အခန်း ၃၅၂
Vol. 36 Ch. 352
🍋 Chapter 352
နောက်တစ်နေ့ နံနက် ကိုးနာရီတွင် ကျိုးထျန်းသည် ကုတင်ပေါ်မှ အလောတကြီး လူးလဲထ၍ ခုန်ဆင်းလိုက်သည်။
"သေစမ်း... နှိုးစက်ပေးဖို့ မေ့သွားတယ်၊ ဒီမိန်းမက တကယ်ပဲ လုံခြုံရေးတွေလွှတ်ပြီး ငါ့ကို ဖမ်းခိုင်းတော့မှာလား မသိဘူး"
သူသည် သွားများကို အမြန်တိုက်၊ မျက်နှာသစ်ပြီးနောက် စားသောက်ဆိုင်ရှိရာသို့ ဓာတ်လှေကားဖြင့် ဆင်းလာခဲ့သည်။
"နင် နောက်ကျတယ်"
ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ ရှေ့တွင် ကြက်ဥပြုတ်အချို့၊ လိမ္မော်ရည်နှင့် ကင်ထားသော ပေါင်မုန့်အချို့ကို ချထားသည်။
ခေါက်ဆွဲကြော်၊ ထမင်းကြော်နှင့် ငါးကင်များပင် အများအပြား ရှိနေသော်လည်း ဤမိန်းမကမူ အလွန်အမင်း ဝန်လေးနေသော အမူအရာဖြင့်သာ စားသုံးနေသည်။
"တောင်းပန်ပါတယ်... ငါ အိပ်ပျော်သွားလို့ပါ၊ ခွင့်လွှတ်ပါ"
ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် စိတ်ဆိုးခြင်းမရှိဘဲ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ရှိနေသည်။
အကယ်၍ အခြားသူသာဆိုလျှင် သူမသည် ဒေါသပေါက်ကွဲပြီးလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်ကြိမ်က ဘီလီယံနာ စီအီးအိုတစ်ဦးသည် သူမနှင့် စီးပွားရေးဆွေးနွေးရန် လာရောက်ခဲ့ရာ ၁၅ မိနစ်ခန့် နောက်ကျခဲ့ဖူးသည်။
ထိုသူ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် ထွက်ခွာသွားပြီဖြစ်ပြီး သူ၏ ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများကိုပင် ပြန်လည်ဖြေကြားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။
နောက်ဆုံးတွင် အခြေအနေကို ပြန်လည်ကုစားရန်အတွက် ထိုသူက သူမထံသို့ ကိုယ်တိုင်လာရောက် တောင်းပန်ခဲ့ရသည်။
သို့သော် ယနေ့တွင် ကျိုးထျန်းက ၁၀ မိနစ်ကျော် နောက်ကျခဲ့သော်လည်း သူမက ဆက်လက်သည်းခံနေဆဲပင်။
မကြာမီ ပြုလုပ်တော့မည့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက အရေးကြီးရုံသာမက ကျိုးထျန်းအပေါ်ထားရှိသော သူမ၏ ခံစားချက်က သာမန်လူများထက် များစွာ သာလွန်နေသောကြောင့် ဤသေးငယ်သော ပြဿနာကို သူမ လက်ခံနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"မနေ့ညက ငါ အရက် သောက်တာများသွားလို့ အခု အရမ်းဗိုက်ဆာနေပြီ"
ကျိုးထျန်းက သူမအား နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး မနက်စာ နှစ်ပန်းကန်အပြည့် သွားရောက်ယူဆောင်ခဲ့သည်။
ပန်းကန်များပေါ်တွင် အသားများ အပြည့်ပုံနေပြီး အလွန်ပင် စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှသည်။
သူသည် စားသောက်နေစဉ်မှာပင် တစ်ဖက်လူက သူ့ထံ ကမ်းပေးလာသော စာရွက်စာတမ်းများကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
"ငါ့ရဲ့ အကြံပြုချက်ကတော့ ပူးပေါင်းရောင်းချတဲ့ ပုံစံကို သုံးဖို့ပဲ၊ နင်က ကုန်ပစ္စည်းတွေ ပံ့ပိုးပေး၊ ငါတို့က ရောင်းချပေးပြီး အမြတ်ကို ခွဲဝေယူကြမယ်"
"ဒါက ကုမ္ပဏီအသစ်တစ်ခု ထောင်လိုက်သလိုမျိုးပဲ၊ ငါတို့တစ်ယောက်ချင်းစီက ရှယ်ယာ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းစီ ပိုင်ဆိုင်မှာဖြစ်လို့ ဘယ်သူမှ နစ်နာမှာ မဟုတ်ဘူး"
"ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးထွက်လာတဲ့ ထုတ်ကုန်တွေကိုတော့ ငါတို့ရဲ့ ပေါင်ကော ရတနာသိုက် ဆိုတဲ့ နာမည်နဲ့ အမှတ်တံဆိပ်အောက်မှာပဲ ရောင်းချရမယ်"
"ဒီနေ့ပဲ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု သဘောတူညီချက်ကို လက်မှတ်ရေးထိုးကြစို့၊ ပြီးရင် ကုမ္ပဏီအသစ်ရဲ့ ကိစ္စရပ်တွေကို ငါပဲ ကိုယ်တိုင်စီမံခန့်ခွဲလိုက်မယ်၊ အဲဒါတွေပြီးရင် စာရွက်စာတမ်းတွေကို နင့်ဆီ ယူလာပေးမယ်"
