပြင်ခြင်းမှာ ဤအရာကို မလုပ်ဆောင်နိုင်ဘဲ အသိစိတ်ထဲရှိ စွမ်းအားကိုသာ အားကိုးရမည်ဖြစ်သည်။
ညတစ်ညတွင် လီယန်ချူသည် လေမီးဖိာပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ရွှမ်ဟွမ် စွမ်းအားကို ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
ဤ စွမ်းအားမှာ အလွန် ခက်ထန် မာနကြီး လှပြီး သူ လုံးဝ ထိန်းချုပ်နိုင်သေးသည့် စွမ်းအားမျိုး မဟုတ်သေးပေ။
တစ်ခါတစ်ရံတွင် အလုပ်လုပ်ပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် မလုပ်ပေ။ သူ့အား ဒွမ်ယီ ၏ ခြောက်ခုမြောက် အစွမ်းထက် လက်ချောင်းနည်းစနစ် ကို သတိရစေသည်။
ယနေ့ညတွင် သူသည် ထို ရွှမ်ဟွမ် စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဟု ကြိုတင် ခံစားမိနေသည်။
အသိစိတ်ကို စုစည်းပြီး ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ အာရုံစိုက်ကာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားရှိလိုက်သည်။
လီယန်ချူသည် လျင်မြန်စွာပင် ထူးဆန်းသော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
သူသည် အမျိုးမျိုးသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြု၍ စွမ်းအားကို ဆက်သွယ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ရာ၊
နောက်ဆုံးတွင် စွမ်းအားမှာ သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုအောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
"အောင်မြင်ပြီ "
လီယန်ချူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။
သူသည် ရှစ်ခွင်မှန် ကို ထုတ်ယူ၍ ပြုပြင်လိုက်ရာ မကြာမီတွင် အလင်းရောင်တန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ဒီအရာနဲ့ ကောင်းကင်မျက်လုံး ကို အားဖြည့်လို့ရမလားဆိုတာ ကြည့်ရအောင်။"
လီယန်ချူသည် လျှို့ဝှက်စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို မပြုပြင်တော့ဘဲ ကောင်းကင်မျက်လုံး လေ့ကျင့်ခန်းကို စတင်လိုက်သည်။
ကောင်းကင်မျက်လုံးမှာ အလွန် မြင့်မားသော မှော်ပညာ တစ်ခုဖြစ်ပြီး တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။
နတ်လက်နက်များမှာ ကောင်းမွန်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်တော့ အပြင်ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူသည် ရှစ်ခွင်မှန်ကို ပြုပြင်ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ထိုအလင်းတန်းကို ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သွင်းလိုက်သည်။
ဤအရာအားလုံးကို သူသည် အလွန် ဂရုတစိုက် လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် မပေါ့ဆရဲပေ။
ကောင်းကင်မျက်လုံး၏ စွမ်းအားမှာ အမြင်အာရုံ စွမ်းအား ထက် ပိုမိုပြင်းထန်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း လုံးဝ စုစည်းနေပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် ကောင်းကင်မျက်လုံး လေ့ကျင့်ခန်းမှာ အလွန် ထူးခြားပြီး သူ၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လီယန်ချူ လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။
