အခန်း ၃၅၃

🍋 Chapter 353

ကျိုးထျန်း ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ ကျောပြင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ ပုံမှန်ပြတ်သားပြီး အာဏာရှိလှသော အမျိုးသမီးစီအီးအို အရှိန်အဝါများနှင့်မတူဘဲ ယခုအခါတွင်မူ သူမသည် အမျိုးသားဝတ်စုံဆိုင်ရှိ စီတန်းထားသော အမျိုးသားဝတ်စုံများကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်နေပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထား၍မရသော ဝမ်းနည်းရိပ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

‘သူမအဖေ ဆုံးသွားလို့ အဝတ်အစားအသစ်တွေ မလိုတော့တာကြောင့် ဒီဆိုင်ကို ငါ့ကို ပေးလိုက်တာများလား..’

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူမ၏ဖခင်သည် အမျိုးသားဝတ်စုံအသစ်များ မလိုအပ်တော့ဟူသော အချက်တစ်ခုတည်းကသာ ယုတ္တိတန်ပေလိမ့်မည်။

မဟုတ်လျှင် သူမသည် ဤဆိုင်ကို သူ့ထံသို့ ထိုမျှလွယ်လွယ်ကူကူ ပေးအပ်လိမ့်မည်မဟုတ်ချေ။

ဟယ်ဝေရွှမ်းအနေဖြင့် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ဖခင်အတွက် ထိုကဲ့သို့သော ဆုံးဖြတ်ချက်မျိုးကို ချနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

‘ဒီဆိုင်ရဲ့ ပြင်ဆင်မွမ်းမံမှုတွေက အထက်ကနေ အောက်အထိ တကယ်ကို စေ့စပ်သေချာလွန်းတယ်၊ ငွေကို ရေလိုသုံးထားတာပဲ’

သူသည် ပထမထပ်ထပ်ခိုး၏ မျက်နှာကြက်တွင် တပ်ဆင်ထားသော ခရစ်စတယ်မီးဆိုင်းကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ အလွန်အမင်း ဆန်းပြားခမ်းနားလှသော ပုံစံဒီဇိုင်းက ယင်း၏နောက်ကွယ်ရှိ ကုန်ကျစရိတ်တန်ဖိုးကို ဖော်ပြနေသည်။

"ဒါက အနည်းဆုံးတော့ ငါးသန်းထက်မနည်း တန်လိမ့်မယ်၊ ဒါက မီးဆိုင်းတစ်ခုတည်းတင် ရှိသေးတာ"

‘စီအီးအိုအဟောင်းက ဘဝကို အနုပညာဆန်ဆန် ခံစားတတ်တဲ့သူပဲ ဖြစ်ရမယ်၊ သူက ဘဝကို ဘယ်လိုပျော်အောင် နေရမလဲဆိုတာ တကယ်ကို နားလည်တာပဲ’

‘သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အဝတ်အစား ကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့အတွက်တင် သူက သန်းပေါင်းများစွာ အကုန်အကျခံပြီး ဒီလို ဇိမ်ခံအော်ဒါချုပ် ဝတ်စုံဆိုင်ကြီးကို တည်ထောင်ခဲ့တာပေါ့’

‘ဒါက ပထမဆုံး ချမ်းသာလာတဲ့လူတွေရဲ့ ပုံစံလား..’

သူက ထိုအချက်ကို အံ့ဩမှင်သက်နေစဉ်မှာပင် အလက်ဇန်းဒါးသည် ပေကြိုးကို ကိုင်ဆောင်ကာ လျှောက်လာခဲ့သည်။

"မစ္စတာကျိုး.. ကျွန်တော်တို့ ပထမဆုံး ကိုယ်တိုင်းအရင် ယူကြမလားခင်ဗျာ၊ ပြီးမှပဲ ပိတ်စနဲ့ ပုံစံကို ရွေးချယ်ကြတာပေါ့"

သူ့ကို ဒီဇိုင်နာဟု ခေါ်ဆိုကြသော်လည်း သူ၏အလုပ်မှာ အပ်ချုပ်သမားတစ်ယောက်ကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

နာမည်က ပို၍နားထောင်ကောင်းပြီး သူ၏လစာက ဆနွားထက်မက ပိုမိုမြင့်မားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ ပုံမှန်လူဖြူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ သွားဖြဲပြုံးပြုံးနေတတ်သည့် အမူအရာကို ကြည့်၍ အထင်မသေးသင့်ပေ၊ သူက မိမိအလုပ်အပေါ်တွင် အလွန်အမင်း စိတ်ပါဝင်စားသူဖြစ်သည်။