ကျိုးထျန်းက သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ ဤအချက်က သူ၏ အတွေးများနှင့် ထပ်တူကျနေသည်။
'ဒီမိန်းမက တကယ်ပဲ အံ့သြဖို့ကောင်းတယ်၊ ငါ့အတွေးကို သူမ အပြည့်အဝ ခန့်မှန်းမိသွားတာပဲ၊ မနေ့က ငါ့ရဲ့ သဘောထားကို ကြည့်ပြီး ငါ လိုချင်တဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ပုံစံကို သူမ တွက်ဆမိသွားတာ ဖြစ်ရမယ်'
'ဒါက အဆင်ပြေတယ်ဆိုပေမဲ့ ငါ့ကို သူမ အထွင်းဖောက်မြင်နေသလိုမျိုး အမြဲတမ်း ခံစားနေရတယ်'
ထို့နောက် စာရွက်စာတမ်းများကို ချလိုက်ပြီး လက်မှတ်ထိုးရန် စားပွဲပေါ်ရှိ ဖောင်တိန်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။
"အင်း... နင့်ရဲ့ အဆိုပြုချက်က လက်ခံနိုင်စရာ ရှိပါတယ်၊ ငါ သဘောတူတယ်"
သို့သော် သူ လက်လှမ်းလိုက်ရုံရှိသေး၊ ဟယ်ဝေရွှမ်းက သူ၏ လက်ကို ပုတ်ထုတ်လိုက်သည်။
သူမသည် မောင့်ဘလန့် ဖောင်တိန်တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ သူ့ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
'ဒီဖောင်တိန်အဟောင်းကို ငါ့ကို ပေးမသုံးဘူးပေါ့'
သူ့ဘာသာ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။
'ဒီအရာက သူမအတွက် ထူးခြားတဲ့ အဓိပ္ပာယ် ရှိနေလို့ ဖြစ်လိမ့်မယ်'
သူသည် စာချုပ်ကို ကြည့်ရင်း လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်ရာ ၁၀ မိနစ်ကျော်အတွင်းမှာပင် လုပ်ငန်းစဉ်အားလုံး ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။
"နင်နဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ရတာက... ပျင်းစရာကောင်းလိုက်တာ"
သူက တစ်ခုခု လိုအပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသဖြင့် ညည်းညူလိုက်မိသည်။
မှန်ပေသည်၊ ယင်းမှာ တစ်ဖက်လူက အလျှော့ပေးရပြီး သူက စိတ်ကျေနပ်မှု ရရှိစေမည့် လုပ်ငန်းစဉ်မျိုး ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည်။
ဤမိန်းမကမူ လိုရင်းကို တည့်တည့်သွားခဲ့ရာ ယခုအခါတွင် သူသည် အင်အားများ ပိုလျှံနေသော်လည်း အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေးမရှိသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
"နင် မပြန်သေးဘူးလား"
သူက ဟယ်ဝေရွှမ်းကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။
ဤမိန်းမသည် အရောင်းအဝယ် ပြီးမြောက်ပြီးနောက်တွင် ချက်ချင်း လှည့်ထွက်သွားတတ်သူ မဟုတ်ပါလော။
အဘယ်ကြောင့် ယနေ့တွင် ဆက်လက်စားသောက်နေရသနည်း။
"ငါ ဒီနေ့ အနားယူဖို့ ခွင့်ရက်တစ်ရက် ယူထားတယ်၊ ဒီစာချုပ်က ငါ့ရဲ့ ဒီနေ့အတွက် အလုပ်အားလုံးပဲ"
သူမသည် မျက်နှာအမူအရာ ပြေလျော့စွာဖြင့် ကြက်ဥကို ဖြည်းညှင်းစွာ နွှာနေသည်။
ကျိုးထျန်းသည် သူမထံမှ ဤကဲ့သို့ ပြေလျော့နေသော အမူအရာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။
"ဟုတ်တယ်... အလုပ်နဲ့ အနားယူမှုကို မျှတအောင်လုပ်ဖို့က အရေးကြီးတယ်၊ နင်က အမြဲတမ်း စိတ်ဖိစီးနေရင် နင်ကိုယ်တိုင်တင် မခံနိုင်ရုံတင်မကဘူး၊ အခြားလူတွေလည်း ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ဟယ်ဝေရွှမ်းက ပြန်မပြောဘဲ ခေါင်းကိုသာ အနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။
"မနက်စာစားပြီးရင် ငါနဲ့အတူ တစ်နေရာရာကို လိုက်ခဲ့" သူမက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ငါက အနုပညာကိုပဲ ရောင်းတာ၊ ခန္ဓာကိုယ်ကို မရောင်းဘူး၊ ပြီးတော့ ဧည့်သည်လည်း မဖျော်ဖြေဘူး၊ မစ္စဟယ်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လေးစားပါ"
"လုံခြုံရေး"
"ငါတို့ သေချာဆွေးနွေးကြတာပေါ့..."