မကြာမီတွင် ထိုအလင်းတန်းမှာ ပိုမိုကြီးမားလာပြီး ကောင်းကင်မျက်လုံးမှ စုပ်ယူလိုက်သည်။
"တကယ် ဖြစ်နိုင်တာပဲ "
လီယန်ချူ မိမိကိုယ်ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ထိုအလင်းတန်းကို အပြီးသတ် ပြုပြင်လိုက်သောအခါ မျက်ခုံးကြားရှိ ကောင်းကင်မျက်လုံးမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဤကြီးမားသော စွမ်းအားကို စုပ်ယူနေသည်ဟု ခံစားရသည်။
လီယန်ချူ စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ ရွှမ်ဟွမ် စွမ်းအားကို ဆက်လက် အသုံးပြုနိုင်သေးကြောင်း သိလိုက်ရပြီး အဆက်အသွယ် လုံးဝ မပြတ်တောက်သွားပေ။
သူသည် ထူးဆန်းသော အသိတရားသို့ ရောက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ဤစွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်ရန်မှာ မည်သည့်အချိန်တွင် ဖြစ်မည်ကို မသိရှိနိုင်သေးပေ။
"ဒီအခွင့်အရေးကို လုံးဝ လက်လွတ်မခံရဘူး"
လီယန်ချူသည် စိတ်ကြည်လင်စေသော ကျောက်စိမ်းပြား ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဤဆွဲပြားမှာ စိတ်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို ကာကွယ်ပေးသည်။
ပြုပြင်ပြီးနောက်တွင် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရကို အားဖြည့်ပေးနိုင်သည်။
လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရမှာ အလွန် အရေးကြီးပြီး ယေဘုယျအားဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ထက် ပိုမိုအရေးကြီးသည်။
ရွှမ်ဟွမ်စွမ်းအား ရှိနေသဖြင့် ကျောက်စိမ်းပြားကို ပြုပြင်ရန် ခက်ခဲခြင်း မရှိပေ။
မကြာမီတွင် အပြာရောင်အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
လီယန်ချူသည် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ လေ့ကျင့်ခန်းအတိုင်း ထိုအပြာရောင်အလင်းတန်းကို စုပ်ယူလိုက်သည်။
သူ၏ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရမှာ ပိုမို စုစည်းလာပြီး စိတ်နှလုံးမှာလည်း ပိုမို တည်ငြိမ်လာသည်။
သို့သော် ကောင်းကင်မျက်လုံးကဲ့သို့ပင် ဤကြီးမားသော စွမ်းအားကို စုပ်ယူရန် အချိန်ယူရဦးမည်ဖြစ်သည်။
ရွှမ်ဟွမ် စွမ်းအားကို အသုံးပြုနိုင်တုန်းမှာပင် လီယန်ချူသည် အစီရင်ဝတ်စုံ ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။
ဤနတ်လက်နက်ကို ယခင်က တစ်ကြိမ် ပြုပြင်ဖူးပြီး အလွန် စွမ်းအားကြီးမားသည်။
သို့သော် အကယ်၍ စွမ်းအားနှင့် သွေးစွမ်းအားများ ကုန်ဆုံးသွားပါက ဤနတ်ဝတ်ရုံမှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ပုန်းကွယ်သွားပြီး ထိန်းသိမ်းရန် ခက်ခဲသည်။
ထို့အပြင် နတ်လက်နက်ကို အသုံးပြုရန်အတွက် ကုန်ဆုံးသည့် စွမ်းအားမှာလည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရေအတွက် ဖြစ်သည်။
"နတ်လက်နက်တွေက ကောင်းပေမဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်လောက် မသေချာဘူး။"
သူ၏ ယခင်ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုစွမ်းအားရည်များကို ဆက်လက် စုပ်ယူနိုင်ခြင်း မရှိတော့သော်လည်း၊ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် နတ်ဝတ်ရုံကို ပြုပြင်ပြီးနောက်တွင်၊
ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ငါးရောင်ခြယ်အလံများ တိုက်ပွဲတွင် ကျော်လွန်သွားခြင်းကြောင့် သို့မဟုတ် မကြာသေးမီက နတ်ဆေးမြစ်များစွာ သုံးစွဲခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။
လီယန်ချူသည် ဤစွမ်းအားရည်ကို ပြန်လည် စုပ်ယူနိုင်ခဲ့ပြီး ဤရွှေရောင် စွမ်းအားရည်မှာ အလွန် တောက်ပနေသည်။
လီယန်ချူ စုပ်ယူခြင်း အဆင့်ကို လျင်မြန်စွာ လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။
ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ၊ ခန္ဓာကိုယ်၊ ကောင်းကင်မျက်လုံးတို့အတွက် နတ်လက်နက်တစ်ခုစီကို ပြုပြင်လိုက်သည်။
နောက်တစ်ကြိမ် ရွှမ်ဟွမ် စွမ်းအားကို အသုံးပြုရန် ကြိုးစားသောအခါ ၎င်းသည် စွမ်းအားရည်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားပြီး အလွန် ငြိမ်သက်သွားသည်။
"ဒီလိုပဲ ဖြစ်ပါစေ၊ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနဲ့ ခန္ဓာကိုယ် နှစ်ခုလုံးကို ပြုပြင်ဖို့ လိုအပ်တယ်။"
လီယန်ချူသည် စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဖုန်လိုင် နတ်ကျွန်း သို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိလာသည်။
ဤနေရာတွင် ပေါများသော နတ်စွမ်းအားများနှင့် နတ်အလင်းရောင်များ ရှိသည်။
လီယန်ချူသည် ဖုန်လိုင်၏ ကောင်းကင်လမ်းစဉ်ကို ကျွမ်းကျင်ထားပြီး ထိုနေရာတွင် လေ့ကျင့်ရန်မှာ အသင့်တော်ဆုံး ဖြစ်သည်။
အထူးသဖြင့် ဝိညာဉ်အနှစ်သာရ၊ ကောင်းကင်မျက်လုံးနှင့် ခန္ဓာကိုယ်တို့မှာ အဆက်မပြတ် ကြီးမားသော စွမ်းအားများကို ပြုပြင်နေရချိန် ဖြစ်သည်။
လီယန်ချူသည် လေမီးဖျာကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဤဖျာမှာ အသိဉာဏ်ပွင့်စေသည့် အစွမ်းရှိပြီး လီယန်ချူသည် ၎င်းပေါ်တွင် ထိုင်လျက် အားကုန် လေ့ကျင့်နေသည်။
သူသည် ခြေထောက်ကို ခွေထိုင်၍ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရမှာ လေဟာနယ်တွင် ရပ်တည်လျက် လေ့ကျင့်နေသည်။
………………
မိစ္ဆာနယ်မြေ
နေရာအတော်များများမှာ လီယန်ချူ၏ စစ်မှန်သောမီးကြောင့် ပြာကျသွားခဲ့သည်။
မိစ္ဆာများစွာနှင့် မိစ္ဆာသတ္တဝါများစွာကို သုတ်သင်ခဲ့သည်။
မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်မှာ ချင်းယွန်းဓား၏ လေဓားချက်ကြောင့် ခြေထောက် နှစ်ဖက် ပြတ်တောက်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အေးခဲသောရေကြောင့် အသားအရေများ ပျက်စီးသွားရာ အလွန်ပင် သနားစရာကောင်းနေသည်။
သူ၏ လက်အောက်ရှိ မိစ္ဆာများမှာလည်း အများအပြား သေဆုံးခဲ့ကြသည်။
သူသည် နန်းတော်တစ်ခုထဲတွင် ရှိနေပြီး ကျိန်ဆဲလျက်ရှိသည်။
"မင်းအမေတဲ့မှ... ဒီလူငယ် တာအိုဆရာက အလွန် ရက်စက်လွန်းတယ်။ ငါသာ လူသားလောကထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်တဲ့ အခွင့်အရေး ရရင် သူ့ကို လုံးဝ သုတ်သင်ပစ်မယ် "
မိစ္ဆာဗိုလ်ချုပ် တစ်ယောက်သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရပြီးနောက် လျှို့ဝှက်စွာ ထွက်ပြေးသွားသည်။
မကြာမီတွင် ထိုသတင်းမှာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
သူပိုင်ဆိုင်သော နန်းတော်မှာ မတ်စောက်သော တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်တွင် တည်ရှိသည်။