အဆစ်အမြစ်တိုင်းနှင့် ကွေးညွတ်မှုတိုင်းကို သူကိုယ်တိုင် ထိတွေ့နှိပ်နယ်ပြီး တိုင်းတာရမှ ကျေနပ်တတ်သည်။

သူသည် ဖိနပ်များ ကွင်းတိကွင်းဆက် ကွက်တိဖြစ်စေရန်အတွက် ခြေဖဝါးကိုပင် လက်မအလိုက် ထိတွေ့ကိုင်တွယ် တိုင်းတာပေးခဲ့သည်။

အော်ဒါချုပ်စနစ် ဆိုသည်မှာ ပြိုင်ကားများကဲ့သို့ပင် ထူးခြားဆန်းသစ်မှုကိုသာ အဓိကထားခြင်းဖြစ်ရာ ဈေးနှုန်းက ဒုတိယနေရာတွင်သာရှိပြီး တစ်ဦးတည်းမူပိုင် ဖြစ်တည်မှုကိုသာ ဦးစားပေးသည်။

သူသည် ရာနှင့်ချီသော အရောင်အသွေးများနှင့် ဒါဇင်နှင့်ချီသော ပိတ်စများကို ကြည့်ကာ ဆုံးဖြတ်ချက်မချနိုင်သော ရောဂါပင် စွဲကပ်လာသကဲ့သို့ ဝေဝေဝါးဝါး ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။

ရာသီဥတု၊ အခမ်းအနားနှင့် အခြေအနေများအပေါ် မူတည်၍ အလက်ဇန်းဒါးသည် ရွေးချယ်စရာ ပုံစံပေါင်း အခု ၂၀ အား တိုက်ရိုက်အကြံပြုပေးခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုအကြိမ်တွင်မူ ဝေခွဲမရဖြစ်နေရန် မလိုတော့ပေ၊ သူမသည် ကျိုးထျန်းအား ရွေးချယ်ခွင့်ပင် မပေးတော့ဘဲ အားလုံးကို အော်ဒါမှာယူစေကာ အလုပ်စတင်စေခဲ့သည်။

သူမသည် ကျိုးထျန်းအတွက် လဲလှယ်စီးရန် သားရေဖိနပ် ၁၀ ရံကိုပင် ပြုလုပ်ပေးရန် စီစဉ်ထားရာ ဤကဲ့သို့သော သီးသန့်စိတ်ကြိုက် ဖန်တီးပေးမှု ခံစားချက်က တကယ်ကို.. စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှပေသည်။

"ငါတို့ ဝတ်စုံဗီရိုကို ထပ်ပြီး ချဲ့ထွင်ဖို့ လိုအပ်နေပြီထင်တယ်"

"အစတုန်းကတော့ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အဝတ်လဲခန်းကြီးထဲမှာ ငါ့အဝတ်အစားတွေက ထောင့်တစ်ထောင့်မှာပဲ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ၊ အခုတော့ ငါ့အတွေး မှားသွားခဲ့ပြီ ထင်တယ်"

ကနဦး ပြင်ဆင်မှုများ အားလုံး ပြီးမြောက်ရန်အတွက် သုံးနာရီ အပြည့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

သူ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာသောအခါ ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် ကော်ဖီခွက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ အိပ်ရာအနားတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ထိုင်နေပြီး အတွေးကမ္ဘာထဲ၌ နစ်မျောနေသည်။

နှစ်ပေါင်းများစွာ စစ်မက်နွှဲခဲ့သော စစ်သည်တော်တစ်ဦး နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ချွတ်ပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည့် သူမ၏ ဤကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုးကို မြင်တွေ့ရခဲလှသည်။

ကျိုးထျန်းက သူမ၏ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည့် အခါမှသာ ထိုအမျိုးသမီးသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး အေးစက်နေပြီဖြစ်သော ကော်ဖီကို ကောက်ကိုင်ကာ တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ အေးစက်နေသော ကော်ဖီခွက်ကို စားပွဲပေါ်သို့ ပစ်တင်လိုက်သည်။

"ဒီဆိုင်ရဲ့ အမြတ်က သိပ်မများဘူး၊ တစ်နှစ်ကို အသားတင်အမြတ် သန်း ၁.၃ ဝန်းကျင်ပဲ ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဆိုင်ပြင်ဆင်တာနဲ့ ဝန်ထမ်းငှားရမ်းခတွေက သန်း ၃၀ ကုန်ကျထားတာ၊ နင် မရှုံးပါဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ အကြွေးကြေသွားပြီ"