သူမသည် မည်သည့်နေရာသို့ သွားမည်ကို မပြောခဲ့သောကြောင့် ကျိုးထျန်းအနေဖြင့် သက်တော်စောင့်များကို သူမ၏ ကားနောက်မှသာ လိုက်ပါစေခဲ့ရသည်။
သူမသည် အတ္တဆန်သော်လည်း အလွန်အကျွံ ဖြစ်မည့်အရာမျိုးကို လုပ်လိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားသောကြောင့် စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်း မရှိပေ။
ရှန်ဟိုင်းရှိ ဘူဂါရီ ၏ ထိပ်တန်းစတိုးဆိုင်ကြီးသည် မြို့လယ်ခေါင် တည့်တည့်တွင် ရှိသော်လည်း ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ ယာဉ်တန်းကမူ သူ့ကို မြစ်တစ်ဖက်ကမ်းရှိ အခြားသော ဗဟိုချက်နယ်မြေတစ်ခုဖြစ်သည့် လုကျားဝမ် သို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
ထိုနေရာနှစ်ခုသည် ရှန်ဟိုင်း၏ ယင်နှင့်ယန် ဝင်ရိုးစွန်းနှစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး တစ်ခုက အလွန် ခေတ်မီဆန်းသစ်ကာ အခြားတစ်ခုကမူ ရှေးဆန်ပြီး မြေတောင်မြှောက်ပေးထားသည့် ခံစားချက်မျိုး ရှိသည်။
သူမ၏ ရတနာကုမ္ပဏီရုံးခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သော်လည်း မျှော်လင့်မထားဘဲ အီတလီစာသား ဆိုင်းဘုတ်တပ်ထားသည့် ဝတ်စုံချုပ်ဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
ယာဉ်တန်းသည် လမ်းဘေးတွင် ရပ်တန့်သွားပြီး ကျိုးထျန်းသည် ကားပေါ်မှဆင်းကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် စိတ်ကြိုက်ဝတ်စုံချုပ်ဆိုင်တစ်ဆိုင် အရှုံးမပေါ်စေရန် ငွေကြေး မည်မျှ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံရပါမည်နည်း။
ထို့ပြင် ဤဆိုင်သည် ကုန်တိုက်တစ်ခုအတွင်း၌ ဆိုင်ခန်းအသေးစားလေးတစ်ခု ငှားရမ်းထားရုံသာ ဖြစ်သည့် အခြားသော အားကစားနှင့် ဖက်ရှင်အမှတ်တံဆိပ်များကဲ့သို့ မဟုတ်ပေ။
၎င်းသည် စတုရန်းမီတာ ၃၀၀ ထက်မနည်းသော သီးခြား နှစ်ထပ်အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက် ငှားရမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤနေရာ၏ အိမ်ခြံမြေစျေးနှုန်းများအရ ဤအဆောက်အအုံ၏ လစဉ်ငှားရမ်းခသည် အနည်းဆုံး ယွမ် သုံးသိန်းခန့် ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ပြုပြင်မွမ်းမံမှုများအတွက် ကနဦး ကုန်ကျစရိတ်အမြောက်အမြားကိုပင် ထည့်သွင်းတွက်ချက်ထားခြင်း မရှိသေးချေ။
"နင် ငါ့ကို ဒီကိုခေါ်လာပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ"
ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် လက်တစ်ဖက်ကို တင်ပါးပေါ်တင်ကာ နေကာမျက်မှန်ကို ချွတ်ရင်း
"နင်နဲ့ငါက စီးပွားဖက်တွေ ဖြစ်လာတော့မှာ၊ ငါ့ရဲ့ စီးပွားဖက်ကို တတိယတန်းစား အနုပညာရှင်တစ်ယောက်လို ဝတ်ဆင်ထားတာမျိုး ငါ မလိုချင်ဘူး"
"နင့်ရဲ့ အင်္ကျီ၊ ဘောင်းဘီနဲ့ ဖိနပ်တွေအားလုံးက စျေးပေါပြီး စတိုင်မကျဘူး၊ နင် အပြင်မထွက်ခင် နေ့တိုင်း မှန်မကြည့်ဘူးလား"