ဤမိစ္ဆာကြီးသည် နန်းတော်ထဲတွင် အနားယူရင်း နေ့စဉ် ထိုလူငယ် တာအိုဆရာကို ကျိန်ဆဲကာ လူသားလောကထဲသို့ ဝင်ရောက်မည်ဟု ခြိမ်းခြောက်နေသည်။
သတင်း ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက်တွင်၊
ထိုနေ့တွင် သူသည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ သုံးခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
မိစ္ဆာကြီး သုံးကောင်သည် သူ၏ နန်းတော်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူတို့၏ အဆင့်နှင့် စွမ်းအားမှာ သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။
ထို့အပြင် သူတို့ သုံးဦးမှာ ယခင်က သူ့နှင့် တစ်ခါမျှ မဆက်သွယ်ဖူးသော်လည်း ယခုအခါတွင် သူ၏ နန်းတော်ထဲသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာကြသည်။
အင်အားကြီးသူသာ အနိုင်ရသည့် မိစ္ဆာနယ်မြေတွင်၊ ဤမိစ္ဆာကြီးမှာ ရုတ်တရက် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
"သုံးဦးစလုံး ရုတ်တရက် ရောက်လာတာ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ "
အဆင့် (၈) မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်က ခေါင်းသုံးလုံး၊ လက်ခြောက်ချောင်းဖြင့် အရပ်ရှည်ရှည် ရပ်နေကာ အေးစက်စွာ ပြောသည်။
"မင်း လူသားလောကထဲကို သတ်ဖြတ်ဝင်ရောက်တော့မယ်လို့ ကြားတယ်"
ဤမိစ္ဆာကြီး၏ ခြေထောက်မှာ ပြတ်တောက်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး မပျောက်ကင်းသေးပေ။ စကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသည်။
"ဟုတ်တယ်၊ အခွင့်အရေးရရင် လူသားလောကထဲကို သတ်ဖြတ်ဝင်ရောက်ပြီး လက်စားချေမယ်။ အဲဒီ လူငယ် တာအိုဆရာကိုလည်း အဲဒီအရသာကို ခံစားစေရမယ် "
ရုတ်တရက် ရောက်လာသော မိစ္ဆာသုံးကောင်ထဲတွင် အားအနည်းဆုံးမှာပင် အဆင့် (၇) ဖြစ်ပြီး ဤနန်းတော်ပိုင်ရှင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည်။ သူသည် အဆင့် (၄) မိစ္ဆာသာ ဖြစ်သည်။
ယခင်တစ်ခေါက်က အသက်မသေခဲ့ခြင်းမှာ ကံကောင်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
"အခု မင်းဟာ လူသားလောကနဲ့ မိစ္ဆာနယ်မြေကြားက သဟဇာတ ဖြစ်မှုကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြံစည်နေတယ်လို့ သံသယရှိတဲ့အတွက် ချက်ချင်း သုတ်သင်မယ် "
ထို အဆင့် (၈) မိစ္ဆာကြီးက အေးစက်စွာ ပြောသည်။
"……………………" နန်းတော်ပိုင်ရှင်။
သူ၏ မျက်မှောင်မှာ နက်ရှိုင်းစွာ တွန့်သွားပြီး အံ့အားသင့်ကာ မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်သွားသည်။
ဘာပြောလိုက်တာလဲ
ရှေ့စကားကို သေချာ မကြားလိုက်ရသော်လည်း "ချက်ချင်း သုတ်သင်မယ်" ဆိုသည့် စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ကြောက်လန့်သွားသည်။
"သဟဇာတ ဖြစ်မှုကို ဖျက်ဆီးတယ်"
"ငါ ရှင်းပြနိုင်တယ်"
သူ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ထိုသုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးကိုမျှ မနိုင်ပေ၊ သုံးဦးလုံးကိုဆိုလျှင် ပို၍ ပြောရန် မလိုတော့ပေ။
ယခင်က ပြောခဲ့သော အဆင့် (၈) မိစ္ဆာကြီးက အေးစက်စွာ ပြောသည်။