"နင် ငါ့ကို အကြွေးတင်စရာ ဘာရှိလို့လဲ" ကျိုးထျန်းက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"နင် ထျန်းရှီဟွေမှာ အများကြီး စားခဲ့ပေမဲ့ အဲဒီလောက် တန်ဖိုးမရှိဘူး"

ဟယ်ဝေရွှမ်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရာ သူမ အလကားနှိုက်စားခဲ့သည့် အချက်ကို သူက ထုတ်ပြောလိုက်သည့်အတွက် သိသိသာသာပင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားပုံရသည်။

"အဲဒီ နီလာရိုင်းတုံးရဲ့ တန်ဖိုးက အနည်းဆုံးတော့ ငါ့စိတ်ထဲမှာ ဒီဆိုင်နဲ့ တန်ဖိုးချင်း ညီမျှတယ်"

"ငါ ပြောခဲ့သားပဲ၊ အဲဒီကျောက်ရိုင်းတုံးက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပါဆို"

"ဒါက ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုတစ်ခု ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါနဲ့ ရတနာကုမ္ပဏီအတွက် အဓိပ္ပာယ်က မတူဘူး"

"ငါက နယ်ပယ်အသစ်တစ်ခုကို သိမ်းပိုက်ဖို့ လိုအပ်နေတာ၊ နင်က ငါ့ကို အကောင်းဆုံး လက်နက်တစ်ခု ပေးခဲ့တာပဲ"

"ဒါကြောင့် ဒါက အပြန်အလှန် ပေးဆပ်မှုတစ်ခုပါပဲ၊ သေးငယ်ပြီး မပြောပလောက်တဲ့ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခုပေါ့"

ဟယ်ဝေရွှမ်းသည် သူမ၏ဖုန်းကို ထုတ်ယူကာ မျက်နှာပြင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။

"နင့်ရဲ့ အမျိုးသမီး နှစ်ယောက်ကို ငါ့ဒရိုင်ဘာက မြစ်ကမ်းနားက ဂျပန်စားသောက်ဆိုင်ကို ခေါ်သွားပြီ၊ အဲဒီက အစားအစာတွေက တကယ်ကောင်းတယ်၊ ငါပဲ ဧည့်ခံလိုက်မယ်"

"နေပါဦး.. နင်ပြောတဲ့ 'အမျိုးသမီး နှစ်ယောက်' ဆိုတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

ကျိုးထျန်းက အမူအရာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားရင်း တည်တည်တံ့တံ့ မေးလိုက်သည်။

"နင် ဘာတွေလုပ်နေလဲဆိုတာ နင်ကိုယ်တိုင် အသိဆုံးပါ၊ ငါက နင့်ရဲ့ အပြုအမူအပေါ် ကိုယ်ကျင့်တရားအရ အပြစ်တင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး”

“ငါက ပေါင်ကော မှာ ကြီးပြင်းလာတာဆိုတော့ ဒါရိုက်တာတွေနဲ့ မန်နေဂျာပေါင်း ရာနဲ့ချီပြီး တွေ့ဖူးတယ်၊ ချမ်းသာတဲ့ အမျိုးသားတွေ ဘာလုပ်တတ်လဲဆိုတာ ငါသိတာပေါ့"

"အနည်းဆုံးတော့ နင်က သူတို့ကို အတင်းအကျပ် မလုပ်ခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ အပြန်အလှန် အကျိုးအမြတ်ပေါ် အခြေခံတဲ့ ပေါ့ပျက်ပျက် ပတ်သက်မှုမျိုးလည်း မဟုတ်ဘူးမလား"

ဟယ်ဝေရွှမ်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီကမ္ဘာကြီးက မူလကတည်းက မတရားဘူး၊ ငါတို့တွေက တရားမျှတချင်ယောင်ဆောင်နေဖို့ မလိုပါဘူး၊ အချစ်ရေးမှာလိုပဲ နင်က ဟန်ဆောင်နေစရာ မလိုဘူး"

"ငါသာ အမျိုးသားတစ်ယောက်ဖြစ်ရင် ငါလည်း အမျိုးသမီး အများကြီးနဲ့ ပတ်သက်နေမိမှာပဲ၊ သန်မာတဲ့သူတွေက ပိုပြီး ရသင့်တာပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

သူမ၏ အတွေးအခေါ်က တိုက်ရိုက်ဆန်လွန်းသော်လည်း လုံးဝ ယုတ္တိမတန်သည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤအရာက အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပြောမည့်စကားနှင့် တူနေပါသလော။

ကောင်းပြီလေ.. သူမက ဘယ်တုန်းကမှ သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့သည်ပဲ။