"နင့်ရဲ့ ရုပ်ရည်သွင်ပြင်က နင့်ရဲ့ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုနဲ့ လုံးဝ မထိုက်တန်ဘူးလို့ နင်မထင်ဘူးလား"
ဤမိန်းမ၏ စကားလုံးများသည် အမြဲတမ်းကဲ့သို့ပင် တိုက်ရိုက်ကျပြီး ပြင်းထန်လွန်းလှရာ အနည်းငယ်မျှပင် ထောက်ထားညှာတာခြင်း မရှိပေ။
ကျိုးထျန်းသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
သူသည် ယနေ့တွင် ယွမ် နှစ်သောင်းကျော် တန်ဖိုးရှိသည့် သူ၏ အကောင်းဆုံး ဝတ်စုံများထဲမှ တစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်ရာ သူမက သူ့ကို မည်သို့ကြောင့် သူတောင်းစားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်အောင် ပြောနိုင်ရပါသနည်း။
"လူတစ်ယောက်ရဲ့ စကားပြောပုံနဲ့ အပြုအမူက အရေးကြီးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနဲ့ သွင်ပြင်လက္ခဏာက ပိုပြီးတော့တောင် အရေးကြီးသေးတယ်"
"နင့်ရဲ့ လက်ရှိ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုနဲ့ဆိုရင် လူတိုင်းရဲ့ ပထမဆုံး အထင်အမြင်က ငွေသိပ်မရှိတဲ့ သူဌေးရူးတစ်ယောက်လိုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
"လာ... ဒီနေ့ နင့်အတွက် အဝတ်အစားအသစ် ငါ ဝယ်ပေးမယ်၊ ဒါမှမဟုတ်ရင် အပြင်ထွက်တဲ့အခါ နင်က ပေါင်ကော ရော ငါ့ကိုပါ အရှက်ခွဲသလို ဖြစ်လိမ့်မယ်"
ကျိုးထျန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
"ကောင်းပြီလေ... နင် ငါ့ကို အဝတ်အစားတွေ ပေးချင်ရင်လည်း သေချာပြောပါလား၊ ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ ဇွတ်တရွတ်နိုင်နေရတာလဲ"
ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားပြီး သူမ၏ အတွေးများ ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်ကို သိရှိသွားကာ သူမ ရှုံးနိမ့်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
သို့သော် သူမသည် လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားပြီး အထင်သေးသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
"နင့်ကို အဝတ်အစားတွေ ပေးရမယ် ဟုတ်လား၊ ငါ့ကို နင်လိုမျိုး ကပ်စေးနှဲတတ်တယ်လို့ ထင်နေတာလား"
သူမသည် ဆိုင်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ ဆံပင်မြီးကောက်စွဲထားသည့် သက်လတ်ပိုင်း လူဖြူအမျိုးသားတစ်ဦးက ဖားယားသော အပြုံးဖြင့် အမြန် လျှောက်လာခဲ့သည်။
"ဒီဆိုင်က ငါတို့ မိသားစုရဲ့ ပုဂ္ဂလိကပိုင်ပဲ၊ အခုကစပြီး ဒါက နင့်အပိုင် ဖြစ်သွားပြီ"
လူဖြူအမျိုးသားသည် တံခါးကိုဖွင့်၍ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး ထုံးစံအတိုင်း သူမအား နွေးထွေးစွာ ဖက်လှဲတကင်း နှုတ်ဆက်လိုသော်လည်း သူ လက်မောင်းများကို ဆန့်တန်းလိုက်သည့် ခဏမှာပင် အကျပ်ရိုက်စွာဖြင့် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရသည်။
ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် မည်သည့်လူကိုမျှ သူမအား ဖက်ခွင့်ပေးလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
"အလက်ဇန်းဒါး... ဒီနေ့ကစပြီး ဒီလူက နင့်ရဲ့ ဘော့စ်အသစ်ပဲ"
ဟယ်ဝေရွှမ်းက ကျိုးထျန်းထံသို့ မေးထိုးပြလိုက်ရာ ကျိုးထျန်းသည် ဝတ်စုံချုပ်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ရုတ်တရက် တိုးပွားလာသည့် အခြေအနေကို လက်ခံရန် ကြိုးစားနေဆဲပင် ရှိသေးသည်။
"အို... ချစ်လှစွာသော မစ္စတာကျိုး၊ ကျွန်တော့်နာမည်က အလက်ဇန်းဒါး ဒါတာညန် ပါ၊ ဒီနေ့ကစပြီး ကျွန်တော်က ဆရာ့ရဲ့ သီးသန့်ဒီဇိုင်နာ ဖြစ်လာမှာပါ"
အလက်ဇန်းဒါးသည် အနည်းငယ် ဟန်ဆောင်မှုပါသော ဦးညွှတ်မှုကိုပင် ပြုလုပ်ခဲ့ပြီးနောက် ၎င်းတို့နှစ်ဦးအတွက် ဆိုင်တံခါးကို ဖွင့်ပေးခဲ့သည်။
ပထမထပ် ခန်းမဆောင်တွင် အီတလီမှ တင်သွင်းလာသော သားရေဆိုဖာများနှင့် အပြည့်အစုံ ပြင်ဆင်ထားသည့် ဘား/ကော်ဖီဆိုင်ခန်းများအပြင် ဝတ်စုံအနည်းငယ်ကိုသာ ပြသထားသည်။
ဒုတိယထပ်တွင်မူ စိတ်ကြိုက်ချုပ်လုပ်သည့် အလုပ်ရုံများနှင့် အဝတ်လဲခန်းများ ရှိနေသည်။
'သူတို့က ဒီမှာ အမျိုးသားဝတ်စုံတွေကိုပဲ ရောင်းတာ၊ ပြီးတော့ တော်တော်လည်း စျေးကြီးတယ်'
'ဟယ်ဝေရွှမ်းက အရမ်းပါးနပ်တဲ့ စီးပွားရေးသမားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ထူးခြားပြတ်သားမှုလည်း ရှိတယ်၊ ဒါက သူမမိသားစုရဲ့ ပုဂ္ဂလိကပိုင် လို့ ပြောတာက အနည်းငယ် အဓိပ္ပာယ်မရှိသလိုပဲ'
'ဒီလိုဆိုင်မျိုးက ငွေရှာနိုင်မှာဖြစ်ပေမဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေက သူမအတွက်တော့ ဘာမှမဟုတ်ဘူး'
'ဘူဂါရီလို အဓိကမဟုတ်တဲ့ လုပ်ငန်းတွေကိုတောင် ဖြတ်တောက်ခဲ့တဲ့လူက ဒီလို စီးပွားရေးအသေးစားလေးကို ဘယ်လိုလုပ် ဆက်ထိန်းထားမှာလဲ'
'ဒါ့အပြင် သူမက အမျိုးသားဝတ်စုံတွေကိုလည်း လိုအပ်တာ မဟုတ်ဘူး'
သူမ ဆိုင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုနေစဉ် စဉ်းစားခန်း ဝင်နေမိသည်။
'ဒီဆိုင်က သူမအပိုင် မဟုတ်ဘဲ သူမရဲ့ မိသားစု... ဆိုလိုတာက စီအီးအိုဟောင်းဖြစ်တဲ့ သူမအဖေရဲ့ စီးပွားရေး ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါဆိုရင်တော့ အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်၊ ဘူဂါရီရဲ့ စီအီးအိုတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူက ဝတ်စုံတွေ အမြောက်အမြား လိုအပ်မှာဖြစ်လို့ ကိုယ်ပိုင်ဆိုင်တစ်ဆိုင် ဖွင့်လှစ်ထားတာက လုံးဝ သဘာဝကျတယ်'
'ဒါပေမဲ့ ဒါက သူမအဖေရဲ့ စီးပွားရေးဖြစ်ပြီး အဲဒါကို ငါ့ကို ပေးလိုက်တယ်ဆိုရင် စီအီးအိုဟောင်းက သူ့ရဲ့ ဝတ်စုံတွေကို ဘယ်မှာ သွားချုပ်တော့မှာလဲ'
'ဒီလို အသက်ကြီးတဲ့လူတွေက အလွန် သံယောဇဉ်ကြီးတတ်ကြပြီး သူတို့ရဲ့ အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်မှု အလေ့အထ အပါအဝင် လူနေမှုဘဝ အလေ့အထတွေကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပြောင်းလဲမှာ မဟုတ်ဘူး'