"ရှင်းပြစရာ မလိုဘူး။ တည်ငြိမ်မှုကို ဖျက်ဆီးပြီး လောကနှစ်ခုကြား ဆက်ဆံရေးကို ထိခိုက်စေတဲ့အတွက် ချက်ချင်း သုတ်သင်မယ် "
စကားဆုံးသည်နှင့် သုံးဦးစလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြသည်။
ခဏမျှအတွင်းတွင် နန်းတော်ပိုင်ရှင်ကို အပိုင်းပိုင်း ဖြစ်သွားအောင် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာမှာ ပျက်စီးကာ မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များ ဖြစ်သွားပြီး ထိုမိစ္ဆာသုံးကောင်က စုပ်ယူသွားသည်။
သူ၏ နယ်မြေ၊ စစ်တပ်များနှင့် အရင်းအမြစ်များမှာလည်း အကုန်လုံး ခွဲဝေသွားကြသည်။
ဤနန်းတော်ပိုင်ရှင်မှာ သေဆုံးသည်အထိ "လောကနှစ်ခုကြား သဟဇာတ ဖြစ်မှုကို ထိခိုက်စေတယ်" ဆိုသည်မှာ ဘာကိုဆိုလိုသလဲဆိုသည်ကို နားမလည်သွားပေ။
မိစ္ဆာနယ်မြေနှင့် လူသားလောကမှာ ဘယ်တုန်းက သဟဇာတ ဖြစ်ခဲ့ဖူးသလဲ။
တကယ်တမ်းတွင် သူနှင့်တူသော အတွေးရှိသူများမှာ များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။
ဤရက်များအတွင်းတွင် မိစ္ဆာနယ်မြေမှာ မဟုတ်မမှန် သတင်းများကြောင့် ကြီးမားသော သန့်စင်မှု စတင်ခဲ့ပြီး ထိုအချက်မှာ လီယန်ချူအတွက် လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသည့် ကိစ္စ ဖြစ်သည်။
လူသားလောကနှင့် မိစ္ဆာနယ်မြေကြား တည်ငြိမ်မှုကို မထိခိုက်စေရန် အဓိကထား၍၊ ထိုအခြေအနေကို ထိခိုက်စေမည့် အရာများကို တိုက်ရိုက် သုတ်သင်ပစ်ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤရက်အနည်းငယ်အတွင်းတွင် မိစ္ဆာနယ်မြေတွင် လူများစွာ သေဆုံးခဲ့ရသည်။
……………………
ယုချွမ်လောက
ရွှမ်ယွဲ့ဂိုဏ်း
ကျက်သရေရှိသော ဂိုဏ်းချုပ် လျန်မိုကျူး သည် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဒဏ်ရာကို ကုသနေသည်။
သူမ ရရှိခဲ့သော ဒဏ်ရာမှာ အလွန် ပြင်းထန်သော်လည်း ရွှမ်ယွဲ့ဂိုဏ်း၏ အဖိုးတန်ရတနာများကို အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် ယခုအခါတွင် ဒဏ်ရာမှာ အခြေခံအားဖြင့် ပျောက်ကင်းသွားပြီး ပြတ်တောက်သွားသော အစိတ်အပိုင်းများမှာလည်း ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။
သူမ လေ့ကျင့်နေစဉ်၊
ရုတ်တရက် ရှေးဟောင်း ဘိုးဘေးများကို ပူဇော်သော နတ်ဘုရားခန်းမမှာ တုန်ခါသွားပြီး ဘိုးဘေးများ၏ ပုံတူကားချပ်များမှာ လေထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု ပျံ့နှံ့လာသည်။
ရွှမ်ယွဲ့ဂိုဏ်းမှာ နတ်ဘုရားလောက၏ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပြီး နတ်ဘုရားလောကတွင် အမွေဆက်ခံသူများ ရှိသည်။ လျန်မိုကျူးမှာ ထိုပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ချက်ချင်းပင် သူမသည် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး လှိုဏ်ဂူထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။
ထို့နောက်တွင် ထိုကျက်သရေရှိသော မိန်းမလှလေးမှာ ဘိုးဘေးခန်းမထဲတွင် ပေါ်လာသည်။
ခန်းမထဲတွင် နတ်ဘုရားစာတမ်း တစ်စောင်မှာ ပေါ်လာပြီး အပေါ်တွင် ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ရှိနေသည်။