အချို့သော ကဏ္ဍများတွင်မူ သူမသည် ရည်မှန်းချက်ကြီးမားမှုနှင့် ပြတ်သားမှုတို့၌ သာမန်အမျိုးသားများထက်ပင် ပို၍ အမျိုးသားဆန်နေပေလိမ့်မည်။

သို့သော် လူမှုရေးစံနှုန်းများအပေါ် သူမ၏ ပွင့်လင်းသောအမြင်မှာ သူမပြောသကဲ့သို့ပင် သူမ၏ ကြီးပြင်းလာရသည့် ပတ်ဝန်းကျင်ကြောင့်သာ ဖြစ်တန်ရာသည်။

သာမန်လူများကမူ ယင်းကို နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်သလို ဥပဒေကလည်း ခွင့်ပြုမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ချမ်းသာကြွယ်ဝသူ အများအပြားမှာမူ ၎င်းတို့၏ ဆက်ဆံရေးနှင့် အိမ်ထောင်ရေး အခြေအနေများတွင် အမှန်ပင် သာမန်ထက် ထူးခြားနေကြသည်။

ငွေရှိနေသရွေ့ ဤပြဿနာများသည် ပြဿနာများ မဟုတ်တော့ပေ။

"အဲ.. လျှောက်မပြောပါနဲ့၊ ငါ ဘာမှမလုပ်ခဲ့ပါဘူး"

ငြင်းဆိုချင်လျှင် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

သူက ထိုကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုးကို မည်သို့ ဝန်ခံနိုင်ပါမည်နည်း။

"ဟဲဟဲ"

တစ်ဖက်လူက သရော်ပြုံးတစ်ချက်သာ တုံ့ပြန်လိုက်ပြီးနောက် ထရပ်ကာ တံခါးဆီသို့ လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။

"ဟူး.. အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က အရည်အချင်းရှိလွန်းပြီး ထက်မြက်လွန်းတာလည်း မကောင်းဘူးပဲ၊ သူမနဲ့ သာမန် စကားပြောရုံတင် တောင်မှ အမျိုးသားတစ်ယောက်အတွက် အလွန်အမင်း ဖိအားဖြစ်စေတယ်"

သူတို့ စားသောက်ဆိုင်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ လျိုမုယန်နှင့် ကျောက်ရှင်းတို့သည် အချိုပွဲအချို့ကို မှာယူပြီး စတင်စားသောက်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်က အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် လှပသော ဟွမ်ဖူမြစ်၏ ညရှုခင်းကို လှမ်းမြင်နေရသည်။

"ဒီနေ့ မစ္စဟယ်က ကျွေးတာနော်၊ အားလုံးပဲ လက်ခုပ်တီးကြဦး"

ကျိုးထျန်းက ဦးဆောင်၍ လက်ခုပ်တီးလိုက်ရာ လျိုမုယန်က ပြုံးပြီး လိုက်တီးပေးခဲ့သည်။

ကျောက်ရှင်းကမူ တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်းဖြင့် လက်မြှောက်လိုက်ရုံသာ ရှိသည်။

သူမက ထိုအမျိုးသမီးကို အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

"အဲချီဇန် ကဏန်း၊ M9 ဝါဂယူ အမဲသားအစိမ်းသုပ်၊ တူနာငါးဗိုက်သား၊ ပင်လယ်မျှော့ဥ.."

သူတို့သည် ဈေးကြီးသည့် အရာမှန်သမျှကို မှာယူလိုက်ကြသည်၊ တစ်ပါးသူက ငွေရှင်းမည်ဖြစ်ရာ အားနာနေ၍ မဖြစ်ချေ။

သူတို့သည် သူဌေးမ၏ အစားအစာများကို စားကြတော့မည်ဖြစ်ပြီး ယနေ့ကဲ့သို့ သူဌေးတစ်ဦး ရှိနေသည့်အချိန်တွင် မစားလျှင် နှမြောစရာပင်။

"ကျိုးထျန်း.. အဲဒီလောက် အများကြီး မမှာနဲ့ဦး၊ ငါတို့ ကုန်အောင် စားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လျိုမုယန်က သူ့ကို အားနာတတ်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်၊ အခြားသူတစ်ဦးက တည်ခင်းဧည့်ခံနေစဉ်အတွင်း အလွန်အမင်း စားသောက်နေရခြင်းက အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာ ကောင်းသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့်ပင်။

"ရပါတယ်၊ မစ္စဟယ်.. နင်က ဒီအစားအစာတွေ အများကြီးလို့ ထင်လို့လား"

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ကြက်ဥထမင်းသုပ် တစ်ပွဲပဲ ထပ်ထည့်လိုက်ပါ"