နတ်ဘုရားလောက နှင့် မြေပြင်လောကမှာ ပြင်းထန်စွာ ကွဲကွာနေပြီး နတ်ဘုရားများ လုံးဝ ဆင်းလာ၍ မရပေ။ သတင်းစကားများ ပေးပို့ခြင်း သို့မဟုတ် ရတနာများ ပေးခြင်းသာ ပြုလုပ်နိုင်သည်။
လျန်မိုကျူးမှာ ယွမ်ယင်ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်ပြီး အချိန်တိုအတွင်း မြင့်မားသော အဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာကာ သူမ၏ ဆရာထက်ပင် သာလွန်သည်။
အနာဂတ်တွင် နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်လှမ်းရန်မှာလည်း မျှော်လင့်ချက် ကြီးမားလှသည်။
သို့သော် ယခုလက်ထဲတွင် ရှိသော နတ်ဘုရားစာတမ်းနှင့် အကြောင်းအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာတွင် တွေဝေမှုများ ပေါ်လာသည်။
"ကန်ယွမ် ကို သွားပြီး ခွန်လွန်က ကျင့်ကြံသူကို ဖမ်းခိုင်းတာလား "
သူမ၏ နုနယ်သော မျက်ခုံးများမှာ တွန့်သွားသည်။
ယခင်တစ်ခေါက်က သူမသည် ရွှမ်ယွဲ့ဂိုဏ်း၏ အဖိုးတန် ရတနာဖြစ်သော ရွှေကြာပန်း နတ်မီးခွက်ကို ကိုင်ဆောင်၍ မလှုပ်ရှားနိုင်သော မီး ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။
သို့သော် ထိုလူငယ် တာအိုဆရာမှာ မလှုပ်ရှားနိုင်သော မီးတောက်များထဲတွင်ပင် မီးစွမ်းအားဖြင့် ထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့သည်။
ကန်ယွမ်လောကတွင် ထိုကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသူ ရှိနေသဖြင့် သူမ ထပ်သွားလျှင် အသက်ဆုံးရှုံးရလိမ့်မည်ဟု ခံစားရသည်။
ထိုနေ့က လူငယ် တာအိုဆရာ ဂိုဏ်းချုပ်များကို အသေသတ်ခဲ့သည့် ရက်စက်ပုံမှာ ယခုတိုင်အောင်ပင် စိုးရိမ်ရနေဆဲ ဖြစ်သည်။
"ကိုယ်ပေါ်က တာအိုဝတ်ရုံကလွဲရင် ဒီလူမှာ တာအိုဆရာနဲ့ ဘာမှ မသက်ဆိုင်ဘူး။ ဒါမှမဟုတ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဖြစ်နိုင်သလို ကမ္ဘာဦး အထူးတိရစ္ဆာန်တွေ လူသားအသွင် ပြောင်းထားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။"
လျန်မိုကျူး စိတ်ထဲတွင် တွေဝေနေသည်။
ထိုကိစ္စကြောင့် သူမ နောက်တွန့်နေသော်လည်း ဘိုးဘေးများ၏ အမိန့်ကို မလုပ်ဆောင်၍ မရပေ။
ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒီစာတမ်းကို အသက်ကယ်ရန်အတွက် အသုံးပြုနိုင်သည်။
နတ်ဘုရားလောကမှ ဘိုးဘေးများသည် မျိုးဆက်သစ်များကို ဂရုစိုက်ကြပြီး အလကား အသက်မဆုံးရှုံးစေရန် မပြုလုပ်ကြပေ။
ထို့အပြင် သူမနှင့်အတူ အခြားလူအချို့ လိုက်ပါမည်ဖြစ်ပြီး အားလုံးမှာ ယုဆန်း လောက၏ ဂိုဏ်းချုပ်များ ဖြစ်ကြသည်။
မကြာမီတွင် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုသူမှာ အဝတ်အစား ခပ်ပွပွ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အရပ်မျက်နှာမှာ ရိုးရှင်းသည်။
ယုဟွမ်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် ယွဲ့ယန်။
ယုဟွမ်ဂိုဏ်းမှာ မြေပြင်လောကရှိ မင်းဆက်တစ်ခု၏ နောက်ကွယ်မှ အထောက်အပံ့ ဖြစ်သည်။
ယုဆန်းလောကတွင် မင်းဆက်များစွာမှာ နတ်လမ်းစဉ် ဂိုဏ်းကြီးများ၏ ထောက်ပံ့မှု ရှိသည်။
သူတို့၏ ဓလေ့ထုံးစံများမှာ ချန်ယွမ်နှင့် ကွဲပြားသည်။
ကျင့်ကြံသူများ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန် ပြင်းထန်ပြီး သာမန်လူများမှာ မြက်ပင်များကဲ့သို့သာ ဖြစ်သည်။
ပြီးခဲ့သည့်လက ဒုံမင်း နတ်တောင်မှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် ဝိညာဉ်တစ်သောင်းကို ပူဇော်ရန်အတွက် လူပေါင်း တစ်သိန်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။
ယုဆွမ်လောက၏ မင်းဆက်တစ်ခုမှာ ကန်ယွမ်နှင့် တူညီသည်။
မင်းဆက် ဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှိသည်။
ထို့ကြောင့် ယုဆွမ်လောကမှ ဂိုဏ်းချုပ်များမှာ ကန်ယွမ်လောကကို အထင်မကြီးကြပေ။
ယုဟွမ်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် ယွဲ့ယန် မှာ လျန်မိုကျူးကို အမြဲတမ်း စိတ်ဝင်စားနေပြီး သူသည် အနီးဆုံး ဖြစ်၍ အရင်ဆုံး ရောက်လာခဲ့သည်။
သူသည် တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် ရောက်လာပြီး ရင့်ကျက်တည်ငြိမ်သော ပုံစံဖြင့် နတ်ဘုရားကဲ့သို့ ရှိသည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်လျန်၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ ယုဟွမ်ဂိုဏ်း ဘိုးဘေးတွေက ကျွန်တော်တို့ကို ကန်ယွမ်ကို သွားပြီး ခွန်လွန်မှ ကျင့်ကြံသူတွေကို ရှာခိုင်းလိုက်လို့ ကျွန်တော် အရင်ဆုံး ရောက်လာတာပါ။"
လျန်မိုကျူးမှာ ပျော့ပျောင်းလှပသော မိန်းမလှ ဖြစ်၍ ခေါင်းကိုသာ ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်ယု ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။"
နတ်လမ်းစဉ် ဂိုဏ်းကြီးများအတွက် မည်သည့် အမျိုးသမီးကိုမဆို ရှာဖွေနိုင်သည်။
ဂိုဏ်းတွင်းမှ လှပသော တပည့်မလေးများလည်း ရှိသည်။
သို့သော် ထိုကဲ့သို့ စွမ်းအားရှိပြီး ကျက်သရေရှိသော မိန်းမလှမျိုးမှာ အလွန် ရှားပါးသည်။
လျန်မိုကျူးမှာ ထူးချွန်သော အရည်အချင်းရှိပြီး ယွဲ့ယန် ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်၍ သူမနှင့်အတူ ကျင့်ကြံခြင်းမှာ အကျိုးများလှသည်။
ထို့အပြင် သူသည် သူမ၏ အေးစက်သော သဘောထားကို အလွန် နှစ်သက်ပြီး စိတ်နှလုံးကို ပို၍ တောက်လောင်စေသည်။
မြင့်မားသော အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများအတွက် သာမန်သူများ၏ အပြုအမူများမှာ နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်များ ရှိသည်ဟု ထင်ရသည်။
တောင်ပြိုသော်လည်း မျက်နှာမပျက်ပေ။
သို့သော် အဆင့်တူ သူများအချင်းချင်းတွင်မူ စိတ်ခံစားမှုများမှာ ထင်ရှားနေသည်။
အကြောင်းရင်းမှာ ရိုးရှင်းသည်။ တစ်သက်လုံး လေ့ကျင့်လာခဲ့ပြီး စွမ်းအားကြီးမားလာသောအခါ အဘယ်ကြောင့် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောရမည်နည်း။
ကျင့်ကြံသူများတွင် အမျိုးမျိုးသော အမျိုးအစားများ ရှိပြီး ယွဲ့ယန် မှာ အလွန် တပ်မက်သူ ဖြစ်သည်။
သူသည် အစပိုင်းတွင် ဒာလျန်း မင်းဆက်၏ မင်းသား ၁၄ ဖြစ်ပြီး အရည်အချင်းရှိသဖြင့် ဂုဏ်ပြုခြင်း ခံရသည်။
သို့သော် တိုက်ပွဲ မဖြစ်ပွားမီတွင် သူရှိသော မင်းဆက်မှာ ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
နောက်ဆုံးတွင် ယုဟွမ်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး စွမ်းရည်ထူးချွန်ကာ မည်သည့် မှော်ပညာကိုမဆို လျင်မြန်စွာ တတ်မြောက်သည်။
မကြာမီတွင် မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာသည်။