"ကောင်းပြီလေ"

ဟင်းလျာများ ရောက်ရှိလာသောအခါ ကျိုးထျန်း၏ ရှေ့တွင် ကြက်ဥထမင်းသုပ်တစ်ပွဲနှင့် မီဆိုစွပ်ပြုတ်တစ်ခွက်သာ ရှိနေပြီး ကျန်ရှိသော ဟင်းလျာများကိုမူ မိန်းကလေးသုံးဦး၏ ရှေ့တွင် အသီးသီး ချထားပေးခဲ့သည်။

"ဟင်း.. စားစရာ သိပ်မရှိဘူးပဲ၊ ထမင်းထပ်လိုရင် ပြောနော်၊ မီးဖိုချောင်ကနေ ပဲငါးပိရည် ထပ်ယူပေးရမလား၊ ဒါဆိုရင် ပိုပြီး အရသာရှိမှာ"

ဟယ်ဝေရွှမ်း၏ ဗြောင်ကျကျ လက်စားချေမှုကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရသဖြင့် ကျိုးထျန်းသည် သူ့လက်ထဲမှ တူကိုပင် ချိုးပစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

"မစ္စဟယ်က တကယ်ကို သဘောထားကြီးတာပဲ" သူက သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟူး" ဟူသော အေးစက်သော ရယ်မောသံတစ်ခု ထပ်မံထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်သည်။

ထိုလူစုသည် ရန်ဖြစ်လိုက်၊ စားလိုက် လုပ်နေကြစဉ်မှာပင် ပြင်သစ်နိုင်ငံရှိ ဘရိုရှက်ရဲတိုက် တည်ဆောက်ရေးလုပ်ငန်းခွင်တွင်မူ သက်တော်စောင့်အချို့သည် စီးကရက်သောက်ရင်း စုရုံးကာ ညည်းညူနေကြသည်။

သူတို့သည် စစ်မြေပြင်တွင် တိုက်ပွဲဝင်ရမည့် သို့မဟုတ် အမျိုးသမီးများနှင့် ပျော်ပါးရမည့် ဝါရင့်စစ်သည်ဟောင်းများ ဖြစ်ကြပြီး ယခုကဲ့သို့ ဂေါ်ပြားဖြင့် မြေတူးနေရမည့်သူများ မဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် မြေတူးစက်များကို အသုံးမပြုနိုင်သောကြောင့် လူအင်အားကိုသာ အားကိုးရသဖြင့် သေနတ်ကိုင်ခဲ့ဖူးသော ထိုလက်ဟောင်းကြီးများသည် ဂေါ်ပြားများနှင့် ပေါက်တူးများကို ကိုင်ဆောင်ကာ မြေကြီးကို လက်မအလိုက် တူးဆွနေကြရသည်။

သူတို့ကို အရှိန်မရဆုံး ဖြစ်စေသည့်အချက်မှာ ၎င်းတို့ ဘာလုပ်နေကြသည် သို့မဟုတ် ဘာကို ရှာဖွေနေကြသည်ကို လုံးဝ မသိရှိကြခြင်းပင်။

ထို့ပြင် ၎င်းတို့၏ ဘော့စ်က သူတို့ကို ထိန်းထိန်းသိမ်းသိမ်းနေရန်၊ နေရာတွင်ပဲ နေရန်နှင့် အနီးနားရှိ မြို့များသို့ ပြည့်တန်ဆာ ရှာဖွေရန် မသွားကြရန် အမိန့်ပေးထားသဖြင့် သူတို့အားလုံး ရူးသွပ်လုနီးပါး ဖြစ်နေကြရသည်။

"ဒါတွေက ဘယ်တော့မှ ပြီးမှာလဲ"

သက်ပြင်းတစ်ချက်နှင့်အတူ သူတို့သည် စီးကရက်တိုများကို လွှင့်ပစ်လိုက်ကြပြီးနောက် ကိရိယာများကို ပြန်လည်ကောက်ကိုင်ကာ အိမ်အနီးနားရှိ ကျင်းများပြည့်နေသော နေရာဆီသို့ ဦးတည်လိုက်ကြသည်။

"ဟေ့.. မြန်မြန်လာကြဦး၊ ဒီမှာ တစုံတခု ရှိနေသလိုပဲ"

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦး၏ အော်ဟစ်သံက လူတိုင်း၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားခဲ့သည်။

သူတို့သည် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် ကိရိယာများကို ချပစ်လိုက်ကာ ထိုအသံထွက်ပေါ်လာရာ နေရာဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကြသည်။