ယုဆွမ်လောကတွင် ကမ္ဘာ၏ ကန့်သတ်ချက်များ မရှိသဖြင့် အဆင့်တွင် မရပ်တန့်သွားပေ။
ထို့အပြင် နတ်စွမ်းအားများမှာလည်း ပိုမို ပြည့်စုံသည်။
မင်းဆက်များစွာမှာ နတ်လမ်းစဉ် ဂိုဏ်းများ မရှိကြပေ။
သူသည် မြေပြင်နတ်ဘုရား ဖြစ်လာပြီးနောက် ဂိုဏ်းမှ ပေးအပ်သော ရတနာဖြင့် ရသေ့ကို သတ်ဖြတ်ကာ ဒာလျန်းမင်းဆက်ကို ပြန်လည် ထူထောင်ခဲ့သည်။
ဤလူမှာ လူသားလောက၏ ကိစ္စများတွင် နက်နဲစွာ ပါဝင်နေသူ ဖြစ်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်လျန် ဒဏ်ရာရထားတယ်လို့ ကြားလို့ ခုနှစ်ရောင်တောက်ပတဲ့ နတ်မှိုကို ယူလာခဲ့တယ်။"
ယုဟွမ်ဂိုဏ်း ဂိုဏ်းချုပ် ယွဲ့ယန် က ပြောသည်။
ထို့နောက် ခုနှစ်ရောင်တောက်ပသော နတ်မှိုကို လျန်မိုကျူးထံ ပေးအပ်လိုက်သည်။
လျန်မိုကျူး ငြင်းဆိုသော်လည်း နတ်မှိုကို လက်ခံလိုက်ရသည်။
ထိုအရာမှာ ကုသရေးအတွက် အလွန် အဖိုးတန်သည်။
မကြာမီတွင် ယုဆွမ်လောကမှ ဂိုဏ်းချုပ် အချို့ ထပ်မံ ရောက်ရှိလာသည်။
စွမ်းအားများမှာ အလွန် ပြင်းထန်ပြီး အသီးသီးသော လက်နက်များ ရှိကြသည်။
နတ်ဘုံမှ ဘိုးဘေးများက အမိန့်ပေးထားပြီး ရွှေရောင် နတ်ဘုရားစာတမ်းများ ကိုင်ဆောင်ထားကြရာ အရေးကြီးချိန်တွင် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲနိုင်ပြီး ကာကွယ်နိုင်သည်။
ဤဂိုဏ်းချုပ်များမှာ အလွန်ကြီးမားသော ယဇ်ပလ္လင် တစ်ခုရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး ကျောက်တုံးများ အသုံးပြု၍ ပို့ဆောင်လိုက်သည်။
ကမ္ဘာများကြား သွားလာခြင်းမှာ အလွန် နက်နဲသော နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင် ဖောက်ထွက်ရန်မှာ မခက်ခဲသော်လည်း၊ ကန်ယွမ်လောကကို ရှာဖွေရန်အတွက် ဤပို့ဆောင်ရေး ယဇ်ပလ္လင် လိုအပ်သည်။
လောကနှစ်ခုကြား နံရံကို ဖောက်ထွက်ခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အလွန် စွမ်းအား ကုန်ဆုံးစေသော ကိစ္စဖြစ်သည်။
အထူး လေ့ကျင့်ခန်း မကျင့်ထားလျှင် မရပေ။
အကယ်၍ မဟုတ်လျှင် ထိုကြာနီဘုရားကျောင်းမှ သာမန်ရဟန်းလေးကို အဘယ်ကြောင့် အလေးထားရမည်နည်း။ သူ၏ ကျင့်စဉ်မှာ ထူးခြားသောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
ဤစွမ်းအားကြီးသော ဂိုဏ်းချုပ်များမှာ ယဇ်ပလ္လင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး တစ်ဦးချင်းစီမှာ ယုဆွမ်လောကကို တုန်လှုပ်စေနိုင်သော ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်သည်။
နတ်ဘုရားလောကသို့ တက်သွားလျှင်လည်း အားနည်းသူများ မဟုတ်ပေ။ နတ်ဘုရားအဆင့် ကို တိုက်ခိုက်နိုင်သူများ ဖြစ်သည်။
လျန်မိုကျူးမှာ သူတို့ကြားတွင် စိတ်မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေပြီး လှပသော ကိုယ်ခန္ဓာမှာ တင်းမာနေကာ စိုးရိမ်နေသည်။
သို့သော် ဤလူများကို မြင်သောအခါ သူတို့၏ လက်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေသည်ကို သတိရလိုက်သည်။
"အဲဒီ တာအိုဆရာက ဘယ်လောက်ပဲ ရက်စက်ပါစေ၊ ဒီလောက် ဂိုဏ်းချုပ်တွေကို နိုင်ပါ့မလား ကမ္ဘာတွေကို တိုက်ခိုက်နိုင်ပါ့မလား "
လျန်မိုကျူး ဤသို့ တွေးလိုက်ရာ စိတ်အေးသွားပြီး၊
မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ ပေါ်လာတော့သည်။